దైవైక్యమనే ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణత ఈ జీవితంలో మనం పొందాలని ఆశించగల అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక వరం. అయితే అదే అంతిమ గమ్యం కాదు. ఈ జీవితంలో పరిపూర్ణ స్థితికి చేరుకున్నవారు మరణించిన వెంటనే ఆనందమయ దైవదర్శనాన్ని పొందుతారు. అది నిత్యత్వమంతా వారికి మరింత గొప్ప ఆనందానికి మూలమవుతుంది. మరణ సమయంలో దేవునితో పరిపూర్ణ ఐక్యం లేనివారు, దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా దర్శించడానికి తగిన విధంగా సిద్ధపడేలా అంతిమ శుద్ధీకరణకు లోనవుతారు. కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం ఆ అంతిమ శుద్ధీకరణను ఇలా వివరిస్తుంది:
దేవుని కృపలో, స్నేహంలో మరణించినప్పటికీ, ఇంకా సంపూర్ణంగా శుద్ధీకరించబడనివారందరికీ నిత్యరక్షణ నిశ్చయంగా లభిస్తుంది; అయితే పరలోక ఆనందంలో ప్రవేశించడానికి అవసరమైన పవిత్రతను పొందేలా వారు మరణానంతరం శుద్ధీకరణకు లోనవుతారు. ఎన్నుకోబడినవారి ఈ అంతిమ శుద్ధీకరణకు కతోలిక సభ ఉత్తరించుస్థలం అనే పేరు ఇస్తుంది. ఇది నిత్యశిక్షకు గురైనవారి శిక్షకు పూర్తిగా భిన్నమైనది… (#1030–1031).
మంచివారందరూ మరణించిన వెంటనే పరలోకానికి వెళ్తారని నమ్మడానికే కొందరు ఇష్టపడి, ఉత్తరించుస్థలం అనే భావనను అంగీకరించడం కష్టంగా భావిస్తారు. అయినప్పటికీ, ఉత్తరించుస్థలాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడం మనలను కొత్త నిరీక్షణతో నింపుతుంది; ఆ నిరీక్షణ మరింత పవిత్రతను సాధించేలా మనలను ప్రేరేపిస్తుంది. మన జీవితకాలంలో మనమందరం చేపట్టడానికి ఆహ్వానించబడిన, మనలను రూపాంతరం చేస్తూ పరిపూర్ణతవైపు ఉన్నతంగా నడిపించే ప్రయాణం ఎంత అవసరమో ఉత్తరించుస్థలం అనే వాస్తవం మనకు సూచిస్తుంది. పవిత్రతా శిఖరాలవైపు సాగే ఈ ప్రయాణానికి గొప్ప త్యాగం, సమర్పణ, గాఢమైన అంతరంగ శుద్ధీకరణ అవసరం. అయితే అది ఎంతైనా విలువైనదే!
మనం అలాంటి ప్రయాణాన్ని ఎందుకు ప్రారంభించాలి? జీవితాన్ని ఆనందిస్తూ, కృపాస్థితిలో మరణించి పరలోకాన్ని పొందగలిగేంత మంచిగా ఉండటానికి మాత్రమే ఎందుకు ప్రయత్నించకూడదు? పరిశుద్ధులందరూ—అంటే పరలోకానికి చేరుకునే ప్రతి ఒక్కరూ—పరలోకాన్ని వేర్వేరు విధాలుగా అనుభవిస్తారు. పరలోకంలో ఆనందమయ దైవదర్శనాన్ని పొందడమే మన నిత్యానందం అవుతుంది. ఆనందమయ దైవదర్శనం అంటే మన బుద్ధి ద్వారా ప్రత్యక్షంగా, ఏ మధ్యవర్తిత్వమూ లేకుండా, అంతర్దృష్టితో దేవుణ్ణి ఆయన సారస్వరూపంలో దర్శించడమూ, మన సంకల్పంలో రూపాంతరం కలిగించే అనుభవమూ రెండూ. ఈ అనుభవం ద్వారా ఆయన ప్రేమలో గాఢంగా పాలుపంచుకుంటూ దేవుణ్ణి ప్రేమించగల సామర్థ్యం మనకు లభిస్తుంది. అది మనం ఊహించగల దేనికంటే మించిన పరిపూర్ణ తృప్తిని ఇస్తుంది. యెషయా ప్రవక్త మాటలను ఆధారంగా చేసుకొని, పునీత పౌలు ఈ పరలోక ఆనందాన్ని ఇలా వర్ణిస్తున్నారు: “కంటికి కనిపించనివి, చెవికి వినిపించనివి, మానవ హృదయానికి తట్టనివి—తనను ప్రేమించేవారి కోసం దేవుడు సిద్ధపరచినవి” (1 కొరింథీయులకు 2:9).
