Cebuano

Mga Pista ug mga Solemnidad

Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Talaan sa mga Sulod

Pagkahimong Magwawali sa Ebanghelyo

Pista sa Pagkakabig ni San Pablo, Apostol, Enero 25

“Saulo, akong igsoon, gipadala ako sa Ginoo—si Jesus nga nagpakita kanimo sa dalan nga imong giagian—aron makakita ka pag-usab ug mapuno sa Espiritu Santo.” Mga Buhat 9:17

Si San Pablo (nga sa Hebreohanong pinulongan nailhan nga Saulo sa Tarso) usa ka debotong Judio nga Pariseo nga mainitong nanalipod sa balaod. Human sa Pagsaka ni Jesus sa Langit, ang bag-ong mitunghang Kristohanong pagtuo misugod sa paspas nga pagkaylap. Tungod niini, si Saulo sa Tarso mainitong naningkamot sa pagpuo niining bag-ong relihiyon nga iyang giisip nga sayop. Mipanaw siya sa nagkalainlaing dapit aron mangita og mga sumusunod ni Jesus nga iyang dakpon ug prisohon. Miuyon pa gani si Saulo sa pagbato hangtod sa kamatayon sa diyakonong si San Esteban, ang unang martir. Apan, sa usa sa iyang mga panaw, si Saulo nakakita sa usa ka panan-awon sa nabanhaw nga Kristo nga malumong misulti kaniya, nga nag-ingon, “Saulo, Saulo, nganong gilutos mo man ako?” (Acts 9:4). Niadtong maong panagtagbo, nabuta si Saulo sulod sa tulo ka adlaw.

Ang linya nga gikutlo sa ibabaw mao ang mga pulong ni Ananias, usa ka debotong tinun-an ni Jesus. Si Ananias nakadawat usab og panan-awon gikan kang Jesus nga misugo kaniya sa pag-adto kang Saulo sa Tarso ug sa pagpandong sa iyang mga kamot kaniya aron siya mamaayo. Gisultihan usab si Ananias nga si Saulo usa ka “piniling galamiton” nga pinaagi kaniya ang Ebanghelyo isangyaw ngadto sa mga “Hentil, mga hari, ug mga anak sa Israel.”

Bisan og daghang makapainteres nga bahin sa sugilanon ni San Pablo ug sa iyang pagkakabig, makapadasig usab ang pagpamalandong sa paagi nga unang gikabig siya sa Dios. Si Jesus wala magmapintas kang Saulo. Wala Niya siya hukmi. Hinuon, nakita Niya ang pagkamaayo ug kadasig ni Saulo ug nasayod Siya nga motubag kini kon hatagan og higayon. Bisan og gigamit ni Jesus ang gamhanang buhat sa pagpabuta kaniya, gibuhat Niya kini tungod kay nakita Niya ang dakong katakos ni Saulo sa pagbuhat og maayo.

Kining mao gihapong kamatuoran magamit sa atong kinabuhi. Ang matag usa kanato adunay talagsaong katakos sa pagbuhat og maayo, ug nakita gayod kini sa Dios. Ang Dios nasayod sa tanan Niyang mahimo uban kanato ug nagtinguha sa pagdani kanato ngadto sa Iyang misyon sa pagpaambit sa Ebanghelyo ngadto sa mga nanginahanglan. Ang angay pamalandongon mao kon mitubag ka ba o wala sa mga paagi nga ang Dios nakigsulti kanimo ug nagdapit kanimo sa pag-alagad Kaniya pinaagi sa imong kinabuhi. Ang pagtagbo ni Saulo kang Jesus gamhanan ug nakapausab sa iyang kinabuhi dili lamang tungod kay nabuta siya niining panan-awon—gamhanan kini ug nakapausab sa iyang kinabuhi, labaw sa tanan, tungod kay gusto ni Saulo nga moalagad sa Dios apan naningkamot siya sa pagbuhat niini sa sayop nga paagi. Ug sa dihang natul-id na kadtong sayopa, mitubag dayon ug sa hingpit si Saulo. Tungod niini, si Saulo nahimong usa sa labing bantog nga mga tigwali sa Ebanghelyo sa kasaysayan sa Simbahan.

Pamalandongi karon ang tinguha sa kasingkasing ni Jesus sa pagdapit kanimo ngadto sa Iyang misyon. Bisan tingali wala ka masayod sa daghang paagi nga magamit ka sa Dios, hingpit kining nasayran ni Jesus. Nakita Niya ang tanan mong mga gasa ug nasayod Siya kon kinsa ang gusto Niyang danihon ngadto sa Iyang kaugalingon pinaagi kanimo. Isulti Kaniya ang “Oo” karong adlawa ug buhata kini sa tibuok mong kalag. Ang pagbuhat niini magtugot sa Dios sa pagbuhat og dagkong mga butang pinaagi kanimo.

Ginoo, gihigugma ko gayod Ikaw ug nangandoy ako nga gamiton Mo sa paagi nga Imong pilion. Tabangi ako nga mas hingpit nga ibalik ang akong kasingkasing nganha Kanimo aron matultolan ako sa Imong malumo ug gamhanang kamot. Gidawat ko ang bisan unsang misyon nga Imong ihatag kanako ug nag-ampo ako nga ang akong kinabuhi makahatag Kanimo og tinuod nga himaya ug makapalapad sa Imong mahimayaong Gingharian dinhi sa yuta. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Ang Kinatumyan sa usa ka Kinabuhi sa Pagtuo

Pista sa Paghalad sa Ginoo, Pebrero 2

“Karon, Ginoo, mahimo Mo nang tugotan ang Imong sulugoon nga mopanaw nga malinawon, sumala sa Imong pulong, kay nakita na sa akong mga mata ang Imong kaluwasan, nga Imong giandam sa atubangan sa tanang katawhan: usa ka kahayag alang sa pagpadayag ngadto sa mga Hentil, ug himaya alang sa Imong katawhang Israel.” Luke 2:29–32

Sa panahon sa pagkatawo ni Jesus, adunay usa ka tawo nga ginganlag Simeon nga migugol sa iyang tibuok kinabuhi sa pagpangandam alang sa usa ka mahinungdanong higayon. Sama sa tanang matinumanong Judio niadtong panahona, nagpaabot si Simeon sa umaabot nga Mesiyas. Gipadayag kaniya sa Espiritu Santo nga makita gayod niya ang Mesiyas sa dili pa siya mamatay—ug nahitabo kini sa dihang gidala ni Maria ug Jose si Jesus ngadto sa Templo aron ihalad Siya sa Ginoo samtang masuso pa Siya.

Sulayi paghanduraw ang maong talan-awon. Si Simeon nagkinabuhi nga balaan ug maampuon. Ug sa kahiladman sa iyang konsensiya, nasayod siya nga dili matapos ang iyang kinabuhi dinhi sa yuta hangtod nga makabaton siya sa pribilehiyo nga makita sa iyang kaugalingong mga mata ang Manluluwas sa Kalibotan. Nasayod siya niini pinaagi sa usa ka talagsaong gasa sa pagtuo, usa ka pagpadayag sa Espiritu Santo sa iyang kinasuloran, ug mituo siya.

Makatabang ang pagpamalandong niining talagsaong gasa sa kahibalo nga nabatonan ni Simeon sa tibuok niyang kinabuhi. Kasagaran, makabaton kita og kahibalo pinaagi sa atong lima ka sentido. Aduna kitay makita, madungog, matilawan, masimhot, o mabati, ug tungod niini masayran nato nga tinuod kini. Ang kahibalo nga makuha pinaagi sa pisikal nga mga sentido kasaligan kaayo ug mao ang kasagarang paagi nga mahibalo kita sa mga butang. Apan lahi ang gasa sa kahibalo nga nabatonan ni Simeon. Mas lawom kini ug espirituhanon ang kinaiya. Nasayod siya nga makita niya ang Mesiyas sa dili pa siya mamatay, dili tungod sa bisan unsang pagsabot nga iyang nadawat pinaagi sa gawasnong mga sentido, kondili tungod sa usa ka pagpadayag sa Espiritu Santo sa iyang kinasuloran.

Kini nga kamatuoran nagpatungha sa pangutana: unsang matang sa kahibalo ang mas sigurado? Ang usa ka butang nga imong makita sa imong mga mata, mahikap, masimhot, madungog o matilawan? O ang usa ka butang nga gisulti sa Dios kanimo sa kahiladman sa imong kalag pinaagi sa usa ka pagpadayag sa grasya? Bisan tuod managlahi kining mga matang sa kahibalo, importante nga masabtan nga ang espirituhanong kahibalo nga gihatag sa Espiritu Santo labaw ka sigurado kay sa bisan unsang masabtan pinaagi lamang sa lima ka sentido. Kining espirituhanong kahibalo adunay gahom sa pag-usab sa imong kinabuhi ug sa pagtultol sa tanan nimong mga buhat ngadto nianang pagpadayag.

Alang kang Simeon, kining espirituhanong kahibalo sa iyang kinasuloran kalit nga nahiusa sa iyang lima ka sentido sa dihang gidala si Hesus ngadto sa Templo. Sa kalit, nakita, nadungog ug nabati ni Simeon kining Bata nga iyang nasayran nga sa umaabot makita niya sa iyang kaugalingong mga mata ug mahikap sa iyang kaugalingong mga kamot. Alang kang Simeon, kadtong higayona mao ang kinapungkayan sa iyang kinabuhi.

Pamalandongi karon ang bisan unsang gisulti sa atong Ginoo kanimo sa kahiladman sa imong kalag. Kasagaran kaayo, dili nato tagdon ang Iyang malumo nga tingog samtang Siya nagsulti, ug pilion hinuon nato nga magkinabuhi lamang sa kalibotan nga masabtan pinaagi sa mga sentido. Apan ang espirituhanong kamatuoran sa atong kinasuloran kinahanglang mahimong sentro ug pundasyon sa atong kinabuhi. Didto mosulti ang Dios, ug didto usab nato madiskobrehan ang pangunang katuyoan ug kahulogan sa atong kinabuhi.

Akong espirituhanong Ginoo, nagpasalamat ako Kanimo sa dili maihap nga mga paagi sa Imong pagpakigsulti kanako adlaw ug gabii sa kinahiladman sa akong kalag. Tabangi ako nga kanunayng maminaw Kanimo ug sa Imong malumong tingog samtang nakigsulti Ka kanako. Hinaot nga ang Imong tingog, ug ang Imong tingog lamang, maoy magtultol sa akong kinabuhi. Hinaot nga mosalig ako sa Imong Pulong ug dili gayod motipas gikan sa misyon nga Imong gihatag kanako. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Ang Simbahan Kanunayng Magmadaugon

Kapistahan sa Katedra ni San Pedro, Pebrero 22

“Ug busa sultihan ko ikaw, ikaw si Pedro, ug ibabaw niining bato tukoron ko ang akong Simbahan, ug ang mga ganghaan sa dapit sa mga patay dili makabuntog niini.  Ihatag ko kanimo ang mga yawi sa Gingharian sa langit.  Bisan unsa ang imong gapuson dinhi sa yuta pagagapuson usab sa langit; ug bisan unsa ang imong hubaron dinhi sa yuta pagahubaron usab sa langit.”  Mateo 16:18–19

Adunay pipila ka sukaranang kamatuoran nga gitudlo kanato niining teksto sa ibabaw. Usa niini mao nga “ang mga ganghaan sa dapit sa mga patay” dili gayod makabuntog sa Simbahan. Daghan kitag angay ikalipay tungod niining kamatuoran.

