Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ug uban pa!
Ang Kapasidad sa Imong Kalag
Ika-33 nga Domingo sa Panahon sa Tuig (Tuig A)
Gisuginlan ni Jesus ang iyang mga tinun-an niining sambingay: “Usa ka tawo nga molakaw sa usa ka panaw nagpatawag sa iyang mga sulugoon ug nagtugyan kanila sa iyang mga kabtangan. Sa usa gihatag niya ang lima ka talanton; sa lain, duha; ug sa ikatulo, usa—sa matag usa sumala sa iyang katakos. Unya milakaw siya.” Mateo 25:14–15
Ang sambingay karong adlawa naggikan sa pakigpulong ni Jesus bahin sa kataposang mga butang (Mateo 24–25), nga Iyang gihimo sa hapit nang matapos ang Iyang dayag nga ministeryo. Naghisgot kini sa Kataposang Paghukom ug nagtawag kanato sa pagkamabinantayon, pagkamatinud-anon, ug pagpamunga sa espirituhanong kinabuhi samtang nagpaabot kita sa pagbalik sa atong Diosnong Agalon. Kining pahinumdom bahin sa Kataposang Paghukom sa Dios ilabinang angay samtang nagkaduol kita sa kataposan sa Tuig Liturhiko, sa pagpaabot sa Solemnidad ni Kristo nga Hari sa sunod nga kataposan sa semana.
Ang sugilanon nagsugod sa usa ka agalon nga, sa dili pa mobiya aron sa pagpanaw, nagtugyan sa iyang mga kabtangan ngadto sa iyang mga sulugoon, “sa matag usa sumala sa iyang katakos.” Pinaagi niini nga hulagway, gipadayag ni Jesus ang Iyang kaugalingon isip Agalon, kansang pagpanaw nagsugod sa Iyang Pagsaka sa Langit. Ang mga talento—usa ka yunit sa salapi—naglarawan sa espirituhanong mga gasa, mga grasya, mga karisma, ug mga kahigayonan nga gitugyan sa Dios ngadto sa matag kalag alang sa pagtukod sa Iyang Gingharian.
Nagpatungha kini og usa ka lawom nga pangutana: Nganong gihatag man kining mga gasaha sa nagkalainlaing sukod? Nganong ang usa ka kalag nakadawat og lima ka talento, ang lain duha, ug ang lain usa lamang? Dili ba makiangayon ang Dios sa pag-apod-apod sa Iyang kalooy? Ang tubag anaa sa misteryo nga, bisan og ang matag kalag adunay kapasidad sa pagdawat sa walay kinutobang Dios nga nagpuyo sa sulod niini, dili tanan nakigtambayayong sa Iyang grasya sa samang sukod.
Si Santa Teresa de Avila matahom nga namalandong niining kamatuorana diha sa unang mga panid sa iyang bantogang espirituhanong sinulat, Ang Kastilyo sa Sulod. Nagtudlo siya nga ang kalag sama sa usa ka maanindot nga kastilyo, diin ang Dios nagpuyo sa kinasulorang lawak. Ang espirituhanong kinabuhi usa ka panaw latas sa daghang “mga puloy-anan” niini nga kastilyo, nga nagkaduol pag-ayo ngadto sa pakighiusa sa Usa nga nagpuyo na sa sulod. Gipamatud-an ni Santa Teresa nga ang kalag adunay “dakong katahom” ug “dakong kapasidad” tungod kay ang Dios anaa sa atong sulod (I.I #2). Gibutang na sa Dios sa sulod sa matag kalag ang tanang espirituhanong bahandi—ang matag grasya ug gasa nga atong gikinahanglan. Apan ang atong kasinatian niadtong mga bahandi—lima man ka talento, duha, o usa—nag-agad sa atong kaandam sa pagsugod sa sulodnong panaw sa pag-ampo, pagputli, ug pagbag-o.
Busa, dili ba makiangayon ang Dios sa pag-apod-apod sa Iyang kalooy? Dili gayod. Ang matag usa kanato makahimo sa pagdawat ug pagpakita niana nga kalooy sa madagayaong paagi. Ang sukod sa pagkahitabo niini gipadayag sa sambingay karong adlawa, uban sa makapapamalandong nga kamatuoran nga ang maong mga gasa mahimong mawala tungod sa pagpasagad ug pagkakampante.
Ang mga sulugoon nga gitugyanan og lima ug duha ka talento naglarawan niadtong aktibong nakigtambayayong sa grasya sa Dios nga nagpuyo sa ilang sulod. Kana nga pakigtambayayong mosangpot sa espirituhanong pagbag-o ug pagtubo, nga makapilo sa mga gasa nga nadawat ug makaandam sa kalag alang sa mas daghan pang pagpamunga.
Sa kasukwahi, ang sulugoon nga naglubong sa usa ka talento nga iyang nadawat naglarawan niadtong, bisan anaa sa ilang sulod ang walay kinutobang Dios, nagpabiling sirado sa Iyang grasya. Ang paglubong sa talento mao ang pagbalewala sa diosnong mga gasa pinaagi sa pagtago niini tungod sa kahadlok, katapolan, o pagkawalay pagtagad. Bug-at ang sangpotanan: “Kuhaa gikan kaniya ang talento ug ihatag ngadto sa adunay napulo. Kay ang matag usa nga aduna, hatagan pa ug siya madato… Ug ilabay kining walay pulos nga sulugoon ngadto sa kangitngit sa gawas, diin adunay pagminatay ug pagkagot sa mga ngipon” (Mateo 25:28–30).
Pamalandongi karong adlawa ang dakong kalainan tali niining mga sulugoona, ug sa mapainubsanong paagi hunahunaa kon kinsa kanila ang labing naglarawan kanimo. Gusto sa Dios nga madato ka sa espirituhanong paagi. Gitinguha Niya nga gamiton nimo ang bahandi sa grasya sa imong sulod nga nag-agay gikan sa Iyang presensya nga nagpuyo diha kanimo. Gusto Niyang padaghanon ang matag espirituhanong gasa nga anaa kanimo ug gamiton kini alang sa Iyang himaya ug sa kaluwasan sa mga kalag. Andam ka bang maningkamot pag-ayo sa pakigtambayayong sa tanan nga gihatag sa Dios kanimo? Gitinguha ba nimo ang espirituhanong mga bahandi nga labaw pa sa kadagaya? O tapolan ka ba, nga nagbalewala sa mga pagdapit sa Dios? Hukmi nga magmadato sa grasya—aron nga sa pagbalik ni Jesus sa himaya, mahimo kining adlaw sa dakong kalipay, dili sa kangitngit, pagminatay, ug pagkagot sa mga ngipon.
Labing manggihatag nga Ginoo, gitinguha Nimo nga hatagan kami sa Imong mga grasya sa hilabihan gayod nga kadagaya. Nag-ampo ako nga kanunay akong bukas sa Imong pagkamanggihatagon ug nga hingpit akong makigtambayayong sa Imong presensya nga puno sa grasya sa akong kinabuhi. Hinaot nga magmakugihon ako sa akong pakigtambayayong, aron modako ang kapasidad sa akong kalag ug mapadayag niini ang Imong himaya sa mga paagi nga nagkadaghan sa hilabihan gayod. Jesus, nagsalig ako Kanimo.
Grasya taliwala sa Dakong Kasakitan
Ika-33 nga Domingo sa Panahon sa Tuig (Tuig B)
Miingon si Jesus sa iyang mga tinun-an: “Niadtong mga adlawa human niadtong dakong kasakitan, mongitngit ang adlaw, ug ang bulan dili na mohatag sa iyang kahayag, ug ang mga bituon mangahulog gikan sa langit, ug ang mga gahom sa kalangitan mauyog. Ug unya ilang makita ‘ang Anak sa Tawo nga moanhi diha sa mga panganod’ uban sa dakong gahom ug himaya, ug unya iyang ipadala ang mga anghel ug tigomon ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, gikan sa kinatumyan sa yuta hangtod sa kinatumyan sa langit.” Marcos 13:24–27
Ang Ebanghelyo karong adlawa naggikan sa pakigpulong ni Jesus bahin sa kataposang mga panahon ug sa Iyang Ikaduhang Pag-anhi. Sa tradisyon, ang “adlaw,” “bulan,” ug “mga bituon” gisabot nga naglarawan sa yutan-ong mga gahom—mga hari, mga imperyo, ug mga awtoridad sa relihiyon. Ang ilang pagkangitngit nagpasabot sa pagkahugno niining kalibotanong mga gambalay atubangan sa masanag nga pag-anhi ni Kristo diha sa himaya. Kining mga timailhan sa uniberso nagpahinumdom kanato nga ang kahikayan sa tanang binuhat dili walay kataposan. Ang Gingharian sa Dios lamang ang magpabilin.
