Cebuano

Ikanapulog-pitong Semana sa Ordinaryong Panahon

Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ug uban pa!

Talaan sa mga Sulod


Usa ka Pagkadiskobre nga Dili Matumbasan ang Nagpaabot!

Ikanapulog-pito nga Domingo sulod sa Tuig (Tuig A)

“Ang gingharian sa langit sama sa usa ka bahandi nga gilubong sa uma, nga nakaplagan sa usa ka tawo ug iyang gitagoan pag-usab. Tungod sa kalipay, milakaw siya ug gibaligya ang tanan niyang kabtangan ug gipalit kadtong uma. Usab, ang gingharian sa langit sama sa usa ka magpapatigayon nga nangitag mga perlas nga maanindot. Sa dihang nakakaplag siya og usa ka perlas nga hilabihan ka bililhon, milakaw siya ug gibaligya ang tanan niyang kabtangan ug gipalit kini.” Mateo 13:44–46

Sa unang sambingay sa ibabaw, usa ka tawo ang wala damhang nakakaplag og bahandi nga gilubong sa uma. Hunahunaa nga nagdala ka og gamit nga makamatikod og metal samtang nagbaktas ka, kay gusto lamang kang mahibalo kon unsay anaa ilalom sa yuta. Sa kalit, ang maong gamit mihatag og kusog nga sinyales. Nagdahom nga basin tayaon lang nga lata o daang lansang, misugod ka sa pagkalot. Apan sa dihang ang imong pala miigo sa usa ka butang nga gahi, imong nakalotan ang usa ka daang kaban. Samtang nagkadako ang imong kahinam, imong gialsa kini gikan sa yuta ug giablihan—ug imong nakita nga puno diay kini sa karaan ug dili matumbasang mga alahas, mga sensilyong bulawan ug plata, ug uban pang mahalong mga butang nga dako kaayog bili.

Sa ikaduhang sambingay, ang magpapatigayon aktibong nangita og usa ka bililhong perlas. Nasayod siya kon unsay iyang gipangita ug sa kataposan nakakaplag siya og usa nga talagsaon kaayog bili—usa nga labaw sa tanang uban. Apan sa duha ka kahimtang, managsama ang tubag: ang tawo ug ang magpapatigayon tagsa-tagsang milakaw ug gibaligya ang tanan nilang kabtangan aron maangkon ang bahandi nga ilang nakaplagan.

Kini nga mga sambingay nagpatungha og duha ka sukaranang pangutana alang sa matag usa kanato:

  • Nakaplagan ko na ba ang dili matumbasang bahandi sa Gingharian sa Langit?
  • Kon nakaplagan ko na, andam ba akong mobuhi sa tanang uban aron maangkon kini?

Sama sa tawo nga wala damhang nakakaplag sa gilubong nga bahandi, daghang tawo ang makasinati sa grasya sa Dios sa wala damhang mga paagi—pinaagi sa usa ka higayon sa pag-ampo, usa ka lawom nga kasinatian sa Misa, usa ka buhat sa gugmang putli, o bisan taliwala sa pag-antos. Tingali kadtong mga tawhana wala aktibong mangita sa diosnong bahandi, apan sa usa ka higayon sa mapinanggaong pag-atiman sa Dios, ang tabil giisa, ug ang katahom sa Gingharian sa Dios gipadayag. Sa dihang ilang makaplagan ang bahandi, ang ilang mga kalag makaamgo nga walay laing makatupong niini. Sukad niadto, napalihok sila sa pag-usab sa direksiyon sa ilang tibuok kinabuhi aron hingpit nilang maangkon kadtong bahandi.

Sa laing bahin, ang dalan sa magpapatigayon mao ang dalan sa kalag nga nangandoy sa kamatuoran, katahom, ug kaayo, ug makugihong nangita niini. Ang nangita mahimong mogugol og mga tuig sa pagtuon, pag-ampo, pagpangandoy, ug pagpaningkamot sa pagkab-ot sa mga butang nga adunay walay kataposang bili. Ug unya—sa kataposan—makaplagan ang “perlas.” Makaplagan si Kristo. Mahimong tin-aw ang Ebanghelyo. Matuman ang pangandoy. Sa makausa pa, ang tanang uban kinabubut-ong gitugyan alang niadtong usa ka Perlas nga hilabihan ka bililhon—si Jesu-Kristo.

Sa duha ka sambingay, ang desisyon nga ibaligya ang tanan aron maangkon ang bahandi sayon ra nga pagpili. Hilabihan ka bililhon ang nakaplagan nga ang tanang uban nga gipanag-iya sa tawo daw wala nay bili kon itandi niini. Apan pila ba ka tawo ang tinuod nga nakahimo sa ingon nga pagkadiskobre?

Daghan kanato sama sa usa ka tawo nga nakabalita bahin sa usa ka bahandi nga gilubong sa uma ug, tungod sa pagkamausisahon, mimaneho paingon didto aron motan-aw—apan diyutay ra kaayong panahon ang iyang gigugol sa pagpangita o wala gayod siya mangita. O sama kita sa usa ka magpapatigayon nga gipahibalo bahin sa usa ka talagsaon ug bililhong perlas nga gibaligya layo sa iyang pinuy-anan. Bisan tuod interesado, atong gihunahuna ang kalayo sa panaw ug gibiyaan na lang ang maong tinguha.

Bisan tuod tingali nakadungog na kita bahin sa himaya sa Gingharian sa Dios, kon dili nato kini tinuod nga makaplagan, dili nato makita ang bili sa pag-angkon niini bisan unsa pa ang ibayad. Mahimo lamang kitang andam nga ibaligya ang tanan natong kabtangan—nga buhian ang matag babag sa grasya, matag sala, pagkahumaling, ug makabalda sa atong pagtagad—kon una natong madiskobrehan nga dili matumbasan ang bili sa Gingharian sa Dios nga ania na sa yuta ug sa kahingpitan sa Iyang Gingharian nga nagpaabot kanato sa Langit.

Pamalandongi karon kining dili matumbasang bahandi, nga naghulat nga makaplagan. Hunahunaa kon hain ka na nianang panaw sa pagdiskobre. Nakadungog ka na ba bahin sa dili matumbasang bahandi sa pag-ila, paghigugma, ug pag-alagad sa Dios? Nakabasa ka na ba bahin sa hingpit ug walay pagpanuko nga pagtubag sa daghang santos? Ikaw ba mismo nakakaplag na sa Dios, pinaagi sa pag-ampo ug sa mga higayon sa lawom nga paglamdag? Kon wala pa, padayon sa pagpangita—duol na ang Gingharian. Kon nakahimo ka na niining pagkadiskobre, nan hunahunaa ang tanan mong gikapilitang butang, ug kinabubut-on kining itugyan sa Dios, nga nag-ila nga walay bisan unsang sobra ka dako nga ihalad ngadto sa atong mahigugmaong Dios baylo sa dili masukod nga mga bahandi sa kinabuhi sa grasya diin kita gitawag.

Akong Ginoo ug Hari, kanunay kaayo nakong gipangita ang lumalabay nga mga bahandi niining kalibotana, lakip ang ilusyon sa mga bahandi nga makaplagan sa sala. Palihog ablihi ang akong mga mata ug tabangi ako nga makita Ka kon kinsa Ka gayod—ug mailhan ang dili matumbasang bili sa Imong Gingharian sa akong kinabuhi. Samtang akong madiskobrehan kining Perlas nga Hilabihan ka Bililhon, hatagi ako sa kaisog ug kaalam nga akong gikinahanglan aron itugyan ang tanan nga Imong gipangayo kanako, aron hingpit kong maangkon ang Imong paghari sa akong kasingkasing. Jesus, misalig ako Kanimo.


