తెలుగు

తపస్సుకాలం మూడవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


నా పాపాల భయానకతను ఎదుర్కోవడం

తపస్సుకాల మూడవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
(గమనిక: ఆత్మపరిశోధన ఆచారాలు జరిగేటప్పుడు B & C సంవత్సరాల్లో కూడా ఈ సువార్తను ఐచ్ఛికంగా ఉపయోగించవచ్చు.)

యేసు ఆమెతో, “వెళ్లి నీ భర్తను పిలుచుకొని ఇక్కడికి తిరిగి రా” అన్నారు. ఆ స్త్రీ ఆయనతో, “నాకు భర్త లేడు” అని జవాబిచ్చింది. యేసు ఆమెతో, “‘నాకు భర్త లేడు’ అని నీవు సరిగ్గానే చెప్పావు. నీకు ఐదుగురు భర్తలు ఉండేవారు; ఇప్పుడు నీతో ఉన్నవాడు నీ భర్త కాడు. నీవు చెప్పింది నిజమే” అన్నారు. యోహాను 4:16–18

యాకోబు బావి దగ్గర సమరయ స్త్రీని యేసు కలుసుకున్న అందమైన వృత్తాంతం ఈ రోజు మనకు ఇవ్వబడింది. యేసు “ప్రయాణం వల్ల అలసిపోయి” బావి పక్కన విశ్రాంతి తీసుకోవడంతో ఈ వృత్తాంతం ప్రారంభమవుతుంది. ఒక సమరయ స్త్రీ మధ్యాహ్నం ఎండవేళ బావి దగ్గరకు వస్తుంది. తనను చులకనగా చూసే ఇతర స్త్రీల ఈసడింపును తప్పించుకోవడానికే ఆమె ఆ వేళ వచ్చి ఉండవచ్చు. అప్పుడు యేసు ఆమెను ఎంతో ఆశ్చర్యపరిచే పని చేస్తారు: త్రాగడానికి నీళ్లు ఇవ్వమని ఆమెను అడుగుతారు.

యూదులు సమరయులతో ఏ వస్తువునూ ఉమ్మడిగా ఉపయోగించేవారు కాదు. అయినా యేసు ఆమె పాత్రలోని నీళ్లు త్రాగడానికి సిద్ధపడ్డారు. దీని గురించి ఆమె ఆయనను ప్రశ్నించినప్పుడు యేసు ఇలా జవాబిచ్చారు: “దేవుని వరమేమిటో, ‘త్రాగడానికి నాకు నీళ్లు ఇవ్వు’ అని నిన్ను అడుగుతున్నవారు ఎవరో నీకు తెలిసి ఉంటే, నీవే ఆయనను అడిగి ఉండేదానివి; ఆయన నీకు జీవజలాన్ని ఇచ్చి ఉండేవారు.”

యేసు ఆమెకు ఇవ్వాలని కోరుకున్న “జీవజలం” ఆమె ఆత్మను పునరుద్ధరించి, సేదదీర్చే ఆధ్యాత్మిక అనుగ్రహ వరం. ఆయన దివ్య దృష్టి ఆమె ఆధ్యాత్మిక ఆకలిని చూడగలిగింది. ఆయన కనికరం, ఆమె మోస్తున్న ఎన్నో భారాల నుంచి ఆమెను విడిపించాలనే కోరికతో ఆయనను నింపింది.

పై వాక్యభాగం మొదట్లో కఠినంగా అనిపించవచ్చు: “నీకు ఐదుగురు భర్తలు ఉండేవారు…” ఈ స్త్రీకి అవమానకరంగా ఉన్న పరిస్థితిని యేసు ఎందుకు ప్రస్తావించారు? ఎందుకంటే ఆమె జీవితమంతా పరిపూర్ణ తృప్తిని వెదుకుతూ, ఒకదాని తరువాత మరొక విఫలమైన వివాహబంధంలోకి అడుగుపెడుతూ వచ్చిందనేది స్పష్టమే. ఇప్పుడు ఆమె తన భర్త కాని ఒక వ్యక్తితో జీవిస్తోంది. ఈ వాస్తవం ఆమె అంతరంగాన్ని ఎండిపోయి, దాహంతో అలమటించేలా చేసింది.

ఆ స్త్రీతో ఇలా మాట్లాడటం ద్వారా, ఆమె గురించి తనకు అంతా తెలుసునని, తాను ఆమెను ప్రేమిస్తున్నానని, ఆమె జీవితమంతా వెదుకుతున్న తృప్తితో ఆమెను నింపాలని ఆరాటపడుతున్నానని యేసు ఆమెకు తెలియజేస్తున్నారు. ఆయన ఆమెకు తీర్పు తీర్చరు, ఆమెను ఖండించరు; ఆమెకు అనుగ్రహించాలని తాను తపించిన స్వేచ్ఛను అనుభవించమని ఆమెను ఆహ్వానిస్తున్నారు. ఆ కలయిక తరువాత ఆ స్త్రీ ఎంతో ఆనందంతో బావిని విడిచి వెళ్లింది; తన నీటికుండను కూడా అక్కడే వదిలేసింది. ఆధ్యాత్మికంగా చెప్పాలంటే, ఆమెకు ఇక దాహం లేదనడానికి ఇది ఒక సూచన. తరువాత ఆమె ధైర్యంగా పట్టణ ప్రజల దగ్గరకు వెళ్లి, “నేను చేసినదంతా నాకు చెప్పిన ఒక వ్యక్తిని వచ్చి చూడండి. ఈయనే క్రీస్తు అయి ఉంటారా?” అంది.

మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఈ స్త్రీలో మనల్ని మనం చూసుకోవాలి. మన పాపాలు మనల్ని సిగ్గుతో నింపుతాయి. మనం దాచిపెట్టిన పాపాల దోషభావం మనల్ని కుంగదీసి, దాహంతో మిగిల్చుతుంది. పాపం చేసిన ఈ స్త్రీలో మన స్థితిని గుర్తించగలిగితే, యేసు నుంచి కూడా అంతే గాఢమైన కనికరాన్ని ఆశించవచ్చు. చాలా తరచుగా మన చర్యలను సమర్థించుకుంటూ, వాటిని తక్కువచేసి చూపుతూ లేదా పట్టించుకోకుండా ఉంటూ, మన పాపాలను మనకు మనమే కనిపించకుండా కూడా దాచుకుంటాం. అది స్వేచ్ఛకు దారితీసే మార్గం కాదు. మన పాపాలను మనకు వెల్లడించడానికి మన ప్రభువును అనుమతించి, వాటిని ఎదుర్కొని, దేవుని అపారమైన కారుణ్యాన్ని అనుభవించినప్పుడే స్వేచ్ఛ లభిస్తుంది.

మీ పాపాల వాస్తవికతను చూడటానికి మీ కళ్లు తెరవడం ఎంత ముఖ్యమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ గతం నుంచి పారిపోకండి—దానిని ఎదుర్కోండి, అర్థం చేసుకోండి, పాపాలను ఒప్పుకోండి, కారుణ్యమనే జీవజలాన్ని స్వీకరించండి. మీరు ఎంత పవిత్రులవుతారో, మీరు చేసిన అతి చిన్న పాపాలు కూడా అంత స్పష్టంగా మీకు కనిపిస్తాయి. అది మంచిదే. దేవుని ద్వారా స్వస్థత పొంది, సేదదీరాలని మనం కోరుకుంటే అది అవసరం. ఈ రోజు పాపం చేసిన ఈ స్త్రీని ఆదర్శంగా తీసుకోండి. దేవుడు మన గురించి ఎన్నడూ సిగ్గుపడరు. దేవుని అపారమైన కారుణ్యంలో మీ సిగ్గు, దోషభావం కరిగిపోనివ్వండి. అప్పుడు ఈ స్త్రీలాగే, దేవునికి మీ గురించి పూర్తిగా తెలుసునని, మీలో పాపం ఉన్నప్పటికీ ఆయన మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నారని మీరు తెలుసుకుంటారు.

నా ప్రభువా, జీవజలానికి మూలమా, నా ఆత్మ తరచుగా ఎండిపోయి, శూన్యంగా ఉంటుంది. నా దాహం తీరి, పరిపూర్ణ తృప్తిని పొందాలని ఆరాటపడుతున్నాను. పాపం ద్వారా నా ఆత్మను తృప్తిపరచుకోవడానికి ప్రయత్నించినందుకు దయచేసి నన్ను క్షమించు. నా పాపాల గురించి పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను; ఆ పాపాల లోతును పూర్తిగా నాకు వెల్లడించమని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నీవు అలా వెల్లడిస్తున్నప్పుడు, నీ అపారమైన కారుణ్యంతో నేను నిండిపోయేలా, పూర్ణహృదయంతో పశ్చాత్తాపపడటానికి నాకు అవసరమైన అనుగ్రహాన్ని దయచేసి ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


శుద్ధిపరిచే ఉత్సాహం, నిజమైన విశ్వాసం

తపస్సుకాల మూడవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
(గమనిక: దివ్యబలిపూజలో ఆత్మపరిశోధన ఆచారాలు నిర్వహించినప్పుడు, ఈ ధ్యానానికి బదులుగా సంవత్సరం A ధ్యానాన్ని ఉపయోగించవచ్చు.)