Ang pagbalik ni Kristo, ang Anak sa Dios ug Anak sa Tawo, uban sa himaya, kahalangdon, ug gahom usa ka sentrong doktrina sa atong pagtuo, nga atong gipahayag matag Domingo diha sa Kredo: “Mobalik Siya sa himaya aron paghukom sa mga buhi ug sa mga minatay ug ang Iyang gingharian walay kataposan.” Ang Ikaduhang Pag-anhi ni Jesus dili gayod masaypan ug mahimong halangdon, sa dihang magpakita Siya isip Maghuhukom ug Hari, nga lahi kaayo sa Iyang unang pag-anhi sa pagkamapainubsanon.
Ang pagbalik ni Kristo, sa dihang Iyang tukoron ang Bag-ong Kalangitan ug Bag-ong Yuta, makahahadlok ug makadani usab nga palandongon. Gikan pa sa mga panahon sa Biblia hangtod karon, daghan na ang nangagpas kon kanus-a mahitabo kini. Miingon si Jesus, “Sa pagkatinuod, sultihan Ko kamo, dili mahanaw kining kaliwatana hangtod nga mahitabo kining tanan.” Kini nga mga pulong nakapalibog sa daghang mga maghuhubad sa Kasulatan. Kon sabton sa literal nga paagi, morag nagpasabot kini nga ang Iyang Ikaduhang Pag-anhi mahitabo sa dili pa mahanaw ang kaliwatan nga Iyang gisultihan. Apan, kapin na sa duha ka libo ka tuig ang milabay, naghulat gihapon kita sa Iyang pagbalik. Giklaro ni Jesus: “Apan mahitungod nianang adlawa o taknaa, walay nasayod, bisan ang mga anghel sa langit, bisan ang Anak, kondili ang Amahan lamang.”
Bisan pa nga ang Iyang Ikaduhang Pag-anhi mahitabo sa usa ka piho nga higayon sa kasaysayan, gitawag kita sa pagkinabuhi karon pa lang nga ginagiya sa kahulogan nianang adlawa. Maingon nga ang adlaw, bulan, ug mga bituon mongitngit sa kataposan sa panahon, mao usab ang mga gahom sa atong mga kalag—sama sa salabotan, kabubut-on, ug mga pagbati—mahimong mangitngit o matay-og panahon sa pagsulay, nga magdala kanato ngadto sa mas lawom nga pagputli ug pagsalig sa grasya sa Dios. Ang matag masakit nga kalisdanan, matag mangitngit nga higayon, ug matag espirituhanong pagkatay-og nga atong giantos niining kinabuhia mahimong usa ka pag-ambit sa kataposang pagpadayag ni Kristo. Kining mga higayona dili angay likayan o antuson nga may pagpanuko; mga pagdapit kini nga angay dawaton sa kinasingkasing. Mga timaan kini nga anaa na Siya sa pultahan sa atong mga kasingkasing, andam nga mosulod ug mag-usab kanato, kon ablihan lamang nato ang atong kaugalingon sa Iyang pag-anhi pinaagi sa grasya.
Kasagaran kaayo, mahulog kita sa sayop nga pagtuo nga ang pagkamatinud-anon sa Dios manalipod kanato batok sa pag-antos, apan kasagaran sukwahi niini ang tinuod. Kanunayng gitugotan sa Dios ang pag-antos ug pagsulay dili isip silot, kondili isip paagi sa paghatag og grasya—usa ka pagdapit ngadto sa mas lawom nga pagtuo, pagputli, ug panaghiusa uban ni Kristo. Ang Iyang himaya mapadayag dili bisan pa sa kalisdanan, kondili kasagaran pinaagi niini. Ang kangitngit dili mao ang kataposan; kini mao ang pultahan diin mosidlak ang Kahayag ni Kristo.
Maingon nga gidapit kita sa pag-ambit sa kinabuhi, kamatayon, ug Pagkabanhaw ni Jesus dinhi ug karon, gidapit usab kita sa pagsugat daan sa Iyang Ikaduhang Pag-anhi pinaagi sa aktibong pagdawat ug pagtubag sa Iyang grasya matag adlaw. Sa matag higayon nga kita mopasaylo, mohigugma, molahutay, mag-ampo, magsakripisyo, magsangyaw sa Maayong Balita, o moalagad sa Iyang ngalan, atong gidawat ang Hari nga moanhi. Sa matag higayon nga atong pilion ang gugma inay kaugalingong kaayohan, pagtuo inay kahadlok, paglaom inay pagkawalay paglaom, gipadali nato ang pagsulod sa Iyang walay kataposang Gingharian. Sa matag higayon nga atong tugotan ang grasya nga modaug sa atong kinabuhi, atong gipalanog ang singgit sa unang Simbahan: Maranatha—Umari Ka, Ginoong Jesus!
Palandonga karon kon sa unsang paagi ang mga pagsulay nga imong giatubang mahimong dili mga timaan sa pagkawala sa Dios, kondili sa Iyang pagkaduol. Pangayoa ang grasya nga mailhan ang pag-anhi ni Kristo taliwala sa kalisdanan. Kon daw mangitngit ang tanan, ihangad ang imong mga mata ngadto sa Langit, kay ang Anak sa Tawo haduol na, anaa na sa mga pultahan, ug ang Iyang himaya mosidlak nga labaw pa sa adlaw—karon ug hangtod sa kahangtoran.
Ginoo nga kanunayng ania, mianhi Ka sa pagkamapainubsanon sa usa ka bata, nga natawo sa Birhen Maria. Moabot ang adlaw nga mobalik Ka sa himaya ug kahalangdon aron sa paghukom sa mga buhi ug sa mga patay ug sa pagtukod sa Imong walay kataposang Gingharian. Karon, moduol Ka kanamo pinaagi sa grasya, ilabina taliwala sa mga pagsulay ug kalisdanan nga Imong gitugotan. Hinaot nga dawaton ko Ikaw sa tanan Mong pag-anhi ug masayran nga Ikaw lamang ang makalusot sa kangitngit sa sala ug kamatayon. Ikaw lamang ang nagpasidlak sa walay kataposang Kahayag diha sa Imong Gingharian sa grasya ug kalooy. Jesus, misalig ako Kanimo.
Kamatuoran diha sa Gugma, Bisan Unsa Pay Bili nga Ibayad
Ikatloan ug Tulo nga Domingo sa Ordinaryong Panahon (Tuig C)
“Mobangon ang nasod batok sa nasod, ug ang gingharian batok sa gingharian. Adunay kusog nga mga linog, mga gutom, ug mga kamatay sa nagkalainlaing dapit; ug adunay makahahadlok nga mga talan-awon ug dagkong mga timaan nga motungha gikan sa langit. Apan sa dili pa mahitabo kining tanan, dakpon ug lutoson kamo nila, itugyan kamo nila ngadto sa mga sinagoga ug sa mga bilanggoan, ug padad-on kamo nila atubangan sa mga hari ug mga gobernador tungod sa akong ngalan. Kini mahimong higayon alang kaninyo sa pagpamatuod.” Lucas 21:10–13
Ang pagpamatuod mahitungod kang Kristo usa sa atong sukaranang mga katungdanan. Ang pagkakristohanon dili limitado sa pribadong bahin sa pag-ampo ug debosyon; kinahanglan nga molukop kini sa matag bahin sa atong kinabuhi. Ang Ebanghelyo, tungod sa kinaiya niini mismo, nag-usab sa tibuok tawo—kasingkasing, mga buhat, ug mga pulong—sa sulod ug sa gawas.
Ang Ebanghelyo karon nahimutang duol sa kataposan sa dayag nga ministeryo ni Jesus ug kabahin sa Iyang pakigpulong mahitungod sa kataposang mga butang, nga nagpadayag sa mahitabo sa kataposan sa panahon. Sa natad sa kinaiyahan, naghisgot si Jesus og mga kagubot: “Adunay kusog nga mga linog, mga gutom, ug mga kamatay… ug adunay dagkong mga timaan nga motungha gikan sa langit.” Sa personal nga bahin, nagpasidaan Siya bahin sa paglutos: ang Iyang mga sumusunod dakpon, bilanggoon, ug hukman, tungod lamang sa Iyang ngalan. Bisan tuod daw makapabalaka kini, gidugang ni Jesus ang makapahupay nga kamatuoran: “Kini mahimong higayon alang kaninyo sa pagpamatuod.”