ఈ జీవితంలో దేవుని కృపకు ఎంతో లోతుగా సహకరించిన పవిత్రాత్మలకు, పరలోకంలో ఆనందమయ దైవదర్శనంలో పాలుపంచుకొని ఆనందించడానికి గొప్ప సామర్థ్యం ఉంటుంది. ఈ భూమిపై మనం ఎంతగా శుద్ధీకరణకు లోనవుతామో, అంతగా కృపకు సహకరిస్తాము. ప్రేమించే తమ సామర్థ్యాన్ని మరింత ఉన్నత స్థాయికి విస్తరించుకున్న పవిత్రాత్మలు, మరింత స్పష్టతతో, మరింత గాఢతతో దేవుణ్ణి దర్శించి అనుభవిస్తారు. కృపకు కొద్దిపాటిగా మాత్రమే సహకరించినవారు కూడా దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా దర్శిస్తారు. అయితే వారి దర్శనంలోని స్పష్టత, గాఢత తక్కువగా ఉంటాయి. ఒక పోలిక చెప్పాలంటే, ఫుట్బాల్ క్రీడాంగణంలోని ప్రతి అభిమాని ఒకే ఆటను చూస్తూ ఆనందిస్తారు. అయితే యాభై గజాల రేఖకు ఎదురుగా మొదటి వరుసలో కూర్చున్న అభిమానికి, పై అంతస్తులో కూర్చున్న అభిమాని కంటే ఆట మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అదేవిధంగా, పరలోకంలోని పరిశుద్ధులందరూ ఒకే దేవుణ్ణి దర్శిస్తూ ఆనందిస్తారు. అయితే ఈ జీవితంలో ఆయన సేవకు మరింత ఉదారంగా తమను అర్పించుకున్నవారికి, తక్కువ ఉదారంగా అర్పించుకున్నవారికంటే మరింత మెరుగైన దర్శనస్థితి, అనుభవం లభిస్తాయి.
ఈ కారణాల వల్ల, ఈ భూమిపైనే శుద్ధీకరణకు లోనవడం ఎంతో ఎక్కువ వివేకవంతమైనదని సాధారణ మానవ తర్కం మనకు చెబుతుంది. అలా మనం శుద్ధీకరించబడుతున్న కొద్దీ మన దైవపరప్రేమ పెరిగి, పరలోకంలో దేవుణ్ణి నిత్యమూ మరింత సంపూర్ణంగా అనుభవించే స్థితికి మనలను నడిపిస్తుంది. దీన్ని అర్థం చేసుకోవడం విశ్వాసానికి సంబంధించిన ఒక సత్యాన్ని గ్రహించడమే. ఆ విశ్వాస సత్యం మన జీవిత లక్ష్యంగా మారినప్పుడు, మానవాతీతమైన నిరీక్షణ జన్మించి, మనలోని అన్నిటినీ ఆవరించే కోరికగా, లక్ష్యంగా మారుతుంది. మనం దేనికి పిలువబడ్డామో ఆ గమ్యాన్ని—దైవైక్యమనే ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతను—గుర్తించి, దైవబలంతో ఆ గమ్యంపై నిరీక్షణ ఉంచుతాము. విశ్వాసం, నిరీక్షణల ఈ కలయిక మన ఆత్మలలో దైవపరప్రేమను పుట్టిస్తుంది. ఆ దైవపరప్రేమ అన్ని పాపాల నుండీ, పాపపు అలవాట్లన్నిటి నుండీ మనలను దూరంగా నడిపిస్తుంది.
ప్రస్తుతం ఉన్న పరలోకమే అంతిమ స్థితి కాదని కూడా గుర్తుంచుకోవడం ముఖ్యం. పరలోకంలోని ఆత్మలు నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి. ఏదో ఒక సమయంలో, పునరుత్థానుడైన క్రీస్తు అంతిమ తీర్పు కోసం భూమికి తిరిగి వస్తారు. మృతులందరూ లేపబడి, తమ శరీరాలతో తిరిగి ఏకమవుతారు. దేవుని కృపలో మరణించినవారి ఆత్మలు మహిమపరచబడిన తమ శరీరాలతో తిరిగి ఏకమవుతాయి; ఆ శరీరాలు ఇక బాధకు గానీ, వ్యాధికి గానీ, మరణానికి గానీ లోనుకావు. అయితే, ఘోరపాప స్థితిలో మరణించినవారి ఆత్మలు పతనావస్థలో ఉన్న తమ శరీరాలతో తిరిగి ఏకమవుతాయి. ఆ శరీరాల్లో వారు నరకపు చీకటిని, వేదనలను అనుభవిస్తారు; దేవునితోనూ ఇతరులతోనూ ప్రేమకు, సహవాసానికి శాశ్వతంగా దూరమై ఉంటారు. పునీతులు శరీరాత్మలతో దేవునితోనూ పరలోక శ్రేణులతోనూ ఎప్పటికీ ఐక్యమై ఉంటారు. నరకశిక్షకు గురైనవారు శరీరాత్మలతో దయ్యాల సహవాసంలో నరకపు బాధలోనూ నిరాశలోనూ నిత్యత్వాన్ని గడుపుతారు. అంతిమ తీర్పు గురించి యేసు ఇలా అన్నారు: “సమాధులలో ఉన్నవారందరూ ఆయన స్వరాన్ని విని బయటకు వచ్చే ఘడియ రాబోతోంది; మంచి పనులు చేసినవారు జీవాన్ని పొందే పునరుత్థానానికి, చెడు పనులు చేసినవారు శిక్షావిధిని పొందే పునరుత్థానానికి వస్తారు” (యోహాను 5:28-29).