పాస్కా పండుగ కోసం ఆయన యెరూషలేములో ఉన్నప్పుడు, ఆయన చేస్తున్న సూచక క్రియలను చూసి అనేకులు ఆయన నామంలో విశ్వాసముంచడం ప్రారంభించారు. అయితే యేసుకు వారందరి గురించి తెలుసు కాబట్టి ఆయన వారిని నమ్మి తనను తాను వారికి అప్పగించుకోలేదు. మానవ స్వభావం గురించి ఎవరూ ఆయనకు సాక్ష్యమివ్వవలసిన అవసరం లేదు. ఆయనకు అది బాగా తెలుసు. యోహాను 2:23–25

నేటి సువార్త కల్లోలభరితమని వర్ణించదగిన ఒక దృశ్యంతో ప్రారంభమవుతుంది. యేసు, ఆయన శిష్యులు పాస్కా పండుగ జరుపుకోవడానికి యెరూషలేములోని దేవాలయానికి వెళ్లారు. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, పాస్కా పండుగను ఉపయోగించుకొని దేవాలయాన్ని అంగడిగాను, స్వార్థ లాభం పొందే అవకాశంగాను మార్చుకున్న అనేకమంది అవినీతిని యేసు గమనించారు. అది చూసి, ఆయన “తాళ్లతో ఒక కొరడా చేసి, గొర్రెలను, ఎద్దులను, వారందరినీ దేవాలయ ప్రాంగణం నుండి వెళ్లగొట్టాడు. నాణేలు మార్చేవారి నాణేలను చెల్లాచెదురుగా పోసి, వారి బల్లలను పడద్రోశాడు. పావురాలు అమ్మేవారితో, ‘వీటిని ఇక్కడి నుండి తీసుకుపోండి. నా తండ్రి ఇంటిని అంగడిగా మార్చకండి’ అని చెప్పాడు” (యోహాను 2:15–16).

పైన ఉన్న వాక్యభాగం, దేవాలయాన్ని శుద్ధిచేసిన ఆ ఉద్వేగభరిత సంఘటన ముగింపును మన ముందుంచుతుంది. అనేకమంది యేసే మెస్సీయ అని నమ్మడం ప్రారంభించారు. అయితే ఆయన చేసిన అనేక అద్భుత సూచనలపై ఆధారపడిన వారి నమ్మకం పైపైనే ఉంది. ఒక్కసారి ఆలోచించండి: మీరు దేవాలయంలో ఉండి, ఒకదాని వెంట మరొక అద్భుతాన్ని చూసి ఉంటే, ఏమనుకునేవారు? ఎలా స్పందించేవారు? బహుశా మీరు ఆశ్చర్యపోయి, యేసు వెంట తిరుగుతూ, ఆయన చేయబోయే తదుపరి గొప్ప అద్భుతం కోసం ఎదురుచూసేవారు. కానీ యేసు ప్రజల నుండి కోరుకున్నది అది కాదు. ఆయన కోరుకున్నది వారి హృదయాలను, వారి ఆశ్చర్యాన్ని కాదు. అందుకే, “యేసు వారందరినీ ఎరిగి ఉన్నందున తనను తాను వారికి అప్పగించుకోలేదు. మానవ స్వభావం గురించి ఎవరూ ఆయనకు సాక్ష్యమివ్వవలసిన అవసరం లేదు. అది ఆయనకే బాగా తెలుసు.”

మన జీవితాల్లో మన ప్రభువు నుండి రెండు విషయాలను కోరుకోవాలి. మొదటిగా, మనలను శుద్ధిచేయాలనే ఆయన ఉత్సాహాన్ని కోరుకోవాలి. మనం కూడా దేవుని ఆలయాలమే. మన ఆత్మలు తరచుగా అవినీతితో నిండిపోతుంటాయి. దేవాలయంలోని నాణేలు మార్చేవారిలాగే, మనం కూడా కొన్నిసార్లు స్వార్థ లాభాన్ని వెదుకుతాము. దేవుని నుండి మేళ్లను—అద్భుతాలను—కోరుకుంటాము; అవి నిజమైన విశ్వాసానికి నడిపిస్తాయని కాదు, స్వప్రయోజనాల కోసం. మనకు అవసరమని లేదా కావాలని మనం అనుకునేవాటిని బట్టి, దేవుడు మన చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలనే విన్నపాలు తరచుగా మన ప్రార్థనల్లో ఉంటాయి. ఇది నిజమైన ఆరాధన కాదు, నిజమైన విశ్వాసపు ఫలమూ కాదు.

మన ఆత్మలనే ఆలయాలు నిజమైన ఆరాధనా స్థలాలుగా మారేలా, వాటిలోని స్వార్థాన్నంతటినీ మన ప్రభువు శుద్ధిచేయాలనే కోరికకు నిజమైన విశ్వాసం మనలను నడిపిస్తుంది. మన ఆత్మలు శుద్ధిపొందిన తరువాత, నిజమైన ఆరాధనే మన లక్ష్యంగా ఉండాలి. నిజమైన ఆరాధన అంటే ఒకదాని వెంట మరొక అద్భుతాన్ని అడగడం కాదు; పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా మన సర్వస్వంతో దేవుణ్ణి ప్రేమించడం. అంటే, ఆయనను విశ్వసించడం, మన ఆరాధనకు ఎలాంటి అంచనాలనూ షరతులనూ పెట్టకుండా ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా సేవచేయడానికి ప్రయత్నించడం.

ఈ సంఘటన ఆదర్శప్రాయంగా ఎలా ఉండాలో అలా మనం తిరిగి రాస్తే, మన ప్రభువు దేవాలయానికి వచ్చి, అక్కడ గాఢమైన భక్తినీ భయభక్తులనూ చూసేవాడు. ఆయన అద్భుతాలు చేయవలసిన అవసరమే ఉండేది కాదు. కేవలం ఆయన దివ్య సాన్నిధ్యాన్నీ, ఆయన బోధించిన వాక్యాన్నీ బట్టి ఆయనను విశ్వసించే ప్రజలను ఆయన కలుసుకునేవాడు.

ఈ రోజు మీ సొంత ఆత్మ అనే ఆలయం గురించి ధ్యానించండి. యేసు మీ వద్దకు వచ్చి మీ ఆత్మలో ప్రవేశిస్తున్నట్లు చూడండి. ఆయనకు అక్కడ ఏమి కనిపిస్తుంది? ఏ స్వార్థం ఉన్నా గుర్తించండి. మీ ఆత్మను నిజమైన విశ్వాసానికీ ఆరాధనకూ నిలయంగా చేసుకోండి. ఆయన మీ కోసం ఏమి చేయగలడనే కారణంతో కాకుండా, ఆయన దేవుడు కాబట్టి ఆయనను విశ్వసించండి. మీ ఆత్మ అనే ఆలయంలో ఆయనను దేవునిగా ఆరాధించండి. అప్పుడు, ఆ రోజు యెరూషలేములోని ప్రజల విషయంలో జరిగినట్లు కాకుండా, మీ ప్రత్యేక మానవ స్వభావాన్ని బాగా ఎరిగిన ఆయన తనను తాను మీకు అప్పగించుకుంటాడు.

నన్ను శుద్ధిచేసే నా ప్రభువా, దయచేసి నా వద్దకు వచ్చి, నా ఆత్మలోని ప్రతి పాపాన్ని, ప్రతి స్వార్థాన్ని, ప్రతి తప్పుడు ఆరాధనను ఎదుర్కొనుము. నీ చిత్తం నుండి కాక, నా సొంత చిత్తం నుండి ఉద్భవించే లెక్కలేనన్ని మేళ్ల కోరిక నుండి నన్ను విముక్తి చేయుము. నా ఆత్మను నిజమైన ఆరాధనా స్థలంగా మార్చుము. అక్కడ నేను నిన్ను కలుసుకొని, నిజమైన విశ్వాసంలో ఎదిగి, నిన్ను నా దేవునిగా ఆరాధించేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పశ్చాత్తాపపడి మంచి ఫలాలను ఫలించండి!

తపస్సుకాలం మూడవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
(గమనిక: దివ్యబలిపూజలో విశ్వాస పరిశీలన ఆచారాలు నిర్వహించినప్పుడు, ఈ ధ్యానానికి బదులుగా సంవత్సరం A ధ్యానాన్ని ఉపయోగించవచ్చు.)

పిలాతు కొందరు గలిలయుల రక్తాన్ని వారు అర్పించిన బలుల రక్తంతో కలిపిన సంగతి కొందరు యేసుకు చెప్పారు. అందుకు యేసు వారితో ఇలా అన్నాడు: “ఈ గలిలయులు ఈ విధంగా బాధపడ్డారు కాబట్టి, వారు మిగిలిన గలిలయులందరికంటే ఎక్కువ పాపులని మీరు అనుకుంటున్నారా? ఎంతమాత్రమూ కాదు! కానీ నేను మీతో చెబుతున్నాను: మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మీరందరూ వారిలాగే నాశనమవుతారు!” లూకా 13:1–3

పశ్చాత్తాపపడటం మంచిదా, అవసరమా? నిస్సందేహంగా. అయితే, యేసు చెప్పిన ఈ మాటలను వినడం సవాలుగా అనిపించవచ్చు: “కానీ నేను మీతో చెబుతున్నాను: మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మీరందరూ వారిలాగే నాశనమవుతారు!” యేసు తన కాలంలోని ప్రజలతో మాత్రమే మాట్లాడలేదు—ఆయన మనతోనూ, ప్రజలందరితోనూ మాట్లాడుతున్నాడు. పశ్చాత్తాపం అందరికీ ఇచ్చిన పిలుపు; దానికి మనమందరం స్పందించాలి.