Aron dugang pang mahupay ang atong mga kahadlok, miingon Siya, “Hinumdomi, dili ninyo daan andamon ang inyong ikadepensa, kay Ako mismo ang maghatag kaninyo og kaalam sa pagsulti nga ang tanan ninyong kaaway dili makasukol o makapanghimakak.” Sa laing pagkasulti, sa dihang mag-antos kita alang kang Kristo ug magpamatuod bahin Kaniya taliwala sa paglutos, dili kita Niya biyaan. Hinunoa, mosulti Siya pinaagi kanato, nga maghatag og diosnong kaalam ug kusog sa takna sa panginahanglan.
Kon sabton sa literal nga paagi, kining mga pulonga nagtumong sa atong pagtagad ngadto sa wala masayring adlaw ug takna sa dihang mobalik si Kristo diha sa himaya aron sa paghukom sa mga buhi ug sa mga patay. Ang panahon sa dili pa moabot kanang adlawa morag timailhan sa grabeng paglutos, usa ka kataposang higayon sa pagpamatuod ug grasya nga gitanyag ngadto sa kalibotan sa dili pa ang Iyang pagbalik.
Apan tungod sa padayong presensya sa Dios sa kalibotan pinaagi sa Iyang Simbahan, masabtan usab nato kining pakigpulong mahitungod sa kataposang mga butang isip usa ka butang nga padayong nagakahitabo. Si Kristo moanhi sa matag kalag sa matag higayon, ilabina sa takna sa kamatayon, apan usab sa adlaw-adlaw nga mga panghitabo sa kinabuhi.
Ang matag adlaw naghatag og kahigayonan sa pagpamatuod kang Cristo nga daw mao na kini ang atong kataposang adlaw—ug alang sa uban, mao gayod kini. Ang pagkinabuhi nga ginagiya sa Iyang Ikaduhang Pag-anhi nagpasabot sa paglihok karon, pagdawat sa pag-antos uban sa gugma, paghiusa sa matag inhustisya ngadto sa Iyang Krus, ug pagtugot nga ang atong kinabuhi mamunga alang sa Iyang Gingharian.
Dili sayon kining pagpamatuod. Kinahanglang mabuntog sa grasya ang atong kinaiyanhong paglikay sa pag-antos, inhustisya, ug paglutos. Wala kita gilalang alang sa pag-antos; misulod kini sa kalibotan pinaagi sa sala. Ang Maayong Balita mao nga gilakip ni Jesus sa Iyang kaugalingong misyon pinaagi sa Iyang kinabuhi, kamatayon, ug Pagkabanhaw, uban sa Iyang Pagsaka sa Langit, sa Dakong Sugo, ug sa gasa sa Espiritu Santo. Isip mga sakop sa Iyang Lawas, gitawag kita sa pagpadayon sa Iyang buhat sa pagtubos, nga nagbuntog sa sala ug inhustisya pinaagi sa kalooy ug pagpasaylo.
Dili igo nga likayan ang pag-antos; kinahanglan natong dawaton kini sa kinasingkasing, nga iusa kini kang Cristo. Sa pagbuhat niini, naghatag kita og buhing pagpamatuod sa Iyang kalooy, sa Iyang sakripisyo, ug sa Iyang gugmang makaluwas sa mga kalag.
Pamalandongi karon kon andam ka bang mosulti ug molihok sa ngalan ni Cristo, bisan kon may isakripisyo ka tungod niini. Bisan tuod ang tanan natong isulti ug buhaton kinahanglang masul-oban sa gugma, kinahanglan usab kini nga giyahan sa balaang kamatuoran. Andam ka bang mosulti sa kamatuoran uban sa gugma bisan pa sa pagsupak, o moatras ka tungod sa kahadlok, nga mas pilion nimo ang pagpreserbar sa natural nga mga bugkos kay sa labaw-sa-kinaiyahan nga mga bugkos? Pag-ampo alang sa grasya sa paglahutay sa pagkamatinumanon ug sa pagpamatuod uban sa kaisog, aron pinaagi sa imong pagpamatuod, ang uban maluwas ug dawaton ngadto sa walay kataposang Gingharian sa Dios.
Labing maisogong Ginoo, gisulti Nimo ang kamatuoran uban sa gugma ug wala gayod Nimo hunahunaa kon unsay Imong isakripisyo. Kinabubut-on Nimong gitugyan ang Imong kinabuhi sa Krus, nga gidawat ang labing dakong inhustisya nga sukad nahibaloan, aron Imong atubangon ug buntogon ang sala mismo. Hatagi ako og bahin sa Imong kinabuhi pinaagi sa pagtugot kanako nga makaambit sa Imong Pasyon, aron diha Kanimo, uban Kanimo, ug pinaagi Kanimo, ang Imong makaluwas nga pagpamatuod mailhan hangtod sa mga kinatumyan sa yuta. Jesus, misalig ako Kanimo.
Pagsangpit alang sa Kalooy!
Lunes sa Ikakatloan ug Tulo nga Semana sa Ordinaryong Panahon
Sa nagkaduol na si Jesus sa Jerico, may usa ka buta nga naglingkod sa daplin sa dalan ug nagpakilimos. Sa iyang pagkadungog sa panon sa katawhan nga nangagi, nangutana siya kon unsay nahitabo. Giingnan nila siya, “Si Jesus nga taga-Nazaret miagi.” Misinggit siya, “Jesus, Anak ni David, kaloy-i ako!” Gibadlong siya sa mga tawo nga nag-una ug giingnan nga maghilom, apan misamot hinuon siya og singgit, “Anak ni David, kaloy-i ako!” Luke 18:35–39
Sa daghang kultura karon, ang mga buta, may kapansanan, masakiton, o nag-antos giatiman ug gitagad uban sa pagtahod sa ilang dignidad. Ang mga katilingban nakamugna og mga balaod ug mga estruktura aron masiguro nga ang mga adunay pisikal nga kapansanan makabaton og mga kahigayonan sa pagkinabuhi sa hingpit. Sa kapanahonan sa Biblia, kasagaran sukwahi niini ang nahitabo. Ang pisikal nga mga balatian sama sa pagkabuta o paralisis giisip nga mga timailhan sa silot sa Dios. Daghan ang mituo nga kining mga kahimtanga resulta sa mga sala sa mga nag-antos niini, o sa mga sala sa ilang mga ginikanan o mga apohan. Niining kahimtanga, ang pagtagad ni Jesus sa buta dili lamang maluluy-on, kondili makapakurat usab. Ang dignidad nga Iyang gihatag niining tawhana naghimo kaniya nga usa ka gamhanang simbolo sa misyon sa Mesiyas.
Handurawa ang talan-awon. Nagkaduol si Jesus sa adunahang siyudad sa Jerico, ug ang buta naglingkod daplin sa dalan, wala tagda ug gisalikway. Lagmit kadaghanan sa mga nangagi wala gayod maghunahuna bahin kaniya. Apan sa espirituhanong kahulogan, kining butaha nagrepresentar sa matag usa kanato. Kitang tanan nag-antos sa espirituhanong pagkabuta. Kitang tanan natawo diha sa kakabos sa Sala nga Panulondon, nga nagsalig sa kalooy sa Dios. Sa Ebanghelyo ni Marcos, ang tawo ginganlag Bartimeo, anak ni Timeo. Apan wala hisgoti ni Lucas ang iyang ngalan, tingali tinuyo, aron mas sayon natong makita ang atong kaugalingon diha kaniya—walay ngalan, walay mahimo, apan puno sa paglaom.
Sa kasukwahi, daghan sa mga lider sa relihiyon sa panahon ni Jesus—mga eskriba, mga Pariseo, mga anciano—nag-isip nga labaw sila sa uban sa espirituhanong bahin. Nagsalig sila sa ilang kaugalingong pagkamatarong sumala sa ilang pagtan-aw ug nagtamay sa uban. Kining kalainan tali sa butang makililimos ug sa mga inilang tawo sa relihiyon nagdapit sa matag usa kanato sa pagpangutana sa atong kaugalingon kon kang kinsa kita makakita og pagkasama sa atong kaugalingon. Nakita ko ba ang akong kaugalingon nga kabos sa espiritu, nga nahibalo sa akong panginahanglan sa kalooy? O naghunahuna ba ako nga igo na ang akong kaugalingon ug balaan na ako bisan walay grasya? Kon ilhon lamang nato ang atong espirituhanong kakabos, makasinggit kita uban sa pagkasinsero, “Jesus, Anak ni David, kaloy-i ako!”