యేసు స్వయంగా తప్ప, పవిత్రతకు అత్యున్నత ఆదర్శం ధన్య కన్య మరియమాత. ఆమె సృష్టింపబడిన వ్యక్తి, దేవుడు కాదు. అయినప్పటికీ, ఆమె సృష్టింపబడకముందే, ఆమెకు కృపాపరిపూర్ణతను అనుగ్రహిస్తే, ఆమె తన జీవితమంతటా దేవుని చిత్తానికి పరిపూర్ణంగా సహకరిస్తుందని అతిపరిశుద్ధ త్రిత్వానికి పరిపూర్ణ దైవిక పూర్వజ్ఞానంతో తెలుసు. ఆమె ఆ నమ్మకాన్ని వమ్ము చేయలేదు. ఆమె పాపరహితంగా నిలిచింది. అందువల్ల ఆమె నిర్మల హృదయం మరే పునీతుని లేదా దేవదూత హృదయం కంటే ఎక్కువగా కృపతోనూ ప్రేమతోనూ నిండిపోయింది; దీనివల్ల ఆమె పరమానందకర దైవదర్శనంలో అత్యున్నత స్థాయిలో పాలుపంచుకోగలిగింది. ఆమె చేసిన ప్రతి త్యాగం, ప్రతి సరైన ఎంపిక, ప్రతి సేవాకార్యం ప్రేమచేత పరిపూర్ణంగా నడిపించబడ్డాయి. ఆమె ఎన్నడూ తడబడలేదు, ఎన్నడూ వెనుదిరగలేదు. భూమిపై ఆమె అనుభవించిన పవిత్ర దుఃఖం, అంతరంగ వేదన మనం అర్థం చేసుకోగలిగిన దానికంటే ఎక్కువైనప్పటికీ, భూమిపై ఉన్నప్పుడు దేవుని కృపకు సహకరించేందుకు ప్రతిరోజూ తాను చేసుకున్న ఎంపికలను తలచుకుంటూ ఆమె పరలోకంలో నిత్యం ఆనందిస్తుంది.
ఈ పుస్తకంలోని రెండవ భాగం జపమాలలో కనిపించే క్రీస్తు జీవితంపై ధ్యానాలకు అంకితం చేయబడింది. క్రీస్తు మానవ జీవితం మన నిత్య విమోచనకు మూలం మాత్రమే కాదు; మనం ఎలా జీవించాలి, పవిత్రతలో ఎలా ఎదగాలి అనేదానికి పరిపూర్ణ ఆదర్శం కూడా. గర్భధారణ క్షణం నుంచే ఆయన తన మానవ స్వభావంలో పరిపూర్ణులైనప్పటికీ, ఆయన దైవత్వం క్రమక్రమంగా వ్యక్తమవడం ద్వారా యేసు మానవ జీవితం మనమందరం అనుసరించవలసిన మార్గాన్ని నెమ్మదిగా వెల్లడించిందని మనం తెలుసుకుంటాము.
జపమాలలోని చివరి రెండు రహస్యాలు దేవమాతపై కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. ఆమె శరీరాత్మలతో పరలోకానికి కొనిపోబడిన మోక్షారోపణాన్ని, పరలోక భూలోకాల రాణిగా ఆమె కిరీటధారణను మనం ధ్యానిస్తాము. ఈ ధ్యానాలను మొదటి భాగం ఆరంభంలో ఉంచుతున్నాము; ఎందుకంటే ఈ రహస్యాలు మనమందరం పిలువబడిన అంతిమ గమ్యాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి—పరలోకంలోనూ, రాబోయే నూతన ఆకాశం, నూతన భూమిలోనూ లభించే పరమానందకర దైవదర్శనాన్ని. అంతిమ గమ్యంతో ప్రారంభించడం ద్వారా, మన జీవితాలకు మార్గదర్శకంగా మనం ఆశించగల అత్యున్నత లక్ష్యంపై మన దృష్టిని దృఢంగా నిలుపుతాము.