Hunahunaa ang daghang tawhanong institusyon nga mitungha latas sa mga siglo. Ang labing gamhanang mga kagamhanan mitungha ug nangahanaw. Nagkalainlaing kalihokan mitungha ug nangahanaw. Dili maihap nga mga organisasyon mitungha ug nangahanaw. Apan ang Simbahang Katolika nagpabilin ug magpabilin hangtod sa kataposan sa panahon. Kana usa sa mga saad sa atong Ginoo nga atong gisaulog karon.

Ang Simbahan wala magpabilin tungod lamang sa maayong pagpangulo sulod niining tanang katuigan. Sa pagkatinuod, ang korapsiyon ug grabeng panagbangi sa sulod sa Simbahan dayag na sukad pa sa sinugdan. Adunay mga Santo Papa nga nagpuyo sa imoral nga kinabuhi. Adunay mga kardinal ug obispo nga nagpuyo sama sa mga prinsipe. Ang pipila ka mga pari nakahimog grabeng mga sala. Ug daghang mga orden sa relihiyoso ang nakigbisog sa grabeng pagkabahinbahin sa ilang sulod. Apan ang Simbahan mismo, kining masanag nga Pangasaw-onon ni Kristo, kining institusyon nga dili masayop, nagpabilin gihapon ug magpadayon sa pagpabilin tungod kay gigarantiyahan kini ni Jesus.

Pinaagi sa modernong midya karon, ang matag sala sa matag sakop sa Simbahan mahimong ikasibya dayon sa tibuok kalibotan, ug tungod niini mahimo kitang matintal sa pagtamay sa Simbahan. Ang mga iskandalo, pagkabahinbahin, kontrobersiya ug uban pa usahay makauyog pag-ayo kanato, ug makapapangutana sa uban kon magpadayon pa ba sila sa ilang pagpakigbahin sa Simbahang Romano Katoliko. Apan ang tinuod mao nga ang matag kahuyang sa mga sakop sa Simbahan angay hinuong mahimong hinungdan aron bag-ohon ug palalomon nato ang atong pagtuo sa Simbahan mismo. Wala mosaad si Jesus nga ang matag pangulo sa Simbahan mahimong santos, apan misaad Siya nga “ang mga ganghaan sa dapit sa mga patay” dili makabuntog kaniya.

Pamalandongi karon ang imong kaugalingong pagtan-aw sa Simbahan niining panahona. Kon ang mga iskandalo ug pagkabahinbahin nakapaluya sa imong pagtuo, ipunting ang imong mga mata sa atong Ginoo ug sa Iyang balaan ug diosnong saad. Ang mga ganghaan sa dapit sa mga patay dili makabuntog sa Simbahan. Kana usa ka kamatuoran nga gisaad mismo sa atong Ginoo. Tuohi kini ug pagmaya nianang mahimayaong kamatuoran.

Akong mahimayaong Pamanhonon, Imong gitukod ang Simbahan ibabaw sa batoong patukoranan sa pagtuo ni Pedro. Si Pedro ug ang tanan niyang mga manununod mao ang Imong bililhong gasa kanamong tanan. Tabangi ako nga dili lamang ang mga sala sa uban, ang mga eskandalo ug mga pagkabahinbahin ang akong makita, kondili makita usab Ikaw, akong Ginoo, nga nagtultol sa tanang tawo ngadto sa kaluwasan pinaagi sa Imong pangasaw-onon nga mao ang Simbahan. Gibag-o ko karong adlawa ang akong pagtuo sa gasa niining Usa, Balaan, Katoliko ug Apostolikong Simbahan. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Pagpamunga alang sa Gingharian

Pista ni San Matias, Apostol, Mayo 14

Dili kamo ang mipili kanako, kondili Ako ang mipili kaninyo ug mitahas kaninyo sa paglakaw ug pagpamunga og bunga nga magpabilin, aron bisan unsa ang inyong pangayoon sa Amahan sa akong ngalan, ihatag niya kaninyo. Juan 15:16

Human luibi ni Judas ang atong Ginoo, nagtigom ang mga Apostoles aron mopili og mopuli kaniya. Nakahukom sila nga kinahanglan usa kini ka tawo nga nakauban nila sukad sa sinugdanan. Nag-ampo sila alang sa giya ug nagripa, “ug ang ripa natunong kang Matias, ug giisip siya nga kauban sa Napulog Usa ka Apostoles” (Acts 1:26).

Gamay ra ang nahibaloan bahin sa ministeryo ni San Matias. Ang pagkapili kaniya ingong usa sa Napulog Duha naghimo kaniya nga usa ka obispo sa unang Simbahan. Nagkalainlaing mga tradisyon ang nag-ingon nga nagsangyaw siya sa teritoryo nga karon mao ang Etiopia, Turkiya o Georgia—tingali sa tanan niining mga teritoryoha. Gituohan nga gipatay siya tungod sa iyang pagtuo, pinaagi sa pagbato o pagpunggot sa ulo o sa duha, maong gipasidunggan siya karon ingong martir.

Sa atong pagpasidungog kang San Matias, labaw pa sa usa ka tawo nga nahimong Apostol ug nagwali sa Ebanghelyo pinaagi sa iyang kinabuhi ang atong gipasidunggan; gipasidunggan usab nato ang diosnong laraw diin gipili sa Dios ang paggamit og huyang ug mapaubsanong mga galamiton aron mapalapad ang Iyang Gingharian. Ang kutay sa Ebanghelyo sa ibabaw tinuod gayong magamit kang San Matias, ingon man kanatong tanan sa usa ka sukod o lain. Ang Dios mao ang “mipili” kang San Matias, ingon man sa matag usa kanato, aron molakaw ug “mamunga og bunga nga magpabilin.” Apan kining matang sa maayong bunga, ang bunga nga adunay walay kataposang mga sangpotanan, mamunga lamang kon atong pangayoon kini gikan sa Amahan sa ngalan sa Iyang Anak nga si Jesus.

Ang pagpangayo sa Amahan nga mamunga og maayong bunga pinaagi kanato sa ngalan ni Jesus nga Iyang Anak wala magpasabot nga kita ang magbuot kon unsa ang atong pangayoon sa Amahan. Hinuon, ang pagpangayo “sa ngalan ni Jesus” kinahanglang sabton nga nagpasabot nga ang atong pangayoon sa Amahan mao lamang ang gipangayo sa Anak. Gipili nato ang pagpakig-ambit sa usa ka walay kataposang pag-ampo sa Anak nga matuman ang kabubut-on sa Amahan. Ug sa pag-ampo niining paagiha, ipasalig nato ang atong kaugalingon nga mahiusa sa Iyang balaang kabubut-on.

Usahay, kitang tanan mahimong makakaplag sa atong kaugalingon nga nangayo sa Dios niining pabor o nianang pabor. Mahimo natong idangat ngadto Kaniya ang atong gusto ug ang atong kabubut-on. Apan kon gusto natong gamiton kita sa Dios, nga mahimong galamiton sa Iyang grasya aron mamunga og daghang maayong bunga, kinahanglan natong mapaubsanong isalikway ang atong kaugalingong kabubut-on ug tugotan ang Dios nga mao ang mopili sa atong misyon ug motudlo kanato alang sa Iyang balaang buluhaton. Ang dili pagkagapos sa atong kaugalingong kabubut-on ug ang mapaubsanong pagpasakop sa kabubut-on sa Dios mao lamang ang paagi aron mapatungha ang Gingharian sa Dios.

Pamalandongi karon ang pagpili sa Dios sa pagtawag kanimo nga makig-ambit sa Iyang balaang misyon. Kon giunsa ka Niya pagtawag anaa ra sa Dios, apan makasiguro ka nga gitawag ka gayod Niya ug gidapit nga makig-ambit sa Iyang misyon. Buksi ang imong kaugalingon sa bisan unsang paagi nga itudlo kanimo sa Dios aron mamunga ka og maayong bunga, ug mapaubsanong paningkamoti nga ipahiuyon ang imong kabubut-on sa laraw sa Amahan samtang nag-ampo ka sa balaang ngalan ni Jesus.

Ginoong Jesus, hingpit Mong gituman ang kabubut-on sa Amahan sa tanang butang, ug Imong gipili ug gitudlo ako aron makaambit sa Imong diosnong misyon. Tabangi ako nga ablihan ang akong hunahuna ug kabubut-on ngadto sa tanan nga Imong gitawag kanako nga buhaton, aron ako usab mahimong galamiton sa Gingharian sa Imong Amahan sa Langit. Gihalad ko kining pag-ampo sa Imong labing balaang ngalan. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Kalipay sa Presensya sa Ginoo

Kapistahan sa Pagduaw sa Mahal nga Birhen Maria, Mayo 31

Milakaw si Maria ug midali pagpanaw ngadto sa kabungtoran, sa usa ka lungsod sa Juda. Misulod siya sa balay ni Zacarias ug mitimbaya kang Elisabet. Sa pagkadungog ni Elisabet sa pagtimbaya ni Maria, milukso ang bata sa iyang sabakan, ug si Elisabet, nga napuno sa Espiritu Santo, misinggit sa makusog nga tingog ug miingon, “Labing bulahan ka sa tanang babaye, ug bulahan ang bunga sa imong sabakan.” Lucas 1:39–42

Ang matahom nga kapistahan nga atong gisaulog karon naghulagway sa duha ka milagrosong pagmabdos. Ang usa nahitabo pinaagi sa paglandong sa Espiritu Santo. Ang lain mao ang milagrosong pagpanamkon sa sabakan sa usa ka babayeng tigulang na. Ang teksto sa Kasulatan nga gikutlo sa ibabaw nagpakita kanato sa unang panagtagbo ni Maria ug Elisabet samtang nagtimbayayong sila sa pag-abot ni Maria. Taas ang gilay-on nga gibiyahe ni Maria aron makauban ang iyang ig-agaw sa kataposang pipila ka bulan sa pagmabdos ni Elisabet. Ug sa iyang pagtimbaya kang Elisabet, laing milagrosong hitabo ang nahinabo. Ang bata sa sabakan ni Elisabet, si San Juan Bautista, “milukso sa kalipay.” Busa, bisan sa wala pa siya matawo, gisugdan na ni Juan ang pagtuman sa iyang talagsaong misyon sa pag-andam sa dalan alang sa Ginoo. Gibuhat niya kini niadtong higayona pinaagi sa pagdasig sa iyang inahan nga si Elisabet aron makaila sa diosnong presensya sa Manluluwas sulod sa sabakan ni Maria.

Palandonga ilabina ang mga panag-istorya nga lagmit gipaambit niining duha ka balaang babaye sulod sa mga bulan nga nag-uban sila. Bisan gamay lamang ang gipadayag sa Kasulatan kanato bahin sa ilang unang panag-istorya, makaseguro kita nga kini gamay lamang nga bahin sa ilang lagmit gihisgotan sa lawom nga diwa sa pag-ampo. Ilabina, ang ilang mga panag-istorya lagmit naglakip sa pagpaambit sa usag usa sa espirituhanong gasa sa kalipay.

Ang kalipay labaw pa kay sa usa lamang ka emosyon. Espirituhanon kini sa iyang kinaiya. Dili lamang kini ang pagsinati sa usa ka makalingaw nga butang; kini ang kasinatian sa pagkaamgo sa paglihok sa Diyos sa imong kinabuhi. Ang pagkakita sa Diyos nga naglihok sa katingalahang mga paagi mosangpot sa pagkamapasalamaton ug pagmaya. Kini nga kalipay naghatag og kusog ug kadasig nga makatapon sa uban ug makapadasig kanila.