క్రైస్తవ జీవితం అంటే కేవలం మంచిగా మెలగడమేనని అనుకోవడం సులభం. కానీ ‘మంచిగా మెలగడం’ అనేది సువార్త సందేశంలోని సంపూర్ణతకు ఎంతో దూరంలో ఉంది. నిజమైన శిష్యత్వం మనలను ఇంకా ఎంతో ఎక్కువగా జీవించమని పిలుస్తుంది. మన పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడి, దేవుని చిత్తానికి పూర్తిగా లోబడటం ద్వారా మాత్రమే నిత్యజీవాన్ని పొందగలం. నిత్య మహిమకు మరో మార్గం లేదు.

ఒక పండ్లతోట యజమాని నాటిన అంజూరపు చెట్టు ఉపమానంతో నేటి సువార్త ముగుస్తుంది. మూడు సంవత్సరాలైనా అది ఫలించకపోవడంతో, నేల సారాన్ని వృథా చేయకుండా ఉండేందుకు దానిని నరికివేయమని యజమాని ఆజ్ఞాపించాడు. అయితే, చెట్టు చుట్టూ నేలను తవ్వి ఎరువు వేయడానికి మరో సంవత్సరం గడువు ఇవ్వమని తోటమాలి వేడుకున్నాడు; అప్పటికైనా అది ఫలిస్తుందని ఆశించాడు. సందేశం స్పష్టంగా ఉంది: దేవుని రాజ్యం కోసం మనం మంచి ఫలాలు ఫలించకపోతే, ఆ అంజూరపు చెట్టులా మనం కూడా “నరికివేయబడే” ప్రమాదం ఉంది. మంచి ఫలాలు ఫలించడానికి పశ్చాత్తాపమే అత్యంత ముఖ్యమైన తొలి అడుగు.

“కానీ నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, మీరు పశ్చాత్తాపపడకపోతే, మీరందరూ వారిలాగే నశిస్తారు” అని యేసు చెప్పడం విన్నప్పుడు మీకు ఎలా అనిపిస్తుంది? పవిత్రతకు, సంతోషానికి, నిత్యజీవానికి, మహిమకు పశ్చాత్తాపం అత్యవసరం. అంటే దేవుని ఎదుట మనతో మనం పూర్తిగా నిజాయితీగా ఉండటం—మన పాపాలను, లోపాలను అంగీకరించడం. పవిత్రత వైపు సాగే క్రైస్తవ ప్రయాణంలో ఇదే మొదటిదీ, అత్యంత సుందరమైనదీ అయిన అడుగు. దేవుని సత్యపు వెలుగులో ఇలా నిజాయితీగా మనలను మనం పరిశీలించుకోకుండా, ఆ మార్గంలో నడవడం ప్రారంభించలేము.

అయితే పశ్చాత్తాపం కేవలం ఆరంభం మాత్రమే. మన పాపాన్ని ఎదుర్కొని, దానిని మన జీవితాల నుండి తొలగించుకున్నప్పుడు, స్వేచ్ఛకు, ఆనందానికి, పరిపూర్ణతకు ద్వారం తెరుచుకుంటుంది. దేవుడు మనలను పశ్చాత్తాపానికి పిలిచేది కోపంతో కాదు, ప్రేమతోనే—ఎందుకంటే పాపం మన ఆత్మలకు ఎంత హాని చేస్తుందో ఆయనకు తెలుసు. పశ్చాత్తాపానికి ఆయన ఇచ్చే పిలుపు నిజమైన సంతోషానికి పిలుపు; పాపం నాశనం చేసేది ఆ సంతోషాన్నే. దీనిని మనం గ్రహించినప్పుడు, యేసు పిలుపు మన అలసిన ఆత్మలకు జీవమిచ్చే నీటిలా సేదతీరుస్తుంది.

దేవుని పండ్లతోటలోని ఫలించని అంజూరపు చెట్టు గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆ చెట్టు మీరే. సాకులు చెప్పి ఈ సత్యాన్ని తోసిపుచ్చకండి, నిర్లక్ష్యం చేయకండి. పతనమైన మన స్వభావం స్వార్థం వైపు మనలను నిరంతరం ప్రలోభపెడుతుంది కాబట్టి మనం తరచూ పశ్చాత్తాపపడాలి. ప్రతిరోజూ మన పాపాలను ఎదుర్కోవడం ద్వారా, దేవుడు తన కృపతో మన ఆత్మలను సాగుచేసి, తాను కోరుకునే సమృద్ధియైన ఫలాలను పండించేందుకు మనం వీలు కల్పిస్తాము. ఇందులో ఆశీర్వాదం రెండు విధాలుగా ఉంటుంది: ఈ ఫలం ఇతరులకు ఆశీర్వాదంగా ఉండటమే కాదు, మనకు కూడా అపారమైన ఆశీర్వాదాలను తెస్తుంది. మనం ఎంత ఎక్కువగా ఫలిస్తే, పరలోకంలో మన నిత్య మహిమ అంత గొప్పగా ఉంటుంది.

నా ప్రేమగల ప్రభువా, నాకు మేలు జరగాలని కోరుతూ, నీ నిత్య మహిమలో పాలుపంచుకోమని ఆహ్వానిస్తూ, ప్రేమతో నన్ను పశ్చాత్తాపానికి పిలుస్తున్నావు. నా పాపాలను ఎదుర్కొని, హృదయపూర్వకంగా పశ్చాత్తాపపడి, పూర్ణహృదయంతో నిన్ను సేవించే జ్ఞానాన్ని నాకు దయచేయి. నీ రాజ్య మహిమ కొరకు నేను సమృద్ధిగా ఫలించేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సవాలు విసిరే పవిత్ర నాటకం

తపస్సుకాలపు మూడవ వారంలోని సోమవారం

నజరేతులోని ప్రార్థనామందిరంలో ఉన్న ప్రజలతో యేసు ఇలా అన్నాడు: “ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఏ ప్రవక్తకూ తన స్వస్థలంలో ఆదరణ లభించదు.” లూకా 4:24

ఇతరులలో క్రీస్తు సన్నిధిని మీరు గుర్తిస్తున్నారా? మీ చుట్టూ అంతటా ఆయన దివ్య సన్నిధిని అనుభవిస్తున్నారా? నేటి సువార్తలో నజరేతు ప్రజలు అలా గుర్తించలేదు. దేవుని కుమారుడు, అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వంలో రెండవ వ్యక్తి అయిన యేసు వారి మధ్య నిలిచి ఉన్నాడు. అయినప్పటికీ, ఆయన నిజంగా ఎవరన్నది వారు గుర్తించలేకపోయారు. వారిలో చాలామంది యేసు పెరిగి పెద్దవడాన్ని చూశారు, ఆయన కుటుంబాన్ని ఎరిగి ఉన్నారు, వడ్రంగిగా ఆయన చేసే పనినీ తెలుసుకున్నారు. అయితే, బాహ్యరూపాన్ని దాటి తమ మధ్య ఉన్న దివ్య వాస్తవాన్ని వారు గ్రహించలేకపోయారు.

మన ప్రభువు నజరేతు ప్రజల మధ్య ఉన్న విధంగానే నేడు మన మధ్య లేకపోయినా, ఆయన ఇంకా లెక్కలేనన్ని ఇతర మార్గాల్లో మనతో ఉన్నాడు—కృప ద్వారా, దివ్యసంస్కారాలలో, పవిత్ర గ్రంథంలో, మన చుట్టూ ఉన్నవారి జీవితాలలో. అయినా, మనకు సుపరిచితమైన ఈ చోట్ల ఆయన సన్నిధిని మనం ఎంత తరచుగా గుర్తించకుండా ఉంటున్నాము?

నేటి సువార్తలో, యేసు తన స్వస్థలంలోని అనేకమందిలో ఉన్న హృదయ కాఠిన్యాన్ని గుర్తిస్తాడు. దానికి ప్రతిస్పందనగా ఆయన ఏలీయా, ఎలీషా అనే ఇద్దరు ప్రవక్తలకు సంబంధించిన కథలను గుర్తుచేస్తాడు. ఇశ్రాయేలీయులకు విశ్వాసం లేకపోవడంతో, ఆ ప్రవక్తలు ఇశ్రాయేలీయుల కోసం కాకుండా అన్యజనుల కోసం అద్భుతాలు చేశారు. యేసు సందేశం స్పష్టంగా ఉంది: నజరేతు ప్రజలకు కూడా విశ్వాసం లేదు, అందువల్ల ఆయన వారి కోసం ఏ అద్భుతాలూ చేయడు. ఈ సందేశం ప్రజలకు ఎంత కోపం తెప్పించిందంటే, వారు ఆయనను కొండ అంచు నుండి కిందికి తోసివేయడానికి ప్రయత్నించారు. అయితే, యేసు “వారి మధ్య నుండి దాటుకొని వెళ్లిపోయాడు.” ఆ దృశ్యం ఎంత నాటకీయంగా ఉండి ఉంటుందో ఊహించండి!