తన మోక్షారోపణంలో దేవమాత శరీరాత్మలతో పరలోకంలో ప్రవేశించింది. క్రీస్తు మానవ మనస్సుకు లభించే దైవదర్శనం తరువాతి స్థానంలో, సృష్టింపబడిన ఏ వ్యక్తికైనా ఇప్పటివరకు లభించిన లేదా ఇకముందు లభించబోయే దానికంటే అత్యంత గాఢమైన, అత్యంత స్పష్టమైన దైవదర్శనాన్ని ఆమె పొందింది. పరలోక భూలోకాల రాణిగా దేవమాత, విశ్వరాజైన తన కుమారుని కృపారాజ్యం ప్రస్తుతం ఉన్న స్థితిలో దాని పరిపాలనలో ఆయనకు సహాయపడుతుంది. యేసు తిరిగి వచ్చి, నూతన ఆకాశం, నూతన భూమిలో తన శాశ్వతమైన, దృశ్యమైన, నిత్యమైన రాజ్యాన్ని స్థాపించినప్పుడు ఆమె ఆ పరిపాలనను పరిపూర్ణం చేస్తుంది.
ఈ సన్నాహక ధ్యానాలు పరలోక భూలోకాల రాణి సౌందర్యాన్ని ఆరాధనాభావంతో మెచ్చుకునేలా చేయడమే కాకుండా, మీకు సాధ్యమైనంతవరకు ఆమెను అనుసరించేలా మిమ్మల్ని ప్రేరేపించనివ్వండి. ధన్య కన్య మరియమాత పొందిన మహిమను మనం ఎన్నటికీ పొందలేకపోయినా, ఆమెకు దగ్గరవడానికి, ఆమెను అనుకరించడానికి, మనం పొందగల అత్యున్నత మహిమను పొందడానికి కృషి చేయాలి. నిత్యత్వమనే రాడార్పై ఈ జీవితం ఒక చిన్న మెరుపు మాత్రమే; అయితే ఈ “చిన్న మెరుపు” మనం శాశ్వతంగా ఎలా జీవిస్తామో నిర్ణయిస్తుంది. క్రైస్తవ జీవిత ఆదర్శాలకు మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకొని, మీరు సాధించగల అత్యంత గాఢమైన పవిత్రత కోసం కృషి చేయండి. ఇప్పుడు ఇక్కడ మీరు చేసే త్యాగాలు, పొందే శుద్ధీకరణ, అర్పించే ప్రార్థనలు, ఆచరించే ప్రేమసేవల విషయంలో పరలోకంలోనూ, నూతన ఆకాశం, నూతన భూమిలోనూ మీరు పశ్చాత్తాపపడరు.
మోక్షారోపణం: పరమానందకర దైవదర్శనాన్ని పొందడం
మేము పదేపదే దేవునికి విన్నప ప్రార్థనలు సమర్పించి, సత్యస్వరూపియైన పవిత్రాత్మ వెలుగును వేడుకున్న తరువాత, కన్య మరియపై తన ప్రత్యేక వాత్సల్యాన్ని అపారంగా కురిపించిన సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని మహిమ కొరకు, అమరుడైన యుగయుగాల రాజు, పాపమరణాలపై విజేత అయిన ఆమె కుమారుని గౌరవార్థం, అదే మహిమాన్విత మాత మహిమ మరింత వృద్ధి చెందడం కొరకు, కతోలిక సభ అంతటి ఆనందోత్సాహాల కొరకు; మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు అధికారంతోను, ధన్యులైన అపొస్తలులు పేతురు పౌలు అధికారంతోను, మా సొంత అధికారంతోను, దీనిని దైవప్రకటిత విశ్వాస సత్యంగా ఉద్ఘాటిస్తున్నాము, ప్రకటిస్తున్నాము, నిర్వచిస్తున్నాము: నిష్కళంక దేవమాత, నిత్యకన్య మరియ, తన భూలోక జీవిత గమనాన్ని పూర్తి చేసుకున్న తరువాత, శరీరాత్మలతో పరలోక మహిమలోకి కొనిపోబడింది (మునిఫిచెంతిస్సిముస్ డేయుస్ #44).