Kitang tanan kinahanglang maningkamot nga makita ang kamot sa Diyos nga naglihok sa atong kaugalingong kinabuhi aron ang atong pagtutok sa Iyang diosnong mga buhat makahatag usab og kalipay. Gikinahanglan nato ang kalipay. Gikinahanglan nga mapalig-on kita niining gasa aron madasig ug malig-on kita sa atong inadlaw-adlaw nga pagpaningkamot sa pagtuman sa Iyang kabubut-on.

Palandonga karon ang pagpamatuod sa kalipay nga gihatag kanato niining duha ka balaang babaye. Hibaloi nga gitawag ka sa pag-ambit sa maong kalipay samtang mapainubsanon mong itutok ang imong pagtagad sa mga paagi diin gipanalanginan ka sa Diyos. Kon imong mamatikdan nga kulang ka sa kalipay sa kinabuhi, hunahunaa kon asa nimo gipasagdan nga masaag ang imong hunahuna sa tibuok adlaw. Nagtutok ka ba sa nangagi, sa mga kasakit, sa mga problema ug sa susamang mga butang? Kon mao, kining mga hunahunaa sa walay duhaduha mosangpot sa grabeng kasubo ug tingali bisan sa pagkawalay paglaom. Paningkamoti nga ipunting ang imong hunahuna sa paglihok sa Diyos sa imong kinabuhi. Tan-awa ang daghang panalangin nga nadawat nimo ug pahimusli ang kalipay nga dala niadtong diosnong mga buhat. Ang pagbuhat niini modala kanimo sa pagmaya uban ni Santa Elisabet ug sa atong Mahal nga Inahan.

Akong balaang Batang Jesus, samtang nagpuyo Ka sa balaang sabakan sa Imong kaugalingong minahal nga inahan, ang Imong presensya nakapahatag og dakong kalipay sa iyang kasingkasing ug sa mga kasingkasing ni Isabel ug Juan. Tabangi ako nga makita ang Imong presensya sa atong kalibotan ug sa akong kinabuhi, aron ako usab mapuno sa kalipay tungod sa Imong kanunayng pag-anhi kanako. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Giumol sa Kamot sa Ginoo

Solemnidad sa Pagkatawo ni San Juan Bautista, Hunyo 24

Ang tanan nga nakadungog niining mga butanga nagtipig niini sa ilang kasingkasing ug miingon, “Unsa kaha ang dangatan niining bataa?” Kay sa pagkatinuod, ang kamot sa Ginoo nag-uban kaniya. Ang bata mitubo ug milig-on sa espiritu, ug didto siya sa kamingawan hangtod sa adlaw sa iyang pagpakita ngadto sa Israel. Luke 1:65–66

Si San Juan Bautista giumol sa kamot sa Ginoo. Miabot pa gani si Santo Tomas de Aquino sa pag-ingon nga si Juan gibalaan sulod sa sabakan sa iyang inahan nga si Elisabet, sumala sa nahisulat: “Mapuno siya sa Balaang Espiritu bisan pa sa sulod sa sabakan sa iyang inahan” (Luke 1:15). Sukad sa higayon nga gitimbaya sa Mahal nga Birhen Maria si Elisabet ug milukso sa kalipay si Juan, ang kamot sa Ginoo diha na kang Juan, nga nagbalaan kaniya ug naggiya kaniya ngadto sa katumanan sa balaang kabubut-on sa Dios.

Walay laing nasulat alang kanato mahitungod sa sayong kinabuhi ni Juan gawas sa tudling nga gikutlo sa ibabaw. Gisultihan kita nga siya “mitubo ug milig-on sa espiritu, ug didto siya sa kamingawan hangtod sa adlaw sa iyang pagpakita ngadto sa Israel.” Angay natong makita niining tudling ang kamatuoran nga si Juan dili lamang gibalaan sulod sa sabakan sa iyang inahan kondili nga, sa tibuok niyang pagkabata hangtod sa iyang pagkahamtong, nagpabilin siyang suod kaayo sa Dios ug puno sa Balaang Espiritu.

Karong adlawa gipasidunggan nato ang usa ka piho nga bahin sa kinabuhi ni Juan—ang iyang pagkatawo. Nahibalo kita nga bulahan siya dili lamang tungod kay natawo siya sa bulahang pamilya ni Elisabet ug Zacarias kondili tungod usab kay ang Mahal nga Birhen Maria, ang Inahan sa Dios, iyang paryente ug anaa sa iyang pagkatawo. Si Zacarias, nga iyang amahan, mihatag kaniya sa ngalan nga “Juan” bisan tuod naandan unta nga nganlan siya og Zacarias sunod sa iyang amahan. Gibuhat kini ni Zacarias sa pagsunod kang Arkanghel Gabriel, nga mipakita kaniya sa wala pa matawo si Juan ug misugo kaniya sa pagbuhat niini.

Dakong misteryo ug kahinam ang naglibot sa pagkatawo ni Juan, ug halos walay pagduhaduha nga kadtong diha sa iyang pagkatawo napuno sa katingala ug paglaom kon unsa kaha siya sa umaabot. Ug wala sila pakyasa ni Juan. Mahitungod kaniya, moingon si Jesus sa umaabot nga adlaw, “Sultihan Ko kamo, sa mga natawo sa mga babaye, walay mas labaw pa kang Juan…” (Luke 7:28).

Bisan tingali wala ka makadawat sa pribilehiyo nga mabalaan sulod sa sabakan sa imong inahan, o nga ang imong amahan makadawat og pagpadayag gikan kang Arkanghel Gabriel sa wala ka pa matawo, gitawag ka gihapon nga magpagiya sa kamot sa Ginoo matag adlaw. Buot sa Dios nga ikaw mahimong “lig-on sa espiritu” aron matuman nimo ang talagsaong kabubut-on nga gihatag kanimo. Usa sa mga hinungdan nga gipasidunggan nato ang dagkong mga santos mao nga naghatag sila kanato og panig-ingnan kon unsaon pagkinabuhi. Tungod niini, kinahanglan natong makita sa kinabuhi sa matag usa kanila ang sumbanan nga angay natong sundon. Ang pangunang pagpamatuod nga gipakita ni San Juan Bautista mao ang iyang dili matarog nga pagkamasinugtanon sa Dios ug ang iyang pagtugot nga umolon sa Iyang kamot. Ang resulta mao ang mahimayaong katumanan sa iyang talagsaong misyon sa kinabuhi, hangtod sa paghalad sa iyang kinabuhi isip martir.

Pamalandongi karong adlawa ang tinuod gayod nga kamatuoran nga, bisan wala ka gibalaan sulod sa sabakan, gibalaan ka pinaagi sa Bunyag. Sukad niadto, gilig-on ka sa Espiritu pinaagi sa Kompermasyon ug kanunay kang gipakaon sa Labing Balaang Eukaristiya. Sa daghang paagi, bulahan ka sama kang Juan. Pamalandongi ang yano apan lawom nga kamatuoran nga buot sa Dios nga gamiton ka alang sa Iyang balaang misyon. Gihatagan ka Niya og usa ka piho nga misyon nga wala Niya itugyan sa lain. Isulti ang “Oo” niana nga misyon karong adlawa aron ikaw usab isipon nga “bantogan” sa Gingharian sa Langit.

Ginoo sa tanang pagkahalangdon, Imong gibalaan si San Juan Bautista didto pa sa sabakan, ug padayon Mong gibubo ang Imong grasya kaniya sa tibuok niyang kinabuhi. Mitubag siya Kanimo ug mituman sa iyang mahimayaong misyon. Nagpasalamat ako Kanimo sa pagkabalaan nga gihatag kanako pinaagi sa akong Bunyag ug gipalig-on pinaagi sa Kumpirma ug sa Balaang Eukaristiya. Tabangi ako nga mahimong bukas sa tanang grasya nga buot Mong ihatag aron matuman ko ang talagsaong misyon nga gihatag kanako. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Mga Haligi sa Simbahan

Solemnidad nila San Pedro ug San Pablo, Hunyo 29

“Ug busa sultihan Ko ikaw, ikaw si Pedro, ug ibabaw niining batoha tukoron Ko ang Akong Simbahan, ug ang mga ganghaan sa dapit sa mga patay dili makabuntog niini. Ihatag Ko kanimo ang mga yawi sa Gingharian sa langit. Bisan unsa ang imong gapuson dinhi sa yuta gapuson usab sa langit; ug bisan unsa ang imong hubaran dinhi sa yuta hubaran usab sa langit.” Mateo 16:17–19

Si San Pedro ug San Pablo sagad gitawag nga duha sa dagkong “Mga Haligi sa Simbahan.” Ang matag usa kanila adunay hilabihan ka mahinungdanong tahas sa pagtukod sa unang Simbahan. Ug bisan tuod ang matag usa sa ilang mga tahas mahinungdanon ug nagsilbing patukoranan, ang ilang mga tahas nagkalahi sama sa ilang pagkalahi isip mga tawo.

Si Pedro usa ka tawo nga may pamilya, usa ka lokal nga mangingisda, walay pormal nga edukasyon ug yano ra gayod. Sumala sa atong nahibaloan bahin kaniya sa wala pa siya tawga ni Jesus, walay bisan unsa nga naghimo kaniya nga adunay talagsaong katakos aron mahimong usa sa mga haligi sa bag-ong Simbahan nga tukoron sa Anak sa Dios. Gitawag lamang siya ni Jesus, ug mitubag siya. Misakay si Jesus sa sakayan ni Pedro, gisugo siya sa pagtaktak sa mga pukot, ug nagpahinabo og daghang kuhang isda. Sa dihang nakita ni Pedro kining milagroha, mihapa siya sa tiilan ni Jesus ug miila nga siya “usa ka makasasala” nga dili takos anaa sa presensya ni Jesus (Tan-awa ang Lucas 5:8). Apan gisultihan ni Jesus si Pedro nga sukad niadto mangisda na siya og mga tawo. Gibiyaan dayon ni Pedro ang tanan ug misunod kang Jesus.

Gihulagway ni Pablo ang iyang kaugalingon nga “usa ka Judio, natawo sa Tarso sa Cilicia, apan nagdako niining siyudara ubos sa pagtudlo ni Gamaliel, gitun-an pag-ayo sumala sa higpit nga paagi sa balaod sa atong mga katigulangan, ug masiboton alang sa Dios sama kaninyong tanan karong adlawa” (Buhat 22:3). Maayo ang edukasyon ni Pablo sa labing higpit nga paghubad sa balaod sa mga Judio, nakasabot siya sa pilosopiya ug masiboton kaayo sa iyang pagkabatan-on. Hinumdomi usab nga sa wala pa siya makabig ngadto sa Kristiyanismo, iyang “gilutos pag-ayo ang simbahan sa Dios ug gisulayan kini paglaglag” (Galacia 1:13). Sa daghang paagi, si Pablo unta ang tan-awon nga labing dili lagmit pilion aron mahimong haligi sa Simbahan, kay kusganon kaayo ang iyang pagsupak niini sa sinugdan. Gisuportahan pa gani niya ang pagpatay kang San Esteban, ang unang Kristohanong martir.

