తెలుగు

పరిచయం

పునీత సిలువ యోహానును కతోలిక సభలో అత్యంత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక బోధకశ్రేష్ఠునిగా అనేకులు భావిస్తారు.  ఈ ఉన్నత గౌరవం ఆయన ఆధ్యాత్మిక రచనలకు విశిష్ట స్థానాన్ని కల్పిస్తూ, ఆయన జ్ఞానంపైనా బోధనపైనా ఆధారపడేవారికి మరింత నమ్మకాన్ని ఇస్తుంది.  ఆయన అంతరంగ జీవితంలో నిజమైన మార్గదర్శి. తన నాలుగు ప్రధాన రచనలలో ఆయన మనకు ఆధ్యాత్మిక జ్ఞాన సంపదను అందించారు: కార్మెలు పర్వతారోహణం, ఆత్మ యొక్క చీకటి రాత్రి, ఆధ్యాత్మిక గీతం మరియు ప్రేమ యొక్క సజీవ జ్వాల.  

ఈ నాలుగు గ్రంథాలు కలిపి మార్మిక వేదాంతశాస్త్రానికి సంబంధించిన ఒక నిరంతర వివరణగా రూపొందాయి. దేవునితో పరిపూర్ణ ఐక్యత గల జీవితం వైపు మనలో ప్రతి ఒక్కరూ సాగించాలని పిలువబడిన ప్రయాణాన్ని అవి లోతుగా పరిశీలిస్తాయి.  తన బోధనలలో పునీత యోహాను ప్రత్యేకంగా రెండు రకాల “శుద్ధీకరణలపై,” లేదా “చీకటి రాత్రులపై,” దృష్టి సారిస్తారు. జీవితంలో పరిపూర్ణతను సాధించడానికి ప్రతి ఆత్మ వీటిగుండా ప్రయాణించాలి. ఈ శుద్ధీకరణలను స్వీకరించడం కష్టమైనప్పటికీ, అవి అవసరమని నొక్కిచెప్పడం ముఖ్యం.  వాటిని మన ఇష్టానుసారం వదిలివేయలేము. ఈ జీవితంలో ఈ శుద్ధీకరణలను పూర్తి చేయనివారిని, దేవుడు తప్ప మరి దేనిపట్లనైనా వారికి ఉన్న మమకారం నుండి విడిపించడానికి, ఉత్తరించే స్థలం ఎదురుచూస్తుంది.  అంతిమంగా, పరిశుద్ధత అంటే దేవునిపట్ల, కేవలం దేవునిపట్ల మాత్రమే అనుబంధం కలిగి, ఆయననే కోరుకోవడం.

పునీత సిలువ యోహానును, ఆయన ఆధ్యాత్మిక బోధనలను క్షుణ్ణంగా అర్థం చేసుకోవడానికి సంవత్సరాలు లేదా దశాబ్దాలు కూడా పట్టవచ్చు. కాబట్టి నెమ్మదిగా ముందుకు సాగుతూ, ఒక్కో అధ్యాయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి.  ఏదైనా భాగం వెంటనే అర్థం కాకపోతే, దానిని మళ్లీ చదవండి, మననం చేయండి, హృదయాన్ని తెరచి దేవుని మాట వినండి. ప్రతి అధ్యాయం అంతకుముందు అధ్యాయంపై ఆధారపడి ముందుకు సాగుతుంది. కాబట్టి ముందుకు వెళ్లే ముందు మీరు చదివినదాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం.  పవిత్రాత్మను మీ మార్గదర్శిగా ఉండనివ్వండి; పునీత సిలువ యోహాను జ్ఞానం మన దివ్య ప్రభువుతో మరింత గాఢమైన ఐక్యతలోకి మిమ్మల్ని నడిపించనివ్వండి.

పునీత సిలువ యోహాను యొక్క గాఢమైన వేదాంతశాస్త్రాన్ని ఎక్కువమంది పాఠకులకు అర్థమయ్యేలా, అందుబాటులో ఉండేలా అందించడానికి ఈ గ్రంథం ప్రయత్నిస్తుంది.  మన కతోలిక సభలో ఇప్పటివరకు ఉన్న ఆధ్యాత్మిక వేదాంతవేత్తలలో పునీత సిలువ యోహాను బహుశా అత్యంత గొప్పవారు కనుక, ఆయన అంతర్దృష్టులు, వివరణలు, జ్ఞానం కేవలం మానవ సామర్థ్యాలకు అతీతమైనవి.  అందువల్ల, పునీత యోహాను బోధించిన విషయాల అంతరార్థాన్ని మీరు గ్రహించగలిగితే, ఆయన కతోలిక సభకు అందించిన దాని లోతును, విస్తృతిని చూసి విస్మయం చెందుతారు.

 

జీవిత చరిత్ర వివరాలు

హువాన్ దె యేపెస్ ఇ ఆల్వారెస్ 1542లో స్పెయిన్‌లోని ఆవిలా ప్రాంతానికి చెందిన ఫోంటివేరోస్‌లో జన్మించారు (ఖచ్చితమైన తేదీ తెలియదు).  ఫోంటివేరోస్‌లో స్థిరపడిన, క్రైస్తవ మతాన్ని స్వీకరించిన యూదుల వంశానికి ఆయన కుటుంబం చెందినది. ఆయన తండ్రి గొన్సాలో పట్టు వ్యాపారం చేసే బంధువుల వద్ద లెక్కలు చూసేవారు.  1529లో గొన్సాలో, పేదరికంలో ఉండి చిన్నతనంలోనే అనాథ అయిన కతలీనాను వివాహం చేసుకున్నారు. గొన్సాలో సంపన్న కుటుంబం ఈ వివాహాన్ని అంగీకరించలేదు. దాంతో ఆయన బంధువులు ఆయనను దూరం పెట్టారు; వారి లెక్కలు చూసే పని కూడా ఆయనకు లేకుండా పోయింది.  అందువల్ల గొన్సాలో తన కుటుంబాన్ని పోషించడానికి, తన నవవధువు చేస్తున్న నేతపనిలో ఆమెతో కలిసి పనిచేయడం ప్రారంభించారు. గొన్సాలో, కతలీనా దంపతులకు ముగ్గురు కుమారులు కలిగారు: ఫ్రాన్సిస్కో, లూయిస్, హువాన్.

1545లో, యోహానుకు కేవలం మూడు సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు, ఆయన తండ్రి మరణించారు. దాంతో పిల్లలను పెంచి పోషించే బాధ్యత కతలీనా ఒక్కరిపైనే పడింది.  ఆ కాలంలో ఒక వితంతువుకు ఇది కష్టమైన బాధ్యత. ఆమె గొన్సాలో కుటుంబాన్ని సహాయం కోరారు, కానీ వారు నిరాకరించారు. అందువల్ల ఆమె, ఆమె కుమారులు కటిక పేదరికంలో జీవించారు.  గొన్సాలో మరణించిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, పోషకాహార లోపంతో లూయిస్ మరణించాడు. చివరికి కతలీనా, ఫ్రాన్సిస్కోను, హువాన్‌ను తీసుకొని, పెద్ద నగరమైన మెదీనా దెల్ కాంపోకు వెళ్లి, మళ్లీ నేతపని ప్రారంభించారు.

