విభూతి బుధవారం తరువాతి గురువారం
ఎడారి పొడిగా, వేడిగా ఉండే బీడు ప్రదేశం. అక్కడ ఎక్కువకాలం శారీరకంగా సౌకర్యంగా ఉండగలిగేవారు చాలా తక్కువ. యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యకు సిద్ధపడేందుకు నలభై రోజులపాటు ఎడారిలోకి ఎందుకు వెళ్లారు? దానికి బదులుగా ఎంతో విశ్రాంతిని, సౌకర్యాన్ని, ఓదార్పును ఇచ్చే ప్రదేశానికి ఎందుకు వెళ్లలేదు? తన బహిరంగ పరిచర్యకు ఎడారిలో సిద్ధపడాలని యేసు తీసుకున్న నిర్ణయం మన సహజ మానవ హేతుబుద్ధికి అందదు. ఎందుకంటే యేసు దైవిక బుద్ధికి భిన్నంగా, మన సహజ మానవ హేతుబుద్ధి జన్మపాపం వల్ల కలిగిన పతిత స్థితి ప్రభావానికి లోతుగా లోనైంది. కానీ యేసు స్పష్టంగా చూడగలిగారు. అంతేకాక, ప్రకృతికి అతీతమైన జ్ఞానం మనలను ఉన్నత స్థితికి చేర్చేందుకు అనుమతించినప్పుడు, ఎడారిలోకి వెళ్లాలన్న ఆయన నిర్ణయం మన పతిత మానవ హేతుబుద్ధికి కూడా విరుద్ధంగా అనిపించదు.
మీ తపస్సుకాల ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిస్తున్నప్పుడు, మీకు వెంటనే అర్థమయ్యే వాటిని లేదా సుఖంగా అనిపించే వాటిని మాత్రమే చేయాలనే శోధనను దూరం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. ఈ ప్రయాణం కోసం దైవజ్ఞానాన్ని వెదకండి. యేసు గడిపిన నలభై రోజులకు సంబంధించిన ఏ అంశమైనా కష్టంగా అనిపిస్తే, అయినా దానిని ఓర్పుతో భరించండి. మన పతిత స్థితిలో మనం అసౌకర్యాన్ని కాక సౌకర్యాన్ని; త్యాగాన్ని కాక భోగాన్ని; లేమిని కాక సమృద్ధిని; నిస్వార్థాన్ని కాక స్వార్థాన్ని కోరుకుంటాం. మన అయోమయమైన మానవ హేతుబుద్ధి అత్యంత చెడ్డదిగా భావించే దానిలోనే తరచూ అత్యుత్తమమైనది లభిస్తుందని, ఎడారిలోకి వెళ్లాలన్న యేసు నిర్ణయం మనకు నేర్పాలి. సువార్తలలో యేసు బోధించిన దాదాపు అన్నింటిలోనూ ఈ పాఠం కనిపిస్తుంది; ముఖ్యంగా, బాధను, మరణాన్ని స్వచ్ఛందంగా స్వీకరించాలన్న ఆయన నిర్ణయంలో ఇది కనిపిస్తుంది.
ఈ తపస్సుకాలంలో మన ప్రభువుతో కలిసి నిజంగా “ఎడారి”లోకి ప్రవేశించాలంటే, మనం తరచూ వేటికోసం తహతహలాడుతున్నామో, వేటిని వెంబడిస్తున్నామో, వేటిపట్ల మమకారం పెంచుకున్నామో ముందుగా గుర్తించాలి. అవి తమంతట తాము పాపమైనవి కాకపోయినా, మన ఆత్మలు కోరుకునే నిజమైన స్వేచ్ఛకు తరచూ అవే అతిపెద్ద అడ్డంకులుగా ఉంటాయి. ఎడారిలోకి ప్రవేశించడమంటే మన మితిమీరిన మమకారాలను విడిచిపెట్టే ప్రక్రియ. తద్వారా మనకు తృప్తినివ్వగల ఏకైక వాస్తవాలైన దేవుణ్ణి, ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించేందుకు మనం సిద్ధపడతాం. మనం వెదకవలసింది నిజమైన స్వేచ్ఛనే. ఇది సులభమైన ప్రయాణం కాదు. నిజానికి, నలభై రోజులపాటు ఆహారం లేకుండా ఎడారిలోకి వెళ్లి, దుష్టుడు మన దారిలోకి విసిరే ప్రతి శోధననూ ఎదుర్కోవాలనే ఆలోచన ఎంత బాధాకరమో, ఈ ప్రయాణమూ అంతే బాధాకరం. మన పతిత మానవ స్వభావం మొదట్లో అలాంటి ఆలోచనకు ఎదురుతిరిగినా, మన అంతరాంతరాల్లో మనం కోరుకునే దానిని చేరుకోవడానికి ఇదే ఏకైక మార్గమని దైవజ్ఞానం మనకు చెబుతుంది.