కొన్నిసార్లు మన జీవితాల్లో మనందరికీ “సవాలు విసిరే పవిత్ర నాటకం” అని పిలవదగినది అవసరమవుతుంది. నజరేతు ప్రజల ఆధ్యాత్మిక అంధత్వాన్ని యేసు సవాలు చేసినట్లే, మనం కూడా ఆత్మసంతృప్తి నుండి కదిలించబడాలి. పవిత్ర గ్రంథంలోనైనా, దివ్యసంస్కారాలలోనైనా, మన చుట్టూ ఉన్న ప్రజలలోనైనా తన సన్నిధిని గుర్తించేలా మనలను మేల్కొలపడానికి దేవుడు ఈ క్షణాలను ఉపయోగిస్తాడు. ఈ “పవిత్ర నాటకాలు” మనలను ఖండించడానికి కాదు, ఆయన ప్రేమను, సన్నిధిని మరింత లోతుగా గ్రహించమని మనలను ఆహ్వానించడానికే.

మీరు కూడా యేసు స్వస్థల ప్రజలలో ఉన్నట్లు ఊహించుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. కతోలిక విశ్వాసంలో పెరిగి, క్రమం తప్పకుండా దివ్యబలిపూజలో పాల్గొంటూ, విశ్వసనీయులైన కతోలికులుగా జీవించడానికి కృషిచేస్తున్న మనం కొన్నిసార్లు ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ఒక అలవాటుగా మార్చుకోవచ్చు. దేవుని సభతో మన పరిచయం పెరిగేకొద్దీ, అత్యంత సాధారణమైన చోట్ల ఆయన సన్నిధిని విస్మరించడం మరింత సులభమవుతుంది. అలా జరిగినప్పుడు, మన ఆధ్యాత్మిక నిద్ర నుండి మనలను మేల్కొలపడానికి దేవుడు “పవిత్ర నాటకపు” క్షణాలను ఉపయోగించవచ్చు. ఆయన సన్నిధిని మనం తేలికగా తీసుకొని ఉండగల చోట్ల దానిని గుర్తించమనే ఆహ్వానాలే ఈ క్షణాలు.

నజరేతులోని జనసమూహంలో మీరు కూడా ఉండి ఉంటే ఎలా ఉండేదో ఈ రోజు ధ్యానించండి. వినయంతో, నిజాయితీతో ఈ ధ్యానాన్ని చేయండి. యేసు తన సొంత ఊరి ప్రజలకు ప్రేమతో విసిరిన సవాలు మీ హృదయంలోనూ ప్రతిధ్వనించనివ్వండి. మిమ్మల్ని మీరు సమర్థించుకునే బదులు, ఆయన సున్నితమైన మందలింపును స్వాగతించండి. మీకు సుపరిచితమైన వాటిలో ఆయన సన్నిధిని గుర్తించేలా అది మిమ్మల్ని మేల్కొలపనివ్వండి. సరికొత్త శ్రద్ధతో ఆయనను వెదకండి; తన ప్రేమలోకి మిమ్మల్ని మరింత లోతుగా నడిపించడానికి ఆయనను అనుమతించండి.

నన్ను సవాలు చేసే నా ప్రభువా, నీ సొంత ఊరి ప్రజలపట్ల నీకున్న ప్రేమే వారి విశ్వాసలేమిని సవాలు చేయడానికి నిన్ను ప్రేరేపించింది. నేను ఆధ్యాత్మిక అంధత్వంలో పడి, నీ సన్నిధిని గుర్తించలేనప్పుడు, దయచేసి నన్ను మేల్కొలుపు. ముఖ్యంగా నాకు సుపరిచితమైన, సాధారణమైన వాటిలో నీ పట్ల మరింత శ్రద్ధ వహిస్తూ, విశ్వాసంలో ఎదిగేలా, నీ ప్రేమతో నాలోని ఎలాంటి ఆత్మసంతృప్తినైనా కదిలించి తొలగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అంతుబట్టని కరుణను పొందడం, పంచడం

తపస్సుకాలం మూడవ వారంలోని మంగళవారం

పేతురు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, “ప్రభువా, నా సోదరుడు నాకు విరోధంగా పాపం చేస్తే, నేను అతనిని ఎన్నిసార్లు క్షమించాలి? ఏడు సార్ల వరకా?” అని అడిగాడు. యేసు, “నేను నీతో చెప్పేది ఏడు సార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడు సార్లు” అని సమాధానమిచ్చాడు. మత్తయి 18:21–22

పేతురుకు జవాబిచ్చిన తరువాత, తన యజమానికి “భారీ మొత్తం” బాకీ ఉన్న ఒక సేవకుని గురించి యేసు ఒక ఉపమానం చెబుతారు. గ్రీకు మూలానికి అక్షరార్థ అనువాదం “పదివేల తలాంతులు.” ఒక్క తలాంతే చాలా పెద్ద మొత్తం; అది ఒక దినకూలీకి సుమారు ఇరవై సంవత్సరాల వేతనంతో సమానం. కాబట్టి పదివేల తలాంతులు అంటే దిగ్భ్రాంతి కలిగించేంత అప్పు—సుమారు 200,000 సంవత్సరాల వేతనం, లేదా గంటకు $50 సంపాదించే కార్మికుని లెక్కన సుమారు 24 బిలియన్ అమెరికా డాలర్లు.

అంత పెద్ద మొత్తాన్ని ఊహించడం కూడా కష్టమే. తన బోధను నొక్కిచెప్పడానికి యేసు ఈ అపారమైన మొత్తాన్ని ఉపయోగిస్తారు. ఉపమానంలోని రాజు తన సేవకులతో లెక్కలు తేల్చుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, ఇంత భారీ మొత్తం బాకీ ఉన్న సేవకుణ్ణి ఆయన ముందుకు తీసుకొచ్చారు. మొదట ఆ వ్యక్తినీ అతని కుటుంబాన్నీ బానిసలుగా అమ్మివేయాలని రాజు నిర్ణయించుకున్నాడు. అయితే ఆ సేవకుడు తనకు మరికొంత గడువు ఇవ్వమని రాజును వేడుకొని, అప్పు మొత్తాన్ని తిరిగి చెల్లిస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. దాంతో రాజు ఆ అప్పు మొత్తాన్ని మాఫీ చేశాడు. నిస్సందేహంగా అది ఆ సేవకుని జీవితాన్ని మార్చివేసిన రోజు.

అయితే పరిస్థితులు త్వరగానే మారిపోయాయి. ఆ సేవకునికి, తనకు చాలా తక్కువ మొత్తం—గ్రీకులో 100 దీనారాలు—బాకీ ఉన్న తోటి సేవకుడు ఎదురైనప్పుడు, వెంటనే అప్పు తీర్చమని పట్టుబట్టాడు. ఆ తోటి సేవకుడు కరుణ చూపమని వేడుకున్నా, అతడు నిరాకరించి అతణ్ణి చెరసాలలో వేయించాడు. అదే లెక్క ప్రకారం, 100 దీనారాలు అంటే 100 రోజుల వేతనం, లేదా 40,000 అమెరికా డాలర్లు.

ఈ వ్యత్యాసం ఎంత స్పష్టంగా ఉందో చూడండి! రాజు దేవునికి ప్రతీక; అపారమైన అప్పు మాఫీ చేయబడిన సేవకుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతీక. మనం కరుణ కోసం వేడుకున్నప్పుడు, దేవుడు దానిని కొలతకు మించి అనుగ్రహిస్తారు. మన పాపాలనే రుణాన్ని మనం తీర్చలేమని ఆయనకు తెలుసు. అందుకే ఒక షరతుతో దానిని తుడిచివేస్తారు: మనం కూడా మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసే ప్రతి ఒక్కరినీ క్షమించాలి.

తనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసే తన సోదరుణ్ణి ఎన్నిసార్లు క్షమించాలని పేతురు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా యేసు ఈ ఉపమానం చెబుతారు. “ఏడుసార్లా?” అని పేతురు సూచిస్తాడు. అయితే యేసు ప్రతీకాత్మకమైన సంఖ్యతో, “డెబ్బై ఏడుసార్లు” అని జవాబిస్తారు. అంటే మన క్షమాపణకు హద్దులు ఉండకూడదు—అపరిమితంగా క్షమించాలి. ఈ పిలుపును మనం ఎంతవరకు ఆచరిస్తున్నాం?

కోపాన్ని అధిగమించడం కష్టమైన పనే. ఎందుకంటే మనకు అన్యాయం జరిగినప్పుడు న్యాయం జరగాలని మనం తరచుగా భావిస్తాం. బహుశా ఎవరైనా మన దగ్గరకు వచ్చి, తమ పాపాన్ని ఒప్పుకొని, కరుణ చూపమని వేడుకుంటే, మనం కరుణ చూపవచ్చు. కానీ క్షమాపణ కేవలం మాటలకే పరిమితం కాకూడదని, అది హృదయం నుంచి రావాలని యేసు బోధిస్తారు. అది నిజాయితీతో, సంపూర్ణంగా, ఎలాంటి షరతులూ లేకుండా ఉండాలి. మన అంతరంగమంతటితో క్షమించాలి. ఎవరైనా మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసి, తాము ఏ తప్పూ చేశామని ఒప్పుకోవడానికి నిరాకరించినా ఇదే వర్తిస్తుంది: పశ్చాత్తాపపడని ఆ వ్యక్తిని కూడా మనం హృదయపూర్వకంగా క్షమించాలి. ఇది సులభమైన పని కాదు.