Ang Tanan Gitugyan sa Iyang mga Kamot

Ikanapulog-pitong Domingo sa Ordinaryong Panahon (Tuig B)

Mitungas si Jesus sa bukid, ug didto milingkod siya uban sa iyang mga tinun-an. Hapit na ang Paskuwa, ang pista sa mga Judio. Sa paghangad ni Jesus ug pagkakita nga usa ka dakong panon sa katawhan ang nagpadulong kaniya, miingon siya kang Felipe, “Asa man kita makapalit og igong pagkaon aron sila makakaon?” Juan 6:3–5

Gitinguha sa Dios nga gamiton kita alang sa dagkong mga butang—dili sa kalibotanong diwa sa gahom o pag-ila, kondili sa espirituhanon ug walay kataposang diwa. Buot Niya kitang dad-on ngadto sa Iyang diosnong plano aron, pinaagi kanato, ang Iyang pagkabalaan mapasidunggan pa gayod ug ang uban madala ngadto sa matuod nga pagsimba ug kausaban sa sulod. Ang Ebanghelyo karon nagpakita kanato kon giunsa ni Kristo pagdawat bisan sa labing gamay nga halad ug paghimo niini nga hilabihan kadagaya.

Human sa pagtudlo ug paghimo og daghang mga timailhan sa Capernaum, si Jesus mitabok ngadto sa pikas daplin sa Dagat sa Galilea uban sa Iyang mga tinun-an. Didto, mitungas Siya sa usa ka bukid ug milingkod. Diha-diha dayon, ang mga panon sa katawhan nga madasigon ug puno sa pagpaabot nangita Kaniya, nga nadani sa mga timailhan sa pag-ayo ug kalooy nga ilang nasaksihan.

Sa pagkakita ni Jesus sa panon sa katawhan nga nagkaduol, milingi Siya kang Felipe ug nangutana, “Asa man kita makapalit ug igo nga pagkaon aron sila makakaon?” Dili kini kabalaka bahin sa pagpangandam sa ilang mga kinahanglanon kondili usa ka pagsulay—usa ka higayon sa pag-umol. Nahibalo gayod si Jesus kon unsay Iyang buhaton. Mitubag si Felipe uban sa pagduhaduha nga gibase sa praktikal nga kahimtang, nga nag-ingon nga dili pa gani igo ang suhol sa duha ka gatos ka adlaw nga pagtrabaho. Apan si Andres, bisan tuod dili sigurado, mitanyag ug gamayng bidlisiw sa paglaom: “Adunay bata dinhi nga may lima ka tinapay nga sebada ug duha ka isda; apan unsa may kapuslanan niini alang sa ingon kadaghan nga mga tawo?”

Nahibalo kita sa sunod nga nahitabo. Gikuha ni Jesus ang yano nga halad, nagpasalamat, ug gipadaghan kini aron mapakaon ang linibo ka mga tawo, ug hilabihan kini kadagaya nga adunay nahibiling napulog duha ka bukag. Kini nga milagro wala lamang makatagbaw sa ilang pisikal nga kagutom; gibutyag usab niini ang mas lawom nga misteryo. Sa ulahing bahin sa Juan 6, gipadayag ni Jesus ang tinuod nga kahulogan niini nga timaan: “Ako ang Tinapay sa Kinabuhi.” Ang pagpadaghan sa mga tinapay ug isda nag-andam kanato sa pagsabot sa Eukaristiya, diin si Cristo naghatag dili lamang ug tinapay, kondili sa Iya mismong Lawas ug Dugo isip pagkaon alang sa atong mga kalag.

Kini nga milagro nagpadayag usab kon sa unsang paagi gipili ni Jesus ang paglihok—pinaagi sa atong gihatag Kaniya. Sa espirituhanong pagsabot, makita nato ang atong kaugalingon diha sa mga tinapay ug isda. Isip mga simbolo, nagrepresentar kini sa tanan natong pagkatawo ug sa tanan natong ikahalad sa Dios. Mahimong isulti nga ang lima ka tinapay nagrepresentar sa atong lima ka sentido—ang atong paagi sa pagpakiglambigit sa kalibotan. Ang duha ka isda mahimong simbolo sa lawas ug espiritu—ang atong tawhanong kinaiya sa kinatibuk-an niini. Bisan kita limitado, dili hingpit, ug daw walay hinungdan, kon ihalad nato ang atong kaugalingon sa hingpit ngadto kang Cristo, Iya kitang dawaton, panalanginan, ug gamiton aron pag-amuma sa uban.

Kon itugyan nato ang atong kaugalingon nga walay gibilin, walay gasa nga gamay ra kaayo. Ang daw dili igo sa atong panan-aw mahimong, diha sa Iyang mga kamot, instrumento sa grasya. Dili kita gituyo nga magtago lamang sa atong mga gasa, sa atong panahon, o sa atong gugma alang sa kaugalingon. Sama sa mga tinapay ug isda, gituyo kita nga ibutang diha sa Iyang mga kamot, aron walay mausik ug ang tanan magamit alang sa Iyang himaya.

Tingali ang labing dakong babag niining hingpit nga paghalad mao ang kahakog. Sayon rang maghunahuna nga igo na ang paghatag sa Dios sa kadak-an sa atong kinabuhi. Kay dili ba kinahanglan man usab kitang magbilin ug usa ka butang alang sa atong kaugalingon—sa atong panahon, kusog, ug mga talento?

Apan ang milagro sa mga tinapay ug isda nagtudlo kanato nga sa diha lamang nga ang tanan ibutang sa mga kamot ni Jesus—ang tanang lima ka tinapay ug ang duha gayod ka isda—mapakaon ang panon sa katawhan ug adunay mahibiling napulog duha ka bukag. Sa samang paagi, kon wala kitay pugngan alang sa atong kaugalingon, padaghanon sa Dios ang atong gihalad sa mga paagi nga labaw pa sa atong mahunahuna, ug makadawat kita ug mas labaw pa kay sa atong gihatag.

Pamalandongi karon si Jesus nga milingi kanimo, sama sa Iyang gibuhat kang Felipe, ug nangayo sa imong tibuok nga pagkatawo. Ibutang ang imong tibuok kaugalingon—ang imong mga hunahuna, mga tinguha, mga gasa, ug mga limitasyon—diha sa Iyang mga kamot. Salig sa Iyang gahom sa pagbag-o kanimo ug sa paggamit sa imong kinabuhi alang sa Iyang mahimayaong katuyoan. Diha Kaniya, ang imong halad mahimong kadagaya. Ug imong madiskobrehan nga, imbis nga mawad-an ka sa imong kaugalingon, mas molapad ang imong kinabuhi. Ang ibalik sa Dios kanimo labaw pa gayod kay sa bisan unsang imong ikahalad Kaniya.

Labing manggihatagong Ginoo, Imong gihatag kanamo ang Imong tibuok nga pagkatawo, nga walay gipugngan. Isip tubag, Imong gipangayo kanako ang akong tibuok nga pagkatawo. Gibutang ko ang akong kaugalingon diha sa Imong mga kamot—ang akong diyutay ra nga pagkatawo ug ang diyutay kong ikahatag. Dawata ako, minahal nga Ginoo. Kuhaa ako, panalangini ako, ug gamita ako alang sa Imong himaya ug sa kaayohan sa uban, sa mga paagi nga labaw pa gayod sa akong masabtan, sa mga paagi nga mamunga sa hilabihang kadagaya. Jesus, misalig ako Kanimo.


Usa ka Pag-ampo, Sambingay, ug Saad

Ikanapulog-pitong Domingo sa Ordinaryong Panahon (Tuig C)

Si Jesus nag-ampo sa usa ka dapit, ug sa dihang nahuman na siya, usa sa iyang mga tinun-an miingon kaniya, “Ginoo, tudloi kami sa pag-ampo sama sa pagtudlo ni Juan sa iyang mga tinun-an.” Miingon Siya kanila, “Kon mag-ampo kamo, ingna: Amahan, pagabalaanon ang imong ngalan, moabot kanamo ang imong gingharian…” Lucas 11:1–2

Ang Ebanghelyo karon naglakip sa usa ka pag-ampo, usa ka sambingay, ug usa ka saad. Mao kini ang saad: “Ug sultihan ko kamo, pangayo ug makadawat kamo; pangita ug makakaplag kamo; panuktok ug ablihan kamo sa pultahan” (Lucas 11:9). Bisan tuod daw walay kondisyon kining mga pulonga, daghan kanato ang nag-ampo sa mainiton gayod, apan mibati lamang nga wala matubag ang atong mga pag-ampo. Ang maong mga kasinatian mahimong makatintal kanato sa pagduhaduha sa kamatuoran sa mga pulong ni Jesus. Tinuod ba gayod nga makadawat kita kon mangayo lamang kita? Oo ang tubag—apan kon makakat-on lamang kita sa pagpangayo sa hustong mga butang. Mao kini ang hinungdan nga ang Ebanghelyo karon nagsugod dili sa saad, kondili sa sumbanan alang sa tanang pag-ampo.

Gipresentar ni Lucas ang gipamubo nga porma sa Amahan Namo, nga gitudlo ni Jesus isip tubag sa usa ka tinun-an nga nakasaksi Kaniya nga nag-ampo. Tin-aw nga adunay usa ka butang sa suod nga pagpakighiusa sa Ginoo uban sa Amahan nga mitandog pag-ayo sa tinun-an—tingali ang kalinaw, ang pagkasinsero, o ang balaang pag-inusara niadtong higayona. Bisan unsa man kadto, natandog ang tinun-an sa pagpangayo kang Jesus sa butang nga angay kanunayng motungha gikan sa atong kaugalingong mga kasingkasing: “Ginoo, tudloi kami sa pag-ampo.”

Isip tubag, si Jesus naghatag dili lamang ug hugpong sa mga pulong, kondili ug sumbanan alang sa tanang tinuod nga pag-ampo. Ang Amahan Namo dungan nga yano ug dili mahurot ang kadato sa kahulogan. Kon iampo uban sa pagtuo ug pagkamalahutayon, ang matag usa sa mga pangamuyo niini dunggon ug tubagon. Apan ang Amahan Namo dili usa ka pormula aron ipahiuyon ang kabubut-on sa Dios ngadto sa atoa, kondili usa ka pag-umol sa atong mga kasingkasing, aron tinguhaon nato ang dugay na Niyang gitinguhang ihatag ug makab-ot ang tanan nga angay natong tinguhaon sa matarong nga paagi.

Human itudlo ang Amahan Namo, gisaysay ni Jesus ang sambingay bahin sa usa ka tawo nga may higalang mapadayonong nanuktok sa tungang gabii, nga nagpakiluoy og pan aron ipakaon sa usa ka bisitang wala damha. Bisan tuod nagpanuko ang tawo sa pagbangon, sa kataposan mitugot siya tungod sa pagkamapadayonon sa iyang higala. Gisaysay ni Jesus kini nga sambingay aron tudloan kita sa pagkamapadayonon ug hingpit nga pagsalig sa pag-ampo. Ang Amahan kanunayng andam mohatag sa tanan nga tinuod nga maayo—dili sa unsay atong gihunahuna nga maayo. Apan naghulat Siya nga molalom pa ang atong tinguha ug mangayo kita nga mas maisogon, aron molapad ang atong mga kasingkasing ug maandam sa pagdawat sa kahingpitan sa Iyang gasa: “Unsa pa kaha ang Amahan sa langit, nga mohatag sa Espiritu Santo ngadto sa mga mangayo Kaniya?” (Lucas 11:13).

Bisan tuod kanunayng maglangan ang Dios sa pagtubag sa atong mga pag-ampo, gibuhat Niya kini alang sa atong kaayohan. Nagtudlo si San Agustin: “Pinaagi sa paglangan sa Iyang gisaad, gipalapad sa Dios ang atong tinguha; pinaagi niini nga tinguha, gipalapad Niya ang kalag; ug pinaagi sa pagpalapad niini, gihimo Niya kini nga makahimo sa pagdawat og labaw pa” (Traktado IV bahin sa Unang Sulat ni Juan). Busa, ang mapadayonong pag-ampo dili lamang usa ka buhat sa pagsalig—usa usab kini ka paagi sa pagbag-o. Ang kalag nga walay hunong nga nag-ampo gihulma, gipalapad, ug giputli, aron makadawat kini og labaw pa kay sa una niining gipangayo. Tungod niini, ang Amahan Namo labaw pa kay sa usa ka inadlaw nga debosyon; usa kini ka tibuok-kinabuhi nga pagporma diha sa kahanas sa balaang pagtinguha. Kinahanglan natong iampo kini uban sa tanang gahom sa atong kalag—sa walay hunong, sa mapainubsanon nga paagi, ug sa kanunayng pagsalig sa kaayo sa atong Amahan.

Ang Amahan Namo nagtudlo usab kanato kon unsa ang angay natong iampo. Dili kita magdala sa atubangan sa Dios og usa ka listahan sa personal nga mga gipangayo ug magdahom nga tumanon Niya ang atong kabubut-on. Hinuon, kon ang atong pag-ampo gisubay sa mga pulong ni Cristo, unahon nato ang pagtinguha sa himaya sa ngalan sa Dios, sa pag-abot sa Iyang Gingharian, ug sa katumanan sa Iyang kabubut-on. Atong itugyan Kaniya ang atong materyal ug espirituhanong mga panginahanglan, mangayo kita og kapasayloan samtang nagpasaylo kita, ug mag-ampo alang sa kusog ug kadaugan sa matag pagsulay. Mao kini ang mga pangamuyo nga gisaad sa atong Amahan nga Iyang ihatag, kon mangamuyo kita Kaniya sa tibuok natong kasingkasing.

Pamalandongi karon ang porma sa imong kaugalingong pag-ampo. Gihulma ba kini sa Amahan Namo? Moduol ka ba sa Dios isip usa ka masaligon nga anak, nga may pagsalig sa Iyang kaayo? Nagpadayon ka ba sa pagpangayo, pagpangita, ug pagpanuktok—dili aron usbon ang kabubut-on sa Dios, kondili aron ikaw ang usbon Niya? Iampo nga ang Amahan Namo mahimong tuboran sa pagsalig, dalan sa pagkakabig, ug sudlanan nga pinaagi niini mapalapad ang imong kalag aron madawat ang tanan nga gipangandoy sa Amahan nga ihatag sa hilabihang kadagaya.

Amahan namo, nga anaa sa mga langit, pagdayegon ang Imong ngalan. Umabot kanamo ang Imong gingharian, matuman ang Imong pagbuot, dinhi sa yuta maingon sa langit. Hatagi kami karon sa among pan sa matag-adlaw ug pasayloa kami sa among mga sala maingon nga kami nagapasaylo sa mga nakasala kanamo; ug dili Mo kami itugyan sa panulay, hinunoa luwasa kami sa daotan. Amen. Hesus, nagsalig ako Kanimo.


Gikan sa Yano nga mga Sinugdanan

Lunes sa Ikanapulog-pitong Semana sa Ordinaryong Panahon

Gisugilon ni Jesus ang usa ka sambingay ngadto sa katawhan. “Ang Gingharian sa langit sama sa usa ka liso sa mustasa nga gikuha sa usa ka tawo ug gipugas sa iyang uma. Kini mao ang labing gamay sa tanang liso, apan sa hingkod na kini, mao kini ang labing dako sa mga tanom. Mahimo kini nga usa ka dakong sapinit, ug ang mga langgam sa kalangitan moabot ug mopuyo sa mga sanga niini.” Mateo 13:31–32

Ang Ebanghelyo karon nagpresentar og duha ka mubo apan lawom kaayog kahulogan nga mga sambingay—ang liso sa mustasa ug ang patubo sa minasa—nga ang matag usa nagpadayag og managlahing mga bahin sa misteryo sa Gingharian sa Langit. Magkauban, gitumong nila ang atong pagtagad ngadto sa yano nga mga sinugdanan ug tinagong gahom sa Gingharian, nga molambo sa hilom apan dili mapugngan nga paagi diha sa kalibotan ug sulod sa kalag sa tawo.

Ang matag sambingay adunay nagkalainlaing hut-ong sa kahulogan, ug gisusi kini pag-ayo sa mga Amahan sa Simbahan. Sa Sambingay sa Liso sa Mustasa, ang liso kanunayng gihubad nga mao si Cristo Mismo. Ingong “labing gamay sa tanang liso,” ang liso sa mustasa naghulagway sa pagkakatago ug sa daw pagkawalay-hinungdan sa yutan-ong kinabuhi ni Cristo, kon tan-awon sumala sa panglantaw sa kalibotan. Misulod Siya sa kalibotan nga wala mailhi, natawo sa usa ka langob sa Betlehem, mikalagiw ngadto sa Ehipto ug mipuyo didto isip usa ka hininginlan, ug midako sa yano nga balangay sa Nazaret. Ang Iyang pagka-Dios—ang Walay Kataposang Pulong nga pinaagi Kaniya gibuhat ang tanang butang—natabonan sa pagkaubos sa Iyang pagkatawo.

Bisan sa dihang nagbitay Siya sa Krus, ang Iyang diosnong kahalangdon natago gikan sa mga mata sa kalibotan. Apan gikan niining liso sa gugma nga naghawan sa kaugalingon—niining hingpit nga pagpaubos ngadto sa kakabos ug kamatayon—mitungha ang kadaugan sa Pagkabanhaw, nga nagbungkag sa mga gapos sa sala ug kamatayon. Diha sa Iyang himaya ingon nga nabanhaw, si Cristo nahimong “labing dako sa mga tanom,” ug, sumala sa sambingay, “ang mga langgam sa kalangitan moabot ug mopuyo sa mga sanga niini.” Kini nga hulagway kanunayng gisabot isip simbolo sa Simbahan, ang Mistikal nga Lawas ni Cristo, diin ang mga katawhan sa kalibotan makakaplag og kapasilongan, pagkaon, ug walay kataposang paglaom.

Ang liso sa mustasa nagrepresentar usab kang Cristo nga gitanom sulod sa matag kalag. Sa dihang ipugas Siya sa tabunok nga yuta sa atong mga kasingkasing—pinaagi sa pagtuo, pag-ampo, ug mga Sakramento—mogamot Siya ug motubo, nga nagbag-o sa atong mga kinabuhi gikan sa sulod. Bisan tuod ang Iyang presensiya mahimong magsugod diha kanato nga dili mamatikdan, kini adunay gahom sa paglambo nga walay sukod, nga mamunga dili lamang sa atong mga kinabuhi kondili usab sa mga kinabuhi sa tanan natong ikahimamat. Sa kataposan, kini nga pagtubo makab-ot ang kahingpitan niini diha sa Bag-ong Kalangitan ug sa Bag-ong Yuta, diin ang Gingharian sa Dios hingpit nga mapadayag.

Ang ikaduhang sambingay—ang patubo sa minasa—nagpahayag og susamang kamatuoran sa laing porma. Ang patubo kanunayng gihubad nga mao si Cristo o ang Iyang grasya, nga naglihok sa hilom ug mabungahong paagi. Sa dihang isagol kini sa tulo ka takos nga harina, anam-anam niining bag-ohon ang tibuok minasa—nga nagsimbolo sa tinagong buhat sa grasya sulod sa kalag. Dinhi, si Cristo dili lamang anaa sa atong taliwala, kondili anaa usab sa atong sulod, nga nagbalaan sa matag bahin sa atong pagkatawo gikan sa sulod paingon sa gawas.

Ang Ebanghelyo karon gitapos sa usa ka matahom nga kinutlo gikan sa “propeta,” nga gikuha sa Salmo 78:2: “Ablihan ko ang akong baba sa mga sambingay, ipahibalo ko ang mga butang nga natago sukad sa pagkatukod sa kalibotan” (Mateo 13:35). Sa unang pagtan-aw, daw yano ang mga sambingay, apan gitago niini ang mga diosnong kamatuoran gikan sa mga miduol nga walay pagtagad o mapahitas-on. Apan alang niadtong modawat niini uban sa pagtuo ug mamalandong niini diha sa pag-ampo, ang Espiritu Santo mopadayag sa sulodnong kahulogan. Ang natago sukad sa sinugdanan sa kabuhatan gipadayag na karon—dili ngadto sa mga maalamon ug edukado niining kalibotana, kondili ngadto sa mga mapainubsanon og kasingkasing. Niining paagiha, ang mga sambingay nagsilbing tunghaan sa diosnong kaalam, nga nagdapit sa kalag sa paglapas sa mga panagway lamang ug sa pagsulod sa kahiladman sa walay kataposang plano sa Dios.

Pamalandongi karon ang mga tinagong paagi diin si Kristo naglihok sa imong kinabuhi. Matinagdanon ka ba sa Iyang hilom nga pagtubo sulod kanimo? Giamuma ba nimo ang binhi sa Iyang presensya pinaagi sa pag-ampo ug sa mga Sakramento? Salig nga, bisan sa gagmayng mga sinugdanan, ang Dios nagtukod sa Iyang Gingharian—diha kanimo, pinaagi kanimo, ug alang sa Iyang labawng himaya.

Labing mahimayaong Hari, buot Mo nga matawo ang Imong Gingharian sulod sa among mga kinabuhi pinaagi sa grasya nga gibubo sa Imong Pag-antos, Kamatayon, ug Pagkabanhaw. Umari kanako, Ginoo, ug itanom ang binhi sa grasya sa kahiladman sa akong kalag. Patugoti nga kini mogamot ug motubo, nga magbag-o kanako sumala sa Imong hingpit nga kabubut-on. Pinaagi kanako, palapda ang Imong Gingharian dinhi sa yuta, hangtod sa adlaw nga among makita ang kahingpitan sa Imong walay kataposang Gingharian sa himaya. Hesus, misalig ako Kanimo.


Pagsulod ug Pagkahimong Balay sa Dios

Martes sa Ika-napulog Pito nga Semana sa Ordinaryong Panahon

Gipalakaw ni Hesus ang panon sa katawhan ug misulod Siya sa balay. Miduol Kaniya ang iyang mga tinun-an ug miingon, “Ipasabot kanamo ang sambingay bahin sa mga sagbot sa uma.” Mateo 13:36

Ang Ebanghelyo karon nagsugod sa usa ka detalye nga dili dayon mamatikdan apan mahinungdanon: “Gipalakaw ni Hesus ang panon sa katawhan ug misulod Siya sa balay.” Kining pagbalhin gikan sa taliwala sa kadaghanan ngadto sa usa ka pribadong dapit nagpakita sa usa ka sumbanan nga balikbalik makita sa mga Ebanghelyo: Ang atong Ginoo nagtudlo sa mga panon pinaagi sa mga sambingay, nga nagtabon sa mga misteryo sa Gingharian, samtang nagreserba sa mas hingpit nga pagpasabot niini alang sa mga tinun-an diha sa hilom ug suod nga panag-uban sulod sa balay. Niining kahimtanga, ang balay nahimong simbolo sa Simbahan—ang sulodnong santuwaryo diin gipadayag ni Kristo ang Iyang mga tinago ngadto niadtong nagsunod Kaniya dili lamang sa panggawas nga paagi, kondili uban sa mapainubsanong pagtuo ug espirituhanong kagutom.

Bisan tuod ang mga tinun-an—lagmit ang Napulog Duha ka Apostoles—nakadawat og talagsaong pribilehiyo nga makauban ni Hesus niining higayona, diin Iyang gipasabot ang Sambingay sa mga Sagbot taliwala sa Trigo sa tukmang detalye, kining balaang dapit wala sirad-i alang kanato. Ang matag usa kanato gidapit pagsulod niining “balaya” pinaagi sa kinabuhi sa Simbahan. Bisan tuod huyang ug makasasala ang mga Apostoles sama kanatong tanan, gipili gihapon sila nga mahimong unang mga obispo—makitang mga magbalantay nga magpadayon sa misyon ni Kristo human sa Iyang Pagsaka sa Langit. Pinaagi sa ilang pagkamatinumanon, ang Pulong sa Dios mikaylap hangtod sa mga kinatumyan sa yuta, usa ka pagmantala nga nagpadayon karon pinaagi sa ilang mga manununod.

Samtang ang matag binunyagan gitawag sa pagmantala sa Ebanghelyo sumala sa iyang bokasyon ug misyon, ang mga obispo—ug ang ilang mga kauban sa buluhaton, ang mga pari—sa talagsaong paagi naglangkob sa espirituhanong panimalay nga pinaagi niini si Kristo nagpadayon sa pagsulti nga tin-aw. Pinaagi sa ilang pagsangyaw, pagdumala, ug sakramental nga ministeryo, ang tinagong mga misteryo sa pagtulon-an ni Kristo padayong gipahibalo. Dili kini tungod sa ilang kaugalingong merito, kondili tungod sa balaang katungdanan nga gisalig kanila ni Kristo pinaagi sa Apostolikong Pagpuli. Nahimo silang pundasyon sa Simbahan—ang espirituhanong Balay sa Dios—diin si Hesus nagpadayon sa pagpangalagad.

Ibutang ang imong kaugalingon niining talan-awon sa Ebanghelyo. Ikaw usab gitawag sa pagduol kang Kristo, sa pagsulod sa balay uban Kaniya, ug sa pagpangita og pagsabot uban sa kasingkasing sa usa ka tinun-an. Diha sa Simbahan—kining panimalay sa pagtuo—ang Magtutudlo nagtudlo gihapon, nagpasabot gihapon, ug nagpadayag gihapon sa mga misteryo sa Gingharian ngadto niadtong nagtinguha sa pagpaminaw.

Samtang sa pag-ampo imong gihanduraw ang imong kaugalingon niining talan-awona, isumpay kini sa imong kasinatian sa simbahan sa imong parokya ug sa ubang balaang mga dapit diin ang Dios nakigsulti kanimo, nag-amuma kanimo, ug nagbag-o kanimo. Kon ang Ebanghelyo magbag-o kanato, ang mga Sakramento mag-amuma kanato, ug ang Simbahan mogiya kanato, si Kristo gayod sa kanunay ang nagtudlo, nagpakaon, ug nangulo. Busa, kinahanglan kitang makat-on sa pagtan-aw lapas sa ministro o sa tinukod, nga mag-ila sa presensya ni Kristo, nga nakigsulti kanato ug nagbalaan kanato pinaagi sa Iyang Simbahan.

Bisan tuod ang Simbahan—ang makitang presensya sa Gingharian sa Dios dinhi sa yuta—mao ang pinasahi nga dapit diin atong mahibalag si Kristo, ang matag usa kanato, sa atong kaugalingong talagsaong paagi, gitawag usab nga mahimong kining “balaya” alang sa uban. Tungod kay ang Dios nagpuyo sulod kanato, ang Iyang Gingharian anaa sulod sa atong mga kalag. Busa, kining talan-awon sa Ebanghelyo dili lamang mahitungod sa pagsulod sa balay—usa usab kini ka pagdapit nga mahimong mao kanang balay: usa ka puloy-anan diin ang uban makahibalag kang Kristo, makadungog sa Iyang Pulong, makadawat sa Iyang kalooy, ug madani ngadto sa Iyang gugma pinaagi sa pagpamatuod sa atong gugmang putli.

Pamalandongi karon kining balaya. Una, tan-awa ang Simbahan isip balay diin si Kristo nakigsulti kanimo sa labing tin-aw nga paagi. Pagpasalamat sa daghang mga paagi nga ang atong Ginoo nakigsulti kanimo ug nagpakaon kanimo niining balaang Balay sa Dios. Pamalandongi usab ang imong kaugalingong kalag isip puloy-anan sa Dios. Tuohi nga si Kristo nagtinguha sa paggamit kanimo aron madala ang uban ngadto sa Iyang presensya, samtang Siya nagpuyo sulod sa imong kalag. Pagpasalamat niining gasa, ug pag-ampo nga mahimo kang matinumanong tinun-an sulod sa balay ug usab usa ka masanag nga balay sa grasya nga masudlan sa uban aron mahibalag nila si Kristo nga atong Ginoo.

Ginoong labing suod, buot Mo nga ipadayag kanako—ug sa tanan Mong mga anak—ang lawom ug halawom nga mga misteryo sa Imong Gingharian sa grasya. Daniha ako ngadto Kanimo, ngadto sa Imong Balay sa Grasya ug Kalooy, nga anaa sulod sa Imong balaang Simbahan. Tudloi ako, balaana ako, ug umola ako sumala sa Imong balaang kabubut-on. Samtang maghimo Ka sa Imong puloy-anan sulod kanako, himoa ang akong kalag nga usa ka dapit diin ang uban makahibalag Kanimo, makadungog sa Imong Pulong, ug makadawat sa Imong grasya. Hesus, misalig ako Kanimo.


Ang Natago Apan Mahimayaong Gingharian

Miyerkules sa Ikanapulog-pitong Semana sa Ordinaryong Panahon

Miingon si Jesus sa iyang mga tinun-an: “Ang Gingharian sa langit sama sa bahandi nga gilubong sa usa ka uma. Sa dihang nakaplagan kini sa usa ka tawo, iyang gitago pag-usab, ug tungod sa iyang kalipay, milakaw siya ug gibaligya ang tanan niyang kabtangan ug gipalit kadtong uma. Usab, ang Gingharian sa langit sama sa usa ka magpapatigayon nga nangita ug maayong mga perlas. Sa dihang nakakaplag siya ug usa ka perlas nga dako kaayog bili, milakaw siya ug gibaligya ang tanan niyang kabtangan ug gipalit kini.” Mateo 13:44–46

Handurawa nga dili lamang ikaw nakakaplag ug gilubong nga bahandi o usa ka perlas nga dako kaayog bili, kondili nakadiskobre ug usa ka tibuok Gingharian—usa ka Gingharian kansang mga lungsoranon hingpit nga himsog, kusgan, maalamon, malipayon, ug balaan. Ang mga dalan niini gihapinan ug masidlakong bato, ug ang mga kastilyo niini nagdan-ag sa kahalangdon. Apan kining Gingharian natago gikan sa mga mata sa kadaghanan, nahimutang sa kinasuloran sa usa ka lasang nga wala pa madiskobrehi. Bisan tuod daw sugilanon lamang kini sa mga diwata, mao kini ang katinuoran sa Langit.

Sa Langit, ang mga anghel ug mga santos nahinloan na gikan sa matag mansa sa sala, napuno sa diosnong kahayag, ug nagpuyo sa hingpit nga kalipay. Sila nagtan-aw sa nawong sa Dios ug nagpuyo sa walay pagkabalda nga kahusay, gugma, ug kalinaw. Bisan tuod kining Gingharian sa pagkakaron espirituhanon—gawas sa mga lawas nga gihimaya ni Jesus ug sa Iyang Mahal nga Inahan—sa kataposan sa panahon mahimo kining espirituhanon ug pisikal. Ug makasiguro kita nga ang himaya niini molabaw sa bisan unsang atong mahanduraw o malaoman niining kinabuhia. Apan unsa ka subsob nga mapakyas kita sa pagpangandoy ug pagpaningkamot nga mahimong hingpit nga mga lungsoranon nianang Ginghariana!

Tinuod ang Gingharian sa Langit—labaw pang tinuod kay sa tanang makitang gingharian niining kalibotana—apan daghan ang wala makakaplag niini. Nagpabilin kining natago, natabonan gikan sa kalibotanong mga mata. Usa kini sa mga hinungdan nganong gipakasama kini sa atong Ginoo sa usa ka bahandi nga gilubong sa uma. Natago kini ug wala mamatikdi sa kadaghanan, bisan tuod mas bililhon kini kay sa tanang bahandi sa kalibotan nga gihiusa. Apan alang sa kalag nga bukas sa grasya, sa tawo nga andam modawat sa diosnong pagpadayag, makaplagan kini.

Sa unang sambingay, ang bahandi nakaplagan sa wala damha. Ang tawo nga nakakaplag niini wala gani mangita. Nagpadayag kini kon giunsa sa Dios kanunay pagpakigsulti sa mapainubsanong kasingkasing—usa nga bukas, maminaw, ug andam. Usahay, sa panahon nga wala gayod nato damha, kalit nga mosulod ang Dios sa atong kinabuhi, magpadayag sa Iyang Kaugalingon ug magpatilaw kanato sa Iyang Gingharian: pinaagi sa pag-ampo, pinaagi sa pag-antos, pinaagi sa usa ka kalit nga takna sa grasya.