మెదీనాలో పేద పిల్లల కోసం ఉన్న ఒక వసతి పాఠశాలలో చదువుకునే అవకాశం హువాన్‌కు లభించింది.  ఆయనకు ప్రాథమిక విద్యతోపాటు వసతి, ఆహారం లభించాయి. హువాన్ ప్రతిభావంతుడైన విద్యార్థిగా గుర్తింపు పొందారు. 1559లో, ఆయనకు 17 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు, సమీపంలో కొత్తగా స్థాపించిన యేసుసభ పాఠశాలలో చదువుకోవడానికి ఆయనకు ఆహ్వానం వచ్చింది.  యేసుసభ గురువుల వద్ద హువాన్ మానవీయ శాస్త్రాలు, వ్యాకరణం, వాక్చాతుర్యం, లాటిన్, గ్రీకు భాషలను అభ్యసించారు. నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, 1563లో, ఆయన కార్మెలు మఠసభలో ప్రవేశించి, పునీత మత్తీయసుకు చెందిన యోహాను అనే పేరును స్వీకరించారు.

యోహాను 1564లో కార్మెలు మఠసభ సభ్యునిగా వ్రతదీక్ష చేశారు. ఆ తరువాత, కాలక్రమేణా నియమావళిలో వచ్చిన వివిధ మార్పులను స్వీకరించడానికి బదులుగా, ప్రాచీన కార్మెలు నియమావళిని అక్షరాలా పాటించడానికి తన పెద్దల నుండి ప్రత్యేక అనుమతి పొందారు.  వ్రతదీక్షల తరువాత, వేదాంతశాస్త్రం, తత్వశాస్త్రం అభ్యసించడానికి ఆయనను ఎంతో ప్రతిష్ఠాత్మకమైన సలమాంకా విశ్వవిద్యాలయానికి పంపించారు. అక్కడ ఆయన చదువులో రాణించి, తన మేధస్సుకు, అంతర్దృష్టులకు పేరుపొందారు. చదువు పూర్తయ్యే సమయానికి, మరింత ధ్యానమయమైన జీవితాన్ని గడపాలని కోరుకుంటూ, కార్మెలు మఠసభలో తన దైవపిలుపును గురించి యోహాను పునరాలోచించారు.  దాంతో గురుపట్టాభిషేకం పొందిన తరువాత కార్తూసియన్ మఠసభలో చేరాలని నిర్ణయించుకున్నారు. యోహాను నిజంగానే 1567లో గురుపట్టాభిషేకం పొందారు.

ఫాదర్ జాన్ తన తొలి దివ్యబలిపూజను అర్పించడానికి మెదీనాకు తిరిగి వచ్చారు. అయితే, కార్మెలు మఠకన్య అయిన అవిలా తెరేసాను కలిసిన తరువాత, కార్తూసియన్ సభలో చేరాలన్న ఆయన ఉద్దేశం పూర్తిగా మారిపోయింది. మదర్ తెరేసా కార్మెలు మఠసభను సంస్కరిస్తూ ఉండేవారు; ఒక కొత్త మఠాన్ని స్థాపించడానికి ఆమె మెదీనాకు వచ్చారు. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, కొత్తగా గురుపట్టాభిషేకం పొందిన ఫాదర్ జాన్ గురించి విని, ఆయన తొలి దివ్యబలిపూజకు హాజరయ్యారు. తరువాత, తన సంస్కరణోద్యమంలో ఆయన మొదటి మఠసోదరుడు అవుతారనే ఆశతో, కార్మెలు మఠసభను సంస్కరించాలన్న తన ఆలోచనలను ఆయనతో పంచుకున్నారు. ఫాదర్ జాన్‌కు ఆసక్తి కలిగింది. కార్మెలు సభలోనే ఉండి, ప్రాచీన నియమావళిని పునరుద్ధరిస్తూ కొత్త సంస్కరణలలో తనకు సహాయపడాలన్న ఆమె ఆహ్వానాన్ని ఆయన అంగీకరించారు.

మదర్ తెరేసాతో కలిసి వయదోలిద్‌కు తిరిగి వచ్చిన తరువాత, ఆయన కొంతకాలం ఆమె మార్గదర్శకత్వంలో శిక్షణ పొందారు. మరో ఇద్దరు కార్మెలు సోదరులతో కలిసి మఠసోదరుల కోసం మొదటి మఠగృహాన్ని స్థాపించారు. ఈ మొదటి మఠగృహం 1568 నవంబర్ 28న అధికారికంగా ప్రారంభమైంది. ఫాదర్ జాన్ తన పాత పేరును విడిచిపెట్టి, సిలువకు చెందిన ఫాదర్ జాన్ అనే కొత్త పేరును స్వీకరించారు. మరింతమంది మఠసోదరులు వారితో చేరడంతో, అప్పటికి మఠ ఉపాధిపతిగానూ నవశిష్యుల శిక్షణాధికారిగానూ ఉన్న ఫాదర్ జాన్, సమీపంలోని అల్కలాలో ఉన్న ఒక పెద్ద మఠగృహానికి మారారు. అక్కడ ఆయన విశ్వవిద్యాలయ రెక్టర్‌గా కూడా బాధ్యతలు చేపట్టారు.

1572 మే నెలలో, అవిలాలోని దైవ మానవావతార మఠంలో ఉన్న సోదరీమణులకు ఆధ్యాత్మిక నిర్దేశకులుగా ఉండేందుకు అక్కడికి రావాలని మదర్ తెరేసా ఆయనను కోరారు. ఆయన అక్కడ ఐదు సంవత్సరాలు ఉండి, సోదరీమణులతో సన్నిహితంగా పనిచేస్తూ, తన ఆధ్యాత్మిక జీవితంలోనూ లోతుగా ఎదిగారు. అనేక విధాలుగా తనకు ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శిగా ఉన్న మదర్ తెరేసాకే ఆధ్యాత్మిక నిర్దేశకులుగా ఉండే ప్రత్యేక దీవెన ఆయనకు లభించింది. 1572లో ఆయన అక్కడికి వచ్చిన కొద్దికాలానికే, ఫాదర్ జాన్ తన ఆధ్యాత్మిక నిర్దేశకులుగా ఉండగా, మదర్ తెరేసా దైవసంయోగమనే ఆధ్యాత్మిక పరివర్తనలోకి ప్రవేశించారు. పవిత్రాత్మ వారి జీవితాలలోనూ, వారి ఆధ్యాత్మిక స్నేహం ద్వారానూ శక్తివంతంగా పనిచేస్తుండటంతో, కొన్నిసార్లు వారి సంభాషణలు వారిద్దరినీ ఆధ్యాత్మిక పారవశ్యంలోకి తీసుకువెళ్లేవి.