ధన్య కన్య మరియ శరీరాత్మలతో పరలోక మహిమలోకి ప్రవేశించిన క్షణాన్ని ఊహించడానికి ప్రయత్నించండి. భూమిపై ఆమె జీవితమంతటా ఆమె శరీరమూ ఆత్మా సమస్త పాపాల నుండి విముక్తంగా నిలిచాయి; తన భూలోక యాత్ర అంతటా ఆమె దేవుని కృపకు నిరంతరం సహకరించింది. భూమిపై తన జీవితకాలాన్ని పూర్తి చేసుకున్న తరువాత, ఆమె పరలోకానికి కొనిపోబడింది. అక్కడ ఆమె శరీరం తన కుమారుని పునరుత్థాన మహిమలో పాలుపంచుకుంటోంది. మరియమాత మోక్షారోపణ అనే విశ్వాస సత్యాన్ని నిర్వచించే అపొస్తలిక రాజ్యాంగ పత్రం, మరియను ఉద్దేశించిన బైజాంటైన్ ప్రార్థనావిధిలోని ఈ ప్రార్థనను ఉటంకిస్తుంది:
విశ్వానికి రాజైన దేవుడు ప్రకృతిని మించిన అనుగ్రహాలను నీకు ప్రసాదించాడు. ప్రసవ సమయంలో నిన్ను కన్యగా కాపాడినట్లే, సమాధిలో నీ దేహం కుళ్లిపోకుండా కాపాడి, తన దైవిక కార్యం ద్వారా దానిని సమాధి నుండి తరలించి మహిమపరిచాడు” (మునిఫిచెంతిస్సిముస్ డేయుస్ #18).
ఈ విధంగా విశ్వాస సంగ్రహం బోధిస్తుంది:
అత్యంత ధన్య కన్య మరియ తన భూలోక జీవిత గమనాన్ని పూర్తి చేసుకున్నప్పుడు, శరీరాత్మలతో పరలోక మహిమలోకి కొనిపోబడింది. అక్కడ ఆమె తన కుమారుని పునరుత్థాన మహిమలో ఇప్పటికే పాలుపంచుకుంటూ, ఆయన దేహంలోని సభ్యులందరి పునరుత్థానాన్ని ముందుగానే అనుభవిస్తోంది” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #974).
మన ధన్యమాత ఇప్పుడు పరలోకంలో ఏమి అనుభవిస్తోంది? తన బుద్ధితో ఆమె దేవుని దివ్య సారాన్ని, దేవదూతలు, పరిశుద్ధులు అందరికంటే మరింత స్పష్టంగా దర్శిస్తోంది. ఆమెకు ప్రతిదీ అర్థమవుతుంది. ఆమె ప్రతి రహస్యాన్ని అర్థం చేసుకుంటుంది, మానవ స్వభావం గ్రహించగల ప్రతి దైవ సత్యాన్ని గ్రహిస్తుంది, ప్రత్యక్ష దర్శనం ద్వారా త్రిత్వ సారాన్ని తెలుసుకుంటుంది, తాను చూసే సమస్తం పట్ల నిత్య విస్మయంతోను భక్తిపూర్వక సంభ్రమంతోను నిలిచి ఉంటుంది. విశ్వాసం, నిరీక్షణ ఇక ఉండవు; ఎందుకంటే ఇప్పుడు ఆమె దేవుణ్ణి చూస్తోంది, ఆయనను కలిగివుంది.
ఆమె దేవుని దర్శనం ఆమె సంకల్పాన్ని కూడా ప్రేమ పరిపూర్ణతతో నింపుతుంది. ఆ ప్రేమతో ఆమె అన్నిటికంటే ముందుగా తన దేవుణ్ణి సాధ్యమైనంత గాఢంగా ప్రేమిస్తుంది. ఆమె సంకల్పం ప్రేమలో పూర్తిగా లీనమై ఉంది; అది దేవుణ్ణి ప్రేమించడం, ఆరాధించడం, పూజించడం ఎన్నడూ మానదు. ఈ ప్రేమ ఎంత సమృద్ధిగా ఉందంటే, అది పొంగిపొర్లి పరిశుద్ధులందరిపై, దేవదూతలందరిపై కురుస్తుంది. ఆమె మాతృప్రేమ భూమిపై ఉన్న మనపై కూడా కురుస్తుంది; తద్వారా మనం స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న ప్రతి కృపను దేవుని నుండి పొందగలుగుతాము.
ధన్యమాత దేవుని ఆనందంలో పాలుపంచుకోవడం కేవలం ఆమె బుద్ధికి, సంకల్పానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. ఆమె శరీరం కూడా పునరుత్థాన మహిమలో పాలుపంచుకుంటుంది. ఆమె త్రిత్వాన్ని దర్శిస్తూ, తన మానవ ఆత్మకు గల సకల శక్తులతో దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నప్పుడు, ఆమె ప్రతి మానవ భావోద్వేగమూ, శారీరక వాంఛా దైవప్రేమలోకి ఆకర్షించబడి, అందులో పూర్తిగా లీనమై పరిపూర్ణతను పొందుతాయి. దేవుని ప్రేమలో తప్ప మరే విధంగానైనా తృప్తిని వెదకాలనే తలంపు ఆమెలో పూర్తిగా, శాశ్వతంగా ఉండదు.