Sa pagtawag kang Jesus nga “Anak ni David,” gipahayag sa buta ang iyang pagtuo kang Jesus isip ang gisaad nga Mesiyas. Usa kadto ka maisogong buhat sa pagtuo gikan sa usa nga wala pa gayod makakita og milagro apan misalig gihapon.
Tingali ang labing makapatandog nga higayon niining panagtagboa mao ang pagsupak nga giatubang ni Bartimeo: “Ang mga tawo nga naglakaw sa unahan mibadlong kaniya, nga nag-ingon nga maghilom siya.” Kining mga tingoga nagsimbolo sa daghang babag nga atong giatubang sa pagdangop sa Dios—mga tingog gikan sa kalibotan, gikan sa atong kaugalingong dili maayong pagkahan-ay nga mga tinguha, gikan sa naandan nang sala, ug bisan gikan sa daotan nga espiritu. Gipaluya nila ang atong pagtuo sa atong bili, ang atong pagsalig nga ang Dios nagapatalinghog kanato, ug ang atong paglahutay sa pag-ampo.
Apan si Bartimeo “misamot pa hinuon sa pagsinggit.” Ang iyang paglahutay bisan pa sa pagbadlong usa ka matahom nga sumbanan sa pag-ampo. Kon gitintal kita sa pagduhaduha, sa pagkaluya, o sa pagtuo nga ang Dios wala maminaw, mao gayod kana ang higayon nga kinahanglan kitang mag-ampo pa gayod. Ang tinuod nga pagtuo dili matarog. Dili kini mosurender atubangan sa kalisdanan kondili mosamot hinuon kalig-on.
Sa dihang mihunong si Jesus ug nagpatawag sa buta, nausab ang tanan. Kadto nga higayon nagpadayag nga ang Sagradong Kasingkasing sa atong Ginoo mapinatalinghog, motubag, ug puno sa kalooy. Nagtudlo kini kanato nga ang matag sinsero, mapainubsanon, ug malahutayong pag-ampo makatandog sa kasingkasing sa Dios ug mag-aghat og tubag.
Bisan tuod ang makita nga tubag ni Jesus mao ang pag-ayo sa tawo, ang mas lawom nga tubag mao ang pagdapit diha sa kinasuloran sa pagsunod Kaniya, nga gidawat sa buta sa tibuok niyang kasingkasing: “Diha-diha nakakita siya ug misunod kaniya, nga naghimaya sa Dios.” Sa pagkakita niini sa uban, nalipay usab sila ug naghimaya sa Dios.
Pamalandongi karon kining butang makililimos ug paningkamoti nga makita ang imong kaugalingon diha kaniya. Ayaw tan-awa ang imong kaugalingon isip usa nga himsog, inila, o adunahan, kondili isip kabos ug nanginahanglan. Gikan nianang pagkamapainubsanon, singgit uban sa hugot nga pagtuo, “Jesus, kaloy-i ako!” Buhata kini sa walay paghunong ug hulata ang pagdapit diha sa imong kinasuloran ngadto sa mas dakong pagtuo, aron makakita ka, makasunod kang Jesus nga mas matinumanon, ug mahimong saksi sa himaya sa Dios pinaagi sa imong kinabuhi—nga natandog sa Mesiyas, ang Anak ni David.
Jesus, Anak ni David, kaloy-i ako! Ginoo, hinaot nga kini mahimong akong kanunayng sangpit alang sa akong kaugalingon ug alang sa tanang tawo. Kuhaa gikan kanako ang tanang garbo ug pagpakamatarong sa kaugalingon, ug tabangi ako nga makita ang akong kaugalingon niining butang makililimos, nga nagsangpit alang sa Imong kalooy. Sa akong pagtubag sa Imong pagdapit ngadto sa grasya, hinaot nga mosunod ako Kanimo sa mainiton gayod, maghatag Kanimo og himaya, ug magdala sa uban ngadto sa kalipay sa paglakaw diha sa Imong kahayag. Jesus, misalig ako Kanimo.
Ang Maluloy-ong Pagtan-aw ni Cristo
Martes sa Ikakatloan ug Tulo nga Semana sa Panahon sulod sa Tuig
Niadtong panahona miabot si Jesus sa Jerico ug tuyo Niyang moagi sa lungsod. Didto adunay usa ka tawo nga ginganlag Zaqueo, nga pangulo sa mga maniningil og buhis ug usa usab ka dato nga tawo. Nagtinguha siya nga makita kon kinsa si Jesus; apan dili niya Siya makita tungod sa panon sa katawhan, kay mubo man siya. Busa midagan siya sa unahan ug mikatkat sa usa ka kahoy nga sikomoro aron makita si Jesus, nga hapit nang moagi niadtong dapita. Luke 19:1–3
Ang Ebanghelyo karong adlawa gikuha gikan sa Asoy ni Lucas bahin sa Panaw, diin si Jesus “hugot nga mihukom sa pagpanaw ngadto sa Jerusalem” (Lucas 9:51). Kadtong panawa mosangpot sa Iyang kinatas-ang sakripisyo diin Iyang gitanyag ang Iyang kinabuhi alang sa kaluwasan sa mga kalag. Apan samtang nagpanaw Siya, si Jesus nakadani og daghang tinun-an, nga nagsangyaw ug naghimo og daghang milagro.
Ang pagpanaw ni Jesus agi sa inila ug adunahang lungsod sa Jerico miresulta sa duha ka managlahing hitabo nga nagtinabangay sa pagpakita sa usa ka mas bug-os nga hulagway. Una, sa Iyang pagsulod sa siyudad, giayo ni Jesus ang usa ka butang makililimos. Sa pagkadungog sa buta nga si Jesus miagi, misinggit siya, “Jesus, Anak ni David, kaloy-i ako!” Gidungog siya ni Jesus, giayo siya, ug ang maong tawo nahimong Iyang tinun-an.
Sulod sa mga paril sa Jerico, gitawag ni Jesus ang usa ka adunahang maniningil og buhis. Lahi sa butang makililimos, si Zakeo, ang “pangulo sa mga maniningil og buhis ug usa usab ka adunahang tawo,” wala mosinggit. Hinuon, misaka siya sa usa ka kahoyng sikomoro aron makakita kang Jesus bisan sa makadiyot lamang. Apan si Jesus, nga nasayod sa kasingkasing ni Zakeo bisan gikan sa layo, miduol kaniya ug miingon, “Zakeo, kanaog dayon, kay karong adlawa kinahanglan mopuyo Ako sa imong balay.”
Ang usa sa bag-ong mga tinun-an ni Jesus usa ka kabos ug butang makililimos; ang usa, usa ka adunahan ug impluwensiyosong maniningil og buhis. Bisan tuod dako kaayo ang ilang kalainan sa kahimtang sa kalibotan, kining duha ka tawo adunay mahinungdanong panagkapareho: Silang duha gisalikway sa katilingban. Ang buta lagmit giisip nga tinunglo, ug gituohang ang iyang kahimtang resulta sa iyang kaugalingong sala o sa sala sa iyang mga katigulangan. Si Zakeo, sa laing bahin, gitamay tungod sa iyang pagtinabangay sa Romanhong mga awtoridad, nga naningil og buhis gikan sa iyang mga isigka-Judio ug nagpadato sa iyang kaugalingon sa dili matarong nga paagi.
Susama ang reaksyon sa panon sa katawhan ngadto sa matag usa kanila. Bahin sa buta, “gibadlong siya sa mga tawo nga naglakaw sa unahan, ug giingnan siya nga maghilom.” Bahin kang Zakeo, sila “misugod sa pagbagulbol, nga nag-ingon, ‘Miadto Siya aron mopuyo sa balay sa usa ka makasasala.’”