విచారకరంగా, ఆ కాలంలో సభలోనూ రాజకీయాలకు స్థానం ఉండేది; కార్మెలు మఠసభను సంస్కరించాలనే ఆలోచన నచ్చనివారు కొందరు ఉండేవారు. 1576 జనవరిలో, అప్పటి ఆచారాలను అనుసరిస్తూ బాగా స్థిరపడిన ‘కార్మెలైట్స్ ఆఫ్ ది అబ్జర్వెన్స్’ సభ్యులు ఫాదర్ జాన్‌ను మొదటిసారి నిర్బంధించారు. ఫాదర్ జాన్, మదర్ తెరేసా చేపట్టిన సంస్కరణలనూ, ‘డిస్కాల్స్డ్ కార్మెలైట్స్’ అని పిలువబడిన వారి మఠసభనూ అంతం చేయాలని వారు కోరుకున్నారు. ఆ పేరుకు బూట్లకు బదులు చెప్పులు ధరించేవారు అని అర్థం. డిస్కాల్స్డ్ కార్మెలైట్స్ సంస్కరణలకు అనుకూలంగా ఉన్న పాపుగారి దౌత్య ప్రతినిధి నికొలాస్ ఓర్మనేటో జోక్యంతో, ఆయన నిర్బంధం త్వరగానే ముగిసింది. అయితే, మరుసటి సంవత్సరం, 1577 జూన్‌లో ఆ దౌత్య ప్రతినిధి మరణించారు. సంస్కరణలకు అనుకూలంగా లేని ఒక కొత్త దౌత్య ప్రతినిధిని నియమించారు. అందువల్ల, అదే సంవత్సరం డిసెంబర్‌లో, కార్మెలైట్స్ ఆఫ్ ది అబ్జర్వెన్స్ సభ్యులు ఫాదర్ జాన్‌ను మళ్లీ నిర్బంధించి, టోలెడోలోని తమ మఠంలో కారాగారంలో ఉంచారు. ఆయన అక్కడ తొమ్మిది నెలలు ఉన్నారు.

నిర్బంధించిన తరువాత, తన సంస్కరణల విషయంలో “పశ్చాత్తాపపడాలని”, మెదీనాలోని మఠానికి తిరిగి వెళ్లాలని ప్రాంతీయ మఠాధిపతి ఫాదర్ జాన్‌ను ఆదేశించారు. అయితే, దౌత్య ప్రతినిధి ఓర్మానియో జీవించి ఉన్నప్పుడే సంస్కరణల పనికి ఆయన అనుమతి పొందినందున, ప్రాంతీయ మఠాధిపతి డిమాండ్లకు తాను కట్టుబడి లేనని వాదిస్తూ, ఫాదర్ జాన్ అలా చేయడానికి నిరాకరించారు. దాంతో, ఆయన తిరుగుబాటు చేస్తున్నారనీ, ఉద్దేశపూర్వకంగా వారి అధికారానికి అవిధేయత చూపుతున్నారనీ తీర్పునిచ్చి, ఆరు అడుగుల వెడల్పు, పది అడుగుల పొడవు ఉన్న ఒక చిన్న చీకటి కారాగార గదిలో ఆయనను బంధించారు.

ఆయన కారాగారంలో ఉన్న తొమ్మిది నెలల కాలంలో, ఆయన “పశ్చాత్తాపపడేలా” చేయడానికి మఠసోదరులు ఆయనను తరచూ హింసించేవారు. మార్చుకోవడానికి మరో జత దుస్తులు ఇవ్వలేదు; చాలా తక్కువ ఆహారం ఇచ్చేవారు. పేల బాధను ఆయన తీవ్రంగా అనుభవించారు; చదువుకోవడానికి ఆయన ప్రార్థనా సమయాల గ్రంథాన్ని మాత్రమే ఇచ్చారు. గోడపైన ఎత్తులో ఒక చిన్న కిటికీ మాత్రమే ఉన్న ఆ చిన్న చీకటి గదిలో, శీతాకాలపు తీవ్రమైన చలినీ, వేసవికాలపు వేడినీ ఆయన భరించారు. అయితే, ఈ హింసాకాలంలోనే మన సభను సుసంపన్నం చేసిన అత్యుత్తమ ఆధ్యాత్మిక సంపదలలో కొన్ని పుట్టుకొచ్చాయి. ఈ కారాగారపు చీకటిలో ఫాదర్ జాన్ అనేక కవితలను రచించారు. వాటిలో ఆత్మ యొక్క చీకటి రాత్రి, అలాగే ఆధ్యాత్మిక గీతం లోని కొన్ని భాగాలు ఉన్నాయి. ఈ హింస నిష్ఫలంగా మిగిలిపోవడానికి దేవుడు అనుమతించలేదు. ఫాదర్ జాన్ తన ప్రార్థన ద్వారా, దేవునికి తనను తాను సమర్పించుకోవడం ద్వారా ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో లోతుగా ఎదిగి, అంతరంగ స్వేచ్ఛలోకి ప్రవేశించారు.

1578 ఆగస్టులో, ఫాదర్ జాన్ తన కవితలో వర్ణించినట్లుగా, రాత్రివేళ “చీకటిలో” తప్పించుకొని, టోలెడోలోని మదర్ తెరేసా సోదరీమణుల వద్ద ఆశ్రయం పొందేలా దేవుడు అద్భుతరీతిగా సహాయపడ్డారని చెబుతారు. చివరకు ఆయన సాంతా క్రూస్‌కు తప్పించుకొని వెళ్లారు. అక్కడ ఆయనను రహస్యంగా సంరక్షించి, పూర్తిగా కోలుకునే వరకు పరిచర్య చేశారు. తరువాతి సంవత్సరాలలో, ఆయన కారాగార అనుభవం, ఆయన రచించిన కవితలు, గాఢమైన ప్రార్థనతోనూ అధ్యయనంతోనూ గడిపిన జీవితం—ఇవన్నీ సభ చరిత్రలోనే ఆధ్యాత్మిక మార్మిక వేదాంతంపై వెలువడిన అత్యుత్తమ రచనలలో నాలుగింటిని రాయడానికి ఆయనను సిద్ధం చేశాయి.

ఫాదర్ యోహాను చెరనుంచి తప్పించుకున్న తరువాతి సంవత్సరంలో, పాదరక్షలు ధరించని కార్మెలీయులు విస్తృత కార్మెలీయ సభలోనూ, కతోలిక సభలోనూ తమ స్థితికి అధికారిక గుర్తింపు పొందడానికి శాయశక్తులా కృషి చేశారు. కొత్త పాపుగారి రాయబారి వారిని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, రాజు జోక్యం చేసుకున్నాడు. 1579 ఏప్రిల్‌లో, పాదరక్షలు ధరించని కార్మెలీయులను పర్యవేక్షించడానికి, వారి సంస్కరణలకు తోడ్పడడానికి ఒక కొత్త ప్రొవిన్షియల్ అధిపతిని నియమించారు. 1580లో, నియమానుష్ఠాన కార్మెలీయుల నుంచి స్వతంత్రంగా ఉండటానికి పాదరక్షలు ధరించని కార్మెలీయులకు పరిశుద్ధ పీఠం అనుమతినిచ్చింది. కొత్త మఠాలలో ఒకదానికి ఫాదర్ యోహాను అధిపతిగా నియమితులయ్యారు. మదర్ తెరేసా 1582లో మరణించారు. 1585లో పాదరక్షలు ధరించని కార్మెలీయులను ఒక స్వతంత్ర ప్రావిన్స్‌గా స్థాపించడంతో, నియమానుష్ఠాన కార్మెలీయుల నుంచి వారికి మరింత స్వాతంత్ర్యం లభించింది. ఫాదర్ యోహాను ప్రావిన్స్ వికార్‌గా ఎన్నికయ్యారు.