Bisan tuod alang sa daghan daw dili gayod lagmit nga ang matag usa niining mga tawhana mahimong magtutukod sa Kristohanong Simbahan, mao gayod kini ang ilang nahimo. Si Pablo, human sa iyang pagkakabig, mipanaw sa halayo ug sa nagkalainlaing dapit aron iwali ang Ebanghelyo, nga nagtukod og daghang bag-ong mga Simbahan sa tibuok Asia Minor ug Uropa. Sa kataposan gidakop siya sa Jerusalem, gidala sa Roma aron hukman ug giputlan og ulo. Kapin sa katunga sa mga basahon sa Bag-ong Tugon giila nga sinulat ni Pablo ug ang katunga sa Mga Buhat sa mga Apostoles nag-asoy sa detalye sa misyonaryong mga panaw ni Pablo. Si Pablo ilabinang nailhan tungod sa iyang misyonaryong kalihokan ngadto sa mga Hentil, kadtong dili mga Judio.

Tinuod gayong talagsaon ang tahas ni Pedro. Ang iyang ngalan giilisan ni Jesus gikan sa “Simon” ngadto sa “Pedro.” Hinumdomi ang giingon ni Jesus, “Ug sultihan ko ikaw, ikaw si Pedro (Petros), ug ibabaw niining bato (petra) tukoron ko ang akong simbahan…(Matthew 16:18). Ang “Pedro” sa Grego mao ang Petros. Apan, ang Gregong pulong nga petra nagpasabot og bato isip usa ka lig-ong pormasyon nga napahimutang, dili matarog, ug molungtad. Busa, gipili ni Jesus nga himoon si Pedro nga lig-ong patukoranan sa dili matarog nga bato nga ibabaw niini tukoron ang Simbahan.

Ikaw usab gitawag sa atong Ginoo ngadto sa usa ka talagsaong misyon sulod sa Simbahan nga wala itugyan ngadto sa lain. Sa imong kaugalingong paagi, buot sa Dios nga gamiton ka aron madangat ang pipila ka tawo pinaagi sa Ebanghelyo, sama sa Iyang gibuhat pinaagi kang San Pablo. Ug sama kang San Pedro, buot sa Dios nga padayong tukoron ang Iyang Simbahan diha kanimo ug sa imong pagtuo.

Pamalandongi karon kining duha ka balaan ug talagsaong haligi sa atong Simbahan. Samtang nagapamalandong ka, hunahunaa kon sa unsang paagi tingali buot sa Dios nga gamiton ka aron ipadayon ang ilang misyon niining kalibotana. Bisan tuod sila San Pedro ug San Pablo kauban sa labing bantogan ug labing dakog impluwensiyang mga Kristohanon sa atong kalibotan, kinahanglan nga magpadayon ang ilang misyon, ug usa ka sa mga instrumento nga buot gamiton sa Dios. Itugyan ang imong kaugalingon niining misyona aron ang pagsangyaw sa Ebanghelyo ug ang batong patukoranan sa atong Simbahan magpabiling lig-on sa atong panahon karon sama kaniadto.

San Pedro, pinasahi kang gipili nga mahimong batong patukoranan sa pagtuo diin gitukod ang Simbahan. San Pablo, milakaw ka aron iwali kining pagtuoha sa halapad nga kayutaan, nga nagtukod og daghang bag-ong katilingban sa pagtuo. Palihog gamita ako, minahal nga Ginoo, aron ipadayon ang misyon sa Imong Simbahan aron ang pagtuo lig-ong matisok sa hunahuna ug kasingkasing sa tanan Mong katawhan sa tibuok kalibotan. Jesus, misalig ako Kanimo.


Pagmaya sa mga Panalangin nga Gihatag sa Uban

Kapistahan ni San Tomas nga Apostol, Hulyo 3

“Ibutang dinhi ang imong tudlo ug tan-awa ang akong mga kamot, ug itunol ang imong kamot ug isulod kini sa akong kilid, ug ayaw pagduhaduha, kondili tuo.” Si Tomas mitubag ug miingon kaniya, “Ginoo ko ug Diyos ko!” Si Hesus miingon kaniya, “Mituo ka ba tungod kay nakita mo ako? Bulahan kadtong wala makakita apan mituo.” Juan 20:27–29

Si Tomas nga Apostol, sa daghang paagi, nagrepresentar sa matag usa kanato niining panag-istoryaha uban ni Hesus. Gusto natong tuohan nga kanunay kitang adunay pagtuo ug wala magduhaduha. Apan importante nga mapaubsanon natong dawaton ang kamatuoran nga tingali dili pa ingon kalawom ang atong pagtuo sumala sa angay unta. Ug importante nga pamalandongon ang atong kaugalingong reaksiyon sa mga panalangin nga nadawat sa uban apan wala nato madawat.

Hinumdomi nga wala si Tomas uban sa ubang mga Apostoles sa unang pagpakita ni Hesus kanila. Busa, sa pagbalik ni Tomas ug pagkadungog nga mipakita si Hesus ug nga wala niya Siya makita, klaro nga naguol siya. Ikasubo, ang kaguol nga gibati ni Tomas tungod kay wala siya didto sa dihang mipakita ang Ginoo sa uban nagbilin kaniya og kasuko sa kasingkasing imbes kalipay. Kini mao ang sala sa kasina. Ang kasina maoy usa ka matang sa kaguol tungod sa mga panalangin nga nadawat sa uban apan wala nato madawat. Angay unta nga nalipay si Tomas sa panalangin nga nadawat sa ubang mga Apostoles pinaagi sa pagtagbo sa nabanhaw nga Ginoo. Apan hinuon, ang iyang kaguol sa pagkawala niadtong hitaboa nagbilin kaniya nga masulob-on. Miingon siya, “Gawas kon makita ko ang marka sa mga lansang sa iyang mga kamot ug ikabutang ko ang akong tudlo sa mga marka sa mga lansang ug ikasulod ko ang akong kamot sa iyang kilid, dili gayod ako motuo.”

Nganong wala man si Tomas niining pakigkita sa atong Ginoo? Tingali tungod kini sa diosnong pagdumala, kay buot sa Dios nga si Tomas mahimong panig-ingnan alang kanato. Kon mao kana, usa sa mga panig-ingnan nga gihatag ni Tomas mao nga kinahanglan kitang magmapainubsanong magmaya sa mga panalangin nga nadawat sa uban bisan kon dili usab kita ang nakadawat niini. Hinuon, kon didto pa si Tomas, mas sayon unta alang kaniya ang pag-ambit sa kalipay. Apan, sa daghang paagi, ang pagkawala ni Tomas naghatag kaniya og mas dako pa nga kahigayonan. Usa ka kahigayonan nga wala niya pahimusli.

Kon makita nimo nga nakadawat ang uban og mga panalangin gikan sa Diyos, unsa ang imong reaksiyon? Daghang tawo ang motubag pinaagi sa diha-diha nga pagtan-aw sa ilang kaugalingon, nga nanghinaot nga unta gipanalanginan usab sila sa samang paagi. Nakigbisog sila sa kasina. Naghunahuna sila, “Unta nakadawat usab ako niadtong panalangina.” Dili kanunay sayon mailhan kining matang sa kasina. Tungod niini, gihatag kanato si Tomas isip usa ka saksi sa dili nato angay buhaton niining kahimtanga.

Siyempre, dili daotang tawo si Tomas, maong mipakita ra gihapon si Hesus kaniya sa ulahi. Niadtong higayona, militok si Tomas og mga pulong nga naandan nang isulti sa mga matinuohon isip debosyon sa panahon sa Konsagrasyon sa Misa. Miingon siya, “Ginoo ko ug Diyos ko!” Unya malumong gibadlong ni Hesus si Tomas sa pag-ingon, “Mituo ka ba tungod kay nakita mo ako? Bulahan kadtong wala makakita apan mituo.” Apan kining malumong pagbadlong usa ka buhat sa gugma, kay gusto ni Hesus nga pamalandongon ni Tomas ang hinungdan sa iyang pagkadili matinuohon. Tin-aw nga gusto ni Hesus nga susihon ni Tomas ang pagkadili matinuohon nga gipahinabo sa kasina, nga daw misangpot sa tinuyong kakulang sa pagtuo.

Pamalandongi karong adlawa kining balaang Apostol. Karon, si Santo Tomas nga Apostol kauban na sa dagkong mga santos sa Gingharian sa Langit. Gigamit siya sa Diyos aron tudloan kita niining mahinungdanong mga leksiyon bahin sa kasina, pagkamapainubsanon ug pagtuo. Himoang tabang ang iyang kahuyang, nga hingpit niyang nabuntog, aron masusi nimo ang imong kaugalingong pakigbisog sa kasina tungod sa mga panalangin nga nadawat sa uban apan wala nimo madawat. Pagkat-on sa pagmaya kanunay sa mga paagi nga naglihok ang Diyos dinhi sa atong kalibotan ug pagkat-on sa pagtubo sa pagkamapainubsanon, aron kon ang uban mapanalanginan sa mga paagi nga wala nimo masinati, motubag ka sama sa kataposang tubag ni Santo Tomas: “Ginoo ko ug Diyos ko!”

Akong labing manggihatagong Ginoo, gibubo Mo ang Imong mga panalangin ngadto sa uban, adlaw ug gabii. Samtang makita ko kadtong mga panalangin, tabangi ako sa pagbuntog sa tanang tentasyon sa kasina aron magmaya ako sa Imong grasya nga gihatag ngadto sa tanan. Ikaw ang akong Ginoo ug akong Dios, ug nagpasalamat ako Kanimo sa matag paagi nga Imong gipanalanginan ang akong kinabuhi ug ang kinabuhi sa mga tawo sa akong palibot. Pun-a ako og mas lawom nga pagkamapasalamaton, minahal nga Ginoo, alang sa matag grasya ug panalangin nga akong makita matag adlaw, ilabina niadtong mga grasya nga wala ihatag direkta kanako. Jesus, misalig ako Kanimo.


Dili Matarog nga Pagkamatinud-anon

Pista ni Santa Maria Magdalena, Hulyo 22

Si Maria nagpabilin sa gawas sa lubnganan nga naghilak. Ug samtang naghilak siya, miduko siya aron motan-aw sa sulod sa lubnganan ug nakita niya ang duha ka anghel nga nagsul-ob og puti nga naglingkod didto, ang usa sa dapit sa ulo ug ang usa sa dapit sa mga tiil diin nahimutang kaniadto ang Lawas ni Jesus. Juan 20:11–12

Sa sinugdanan sa Iyang ministeryo, gipapahawa ni Jesus ang pito ka demonyo gikan kang Maria nga taga-Magdala. Tungod niini, nahimo siyang talagsaong matinud-anong sumusunod ni Jesus. Lagmit usa siya sa Iyang mga sumusunod nga nagtagana sa mga panginahanglan ni Jesus ug sa mga tinun-an gikan sa iyang kaugalingong kabtangan samtang nagpanaw sila. Namati siya sa Iyang mga pagtulon-an, nakasaksi sa Iyang mga milagro, diha siya sa dihang gihukman Siya, nagtindog sa tiilan sa Krus uban sa inahan ni Jesus, mitabang sa pag-andam sa Iyang lawas alang sa paglubong ug mao ang unang tawo nga narekord sa Kasulatan nga gipakitaan ni Jesus human sa Iyang Pagkabanhaw.

