తపస్సుకాలం మూడవ వారంలోని శనివారం
తపస్కాలాన్ని సక్రమంగా గడిపినప్పుడు, దానిని మనం “సరదా” కాలమని వర్ణించలేము. అయితే “సరదా”ను ఆనందంతో ఎన్నడూ సమానంగా చూడకూడదు. సక్రమంగా గడిపిన తపస్కాలపు ప్రధాన ఫలాల్లో ఆనందం ఒకటి. పాపం నుండి విముక్తి, స్పష్టమైన, సరైన ఆలోచన, దేవుని గురించి, ఆయన చిత్తం గురించి మరింత లోతైన అవగాహన, మన జీవితాలను ఆయనకు మరింతగా సమర్పించుకోవడం—వీటి నుండి ఆనందం కలుగుతుంది. అయితే ఆ గమ్యానికి నడిపించే మార్గాన్ని “సరదా”గా వర్ణించలేము.
సాధారణ వాడుకలో “సరదా” అనేది విహారయాత్రకు వెళ్లడంలో, అభిరుచిగల పనిలో నిమగ్నమవడంలో, విందుకు హాజరుకావడంలో లేదా స్నేహితులతో హాయిగా సమయం గడపడంలో దొరుకుతుంది. తపస్కాలాన్ని ఒక శిశువుకు జన్మనివ్వడంతోనో, తుది పరీక్షకు చదవడంతోనో, ఏదైనా కష్టసాధ్యమైన పనిని పూర్తిచేయడంతోనో పోల్చడం మరింత సముచితం. వీటిలో ప్రతిదాని తుది ఫలితం ఏదో ఒక విధమైన ఆనందం లేదా సంతృప్తి అవుతుంది. అయితే ఆ పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు అది వెంటనే సుఖానుభూతిని కలిగించకపోవచ్చు.
పాస్కా పండుగ వైపు మన ప్రయాణంలో సగానికంటే కొంచెం ఎక్కువ దూరం వచ్చాము. కాసేపు ఆగి, ఇప్పటివరకు మన తపస్కాల ప్రయాణాలు ఎంత ఫలవంతంగా సాగాయో ఆలోచించడానికి ఇది మంచి సమయం. పతనమైన మానవ స్వభావం కారణంగా మనం తరచూ మంచి ఉద్దేశాలతో ప్రారంభిస్తాము. అయితే వాటికి అవసరమైన కఠిన శ్రమను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, ఆ మంచి ఉద్దేశాలు క్రమంగా బలహీనపడటం మొదలవుతుంది.
తపస్కాలం పశ్చాత్తాపపడి దేవుని వైపు తిరగడానికి, మన చిత్తాన్ని దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా మలచుకోవడానికి ఉద్దేశించినది. పశ్చాత్తాపం అంటే పాపాన్ని నిజాయితీగా పరిశీలించడం; అది ఆహ్లాదకరమైన పని కాదు. అది ఒక పెద్ద పరీక్షకు చదవడం లాంటిది. దానికి శ్రమ, నిబద్ధత, దృఢసంకల్పం, ఏకాగ్రత, విశాలమైన మనస్సు అవసరం. అంటే కొత్త విషయాలను తెలుసుకోవడానికి, మన జీవితాల్లో అవసరమైన మార్పులు చేసుకోవడానికి, ఆ మార్పుల వల్ల కలిగే బాధను భరించడానికి మనం సిద్ధంగా ఉండాలి.
తపస్కాలపు కష్టాల మధ్య పట్టుదలతో కొనసాగడానికి ఉత్తమ మార్గాల్లో ఒకటి, మనకోసం ఎదురుచూస్తున్న ఆనందంపై ఆశను గట్టిగా పట్టుకోవడం. పాస్కా పండుగే ఆ ఆనందం. పాస్కా అనేది కేవలం రెండు సహస్రాబ్దాల క్రితం జరిగిన ఒక సంఘటన మాత్రమే కాదు; అది ఈనాడు మనకు సమీపిస్తున్న, మనలను రూపాంతరం చేసే వాస్తవం. పాస్కా ఆనందానికి దారితీసే మార్గం తపస్కాలపు కఠిన శ్రమయే. ఈ తపస్కాలంలో మీ ఉత్సాహాన్ని, దృఢసంకల్పాన్ని కోల్పోకండి. మీరు తడబడటం మొదలుపెట్టి ఉంటే, మీ నిబద్ధతకు తిరిగి బలాన్ని చేకూర్చుకోవడానికి తపస్కాలపు ఈ మధ్య దశను ఉపయోగించుకోండి.
ఎడారిలో ఉన్న యేసును గురించి మళ్లీ ధ్యానించండి. ఆయన నలభై రోజులలో కేవలం సగం రోజులు మాత్రమే గడిచిన ఆ దశలో ఆయనపై దృష్టి నిలపండి. అప్పటికి ఆయన ఎంతో అలసిపోయి, ఆకలిదప్పులతో, వేడితో, అసౌకర్యంతో బాధపడుతూ ఉండి ఉంటారు. అయినా ఆయన తన ప్రయత్నాన్ని సడలించలేదు. తన నలభై రోజుల ముగింపును, ఆ తరువాత సాగబోయే తన మూడు సంవత్సరాల బహిరంగ పరిచర్య ముగింపును ఆయన చూశారు. అదంతా తన పునరుత్థాన ఆనందానికి దారితీస్తుందని ఆయనకు తెలుసు. తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలనే అచంచలమైన దృఢసంకల్పంతో ముందుకు సాగేందుకు ఆ ఆనందమే ఆయనను ప్రేరేపించింది. మీరూ అలాగే చేయడానికి కృషి చేయండి.
ఆశకు, ఆనందానికి ప్రభువా, ఎడారిలోని బాధలు, నీ సిలువ బాధలు మహిమతోనూ, అనేక ఆత్మల రక్షణతోనూ ముగుస్తాయని నీకు తెలుసు కాబట్టి నీవు వాటిని భరించావు. నా సిలువను మోస్తూ, నా జీవితాన్ని రూపాంతరం చేయడానికి నీకు చోటిస్తూ, నా ఆత్మ శుద్ధీకరణకు అవసరమైన కఠిన శ్రమలో నిమగ్నమవుతూ, నిన్ను అనుసరించాలని కోరుకునే ఆ “అనేకమంది”లో నాకూ స్థానం కలుగునుగాక. ప్రియ ప్రభువా, నా జీవితం నీదే; ఈ తపస్కాలపు “ఎడారి”లో మిగిలిన ప్రయాణమంతా నన్ను నడిపించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఇది కూడా చూడండి: ఇరవై రెండవ రోజు: సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు
