ಕನ್ನಡ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು!

ವಿಷಯಸೂಚಿ


ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದೊಂದು ನಿಮ್ಮ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಾಗಿ ಕಾದಿದೆ!

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)

“ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟಿರುವ ನಿಧಿಯಂತಿದೆ. ಒಬ್ಬನು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಿ ಆ ಹೊಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತಮ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಂತಿದೆ. ಅವನು ಬಹು ಬೆಲೆಯ ಒಂದು ಮುತ್ತನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಹೋಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಿ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.” ಮತ್ತಾಯ 13:44–46

ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಯೊಂದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗೆ ಏನಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಲೋಹ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ಸಾಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಸಾಧನವು ಪ್ರಬಲವಾದ ಸಂಕೇತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದ ಡಬ್ಬಿಯೋ ಹಳೆಯ ಮೊಳೆಯೋ ಇರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡು ನೀವು ಅಗೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಗುದ್ದಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಯಾವುದಕ್ಕೋ ತಾಗಿದಾಗ, ಹಳೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ನೀವು ಅದನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ತೆರೆಯುತ್ತೀರಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಚೀನವೂ ಅಮೂಲ್ಯವೂ ಆದ ರತ್ನಗಳು, ಚಿನ್ನಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಬೆಲೆಯ ಇತರ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳು ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.

ಎರಡನೆಯ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಒಂದು ಮುತ್ತನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಾನು ಏನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಕೊನೆಗೆ, ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ಅಸಾಧಾರಣ ಬೆಲೆಯ ಒಂದು ಮುತ್ತನ್ನು ಅವನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ: ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿ, ತಾವು ಕಂಡುಕೊಂಡ ನಿಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಮಾರುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಸಾಮತಿಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮುಂದೆಯೂ ಎರಡು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತವೆ:

  • ನಾನು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಯೇ?
  • ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆಯೇ?

ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಯನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ, ಅನೇಕ ಜನರು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿನ ಆಳವಾದ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ, ಅಥವಾ ಸಂಕಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ. ಬಹುಶಃ ಆ ಜನರು ದೈವಿಕ ನಿಧಿಯನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮುಸುಕು ಸರಿದು, ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಟಿಯಾಗಲಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ಆತ್ಮಗಳು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಂದಿನಿಂದ, ಆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕಿನ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪ್ರೇರಣೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಮಾರ್ಗವು ಸತ್ಯ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹುಡುಕುವ ಆತ್ಮದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಶಾಶ್ವತ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಹುದು, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು, ಹಂಬಲಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು. ನಂತರ—ಕೊನೆಗೂ—ಆ “ಮುತ್ತು” ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುವಾರ್ತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಂಬಲ ಈಡೇರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ, ಬಹು ಬೆಲೆಯ ಆ ಒಂದೇ ಮುತ್ತಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಎರಡೂ ಸಾಮತಿಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರುವ ನಿರ್ಧಾರವು ಸುಲಭವಾದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದೆ. ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದು ಎಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಜನರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಂತಹ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ?

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು, ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದು, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಹೊರಟುಹೋಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತಿದ್ದೇವೆ—ಆದರೆ ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ, ಅಥವಾ ಸಮಯವನ್ನೇ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಮನೆಯಿಂದ ದೂರದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪದ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಮುತ್ತೊಂದು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಂತಿದ್ದೇವೆ. ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಪ್ರಯಾಣದ ದೂರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಆ ಯೋಚನೆಯನ್ನೇ ಕೈಬಿಡುತ್ತೇವೆ.

ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಕೇಳಿರಬಹುದಾದರೂ, ಅದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದ ಹೊರತು, ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತಾದರೂ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರ ಮೌಲ್ಯ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಆತನ ರಾಜ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನಾವು ಮೊದಲು ಕಂಡುಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಲು—ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪದಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಿಂದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಲು—ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಕಾದಿರುವ ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ದೇವರನ್ನು ಅರಿತು, ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಸೇವಿಸುವುದೆಂಬ ಅಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಅನೇಕ ಸಂತರು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಅರಿವು ಮೂಡಿದ ಕ್ಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸ್ವತಃ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ? ಕಂಡುಕೊಂಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಇರಿ—ರಾಜ್ಯವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ. ನೀವು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಿ. ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅನುಗ್ರಹದ ಜೀವನದ ಅಳೆಯಲಾಗದ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಯಾವುದೂ ಅತಿಯಾದುದಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಅರಸರೇ, ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ನಿಧಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಈ ಲೋಕದ ಕ್ಷಣಿಕ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇರುವಂತೆಯೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಲು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಬಹು ಬೆಲೆಯ ಈ ಮುತ್ತನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.


ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಯೇಸು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು. ಯೆಹೂದ್ಯರ ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬ ಸಮೀಪಿಸಿತ್ತು. ಯೇಸು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಫಿಲಿಪ್ಪನಿಗೆ, “ಇವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರವನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲಿ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಯೋಹಾನ 6:3–5

ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ—ಲೌಕಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಮನ್ನಣೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ. ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಅವರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವು ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದುವಂತೆಯೂ ಇತರರು ನಿಜವಾದ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯತ್ತ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವಂತೆಯೂ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಪಾರ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಫೆರ್ನೌಮಿನಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಿ ಅನೇಕ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಗಲಿಲೇಯ ಸಮುದ್ರದ ಇನ್ನೊಂದು ದಡಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು. ತಾವು ಕಂಡಿದ್ದ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾದ ಜನರು ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದರು.

ಜನಸಮೂಹವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಯೇಸು ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, “ಇವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರವನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲಿ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತ ಚಿಂತೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು—ಅವನನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭವಾಗಿತ್ತು. ತಾವು ಏನು ಮಾಡಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಯೇಸುವಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಫಿಲಿಪ್ಪನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಸಂದೇಹದಿಂದ, ಇನ್ನೂರು ದಿನಗಳ ಕೂಲಿಯೂ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅಂದ್ರೆಯನು ಖಚಿತತೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಶೆಯ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟನು: “ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಬಳಿ ಐದು ಜವೆಗೋಧಿಯ ರೊಟ್ಟಿಗಳೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳೂ ಇವೆ; ಆದರೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನರಿಗೆ ಇವು ಏನಾದಾವು?”

ಮುಂದೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಯೇಸು ಆ ಸರಳ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಊಟ ನೀಡಿದರು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಹನ್ನೆರಡು ಬುಟ್ಟಿಗಳಷ್ಟು ಉಳಿಯಿತು. ಈ ಅದ್ಭುತವು ಅವರ ದೈಹಿಕ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿತು. ಮುಂದೆ ಯೋಹಾನ 6ರಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಈ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಾನೇ ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿ.” ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಈ ಕಾರ್ಯವು ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಕೇವಲ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನೂ ರಕ್ತವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಅದ್ಭುತವು ಯೇಸು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ—ನಾವು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವವುಗಳ ಮೂಲಕ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕಾಣಬಹುದು. ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ, ಅವು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು—ಲೋಕದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುವ ಸಾಧನಗಳನ್ನು—ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ದೇಹ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯವನ್ನು—ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು—ಸಂಕೇತಿಸಬಹುದು. ನಾವು ಸೀಮಿತರೂ ಅಪರಿಪೂರ್ಣರೂ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಅಲ್ಪರೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಇತರರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಯಾವ ಕೊಡುಗೆಯೂ ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ತೋರುವುದು ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹದ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವರಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ಸಮಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಾಗಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಕೂಡಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಂತೆ, ನಾವೂ ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು. ಆಗ ಯಾವುದೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಬಹುಶಃ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಡ್ಡಿ ಸ್ವಾರ್ಥವೇ ಆಗಿದೆ. ದೇವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ, ನಮ್ಮ ಸಮಯ, ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರತಿಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನಾದರೂ ನಮಗಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಆದರೆ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳ ಅದ್ಭುತವು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ—ಐದೂ ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಮೀನುಗಳನ್ನು—ಯೇಸುವಿನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಊಟ ದೊರೆತು ಹನ್ನೆರಡು ಬುಟ್ಟಿಗಳಷ್ಟು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ, ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ದೇವರು ನಾವು ಅರ್ಪಿಸುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಗ ನಾವು ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಯೇಸು ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಂತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೂ ತಿರುಗಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುವುದನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ—ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಬಯಕೆಗಳು, ವರಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳನ್ನು—ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮಹಿಮಾಮಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವರ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಿ. ಅವರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಪಣೆಯು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ನೀವು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರು ನಿಮಗೆ ಮರಳಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರರಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೀಡಿದಿರಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ನನ್ನ ಅಲ್ಪತೆಯನ್ನೂ ನಾನು ನೀಡಬಲ್ಲ ಅಲ್ಪ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ. ನನ್ನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಆಶೀರ್ವದಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿಯೂ ಇತರರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ಬಹಳ ಮೀರಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಪಾರವಾಗಿ ಫಲ ನೀಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಸಾಮತಿ ಮತ್ತು ವಾಗ್ದಾನ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)

ಯೇಸು ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, “ಪ್ರಭುವೇ, ಯೋಹಾನನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದಂತೆ ನಮಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಕಲಿಸಿರಿ” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿರಿ: ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡಲಿ, ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ…” ಎಂದರು. ಲೂಕ 11:1–2

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಒಂದು ಸಾಮತಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಇವೆ. ಆ ವಾಗ್ದಾನ ಹೀಗಿದೆ: “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಕೇಳಿರಿ, ನಿಮಗೆ ದೊರೆಯುವುದು; ಹುಡುಕಿರಿ, ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವುದು; ತಟ್ಟಿರಿ, ನಿಮಗೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಾಗುವುದು” (ಲೂಕ 11:9). ಈ ಮಾತುಗಳು ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತಿಲ್ಲದಂತಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ಬಳಿಕವೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳು ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳ ಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಪ್ರಲೋಭನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಡ್ಡಬಹುದು. ನಾವು ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕೇ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುವುದೇ? ಉತ್ತರ ಹೌದು—ಆದರೆ ನಾವು ಸರಿಯಾದವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಕಲಿತರೆ ಮಾತ್ರ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ವಾಗ್ದಾನದಿಂದಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೂ ಮಾದರಿಯಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೇಸು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಶಿಷ್ಯನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಅವರು ಕಲಿಸಿದ ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪವನ್ನು ಲೂಕನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆಯೊಡನೆ ಕರ್ತನಿಗಿದ್ದ ಆಪ್ತ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅಂಶ ಆ ಶಿಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ—ಬಹುಶಃ ಆ ಕ್ಷಣದ ಪ್ರಶಾಂತತೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ಏಕಾಂತತೆ ಇರಬಹುದು. ಅದು ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಿಂದಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಬೇಕಾದ ಈ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದಿಡಲು ಆ ಶಿಷ್ಯ ಪ್ರೇರಿತನಾದನು: “ಕರ್ತನೇ, ನಮಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಕಲಿಸಿರಿ.”

ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಯೇಸು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ನೈಜ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೂ ಒಂದು ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸರಳವೂ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಬರಿದಾಗದಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧವೂ ಆಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋರಿಕೆಯೂ ಆಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಉತ್ತರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಸೂತ್ರವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ, ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ನಮಗೆ ನೀಡಲು ಹಂಬಲಿಸುವುದನ್ನು ನಾವು ಬಯಸುವಂತೆಯೂ, ನಾವು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಬಯಸಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವಂತೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಯೇಸು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮತ್ತು ಪಟ್ಟುಬಿಡದ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಾಮತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸ್ನೇಹಿತ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗೆ ಊಟ ನೀಡಲು ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಎದ್ದೇಳಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಪಟ್ಟುಬಿಡದ ಬೇಡಿಕೆಯಿಂದ ಕೊನೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟುಬಿಡದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಲು ಯೇಸು ಈ ಸಾಮತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡಲು ತಂದೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ—ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದನ್ನಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಬಯಸುವವರೆಗೂ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳುವವರೆಗೂ ಅವರು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ವಿಶಾಲಗೊಂಡು, ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ: “ಹಾಗಾದರೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ತಂದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಕೊಡುವರಲ್ಲವೇ?” (ಲೂಕ 11:13).

ದೇವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ತಡಮಾಡಿದರೂ, ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿಯೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಹೀಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ: “ದೇವರು ತಾವು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ತಡಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಈ ಬಯಕೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರು ಆತ್ಮವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ” (ಯೋಹಾನನ ಮೊದಲ ಪತ್ರದ ಕುರಿತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪ್ರವಚನ). ಆದ್ದರಿಂದ ಪಟ್ಟುಬಿಡದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕೇವಲ ಭರವಸೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ—ಅದು ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಆತ್ಮವು ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅದು ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕೇವಲ ದೈನಂದಿನ ಭಕ್ತಿಯಾಚರಣೆಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿದೆ; ಅದು ಪವಿತ್ರ ಬಯಕೆಯ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ನಮ್ಮನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು—ನಿರಂತರವಾಗಿ, ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸದಾ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಒಳ್ಳೆಯತನದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು.

ನಾವು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವರ ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಅವರು ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ನಾವು ಮೊದಲು ದೇವರ ನಾಮದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಆಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಚಿತ್ತದ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಭೌತಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಾವು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆಯೇ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೆ, ಈ ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವುದಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸ್ವರೂಪದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿರಿ. ಅದು ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆಯೇ? ದೇವರ ಒಳ್ಳೆಯತನದಲ್ಲಿ ದೃಢಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು, ಅವರನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡ ಮಗುವಿನಂತೆ ನೀವು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೀರಾ? ದೇವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರಿಂದ ನೀವೇ ಬದಲಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ, ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟುಬಿಡದೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತೀರಾ? ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಭರವಸೆಯ ಚಿಲುಮೆಯಾಗಿ, ಹೃದಯಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ತಂದೆ ನಿಮಗೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ನೀಡಲು ಹಂಬಲಿಸುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ.

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ನಿಮ್ಮ ನಾಮವು ಪೂಜಿತವಾಗಲಿ. ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುವಂತೆ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನೆರವೇರಲಿ. ನಮ್ಮ ಅನುದಿನದ ಆಹಾರವನ್ನು ಇಂದು ನಮಗೆ ಕೊಡಿ. ನಮಗೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ನಾವು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸದೆ, ಕೇಡಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ. ಆಮೆನ್. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಸರಳ ಆರಂಭಗಳಿಂದ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಯೇಸು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾಮತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು. “ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಒಬ್ಬನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಸಾಸಿವೆಕಾಳಿನಂತಿದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ಬೀಜಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದು; ಆದರೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದಾಗ ಅದು ಗಿಡಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ದೊಡ್ಡ ಪೊದೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಬಂದು ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ.” ಮತ್ತಾಯ 13:31–32

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದರೂ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥಸಮೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಎರಡು ಸಾಮತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ—ಸಾಸಿವೆಕಾಳು ಮತ್ತು ಹುಳಿಹಿಟ್ಟು. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯದ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವ ಆತ್ಮದೊಳಗೂ ಮೌನವಾಗಿ, ಆದರೂ ತಡೆಯಲಾಗದಂತೆ ಬೆಳೆಯುವ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಸರಳ ಆರಂಭಗಳತ್ತ ಮತ್ತು ಅಡಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಯತ್ತ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಥದ ಹಲವು ಪದರಗಳಿವೆ; ಸಭಾಪಿತೃಗಳು ಈ ಪದರಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಕಾಳನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸ್ವತಃ ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ. “ಎಲ್ಲ ಬೀಜಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದಾದ” ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳು, ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಇಹಲೋಕದ ಜೀವನವು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪವೆಂದು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಾರದಂತೆ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು; ಬೆತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಗುಹೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು, ಈಜಿಪ್ಟಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ದೇಶಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸರಳವಾದ ನಜರೇತ್ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ಅವರ ದೈವತ್ವವು—ಎಲ್ಲವೂ ಯಾರ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತೋ ಆ ನಿತ್ಯ ವಾಕ್ಯವು—ಅವರ ಮಾನವತ್ವದ ದೀನತೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತ್ತು.