మరియమాత మోక్షారోపణ “ఇతర క్రైస్తవుల పునరుత్థానాన్ని ముందుగానే అనుభవించడం” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #966). ఆమె శరీరంలోను ఆత్మలోను ప్రేమ పరిపూర్ణతకు చేరడం ఆమెకు సంపూర్ణ తృప్తిని ఇవ్వడమే కాక, భూమిపైనే ఈ ఆధ్యాత్మిక, శారీరక పరిపూర్ణతలో పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. ఆమె నిత్యానందమే మన ఆనందానికి ఆదర్శం. మరియ వలె మనం కూడా శరీరాత్మలతో దేవుని ఆనందంలో పాలుపంచుకోవడానికి పిలువబడ్డాము. ఆమె పరలోక సాక్ష్యం మనతో మాట్లాడాలి; అక్రమ మార్గాలలో మన శరీరాలకు, ఆత్మలకు తృప్తిని కలిగించుకోవాలనే ప్రతి శోధన నుండి దూరంగా మళ్లమని మనల్ని ఆహ్వానించాలి. ప్రార్థన ద్వారా మనం ఆమె పరలోక జ్ఞానంలో, ప్రేమలో, కోరికలలో, అనురాగాలలో, భావోద్వేగాలలో పాలుపంచుకోవాలి. ఆమె ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నది మనలో నెలకొనడం ప్రారంభం కావాలి. అప్పుడు కృపా శిఖరం వైపు బంగారు మెట్లపై మనం పయనిస్తుండగానే, పరలోకం మనలో ఉనికిని పొందడం ప్రారంభించగలదు. నిత్య పరలోకం కోసం, అంతిమంగా నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి కోసం మనం ఎదురుచూస్తూ, ఆవిలా పునీత తెరేసా చెప్పిన ఈ “రెండవ పరలోకం”లో పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభించమని ఆహ్వానించబడుతున్నాము.
భూమిపై ఉన్నంతకాలం మనం దేవుని పరమానంద దర్శనంలో పాలుపొందము. అయితే దేవుడు మనలో నింపే విశ్వాసం, నిరీక్షణ, దైవప్రేమలను మనం స్వీకరించగలం. వీటి ద్వారా ఇప్పుడే దేవుని జీవాన్నే అనుభవించగలం; ఆయన పరమానంద దర్శనం ఎలా ఉంటుందో ముందుగానే కొంత రుచి చూడగలం. మనం అనుగ్రహ స్థితిలో మరణించి, మన శుద్ధీకరణను పూర్తిచేసుకున్నట్లయితే, మరణానంతరం మన ఆత్మలు (బుద్ధి, సంకల్పం) దేవుని పరమానంద దర్శనంలో పాలుపొందుతాయి. మన శరీరాలు మాత్రం కుళ్లిపోయి, అంతిమ తీర్పు సమయంలో జరిగే సార్వత్రిక పునరుత్థానం కోసం ఎదురుచూస్తూ సమాధిలోనే ఉంటాయి. కాబట్టి స్వర్గంలోని పునీతులు ప్రస్తుతం శరీర పునరుత్థానాన్నీ, ప్రతి శారీరక అభిలాష నెరవేర్పునూ ఇంకా అనుభవించడం లేదు. ఇవి అంతిమ తీర్పుతో, శరీర పునరుత్థానంతో మాత్రమే లభిస్తాయి.
మీ చూపును స్వర్గం వైపు మళ్లించండి. ఈ జీవితాన్ని రాబోయే జీవితానికి సన్నాహంగా మనం ఎల్లప్పుడూ చూడాలి. ఈ జీవితమే అంతిమ గమ్యం కాదు. మన కోసం ఎదురుచూస్తున్న మహిమతో పోలిస్తే భూలోకంలోని సంతృప్తి ఎన్నటికీ సాటిరాదు. ఈ జీవితం కోసమే జీవించడం అవివేకం. మన భూలోక జీవితాల అంతిమ గమ్యాన్నీ, లక్ష్యాన్నీ విశ్వాసంతో, అవగాహనతో చూడగలిగితే, నిరీక్షణ మనల్ని ముందుకు నడిపిస్తుంది—స్వర్గం పట్ల నిరీక్షణ, శాశ్వత పరిపూర్ణత పట్ల నిరీక్షణ, అపారమైన ఆనందం పట్ల నిరీక్షణ.
మన ఆధ్యాత్మిక దృష్టిని స్వర్గంపై నిలిపి, ఆ గమ్యాన్ని చేరుకుంటామనే నిరీక్షణతో జీవించినప్పుడు, భూమిపై మన జీవితాలు సమూలంగా మారిపోతాయి. సంతృప్తి కలిగిస్తామనే తప్పుడు భావనను ప్రతిపాదించే ప్రతి అబద్ధాన్నీ మనం తిరస్కరించడం ప్రారంభిస్తాం. భూసంపదలూ, భోగవిలాసాలూ, పాపానికి ఆకర్షించే ప్రతి ప్రలోభమూ తమ అసలు రూపాన్ని బయటపెడతాయి; ఆ అబద్ధాల నుంచి తృప్తిని పొందాలని ప్రయత్నించడం ఎంత అవివేకమో మనం గ్రహిస్తాం. నిస్వార్థ త్యాగం, శుద్ధీకరణ, ప్రార్థన, పవిత్రతను సాధించడం ఎందుకు అవసరమో మనకు ఒక్కసారిగా అర్థమవుతుంది. అలాంటి ఆచరణలోని జ్ఞానాన్ని మనం కనుగొని, అనుగ్రహ శిఖరం వైపు సాగే ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి మనల్ని మనం అంకితం చేసుకుంటాం.