ఫాదర్ యోహాను, మదర్ తెరేసా ఎంతో కీలక పాత్ర పోషించిన ఈ సంస్కరణలోని ఆధ్యాత్మిక వరాలు ఇవి: 1) మరియమాత పట్ల గాఢమైన భక్తి, 2) నిరంతర ప్రార్థనా జీవితాన్ని కొనసాగించడానికి జాగ్రత్తగా రూపొందించిన దైనందిన ప్రణాళిక, 3) ఏకాంతం, శారీరక శ్రమ, నిరంతర మాంసాహార వర్జన, ఉపవాసం, సోదరప్రేమ అనే తపశ్చర్యలపై దృష్టి నిలిపే కఠినమైన మఠాంతర్వాస నియమం. ఈ కొత్త, కఠిన నియమాలతో కూడిన కార్మెలీయ జీవితానికి అనేకులు ఆకర్షితులయ్యారు. అందువల్ల, సన్యాసినుల మఠాలు, సన్యాసుల మఠాలు రెండూ స్థాపితమవుతూనే ఉన్నాయి.

ఫాదర్ యోహాను 1991 సెప్టెంబరులో తన కాలికి గ్యాంగ్రీన్ సోకేవరకు మఠాలను స్థాపిస్తూ, సంస్కరణను పర్యవేక్షిస్తూ ఉన్నారు. తన అనారోగ్యానికి పరిచర్య పొందడానికి ఆయన ఉబేదాలోని ఒక మఠానికి వెళ్లారు. అయితే, అక్కడి అధిపతి ఫాదర్ యోహాను మఠానికి భారమని వాదిస్తూ, ఆయనతో నిరాదరణగా ప్రవర్తించారు. డిసెంబరు 13న, తన మరణానికి కొన్ని గంటల ముందు, ఫాదర్ యోహాను ఆ మఠాధిపతిని తన గదికి పిలిచి, తాను భారమైనందుకు తనను క్షమించమని వినయంగా వేడుకున్నారు. ఈ వినయపూర్వక చర్య ఆ మఠాధిపతిని పూర్తిగా మార్చివేసింది; ఫాదర్ యోహాను పవిత్రత ఆయనను గాఢంగా కదిలించింది. అర్ధరాత్రి వేళ, ఆ పునీత సన్యాసి దేవదూతలతో కలిసి ప్రాతఃకాల స్తుతిప్రార్థనలను ఆలపించడానికి, పరలోకంలో తన ప్రియతముని చెంతకు, తన సొంతింటికి చేరుకున్నారు. అలా దైవైక్యం వైపు సాగిన తన మార్మిక యాత్రను పూర్తి చేశారు.

 

పునీత యోహాను బోధనల రూపరేఖలు

సిలువ యోహాను గారు తన నాలుగు గ్రంథాలలో అందించిన బోధనల సంక్షిప్త రూపరేఖలు తెలుసుకోవడం సహాయకరంగా ఉంటుంది. వివిధ అధ్యాయాలను చదువుతున్నప్పుడు, మీరు చదువుతున్న విషయాన్ని దాని సందర్భంలో నిరంతరం అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ రూపరేఖలను తిరిగి చూడండి. ఒక వ్యక్తి సాగించే మొత్తం ఆధ్యాత్మిక యాత్రను ఇక్కడ ఆరు దశలలో అందిస్తున్నాం. మొదటి దశ అయిన “తొలి పరివర్తన” ఇప్పటికే జరిగిందని పునీత యోహాను భావిస్తారు; అయితే దానిని ఆయన వివరించరు. అందువల్ల, ఆ దశ వివరణ పునీత యోహాను రచనల కంటే సాధారణ ఆధ్యాత్మిక వేదాంతశాస్త్రంపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉంది. మిగిలిన ఐదు దశలను ఆయన తన రచనలలో సమగ్రంగా వివరించారు.