Ang Ebanghelyo alang sa Misa karong adlawa nagsaysay sa pag-adto ni Maria sa lubnganan sayo sa buntag sa Domingo aron tapuson ang pagdihog sa patayng lawas ni Jesus nga nahimutang sa lubnganan. Apan dako gayod ang iyang katingala kay walay sulod ang lubnganan. Busa, midagan siya aron sultihan ang mga Apostoles, ug tungod niini si Maria Magdalena nahimong unang sumusunod Niya nga nagpamatuod sa Pagkabanhaw. Human niya sultihi ang mga Apostoles, mibalik siya sa lubnganan uban nila ni Pedro ug Juan; ug sa pagbiya nila ni Pedro ug Juan, nagpabilin siya sa gawas sa lubnganan nga naghilak, sumala sa gihisgotan sa kinutlo sa Ebanghelyo sa ibabaw.

Matahom ang mga luha ni Maria. Nagpahayag kini sa iyang lawom nga debosyon sa iyang Ginoo. Wala pa siya makasabot nga nabanhaw na Siya, apan ang iyang pagkamatinud-anon kang Jesus usa ka pagpamatuod sa iyang gugma. Gipahiuli ni Jesus ang iyang dignidad. Gipagawas Niya siya gikan sa pito ka demonyo nga nagsakit kaniya. Lagmit usa siya ka makasasala nga babaye kaniadto, apan karon hingpit nang gipahinungod ang iyang kaugalingon sa Manluluwas sa Kalibotan.

Ang pagpamatuod ni Maria nga taga-Magdala angay magdasig kanatong tanan. Bisan tuod diyutay ra ang mga tawo nga giyawaan sa pito ka demonyo, kitang tanan nag-antos sa usa o laing paagi. Kitang tanan makasala. Kitang tanan huyang. Kitang tanan adunay nangagi nga atong gibasolan. Ug kitang tanan gidapit nga magpakamaayo pa. Ang “pagpakamaayo pa” ni Maria mao ang usa ka kinabuhi nga gipahinungod kang Jesus uban sa labing dakong pagkamatinud-anon. Wala siya mabalaka kon makita siya sa mga may awtoridad sa tiilan sa Krus. Kon lutoson man siya nila tungod niini, dili kana hinungdanon alang kaniya. Nagpabilin siyang matinud-anon. Wala siya mabalaka kon samokon ba siya sa mga sundalo sa iyang pag-adto sa lubnganan aron dihogan ang lawas ni Jesus—ang iyang gihunahuna mao lamang kadtong kataposang buhat sa gugma nga iyang ikahalad Kaniya. Ug sa dihang nakita niya si Jesus nga nabanhaw ug nagtuo nga Siya ang hardinero, wala siya mabalaka kon makita ba Niya siya nga masulob-on ug naghilak—gusto lamang niyang makita ang lawas sa iyang Ginoo.

Tungod sa iyang dili matarog nga pagkamatinud-anon, gihatagan siya ni Jesus og usa ka gasa nga labaw pa sa iyang mahanduraw. Human mabanhaw gikan sa mga patay, mipakita Siya kaniya ug gipadala siya aron mahimong apostol ngadto sa mga Apostoles. Gipadala Niya siya ngadto sa mga Apostoles aron sultihan sila nga nabanhaw na si Jesus ug nga nangandam Siya sa pag-adto sa Iyang Amahan sa Langit.

Pamalandongi karong adlawa ang balaang kalag niining babayhana. Usa siya ka mahinulsolong makasasala nga hingpit nga nag-usab sa iyang kinabuhi. Gipahinungod niya ang tanan kang Jesus ug, isip balos, mas labaw pa ang iyang nadawat. Sa Langit, si Maria Magdalena mokupot kang Jesus sa kahangtoran ug mosimba sa Iyang Balaang Kasingkasing. Hinaot maningkamot kitang tanan sa pagsundog kaniya pinaagi sa pagbiya sa atong kaugalingong kinabuhi sa sala ug sa pagkahimong dili matarog sa pagkamatinud-anon sa atong Ginoo.

Akong Ginoo nga nabanhaw, una Kang mipakita kang Maria Magdalena human sa Imong Pagkabanhaw. Karon gidapit Mo siya sa pag-ambit sa Imong mahimayaong kinabuhi sa Langit. Tabangi ako nga makakat-on gikan kaniya pinaagi sa pagtalikod sa tanang sala ug sa pagbaton og lawom nga debosyon Kanimo. Hinaot nga ang akong pagkamatinud-anon Kanimo, minahal nga Ginoo, hingpit ug dili matarog, aron ako usab, sa umaabot nga adlaw, makaambit sa himaya sa Imong Pagkabanhaw. Jesus, misalig ako Kanimo.


Ang Dalan Paingon sa Gingharian

Kapistahan ni San Santiago, Apostol, Hulyo 25

“Wala kamo mahibalo sa inyong gipangayo. Makahimo ba kamong moinom sa kalis nga Akong imnon?” Miingon sila kaniya, “Makahimo kami.” Mitubag Siya, “Ang Akong kalis inyo gayong imnon, apan ang paglingkod sa akong tuo ug sa akong wala dili akoa ang paghatag, kondili alang kini niadtong giandaman niini sa akong Amahan.”  Mateo 20:22–23

Si San Santiago mao ang igsoon sa hinigugmang tinun-an nga si Juan ug anak ni Zebedeo ug Salome. Gitawag ni Jesus si Santiago ug si Juan samtang nagtrabaho sila uban sa ilang amahan, nga nanghuling sa ilang mga pukot diha sa ilang sakayan. Dihadiha dayon silang mitubag sa tawag ni Jesus: “…gibiyaan nila ang ilang amahan nga si Zebedeo diha sa sakayan uban sa mga sinuholang trabahante ug misunod kaniya” (Marcos 1:20). Didto si Santiago sa pagbanhaw sa anak nga babaye ni Jairo ug sa Pagkausab sa Dagway ni Jesus, ug gihisgotan usab siya sa pipila pa ka higayon diha sa mga Ebanghelyo. Sa Mga Buhat sa mga Apostoles, giila si Santiago nga mao ang unang Apostol nga mitugyan sa iyang kinabuhi isip martir, kay gipapunggotan siya ni Herodes sa Jerusalem sa tuig 44 AD (Tan-awa ang Mga Buhat 12:2).

Lakip sa ubang mga paghisgot kang San Santiago diha sa mga Ebanghelyo mao ang tudling nga gikutlo sa ibabaw, diin si Salome, ang inahan ni Santiago ug Juan, nangayo kang Jesus og talagsaong pabor nga tugotan ang iyang duha ka anak nga lalaki sa paglingkod sa Iyang wala ug tuo diha sa Iyang Gingharian. Sa iyang paghangyo alang sa iyang duha ka anak, milingi si Jesus ngadto kanila ug nangutana kon makahimo ba silang moinom sa kalis nga Iyang imnon, ug mitubag sila, “Makahimo kami.” Ug bisan tuod mapangahas kining hangyo nila ug sa ilang inahan, adunay usab kaisog ug pagkabalaan diha sa ilang hangyo.

Sa wala pa gayod kining tudlinga, samtang nagpanaw si Jesus paingon sa Jerusalem uban sa Napulog Duha, Iyang gipasabot kanila ang dangatan nga naghulat Kaniya. “Tan-awa, motungas kita ngadto sa Jerusalem, ug ang Anak sa Tawo itugyan ngadto sa mga pangulong pari ug sa mga eskriba, ug hukman nila siya sa kamatayon, ug itugyan siya ngadto sa mga Hentil aron biaybiayon ug latigohon ug ilansang sa krus, ug siya banhawon sa ikatulong adlaw” (Mateo 20:18–19). Ikatulo na kadto nga higayon nga gipasabot kini ni Jesus ngadto sa Napulog Duha ug, busa, seguradong nagsugod na gayod kini sa pagsilsil sa ilang hunahuna. Niining kahimtanga nangayo si Santiago ug Juan nga magpabiling duol kang Jesus sa Iyang misyon sa pagtukod sa Iyang Gingharian, bisan tuod gipasabot ni Jesus nga ang dalan paingon nianang Ginghariana mao ang Iyang pag-antos ug kamatayon.

Ang matag usa kanato angayng makakat-on gikan kang Santiago ug Juan. Bisan tuod tingali adunay pipila ka kahakog nga nasagol sa ilang hangyo, nagpakita usab kini og kaisog. Nagpakita kini nga wala sila mahadlok sa gitagna ni Jesus mahitungod sa Iyang pag-antos. Hinuon, buot silang mahimong kabahin niini ug andam silang moantos sa bisan unsang gikinahanglan aron makaambit sa himaya sa umaabot nga Gingharian.

Pamalandongi karon ang paghimo og susamang hangyo ngadto sa atong Ginoo. Sultihi Siya nga nagtinguha kang mahiduol Kaniya diha sa Iyang Gingharian, ug buhata kini uban sa bug-os nga kahibalo nga ang dalan paingon niining himayaa mao ang pag-inom sa kalis sa walay paghunahuna sa kaugalingong sakripisyo nga giinom ni Kristo. Kini nga himaya makab-ot pinaagi sa maisogong pagsunod Kaniya, bisan unsa pa ang gikinahanglan niini gikan kanimo. Kon nagpasabot kana og pag-antos ug paglutos, dawata kini. Kon nagpasabot kana og dakong sakripisyo, dawata kini. Kon nagpasabot kana og pagbiya sa pipila ka mga paglaom ug mga damgo, dawata kini. Handurawa ang imong kaugalingon nga naglakaw uban niining mga tinun-an ug ni Jesus sa dalan paingon sa Jerusalem diin ihalad sa atong Ginoo ang Iyang kinabuhi isip sakripisyo. Sa dili madugay mosunod si San Santiago, nga mamatay pinaagi sa espada ni Herodes. Isulti ang “Oo” sa bisan unsang gipangayo kanimo sa atong Ginoo ug itugyan ang imong kaugalingon sa pag-inom sa kalis sa gugma nga masakripisyohon ug walay paghunahuna sa kaugalingon. Ang pagbuhat niini makahimo kanimo nga makaambit sa himaya sa Gingharian sa Langit.

Akong mahimayaong Hari, Ikaw nagdapit sa tanang tawo sa pag-ambit sa Imong mahimayaong Gingharian nga moabot. Hinaot nga makasulod ako nianang Gingharian uban sa tanang santos ug hingpit nga makaambit sa himaya niini. Gipili ko ang dalan nga nagpadulong nianang Gingharian ug kinabubut-on kong gihalad ang akong kinabuhi isip sakripisyo alang Kanimo ug alang sa uban. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Usa ka Balaan ug Dili Hingpit nga Pamilya

Handumanan nila Santa Marta, Santa Maria ug San Lazaro, Hulyo 29

Daghan sa mga Judio ang miadto kang Marta ug Maria aron sa paghupay kanila tungod sa ilang igsoong lalaki [si Lazaro, nga namatay]. Sa pagkadungog ni Marta nga nagpadulong si Jesus, migawas siya aron sa pagsugat kaniya; apan si Maria nagpabiling naglingkod sa balay. Miingon si Marta kang Jesus, “Ginoo, kon dinhi ka pa, dili unta mamatay ang akong igsoon. Apan bisan karon nasayod ako nga bisan unsay imong pangayoon sa Dios, ihatag kini sa Dios kanimo.” Juan 11:19–22

Ang handumanan karong adlawa bag-o pa sa atong Simbahan. Sa tuig 2021, gipulihan ni Papa Francisco ang Handumanan ni Santa Marta niining handumanan agig pasidungog sa tulo ka managsoon: Marta, Maria ug Lazaro. Sa pagpatin-aw sa hinungdan niining bag-ong handumanan, ang Kongregasyon alang sa Diosnong Pagsimba mipahayag: “Si Marta madagayaong midawat kaniya sa iyang panimalay, si Maria naminaw pag-ayo sa iyang mga pulong, ug si Lazaro dihadiha migawas gikan sa lubnganan sa sugo sa Usa nga mipakaulaw sa kamatayon.” Dugang pa, kining tulo ka managsoon naghatag kanatong tanan og pagpamatuod sa Ebanghelyo. Nagpakita sila kanato og panig-ingnan kon unsaon pagkahimong mga Kristohanon taliwala sa atong mga pagkadili hingpit. Gibuhat nila kini pinaagi sa pagdawat kang Jesus sa ilang panimalay, sa pagpaminaw pag-ayo Kaniya, ug sa pagtuo nga Siya mao ang Pagkabanhaw ug ang Kinabuhi.