మన జీవితాల ఉద్దేశాన్నీ, అర్థాన్నీ తెలుసుకోవాలంటే మన అంతిమ గమ్యాన్ని చూడాలి. మనం నిజంగా కోరుకునేది ఏమిటో, ప్రతి కోరిక నిజమైన రీతిలో ఎలా నెరవేరగలదో, నిజమైన ఆనందం ఏమిటో, దానిని మనం ఎలా పొందగలమో అర్థం చేసుకోవాలి. స్వర్గంలోని ధన్య కన్యామరియ మహిమనూ, దేవదూతలందరి, పునీతులందరి మహిమనూ ధ్యానిస్తూ, ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి మిమ్మల్ని మీరు మరింత సంపూర్ణంగా అంకితం చేసుకోండి. వారితో కలిసి, వారిని చేరుకోవడానికి ప్రయాణించండి. ఈ జీవితాన్నే అంతిమ గమ్యంగా చేసుకోకండి; మీరు ఏ గమ్యానికి పిలువబడ్డారో దానిని చేరుకునే సాధనంగా ఈ జీవితాన్ని మలచుకోండి. సత్యాన్నీ, అనుగ్రహాన్నీ వెదుకుతూ, ఆ ప్రయాణానికి అవసరమైన ప్రతి ఆధ్యాత్మిక సాధననూ స్వీకరించండి. తద్వారా ఈ జీవితంలో సాధ్యమైనంత సంపూర్ణంగా దేవుణ్ణి తెలుసుకొని ప్రేమిస్తూ, మరణానంతరం మీ కోసం ఎదురుచూస్తున్న మహిమకు పూర్తిగా సిద్ధపడతారు.
కిరీటధారణ: నీ రాజ్యం వచ్చుగాక!
చివరగా, జన్మపాపపు మచ్చ ఏదీ సోకకుండా కాపాడబడిన అమలోద్భవ కన్య, తన భూలోక జీవితకాలం ముగిసినప్పుడు, ఆత్మశరీరాలతో స్వర్గమహిమలోకి కొనిపోబడింది. ప్రభువులకు ప్రభువూ, పాపమరణాలను జయించినవాడూ అయిన తన కుమారునితో ఆమె మరింత సంపూర్ణంగా సారూప్యం పొందేలా, ప్రభువు ఆమెను సమస్తానికీ రాణిగా హెచ్చించాడు (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #966).
ధన్య కన్యామరియ సమస్తానికీ రాణి, భూస్వర్గాల రాణి. ఆమె రాణిత్వాన్ని ధ్యానిస్తూ, సమస్తం చేరుకోబోయే అంతిమ స్థితి వైపు—నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి వైపు—మీ చూపును మళ్లించండి. సజీవులకూ మృతులకూ తీర్పు తీర్చడానికి యేసు తిరిగి వచ్చి, ప్రతి మనిషి శరీరమూ ఆత్మా తిరిగి ఏకమైనప్పుడు, అనుగ్రహ స్థితిలో మరణించినవారి శరీరాలు పునరుత్థానం పొంది మహిమపరచబడతాయి. ఆ క్షణం నుంచి ప్రతి మానవ బలహీనతా, అవ్యవస్థా తొలగిపోతాయి. వ్యాధి, బాధ, అయోమయం, శోధన, సమస్త భారాలు ఇక ఉండవు. అప్పుడు పునీతులు ఆత్మశరీరాలతో క్రీస్తు పునరుత్థానంలో పాలుపొందుతారు.