Kadaghanan kanato naglisod sa pagsukol sa pagpit-os sa mga kauban, dili lamang kadtong nagtintal kanato sa dayag nga pagpakasala, kondili usab sa mas maliputon nga pagpit-os sa paghukom, pagsalikway, o pagtamay sa uban nga giisip sa katilingban nga dili takos. Lisod magpakita og kalooy kon ang kalibotan nagmando nga magkondenar kita. Apan alang kang Jesus, wala gayod kini mahimong lisod. Ang kasingkasing lamang ang Iyang gihukman. Matag higayon nga makakita Siya og pagtuo, naghatag Siya og kalooy, bisan unsa pa ang kagahapon o kahimtang sa usa ka tawo.
Ang maluloy-ong pagtan-aw ug mabinationg pagdapit ni Jesus adunay lawom nga epekto kang Zakeo. “Mibarog didto si Zakeo ug miingon sa Ginoo, ‘Tan-awa, Ginoo, ihatag ko sa mga kabos ang katunga sa akong kabtangan, ug kon aduna akoy gikikilan kang bisan kinsa, bayran ko kini og upat ka pilo.’” Niini, mitubag si Jesus, “Karong adlawa miabot ang kaluwasan niining balaya… Kay ang Anak sa Tawo mianhi aron sa pagpangita ug pagluwas sa nawala.”
Sama kang Zakeo ug sa buta, kitang tanan nagkinahanglan nga si Jesus motan-aw kanato uban sa kalooy. Apan kinahanglan usab kitang maningkamot sa pagtan-aw sa uban uban sa samang maluloy-ong pagtan-aw. Isalikway ang kalibotanong mga paghukom ug ang mga pagpit-os sa katilingban nga nagtintal kanimo sa pagkondenar, ug hinuon tan-awa ang matag kalag pinaagi sa kasingkasing ni Cristo imbes pinaagi sa sukdanan sa unsay uyonan sa kadaghanan.
Pamalandongi karong adlawa kon unsa kakusog ang impluwensiya kanimo sa opinyon sa kadaghanan. Daghan karon ang kanunayng magpahayag og dakong kasuko batok sa uban tungod sa nagkalainlaing mga rason. Bisan tuod kinahanglan kondenahon ang obhetibong sala ug papanubagon ang nakasala, dili gayod nato angay hukman ang kasingkasing sa uban, bisan unsa pa ang ilang mga buhat. Pamalandongi kadtong imong sagad hukman ug kondenahon; sundoga si Jesus pinaagi sa pagpangita og pagtuo diha sa ilang mga kasingkasing. Pinaagi niini, ang kaluwasan dili lamang moabot sa imong kasingkasing, kondili magdapit usab sa uban sa pagbag-o ug pagkahimong mga tinun-an ni Cristo samtang Siya nagpanaw paingon sa Iyang Krus.
Labing maluloy-ong Jesus, wala Ka gayod mapadala sa opinyon sa kadaghanan, ilabina kon kini gikan sa mga nagpakamatarong sa ilang kaugalingon. Ibubo kanako ang Imong madagayaong kalooy, ug hatagi ako og bahin sa Imong malumong pag-atiman ug pagkamabination alang sa matag kalag. Hinaot nga sundogon ko ang gugma sa Imong Balaang Kasingkasing ug mahimong instrumento sa Imong maluloy-ong pagtan-aw ug pagdapit ngadto sa gasa sa kaluwasan. Jesus, misalig ako Kanimo.
Mga Gipaabot sa Dios
Miyerkules sa Ikakatloan ug Tulo nga Semana sa Panahon sulod sa Tuig
Samtang naminaw ang mga tawo sa pagsulti ni Jesus, mipadayon siya sa pagsugilon og usa ka sambingay kay duol na siya sa Jerusalem ug naghunahuna sila nga ang Gingharian sa Dios mopadayag dayon didto. Busa miingon siya, “Usa ka tawong halangdon og kaliwat miadto sa usa ka layong nasod aron makadawat sa pagkahari alang sa iyang kaugalingon ug unya mobalik. Gitawag niya ang napulo sa iyang mga sulugoon ug gihatagan sila og napulo ka sensilyong bulawan ug giingnan sila, ‘Ipatigayon kini hangtod nga mobalik ako.’” Lucas 19:11–13
Ang Ebanghelyo karong adlawa nahimutang sa kataposan sa taas nga panaw ni Jesus gikan sa Galilea ngadto sa Jerusalem. Ang panaw, nga nagsugod sa amihanan, karon miabot na sa kinatumyan niini. Diha-diha human sa pagsugilon niining Sambingay sa Napulo ka Sensilyong Bulawan, si Jesus misakay sa usa ka asno ug misulod sa Balaang Siyudad uban sa mga singgit nga, “Bulahan ang Hari nga mianhi sa ngalan sa Ginoo. Pakigdait sa langit ug himaya sa kahitas-an” (Lucas 19:38). Ang Iyang harianong pagsulod nagpahibalo nga miabot na ang higayon, apan dili sa paagi nga gipaabot sa kadaghanan.
Samtang nagpadulong si Hesus sa Jerusalem, daghang bag-ong mga tinun-an ang misugod sa pagsunod Kaniya. Ang uban natandog sa Iyang pagsangyaw nga midulot sa ilang kasingkasing, ang uban sa Iyang milagrosong mga buhat, ug ang uban pa pinaagi sa Iyang personal, suod, ug makapausab sa kinabuhi nga mga pakighimamat kanila. Bisan tuod ang mga peregrino moadto sa Jerusalem matag tuig alang sa Paskuwa, niining tuiga adunay talagsaong pagbati sa pagpaabot. Daghan ang mituo nga si Hesus mao ang dugay nang gipaabot nga Mesiyas, ug nagtuo sila nga miabot na gayod ang panahon aron ipadayag sa Mesiyas ang Iyang pagkahari, hiusahon ang Napulog Duha ka Tribo sa Israel, ipalingkawas sila gikan sa paghari sa mga Romano, ug sugdan ang usa ka mahimayaong bag-ong panahon. Mabati gayod ang dakong kahinam.
Sa pagkatinuod, misulod si Hesus sa Jerusalem aron sugdan ang Iyang Gingharian, apan dili kini ang politikanhon o militar nga paghari nga gihanduraw sa kadaghanan. Hinuon, kini mao ang Gingharian sa Grasya, nga natawo gikan sa Krus ug giselyohan sa Pagkabanhaw. Bisan ang Napulog Duha ka Apostoles naglisod sa pagsabot niining misteryoha. Ang ilang sayop nga pagsabot napadayag sa makapasubong mga panghitabo sa Pag-antus, sa dihang miluib si Judas, milimod si Pedro, ug ang uban nangalagiw tungod sa kahadlok. Ang Mahal nga Birhen Maria, si Juan nga Apostol, ug pipila ka matinud-anong mga babaye lamang ang nagpabiling lig-on samtang si Hesus, ang tinuod nga Hari sa mga Hari, nagtuman sa usa ka misyon nga labaw pa kaayo sa gipaabot sa tawo.
Ang sambingay nga gisaysay ni Hesus karon nagpakita niining diosnong kamatuoran. Ang halangdong tawo nga mipanaw ngadto sa usa ka layong nasod aron dawaton ang pagkahari ug sa ulahi mibalik nagsimbolo kang Hesus Mismo, nga sa dili madugay mobiya niining kalibotana pinaagi sa Iyang Pag-antus ug Pagsaka sa Langit, aron unya mobalik sa makita ug malungtarong himaya. Ang mga sulugoon nga gitugyanan og mga sensilyo nagrepresentar kanatong tanan nga gitawag sa pagkinabuhi pinaagi sa pagtuo samtang Siya daw wala dinhi. Gipaabot nga ilang ipuhunan, padaghanon, ug papamungahon ang ilang nadawat, dili kay magpabilin lamang nga walay gibuhat tungod sa kahadlok o sa pagkatagbaw sa ilang espirituhanong kahimtang.
Si Hesus, nga nasayod sa umaabot, naningkamot sa pagtul-id sa sayop nga mga pagdahom sa panon. Ang Iyang Gingharian dili moabot uban sa mapasundayagong katahom o kalibotanong gahom. Magsugod kini sa mapaubsanong paagi, sama sa usa ka liso nga natago sa yuta. Ug motubo kini pinaagi sa pagkamatinud-anon niadtong motuo, mogamit sa ilang mga gasa aron mamunga, ug magpabiling mabinantayon sa Iyang pagbalik.