  1. తొలి పరివర్తన—పునీత యోహాను ఈ దశను వివరించరు. ఎందుకంటే, క్రైస్తవులు ఇప్పటికే ఉద్దేశపూర్వకంగా ఈ దశలోకి ప్రవేశించారని ఆయన భావిస్తారు. ఈ దశలో ఒక వ్యక్తి పాపజీవితం నుంచి మరలి, జ్ఞానస్నానాన్ని, దాని ఫలాలను స్వీకరించి, దేవునితో కలిసి నడవడం ప్రారంభిస్తారు.
  2. ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి—ఈ ప్రక్రియలో పాపంతో ముడిపడిన ప్రాపంచిక ఆసక్తులన్నిటినీ ఉద్దేశపూర్వకంగా విడిచిపెట్టడం ఉంటుంది. ఆత్మ తన భావోద్వేగాలు, వాంఛలు అన్నీ దేవుని వైపు, ఆయన పవిత్ర చిత్తం వైపు మళ్లేలా తన కోరికల దిశను మార్చుకుంటూనే ఉంటుంది.
  3. ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి—ఇది ఒక “శుద్ధీకరణాత్మక ధ్యానం.” ఇందులో వ్యక్తి దేవుని నుంచి ఒక ప్రత్యేక కృపను పొందుతారు. ఆ కృప, ముందు దశలో ప్రారంభమైన ఇంద్రియ వాంఛల శుద్ధీకరణను పూర్తి చేస్తుంది. ఆత్మకు ఇక ఈ లోక వస్తువులలో భౌతిక ఆనందం, సంతృప్తి లభించవు; తన క్రమరహిత వాంఛలు ఎండిపోతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఈ శుద్ధీకరణ బాధాకరమైనదే అయినా, ఆ బాధ ఆత్మ దేవునిపైనే దృష్టి నిలపడానికి సహాయపడుతుంది. ఏడు ప్రధాన పాపాలు ఒక కొత్త ఆధ్యాత్మిక రూపంలో తనలో ఉన్నాయని కూడా ఆత్మ గుర్తిస్తుంది. ఫలితంగా, ఆత్మ ఇకపై దేవుని సేవించడం “మంచి అనుభూతిని ఇస్తుంది” కాబట్టి కాక, కేవలం ప్రేమతోనే ఆయనను సేవించేలా దేవుడు ఆధ్యాత్మిక కోరికలను సైతం ఎండిపోనివ్వడం ప్రారంభిస్తారు.
  4. ఆత్మ యొక్క క్రియాశీల రాత్రి—ఈ దశలో, ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ఆరంభ స్థాయిలో ఉన్న వ్యక్తి ఇప్పుడు “పరిపక్వత సాధించిన” స్థాయికి చేరుకుంటారు. స్థిరత్వం, ధ్యానప్రార్థన, దేవుని పట్ల ఉత్సాహంతో కూడిన కాలాన్ని అనుభవిస్తారు; తరచుగా ఈ కాలం సుదీర్ఘంగా ఉంటుంది. ఆత్మ సద్గుణాలలోనూ పవిత్రతలోనూ ఎదుగుతుంది; అయితే దేవుడు ఇంకా ఎక్కువ కోరుతున్నారని గ్రహించడం మొదలుపెడుతుంది. ఫలితంగా, విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ అనే నిర్మలమైన వరాలను తనలో నింపడానికి దేవునికి అవకాశం ఇవ్వడం ప్రారంభిస్తుంది. దేవుని గురించి తనకున్న పూర్వపు భావనలను, తన భవిష్యత్తు పట్ల అభిరుచులను, దేవుని చిత్తం గురించి తన స్వార్థపూరిత నిశ్చయాలను ఆత్మ ఎరుకతో “విడిచిపెట్టడం” మొదలుపెడుతుంది. దేవునితో ఐక్యతలో ఒక కొత్త స్థాయిని ఎంచుకోవడం ప్రారంభిస్తుంది. సూర్యుణ్ణి తదేకంగా చూస్తున్నట్లుగా, బుద్ధి మరింత సాధారణమైన, అస్పష్టమైన రీతిలో విశ్వసించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఆత్మ యొక్క జ్ఞాపకశక్తి శుద్ధి చెందడం, “మరచిపోవడం” మొదలవుతుంది. సంకల్పశక్తి ఒక రకమైన అనిశ్చిత స్థితిలో నిలిచి, క్షణక్షణం దేవుని మృదువైన నడిపింపు కోసం ఎదురుచూస్తుంది.
  5. ఆత్మ యొక్క నిష్క్రియాత్మక రాత్రి—అంతిమ శుద్ధీకరణలోని ఈ చివరి దశ దేవుని కార్యం. ఇందులో ఆత్మ, కొందరు “ఆధ్యాత్మిక పట్టు గూడు” అని పిలిచిన స్థితిలోకి ప్రవేశిస్తుంది.  ఈ గూటి చీకటిలో బుద్ధి, స్మృతి, సంకల్పం పూర్తిగా రూపాంతరం చెందుతాయి. చీకటి, అస్పష్టతల ద్వారా బుద్ధి దేవుణ్ణి ఒక కొత్త విధంగా తెలుసుకుంటుంది.  స్మృతి తనలోని దేవుని గురించిన అనేక రూపకల్పనల నుండి, పరిమితమైన ఊహల నుండి విముక్తమవుతుంది. సంకల్పం స్వార్థపూరితమైన ప్రతిదానినీ విడిచిపెట్టి, దేవుని చిత్తాన్ని మాత్రమే అంటిపెట్టుకుంటుంది. ఆత్మలో ప్రేమ కలిగించే లోతైన ఆధ్యాత్మిక “పోట్ల” అనుభవం కలుగుతుంది.  ఈ దైవప్రేమ ఆత్మను చీకటిలో ముంచడమే కాక, దానిని వినమ్రంగా, నిరుపేదగా, సమస్తం నుండి రిక్తంగా కూడా చేస్తుంది. అయితే ఇలా జరుగుతున్నప్పుడు, ఆత్మ తన శత్రువులందరికీ—లోకానికి, అపవాదికి, శరీరానికి—కనిపించకుండా దాచబడుతుంది. అది ఆటంకాలేమీ లేకుండా పూర్తిగా స్వేచ్ఛను పొందుతుంది.  ఫలితంగా అది ఆధ్యాత్మిక శక్తితోను ధైర్యస్థైర్యాలతోను నిండి, చలించని భక్తితీవ్రతతో దేవుణ్ణి అంటిపెట్టుకుంటుంది. తన ఆధ్యాత్మిక అంతరంగంలోని అత్యంత రహస్య కేంద్రంలో దాగివున్న ఈ ప్రేమ, బలాల లోతు, దైవ ఐక్య మహిమను పొందడానికి ఆత్మను సిద్ధం చేస్తుంది.
  6. దైవ ఐక్యం—ఆత్మ ఇప్పుడు ఈ లోకంలో పొందగల పరిపూర్ణతను చేరుకుంది.  పాపం పట్ల ప్రతి వాంఛ, ప్రతి కోరిక జయించబడ్డాయి. ఈ లోకపు వస్తువుల పట్ల ప్రతి కోరిక తొలగించబడింది.  బుద్ధి, స్మృతి, సంకల్పాలను దేవుడు స్వచ్ఛమైన రీతిలో, తాను అంతరంగంలో ప్రసాదించే కృప ద్వారా నడిపిస్తాడు. ఇప్పుడు ఆత్మ దేవునిలోని అత్యంత మధురమైన ఆనందంతో నిండివుంటుంది. దేవుని ద్వారా, ఆయన సమస్తంలో ఆనందించే విధంగానే అదీ సమస్తంలో ఆనందిస్తుంది.  కృతజ్ఞత ఆత్మను ముంచెత్తుతుంది; ప్రతి సద్గుణం ఆత్మలో సజీవంగా, స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఆత్మ, దేవుడు ఒక్కటిగా ఉంటారు. ఇక ఆత్మ పొందవలసి మిగిలివున్నది పరలోకంలో దేవుని పరమానంద దర్శనం మాత్రమే.

 

ప్రయాణానికి సిద్ధపాటు

మీరు వైద్య పరిశోధన చేస్తూ, ఒకరోజు క్యాన్సర్‌కు నివారణను కనుగొన్నారనుకోండి. అప్పుడు మీరు కేవలం, “అబ్బా, ఇది ఎంతో ఆసక్తికరంగా ఉంది కదా!  ఈ ఆవిష్కరణను నా దగ్గరే ఉంచుకుంటాను; బహుశా భవిష్యత్తులో దీన్ని లోకానికి వెల్లడించాలని అనుకోవచ్చు” అని మీలో మీరు అనుకోరు. వివేకంతో ఆలోచించే ఏ పరిశోధకులూ అంతటి అద్భుతమైన ఆవిష్కరణను ప్రచురించడాన్ని వాయిదా వేయరు.  బదులుగా, మీ శక్తినంతటినీ శ్రద్ధతోను ఉత్సాహంతోను ఈ అద్భుత ఆవిష్కరణ కోసం వెచ్చిస్తారు. దానిని లోకానికి అందించిన తరువాత, దానివల్ల కలిగే లెక్కలేనన్ని ప్రయోజనాలను చూసి ఆనందిస్తారు.