మీ శరీర పునరుత్థానం కోసం ఎదురుచూస్తూ స్వర్గంలోకి ప్రవేశిస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. ఆ తరువాత, చివరకు ఆ రోజు వచ్చినట్లు ఊహించుకోండి. నూతనమైన, శాశ్వతమైన ఆకాశభూములలో మీరు ఆత్మశరీరాలతో పాలుపొందిన తరువాత, భూమిపై ఉన్నప్పుడు మీరు ఎంత దైవప్రేమను సాధించారన్నది తప్ప ఈ జీవితంలోని మరేదీ ముఖ్యంగా ఉండదు. మీ డబ్బు, ఆస్తులు, లోక ప్రతిష్ఠ, విజయాలు, వైఫల్యాలు, పాపాలు సైతం ఇక ముఖ్యమైనవి కావు. ఈ జీవితంలో మీకు ఉన్న దైవప్రేమ తప్ప మిగతావన్నీ గతించిపోతాయి. ఆ దైవప్రేమ—దేవునిపట్ల, ఇతరులపట్ల అలౌకికమైన ప్రేమ—శాశ్వతంగా మీతో ఉండి, మీ నిత్యమహిమకు మూలమవుతుంది. దేవుని అనుగ్రహం మాత్రమే మనల్ని రక్షిస్తుంది. అయితే ఆ అనుగ్రహానికి మనం ఎంతగా సహకరిస్తామన్నది దైవప్రేమలో మన ఆత్మ ఎంతగా ఎదుగుతుందో నిర్ణయిస్తుంది; మన దైవప్రేమ పరిమాణమే చివరకు దేవుని మహిమలో మనం శాశ్వతంగా ఎంతగా పాలుపొందుతామో నిర్ణయిస్తుంది.
దేవుణ్ణీ, పొరుగువారినీ అలౌకికమైన ప్రేమతో ప్రేమించడం ద్వారా స్వర్గంలో నిధిని కూడబెట్టుకోవాలని మీరు ప్రయత్నిస్తున్నారా? మీరు ఎంత నిధిని కూడబెట్టుకున్నారు? ఆధ్యాత్మికంగా సాధ్యమైనంత సంపన్నులు కావడానికి కృషి చేయండి; దానినే మీ జీవితంలో అన్నిటికంటే ముఖ్యమైన ఏకైక లక్ష్యంగా చేసుకోండి. నూతన ఆకాశంలో, నూతన భూమిపై, ఈ జీవితంలో మీరు అర్పించిన త్యాగాలు, ప్రార్థనలు, సేవ, నిస్వార్థ ప్రేమకార్యాల గురించి మీరు ఎన్నటికీ పశ్చాత్తాపపడరు.
నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి ఎంతటి పరిపూర్ణ సంతృప్తిని కలిగిస్తాయో ఆలోచించండి. ధన్య కన్యమరియ ఇప్పుడు దేవుని మహిమలో అత్యంత పరిపూర్ణమైన ఆనందాన్ని ఎలా అనుభవిస్తున్నారో మునుపటి ధ్యానంలో మనం పరిశీలించాము. దేవుని దైవస్వరూపాన్ని ప్రత్యక్షంగా, ఏ మధ్యవర్తిత్వమూ లేకుండా, అంతర్దృష్టితో దర్శించడంలో మనం పాలుపొందుతున్నప్పుడు, ఆయనే మన నిత్యానందానికి మూలం, మన ప్రతి ఆకాంక్షనూ నెరవేర్చేవారు. అంతేకాకుండా, పునీతుల సహవాసంలో సభ్యులుగా, విమోచన రహస్యంలో ధన్యమాత పోషించిన విశిష్ట పాత్రను, రాణిగా ఆమె నిత్య పాత్రను మనం దర్శిస్తూ విస్మయంతోనూ భక్తిపూర్వక సంభ్రమంతోనూ నిండిపోతాము.
నూతనమైన, మహిమాన్వితమైన దేవుని రాజ్యంలో పరిపూర్ణమైన క్రమమూ సామరస్యమూ ఉంటాయి. ఆ నిత్య దైవనగరం శాంతిసంతోషాలతో నిండిపోతుంది. పాపం, భ్రష్టత్వం, అస్తవ్యస్తత ఇక ఉండవు. దేవదూతలు, పునీతులతో కూడి, దేవుడు సర్వోన్నత రాజుగా, ధన్య కన్యమరియ నిత్య రాణిగా ఉండే ఆ ఏకైక దైవనగరం మన ఊహకందని రాజ్యంగా ఉంటుంది.
అంతటి మహిమాన్వితమైన రాజ్యంపై మీకున్న విశ్వాసం మీలో దివ్య నిరీక్షణను నింపనివ్వండి. ఆ రాజ్యాన్ని ఆకాంక్షించి, దేవుని కృపతో దానిని చేరుకోవడానికి ఆ నిరీక్షణ మిమ్మల్ని ప్రేరేపించనివ్వండి. ఆ మహిమాన్వితమైన అంతిమ గమ్యంపై విశ్వాసం, నిరీక్షణ శాశ్వతమైన ప్రేమను, అంటే దైవప్రేమను కలిగిస్తాయి. అదే మన జీవితాల ఏకైక లక్ష్యంగా ఉండాలి.
తరువాత: మూడవ అధ్యాయం: దేవదూతల స్వభావం మరియు పాత్ర

మెత్తని అట్టతో పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – గూగుల్ ప్లే – యాపిల్ బుక్స్ – మరెన్నో!