Ang matag usa niining tulo ka managsoon adunay kaugalingong talagsaong kinaiya ug nahigugma kang Jesus sa kaugalingon nilang paagi. Bisan tuod dili daghan ang gisulti bahin sa personal nga pagpakig-uban ni Lazaro kang Jesus, aduna kitay pipila ka makatabang nga mga pagsabot mahitungod kang Marta ug Maria. Sa usa ka sugilanon sa Ebanghelyo, mireklamo si Marta kang Jesus nga gipasagdan siya sa iyang igsoong babaye nga mag-inusarang magluto sa tanan. Malumong gitul-id siya ni Jesus. Si Maria, sa laing bahin, naghatag og pagpamatuod sa lawom nga pag-ampo ug gugma kang Jesus pinaagi sa paglingkod sa Iyang tiilan ug pagpaminaw Kaniya. Apan, sa sugilanon sa pagbanhaw kang Lazaro gikan sa mga patay, nabali ang ilang mga papel. Si Marta mao ang midagan paggawas aron sa pagsugat kang Jesus ug mipahayag sa iyang lawom nga pagtuo Kaniya. Si Maria, sa laing bahin, nakadungog nga nagpadulong si Jesus ug daw nagpabilin sa balay tungod kay nasakitan siya.

Tingali ang labing makatabang nga paagi sa pagpamalandong niining managsoon mao ang pag-ila sa duha ka butang. Una, mga santos na sila karon sa Langit nga nagpahimulos sa walay kataposang kabulahanan ug himaya. Ikaduha, dinhi sa yuta sila mga tawo nga adunay pagtuo ug gugma, apan klaro usab kaayo nga dili sila hingpit. Busa, ang pagpamatuod nga ilang gihatag kanato adunay duha ka bahin. Naglaom kita nga makaambit sa himaya nga ilang giambitan karon, ug nagsalig kita nga mahitabo kini kon makighigala usab kita sa atong Ginoo ug modawat Kaniya sa atong mga panimalay, bisan pa sa atong pagkadili hingpit.

Pamalandongi karon kining balaan apan dili hingpit nga pamilya. Ang mga pagkadili hingpit ug dayag nga mga kahuyang niining tulo ka managsoon angayng modasig kanato sa pagpadayon sa pagkinabuhi sa pagtuo kon dili usab hingpit ang mga kahimtang sa atong kinabuhi. Daghan og mga hinungdan nga usahay mawad-an kitag kadasig o mobati nga daw gusto na kitang magduhaduha o moundang. Tingali adunay mga butang nga dili hingpit sulod sa Simbahan—o sa partikular nga simbahan nga imong gisimbahan. Tingali naglisod ka sa paghigugma sa usa ka sakop sa imong pamilya. Tingali nakigbisog ka sa usa ka suliranin sa imong pagbati. Tingali adunay sala nga daw dili nimo mabuntog. Tingali nag-antos ka sa usa ka pisikal nga sakit ug nangutana nganong gitugotan kini sa Dios nga mahitabo. Kon nakasinati ka sa bisan hain niini, o sa bisan unsang ubang matang sa pagkadili hingpit, nan kuhaa ang imong inspirasyon gikan niining pamilya nila ni Marta, Maria ug Lazaro. Dapita si Jesus ngadto sa puloy-anan sa imong kasingkasing, sa panimalay sa imong pamilya ug sa bisan asa ka moadto. Moabot Siya, malumong motul-id kanimo kon gikinahanglan, ug mohatag kanimo sa gasa sa bag-ong kinabuhi, nga magbangon kanimo gikan sa imong mga sala ug mga kahuyang.

Ginoo, nakighigala Ka niining ordinaryong pamilya nila ni Marta, Maria ug Lazaro. Mibisita Ka sa ilang panimalay, midawat sa ilang maabiabihong pag-atiman, malumong mitul-id kanila kon gikinahanglan ug sa kataposan mibangon kanila ngadto sa bag-ong kinabuhi sa walay kataposang himaya. Hinaot nga dawaton ko usab Ikaw sa puloy-anan sa akong kalag, sulod sa akong pamilya ug sa matag bahin sa akong kinabuhi. Palihog duol kanako ug bangona ako ngadto sa kabag-o sa kinabuhi sa grasya. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Ang Imong Inahan sa Langit

Handumanan sa Mahal nga Birhen Maria, Inahan sa Simbahan—Lunes human sa Pentecostes

Nagtindog duol sa krus ni Jesus ang iyang inahan ug ang igsoong babaye sa iyang inahan, si Maria nga asawa ni Cleofas, ug si Maria Magdalena. Sa dihang nakita ni Jesus ang iyang inahan ug ang tinun-an nga iyang gihigugma nga nagtindog didto, miingon siya sa iyang inahan, “Babaye, ania ang imong anak.” Unya miingon siya sa tinun-an, “Ania ang imong inahan.” Ug sukad niadtong taknaa, gidawat siya sa tinun-an sa iyang balay. Juan 19:25–27

Ang handumanan nga atong gisaulog karon, nga gidugang ni Papa Francisco sa Romanong Kalendaryo sa Liturhiya niadtong 2018, nagpasiugda sa kamatuoran nga ang Mahal nga Birhen Maria dili lamang ang Inahan sa Persona ni Kristo, ug busa, ang Inahan sa Dios, kondili siya usab ang Inahan sa Simbahan, nga mao ang Inahan sa tanang magtutuo. Ang Mahal nga Birhen Maria mao ang imong inahan. Ug isip imong inahan, siya tinuod nga malumo, maluluy-on, maamumahon ug puno sa kalooy, nga naghatag kanimo sa tanang buot ihatag sa usa ka hingpit nga inahan. Siya ang labing maisog sa tanang inahan nga mobuhat sa tanan aron mapanalipdan ang iyang mga anak. Siya usa ka inahan nga bug-os nga mapahinunguron kanimo, ang iyang pinalanggang anak.

Ang teksto sa Ebanghelyo nga gipili alang niining handumanana naghulagway sa atong Mahal nga Inahan nga nagtindog sa tiilan sa Krus. Wala nay laing dapit nga iyang pilion gawas sa ilalom gayod sa iyang Anak samtang Siya nag-antos sa Iyang kataposang kasakit. Wala siya molayas tungod sa kahadlok. Wala siya malupig sa kasubo. Wala siya magmukmok sa kalooy sa kaugalingon. Hinuon, mibarog siya tupad sa iyang Anak uban sa hingpit nga gugma ug kalig-on sa usa ka mapahinunguron, maamumahon, maluluy-on ug matinumanong inahan.

Samtang nagbarog siya tupad sa iyang Anak sa takna sa Iyang pag-antos ug kamatayon, milingi si Jesus kaniya ug gitugyan si Apostol Juan sa iyang inahanong pag-atiman. Sukad sa unang mga Amahan sa Simbahan hangtod sa labing bag-ong mga pagtulon-an sa Simbahan karon, kining buhat ni Jesus sa pagtugyan kang Juan ngadto kang Maria ug kang Maria ngadto kang Juan gisabot nga usa ka pagtugyan sa tanang magtutuo sa inahanong pag-atiman ni Inahan Maria. Busa, si Inahan Maria dili lamang ang Inahan sa Manunubos, si Kristo mismo, kondili nahimo usab siyang Inahan sa tanang tinubos, ang inahan natong tanan, ang Inahan sa Simbahan.

Pamalandongi ang espirituhanong inahan nga anaa kanimo sa Langit. Ang inahan mao ang naghatag og kinabuhi. Ang imong inahan sa Langit gitugyanan sa buluhaton sa paghatag kanimo sa bag-ong kinabuhi sa grasya nga naangkon pinaagi sa Krus. Ug isip imong inahan, dili niya ihikaw kanimo ang bisan unsang makaayo kanimo. Ang inahan malumo usab sa iyang mga anak. Ang Putli nga Kasingkasing sa atong inahan sa Langit napuno sa labing dakong kalumo alang kanimo. Bisan tuod dili pisikal ang iyang mga paghaplos, mas lawom kini. Gihaplos ka niya uban sa kalumo sa grasya nga iyang gipaambit kanimo samtang nag-ampo ka ug midangop kaniya sa imong panginahanglan. Gihatagan ka niya sa grasya sa iyang Anak, nga gibubo sa Krus sa dihang mibuhagay ang dugo ug tubig isip tuboran sa kalooy. Gibubo ni Inahan Maria kanimo kana nga kalooy sama sa buhaton sa usa ka malumo ug mapahinungurong inahan. Wala siyay gihikaw.

Kon wala ka mahibalo sa gugma nga anaa sa kasingkasing sa atong Mahal nga Inahan alang kanimo, himoa kining handumanana nga higayon aron mapalawom ang imong pagsabot sa iyang tahas sa imong kinabuhi. Daghang mga anak ang wala maghatag og igong pagtagad sa ilang mga inahan, kay wala nila hingpit masabti ang giladmon sa ilang gugma. Ingon usab niini ang atong pagtagad sa atong Inahan sa Langit. Dili gayod nato hingpit masabtan ang iyang gugma ug ang iyang makanunayong inahanong paglihok sa atong kinabuhi hangtod nga makauban nato siya sa Langit ug magkita kita nawong sa nawong.

Pamalandongi karon si Inahan Maria nga nagbarog tupad kanimo sa matag gutlo sa imong kinabuhi. Tan-awa siya diha sa imong mga kalipay ug mga kasubo, sa imong mga gutlo sa pagtintal ug pakigbisog, sa imong mga gutlo sa kalibog ug katin-aw. Tan-awa siya diha sa imong kiliran, nga naghatag kanimo sa matag maayong espirituhanong gasa sa panahong labing gikinahanglan nimo kini. Siya usa ka tinuod nga inahan, ug takos siya sa imong gugma ug pagpasalamat.