మీ పతిత మానవ స్వభావాన్ని, దానిలోని క్రమరహితమైన తహతహలను, కోరికలను ధ్యానించండి. మీకు తరచూ ఎదురయ్యే కొన్ని శోధనలను గుర్తించిన తరువాత, ఎడారిలో ఉన్న యేసు గురించి ఆలోచించండి. ఆయన అక్కడ సంతోషంగా ఉన్నారా? ఈ లోకం అందించే ఎన్నో సౌకర్యాలు లేకుండానే ఆయన సంతృప్తిగా ఉన్నారా? ఆయన ప్రశాంతంగా ఉన్నారా? నిశ్చయంగా ఉన్నారు. ఎడారిలోని నిరాశ్రయ స్థితిని, దుష్టుడు తనపై మోపిన బాధలను అనుభవించినప్పటికీ, పతిత మానవాళి ఎదుర్కొనే శోధనలను, అనేక ఉచ్చులను యేసు స్పష్టంగా గుర్తించి, వాటన్నిటినీ దాటివెళ్లారు. తన తండ్రి చిత్తంతో ఐక్యంగా ఉండేందుకు ఈ లోకం అందించే వాటన్నిటినీ త్యజించడం ద్వారా మన ప్రభువు తన మానవాత్మలో పొందిన సంతృప్తి, ఊహించగల ప్రతి సౌకర్యం, భోగం ఇవ్వగల దానికంటే ఎక్కువ మానవ సంతృప్తిని కలిగించింది. ఈ తపస్సుకాలంలో యేసును అనుసరించి ఎడారిలోకి వెళ్లాలని మీరు నిర్ణయించుకుంటే, అదే ఫలితం మీకూ లభిస్తుంది.
ఏకాంత వేదనను అనుభవించిన నా ప్రభువా, నీవు ఎడారిలోకి ప్రవేశించి, ఈ పతిత లోకం అందించే వాటన్నిటికీ దూరంగా ఉండే ఈ కాలాన్ని భరించాలని స్వచ్ఛందంగా నిర్ణయించుకున్నావు. నీవు ఆకలితో, ఒంటరిగా, సౌకర్యాలు లేకుండా ఉన్నావు; అయినా నీ మానవాత్మ సంపూర్ణంగా సంతృప్తి చెందింది. పరలోకంలోని నీ తండ్రితో నీకున్న ఐక్యతే నీ ఆహారమైంది. ప్రభువా, ఈ జీవితంలో నాకు ఎన్నో మమకారాలు ఉన్నాయి. నిన్ను కోరుకునేదానికంటే ఎక్కువగా నేను కోరుకునేవి ఎన్నో ఉన్నాయి. దయచేసి, ఆ మమకారాలను గుర్తించి, వాటినుంచి విముక్తి పొందే కాలంగా ఈ తపస్సుకాలాన్ని మార్చు. తద్వారా నీతోను, నీ తండ్రితోను మరింత గాఢమైన ఐక్యతలోని ఆనందాన్ని నేను అనుభవించడం ప్రారంభించగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఇది కూడా చూడండి: రెండవ ధ్యానం – సిలువ పాదాల వద్ద 40 రోజులు
