Miyerkules ng Unang Linggo ng Kuwaresma
Ang disyerto ay hindi lamang tuyo, tigang, at isang lugar ng pag-iisa; mainit din ito. Ang tuyong init ng disyerto ay nagpapahina sa katawan at umuubos ng tubig nito. Habang sumisikat ang araw, tumataas ang temperatura, at halos wala nang magagawa ang isang tao sa disyerto upang maibsan ang init.
Isang katangiang pantao na kailangang taglayin ni Hesus upang makayanan ang sikat ng araw at init sa loob ng apatnapung araw ay ang matiyagang pagtitiis. Isipin na lamang ang araw na sumisikat sa bawat umaga at nagdudulot ng napakatinding init na halos hindi makayanan. Ang tuyong init ay magdudulot ng pagkauhaw, at marahil ay kakulangan ng tubig sa katawan. Lulubog ang araw sa pagtatapos ng maghapon, at mauulit ang siklong ito kinabukasan, sa loob ng apatnapung magkakasunod na araw.
Hinayaan ni Hesus ang Kanyang sarili na tiisin ang siklong ito ng araw-araw na pagkabilad sa matinding init upang pagkalooban ang kalikasan ng tao ng higit-sa-likas na kaloob ng matiyagang pagtitiis. Araw-araw, sa loob ng apatnapung magkakasunod na araw, ipinagkaloob ni Hesus sa kalikasan ng tao ang kakayahang magtiis ng matinding pagdurusa at hirap. Sa paggawa nito, binibigyan ka Niya ng pagkakataong makibahagi sa Kanyang lakas na magtiis sa tuwing nahaharap ka sa isang kalagayang tila hindi makayanan, lalo na kung patuloy itong nararanasan, araw-araw. Ang kaloob ng higit-sa-likas na pagtitiis na ito ang tanging lunas.
Pagnilayan ang tunay na karanasang pantao ng araw-araw na pagkabilad sa init na tiniis ni Hesus. Pagnilayan ang Kanyang katawang nagdurusa sa ganitong paraan upang maipamalas, sa Kanyang kalikasang pantao, ang higit-sa-likas na kaloob ng matiyagang pagtitiis. Habang ginagawa mo ito, pagnilayan din ang sarili mong pangangailangan sa kaloob na ito. Ano ang nagpapabigat sa iyo? Ano ang tila hindi mo makayanan kung minsan? Alamin mong ang bawat biyayang kailangan mo upang matiyagang tiisin ang bawat paghihirap ay nakamit ng ating Panginoon sa disyerto at naghihintay na ipagkaloob sa iyo.
Panginoon ko na ganap sa pagtitiis, tiniis Mo ang init ng disyerto araw-araw. Sa paggawa Mo nito, ginawa Mong posible para sa lahat ng nakikibahagi sa Iyong kalikasang pantao na matanggap ang lakas na taglay Mo sa harap ng paghihirap na ito. Kapag kalooban Mong banal na pasanin ko ang isang mabigat na dalahin dahil sa pag-ibig sa Iyo at sa kapwa, ipagkaloob Mo po sa akin ang higit-sa-likas na kaloob ng matiyagang pagtitiis upang higit kitang matularan sa disyerto. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Tingnan din: Ikapitong Araw: 40 Araw sa Paanan ng Krus