Akong labing minahal nga Inahan, nagpabilin ka sa kiliran sa imong Anak uban sa dili matarog nga pagkamatinumanon ug gugma. Giatiman Mo Siya, gialimahan, ug wala gayod Mo biyaa ang Iyang kiliran. Ako usab ang imong minahal nga anak. Nagpasalamat ako kanimo tungod sa imong mahigugmaong pagkamatinumanon kanako ug akong giablihan ang akong kasingkasing sa grasya sa imong Anak nga imong gihatag kanako sa tibuok kinabuhi. Tabangi ako nga mas magmatngon sa imong inahanong pag-atiman ug nga matag adlaw motubo ang akong pagpasalamat sa imong presensiya sa akong kinabuhi. Inahang Maria, iampo mo kami. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Ang Esensiya sa Labing Balaang Trinidad

Solemnidad sa Labing Balaang Trinidad

“Ang tanang gahom sa langit ug sa yuta gihatag kanako. Busa, panglakaw kamo ug himoa ninyong mga tinun-an ang tanang kanasoran, nga magbunyag kanila sa ngalan sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo, ug magtudlo kanila sa pagtuman sa tanan nga akong gisugo kaninyo. Ug tan-awa, ako uban kaninyo sa kanunay, hangtod sa kataposan sa kapanahonan.” Mateo 28:19–20 (Ebanghelyo sa Tuig B)

Sa tanang dagkong kapistahan nga atong gisaulog sulod sa Simbahan sa tibuok tuig, ang Solemnidad karong adlawa nagpresentar kanato og usa ka Misteryo nga hilabihan kalawom ug labaw kaayo sa atong pagsabot nga igugol nato ang eternidad sa walay kataposang pagpamalandong. Ang Trinidad, ang kinabuhi sa Amahan, Anak ug Espiritu Santo, dili gayod mahimong karaan, dili gayod hingpit nga masabtan, ug mao ang hinungdan sa atong walay kataposang pagsimba ug kalipay. Bisan tuod gigamit sa Simbahan ang mga pilosopikanhong konsepto aron ipatin-aw ang Trinidad, walay tawhanong konsepto o paghulagway nga makapatin-aw sa hingpit kon Kinsa ang Dios. Bisan tuod makatumbok kita sa pipila ka kinatibuk-ang kamatuoran mahitungod sa Dios, dili gayod nato hingpit nga mahulagway ang sulodnong esensiya, kalawom, katahom ug pagkamakagagahom sa tanan sa Trinidad.

Samtang atong palandongon kana nga kamatuoran, importante nga masabtan nga ang Trinidad dili una sa tanan usa ka teolohikanhong misteryo nga atong gipaningkamotang hatagan og kahulugan. Hinunoa, ang Trinidad una sa tanan usa ka panaghiusa sa mga Persona nga gidapit kita nga ilhon. Dili nato unang mailhan ang Dios pinaagi sa mga konklusyon sa pangatarongan sa salabotan. Mailhan nato ang Dios pinaagi sa mainampuong pakighiusa Kaniya. Bisan tuod ang teolohiya hilabihan ka mapuslanon ug importante, ang esensiya sa Dios labaw sa bisan unsa ug sa tanang pilosopikanhong konsepto nga atong mahatagan og kahulugan.

Ang Amahan, Anak ug Espiritu Santo mga Persona. Ug isip mga Persona, buot Nila nga mailhan Sila. Ug buot Nila nga mailhan Sila labaw sa tanan pinaagi sa kinabuhi sa lawom ug suod nga pag-ampo. Ang pag-ampo ngadto sa Usa ka Persona, siyempre, pag-ampo ngadto Kanilang tanan, kay Sila Usa ka Dios. Bisan pa niana, gitawag kita ngadto sa usa ka relasyon sa gugma uban sa Amahan, sa Anak ug sa Espiritu Santo. Ug bisan tuod ang atong huyang nga salabotan dili makahimo sa hingpit nga pagsabot sa esensiya sa Dios, dad-on kita Niya ngadto sa mas lawom pa gayod nga pagkaila Kaniya kon tugotan nato Siya.

Ang pag-ampo kasagarang magsugod pinaagi sa paglitok og mga pag-ampo, pagpamalandong sa Balaang Kasulatan, ug pagpaminaw. Apan ang tinuod nga pag-ampo mas lawom pa niini. Ang tinuod nga pag-ampo mao ang kontemplatibong pag-ampo nga sa kataposan motultol ngadto sa pakighiusa sa Dios. Ang Dios lamang ang makasugod niining matang sa pag-ampo sa atong kinabuhi, ug ang Dios lamang, pinaagi niining lawom nga matang sa pag-ampo, ang makapaila sa Iyang kaugalingon kanato sumala sa Iyang pagka-Siya. Ang pipila sa labing bantog nga mga mistiko sa atong Simbahan, sama ni San Juan de la Cruz ug Santa Teresa de Ávila, nagpatin-aw sa ilang mistikong teolohiya nga ang labing lawom nga pagkaila sa Dios dili moabot pinaagi sa mga konsepto o mga hulagway. Sa pagkatinuod, kon buot natong makabaton og pagkaila sa Dios sa Iyang esensiya, kinahanglan natong tugotan Siya sa pagwagtang sa matag konsepto kon Kinsa Siya aron ang putli nga kahayag sa Iyang esensiya mabubo sa atong mga salabotan. Kini nga pagkaila, matod nila, labaw pa sa pagkahibalo “mahitungod” sa Dios. Kini ang sinugdanan sa pagkaila sa Dios “mismo.”

Pamalandongi karong adlawa ang Labing Balaang Trinidad. Samtang buhaton nimo kini, pag-ampo sa Dios ug pangayo og mas lawom ug mas suod nga pagkaila Kaniya. Hangyoa Siya nga ipaambit kanimo ang Iyang diosnong gugma ug ablihan ang imong salabotan ug kasingkasing ngadto sa mas lawom nga pagsabot kon Kinsa Siya. Paningkamoti ang pagpaubos sa imong kaugalingon atubangan sa dakong Misteryo sa sulodnong kinabuhi sa Dios. Ang pagkamapainubsanon atubangan sa Misteryo sa Dios nagpasabot nga nahibalo kita kon unsa kagamay ang atong nahibaloan mahitungod Kaniya ug kon unsa kagamay ang atong pagkaila Kaniya. Apan kana nga mapaubsanong kamatuoran makatabang kanimo sa pagduol ngadto sa mas lawom nga relasyon sa gugma diin ikaw gitawag.

Labing Balaang Trinidad, Amahan, Anak ug Espiritu Santo, palihog daniha ako ngadto sa usa ka relasyon sa gugma uban Kaninyo nga usa ka Dios ug tulo ka diosnong Persona. Hinaot nga mas mailhan ug mahigugma ko sa misteryo ug katahom sa Inyong kinabuhi matag adlaw pinaagi sa gasa sa makapausab nga mistikong pag-ampo. Jesus, nagsalig ako Kanimo.


Kahingangha ug Balaang Pagtahod atubangan sa Eukaristiya

Solemnidad sa Labing Balaang Lawas ug Dugo ni Kristo

Samtang nangaon sila, mikuha siya og pan, misulti sa pagpanalangin, mipikas niini, mihatag niini kanila, ug miingon, “Dawata kini; kini mao ang akong lawas.” Unya mikuha siya og usa ka kopa, nagpasalamat, ug mihatag niini kanila, ug silang tanan miinom gikan niini. Miingon siya kanila, “Kini mao ang akong dugo sa pakigsaad, nga igaula alang sa daghan.” Marcos 14:22–24 (Ebanghelyo sa Tuig B)

Sa balaang Misa, sa dihang malitok na sa pari ang mga pulong sa konsekrasyon, nga nag-usab sa pan ug bino ngadto sa Lawas ug Dugo, Kalag ug Pagka-Dios ni Jesucristo nga atong Ginoo, moluhod siya sa usa ka tuhod, motindog, ug unya moingon, “Ang misteryo sa pagtuo.” Unsa man ang “misteryo sa pagtuo?” Kasagaran, kon moingon kita nga ang usa ka butang usa ka misteryo, ang atong gipasabot mao nga ang tubag natago apan adunay pipila ka timailhan nga makatabang sa pagsulbad sa misteryo. Ug sa dihang masulbad na ang misteryo, maklaro na ang tanan ug dili na kini usa ka misteryo.

Ang “misteryo sa pagtuo” lahi kaayo. Kining mga pulonga gisulti sa Misa diha-diha human sa konsagrasyon aron madani ang mga magtutuo ngadto sa balaang kataha ug kahingangha sa bag-o lamang nahitabo. Apan kining misteryoha makapukaw lamang og kahingangha ug kataha kon ang kamatuoran sa bag-o lamang nahitabo masabtan pinaagi sa gasa sa pagtuo. Ang pagtuo mao ang pagkahibalo ug pagtuo nga walay pagsinati sa kamatuoran nga anaa sa atong atubangan pinaagi sa atong lima ka sentido o pinaagi sa lohikal nga pangatarongan. Sa laing pagkasulti, ang pagtuo naghatag og tinuod nga kahibalo sa usa ka espirituhanong kamatuoran nga mahibaloan, masabtan ug tuohan lamang pinaagi sa espirituhanong pagsabot. Busa, kon motambong kita sa Misa ug gihatagan sa gasa sa kahibalo pinaagi sa pagtuo, sa diha gayod nga mahitabo ang konsagrasyon sa pan ug bino, motuaw kita sa atong kinasuloran, “Ginoo ko ug Dios ko!” Mahibalo kita nga ang Dios Anak anaa sa atong atubangan sa usa ka natago nga paagi. Dili kini makita sa atong mga mata, ni ikapadayag sa bisan hain sa atong mga sentido ang dakong kamatuoran nga anaa sa atong atubangan. Dili nato mahibaloan pinaagi lamang sa makataronganong paghinapos ang bag-o lamang nahitabo. Hinuon, mahibalo ug motuo kita nga ang Anak sa Dios, ang Manluluwas sa Kalibotan, anaa na karon sa atong atubangan sa Iyang kahingpitan, natago ubos sa dagway sa yano lamang nga pan ug bino.

Dugang sa diosnong presensya sa atong Ginoo ug atong Dios, ang tibuok Misteryo sa atong Katubsanan gihimong anaa usab dinhi. Si Santo Papa Juan Pablo II nagsulti kanato nga niining taknaa adunay usa ka “pagkahiusa sa panahon” nga nagdugtong sa Misteryo sa Paskuwa, nga mao ang Kinabuhi, Kamatayon ug Pagkabanhaw ni Jesus, ngadto sa matag takna nga ang Eukaristiya gisaulog ug gihimong anaa dinhi pinaagi sa mga pulong sa konsekrasyon. Ug kana nga panaghiusa tali sa matag Misa ug sa Misteryo sa Paskuwa “nagdala kanato ngadto sa lawom nga pagkamangha ug pagpasalamat” (Ecclesia de Eucharistia, #5). Mabati ug masinati ba nimo kining lawom nga pagkamangha ug pagpasalamat sa matag higayon nga motambong ka sa Balaang Sakripisyo sa Misa? Nakaamgo ka ba, samtang motambong ka sa Misa ug samtang ginalitok ang mga pulong sa konsekrasyon, nga ang tibuok Misteryo sa imong katubsanan gihimong anaa sa imong atubangan, natago gikan sa imong mga mata apan makita sa imong kalag pinaagi sa pagtuo? Nasabtan ba nimo nga ang Dios, ang Ikaduhang Persona sa Labing Balaang Trinidad, mao ang manaog nganhi kanato aron mopuyo uban kanato nianang taknaa niining mahimayaong Sakramento?

Pamalandongi karon ang natago apan tinuod nga Misteryo sa Pagtuo. Tugoti ang imong kaugalingon nga madani ngadto sa kahingangha ug kataha sa imong gipribilehiyo nga matambongan. Patuboa ang imong pagtuo sa Labing Balaang Eukaristiya pinaagi sa pagkaandam nga molalom kining gasa sa pagtuo pinaagi sa espirituhanong pagsabot ug pagtuo. Sud-onga kining dakong Gasa sa Eukaristiya pinaagi sa mga mata sa pagtuo ug madani ka ngadto sa kahingangha ug kataha nga buot sa Dios nga ihatag kanimo.

Akong kanunayng mahimayaong Ginoo sa Eukaristiya, nagtuo gayod ako nga ania Ka, nga nahimong ania sa among kalibotan ubos sa dagway sa pan ug bino, sa matag pagsaulog sa Balaang Misa. Pun-a ako og mas lawom nga pagtuo niining Balaang Gasa, hinigugma kong Ginoo, aron madani ako ngadto sa kahingangha ug kataha sa matag higayon nga makasaksi ako niining balaang Konsagrasyon. Jesus, misalig ako Kanimo.


Ang Tuboran sa Kalooy

Solemnidad sa Labing Balaang Kasingkasing ni Jesus

Apan sa pag-abot nila kang Jesus ug sa pagkakita nga patay na siya, wala nila balia ang iyang mga bitiis. Hinuon, gitusok sa usa ka sundalo ang iyang kilid sa bangkaw, ug dihadiha midagayday ang dugo ug tubig. Juan 19:33–34

Ang Ebanghelyo ni Juan puno sa lawom nga espirituhanong mga hulagway ug simbolismo. Tin-aw nga kining mga hulagway ug simbolismo gituga pinaagi sa pagdasig sa Dios aron hatagan kita og espirituhanong pagkaon alang sa pagpamalandong ug meditasyon. Usa sa maong mga hulagway gihatag kanato karon samtang gisaulog nato ang Dakong Kasaulogan sa Balaang Kasingkasing ni Jesus.

Samtang nagbitay sa ilang mga krus si Jesus ug ang duha ka kriminal nga anaa sa matag kilid Niya, miabot ang mga sundalo aron pagpadali sa ilang kamatayon pinaagi sa pagbali sa ilang mga bitiis aron mas dali silang dili na makaginhawa. Apan sa pag-abot nila kang Jesus, namatay na Siya. Busa usa sa mga sundalo, nga sa tradisyon nailhang Longino, mitusok sa kilid ni Jesus sa iyang bangkaw, ug midagayday ang dugo ug tubig. Ang ubang mga tradisyon nag-ila kang Longino nga mao ang senturyon nga misinggit human sa kamatayon ni Jesus, “Sa pagkatinuod, kini mao ang Anak sa Dios!” (Tan-awa ang Mateo 27:54.) Ang ubang mga tradisyon nag-ingon nga nakabig siya niadtong higayona, nga naghimo kaniya nga unang nakabig sa Kristiyanismo. Ug ang uban pa nga mga tradisyon nag-ingon nga dili kaayo makakita si Longino, ug ang dugo ug tubig gikan sa kilid ni Jesus miagas ngadto sa iyang mga mata ug miayo kaniya. Tinuod man o dili kining mga tradisyon, nahibalo kita nga gidughang ang kilid ni Jesus ug midagayday ang dugo ug tubig.

Ang simbolismo niining buhata labaw pa kay sa usa lamang ka tawhanong simbolo. Usa kini ka instrumento sa lawom nga espirituhanong kamatuoran nga nahitabo niadtong higayona. Sa pagdughang sa Balaang Kasingkasing ni Jesus, ang dugo ug tubig nga miagas mao ang bag-ong sakramental nga kinabuhi sa Simbahan. Ang Dugo mao ang Labing Balaang Eukaristiya ug ang Tubig mao ang gasa sa Bunyag. Ug sa dihang si Jesus una nang “miginhawa sa kataposan” ug “mitugyan sa Iyang Espiritu,” gihatag ang Sakramento sa Kumpirma.

Sa pagsaulog nato niadtong mga Sakramento karon, sayon ra nga tan-awon kini ingong mga simbolo lamang sa atong giambitan. Apan sa atong Kristohanong Tradisyon, ang mga Sakramento labaw pa kaayo niini. Ang simbolo mao usab ang kamatuoran. Kini ang instrumento sa butang nga gisimbolohan niini. Busa, sa matag higayon nga mosaksi kita sa usa ka Bunyag o moambit sa Balaang Eukaristiya, sa mistikong paagi anaa kita uban ni Longino, nga nagdawat sa grasya ug kalooy sa atong katubsanan nga nag-agas gikan sa nasamdan nga kilid ni Jesus, aron ayohon kita ug himoong tibuok.

Kon hisgotan ang pisikal nga bahin, ang kasingkasing sa tawo usa ka organo sa lawas nga nagbomba sa dugo ngadto sa tibuok lawas. Apan sa espirituhanong panglantaw, sanglit kita lawas ug kalag, ang kasingkasing sa tawo mao usab ang tinubdan sa atong kinabuhi. Kon wala kini, mamatay kita sa lawas ug sa espiritu. Ingon usab niini ang Balaang Kasingkasing ni Jesus. Dili lamang kini usa ka pisikal nga kasingkasing nga sa pisikal nga paagi gidughang sa bangkaw kaniadto. Karon mao usab kini ang tinubdan sa atong nagpadayong espirituhanong kinabuhi, ug, kon wala ang Balaang Kasingkasing ni Jesus nga puno sa Kalooy, mamatay kita sa atong mga sala.

Pamalandongi karon ang Labing Balaang Kasingkasing ni Jesus. Tan-awa ang Iyang Kasingkasing ingong padayong tinubdan sa imong bag-ong kinabuhi diha sa grasya. Sabta nga ang Iyang Kasingkasing labaw pa kay sa usa ka simbolo sa Iyang grasya ug kalooy; kini ang espirituhanong tinubdan ug ang tuboran niana nga kalooy. Sa pag-ampo, ibutang ang imong kaugalingon atubangan sa Iyang Krus niining adlawa, ug tugoti ang dugo ug tubig nga nag-agas gikan sa Iyang nasamdan nga kilid nga motabon kanimo aron ikaw usab motuo.

Labing Balaan nga Kasingkasing ni Jesus, Imong gibubo sa kalibotan ang gugma ug kalooy sa Imong grasya nga makapausab pinaagi sa dugo ug tubig nga nag-agay gikan sa Imong nasamdan nga kilid. Tabangi ako sa pagsud-ong niining tuboran sa kalooy ug nga matabonan ako niini pinaagi sa gasa sa mga Sakramento. Hinaot nga kanunay akong bukas sa tanan nga buot Nimong ihatag kanako pinaagi niining bililhon ug makapausab nga mga instrumento sa Imong gugma. Balaang Kasingkasing ni Jesus, kaloy-i kami. Jesus, misalig ako Kanimo.


Ang Kasingkasing sa Hingpit nga Gugma

Handumanan sa Putli nga Kasingkasing ni Maria

Milugsong siya uban kanila ug miadto sa Nazaret, ug masinugtanon siya kanila; ug gitipigan sa iyang inahan kining tanang butanga diha sa iyang kasingkasing. Lucas 2:51

Balikbalik nga gipadayag kanato sa Kasulatan nga ang Bulahang Birhen Maria “mitipig niining tanang butanga diha sa iyang kasingkasing.” Unsang mga butanga? Padayon niyang gipamalandongan ang dakong misteryo sa kinabuhi sa iyang Anak samtang ang Iyang balaang kinabuhi anam-anam nga nabutyag atubangan sa iyang mga mata.

Kusgan ang gugma sa usa ka inahan. Sa daghang higayon, mas nahibalo pa ang inahan sa mga detalye sa kinabuhi sa iyang anak kay sa anak mismo. Siya matinagdanon, malipayon sa paghupay, anaa kanunay, malumo ug mahigugmaon. Ingon niini si Maria ngadto sa iyang diosnong Anak, si Jesus.

Si Inahang Maria wala makabaton sa hingpit nga kahibalo sa matag diosnong kamatuoran. Wala niya makita sa iyang mga mata ang Labing Balaang Trinidad samtang nagkinabuhi siya dinhi sa yuta. Wala siya makabaton sa hingpit nga kahibalo sa laraw sa Amahan. Apan nagkinabuhi siya uban sa kahingpitan sa pagtuo. Nahibalo usab siya sa daghang mga kamatuoran sa Langit ug yuta pinaagi sa iyang Imakuladang Kasingkasing. Ang iyang kasingkasing puno sa tanang hiyas. Nahigugma siya sa usa ka gugma nga dili mahulagway. Ug ang labi niyang gipamalandongan diha sa iyang Imakuladang Kasingkasing, balikbalik sa tibuok niyang kinabuhi, mao ang putli ug hingpit nga gugma nga iyang gibati alang sa iyang Anak. Kining gugma nakapahibulong kaniya. Kanunay siyang napuno sa balaang kahingangha samtang nakig-uban siya sa iyang Anak, nagtutok sa Iyang balaang kinabuhi, ug nagtan-aw Kaniya nga nagtubo sa “kaalam ug panuigon ug kahimuot sa Dios ug sa mga tawo” (Juan 2:52). Ang gugma diha sa iyang kasingkasing usa ka leksiyon alang kaniya mismo. Padayon niyang gipalalom ang iyang kahibalo sa Dios pinaagi sa pagpamalandong sa hingpit nga gugma nga gibutang sa iyang Dios diha sa iyang kasingkasing. Ug kining Dios, ang iyang Manluluwas, mao ang iyang Anak.

Gisaulog nato karon ang Handumanan sa Imakuladang Kasingkasing ni Maria. Bisan tuod adunay daghang mga kapistahan sa tibuok tuig diin gipasidunggan nato kining balaang anak nga babaye sa Dios, kining pagsaulog usa ka kahigayonan alang kanatong tanan sa pagpamalandong sa iyang mapamalandongong kasingkasing.

Ang kasingkasing sa tawo dili lamang pisikal; espirituhanon usab kini. Kini ang espirituhanong tuboran sa atong gugma sa Dios ug sa uban. Gikan sa atong kasingkasing modagayday ang hiyas o bisyo, gugma o pagdumot, pagkamanggihatagon o pagkahakog. Samtang atong gipasidunggan karon ang Putli nga Kasingkasing, gitawag kita sa pagpamalandong sa sulundon kon unsay angay magpuyo sulod sa atong kaugalingong mga kasingkasing ug unsay angay modagayday gikan niini. Ang kahingpitan sa tanang hiyas maoy angay unta nga modagayday gikan sa matag kasingkasing sa tawo sa tanang kapanahonan. Ug ang kasingkasing sa atong Bulahang Inahan maoy motudlo kanato unsaon pagsilsil niadtong mga hiyas sa atong kinasuloran aron mahimong instrumento sa gugma sa Dios ngadto sa uban.

Pamalandongi karon ang espirituhanong kahingpitan sa Putli nga Kasingkasing ni Maria. Lisod sabton ang kahingpitan sa atong kahimtang nga nahulog sa sala. Apan kon labi kitang motutok sa sulundon, labi usab natong tinguhaon kana nga sulundon. Ug kon labi natong tinguhaon kana nga sulundon, labi usab nato kining makab-ot. Tugoti ang imong kaugalingon karon sa pagpamalandong sa sulundong kasingkasing nga diha sa Inahan sa Dios, ug hangyoa siya nga mangamuyo alang kanimo aron mas hingpit nimo siyang masundog.

Labing Putli nga Kasingkasing ni Inahang Maria, imong gipadayag kanamo ang hingpit nga paagi sa paghigugma sa imong Anak ug sa paghalad sa among kaugalingon Kaniya. Pun-a ako sa gugma nga imong gibati alang sa imong Anak pinaagi sa imong pagpangamuyo alang kanako. Salamat sa imong pagpamatuod nga gihatag kanamong tanan ug tabangi kami sa pagsundog sa dili maihap nga mga hiyas nga midagayday gikan sa imong kasingkasing. Putli nga Kasingkasing ni Maria, iampo mo kami. Jesus, misalig ako Kanimo.

Talaan sa mga Sulod


Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble