T. Paano po ako makakamit ng mga indulhensiya? Bilang dating Protestante, pinag-aaralan ko pa ang pananampalatayang Katoliko. Maililigtas ba ako ng mga indulhensiya sa pagdaan sa purgatoryo? Kung kailangan kong pumunta roon, malamang na matagal ang magiging hatol sa akin. Marami akong kasalanan, at nakapangumpisal na ako pero nagkakasala pa rin. Medyo magaspang ang ugali ko, pero nagsisikap akong makarating sa Langit. Kailangan ko ng NAPAKARAMING indulhensiya. Tulungan po ninyo ako.
S. Napakatapat mo ring tao. Mabuting mulat ka sa iyong kasalanan; iyan ang unang hakbang upang matanggap ang awa ng Diyos.
Ang dalawang pangunahing tanong mo ay tungkol sa mga indulhensiya at Purgatoryo. Talakayin natin ang dalawa. Maaari mo ring basahin ang tanong na ito: T. Mga Indulhensiya
Ang sumusunod na sipi ay mula sa My Catholic Worship! Kabanata 6 โ Ang Sakramento ng Penitensiya
Hindi Sapat ang KapatawaranโฆAng Biyaya ng mga Indulhensiya
Maaaring mukhang kakaiba ang pamagat na ito ng isang bahagi ng kabanata, ngunit totoo ito. Hindi sapat ang kapatawaran upang lumago sa kabanalan. Narito ang isang karaniwang tanong na naglalarawan sa puntong ito.
Madalas itanong kung tuwirang mapupunta sa Langit ang isang taong nangumpisal, ipinagtapat ang lahat ng kanyang kasalanan, at habang palabas ng simbahan ay inatake sa puso at namatay. Kapapatawad pa lamang sa kanya, kaya tiyak na tuwiran siyang mapupunta sa Langit nang hindi na magtatagal sa Purgatoryo! Tama ba? Hindi.
Tunay ngang pinatatawad ng Sakramento ng Pakikipagkasundo ang lahat ng ating kasalanan. Dahil dito, ang isang taong nangumpisal at namatay bago makagawa ng isang kasalanang mortal na hindi niya pinagsisihan ay talagang mapupunta sa Langit. Ngunit may iba pang kailangan upang makapasok sa Langit. Kailangan ang ganap na kalayaan mula sa anumang pagkakapit sa kasalanan! At hindi madaling matamo iyan.
Hindi lamang sinisira ng kasalanan ang ating ugnayan sa Diyos; pinatitibay rin nito ang ating โugnayan,โ wika nga, sa kasalanan mismo. Sa madaling salita, habang lalo tayong nagkakasala, lalo tayong kumakapit sa kasalanan. Pinatatawad ng Kumpisal ang ating mga nagdaang kasalanan at tinutulungan tayong mapagtagumpayan ang mga kasalanan sa hinaharap, ngunit kailangan pa natin ng karagdagang biyaya upang makalaya mula sa โpagkakapitโ na nararanasan natin.
Halimbawa, ipagpalagay nating nakagawian na ng isang tao ang pagsisinungaling. Sanay na sanay na siyang magsinungaling kaya ginagawa niya ito nang walang tunay na dahilan. Malalim at matibay ang pagkakaugat ng gawi, at ginagawa niya ito araw-araw at sa buong maghapon.
Ngayon, ipagpalagay nating nangumpisal ang taong iyon at tumanggap ng kapatawaran para sa lahat ng kanyang mga nagdaang kasalanan ng pagsisinungaling. Napakabuti niyan! Ngunit nangangahulugan ba itong sa sandaling lumabas siya sa kumpisalan ay lubusan na rin niyang natalikuran ang nakagawian niya? Tiyak na hindi. Malamang na sa loob lamang ng ilang oras ay matutukso siyang muling magsinungaling dahil lamang sa matibay na nakaugat sa kanya ang gawi. Ipinakikita nito sa atin na hindi sapat ang kapatawaran; kailangan din natin ng natatanging biyaya upang matulungan tayong makalaya mula sa lahat ng pagkahilig sa kasalanan. At dito pumapasok ang indulhensiya.
Ganito binibigyang-kahulugan ng Katekismo ang indulhensiya:
โAng indulhensiya ay ang pagpapatawad sa harap ng Diyos sa temporal na kaparusahang dulot ng mga kasalanan na ang pagkakasala ay napatawad na. Nakakamit ito ng Kristiyanong mananampalatayang may wastong disposisyon, sa ilalim ng ilang itinakdang kondisyon, sa pamamagitan ng pagkilos ng Simbahan na, bilang tagapangalaga ng pagtubos, ay may awtoridad na mamahagi at maglapat ng kabang-yaman ng mga pagbabayad-puri ni Kristo at ng mga banalโ (Pablo VI, konstitusyong apostoliko, Indulgentiarum doctrina, Pamantayan 1).
โAng indulhensiya ay bahagya o plenaryo ayon sa kung inaalis nito ang bahagi o ang kabuuan ng temporal na kaparusahang dulot ng kasalananโ (Indulgentiarum doctrina, Pamantayan 2; cf. Pamantayan 3). Maaaring magkamit ng mga indulhensiya ang mga mananampalataya para sa kanilang sarili o ilapat ang mga ito sa mga yumao (CIC, can. 994). (#1471)
Maraming nilalaman ang pahayag na ito na maaaring makalito. Kaya tingnan natin ito nang paisa-isa.