విచారకరంగా, చాలామంది తమ దుఃఖమయ జీవితానికి “నివారణ” కనుగొన్నప్పుడు, దానిని శ్రద్ధతోను ఉత్సాహంతోను స్వీకరించడంలో విఫలమవుతారు.  ఆ నివారణ క్రీస్తే; ఆయనను చేరే మార్గం నిరంతరం కొనసాగుతూ, మరింత లోతుగా సాగే హృదయపరివర్తన. క్రైస్తవులుగా మారడం అనేది నిరంతరం కొనసాగే ప్రక్రియ, కేవలం ఒక్కసారి తీసుకునే నిర్ణయం కాదు.  మీరు సువార్తను విశ్వసించడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, మీ ప్రయాణం అప్పుడే ప్రారంభమవుతుంది. ఈ ప్రయాణపు అంతిమ లక్ష్యం ఏదో లౌకికమైన, గతించిపోయే గౌరవం కాదు; భౌతిక సంపద కాదు; లోకం అందించగల ఏదీ కాదు.  దాని బహుమతి, సిలువకు చెందిన పునీత యోహాను “ఆధ్యాత్మిక వివాహం” అని పిలిచేదే. దీనినే దైవ ఐక్యం, రూపాంతరం కలిగించే ఐక్యం అని కూడా అంటారు. దైవ ఐక్య పరిపూర్ణత వైపు సాగే ఈ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించమని దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఆహ్వానిస్తున్నాడు.  ఈ మహిమాన్విత వరాన్ని కనుగొనడానికి మీ పూర్ణహృదయంతో కృషి చేయడం తగినదేనని మీరు నమ్మేలా ఈ పుస్తకంలోని పుటలు సహాయపడతాయని ఆశిస్తున్నాము.

 

ఈరోజే నిర్ణయించుకోండి

పరిపూర్ణత వైపు ప్రయాణాన్ని ఈరోజే ప్రారంభించాలనుకునేవారి కోసం ఈ పుస్తకం వ్రాయబడింది.  రేపు కాదు, వచ్చే సంవత్సరం కాదు, భవిష్యత్తులో ఎప్పుడో కాదు. ఈరోజే. అంతేకాక, తమ లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి అవసరమైనదంతా చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవారు మాత్రమే పరిపూర్ణత శిఖరాన్ని అధిరోహించగలరు.  ఏ త్యాగమూ మరీ పెద్దది కాదు; ఏ చిన్న విషయమూ అల్పమైనది కాదు.  ఎలాంటి సంకోచానికీ తావు ఉండకూడదు.

బహుశా ఇది ఆకర్షణీయంగా లేనట్లు, మరీ తీవ్రమైనదిగా, మోయలేని భారంగా, సహేతుకం కానిదిగా అనిపించవచ్చు.  అయితే దేవుడు మన నుండి ఎంతో ఆశిస్తాడు. ఇక్కడే, ఇప్పుడే దైవ ఐక్యంలోకి ప్రవేశించాలని మీరు కోరుకుంటే, 99% నిబద్ధత ఉంటే సరిపోదు.  లోపించిన ఆ 1%, పక్షి కాలికి కట్టిన సన్నని దారంలా ఉంటుంది. దారం ఎంత సన్నగా ఉన్నా, అది తెగిపోతే తప్ప పక్షి ఎగిరిపోలేదు.  పునీత యోహాను ఇలా అంటున్నారు:

పక్షిని సన్నని తాడుతో కట్టినా, లావైన తాడుతో కట్టినా ఫలితం ఒక్కటే. ఎందుకంటే, తాడు సన్నగా ఉన్నా, పక్షి దానిని తెంచుకొని ఎగిరిపోనంతవరకు, లావైన తాడుతో కట్టినట్లే అది గట్టిగా బంధించబడి ఉంటుంది. సన్నని తాడును తెంచడం మరింత సులభమనేది నిజమే; అయినా, ఎంత సులభమైనా సరే, అది తెగకపోతే పక్షి ఎగిరిపోదు. అలాగే, దేనిపట్లనైనా మమకారం ఉన్న ఆత్మ, ఎన్ని సద్గుణాలు కలిగివున్నా, దైవ ఐక్య స్వేచ్ఛను పొందదు. (ఆరోహణం XI.4)

మన విషయంలోనూ అలాగే ఉంటుంది.  అతి స్వల్పమైన సంకోచం ఉన్నా, నిబద్ధతలో అతి స్వల్పమైన లోపం ఉన్నా, అతి స్వల్పమైన అపరిపూర్ణత ఉన్నా, ఈ జీవితంలో మనం దైవ ఐక్యంలోకి పూర్తిగా ప్రవేశించలేము.

చాలామంది మరణించి, ఉత్తరింపుస్థలంలోని శుద్ధీకరణ అగ్నుల గుండా వెళ్లిన తరువాత గానీ దైవైక్య పరిపూర్ణతను పొందరు. చివరికి వారు పరలోకంలో పునీతులవుతారు. అయితే ఈ భూమిపై జీవిస్తూనే దేవుని అంతరంగిక జీవనంలోని అనంత ఆశీర్వాదాలను పొందగలిగినప్పుడు, ఉత్తరింపుస్థలంలో శుద్ధి పొందడానికి మరణం వరకు వేచి ఉండాలని ఎందుకు ఎంచుకోవాలి? ఎందుకు వేచి ఉండాలి? ఎందుకు సంకోచించాలి? దైవైక్య పరిపూర్ణతనే జీవితంలో ఏకైక లక్ష్యంగా ఎందుకు చేసుకోకూడదు?

“పరిపూర్ణత నా లక్ష్యాలలో ఒకటే, కానీ నాకు ఇతర లక్ష్యాలు కూడా ఉన్నాయి” అని మీరు అనవచ్చు. ఆ సమాధానంలోని సమస్య ఏమిటంటే, దైవైక్య పరిపూర్ణత విషయానికి వచ్చేసరికి, దేవుడు మిమ్మల్ని ఇతర లక్ష్యాలతో పంచుకోడు. మీరు దేవునితో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై జీవించాలనుకుంటే, దేవుడే మీకు ఏకైక లక్ష్యం కావాలి. అయితే ఈ మాటను అపార్థం చేసుకోకండి. దేవుణ్ణి, కేవలం దేవుణ్ణి మాత్రమే ఎంచుకోవడం ద్వారా, మీరు ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని కూడా ఎంచుకుంటున్నారు. అంటే, మీరు ఆయన చిత్తంలో పూర్తిగా లీనమై, దానినే మీ చిత్తంగా స్వీకరించి జీవించినప్పుడు, మీకోసం దేవుడు సంకల్పించే ఆనందాలు, సంతృప్తులు, సాఫల్యాలు, సంబంధాలు, ప్రేమకార్యాలు, సౌందర్యం మొదలైనవి, మీ అంతట మీరే మీ జీవితానికి ఏర్పరచుకోగల ఏ లక్ష్యాలకన్నా అనంతంగా గొప్పవని గ్రహిస్తారు.