ಅವರು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಅವರ ದೈವಿಕ ಮಹಿಮೆ ಲೋಕದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ತನ್ನನ್ನೇ ಬರಿದುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೀಜದಿಂದ—ಬಡತನ ಮತ್ತು ಮರಣದವರೆಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಳಿದುಬಂದ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ—ಪುನರುತ್ಥಾನದ ವಿಜಯವು ಚಿಗುರಿ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕಿತು. ತಮ್ಮ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು “ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ ಗಿಡವಾಗಿ” ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ; ಸಾಮತಿ ಹೇಳುವಂತೆ, “ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಬಂದು ಅದರ ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ.” ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಹಸ್ಯಮಯ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಜನರು ಆಶ್ರಯ, ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯವಾದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ನೆಡಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಸ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳ ಫಲವತ್ತಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಬಿತ್ತಿದಾಗ, ಅವರು ಬೇರುಬಿಟ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಅಳತೆಗೂ ಮೀರಿ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಾವು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ನೂತನ ಸ್ವರ್ಗಮಂಡಲ ಮತ್ತು ನೂತನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ಸಾಮತಿ—ಹುಳಿಹಿಟ್ಟಿನ ಸಾಮತಿ—ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹುಳಿಹಿಟ್ಟನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮೌನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕ್ರಿಸ್ತ ಅಥವಾ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವೆಂದು ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂರು ಅಳತೆ ಹಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿದಾಗ, ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಇಡೀ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ—ಇದು ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಅನುಗ್ರಹದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಇದ್ದು, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಕೀರ್ತನೆ 78:2ರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ “ಪ್ರವಾದಿಯ” ಒಂದು ಸುಂದರ ಉಲ್ಲೇಖದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: “ನಾನು ಸಾಮತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬಾಯಿ ತೆರೆಯುವೆನು; ಲೋಕದ ಅಸ್ತಿವಾರ ಹಾಕಿದಂದಿನಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವೆನು” (ಮತ್ತಾಯ 13:35). ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಾಮತಿಗಳು ಸರಳವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಉದಾಸೀನತೆ ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸುವವರಿಗೆ ಅವು ದೈವಿಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಅವುಗಳ ಆಂತರಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದದ್ದು ಈಗ ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ—ಈ ಲೋಕದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಪಂಡಿತರಿಗೂ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದೀನ ಹೃದಯದವರಿಗೆ. ಹೀಗೆ ಸಾಮತಿಗಳು ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಪಾಠಶಾಲೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ; ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ತೋರಿಕೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ದೇವರ ನಿತ್ಯ ಯೋಜನೆಯ ಆಳಕ್ಕೆ ಸಾಗುವಂತೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತವೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ರೀತಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಅವರು ಮೌನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಗಮನಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಬೀಜವನ್ನು ನೀವು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಸಣ್ಣ ಆರಂಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಿ—ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ.

ಪರಮ ಮಹಿಮಾವಂತ ಅರಸರೇ, ನಿಮ್ಮ ಯಾತನೆ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಿಂದ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ. ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ; ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹದ ಬೀಜವನ್ನು ನೆಡಿ. ಅದು ಬೇರುಬಿಟ್ಟು ಬೆಳೆಯಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತದ ಪ್ರಕಾರ ನನ್ನನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲಿ. ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನಾವು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ದಿನದವರೆಗೆ, ನನ್ನ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ದೇವರ ಗೃಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೇವರ ಗೃಹವಾಗುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ಯೇಸು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದರು. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಹೊಲದಲ್ಲಿನ ಕಳೆಗಳ ಸಾಮತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ” ಎಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 13:36

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದರೂ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದ ಒಂದು ವಿವರದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: “ಯೇಸು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದರು.” ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಖಾಸಗಿ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣುವ ಒಂದು ಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ: ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತಾ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಸಾಮತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಪೂರ್ಣವಾದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಮನೆಯ ಶಾಂತವಾದ ಆತ್ಮೀಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮನೆಯು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗುತ್ತದೆ—ಕೇವಲ ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ವಿನಮ್ರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ತಮ್ಮ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ—ಬಹುಶಃ ಹನ್ನೆರಡು ಅಪೊಸ್ತಲರಿಗೆ—ಯೇಸು ಗೋದಿಯ ನಡುವಿನ ಕಳೆಯ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ವಿಶೇಷ ಸೌಭಾಗ್ಯ ದೊರೆತಿದ್ದರೂ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶ ನಮಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಈ “ಮನೆ”ಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ. ಅಪೊಸ್ತಲರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಂತೆ ದುರ್ಬಲರೂ ಪಾಪಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ನಂತರ ಅವರ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ದೃಶ್ಯ ಪಾಲಕರಾಗಿ, ಮೊದಲ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಲು ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ಭೂಮಿಯ ಕಟ್ಟಕಡೆಯವರೆಗೂ ಹರಡಿತು; ಆ ವಾಕ್ಯದ ಘೋಷಣೆ ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಕರೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಾದ ಯಾಜಕರು ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬೋಧನೆ, ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಸೇವೆಯ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಉಪದೇಶದ ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪುಣ್ಯದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅಪೊಸ್ತಲಿಕ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಪವಿತ್ರ ಹುದ್ದೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿದೆ. ಅವರು ಧರ್ಮಸಭೆಯ—ದೇವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮನೆಯ—ಅಡಿಪಾಯವಾದರು; ಅದರಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವೂ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರಲು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯನ ಹೃದಯದಿಂದ ಅರಿವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ವಿಶ್ವಾಸದ ಈ ಕುಟುಂಬವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಗುರುವು ಈಗಲೂ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಈಗಲೂ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೇಳಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಈಗಲೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪಾರಿಷ್ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾದ ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸುವಾರ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವಾಗ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸುವಾಗ, ಬೋಧಿಸುವವರು, ಪೋಷಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆಸುವವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ರಿಸ್ತರೇ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸುವ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕು.