Temporal na Kaparusahan: Una sa lahat, ang kaparusahang dulot ng kasalanan ay maaaring walang hanggan o temporal. Ang walang hanggang kaparusahan (Impiyerno) ay naaalis sa kumpisal, ngunit nananatili ang temporal na kaparusahan. Maaaring magdulot ng maling pagkaunawa ang ganitong pananalita. Hindi ito kaparusahang mula sa Diyos. Hindi ito para bang sinasabi ng Diyos, โDahil ginawa mo ito, nararapat sa iyo ang 10 taon sa purgatoryo maliban kung babawi ka ngayon.โ Ang โkaparusahanโ ay โdulot ng kasalanan.โ Sa madaling salita, ang kasalanan mismo ang nagpapataw ng kaparusahan sa atin. Ano ang kaparusahang iyon? Ito ay ang pagkakapit sa kasalanan. Sa pagkakasala, kumakapit tayo sa kasalanan dahil sa ating nakagawian, at ang pagkakapit na ito ay isang kaparusahang nagmumula sa kasalanan mismo. Nais ng Diyos na putulin ang pagkakapit na iyon. Ang biyaya ng indulhensiya ay para mismo sa layuning ito.
Mga Gawaing Itinakda ng Simbahan: Ang lahat ng biyaya ay nagmumula sa Diyos, ngunit binigyan ang Simbahan ng awtoridad na ipamahagi ang biyaya ng Diyos sa pamamagitan ng ilang paraan. Ang indulhensiya ay isa sa mga paraang iyon. Kaya kapag sinasabi ng Simbahan na may mga gawaing nagbubukas sa kamalig ng biyaya, makatitiyak tayong totoo ito. Halimbawa, ang isa sa mga indulhensiyang iniaalok ng Simbahan ay nangangailangan ng mga sumusunod: Maglaan ng isang banal na oras sa harap ng Santisimo Sakramento, mangumpisal sa loob ng pitong araw bago o pagkatapos ng banal na oras na iyon, tumanggap ng Komunyon sa loob ng pitong araw, at manalangin para sa papa. Kapag natupad ang mga hinihinging ito, makatitiyak tayo na ipinagkakaloob sa atin ang lahat ng biyayang kailangan natin upang lubusang makalaya sa pagkakapit sa mga kasalanang ikinukumpisal natin. Tama iyan. Naroon ang biyaya.
Panloob na Disposisyon: Ngunit may isang kundisyon sa paliwanag sa itaas! Kailangan nating maging bukas sa biyayang iyon upang magkaroon ito ng bisa sa ating buhay. At ito ang pinakamahalagang tandaan (at ang pinakamahirap tuparin). Bilang paglalarawan, balikan natin ang ating naunang halimbawa. Sabihin nating nangumpisal ang isang tao, tinupad ang mga kinakailangan para sa isang ganap na indulhensiya, at PAGKATAPOS ay lumabas, nabangga ng kotse at namatay. Nangangahulugan ba ang indulhensiya na dumiretso sa Langit ang taong iyon? Maaaring oo, ngunit malamang na hindi. Didiretso sa Langit ang taong iyon, nang hindi na dumaraan sa Purgatoryo, kung, at kung lamang, ang kanyang puso ay lubos DING bukas sa walang hanggang biyayang ipinagkakaloob sa pamamagitan ng indulhensiyang ito. Tiyak ang kapatawaran ng kasalanan. Samakatuwid, makakamit niya ang Langit. Ngunit kung daraan man siya sa Purgatoryo o hindi ay nakasalalay sa kung gaano siya kabukas sa ganap na pagtalikod sa lahat ng kasalanan at sa lahat ng pagkahilig sa kasalanan. Ito ang biyayang nilalayong ipagkaloob ng indulhensiya kung handa tayong tanggapin ito. At kung lubos nating bubuksan ang ating puso rito, nangangahulugan itong ganap na tayong nagbalik-loob sa Diyos at lubos na nasa Kanyang biyaya. Ito, siyempre, ang dapat nating maging mithiin!
Mga Uri ng Indulhensiya: Ang indulhensiya ay maaaring โbahagyaโ o โganap.โ Ang โbahagyaโ ay nangangahulugang ipinagkakaloob ang bahagi ng biyayang kailangan para sa ganap na pagbabalik-loob, at ang โganapโ naman ay nangangahulugang ang lahat ng biyayang kailangan ay maaaring tanggapin kung lubos na bukas ang puso ng tao.
Ito, kung gayon, ang maluwalhati at nakapagpapabagong Sakramento ng Penitensiya, Pakikipagkasundo, Kumpisal, at Kapatawaran. Isa itong kaloob na kinatatakutan ng marami, ngunit isang kaloob na dapat nating mahalin. Suriin ang iyong saloobin sa sakramentong ito at hayaang mangusap sa iyo ang Diyos, akayin ka tungo rito at tulungan kang mahalin ito. Kung gagawin mo ito, matutuklasan mong isa ito sa pinakamainam na paraan upang maranasan ang pag-ibig at awa ng ating Diyos na ganap na mapagmahal at maawain!
Ang sumusunod na aral tungkol sa Purgatoryo ay hango sa My Catholic Faith! – Kabanata 8 – Ang mga Maluwalhati at Huling Bagay!