చాలామందిలాగే మీకూ క్షమించడం కష్టంగా ఉంటే, క్షమించకుండా ఉండటం వల్ల కలిగే పరిణామాలను ఆలోచించండి. ఈ ఉపమానంలోని రాజు, తన సేవకుడు తోటి సేవకుని చిన్న అప్పును మాఫీ చేయడానికి నిరాకరించాడని తెలుసుకున్నప్పుడు, “అప్పు మొత్తాన్ని తిరిగి చెల్లించే వరకు అతణ్ణి హింసించేవారికి అప్పగించాడు.” యేసు స్పష్టమైన హెచ్చరికతో ఉపమానాన్ని ముగిస్తారు: “మీలో ప్రతి ఒక్కరూ మీ సోదరుణ్ణి హృదయపూర్వకంగా క్షమించకపోతే, నా పరలోక తండ్రి కూడా మీకు అలాగే చేస్తారు.” ఇది మనలో పవిత్రమైన భయాన్ని కలిగించాలి. దీనిని తరచుగా దాసభీతి అంటారు—పాపం నుంచి మనల్ని మళ్లించడానికి తోడ్పడే శిక్షాభయం. ఇది మంచి ప్రారంభమే. అయితే ప్రేమ నుంచి ఉద్భవించే, దేవుణ్ణి నొప్పించకూడదనే భయమైన పుత్రభీతిని పెంపొందించుకోవడమే ఆదర్శం. మనం దేవుణ్ణి నిజంగా ప్రేమించి, ఆయన అనంత కరుణను అనుభవించినప్పుడు, కేవలం శిక్షకు భయపడి మాత్రమే కాకుండా, మనల్ని ప్రేమించే తండ్రిని బాధపెట్టడం గానీ నొప్పించడం గానీ ఇష్టంలేక పాపాన్ని నివారించడానికి కృషి చేస్తాం.

ఈ రోజు రెండు ముఖ్యమైన విషయాలను ధ్యానించండి. మొదట, దేవుడు మీకు చూపిన అంతుబట్టని కరుణను గ్రహించండి. అది మీ హృదయాన్ని ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో నింపనివ్వండి. రెండవది, మీరు ఎవరిపట్లనైనా కోపాన్ని లేదా మనస్తాపాన్ని మనసులో ఉంచుకుంటే, ఆ వ్యక్తిని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. క్షమించలేని మనస్తత్వం అతి స్వల్పంగా మిగిలి ఉన్నా దానిని ఎదుర్కోవాలి. క్షమించాలని దృఢంగా సంకల్పించండి; ఆ క్షమాపణ మీ హృదయం నుంచి నిజాయితీగా ప్రవహించే వరకు అలా సంకల్పిస్తూనే ఉండండి.

అత్యంత కరుణామయుడవైన దేవా, నీ కరుణ అగాధమైనది. నా పాపాలకు నీ క్షమాపణను వేడుకుంటున్నాను. నీ మేలుకు నేను ఎన్నటికీ ప్రతిఫలం చెల్లించలేను. నాకు విరోధంగా పాపం చేసిన ప్రతి ఒక్కరికీ నేను అదే కరుణను చూపించాలనే షరతుపై నీ క్షమాపణ ఆధారపడి ఉందని అంగీకరిస్తున్నాను. ప్రభువా, నీవు నాకు చూపిన కరుణనే నేను ఇతరులకు చూపగలిగేలా దయచేసి నా హృదయాన్ని మృదువుగా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పరిపూర్ణత వైపు ప్రయాణం

తపస్సుకాల మూడవ వారంలోని బుధవారం

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “ధర్మశాస్త్రాన్ని గాని ప్రవక్తల బోధనలను గాని రద్దు చేయడానికి నేను వచ్చానని అనుకోకండి. రద్దు చేయడానికి కాదు, నెరవేర్చడానికి వచ్చాను. నేను మీతో నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను: ఆకాశమూ భూమీ గతించిపోయే వరకు, సమస్తమూ నెరవేరే వరకు, ధర్మశాస్త్రంలోని అతి చిన్న అక్షరమైనా, అక్షరంలోని అతి చిన్న భాగమైనా తొలగిపోదు. మత్తయి 5:17–18

దేవుడు తన దివ్య ప్రణాళికను క్రమక్రమంగా వెల్లడించిన సుదీర్ఘ రక్షణ చరిత్ర ఆదాము, హవ్వలతో ప్రారంభమై, నోవహు, అబ్రాహాములతో కొనసాగి, మోషేతో మరింత లోతును సంతరించుకుని, ప్రవక్తల ద్వారా హృదయాల్లోకి చొచ్చుకుపోయి, యేసులో నెరవేరింది. ఈ చరిత్రను వివరంగా పరిశీలించడానికి ఎంతో సమయం పట్టినా, ఒక సరళమైన సత్యం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది: ఆదాము, హవ్వల పతనం తరువాత, దేవుడు తన దివ్య ధర్మశాస్త్రపు పరిపూర్ణతను తన ప్రజలకు క్రమక్రమంగా వెల్లడించాడు. అదే విధంగా, మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మనం నెమ్మదిగా పరివర్తన చెంది, శుద్ధి పొందుతున్నప్పుడు, ఆయన మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ తనకు మరింత దగ్గరగా ఆకర్షిస్తాడు.

ఆరంభంలో, మనం సహజ నైతిక ధర్మం అని పిలిచేదాన్ని దేవుడు స్థాపించాడు. ఆదాము, హవ్వలు నైతిక సత్యాలను సహజంగానే గ్రహించారు. అయితే, వారి పాపం తరువాత ఆ ధర్మం మరుగునపడింది; నేటికీ అలాగే ఉంది. తరువాత దేవుడు నోవహుతో ఒక నిబంధన చేసుకుని, ఇక ఎన్నడూ భూమిని జలాలతో నాశనం చేయనని వాగ్దానం చేశాడు. అబ్రాహాము సంతతి ద్వారా సమస్త జాతులను ఆశీర్వదిస్తానని దేవుడు వాగ్దానం చేయడంతో, ఆయనతో ఆ నిబంధన మరింత లోతును సంతరించుకుంది. ఆ తరువాత మోషే వచ్చాడు; అతని ద్వారా జీవనానికి స్పష్టమైన నైతిక నియమావళియైన పది ఆజ్ఞలు వచ్చాయి. ఆరాధనలో ప్రజలకు మార్గనిర్దేశం చేయడానికి ఆచార సంబంధమైన నియమాలు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. పౌర నియమాలు ఇశ్రాయేలీయులను దేవునికి ప్రత్యేకమైన ప్రజలుగా స్థాపించడానికి తోడ్పడ్డాయి.

ఇశ్రాయేలు స్థిరపడిన తరువాత, హృదయంలో మరింత లోతైన అంతరంగ పరివర్తనకు పిలవడానికి దేవుడు ప్రవక్తలను పంపాడు. పశ్చాత్తాపపడి, దేవుని వైపు తిరిగి, నిబంధనను సంపూర్ణంగా నెరవేర్చబోయే మెస్సీయ కొరకు సిద్ధపడాలని ప్రవక్తలు ప్రజలను ప్రబోధించారు.

యేసు వచ్చినప్పుడు, ధర్మశాస్త్రాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకునేలా ఆయన బోధ వెలుగునిచ్చింది. ఆయనలో ధర్మశాస్త్రపు వాగ్దానాలన్నీ, విధులన్నీ నెరవేరాయి. తన జీవితం, మరణం, పునరుత్థానం ద్వారా యేసు కృపతో కూడిన నూతన నిబంధనను స్థాపించి, విమోచన పరిపూర్ణతను సాధించాడు.

రక్షణ చరిత్రకు సంబంధించిన ఈ అవలోకనం చారిత్రక దృక్కోణం నుంచే కాకుండా, దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరితో వ్యక్తిగతంగా ఎలా సంబంధం కలిగి ఉంటాడో గ్రహించడానికి కూడా ముఖ్యమైనది. మన సొంత పరివర్తన ఆరంభంలో, మనం ఏ స్థితిలో ఉన్నామో ఆ స్థితిలోనే దేవుడు మనల్ని కలుసుకుంటాడు: తన బిడ్డలుగా ఉండమని ఆయన మనల్ని పిలుస్తాడు; ఘోర పాపానికి దూరంగా ఉంటూ ఆయన ఆజ్ఞలను అనుసరించడానికి మనం ఆకర్షితులమవుతాం. మనం ముందుకు సాగుతున్నకొద్దీ, దివ్యసంస్కారాలతో సహా మన విశ్వాస ఆచరణలు కొత్త లోతును సంతరించుకుంటాయి. కేవలం బాహ్య ఆచరణతో కాకుండా, హృదయపూర్వకంగా జీవించాలనే పిలుపును క్రమక్రమంగా మన అంతరంగంలో స్వీకరిస్తాం. దేవుణ్ణి మనతో సన్నిహితమైన, వ్యక్తిగత సంబంధం కలిగిన దేవునిగా చూడటం ప్రారంభిస్తాం; పాపం పట్ల చిన్నపాటి మమకారాలను సైతం అధిగమించడానికి కృషి చేస్తాం. అంతిమంగా, సువార్త వైపు సంపూర్ణంగా తిరిగి, క్రీస్తుతో మరింత లోతైన సంబంధంలోకి అది మనల్ని నడిపించేందుకు అనుమతించాలని మనం పిలువబడుతున్నాం.