కాబట్టి ఎందుకు వేచి ఉండాలి? ఎందుకు సంకోచించాలి? దైవైక్య పరిపూర్ణతనే మీ జీవితపు ఏకైక లక్ష్యంగా ఎందుకు చేసుకోకూడదు? ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం సరళమైనదే: మనం పాపులం. పాపం మనలను సోమరితనంలో, ఉదాసీనతలో, అంధత్వంలో, అయోమయంలో, అలసటలో, అణచివేతలో ఉంచుతుంది. ఏమి చేయాలనుకుంటున్నామో మన మనస్సులో తరచూ మనకు తెలుసు. అయినా దానిని చేయలేకపోతున్నట్లే అనిపిస్తుంది. పునీత పౌలు మాటలను గుర్తుచేసుకోండి:

నేను చేసేది నాకే అర్థం కావడం లేదు. ఎందుకంటే నేను కోరుకునేది చేయడం లేదు; నేను ద్వేషించేదానినే చేస్తున్నాను. నేను కోరుకోనిదానిని చేస్తుంటే, ధర్మశాస్త్రం మంచిదని అంగీకరిస్తున్నాను. కాబట్టి ఇప్పుడు అలా చేస్తున్నది నేను కాదు, నాలో నివసిస్తున్న పాపమే. ఎందుకంటే నాలో, అంటే నా శరీరంలో, మంచి నివసించడం లేదని నాకు తెలుసు. మంచి చేయాలనే కోరిక నాలో ఉంది, కానీ దానిని చేయడం నా వల్ల కావడం లేదు. నేను కోరుకునే మంచిని చేయడం లేదు; కోరుకోని చెడునే చేస్తున్నాను. (రోమీయులకు 7:15-19)

ఈ విధంగా, ఆధ్యాత్మిక జీవితంలోని గొప్ప విరోధాభాసాన్ని మనం ఎదుర్కొంటున్నాం. నేను చేయకూడదనుకున్నది చేస్తున్నాను; చేయాలనుకున్నది మాత్రం చేయలేకపోతున్నట్లుంది. ఇది సాధారణ అనుభవమే అయినా, సువార్త సత్యం మన హృదయాలతో లోతుగా మాట్లాడినప్పుడు, అది నిజమని మనకు తెలుస్తుంది. మన అంతరంగపు లోతుల్లో మనమందరం క్రీస్తు నిర్మల సత్యం కోసం తపిస్తాం. మన దోషాలను ఆయన మనకు తెలియజేయాలని, మనకు సవాలు విసరాలని, మనలను మార్చి పవిత్రులుగా చేయాలని కోరుకుంటాం. కానీ చాలా తరచుగా ఆ కోరిక అంతరంగపు లోతుల్లోనే ఉండిపోతుంది, ఎన్నడూ పైకి రాదు.

ఈ పుస్తకంలో పునీత యోహాను జ్ఞానాన్ని, అంతర్దృష్టులను సంక్షిప్తంగా పరిచయం చేయడం ద్వారా, పవిత్రత పట్ల మీ కోరిక మీలో ఉప్పొంగి బయటకు రావాలని ఆశిస్తున్నాం. యోహాను ఆచరణాత్మక అంతర్దృష్టులు, అచంచల ఆధ్యాత్మిక సూత్రాలు మీకు సవాలు విసరడంతోపాటు మిమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తాయి. మీవంతుగా మీరు వాటిని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. పవిత్రతలో ఎదగాలనే దృఢనిశ్చయం మీకు ఉండాలి. నిజానికి, పరిపూర్ణతలో ఎదగాలనే దృఢనిశ్చయం మీకు ఉండాలి! కాబట్టి మీరు కేవలం “కొద్దిగా” మాత్రమే మరింత పవిత్రంగా మారాలనుకుంటే, మీ సమయాన్ని వృథా చేసుకోకండి. మనసు సగం మాత్రమే పెట్టడం నిజానికి మీకు మేలు కంటే ఎక్కువ కీడే చేస్తుంది. ఇక్కడే, ఇప్పుడే పరిపూర్ణతను పొందడానికి అవసరమైనదంతా చేయాలని నిర్ణయించుకోవడమే సరైన వైఖరి. దేవుడు మిమ్మల్ని ఏమి కోరినా, దానికోసం చేసేదంతా తగినదేనని మీరు నిశ్చయంగా నమ్మాలి. సంకోచం వద్దు, సందేహాలు వద్దు.

మీరు ఇంకా సంకోచిస్తుంటే, పునీత యోహాను అంతర్దృష్టులు మీకు సవాలు విసరడానికి వీలు ఇవ్వండి; అవి మిమ్మల్ని మీ సంకోచం నుంచి బయటకు తీసుకువస్తాయని ఆశిద్దాం. స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి, పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉండండి. శ్రద్ధగా వినండి, ఎంతో శ్రద్ధగా వినండి. అతి చిన్న వివరంలో కూడా సత్యాన్ని వెదకండి. దేవుడు మిమ్మల్ని ఏది చేయడానికి నడిపించినా, దానిని చేయడానికి సిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉండండి.

 

“ప్రారంభకులు” అంటే అప్పుడే ప్రారంభించినవారు కాదు

సిలువ పునీత యోహాను తన రచనలను “ప్రారంభకులను” ఉద్దేశించి మొదలుపెడతారు. అయితే “ప్రారంభకుల” ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని మొదటి దశను పరిచయం చేయడానికి ముందు, పునీత యోహాను దృష్టిలో ప్రారంభకులు అంటే చాలామంది భావించే ప్రారంభకులు కారని గమనించడం ముఖ్యం. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని మొట్టమొదటి దశను పునీత యోహాను అసలు చర్చించరు. ఆ దశను సముచితంగా “తొలి హృదయపరివర్తన” అని పిలవవచ్చు.

ఒక వ్యక్తి క్రీస్తును నిజంగా, జీవితాన్ని మార్చివేసే విధంగా కలుసుకుని, జీవితంలోని తీవ్రమైన పాపాలన్నిటినీ విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు జరిగేదే తొలి హృదయపరివర్తన. విచారకరంగా, నేటి ప్రపంచంలో హృదయపరివర్తన ప్రక్రియను కనీసం ప్రారంభించనివారు ఎందరో ఉన్నారు. ఎందరో. వారందరూ మన చుట్టూనే ఉన్నారు.

విశ్వాసాన్ని అందించే సాధనాలుగా పనిచేసే తల్లిదండ్రులు, తోబుట్టువులు, ఉపాధ్యాయులు, ఇతరుల విశ్వాసం ద్వారా ఒక చిన్నారికి క్రమంగా క్రీస్తు పరిచయమవుతున్నప్పుడు, ఎంతో చిన్న వయస్సులోనే తొలి హృదయపరివర్తన జరగవచ్చు. ఈ సందర్భంలో, క్రీస్తును అనుసరించాలని సంపూర్ణంగా నిర్ణయించుకోగల వయస్సు వచ్చేవరకు, ఆ చిన్నారి హృదయంలో క్రమంగా పరివర్తన జరుగుతూ ఉంటుంది.

చిన్న వయస్సులో దారితప్పినవారికి జీవితంలో తరువాతి కాలంలో కూడా తొలి మనఃపరివర్తన కలగవచ్చు. అయితే వయస్సు ఏదైనా, ప్రతి వ్యక్తి సజీవుడైన దేవుణ్ణి కలుసుకోవాలి, పిలుస్తున్న ఆయన స్వరాన్ని వినాలి, తీవ్రమైన పాపాలన్నిటినీ విడిచిపెట్టి, విశ్వాసంతో ఉదారంగా స్పందించాలి.