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ದೃಶ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಾಗಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಸಂಧಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗೆ ಈ “ಮನೆ”ಯಾಗಿರಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ, ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಸುವಾರ್ತೆಯ ದೃಶ್ಯವು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಆ ಮನೆಯೇ ಆಗುವ ಆಹ್ವಾನವೂ ಆಗಿದೆ: ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಮೂಲಕ ಇತರರು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು, ಅವರ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು, ಅವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯೊಳಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ವಾಸಸ್ಥಳವಾಗುವ ಆಹ್ವಾನ.

ಇಂದು ಈ ಮನೆಯ ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಮೊದಲು, ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮನೆಯಾಗಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ನೋಡಿ. ದೇವರ ಈ ಪವಿತ್ರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮವು ದೇವರ ವಾಸಸ್ಥಳವಾಗಿರುವುದರ ಕುರಿತೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಕ್ರಿಸ್ತರು, ಇತರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಂಬಿ. ಈ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ. ಈ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನೀವು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿಯೂ, ಇತರರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಾದ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಅನುಗ್ರಹದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮನೆಯಾಗಿಯೂ ಇರಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ರಾಜ್ಯದ ಆಳವಾದ, ಗಹನವಾದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನನಗೂ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ. ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಮನೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸಿ. ನೀವು ನನ್ನೊಳಗೆ ವಾಸಮಾಡುವಾಗ, ಇತರರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು, ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.


ಮರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜ್ಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಯಂತಿದೆ. ಒಬ್ಬನು ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾನೆ; ಆನಂದದಿಂದ ಹೋಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಿ ಆ ಹೊಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ, ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತಮ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ವ್ಯಾಪಾರಿಯಂತಿದೆ. ಬಹು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಒಂದು ಮುತ್ತು ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಅವನು ಹೋಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಿ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.” ಮತ್ತಾಯ 13:44–46

ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಯನ್ನೋ ಬಹು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಮುತ್ತನ್ನೋ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಡೀ ಒಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ—ಅದರ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ರಾಜ್ಯ. ಅದರ ಬೀದಿಗಳು ಹೊಳೆಯುವ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹಾಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅದರ ಅರಮನೆಗಳು ವೈಭವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೂ ಈ ರಾಜ್ಯವು ಬಹುತೇಕರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದೆ; ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ಕಂಡುಹಿಡಿಯದ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಇದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯಂತೆ ಕೇಳಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಇದೇ ಸ್ವರ್ಗದ ವಾಸ್ತವತೆ.

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವದೂತರು ಮತ್ತು ಸಂತರು ಪಾಪದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ದೈವಿಕ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ದೇವರ ಮುಖವನ್ನು ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಎಂದಿಗೂ ಭಂಗವಾಗದ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಮೆಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯೇಸುವಿನ ಮತ್ತು ಅವರ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ, ಈ ರಾಜ್ಯವು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವೂ ಭೌತಿಕವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಮಹಿಮೆಯು ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಅಥವಾ ಆಶಿಸಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ಆ ರಾಜ್ಯದ ಪೂರ್ಣ ಪೌರತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಶ್ರಮಿಸಲು ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತೇವೆ!

ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ನಿಜವಾದದ್ದು—ಈ ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನೈಜವಾದದ್ದು—ಆದರೂ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಲೌಕಿಕ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಅದನ್ನು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟ ನಿಧಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲು ಇದೂ ಒಂದು ಕಾರಣ. ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಆದರೆ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ತೆರೆದಿರುವ ಆತ್ಮವು, ದೈವಿಕ ಪ್ರಕಟನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಮೊದಲ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಿಯು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡವನು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತೆರೆದಿರುವ, ಗಮನವಿಟ್ಟು ಆಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ವಿನಮ್ರ ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ದೇವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಾಗ, ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಒಂದು ಇಣುಕುನೋಟವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ, ಸಂಕಟದ ಮೂಲಕ, ಅನುಗ್ರಹದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕ್ಷಣವೊಂದರ ಮೂಲಕ.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಎರಡನೆಯ ಸಾಮತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಉತ್ತಮ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ತಾನು ಏನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡವರನ್ನು—ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೊಂದಲು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಡುವವರನ್ನು—ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಆತ್ಮಗಳು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಲೇ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಈಗಲೇ ಅನುಗ್ರಹದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸಲು ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ.

ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಿಧಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀರಿ? ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನಿಧಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳು ಆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ? ದೇವರ ರಾಜ್ಯವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಲೋಕದಾಚೆ “ಹೂತಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ”—ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹುಡುಕಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ—ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ತಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವುದು ಸುಲಭ: ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿ, ಮನರಂಜನೆ, ಸ್ಥಾನಮಾನ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ: ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾವ ನಿಧಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀರಿ? ಯೇಸು ಬೋಧಿಸುವ ಸಂದೇಶವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇಳಿದು, ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸುವಂತೆ, ಇಂದಿನ ಸಾಮತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮನನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು; ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಯಕೆಯೂ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ರಮೇಣ ಮರುಹೊಂದಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು—ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜ್ಯವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ, ಈಗ ನಮಗೆ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಅನುಗ್ರಹದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಂತೆ.

ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಗುಪ್ತ ನಿಧಿಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಹೃದಯವನ್ನಿಟ್ಟು ನೀವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ, “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರಲು”—ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪೈಪೋಟಿಗಿಳಿಯುವ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಂದಲೂ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಲು—ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡಿ. ಆಗ ನೀವು ಆ ಹೊಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆ ಮುತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಆನಂದವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು.

ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮೆಯ ರಾಜರೇ, ಬಂದು ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಳಿರಿ. ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ರಾಜ್ಯದ ಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸದಸ್ಯನನ್ನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಮಾಡಿ. ಇಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವ ಹಂಬಲದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನೀವು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಮರಳಿ ಬಂದು ಜೀವಂತರಿಗೂ ಮೃತರಿಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಿ, ಹೊಸ ಆಕಾಶಗಳನ್ನೂ ಹೊಸ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಂಬಲದಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರದ ಗುರುವಾರ

ಯೇಸು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದ ಬಲೆಯಂತಿದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ತುಂಬಿದಾಗ ಮೀನುಗಾರರು ಅದನ್ನು ದಡಕ್ಕೆ ಎಳೆದು, ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಕೆಟ್ಟವುಗಳನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.” ಮತ್ತಾಯ 13:47–48

ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತ ಸಾಮತಿಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಶಿಷ್ಯತ್ವದ ಕರೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಹಳೆಯ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದ ಬಳಸುವುದರ ಕುರಿತು ಅದು ಗಾಢವಾದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸಾಮತಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಕೇಳುಗರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿವೆಯೇ?” ಅವರು “ಹೌದು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: “ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿವೆಯೇ?” ಯೇಸುವಿನ ಸಾಮತಿಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆಯೇ? ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೇ? ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಆ ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೇವೆಯೇ?

ಅನುಗ್ರಹದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಎಂಬುದು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಅದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನೀಡುವ ಆಂತರಿಕ ಬೆಳಕನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಬೆಳಕು ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ದೇವರು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಂತೆ ಬದುಕಲು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದಿಂದಲೋ ತರಗತಿಯಿಂದಲೋ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕಲಿಯುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ಪರಿವರ್ತಿತರಾಗುವುದಾಗಿದೆ.

ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಏಳು ವರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರವು ದೈವಿಕ ಸತ್ಯಗಳ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಮರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ದೇವರು ತಾವೇ ನಮ್ಮ ಬೋಧಕರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿದೆ. ಈ ಲೋಕದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರುವ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ತೆರೆದಿಟ್ಟು, ವಿನಮ್ರ ಹೃದಯದವರಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಿರುವುದು ಸ್ವಂತ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಲ್ಲ, ಪವಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ—ನಾವು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಾಹ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಲೆಂದು.

ಈ ಆಳವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರತಂದ ಬಳಿಕ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬೋಧನೆ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯೂ ತನ್ನ ಉಗ್ರಾಣದಿಂದ ಹೊಸದನ್ನೂ ಹಳೆಯದನ್ನೂ ಹೊರತರುವ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ” (ನೋಡಿ ಮತ್ತಾಯ 13:51–52). ಅಂದರೆ, ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರೂಪುಗೊಂಡವರು—ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲ್ಲ, ದೈವಿಕ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ ಗ್ರಹಿಸುವವರು—ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರೂ ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ನಿಧಿಗಳೆರಡನ್ನೂ ಹೊರತರಬಲ್ಲರು: ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಪ್ರಾಚೀನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು (ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆ), ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅನುಗ್ರಹದ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು (ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆ). ಕ್ರೈಸ್ತ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಇದರ ಅರ್ಥ, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಹಿಂದಿನ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇವೆರಡನ್ನೂ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದು. ಇಂತಹ ಶಿಷ್ಯನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಲಾದ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ—ನಿಜವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕಾರ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜೀವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಇದು ಸಂಕೀರ್ಣವೆಂದು ತೋರಿದರೆ, ಹೌದು, ಇದು ಸಂಕೀರ್ಣವೇ—ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ. ಆ ಮಾರ್ಗವು ಹತಾಶೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗೆ ತೆರೆದಾಗ, ದೇವರ ರಹಸ್ಯಗಳು ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ—ಅವು ಆನಂದ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಉದ್ದೇಶದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತವೆ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಪ್ರೇರಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ.

“ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿವೆಯೇ?” ಎಂಬ ಯೇಸುವಿನ ಸರಳವಾದರೂ ಗಂಭೀರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇಂದು ಮನನಮಾಡಿ. ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನವು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೇ? ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಾಗಲಿ ಸಂದೇಹಗಳಾಗಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿವೆಯೇ? ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಹೊರೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತಿವೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮ ಪಯಣಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮಹಿಮೆಯ ರಹಸ್ಯದೊಳಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಾ ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದೀರಾ? “ಹೌದು, ಪ್ರಭುವೇ—ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ವಿಶ್ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಬದುಕಲು ಕರೆಯುತ್ತೀರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬದುಕಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಲೋಕದ ಅರಸರೇ, ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವು ನನ್ನ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮಿಗಿಲಾಗಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳು ನಿಗೂಢವಾದರೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ—ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿ. ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನೀವು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಎಲ್ಲದರಂತೆಯೂ ಬದುಕುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ; ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಜೆತನವು ದೃಢವಾಗಿಯೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಯೂ ಇರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರುಗಳು

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದರು. ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ, “ಇವನಿಗೆ ಇಂತಹ ಜ್ಞಾನವೂ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವು? ಇವನು ಬಡಗಿಯ ಮಗನಲ್ಲವೇ? ಇವನ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಮರಿಯಳಲ್ಲವೇ? ಯಾಕೋಬ, ಯೋಸೇಫ, ಸಿಮೋನ ಮತ್ತು ಯೂದ ಇವನ ಸಹೋದರರಲ್ಲವೇ? ಇವನ ಸಹೋದರಿಯರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಇಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಇವನಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?” ಎಂದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ಅವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡರು. ಮತ್ತಾಯ 13:54–57

ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗವು ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ದುಃಖಕರ ತಿರಸ್ಕಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರೂ, ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಸಂಗತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ: ಮಾನವಾವತಾರದ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಅತಿಪರಿಚಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪಾಯ. ನಮ್ಮದೇ ಆದ “ಸ್ವಂತ ಊರಿನಲ್ಲಿ”—ನಜರೇತಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕಾಣುವಂತೆ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.