Sa laing bahin, sa ikaduhang sambingay, ang magpapatigayon aktibong nangita. Nangita siya ug maayong mga perlas ug nasayod siya kon unsa ang iyang gipangita. Naglarawan kini niadtong nakasabot na sa bili sa Gingharian—kadtong nangandoy niini, naningkamot alang niini, ug nagpahinungod sa ilang kinabuhi aron maangkon kini. Kining mga kalag nagpuasa, nag-ampo, ug nagbuhat sa gugmang putli, kanunay nga nagtinguha sa pagpalawom sa ilang pakig-ambit sa Gingharian sa Grasya dinhi ug karon, samtang nangandam alang sa Gingharian sa himaya nga umaabot pa.

Unsang bahandi ang imong labing gimahal sa imong kasingkasing? Kon panghunahuna lamang ang hisgotan, ang kadaghanan sa mga Kristohanon moingon nga ang Gingharian sa Langit mao ang labing dakong bahandi. Apan unsa ka subsob nga makita sa atong mga buhat kana nga pagtuo? Tungod kay ang Gingharian sa Dios “gilubong” lapas sa makita nga kalibotan—o nagkinahanglan ug makugihong pagpangita, nga gamiton ang tanang gahom sa atong kalag—sayon ra nga ipunting ang atong mga mata ug kasingkasing ngadto sa anaa dayon sa atong atubangan: mga kabtangan, kalingawan, dungog sa katilingban.

Sa makausa pa, unsang bahandi ang tinuod nimong labing gimahal? Ang mga sambingay karong adlawa gituyo nga pamalandongan uban sa pag-ampo, aron ang mensahe nga gitudlo ni Jesus hinayhinay nga motuhop ug molukop sa atong tibuok pagkatawo. Kinahanglang masabtan sa atong mga hunahuna ang dili mahulagway nga himaya sa Gingharian sa Langit; kinahanglang pilion sa atong mga kabubut-on ang pagkinabuhi alang nianang Ginghariana labaw sa tanan; ug ang matag tinguha sa atong mga kasingkasing kinahanglang hinayhinay nga matul-id pag-usab pinaagi sa grasya—aron mangandoy ug aktibong maningkamot nga maangkon ang Gingharian sa Grasya nga gitanyag kanato karon, samtang nagpaabot sa katumanan niini sa kataposan sa panahon.

Pamalandongi karong adlawa ang natagong bahandi nga gibutang sa Dios sa imong atubangan. Nakakaplag ba niini ang imong kalag sa wala damha pinaagi sa grasya? O makugihon ka bang nangita, uban sa kasingkasing nga nagtutok sa Langit? Hain man niana ang imong kahimtang, ayaw pagpanuko sa “pagbaligya sa tanan”—sa pagbuhi sa imong pagkagapos sa tanang nakig-indigay sa Dios—aron mapalit nimo ang uma, maangkon ang perlas, ug makasulod sa kalipay sa Iyang mahimayaong Gingharian.

Labing mahimayaong Hari, umari Ka ug paghari sa akong kalag. Han-aya ang akong kinabuhi, ug himoa akong usa ka hingpit ug matinumanong sakop sa Imong Gingharian sa Grasya. Pun-a ang akong kasingkasing sa pangandoy dili lamang sa pagpakig-ambit sa Imong Gingharian dinhi sa yuta, kondili usab sa mahimayaong katumanan sa Imong Gingharian sa dihang mobalik Ka sa kahalangdon aron paghukom sa mga buhi ug sa mga patay ug sa pagtukod sa Bag-ong mga Langit ug sa Bag-ong Yuta. Jesus, misalig ako Kanimo.


Pagkinabuhi diha sa Gingharian

Huwebes sa Ikanapulog-pitong Semana sa Panahon sulod sa Tuig

Miingon si Jesus sa mga tinun-an: “Ang Gingharian sa langit sama sa usa ka pukot nga gitaktak ngadto sa dagat ug nakakuha ug tanang matang sa isda. Sa napuno na kini, gibira nila kini ngadto sa baybayon ug nanglingkod aron ibutang sa mga balde ang maayong mga isda. Ang dili maayo ilang gilabay.” Mateo 13:47–48

Ang Ebanghelyo karong adlawa nagtapos sa sunodsunod nga mga sambingay mahitungod sa Gingharian sa Langit ug nagtanyag ug lawom nga pagpamalandong sa kataposang paghukom, sa tawag nga mahimong tinun-an, ug sa nagkauyon nga paggamit sa Daang Tugon ug Bag-ong Tugon aron mailhan ang Diosnong Kamatuoran. Human taposa kining mga sambingay, miatubang si Jesus sa Iyang mga tigpaminaw ug nangutana ug usa ka mahinungdanong pangutana: “Nakasabot ba kamo niining tanan?” Sila mitubag, “Oo.”

Kining mao gihapong pangutana gipangutana sa matag usa kanato: “Nakasabot ba kamo niining tanan?” Tinuod ba natong nasabtan ang kahulogan sa mga sambingay ni Jesus? Nasabtan ba nato ang mahimayaong mga kamatuoran sa Gingharian sa Langit? Labaw sa tanan, gitugotan ba nato kining mga kamatuoran nga mohulma sa atong paagi sa pagkinabuhi matag adlaw?

Sa kinabuhi sa grasya, ang pagsabot dili limitado sa pagsabot pinaagi sa salabotan. Nagpasabot kini og usa ka kahayag sa sulod—nga gihatag sa Espiritu Santo—nga motuhop sa kalag ug makahimo niini sa pagdawat ug pagkinabuhi sa mga kamatuoran nga gipadayag sa Dios. Dili lamang kini pagkat-on og usa ka butang gikan sa libro o sa lawak-klasehanan, kondili pagbag-o sa kaugalingon tungod sa nahibaloan.

Ang espirituhanong Gasa sa Pagsabot, usa sa pito ka gasa sa Espiritu Santo, makahimo sa kalag sa pagsabot sa mas lawom nga kahulogan sa mga kamatuorang diosnon. Kini usa ka grasya diin ang Dios Mismo nahimong atong Magtutudlo, nga nagbutyag sa mga misteryo nga gitago gikan sa mga maalamon niining kalibotana ug nagpadayag niini ngadto sa mga mapaubsanon og kasingkasing. Kini nga gasa gihatag dili aron ipataas ang kaugalingon, kondili aron mabalaan—aron ang atong nasabtan sa sulod makita sa atong pagkinabuhi sa gawas, nga magbag-o sa atong mga hunahuna, mga buhat, ug mga tinguha aron mahiuyon sa kabubut-on sa Dios.

Human mapatungha kining mas lawom nga pagsabot, si Jesus mitapos: “Ang matag eskriba nga natudloan mahitungod sa Gingharian sa langit sama sa pangulo sa usa ka panimalay nga nagpagula gikan sa iyang tipiganan sa bag-o ug sa daan” (itandi sa Mateo 13:51–52). Sa laing pagkasulti, kadtong tinuod nga naumol diha sa mga misteryo sa Gingharian—nga nakasabot dili lamang pinaagi sa salabotan kondili pinaagi sa kasingkasing nga nahiuyon sa Diosnong Kamatuoran—nahimong mga piniyalan sa Pulong sa Dios ug mga lungsoranon sa Iyang Gingharian. Makapagula sila og mga bahandi nga daan ug bag-o: ang karaang kaalam sa Balaod ug sa mga Propeta (ang Daang Tugon), ug ang bag-ong kinabuhi sa grasya nga gipadayag diha kang Cristo (ang Bag-ong Tugon). Alang sa Kristohanong tinun-an, kini nagpasabot sa paghubad sa Daan diha sa kahayag sa Bag-o, sa pagtan-aw kon giunsa pagtuman diha kang Jesus ang mga saad kaniadto, ug sa paggamit sa duha sa adlaw-adlaw nga kinabuhi sa paagi nga makapalig-on sa uban. Ang maong tinun-an nahimong sama sa agalon sa usa ka balay, nga gitugyanan og espirituhanong mga bahandi aron ipaambit—usa ka buhing pamatuod nga ang tinuod nga pagsabot kanunay mamunga og matinumanong buhat.

Kon daw makuti kini, makuti gayod—apan kon magsalig lamang kita sa atong kaugalingong paningkamot. Kana nga dalan mosangpot sa kapakyasan ug kasagmuyo. Apan kon magpaubos kita ug moabli sa atong mga hunahuna ug mga kasingkasing ngadto sa Espiritu Santo, ang mga misteryo sa Dios dili lamang magsugod nga masabtan—mahimong tinubdan usab kini sa kalipay, kusog, ug katuyoan. Madasig kita sa pagpalawom sa atong pag-ila ug pag-apil sa Gingharian sa Dios.

Pamalandongi karon ang yano apan lawom nga pangutana ni Jesus: “Nasabtan ba ninyo kining tanan?” Masabtan ba nimo ang kinabuhi diha sa kahayag sa pagtuo? Motungha ba ang mga pangutana o mga pagduhaduha? Mabug-at ba sa imong kalag ang mga pagsulay ug mga palas-anon? O gitugotan ba nimo ang Dios nga mosulti kanimo—nga nagpadayag sa kahulogan sa imong kinabuhi, nagpalig-on kanimo alang sa imong panaw, ug nagdani kanimo ngadto sa mahimayaong misteryo sa Iyang Gingharian? Hibaloi nga ihatag sa Dios kanimo ang tanan nimong gikinahanglan aron matinud-anon ug mapaubsanong makaingon ngadto Kaniya, “Oo, Ginoo—nakasabot ako, nagtuo ako, ug gipili nako ang pagkinabuhi sumala sa Imong pagtawag kanako!” Walay bisan unsa sa kinabuhi nga labaw pa niini.

Hari sa Langit ug Yuta, ang Imong kaalam labaw kaayo sa akong kaalam, ug ang Imong mga dalan misteryoso apan hingpit. Duol kanako, Ginoo—pakigsulti sa akong kasingkasing, ug ipadayag ang Imong Kamatuoran ngadto sa akong kalag. Itugot nga dili lamang ako makasabot ug motuo, kondili magkinabuhi usab sa tanan nga Imong gipadayag, aron ang akong pagkalungsoranon sa Imong Gingharian mahimong lig-on ug walay kataposan. Jesus, misalig ako Kanimo.


Ang Atong mga Dapit nga Gigikanan

Biyernes sa Ikanapulog-pito nga Semana sa Panahon sulod sa Tuig

Si Jesus miadto sa iyang dapit nga gigikanan ug mitudlo sa mga tawo didto sa ilang sinagoga. Nahibulong sila ug miingon, “Diin man kuhaa niining tawhana ang ingon niini nga kaalam ug mga gamhanang buhat? Dili ba siya mao ang anak sa panday? Dili ba Maria ang ngalan sa iyang inahan ug Santiago, Jose, Simon, ug Judas ang iyang mga igsoon? Dili ba ania man uban kanato ang tanan niyang mga igsoong babaye? Diin man niya kuhaa kining tanan?” Ug nasilo sila kaniya. Mateo 13:54–57

Bisan tuod kini nga teksto nag-asoy sa makapasubo nga pagsalikway nga nasinati ni Jesus sa Iyang kaugalingong lungsod, nagpadayag usab kini og mas lawom nga butang: ang misteryo sa Pagpakatawo ug ang dili daling mamatikdan nga espirituhanong katalagman nga mahimong motungha tungod sa sobra nga pagkasinati. Nagdapit kini kanato sa pagtan-aw sa atong kaugalingon diha sa mga tawo sa Nazaret—sa atong kaugalingong “dapit nga gigikanan.”

Ang Gregong pulong nga gihubad nga “dapit nga gigikanan” (patris) nagpasabot og labaw pa kay sa dapit lamang. Nagpasabot kini sa yutang natawhan sa usa ka tawo ug sa kultural nga pagkatawo nga nag-umol kaniya. Importante kining duha ka kahulogan. Kon dapit ang hisgotan, ang Nazaret mao ang dapit diin si Jesus nagpuyo, nagtrabaho, ug nailhan pag-ayo. Nailhan sa mga tawo ang Iyang inahan, si Maria, ug ang Iyang kabanay—nga gitawag dinhi nga Iyang “mga igsoong lalaki” ug “mga igsoong babaye,” mga pulong nga nagtumong sa Iyang mga ig-agaw ug mga paryente. Nakita nila Siya nga nagtrabaho isip panday, nakig-uban sa pamilya ug mga higala, ug mitambong sa sinagoga uban kanila.

Ingon usab kaimportante ang ilang pagkasuod sa kultura. Sa gagmayng mga lungsod sama sa Nazaret, ang mga tawo adunay managsamang mga kostumbre, mga mithi, mga tradisyon sa relihiyon, ug mga kasaysayan sa pamilya. Naumol sila sa mao rang mga kapistahan, sa mao rang mga magtutudlo, ug sa mao rang mga lagda nga wala isulti apan nasabtan sa tanan. Kining hiniusang panumdoman nahimong lente diin ilang gisabot ang tanang butang—ug ang matag tawo.

Sa pagbalik ni Jesus human magsugod ang Iyang publikong ministeryo, dili na Siya makita nila isip ang mapainubsanong panday nga ilang nailhan sukad pa. Mibarog Siya sa ilang atubangan isip usa ka tawo nga adunay diosnong awtoridad, usa ka magbubuhat og mga milagro, ug ang dugay nang gipaabot nga Mesiyas. Alang sa kadaghanan, dili lamang kini makapahibulong—nakasamok usab kini sa ilang hunahuna. Ang Iyang bag-ong pagkaila daw dili mohaom sa ilang mga handomanan sa batang ilang nakita nga nagdako. Pig-ot ra kaayo ang ilang pagtan-aw Kaniya aron masakop ang misteryo nga Iyang gipadayag karon. Busa, ang unta higayon sa grasya nahimo hinuong higayon sa pagsukol.

Sa espirituhanong pagsabot, ang atong “dapit nga gigikanan” mahimong sabton nga ang tanan nga atong naandan—ang paagi sa pagpadako kanato, ang atong mga relasyon, mga batasan, mga gipaabot, ug mga kasinatian. Bisan tuod kini kasagarang maayo ug makatabang sa pag-umol kanato, mahimo usab kining mga babag kon tawgon kita sa Dios sa paglabaw niini. Sama sa mga tawo sa Nazaret, mahimong mokupot kita sa atong naandan ug mosukol sa lawom ug hingpit nga pagbag-o nga gitinguha ni Cristo nga buhaton dinhi kanato. Kon dapiton kita Niya ngadto sa mas lawom nga pagtuo, mas dakong sakripisyo, o wala damhang misyon, mahimong motubag kita uban sa pagduhaduha ug pag-alang-alang.

Ang tawag sa Dios kanunayng nagkinahanglan nga molapas kita sa mga utlanan sa atong nahibaloan. Iya kitang gidala pagawas sa atong naandang kaharuhay, pagawas sa atong “dapit nga natawhan,” ngadto sa usa ka bag-ong kinabuhi diin gitawag kita sa pagdala kang Kristo sulod kanato sa usa ka hingpit nga bag-o ug kahibulongang paagi.

Sa sinugdan, makapakurat kini. Sama sa mga tawo sa Nazaret, mahimong matintal kita sa pagsalikway sa dili pamilyar nga buhat nga gihimo sa Dios sulod kanato, nga mas mopili sa kaharuhay sa nahibaloan kay sa hagit sa balaan. Apan ang grasya dili kanunay moabot sa mga paaging atong gidahom. Ang grasya sagad moabot sa hilom, natabonan sa ordinaryo, nga nagkinahanglan og pagtuo aron makita ug kaisog aron dawaton.