Lakip sa mga sakop sa hari mao kadtong dili buot nga maghari siya kanila. Kini nagrepresentar niadtong adunay sayop nga mga pagdahom bahin sa Mesiyas, ingon man sa matag sayop nga pagdahom nato sa Dios kon dili nato masabtan ang Iyang Pagkahari. Sa sambingay, sa pagbalik sa hari, miingon siya mahitungod niadtong misalikway sa iyang pagkahari, “Karon, mahitungod niadtong akong mga kaaway nga dili buot nga ako mahimong ilang hari, dad-a sila dinhi ug pamatya sila sa akong atubangan” (Lucas 19:27). Makapakurat kining mga pulonga nga naggikan sa mga ngabil sa Manluluwas sa Kalibotan, apan kinahanglan kining magdasig kanato sa pagpangita sa tinuod nga paghari ni Hesus, ang paghari nga Iyang gianhi aron sugdan, ang paghari nga labaw ug lapas pa sa gipaabot sa tawo.
Pamalandongi karon ang imong mga pagdahom sa Dios. Usahay ba nangandoy ka nga ang Iyang laraw alang sa imong kinabuhi motakdo sa imong kaugalingong laraw? Andam ka bang modawat sa Iyang Pagkahari nga nagdala ngadto sa mahigugmaong pagsakripisyo ug dili hakog nga gugma, imbes sa gahom ug yutan-ong himaya? Pangayoa sa atong Ginoo ang grasya sa pagtugyan sa matag sayop nga pagdahom ug sa pagdawat sa makapatingala ug mahimayaong paagi nga Iyang gipili sa paghari sa imong kinabuhi, pinaagi sa grasya, sakripisyo, ug pagsalig.
Labing mahimayaong Hari, sa kanunay akong ipatuman Kanimo ang akong kaugalingong mga pagdahom ug mapakyas ako sa pagdawat sa Imong diosnong Pagkahari sa akong kinabuhi. Palihog gawasa ako gikan sa mga limitasyon sa akong kaugalingong mga hunahuna ug mga tinguha. Hatagi ako sa grasya sa pagdangop Kanimo uban sa hingpit nga pagsalig, sa paghago nga matinud-anon niining panahon sa pagkadestiyero dinhi sa yuta, ug sa pagkinabuhi matag adlaw nga nagpaabot sa Imong pagbalik sa himaya, sa dihang Imong dad-on ang tanang binuhat ngadto sa hingpit nga pagpasakop ubos sa Imong walay kataposang paghari. Hesus, nagsalig ako Kanimo.
Paghilak Uban kang Hesus
Huwebes sa Katloan ug Tulo nga Semana sa Panahon sa Tuig
Sa nagkaduol na si Hesus sa Jerusalem, nakita niya ang siyudad ug gihilakan kini, nga nag-ingon, “Kon nahibalo ka pa lamang niining adlawa kon unsa ang makahatag og kalinaw—apan karon gitago kini gikan sa imong mga mata. Kay moabot ang mga adlaw nga ang imong mga kaaway magtukod og koral nga mga tukod batok kanimo; libotan ka nila ug pugngan sa tanang dapit.” Lucas 19:41–43
Kadtong adunay gasa sa pagbati sa gibati sa uban matandog kon makakita sila og laing tawo nga napuno sa kasubo hangtod sa paghilak. Ang Ebanghelyo karon nagdapit kanato sa pagtutok sa balaang kasubo sa atong Ginoo ug sa paghilak uban Kaniya samtang misulod Siya sa Jerusalem sa semana sa Paskuwa, sa dihang Siya mag-antus ug mamatay. Nagpadayon kita sa paghilak uban sa Iyang masulob-ong Kasingkasing bisan karon, samtang nagtan-aw Siya kanato ug sa atong kalibotan.
Ang kasubo usa ka kinaiyanhong pagbati nga sa iyang kaugalingon dili maayo ni daotan sa moral nga bahin. Mahimo kitang maguol tungod sa daghang butang: sa paghatag sa atong tanan sa usa ka kompetisyon sa paugnat sa kusog nga atong napildihan, sa pagkadawat og makapasubo kaayong dayagnosis sa atong panglawas, o sa pagkawala sa usa ka minahal tungod sa makalilisang nga aksidente. Kining tanang kahimtanga kinaiyanhon ug masabtan.
Apan mahimo usab kitang maguol tungod sa hakog nga mga hinungdan. Mahimo kitang maguol tungod kay nasakitan ang atong garbo o tungod kay wala kita makabaton sa kalibotanong kaharuhay, pag-ila, o kalampusan nga atong gitinguha. Ang maong kasubo, nga nakagamot sa gugma sa kaugalingon, dili makapataas sa kalag ug mahimong mosangpot sa pagkaluoy sa kaugalingon o pagdumot. Sa kasukwahi, ang kasubo ni Kristo putli, dili hakog, ug matubsanon. Dili Siya mohilak alang sa Iyang Kaugalingon; mohilak Siya alang kanato—alang sa mga kalag nga mosalikway sa grasya sa pagkakabig, alang sa mga kasingkasing nga nagmagahi batok sa kamatuoran, ug alang sa usa ka kalibotan nga sa kanunay motalikod sa mismong tinubdan sa kalinaw.
Sa pagbangotan ni Hesus alang sa Jerusalem, nasaksihan nato ang kasubo sa usa ka Dios nga nahigugma pag-ayo sa Iyang katawhan ug nagtinguha sa ilang kaluwasan, apan nagtahod sa ilang kagawasan, bisan kon gamiton nila kini sa sayop nga paagi. Ang Iyang mga luha usa ka lawom nga pagpahayag sa diosnong pakigbati, nga mao ang kasubo sa Gugma nga gisalikway. Ug sama nga kaniadto Iyang gihilakan ang balaang siyudad nga wala makaila sa panahon sa pagduaw niini sa Mesiyas, mao usab nga maguol Siya karon kon atong sirad-an ang atong mga kasingkasing sa Iyang presensya ug magpabilin kitang buta sa dalan nga mosangpot sa tinuod nga kalinaw.
Unsaon nato pagtubag sa Masulob-ong Kasingkasing ni Jesus? Usa ka tintasyon mao ang dili pagtagad niini, pagpakagamay niini, o pagpakaaron-ingnon nga ang Iyang kasubo walay kahinungdanon o walay kalabotan kanato. Laing tintasyon mao ang pag-ila sa Iyang kasubo tungod sa atong mga sala ug sa mga sala sa kalibotan, apan unya motubag pinaagi sa pagdepensa sa atong kaugalingon, pagbati sa pagkasad-an, o pagkaluya sa paglaom. Ang balaang tubag mao ang pagbati uban sa atong Ginoo ug pagpakig-ambit sa Iyang gibati—ang pagpamalandong sa Iyang balaang kasubo ug sa mga hinungdan niana nga kasubo.
Ang matinud-anon ug may pagpakig-ambit nga pagtan-aw sa atong mga sala, sa mga sala sa kalibotan, ug sa epekto niini sa Sagradong Kasingkasing ni Jesus, usa na mismo ka buhat sa gugma. Sa pagbuhat niini, nakig-ambit kita sa gugma ni Cristo. Dili Siya naguol tungod sa kasuko, kalooy sa kaugalingon, o pagkondenar; naguol Siya tungod sa gugma alang sa matag makasasala. Kana nga gugma nagpalihok sa tawhanong pagbati sa kalooy diha sa Iyang Balaang Pagkatawo ug nagpahayag sa walay kinutobang gugma sa Iyang Diosnong Kinaiya. Ang Iyang kasubo nahimong agianan sa grasya nga, kon masabtan ug dawaton sa hustong paagi, moabli sa atong mga kasingkasing ngadto niana nga grasya ug magtukmod kanato sa pagkakabig, sa atong kaugalingong kinabuhi ug sa kinabuhi sa mga tawo sa atong palibot.
Pamalandongi karon ang kasubo sa Kasingkasing ni Cristo samtang Siya nagtan-aw sa imong kinabuhi, sa imong katilingban, sa Simbahan, ug sa kalibotan. Tugoti ang imong kaugalingon nga molingkod uban Kaniya diha niana nga kasubo, dili sa pagkawalay paglaom o kahadlok, kondili sa gugma ug pakighiusa. Tugoti nga ang Iyang kasubo motandog sa imong kasingkasing aron mapuno kini sa kalooy. Pangutan-a ang imong kaugalingon kon unsay hinungdan sa Iyang kasubo diha sa imong kaugalingong kinabuhi. Usa ba kini ka sala nga imong gikuptan? Usa ka pagdumili sa pagpasaylo? Usa ka kagahi sa kasingkasing, pagkawalay pagtagad sa grasya, o pagpasagad sa pag-ampo? Tugoti kana nga balaang kasubo sa pagtukmod kanimo ngadto sa paghinulsol, pag-ampo alang sa uban, mga buhat sa gugma, ug mas lawom nga pasalig sa pagkinabuhi alang Kaniya. Sa pagbuhat niini, mahupayan nimo ang Kasingkasing ni Cristo ug makaambit ka sa Iyang misyon sa pagtubos, nga nagtabang sa pagdala og kalinaw ngadto sa usa ka kalibotan nga nanginahanglan pag-ayo sa Iyang grasya.