 

“ఈ మాట మరీ కఠినంగా ఉంది…”

అపొస్తలుడైన యోహాను సువార్తలోని 6వ అధ్యాయంలో యేసు అత్యంత పవిత్రమైన దివ్యసత్ప్రసాదం గురించి బోధిస్తారు. ప్రజలు విన్నారు; యేసు బోధించడం ముగించినప్పుడు కొందరు, “ఈ మాట కఠినంగా ఉంది; దీనిని ఎవరు అంగీకరించగలరు?” అన్నారు (యోహాను 6:60b). ఆ తరువాత ఆరు వచనాలు దాటాక మనం ఇలా చదువుతాం: “దీని ఫలితంగా, ఆయన శిష్యులలో అనేకులు తమ పూర్వ జీవన విధానానికి తిరిగివెళ్లారు; ఇక ఆయన వెంట నడవలేదు” (యోహాను 6:66).

సువార్త సందేశం సవాలుతో కూడుకున్నది. అనేకులు దానిని అంగీకరించరు. అనేకులు నిరుత్సాహపడి వెనుదిరిగి వెళ్లిపోతారు. సిలువకు చెందిన పునీత యోహాను అందిస్తున్నది తన సొంత వేదాంతాన్ని కాదు, కానీ సువార్త వేదాంతాన్నే కాబట్టి, అదే స్పందనను మనం ఆశించవచ్చు. అనేకులు పునీత యోహాను బోధలను చదవడం ప్రారంభించి, అవి మరీ కఠినంగా ఉన్నాయని, అర్థవంతంగా లేవని, సరిగ్గా లేవని, ఇంకా ఇలాంటివే అంటారు. ఫలితంగా, ఈ అద్భుతమైన బోధనను అర్థం చేసుకోవడానికి చేసే ప్రయత్నాన్ని అనేకులు ఎన్నటికీ పూర్తిచేయరు. ఉత్తరింపుస్థలంలో దానిని పూర్తిచేయక తప్పకపోయినా, ఈ జీవితంలో దాని ప్రకారం జీవించడానికి కృషిచేసేవారు ఇంకా తక్కువమందే ఉంటారు.

పునీత యోహాను బోధనల ఈ వివరణను మీరు లోతుగా అధ్యయనం చేస్తున్నప్పుడు, ఇందులో బోధించేవి మీకు గొప్ప సవాలుగా నిలుస్తాయని ముందుగానే గుర్తించడం ముఖ్యం. క్రీస్తులో సంపూర్ణ పరివర్తనను త్వరగా, సులభంగా సాధించగలరని ఆశించకండి. ఈ జీవితంలో వాస్తవంగా దైవైక్యాన్ని పొందేవారు చాలా కొద్దిమందేనని పునీత యోహాను మనకు చెబుతారు. నిజానికి, మొదటి అధ్యాయంలో వివరించిన తొలి మెట్టును కూడా దాటేవారు కొద్దిమందే. ఇది శ్రమకు తగిన ఫలాన్ని ఇస్తుందని మీకు మీరు పదేపదే గుర్తుచేసుకుంటూ, పట్టుదలతో ముందుకు సాగండి.

అంతేకాక, పునీత యోహాను బోధనలు ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ఏమి జరుగుతుందో, పరిపూర్ణత వైపు సాగే మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మీకు ఏమి అనుభవమవుతుందో తెలిపే వివరణగా వ్రాయబడ్డాయని గమనించాలి. ఆ ప్రక్రియను అర్థం చేసుకోవడం ఆ మార్గంలో నడవడానికి తోడ్పడుతుంది. స్వీకరించే మనస్సు కలిగి ఉండండి; పునీత యోహాను జ్ఞానాన్ని మీకు మార్గదర్శిగా ఉపయోగించుకోండి.

 

నేను ఏ దశలో ఉన్నాను?

పునీత యోహాను బోధనలోకి ప్రవేశించే ముందు ప్రస్తావించవలసిన చివరి విషయం ఒకటి ఉంది. “నేను ఏ దశలో ఉన్నాను?” అనే ప్రశ్నను అనేకులు తమలో తాము ఆలోచించుకుంటారు. అంటే, ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని వివిధ స్థాయుల గురించి చదువుతున్నప్పుడు, ప్రస్తుతం మీరు ఏ దశలో ఉన్నారో నిరంతరం గుర్తించడానికి ప్రయత్నిస్తుండవచ్చు. అలా చేయకండి. ఈ పుస్తకాన్ని చదవడానికి మెరుగైన పద్ధతి ఏమిటంటే, దానిని సరళంగా చదువుతూ, ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల ప్రక్రియ మొత్తాన్ని స్థూలంగా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించడం. అలా అర్థం చేసుకున్న తరువాత, మీరు నేర్చుకున్న వివిధ పాఠాలను దేవుడు తగిన సమయంలో మీకు గుర్తుచేస్తారు. కాబట్టి, మీ దృష్టిని ప్రత్యేకంగా ఆకర్షించే దేనినైనా, ముఖ్యంగా మీ అంతరంగాన్ని బలంగా తాకే దేనినైనా శ్రద్ధగా గమనించండి. అది ఈ రోజే జరిగినా, భవిష్యత్తులో ఎప్పుడైనా జరిగినా, ఆ పాఠంపై శ్రద్ధ పెట్టండి.

ఈ మొత్తం ప్రక్రియ ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా ఒకే క్రమంలో సాగదు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, వివిధ అధ్యాయాల్లోని కొన్ని పాఠాలు మీకు ఇక్కడ, ఇప్పుడే తోడ్పడవచ్చు; మరికొన్ని తరువాత ఉపయోగపడవచ్చు. కాబట్టి, మమకారాలు, ప్రాపంచిక కోరికల గురించిన బోధనలు మీ స్థితికి వర్తిస్తున్నట్లు అనిపిస్తే, వాటిపై శ్రద్ధ పెట్టండి. ధ్యానం గురించిన బోధనలు మీ జీవితంలో ఫలవంతంగా ఉన్నాయని మీరు గుర్తిస్తే, ధ్యాన సాధనపై కృషిచేయండి. ధ్యానసమాధిలోని వివిధ స్థాయుల సూచనలను మీ అనుభవంతో అన్వయించుకోగలిగితే, దానిని ఆచరించడానికి కృషిచేయండి. మీరు అంధకారం, నిర్జలత్వం, శుష్కత్వం లేదా ఆధ్యాత్మిక శూన్యీకరణ సూచనలను అనుభవిస్తుంటే, ఆ విభాగం మీ కోసమే. మీ స్థితికి వర్తించే వాటిపై శ్రద్ధ పెట్టండి; అప్పుడు పరిపూర్ణత వైపు సాగే మీ ప్రయాణంలో మీకు తప్పకుండా సహాయం లభిస్తుంది!

విషయ సూచిక

ప్రచురణ హక్కులు మరియు అంకితం పుటలు