ఈ క్రమమైన ఎదుగుదలను గుర్తించడం మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాలకు అత్యవసరం. ఈ మార్గాన్ని మనం గుర్తించకపోతే, ఉన్న స్థితితోనే తృప్తిపడి ఆగిపోవచ్చు. మీ పరివర్తన ఆరంభంలో దేవుడు వెల్లడించినదంతా సత్యమే; అయితే ఆరంభమే పరిపూర్ణత కాదు. మీ జీవితం గురించి ధ్యానించేటప్పుడు, మిమ్మల్ని మీరు ఇలా ప్రశ్నించుకోండి: దేవుడు నన్ను తనకు మరింత దగ్గరగా ఎలా ఆకర్షించాడో, నా విశ్వాసాన్ని ఎలా లోతుగా చేశాడో, తనతో మరింత గాఢమైన ఐక్యతలోకి నన్ను ఎలా పిలిచాడో నేను గుర్తించగలుగుతున్నానా?

వెంటనే పరిపూర్ణతను సాధించడం మనకు భరించలేనంత భారమవుతుందని తెలిసి, దేవుడు మనల్ని మృదువుగా నడిపిస్తాడు. అయినప్పటికీ, మనం ప్రతిరోజూ ఎదగాలని ఆయన కోరుకుంటాడు. ప్రతి రోజూ నిరంతర పరివర్తనకు, మరింత లోతైన మార్పుకు, ఆధ్యాత్మిక శుద్ధీకరణకు ఒక అవకాశం. మహనీయులైన పునీతులు ఈ ప్రయాణం గురించి వ్రాసి, మనకు పవిత్రతకు దారిచూపారు.

పరిపూర్ణులుగా ఉండాలనే పిలుపుపై ఈ రోజు ధ్యానించండి. అది అసాధ్యమనిపిస్తే, ఒక్కో అడుగు ముందుకు వేయాలని నిశ్చయించుకోండి. పరిపూర్ణతకు దారితీసే మార్గం సుదీర్ఘమైనది, ఎంతో కృషిని కోరేది, కష్టమైనది—అయితే అది విముక్తినిచ్చేది, పరివర్తన కలిగించేది, చివరికి మహిమాన్వితమైనది కూడా. ఒక్క రాత్రిలోనే మీరు పునీతత్వాన్ని పొందకపోయినా, ఈ రోజే పవిత్రత వైపు తదుపరి అడుగు వేయగలరు. ఈ ప్రయాణానికి “అవును” అని సమ్మతించి, దేవుడు మిమ్మల్ని నడిపిస్తాడని నమ్మండి.

నీ సత్యాన్ని వెల్లడించే నా ప్రభువా, నీవు మాకు కొద్దికొద్దిగా రక్షణ మార్గాన్ని చూపించావు. ఆదాము, హవ్వల కాలం నుండి నీవు మానవుడిగా వచ్చే వరకు, నీతో సంపూర్ణ సహవాసంలోకి తిరిగి చేరేలా మమ్మల్ని నడిపించావు. నా సొంత జీవితంలో పవిత్రత మార్గాన్ని నాకు వెల్లడించి, దానిని అనుసరించే ధైర్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు. ఒక్కో అడుగు వేస్తూ పునీతత్వంలో ఎదగడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


తటస్థతకు తావు లేదు

తపస్సుకాల మూడవ వారంలోని గురువారం

“నాతో ఉండనివాడు నాకు విరోధి; నాతో కలసి సమకూర్చనివాడు చెదరగొడతాడు.” లూకా 11:23

వివాదాస్పద అంశాలపై స్పష్టమైన వైఖరి తీసుకోవడం కంటే తటస్థంగా ఉండటం తరచూ సులభంగా అనిపిస్తుంది. బహిరంగ చర్చల్లో అత్యంత విభేదాలు రేకెత్తించే అంశాలలో గర్భస్రావం వంటివి ఉన్నాయి. అయితే, జీవితంలోని మరెన్నో అంశాలు కూడా తీవ్రమైన వాదోపవాదాలకు దారితీస్తాయి; ముఖ్యంగా నైతిక సూత్రాలతో ముడిపడినప్పుడు ఇది మరింతగా జరుగుతుంది. యుద్ధం, రాజకీయాలు, గర్భనిరోధం, వివాహ నిర్వచనం, ఆర్థిక విధానాలు వంటి అంశాలు బలమైన అభిప్రాయాలను రేకెత్తించి, విభేదాలకు దారితీయవచ్చు. క్రీస్తు అనుచరులమైన మనకు, స్పష్టమైన నైతిక సత్యాల విషయంలో తటస్థంగా ఉండే అవకాశం లేదు.

చర్చకు వచ్చే అంశాలన్నింటిలో నైతిక స్పష్టత ఒకే స్థాయిలో ఉండకపోయినా, కతోలిక సభ సువార్త ద్వారా, తన బోధనల ద్వారా అనేక కీలక విషయాలలో మనకు మార్గదర్శనం చేస్తుంది. గర్భధారణ మొదలుకొని సహజ మరణం వరకు మానవ జీవన గౌరవం, వివాహ పవిత్రత వంటి మౌలిక అంశాలపై దేవుని ధర్మశాసనం స్పష్టంగా ఉంది. ఇలాంటి విషయాలలో మనం మన ప్రభువు పక్షాన నిలవాలి.

నేటి సువార్తలో యేసు పలికిన మాటలు మనకు నేరుగా ఒక సవాలు విసురుతున్నాయి: “నాతో ఉండనివాడు నాకు విరోధి; నాతో కూడి సమకూర్చనివాడు చెదరగొడతాడు.” దేవుని ధర్మశాసనాన్ని నిలబెట్టి, సమర్థించడంలో విఫలమవడం తటస్థమైన చర్య కాదని ఇది సూచిస్తుంది; వాస్తవానికి అది ఆయన చిత్తాన్ని వ్యతిరేకించడమే. ఒక పక్షాన నిలవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. ఎందుకంటే క్రీస్తు పక్షాన నిలిచినప్పుడు, భిన్నమైన అభిప్రాయాలు కలవారి నుంచి తరచూ విమర్శలు, తీర్పులు లేదా శత్రుత్వం కూడా ఎదురవుతాయి. అయినప్పటికీ, ఈ విషయాలలో తటస్థంగా ఉండటం ఒక విధమైన నిర్లక్ష్యం. నేటి సువార్తలో యేసు దానిని పాపంగా గుర్తిస్తున్నాడు.

ఈ సువార్త భాగం యేసు “మూగ దయ్యాన్ని” వెళ్లగొట్టడంతో మొదలవుతుంది. “ఆ దయ్యం బయటకు వెళ్లిపోగానే, మూగవాడు మాట్లాడాడు; జనసమూహాలు ఆశ్చర్యపోయాయి.” దయ్యం వల్ల ఆ మనిషికి కలిగిన మూగతనం, చెడును ఎదుర్కొన్నప్పుడు మౌనంగా ఉండాలనే మన ప్రలోభానికి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. ఈ సంఘటనలోని మనిషి శారీరకంగా దయ్యం పట్టిన స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, మనం తరచూ ఆధ్యాత్మిక మూగతనాన్ని అనుభవిస్తాం. భయం, బెదిరింపు లేదా అయోమయం దీనికి కారణమవుతాయి—మన నోరు మూయించడానికి శత్రువు ఉపయోగించే ఎత్తుగడలు ఇవి. సువార్త సత్యాన్ని మనం ప్రకటించకుండా అడ్డుకోవడానికి ఇదే దయ్యపు శక్తులు అలుపెరగకుండా పనిచేస్తుంటాయి.

ఆ తరువాత యేసు తన రాజభవనాన్ని కాపాడుతున్న “పూర్తిగా ఆయుధాలు ధరించిన బలవంతుడు” అనే రూపకాన్ని ఉపయోగిస్తున్నాడు. అతడు సైతానుకు, దాని దయ్యపు శక్తులకు ప్రతీక. తన అధికార పరిధిని బలంతో కాపాడుకుంటున్న ఈ బలవంతుడు అజేయుడిగా కనిపిస్తాడు. అయితే, “అతనికంటే బలవంతుడు అతనిపై దాడిచేసి ఓడించినప్పుడు, అతడు నమ్ముకున్న ఆయుధాలను లాక్కొని, దోచుకున్న సొత్తును పంచిపెడతాడు.” సైతానును, దాని క్రియలన్నింటినీ ఇప్పటికే ఓడించిన ఆ “మరింత బలవంతుడు” యేసే. చెడు ఎంత బలమైనదిగా కనిపించినా, దేవుని పరాక్రమం ఎదుట అది శక్తిహీనమే. కాబట్టి సమాజం నుంచి, కుటుంబం నుంచి లేదా స్నేహితుల నుంచి వ్యతిరేకత ఎదురైనా, సత్యం కోసం నిలవడానికి మనం ఎన్నడూ భయపడకూడదు. క్రీస్తు అనుచరులమైన మనం, అంతిమ విజయం దేవునిదేనని నమ్ముతూ, ధైర్యంతో, స్పష్టతతో, ప్రేమతో మాట్లాడటానికి పిలువబడ్డాం.

అయితే, ప్రతి పరిస్థితిలోనూ మాటలతో ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు. దేవుడు మనల్ని ఎప్పుడు మాట్లాడమని పిలుస్తున్నాడో, ఎప్పుడు మౌనంగా ఉండటం ఆయన నిర్ణయించిన సమయంపై నమ్మకాన్ని వ్యక్తం చేసే చర్య అవుతుందో మనం వివేచించాలి. వేడివేడి వాదనలలోకి దిగడం ఫలప్రదం కాకపోయే సందర్భాలు ఉన్నాయి; అది మరిన్ని విభేదాలకు కూడా దారితీయవచ్చు. అయితే మౌనం వివేచన నుంచి రావాలి గానీ, భయం నుంచి లేదా ఘర్షణను తప్పించుకోవాలనే కోరిక నుంచి రాకూడదు. దయ్యపు అబద్ధాలు లేదా బెదిరింపుల వల్ల మనం మౌనం వహిస్తే, అది మన ప్రభువు పక్షాన నిలవడంలో విఫలమవడమే.

భయం వల్ల మౌనంగా లేదా తటస్థంగా ఉండాలనే ప్రలోభానికి మీరు లోనయ్యే పరిస్థితుల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. కోపం, శత్రుత్వం పరిష్కారం కానట్లే, తప్పించుకోవడం కూడా అంతే సమస్యాత్మకమైనది. కష్టమైనప్పటికీ సత్యాన్ని ప్రేమతో పలకాలని ప్రేమధర్మం కోరుతుంది. మీ మౌనానికి మూలం వివేకమా, లేక భయమూ బెదిరింపులా అని వివేచిస్తూ పవిత్రాత్మ మార్గదర్శనాన్ని కోరండి. మీరు ఎదుర్కొనే ఏ చెడు కంటే అయినా మన ప్రభువు బలవంతుడని దృఢంగా నమ్ముతూ, ప్రతి పరిస్థితిలోనూ ఆయన పక్షాన నిలవడానికి కట్టుబడి ఉండండి.

కొలవలేని పరాక్రమం గల ప్రభువా, నీ శక్తి ప్రతి అబద్ధం కంటే, దయ్యపు ప్రలోభం కంటే గొప్పది. నేను పోరాడుతున్న ప్రతి పాపాన్ని జయించి, భయం నుంచి నన్ను విడిపించగలవు. నైతిక స్పష్టత అవసరమైనప్పుడు ఎన్నడూ తటస్థంగా గానీ మౌనంగా గానీ ఉండకుండా నాకు ధైర్యాన్ని దయచేయి. నేను ఎల్లప్పుడూ నీతో ఉండి, ప్రజలను నీ చెంతకు సమకూర్చడంలో తోడ్పడుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రేమధర్మాన్ని అర్థం చేసుకోవడం

తపస్సుకాల మూడవ వారపు శుక్రవారం

అతడు వివేకంతో సమాధానం చెప్పాడని యేసు చూసి, అతనితో, “నీవు దేవుని రాజ్యానికి దూరంగా లేవు” అని అన్నారు. ఆ తరువాత ఆయనను మరే ప్రశ్నలూ అడగడానికి ఎవరూ ధైర్యం చేయలేదు. మార్కు 12:34

ధర్మశాస్త్ర పండితులు, పరిసయ్యుల మధ్య నేటి సువార్తలోని ధర్మశాస్త్ర పండితుడు ప్రత్యేకంగా నిలుస్తాడు. అతడు సరిగ్గా గ్రహించాడు; సత్యాన్ని స్వీకరించడానికి అతనిలో ఉన్న సంసిద్ధతను, అతని అవగాహనను యేసు ప్రశంసించాడు. ఆ ధర్మశాస్త్ర పండితుడు యేసును ఒక ప్రశ్న అడగడంతో ప్రారంభించాడు: “ఆజ్ఞలన్నింటిలో మొదటిది ఏది?” ఆ కాలంలో, ఏ ఆజ్ఞలు అత్యంత ముఖ్యమైనవనే ప్రశ్నపై ధర్మశాస్త్ర పండితులు, పరిసయ్యులు తరచూ వాదించుకునేవారు. పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలైన తోరా నుంచి వారు 613 ఆజ్ఞలను గుర్తించారు. వాటిలో పది ఆజ్ఞలతోపాటు, వారు పాటించవలసిన అనేక కర్మకాండ సంబంధమైన, పౌర సంబంధమైన చట్టాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆ 613 ఆజ్ఞలన్నీ సమాన ప్రాముఖ్యం గలవని కొందరు మతనాయకులు బోధించేవారు. ఈ ఆజ్ఞలకు అదనంగా, వాటిని ఎలా పాటించాలో రబ్బీల సంప్రదాయాలు కూడా వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానాన్ని అందించేవి.

యేసు ఈ చర్చలో ప్రవేశించి, ద్వితీయోపదేశకాండము 6:4–5లోని షెమాను, లేవీయకాండము 19:18లోని వాక్యాన్ని ఉటంకిస్తూ సమాధానమిస్తారు: “ఇశ్రాయేలూ, వినుము! మన దేవుడైన ప్రభువు ఒక్కరే ప్రభువు! నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణహృదయంతో, నీ పూర్ణాత్మతో, నీ పూర్ణమనస్సుతో, నీ పూర్ణశక్తితో ప్రేమించాలి” మరియు “నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి.” ఈ రెండు ఆజ్ఞలు మనం నిర్వర్తించడానికి పిలువబడిన అత్యంత ప్రధానమైన కర్తవ్యాలను—దేవుని ప్రేమించడం, పొరుగువారిని ప్రేమించడం—స్పష్టంగా వ్యక్తపరుస్తున్నాయి. అంతేకాక, అవి పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన పది ఆజ్ఞల ద్వివిధ సారాంశంగా ఉన్నాయి.

అనేకమంది ధర్మశాస్త్ర బోధకులు, పరిసయ్యులు ధర్మశాస్త్రాన్ని బాహ్యంగా ప్రతి చిన్న వివరంలోనూ, ఆచారబద్ధంగానూ పాటించడంలో ఎంతో నిష్ఠగా ఉన్నప్పటికీ, దాని ప్రధాన భావాన్ని గ్రహించి జీవించడంలో తరచుగా విఫలమయ్యారు. యేసు తన సంక్షిప్త సమాధానంలో ఈ భావాన్ని స్పష్టం చేస్తారు. దేవుని అనేక ఆజ్ఞల ప్రాముఖ్యాన్ని ఆయన కొట్టిపారేయరు; బదులుగా, వాటి ప్రధాన ఉద్దేశాన్ని ఎత్తిచూపుతారు. ఆచార నియమాలు, నైతిక ఆజ్ఞలు అత్యవసరమైనవే అయినప్పటికీ, అంతిమంగా అవి ఒక లక్ష్యాన్ని చేరుకునే సాధనాలు; అవి మనలను ప్రేమవైపు నడిపిస్తాయి. దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమే ధర్మశాస్త్రానికి నిజమైన నెరవేర్పు అని యేసు చూపిస్తారు. ఈ రెండు అంశాలనూ ఒకే సమగ్ర ఆజ్ఞగా ఏకం చేస్తూ, దేవుడు మన నుండి కోరే వాటన్నిటినీ అందులో ఇముడ్చుతారు.

యేసు ఆజ్ఞల ఆవశ్యకతను తిరస్కరించలేదు; వాటి ఆచరణ హృదయం నుండి ఉద్భవించాలని నొక్కిచెప్పారు. దేవుని ధర్మశాస్త్రం కేవలం బాహ్యంగా నియమాలను పాటించడం గురించి మాత్రమే కాదు; ప్రేమచేత రూపాంతరం చెందిన హృదయాన్ని పెంపొందించుకోవడం గురించి కూడా. తపస్సుకాలంలో ఉపవాసం ఉండటం, ఆదివారం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనడం, పాపసంకీర్తనకు వెళ్లడం వంటి విశ్వాసానికి సంబంధించిన నియమాలకు, ఆచారాలకు మన ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో సముచిత స్థానం ఉంది. అవి మనలను తీర్చిదిద్దుతాయి; దేవునికి దగ్గరగా ఉండేందుకు తోడ్పడతాయి. అయితే, వాటి లోతైన ఉద్దేశాన్ని మనం ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి: దేవునిపట్ల, ఇతరులపట్ల మరింత ప్రేమను పెంపొందించడమే వాటి ఉద్దేశం. ఆ ప్రేమ లేకపోతే, అత్యంత కఠినమైన బాహ్య ఆచరణలు కూడా అర్థరహితంగా మారవచ్చు.

దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి మీరు ఎంత విధేయంగా ఉన్నారో ఈ రోజు ఆత్మపరిశీలన చేసుకోండి. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మీలోని ప్రేమ ఎంత లోతైనదో ధ్యానించండి. దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల నిజమైన ప్రేమ దేవుని ధర్మశాస్త్రంలోని బాహ్య ఆచరణలన్నిటినీ నెరవేర్చడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది; అయితే అది అక్కడితో ఆగిపోదు. ప్రేమకు హద్దు లేదు. మనం దానిని ఎల్లప్పుడూ పెంచుకోవచ్చు. దానిని పెంచుకోవాలి. ప్రేమకు మన క్రియాశీల సహకారం అవసరమైనప్పటికీ, అంతిమంగా అది మనలో పనిచేసే దేవుని కృప నుండి ప్రవహిస్తుంది. ఆయన కృప లేకుండా, ప్రేమించడానికి మనం చేసే ప్రయత్నాలు అసంపూర్ణంగానే ఉంటాయి. దీనిని అర్థం చేసుకుని, మన పూర్ణహృదయంతో, ఆత్మతో, మనస్సుతో, శక్తితో ప్రేమించడానికి ప్రయత్నిస్తే, ఈ ధర్మశాస్త్ర బోధకునితో అన్నట్లే యేసు మనతో కూడా, “నీవు స్వర్గరాజ్యానికి దూరంగా లేవు” అని అంటారు.

ప్రేమమయుడైన నా ప్రభువా, నిన్ను మా పూర్ణహృదయంతో, మనస్సుతో, ఆత్మతో, శక్తితో ప్రేమించమనీ, మమ్మల్ని మేము ప్రేమించుకున్నట్లే మా పొరుగువారిని ప్రేమించమనీ నీవు మమ్మల్ని పిలుస్తున్నావు. నీవు ఈ ఆజ్ఞను పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చావు; అలాగే చేయడానికి మాకు కృపను ప్రసాదిస్తానని వాగ్దానం చేస్తున్నావు. నీ దివ్యచిత్తంలోని ప్రతి అంశానికీ విధేయంగా ఉండేందుకు నాకు సహాయపడు. నీవు ఉద్దేశించిన విధంగా నీ ధర్మశాస్త్రాన్ని అర్థం చేసుకుని జీవించేలా నాకు అవగాహన వరాన్ని ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


వినయం మరియు జ్ఞానం

తపస్సుకాలం మూడవ వారంలోని శనివారం

తామే నీతిమంతులమని దృఢంగా నమ్ముతూ, మిగిలిన వారందరినీ తృణీకరించేవారిని ఉద్దేశించి యేసు ఈ ఉపమానం చెప్పారు. “ఇద్దరు వ్యక్తులు ప్రార్థించడానికి దేవాలయ ప్రాంగణానికి వెళ్లారు; వారిలో ఒకరు పరిసయ్యుడు, మరొకరు పన్ను వసూలు చేసేవాడు…” లూకా 18:9–10

వినయం ఒక సుందరమైన సద్గుణం. పన్ను వసూలు చేసేవాని వలె బహిరంగంగా పాపిగా పేరుపొందిన వ్యక్తి కూడా, వినయంతో తన హృదయం పవిత్రపరచబడినప్పుడు దేవుని కృపతో ప్రకాశిస్తాడు. మరోవైపు, గర్వం ఒక వికారమైన దుర్గుణం. ఒకరి జీవితంలో గర్వం ఉన్నప్పుడు, ఆ ఆత్మ దేవుని నిర్మలమైన, సుందరమైన వెలుగును ప్రతిబింబించలేదు.

ప్రార్థించడానికి దేవాలయానికి వెళ్లిన పరిసయ్యుడు, పన్ను వసూలు చేసేవాని గురించిన నేటి ఉపమానం, నిజమైన పవిత్రత అంతరంగం నుండి వస్తుందని మనకు బోధిస్తుంది. ఆత్మలోని అంతర్గత సద్గుణాలు దేవుని తేజస్సు బాహ్యంగా ప్రకాశించేందుకు వీలు కల్పిస్తాయి. వినయం, పశ్చాత్తాపం ఒక వ్యక్తి హృదయాన్ని నింపినప్పుడు, ఆ ఆత్మ దేవుని కృపను ప్రతిబింబిస్తుంది.

దేవుని కృపను, శాంతిని, ఆనందాన్ని ప్రసరింపజేస్తున్నట్లు కనిపించే వ్యక్తులు మనందరికీ తారసపడవచ్చు. దీనికి భిన్నంగా, ఇతరులకు తీర్పుతీర్చే ధోరణిని, తామే నీతిమంతులమనే భావాన్ని, ఖండనను కనబరిచే ఇతరులు కూడా మనకు ఎదురుకావచ్చు. మనం ఇతరులకు తీర్పుతీర్చకుండా ఉండాలి. అయినప్పటికీ, కృపతో నిండిన జీవితాలు గడిపేవారి నిజమైన వినయం మనకు స్ఫూర్తినివ్వక మానదు. ఉదాహరణకు, పునీత మదర్ తెరేసా చేసిన అనేక ప్రసంగాల్లోని ఖచ్చితమైన మాటలను మనం మరచిపోయినా, వినయంతో బలం పొంది ప్రకాశించిన ఆమె ప్రేమ మాత్రం మరువలేనిది.

పరిసయ్యులు మోషే ధర్మశాస్త్రంలోని బాహ్య నియమాలను ఎంతో సూక్ష్మంగా పాటించేవారిగా పేరుపొందారు. అయితే, ఈ నియమాలను అత్యంత నిష్ఠగా పాటించడంలో మునిగిపోయి, దేవుడు కోరుకునే మరింత లోతైన సద్గుణాలను వారు తరచుగా చూడలేకపోయేవారు. వారు బాహ్యరూపాలపైనే దృష్టిపెట్టి, అసలు సారాన్ని—వినయాన్ని, దేవునిపట్ల ప్రేమను—విస్మరించారు.

దేవాలయంలో ప్రార్థించడం మంచిదైన, భక్తిపూర్వకమైన కార్యం. పరిసయ్యుడు, పన్ను వసూలు చేసేవాడు ఇద్దరూ అలాగే చేశారు. అయితే, తానే నీతిమంతుడననే భావం, గర్వం, అహంకారం వల్ల వక్రీకరించబడిన ప్రార్థన నిజమైన ప్రార్థనగా దేవుని వద్దకు చేరలేదు. వినయం, దేవుని కరుణ మనకు అవసరమనే ఎరుక ప్రార్థనను నడిపించినప్పుడే అది కృపకు ఒక మార్గమవుతుంది.

సుంకరి తన పాపస్థితిని, తనకు దేవుని కరుణ అవసరమని గుర్తించాడు కాబట్టి వినయంతో ఉన్నాడు. “ఓ దేవా, పాపినైన నాపై కరుణ చూపు” అని అతడు ప్రార్థించాడు. గర్వంతో అంధుడైన పరిసయ్యుడు తనకు దేవుని క్షమాపణ అవసరమని గ్రహించలేకపోయాడు. దానికి బదులుగా, తాను బాహ్యంగా పాటించే ఆచారాలను బట్టి తనను తాను పొగడుకున్నాడు. సుంకరి వినయం అతడు దైవజ్ఞానాన్ని స్వీకరించేందుకు దోహదపడింది; పరిసయ్యుని గర్వం మాత్రం అతణ్ణి ఆధ్యాత్మిక అంధత్వంలోనే ఉంచింది. వినయం జ్ఞానయుక్తమైనది; గర్వం మూర్ఖత్వం.

మీరు ప్రార్థనను ఎలా సమీపిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ ప్రార్థనలో జ్ఞానంతో వ్యవహరిస్తున్నారా? సుంకరిలాగే, మీకు దేవుని కరుణ అవసరమని అంగీకరిస్తున్నారా? సుంకరి ప్రార్థనను నిజాయితీతో, హృదయాంతరాళం నుంచి ప్రార్థించండి: “ఓ దేవా, పాపినైన నాపై కరుణ చూపు.” “నేను మరీ అంత పాపినేమీ కాదు” అని మీకు అనిపిస్తే, మీ ప్రార్థన పరిసయ్యుని ప్రార్థనను ఎక్కువగా పోలి ఉంది. సత్యాన్ని ఎదుర్కొనేందుకు వెనుకాడకండి. దేవుని ఎదుట మీ బలహీనతలను, పాపాలను వినయంతో ఒప్పుకోండి. ఆయన కరుణామయుడు. మీరు ఆయన కృపపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉన్నారని అంగీకరించండి. అప్పుడు మాత్రమే సుంకరిలాగే మీరు దేవుని ఎదుట నీతిమంతులుగా తీర్చబడి ఇంటికి వెళ్తారు.

అత్యంత కరుణామయుడవైన దేవా, పాపినైన నాపై కరుణ చూపు. నాకు నీవు కావాలి. నాకు నీ క్షమాపణ అవసరం. నా పాపాలను స్పష్టంగా చూసి, వాటిని ఒప్పుకొని, విమోచన ఆనందాన్ని అనుభవించడానికి నీ కృపతో నాకు సహాయం చేయి. ప్రియమైన ప్రభువా, నా గురించిన సత్యాన్ని నేను తెలుసుకొని, నీ జ్ఞానం ద్వారా విముక్తి పొందేలా నన్ను వినయంతో నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!