Akong masulob-ong Ginoo, samtang Ikaw nagtan-aw sa Jerusalem, ang Imong Sagradong Kasingkasing giduslak sa kasubo. Nakita Nimo sa tin-aw ang pag-antos nga moabot sa Imong katawhan tungod kay nagdumili sila sa pagdangop Kanimo. Nasayod ako nga nagtan-aw Ka sa akong kasingkasing uban sa mao gihapong gugma ug pangandoy. Palihog hatagi ako sa grasya nga makita ang Imong nakita, mabati ang Imong gibati, ug motubag uban sa kasingkasing nga bukas sa Imong kalooy. Hinaot nga ang akong pagpakig-ambit sa Imong kasubo magdala kanako ngadto sa mas dakong pagtuo, mas lawom nga gugma, ug mas hingpit nga pakighiusa Kanimo. Jesus, ako misalig Kanimo.
Pagpahiuli sa Balaang Pagsimba
Biyernes sa Ikakatloan ug Tulo nga Semana sa Ordinaryong Panahon
Misulod si Jesus sa nataran sa templo ug gisugdan Niya pag-abog ang mga namaligya, nga nag-ingon kanila, “Nahisulat, Ang Akong balay mahimong balay sa pag-ampo, apan gihimo ninyo kini nga tagoanan sa mga tulisan.” Ug matag adlaw nagtudlo siya sa nataran sa templo. Luke 19:45–47
Ang Ebanghelyo karon nagbukas sa usa ka semana nga mahimong ikaingon nga labing puno sa talagsaong mga panghitabo ug labing dakog sangpotanan sa kasaysayan sa katawhan. Miabot si Jesus sa Jerusalem alang sa usa ka semanang Pista sa Paskuwa, nga gidasig sa malipayong pag-abiabi sa mga panon nga nahimong Iyang mga tinun-an sulod sa miaging tulo ka tuig sa Iyang publikong pagpangalagad. Ang siyudad puno sa mahinamong pagpaabot. Daghan ang naghunahuna kon mao na ba kini ang higayon nga Iyang ipadayag ang Iyang Pagkahari ug ipahiuli ang Nagkahiusang Gingharian sa Israel. Apan, sa unang adlaw sa pista, mihimo si Jesus og makapakurat nga buhat: misulod Siya sa Templo ug giabog ang mga magpapatigayon, nga nagbadlong kanila tungod sa paghimo sa balay sa Iyang Amahan nga usa ka “tagoanan sa mga tulisan.”
Ang Paskuwa mao ang labing balaang pista sa kalendaryo sa mga Judio, nga naghandom sa pagluwas sa Israel gikan sa pagkaulipon sa Ehipto. Gipahinumdom niini ang gabii sa dihang ang anghel sa kamatayon milabay ug wala mosulod sa mga balay nga gimarkahan sa dugo sa usa ka gihalad nga nating karnero, nga maoy sinugdanan sa kap-atan ka tuig nga panaw latas sa kamingawan ngadto sa Yutang Saad.
Mga siglo sa ulahi, gitukod ni Haring Solomon ang Templo sa Bukid Moriah, ang mao gayong dapit diin gisulayan si Abraham sa iyang pagkaandam sa paghalad kang Isaac—usa ka pasiuna nga hulagway sa sakripisyo nga gihimo sa Dios Amahan sa Iyang bugtong Anak didto sa mao gihapong bukid sa Jerusalem. Sukad niadto, ang mga Judio gikan sa matag tribo mihimo og tinuig nga pagpanaw didto aron mosimba, mahinumdom sa pakigsaad sa Dios kang Abraham, ug magsaulog sa Exodo.
Panahon sa Paskuwa, ang matag pamilya gikinahanglang mohalad og mananap isip sakripisyo sa Templo. Aron mapadali kini, ang mga magpapatigayon namaligya og mga nating karnero, kanding, ug salampati, ilabina ngadto sa mga tigpanaw nga gikan pa sa lagyong dapit. Apan sa paglabay sa panahon, ang nagsugod isip usa ka praktikal nga serbisyo nahimong hilabihan ka dunot. Ang kahakog ug komersiyalismo mipuli sa balaang pagtahod. Ang pagkabalaan natabonan sa ganansiya.
Ang paghinlo ni Jesus sa Templo usa ka hukom nga gipadayag pinaagi sa usa ka buhat nga matagnaon. Iyang gipahayag nga ang tinuod nga pagsimba kinahanglang ipahiuli. Ang Kordero sa Dios miabot aron mohalad sa kataposan ug hingpit nga sakripisyo, ug ang Templo sa dili madugay mohatag og dapit sa usa ka bag-o ug walay kataposang pakigsaad nga nakasentro sa kaugalingong Lawas ni Cristo, nga ihalad isip sakripisyo ug kansang unod pagakan-on.
Kini nga konteksto nagtabang kanato sa pagsabot nganong ang mga pangulong pari, mga eskriba, ug mga pangulo sa katawhan nagtinguha sa pagpatay kang Jesus. Iyang gisamok ang usa ka sistema nga dugay na nilang gipadayon—usa nga nagkaanam og kalambigit sa garbo, pinansiyal nga ganansiya, ug walay sulod nga ritwal. Gikan sa pagpanaw ug mga sakripisyo hangtod sa pag-agos sa salapi nga nagsuporta sa Templo ug, sa pipila ka kahimtang, nagpadato sa mga pangulo niini, daghan ang nameligro nga mawala.
Usa ka mahinungdanong leksiyon nga atong makuha gikan niini nga panagbangi mao nga kon kita motipas gikan sa atong pangunang katungdanan sa pagsimba sa Dios ug magsugod sa pagpataas sa mga kostumbre nga hinimo sa tawo labaw sa kaputli sa pagsimba mismo, nagkinahanglan usab kita og paghinlo gikan sa Ginoo. Bisan pa og ang tawhanong mga tradisyon mahimong adunay lawom nga kahulogan, mahimo silang espirituhanong babag kon isipon sila nga tumong mismo inay nga paagi ngadto sa pagkabalaan.
Pananglitan, mahimo kitang mokupot pag-ayo sa mga buhat sa debosyon, mga gusto sa liturhiya, o mga kostumbre sa parokya nga kaniadto nagpalawom sa atong pagtuo, apan sa paglabay sa panahon mahimong nahimo na lamang nga naandang buluhaton, napuno sa garbo, o hinungdan sa pagkabahinbahin. Kon ang porma motabon sa diwa, o ang personal nga gusto mahimong mas bug-at og bili kay sa balaang pagtahod, pagpaubos, ug pagkamasinugtanon, bisan ang maayong mga tradisyon mahimong makababag sa tinuod nga pagsimba.
Pamalandongi karon ang pangunang misyon sa imong kinabuhi: ang pagsimba sa Dios. Alang niini ikaw gibuhat, ug pinaagi niini mahimo kang sakop sa Gingharian sa Dios. Bisan tuod makatabang ang relihiyosong mga debosyon ug mga gusto, susiha kon ang imong relihiyosong mga kostumbre, mga naandan, o personal nga mga opinyon nakapalubog ba sa kaputli sa imong pagsimba. Mas gikabalak-an ba nimo ang panggawas nga mga butang ug mga kostumbre, o ang pagsimba sa Dios? Kon ang una, hangyoa ang Ginoo nga wagtangon kadtong mga pagtuis ug tawgon ikaw, ang imong parokya, ug ang Iyang tibuok Simbahan balik ngadto sa balaang pagsimba.
Labing balaan nga Kordero sa Dios, sa pagsulod Mo sa Templo sa panahon sa Paskuwa ug sa pagkakita Mo sa mga pagtuis nga hinayhinayng nakasulod nianang balaang pista, ang Imong balaang kadasig nag-aghat Kanimo sa paghinlo sa Templo. Palihog hinloi ang templo sa akong kalag pinaagi nianang mao rang diosnong kadasig. Hinloi ako gikan sa tanang taphaw nga relihiyosong mga pagkagapos ug mga gusto, aron tinuod akong gawasnon sa pagsimba Kanimo diha sa espiritu ug sa kamatuoran. Jesus, ako misalig Kanimo.
Pagpangutana sa Dios
Sabado sa Katloan ug Tulo nga Semana sa Ordinaryong Panahon
May pipila ka Saduseo, kadtong naglimod nga adunay pagkabanhaw, nga miduol ug nangutana kang Jesus, nga nag-ingon, “Magtutudlo, gisulat ni Moises alang kanamo nga kon ang igsoong lalaki sa usa ka tawo mamatay ug mabilin ang iyang asawa apan walay anak, ang iyang igsoong lalaki kinahanglan mangasawa sa biyuda ug magpatunghag kaliwat alang sa iyang igsoon. Karon, may pito ka managsoon nga lalaki…” Lucas 20:27–29
Human sa pagsulod sa Jerusalem alang sa Paskuwa ug sa paghinlo sa Templo, mibalik si Jesus matag adlaw aron magtudlo sulod sa mga hawanan niini. Mainiton Siyang gidawat sa katawhan, nga naminaw pag-ayo sa matag pulong Niya. Apan ang relihiyosong mga pangulo, nga nahadlok sa Iyang impluwensiya, tinuyo ug sistematikong naningkamot sa paglit-ag Kaniya, pagdaot sa Iyang dungog, ug paglaglag Kaniya.
Una, gihagit sa pangulong mga saserdote, mga eskriba, ug mga anciano ang Iyang awtoridad, nga gikuwestiyon ang Iyang katungod sa pag-abog sa mga tig-ilis ug salapi ug sa mga namaligyag mga hayop alang sa halad. Gipahayag Niya nga gihimo nilang tagoanan sa mga tulisan ang balay sa Iyang Amahan. Sa dihang napakyas kadtong limbonga, gisulayan sa mga pangulo ang paglit-ag Kaniya pinaagi sa usa ka pangutana bahin sa pagbayad ug buhis sa Roma, nga naglaom nga mapugos Siya sa pagsupak kang Cesar o nga mawad-an Siya sa pagdapig sa katawhan. Apan nakalingkawas Siya sa ilang lit-ag pinaagi sa diosnong kaalam, sa Iyang inilang tubag, “Ihatag kang Cesar ang iya ni Cesar, ug sa Dios ang iya sa Dios.”
Sa Ebanghelyo karon, higayon na sa mga Saduseo nga mosulay sa paglit-ag kang Jesus. Ang mga Saduseo usa ka sekta sa mga saserdote ug mga halangdon, nga suod nga nalambigit sa pagsimba sa Templo ug sa politikanhong pakigtambayayong sa Roma. Sukwahi sa mga Pariseo, ilang gilimod ang pagkabanhaw sa mga patay, ang pagkadili-mamalatyon sa kalag, ug ang pagkaanaa sa mga anghel—nga ang tanan maoy sukaranan sa mga pagtulon-an ni Jesus mismo. Ang Torah lamang, ang unang lima ka basahon ni Moises, ang ilang gidawat nga adunay awtoridad, mao nga gipasukad nila sa Balaod ni Moises ang ilang pangutana bahin sa usa ka hinanduraw nga kahimtang.
Ilang gipresentar ang usa ka kahimtang diin ang pito ka managsoon nga lalaki sunodsunod nga nangasawa sa mao rang babaye, ug ang matag usa namatay nga walay nabiling mga anak. Human mamatay usab ang babaye, nangutana sila kon kang kinsang asawa siya sa pagkabanhaw. Ang ilang hinanduraw nga kahimtang wala tuyoa aron madiskobrehan ang kamatuoran kondili aron biaybiayon ang ideya mismo sa pagkabanhaw. Apan kalmado nga gitubag ni Jesus ang ilang pagduhaduha pinaagi sa diosnong pagsabot. Gipadayag Niya nga ang kinabuhi sa pagkabanhaw dili lamang usa ka pagpadayon sa yutan-ong kinabuhi nga atong natagamtam karon. Sa umaabot nga panahon, wala nay kaminyoon nga sama sa atong nailhan karon, kay ang mga matinumanon makaambit sa usa ka kinabuhing gihimaya, nga dili na mamatay, espirituhanon, ug bug-os nga nahiusa sa Dios.
Dayon gigamit ni Jesus ang Torah mismo aron supakon sila ug gipunting ang mga pulong sa Dios gikan sa nagdilaab nga sapinit: “Ako ang Dios ni Abraham, ang Dios ni Isaac, ug ang Dios ni Jacob.” Gipasabot ni Jesus nga ang Dios “mao karon” ang Dios sa ilang mga katigulangan, dili kay “mao kaniadto.” Kini nga pagsabot nagpadayag sa pagkadili-mamalatyon sa kalag, kay si YHWH mismo nagsulti sa porma sa pulong nga nagtumong sa karon.
Kini nga panagbayloay sa mga pulong nagpakita sa dili hitupngang kaalam ni Jesus ug sa Iyang tinguha nga giyahan ang Iyang mga kaatbang ngadto sa kamatuoran pinaagi sa tin-aw nga pagpadayag sa walay kataposang mga kamatuoran. Lalom kaayo ang pagsabot nga gihatag sa Iyang mga pagtulon-an, busa ang pipila ka eskriba nga mituo sa pagkabanhaw mitubag, “Magtutudlo, maayo ang Imong tubag.” Tingali ang uban kanila nakabig pinaagi sa diosnong kaalam.
Handurawa nga naglingkod ka uban kang Jesus ug nangutana Kaniya bahin sa bisan unsa. Unsay imong ipangutana? Tingali adunay butang sa imong kinabuhi nga wala nimo masabti—pananglitan, nganong gitugotan sa Dios ang usa ka pag-antos o pagsulay. O tingali aduna kay mas kinatibuk-ang mga pangutana, sama sa unsang paagi ang pipila ka siyentipikong mga teyoriya ug ang diosnong pagpadayag mahimong magkauyon bisan kon daw nagkasumpaki sila. Sa kinahiladman, daghang tawo ang mituo sa Dios ug sa pagtuo nga Iyang gipadayag, apan kulang sila sa tin-aw nga pagsabot, ilabina mahitungod sa lisod nga mga hilisgutan. Bisan tuod kini mahimong magdala sa uban ngadto sa pagduhaduha, nagdala kini sa uban ngadto sa balaang tinguha sa pagkahibalo nga wala magtinguha sa paglit-ag sa Dios, kondili sa mapainubsanong pagpangita sa Iyang diosnong kaalam ug kahibalo.
Pamalandongi karon ang bisan unsang mga pangutana nga tingali anaa kanimo bahin sa Dios, sa pag-antos, o sa kahulogan sa mga panghitabo sa imong kinabuhi. Anaa kang Jesus ang hingpit nga tubag sa matag pangutana nga mahimo natong ipangutana. Diha sa kahayag sa Iyang Kamatuoran, ang tanang butang adunay kahulogan. Hupti kana nga pagtuo ug paglaom, ug pangitaa ang kamatuoran nga imong gikinahanglan aron masulbad ang bisan unsang kalibog sa imong kasingkasing. Gitinguha sa Dios nga makigsulti kanimo, hatagan ka ug pagsabot, ug tin-aw ug lig-ong pamatud-an ang matag kamatuoran nga imong gihuptan karon diha sa pagtuo.
Ginoo sa tanang Kamatuoran, usahay nakigbisog ako sa kalibog, ug kana nga kalibog mahimong mosangpot sa pagduhaduha. Palihog hatagi ako sa gasa sa putli ug dili matarog nga pagtuo, ilabina kon makaatubang ako ug mga misteryo nga lisod sabton. Kon mabug-atan ako sa mga pangutana o sa kawalay kasigurohan, minahal nga Ginoo, hatagi ako sa mga gasa sa kaalam, kahibalo, ug pagsabot. Tabangi ako nga mapalalom ang akong pagtuo, mokupot pag-ayo sa Imong Pulong, ug maisogong mopahayag sa Imong kamatuoran ngadto sa uban. Jesus, ako misalig Kanimo.
Ang tanang 4 ka tomo anaa sa paperback & eBook nga pormat!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ug uban pa!