Pamalandongi karon ang usa ka kamatuoran nga usahay makapabalaka: Gitawag ka sa Dios pagawas sa ordinaryo ug naandan ngadto sa talagsaon ug bag-o. Ang pagkabalaan kanunayng nagkinahanglan og kausaban—pagkakabig sa kasingkasing, pagbag-o sa hunahuna, ug pagbag-o sa kinabuhi. Dawata kana nga kausaban. Paningkamoti gayod nga dawaton ang wala damha. Pangandam sa kabag-o sa Ebanghelyo pinaagi sa pagtugot nga ang grasya maghinlo sa matag babag, matag pagduhaduha, ug matag pagkagapos nga nagpugong kanimo. Niining paagiha, anam-anam nga ipadayag ni Kristo ang bag-ong pagkatawo nga Iyang gitawag kanimo nga maangkon—giumol dili sa mga limitasyon sa imong “dapit nga natawhan,” kondili sa walay kinutobang saad sa Iyang gugma ug gahom nga makagagahom sa tanan.

Ginoo ko nga nagbag-o kanako, nasayod ako nga gitawag Mo ako pagawas sa akong naandang kaharuhay, pagawas sa akong naandan, ug ngadto sa wala ko pa mailhi. Palihog hatagi ako og kaisog ug pagsalig aron walay makapugong kanako sa pagduhaduha sa Imong grasya ug plano alang sa akong kinabuhi. Gamita ako sumala sa Imong kabubut-on ug himoa ako nga sudlanan sa Imong presensya niining kalibotana. Jesus, misalig ako Kanimo.


Gugma Hangtod sa Kamatayon

Sabado sa Ikanapulog-pitong Semana sa Ordinaryong Panahon

Gipadakop ni Herodes si Juan, gigapos, ug gipriso tungod kang Herodias, nga asawa sa iyang igsoong si Felipe, kay miingon si Juan kaniya, “Dili uyon sa balaod nga maimo siya.” Bisan tuod gusto niyang patyon si Juan, nahadlok siya sa katawhan, kay ilang giila si Juan nga usa ka propeta. Mateo 14:3–5

Si San Juan Bautista maisogon ug dili matarog sa iyang pagwali, mapainubsanon sa iyang pag-atubang sa Dios, ug matinumanon sa kamatuoran nga iyang gimantala. Apan kining balaang mga hiyas wala makaluwas kaniya gikan sa mga kamot ni Herodes—usa ka tawo nga mahuyang sa moralidad, mahadlokon sa politika, ug dili mahinulsulon. Sa kataposan, wala lamang gipriso ni Herodes si Juan, kondili, tungod sa pagmaniobra sa iyang asawa nga dili subay sa balaod ug sa anak nga babaye niini, iyang gipapatay si Juan.

Busa, kinsa man ang nagmadaogon? Sa kalibotanong panglantaw, daw si Herodes. Si Juan wala lamang gilutos kondili gimartir usab. Apan ang tinuod nga kadaugan iya ni Juan. Ang iyang kadaugan dili diha sa paglikay sa pag-antos kondili sa pagpabiling matinumanon—matinumanon sa kamatuoran, sa gugma ngadto kang Herodes, ug sa kaluwasan sa kalag ni Herodes. Kining masakripisyohong gugma nagpalihok kang Juan sa pagsulti nga maisogon, bisan pa og ang iyang kinabuhi ang ibayad niini.

Sa pagkamatay ni Juan, si Jesus nagsubo pag-ayo. Ang maong pagkawala tinuod ug makapasubo, apan dili puno sa kawalay paglaom. Ang mga sumusunod ni Juan nagbangotan usab tungod sa gugma. Daghan siyag kinabuhi nga nabag-o ug iyang giandam ang dalan alang sa ministeryo ni Jesus. Mahitungod kaniya, miingon si Jesus, “Walay natawo sa babaye nga labaw kaniya” (Mateo 11:11).

Karon, nga gilay-onan na kita og 2,000 ka tuig, mahimong lisod mabati ang kasubo sa mga minahal ni Juan. Apan lawom ang kasakit nianang pagkawala tungod kay lawom ang gugma ni Juan. Ang mga mapahitas-on ug hakog sa kaugalingon kasagarang daling malimtan. Apan kon ang usa ka kinabuhi mosidlak sa pagkabalaan, makadasig pinaagi sa kayano, ug makabag-o sa mga kasingkasing pinaagi sa kamatuoran, ang maong pagkawala pagabangotan pag-ayo, ug angay gayod nga pagabangotan.

Ang labing dakong tawhanong kasubo nga nailhan sukad mao ang hiniusang pag-antos sa Balaang Kasingkasing ni Jesus ug sa Kalinis-limpyo nga Kasingkasing ni Maria, kansang gugma hingpit. Ang Ilang mga kasingkasing giduslak dili lamang sa personal nga kasubo, kondili sa kabug-at sa sala sa katawhan.

Ang kamatayon ni Juan dili usa ka trahedya; kini makahuluganon. Namatay siya alang sa kamatuoran, alang sa gugma, alang sa Mesiyas. Namatay siya isip usa ka tawo nga gihigugma pag-ayo, kansang kinabuhi nakatandog sa daghan. Namatay siya dili diha sa kapaitan o kalibog, kondili diha sa kaisog, pagkamaluluy-on, ug katuyoan. Gamhanan ang iyang ministeryo, apan labaw pang gamhanan ang pagpamatuod sa iyang pagkamartir nga puno sa grasya.

Ang matag usa kanato gitawag sa pagsundog kang San Juan Bautista sa atong kaugalingong paagi—uban sa kaisog, pagpaubos, ug pagkamatinumanon. Gitawag kita sa paghigugma sa usa ka gugma nga mosakripisyo, bisan og dako ang ibayad niini. Ang kinabuhi ni Juan usa ka sumbanan nianang pagkabalaan. Makita ba nato ang atong kaugalingon diha kaniya?

Kon imong susihon ang imong kinabuhi, nagkinabuhi ka ba nga maisogon ug masaligon diha sa kamatuoran? O nagpadala ka ba sa kahadlok, nga kasagarang mosangpot sa kalibog ug pagkawalay pagtagad? Lig-on ba ang imong gugma aron makaagwanta sa pag-antos, bisan sa dili makiangayong paglutos, alang sa himaya sa Dios ug sa kaluwasan sa mga kalag—lakip na sa imong kaugalingon?

Pamalandongi karon ang kalig-on sa imong gugma. Kitang tanan gitawag sa usa ka gugma nga hilabihan kalawom nga nagkinahanglan kini og labaw-sa-kinaiyahan nga kaisog ug pagsabot. Tan-awa ang imong kinabuhi diha sa gamhanang kahayag sa pagpamatuod ni San Juan Bautista. Ang sakripisyo masakit. Masakit kini alang kang Juan, alang sa iyang mga sumusunod, ug bisan alang kang Jesus. Andam ka bang moagwanta sa maong pag-antos sa pagkamatinumanon sa kabubut-on sa Dios? Pangayoa karon ang pagpangamuyo sa Bautista ug sunda ang iyang panig-ingnan, aron ang imong gugma makatandog sa daghang kinabuhi ug magbilin og malungtarong timaan.

Labing mahigugmaong Ginoong Jesus, ang Imong tawhanong kasingkasing nagsubo sa pag-antos ug kamatayon ni Juan Bautista, kansang misyon mao ang pag-andam sa dalan alang sa Imong dayag nga ministeryo. Apan ang Imong kasubo wala maggikan sa kawalay paglaom, kondili sa gugma ug pagpasalamat alang sa kinabuhi ni Juan ug sa iyang dili hakog nga pagpamatuod, nga natawo gikan sa tinuod nga gugma. Nangamuyo ako nga ihatag Kanako ang mao gihapong kaisog ug gugma nga midagayday gikan sa kasingkasing ni Juan, aron ang akong kinabuhi, sama sa iyaha, magbilin og malungtarong timaan sa uban, mohatag Kanimo og himaya, ug magbalaan sa akong kaugalingong kalag. Jesus, misalig ako Kanimo.

Talaan sa mga Sulod


Ang tanang 4 ka tomo anaa sa paperback & eBook nga pormat!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ug uban pa!