“ಸ್ವಂತ ಊರು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾದ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು (ಪಾತ್ರಿಸ್) ಭೌಗೋಳಿಕ ನೆಲೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅದು ಒಬ್ಬರ ತಾಯ್ನಾಡನ್ನೂ, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ. ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ, ನಜರೇತು ಯೇಸು ವಾಸಿಸಿದ, ದುಡಿದ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಜನರು ಅವರ ತಾಯಿ ಮರಿಯಳನ್ನೂ ಅವರ ವಿಸ್ತೃತ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು—ಇಲ್ಲಿ ಅವರ “ಸಹೋದರರು” ಮತ್ತು “ಸಹೋದರಿಯರು” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿರುವವರು ಅವರ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಬಳಗದವರು. ಅವರು ಬಡಗಿಯಾಗಿ ದುಡಿಯುವುದನ್ನು, ಕುಟುಂಬದವರೊಡನೆ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಸೇರುವುದನ್ನು, ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ಆ ಜನರು ನೋಡಿದ್ದರು.

ಅವರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಮೀಪ್ಯವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಜರೇತಿನಂತಹ ಸಣ್ಣ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಆಚಾರಗಳು, ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೇ ಹಬ್ಬಗಳು, ಅದೇ ಬೋಧಕರು ಮತ್ತು ಅದೇ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮಗಳು ಅವರನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸ್ಮೃತಿಯೇ ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ—ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿತ್ತು.

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಿನಮ್ರ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಯಾಗಿ ಇನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯರಾಗಿ ಅವರು ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು. ಅನೇಕರಿಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ—ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುವಂತಿತ್ತು. ಅವರು ಬೆಳೆದುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಬಾಲಕನ ಕುರಿತ ನೆನಪುಗಳಿಗೂ ಅವರ ಈ ಹೊಸ ಗುರುತಿಗೂ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತೋರಿತು. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಎಷ್ಟು ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಈಗ ಅವರು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅದು ಒಳಗೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅನುಗ್ರಹದ ಕ್ಷಣವಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದದ್ದು ಪ್ರತಿರೋಧದ ಕ್ಷಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ, ನಮ್ಮ “ಸ್ವಂತ ಊರು” ಎಂದರೆ ನಮಗೆ ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು—ನಮ್ಮ ಪಾಲನೆಪೋಷಣೆ, ಸಂಬಂಧಗಳು, ಅಭ್ಯಾಸಗಳು, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು. ಇವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯವಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನು ರೂಪಿಸಬಲ್ಲವಾದರೂ, ದೇವರು ಇವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದಾಗ ಇವೇ ಅಡೆತಡೆಗಳಾಗಬಹುದು. ನಜರೇತಿನ ಜನರಂತೆ, ನಾವೂ ಪರಿಚಿತವಾದುದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬಯಸುವ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬಹುದು. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಾಗ, ನಾವು ಸಂದೇಹದಿಂದಲೂ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು.

ದೇವರ ಕರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದರ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಹಾಯಾಗಿರುವ ವಲಯಗಳಿಂದ, ನಮ್ಮ “ಸ್ವಂತ ಊರಿನಿಂದ,” ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಸ ಜೀವನದತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸದಾದ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಇದು ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ನಜರೇತಿನ ಜನರಂತೆ, ದೇವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಪರಿಚಿತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಮಗೂ ಉಂಟಾಗಬಹುದು; ಪರಿಶುದ್ಧವಾದುದರ ಸವಾಲಿಗಿಂತ ತಿಳಿದಿರುವುದರ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೇ ನಾವು ಬಯಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅನುಗ್ರಹವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅನುಗ್ರಹವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಕಾಣಲು ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಧೈರ್ಯವೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುವ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ: ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಪರಿಚಿತವಾದುದರಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದರೊಳಗೂ ಮತ್ತು ಹೊಸದಾದುದರೊಳಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ—ಹೃದಯದ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ರೂಪಾಂತರ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ನವೀಕರಣ. ಆ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದುದನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಡೆತಡೆಯನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದೇಹವನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನೂ ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ. ಹೀಗೆ, ನೀವು ಯಾವ ಹೊಸ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕಟಿಸುವರು—ನಿಮ್ಮ “ಸ್ವಂತ ಊರಿನ” ಇತಿಮಿತಿಗಳಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಪರಿಮಿತ ವಾಗ್ದಾನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು.

ನನ್ನನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಹಾಯಾಗಿರುವ ವಲಯದಿಂದ, ನನಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದುದರಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಅಪರಿಚಿತವಾದುದರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಹೊಂದಿರುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಸಂದೇಹಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೂ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯದಂತೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಹೊರುವ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಮರಣದವರೆಗೂ ಪ್ರೀತಿ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಾರದ ಶನಿವಾರ

ಹೆರೋದನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಹೆಂಡತಿ ಹೆರೋದಿಯಳ ನಿಮಿತ್ತ ಯೋಹಾನನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಏಕೆಂದರೆ ಯೋಹಾನನು ಅವನಿಗೆ, “ಅವಳನ್ನು ನೀನು ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನು. ಅವನು ಯೋಹಾನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದರೂ ಜನರಿಗೆ ಹೆದರಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಯೋಹಾನನನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು. ಮತ್ತಾಯ 14:3–5

ಸಂತ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನರು ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಧೈರ್ಯವುಳ್ಳವರೂ, ದೇವರ ಮುಂದೆ ವಿನಮ್ರ ಮನೋಭಾವದವರೂ, ತಾವು ಸಾರಿದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಅವರನ್ನು ಹೆರೋದನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಕಾಪಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹೆರೋದನು ನೈತಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲನೂ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಭಯಭೀತನೂ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿಲ್ಲದವನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ ಹೆರೋದನು ಯೋಹಾನರನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತಾನು ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಮಗಳ ಕುತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಹಾಗಾದರೆ, ಜಯಶಾಲಿಯಾದವರು ಯಾರು? ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಹೆರೋದನೇ ಎಂದು ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಯೋಹಾನರು ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾದದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯೂ ಆದರು. ಆದರೂ ನಿಜವಾದ ಜಯ ಯೋಹಾನರದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅವರ ವಿಜಯವು ಯಾತನೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಉಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿತ್ತು—ಸತ್ಯಕ್ಕೆ, ಹೆರೋದನ ಕಡೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮತ್ತು ಹೆರೋದನ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿರುವುದರಲ್ಲಿ. ಈ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತೆರಬೇಕಾದರೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಯೋಹಾನರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು.

ಯೋಹಾನರ ಮರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಆಳವಾಗಿ ದುಃಖಿಸಿದರು. ಆ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು ನಿಜವಾದದ್ದೂ ದುಃಖಕರವಾದದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಯೋಹಾನರ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಶೋಕಿಸಿದರು. ಅವರು ಅನೇಕರ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಸೇವೆಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಕುರಿತು ಯೇಸು, “ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಇವರಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ” (ಮತ್ತಾಯ 11:11) ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಇಂದು, 2,000 ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿರುವ ನಮಗೆ ಯೋಹಾನರ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಆ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಯೋಹಾನರು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರು. ಅಹಂಕಾರಿಗಳೂ ಸ್ವಾರ್ಥಕೇಂದ್ರಿತರೂ ಆದವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಜನರ ನೆನಪಿನಿಂದ ಬೇಗನೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಜೀವನವು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಸೂಸುತ್ತಾ, ಸರಳತೆಯ ಮೂಲಕ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಾ, ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಾಗ, ಆ ಅಗಲಿಕೆಗಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ಶೋಕಿಸುವುದು ಸಹಜವೂ ಸೂಕ್ತವೂ ಆಗಿದೆ.

ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೆಂದರೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯವೂ ಮರಿಯಳ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯವೂ ಪರಸ್ಪರ ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆ. ಅವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದ್ದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುಃಖ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮಾನವಕುಲದ ಪಾಪದ ಭಾರವೂ ಆಗಿತ್ತು.

ಯೋವಾನ್ನನ ಮರಣವು ದುರಂತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಮೆಸ್ಸೀಯನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು. ಅನೇಕರ ಬದುಕನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವರಾಗಿ, ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಅವರು ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ಅವರು ಕಹಿಭಾವ ಅಥವಾ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಧೈರ್ಯ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು. ಅವರ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವರ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿತ್ವದ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ—ದಿಟ್ಟತನ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ—ಸ್ನಾನಿಕ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವ, ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆಯನ್ನೂ ತೆರಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಯೋವಾನ್ನನ ಜೀವನವು ಅಂತಹ ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣಬಲ್ಲೆವೇ?

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಾಗ, ನೀವು ದಿಟ್ಟತನದಿಂದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಅಥವಾ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೂ ಉದಾಸೀನತೆಗೂ ಕಾರಣವಾಗುವ ಭಯಕ್ಕೆ ಮಣಿಯುತ್ತೀರಾ? ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಯಾತನೆಯನ್ನು, ಅನ್ಯಾಯದ ಕಿರುಕುಳವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ದೃಢವಾಗಿದೆಯೇ?

ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಢತೆಯ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅಲೌಕಿಕ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೇಡುವಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಸ್ನಾನಿಕ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ. ತ್ಯಾಗವು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಯೋವಾನ್ನನಿಗೂ, ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೂ, ಯೇಸುವಿಗೂ ಸಹ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿತು. ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ಇಂತಹ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು ಅನೇಕರ ಬದುಕನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲೆಂದು, ಇಂದು ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋವಾನ್ನರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ, ಅವರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನ ಬಹಿರಂಗ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಧ್ಯೇಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋವಾನ್ನನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಾನವ ಹೃದಯವು ದುಃಖಿಸಿತು. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ದುಃಖವು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಯೋವಾನ್ನನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಕ್ಷಿಗಾಗಿ ನಿನಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು. ಯೋವಾನ್ನನ ಹೃದಯದಿಂದ ಹರಿದ ಅದೇ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನನಗೂ ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಜೀವನವೂ ಅವರ ಜೀವನದಂತೆ ಇತರರ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಿ, ನಿನಗೆ ಮಹಿಮೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ


ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹಲವು!

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: