మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
సయోధ్యలోని ఆనందం
సామాన్య కాలపు ఇరవై మూడవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “నీ సహోదరుడు నీకు విరోధంగా పాపం చేస్తే, నీవు వెళ్లి, నీవూ అతడూ మాత్రమే ఉన్నప్పుడు అతని తప్పును అతనికి తెలియజేయి. అతడు నీ మాట వింటే, నీవు నీ సహోదరుణ్ణి తిరిగి పొందినట్లే.” మత్తయి 18:15
ఎవరైనా మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినప్పుడు, ముఖ్యంగా తీవ్రంగా చేసినప్పుడు, కోపం, ఖండించాలనే భావం బలమైన శోధనలుగా వెంటనే తలెత్తవచ్చు. న్యాయం జరగాలనే మన సహజ భావం తరచూ పైచేయి సాధిస్తుంది. అప్పుడు కరుణతో కాకుండా తీర్పు తీర్చే వైఖరితో ప్రతిస్పందించడాన్ని మనం సమర్థించుకోవచ్చు. అయితే నేటి సువార్తలో యేసు ఎంతో మెరుగైన మార్గాన్ని చూపుతున్నారు—విభజనను కాదు, సయోధ్యను కోరుకోవాలి. పాపిని తిరిగి దేవుని వద్దకు తీసుకురావడం, ఐక్యతా బంధాన్ని పునరుద్ధరించడం అంతిమ లక్ష్యం.
యేసుకు, ఆయన ధన్యమాతకు మధ్య ఉన్న బంధం ఒక్కటే మినహా, ప్రతి మానవ సంబంధాన్నీ పాపం తాకుతుంది. వారి పరస్పర పరిపూర్ణ ప్రేమ వల్ల వారి ఐక్యతలో పాపానికి, విభజనకు ఏమాత్రం తావు లేదు. వారు పంచుకున్నది ఎంత మహోన్నతమైన, అపూర్వమైన వరం!
కానీ మనం పరిపూర్ణులం కాదు. ఎంతో ప్రేమతో, పవిత్రతతో కూడిన సంబంధాలను సైతం మానవ బలహీనత ప్రభావితం చేస్తుంది; పాపం అనివార్యంగా వాటిలోకి చొరబడుతుంది. మనం ఇతరులకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తాం; ఇతరులు మనకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తారు. కొన్నిసార్లు పాపం ఉద్దేశపూర్వకంగా జరిగి, లోతైన గాయాన్ని కలిగిస్తుంది. మరికొన్నిసార్లు అది బలహీనత వల్లనో, సద్గుణం పూర్తిగా పెంపొందకపోవడం వల్లనో కలుగుతుంది. దాని మూలం ఏదైనా, ప్రతి పాపం హాని కలిగిస్తుంది. మనం పంచుకోవడానికి పిలువబడిన, మనసారా కోరుకునే ఐక్యతను అది బలహీనపరుస్తుంది.
నేటి సువార్తలో యేసు ఒక వ్యక్తిని పరిశుద్ధపరచే కృప నుండి వేరుచేసే తీవ్రమైన పాపాన్ని—మరణకర పాపాన్ని—గురించి మాట్లాడుతున్నట్లు కనిపించినప్పటికీ, అవే సూత్రాలు అన్ని తప్పిదాలకూ, స్వల్పపాపాలకూ, ఆధ్యాత్మిక లోపాలకూ కూడా వర్తిస్తాయి. పాపం పట్ల క్రైస్తవ ప్రతిస్పందన ఎల్లప్పుడూ కరుణపై ఆధారపడి ఉండాలి. మనం ఇతరులను సరిదిద్దుతున్నా, ఇతరులు మనల్ని సరిదిద్దుతున్నా, గాయాలను మాన్పడం, బంధాలను పునరుద్ధరించడం, క్రీస్తులో మన ఐక్యతను మరింత గాఢం చేయడం ఎల్లప్పుడూ లక్ష్యంగా ఉండాలి.
ఈ ఆధ్యాత్మిక సూత్రాలను ఆచరించడం ప్రారంభించడానికి, ఎవరి పట్ల మీ మనసులో పగ ఉండవచ్చో వారిని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. మీ కుటుంబంతో మొదలుపెట్టండి. ఎందుకంటే కుటుంబ బంధాలు సహజంగా సన్నిహితమైనవి కాబట్టి, అవి పాపం వల్ల సులభంగా దెబ్బతినవచ్చు. పాపం వల్ల పుట్టిన పగ తరచూ సన్నిహిత సంబంధాల్లో ఉంటుంది. కొన్ని గాయాలు లోతైన చీలికలకు కారణమై ఉండవచ్చు; ఎంతో ప్రేమపూర్వకమైన బంధాలు సైతం పైకి కనిపించని చిన్న గాయాలకు గురికావచ్చు. మీ జీవితంలోని ఈ సంబంధాలను ప్రార్థనాపూర్వకంగా పరిశీలించండి.
గాయాలు లోతుగా ఉండి, వైరం బలంగా ఉన్నప్పుడు, ముందుకు సాగే మార్గం సాధారణంగా స్పష్టంగానే ఉంటుంది: మీ సోదరుని, సోదరిని, తల్లిని, తండ్రిని లేదా జీవిత భాగస్వామిని తిరిగి సయోధ్యకు తీసుకురావడానికి ప్రయత్నించండి. గాయానికి కారణమైంది మీరే అయితే, సాకులు చెప్పకుండా వినయంతో మీ పాపాన్ని ఒప్పుకోండి. అదే ఎల్లప్పుడూ మెరుగైన మార్గం. ఎల్లప్పుడూ.
ఈ ప్రక్రియకు తోడ్పడటానికి, అంతర్లీనంగా పనిచేసే ఒక విషయాన్ని గుర్తించడం మంచిది: పగను లేదా కోపాన్ని పట్టుకుని ఉండటం ఒక రకమైన భావోద్వేగ సంతృప్తిని ఇవ్వవచ్చు. ఇది ఆశ్చర్యంగా అనిపించినా, తరచూ ఇలాగే జరుగుతుంది. కోపం భావోద్వేగాలను రగిలించి, తీవ్రమైన ఉద్వేగాన్ని కలిగిస్తుంది. అది అస్తవ్యస్తమైనదైనా, వ్యసనాన్ని పెంచే మాదకద్రవ్యంలా తృప్తికరంగా అనిపించవచ్చు.
ఈ అస్తవ్యస్తమైన భావోద్వేగ ధోరణిని ఉన్నదున్నట్లుగా గుర్తించడం మొదటి అడుగు. గాయాలు మాని, సయోధ్య నెలకొన్న సంబంధం మరింత లోతైన, చిరకాలం నిలిచే పరిపూర్ణతను అందిస్తుందని గ్రహించడం తరువాతి అడుగు. పగ లేదా వైరం ఇచ్చే క్షణిక సంతృప్తికంటే అది ఎంతో ఉన్నతమైనది. మరొకరిని సయోధ్యకు తీసుకురావడం—లేదా మనం అన్యాయం చేసిన వ్యక్తి చొరవతో మనమే సయోధ్యకు రావడం—ఎంతో లోతైన సంతృప్తిని ఇస్తుంది. అది భావోద్వేగాన్ని దాటి కృపా పరిధిలోకి ప్రవేశించి, నిజమైన శాంతిని, ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది.
సువార్తలో యేసు వివరించిన సయోధ్యకు సంబంధించిన మొదటి అడుగును గురించి నేడు ధ్యానించండి: “నీ సోదరుడు నీకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తే, వెళ్లి, నీవూ అతడూ మాత్రమే ఉన్నప్పుడు అతని తప్పును అతనికి తెలియజేయి.” పాపాన్ని తేలికగా తీసుకోకండి. మీ సంబంధాల్లో, ముఖ్యంగా సన్నిహిత సంబంధాల్లో, దాని ఉనికిని అంగీకరించండి. ఇతరుల పాపం వల్ల బాధపడే వ్యక్తిగానూ, పాపం చేసే వ్యక్తిగానూ మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోండి. ప్రేమను తగ్గించే తప్పిదాలను గుర్తించండి. ఆ పాపాలను ధైర్యంతో, వినయంతో ఎదుర్కోండి. పగ ఇచ్చే తప్పుడు ఓదార్పును తిరస్కరించి, దానికి బదులుగా ఐక్యత, ప్రేమ వల్ల కలిగే నిజమైన ఓదార్పును వెదకండి. యేసుకు, ఆయన ధన్యమాతకు మధ్య ఉన్న పవిత్ర ప్రేమలో పాలుపంచుకునేలా నడిపించే మార్గం ఇదే. మనం ఆ ప్రేమను తెలుసుకుని, దానిని జీవించాలని వారు కోరుకుంటున్నారు.
పరిపూర్ణ కరుణగల ప్రభువా, ప్రేమలో పూర్తిగా సయోధ్యపడి, ఐక్యమై ఉండేలా మమ్మల్ని తిరిగి నీ వద్దకు తీసుకురావాలనే ప్రగాఢ వాంఛతో నీ పవిత్ర హృదయం జ్వలిస్తోంది. నీ సన్నిధిలో నా పాపాల పట్ల పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను. నాలో జీవించే నీ ప్రేమ ఇతరుల కోసం కరుణా ఊటగా మారాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. నాకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేసిన వారందరినీ క్షమిస్తున్నాను. ఇతరులకు హాని కలిగిస్తూ నేను చేసిన పాపాల పట్ల పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను. ప్రభువా, నా జీవితంలోని ప్రతి సంబంధాన్ని పునరుద్ధరించి, నీ ధన్యమాతతో నీవు పంచుకున్న అదే స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన ప్రేమతో వాటిని నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అద్భుతాల అర్థం
సామాన్య కాలపు ఇరవై మూడవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
ప్రజలు చెవిటితనం, మాట తడబాటు ఉన్న ఒక మనిషిని ఆయన వద్దకు తీసుకువచ్చి, అతనిపై చేయి వేయమని ఆయనను వేడుకున్నారు. ఆయన అతనిని జనసమూహం నుండి వేరుగా, ఏకాంతంగా తీసుకువెళ్లారు. అతని చెవుల్లో తన వేలు పెట్టి, ఉమ్మివేసి, అతని నాలుకను తాకారు; తరువాత ఆకాశం వైపు చూసి నిట్టూర్చి, అతనితో, “ఎఫ్ఫతా!” అన్నారు—అంటే, “తెరువబడు!” అని అర్థం. వెంటనే అతని చెవులు తెరుచుకున్నాయి, అతని మాట తడబాటు తొలగిపోయింది, అతను స్పష్టంగా మాట్లాడాడు. మార్కు 7:32–35
అద్భుతాలు మనలను ఆకట్టుకుంటాయి. మీకు ప్రియమైన వ్యక్తికి—బహుశా మీ తోబుట్టువులలో ఒకరికి లేదా మీ బిడ్డకు—పుట్టుకతోనే వినికిడి లేదని ఒక్క క్షణం ఊహించుకోండి. ఆ తర్వాత, ఎవరో ఆ ప్రియమైన వ్యక్తిపై చేతులుంచి ప్రార్థించగా, ఒక్క క్షణంలోనే తక్షణం, సంపూర్ణంగా స్వస్థత కలిగిందనుకోండి. అలాంటి సంఘటన ఆ ప్రియమైన వ్యక్తి జీవితాన్నే కాదు, దానిని చూసిన ప్రతి ఒక్కరి జీవితాన్నీ పూర్తిగా మార్చివేస్తుంది.
యేసు అద్భుతాలు ఎందుకు చేశారు? ఒక విధంగా చూస్తే, అద్భుతాలు ఆయన పరిపూర్ణ కనికరానికి సహజ వ్యక్తీకరణగా వెలువడ్డాయి. మన ప్రభువు బాధలో ఉన్నవారిని—ముఖ్యంగా తమ తప్పేమీ లేకుండానే బాధపడుతున్నవారిని—కలుసుకున్నప్పుడు, దైవిక సహానుభూతితో నిండిన ఆయన దివ్యహృదయం కరుణతో, ప్రేమతో కార్యం చేయడానికి ఆయనను కదిలించింది. ఈ అర్థంలో, ఆయన అద్భుతాలు మానవ బాధకు అత్యంత వ్యక్తిగతంగా కరుణతో ఇచ్చిన ప్రతిస్పందనలు.
అయితే యేసు అద్భుతాలు చేయడానికి ఇది ఒక్కటే కారణం కాదు. ప్రతి అద్భుతంలో ప్రవచనార్థం కూడా ఉంది; అది ఆయన దైవిక గుర్తింపుకు సూచనగా నిలిచింది. ప్రతి అద్భుత కార్యం ఆయన దైవత్వాన్ని దృశ్యరూపంలో బయలుపరచి, ప్రకృతిపైనే ఆయనకున్న అధికారానికి సాక్ష్యమిచ్చింది. సృష్టి సమయంలో దేవుడు స్థాపించిన ప్రకృతి నియమాలు సృష్టికర్తకు మాత్రమే లోబడి ఉంటాయి. కాబట్టి, నిజమైన దేవుడు, నిజమైన మానవుడు, తండ్రితో ఏకసారాంశం కలిగిన యేసు ఆరోగ్యాన్ని పునరుద్ధరించినప్పుడు లేదా ప్రకృతి నియమాన్ని నిలిపివేసినప్పుడు, త్రియేక దేవుని అధికారంతోనే అలా చేస్తారు. సృష్టించబడిన ఏ జీవీ తన ఇష్టానుసారం ప్రకృతిని మార్చలేదు. సృష్టికర్త మాత్రమే తన చిత్తానుసారం దానిని నిలిపివేయగలరు లేదా పునరుద్ధరించగలరు.
అంతేకాక, యేసు అద్భుతాలు ఎల్లప్పుడూ ఆయన విమోచన కార్యాన్ని గురించిన మరింత లోతైన సత్యాన్ని తెలియజేస్తాయి. ఉదాహరణకు, నేటి సువార్తలో యేసు చెవిటితనం, మాటతడబాటు ఉన్న ఒక వ్యక్తిని స్వస్థపరుస్తారు. ఇది కనికరంతో చేసిన కార్యం మాత్రమే కాదు; మానవాళి అంతటికోసం ఆయన చేయడానికి వచ్చిన కార్యానికి కూడా సూచన: దేవుని వాక్యాన్ని వినడానికి మన చెవులను తెరవడం, సత్యాన్ని స్పష్టంగా, ధైర్యంగా ప్రకటించడానికి మన నాలుకలను విడిపించడం. ఈ శారీరక స్వస్థత అందరికీ వర్తించేదీ, రక్షణకు అత్యవసరమైనదీ అయిన ఆధ్యాత్మిక వాస్తవాన్ని సూచిస్తుంది.
యేసు అరమాయిక భాషలో “ఎఫ్ఫతా!”—“తెరువబడు!”—అని పలికినప్పుడు, ఆయన ఆ వ్యక్తి శారీరక స్థితిని ఉద్దేశించి మాత్రమే కాకుండా, పాపం వల్ల, ఆధ్యాత్మిక చెవిటితనం వల్ల ఆటంకం పొందుతున్న ప్రతి ఆత్మను ఉద్దేశించి కూడా మాట్లాడుతున్నారు. దేవుని వాక్యానికి మనలను మనం తెరచుకోవాలని, సత్యం మరియు రక్షణ సందేశాన్ని స్పష్టంగా పలకాలని ఆయన మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ పిలుస్తున్నారు.
అద్భుతాలు మనకు ఎంతో ఆకర్షణీయంగా అనిపించినా, వాటి ద్వారా తెలియజేయబడే ఆధ్యాత్మిక సత్యాలు మరెంతో ప్రాముఖ్యమైనవి. అద్భుత స్వస్థతను చూడటం సహజంగానే ఓదార్పును, ప్రేరణను ఇచ్చినా, అలాంటి స్వస్థత ఈ భూలోక జీవితానికే పరిమితమైన తాత్కాలికమైనదిగా మిగిలిపోతుంది. అయితే యేసు అద్భుతాల ఆధ్యాత్మిక అర్థం శాశ్వతమైనది. ఆయన స్వరాన్ని వినడానికి మన చెవులు తెరచుకున్నప్పుడు, ఆయన కృపకు స్పందించి పవిత్రతలో ఎదిగే అవకాశం మనకు లభిస్తుంది. ఆయన వాక్యాన్ని ప్రకటించడానికి మన నాలుకలు విడిపించబడినప్పుడు, మన సాక్ష్యం ద్వారా ఇతరుల జీవితాలు ప్రభావితమవుతాయి; క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక శరీరం స్వస్థపరచబడి, విస్తరించి, బలపడుతుంది.
మీ జీవితంలో ఏ రూపంలోనైనా ఆధ్యాత్మిక చెవిటితనం ఉందేమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని మృదువైన స్వరాన్ని వినడానికి మీరు కష్టపడే, లేదా ఆయన సత్యాన్ని స్పష్టంగా పలకలేకపోయే అంశాలు ఏవైనా ఉన్నాయా? సువార్తలోని ఆ వ్యక్తిని పక్కకు తీసుకువెళ్లినట్లే, మిమ్మల్ని కూడా పక్కకు తీసుకువెళ్లమని యేసును ఆహ్వానించండి. మిమ్మల్ని స్వస్థపరిచే ఆ మాటను మీపై పలకమని ఆయనను అడగండి: “ఎఫ్ఫతా!” ఆయన కరుణ, కృపల శక్తితో మీ చెవులు తెరచుకోబడునుగాక, మీ నాలుక విడిపించబడునుగాక, మీ జీవితం రూపాంతరం చెందునుగాక.
అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభువా, మాపై నీ కనికరం పరిపూర్ణమైనది. మేము సంపూర్ణంగా పునరుద్ధరించబడి, రూపాంతరం చెందాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు; ఇది కాలాంతంలో నెరవేరుతుంది. ఆ రోజు వచ్చేవరకు, నీ స్వరానికి నా హృదయాన్ని తెరచి, నా ఆత్మను స్వస్థపరచు. నీ పిలుపుకు ఉదారంగా స్పందించే ధైర్యాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నీ సత్యం అత్యంత అవసరమైనవారితో దానిని ప్రేమతో పలికేలా నా నాలుకను విడిపించమని ప్రార్థిస్తున్నాను. చీకటిలో ఉన్నవారికి వెలుగును, అలసిపోయినవారికి ఆశను అందిస్తూ, నీ వాక్యం నా ద్వారా భూదిగంతాల వరకు వ్యాపించునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సమూలమైన శిష్యత్వం
సామాన్య కాలపు ఇరవై మూడవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
గొప్ప జనసమూహాలు యేసుతో ప్రయాణిస్తున్నాయి. ఆయన వారి వైపు తిరిగి ఇలా అన్నారు: “ఎవరైనా నా దగ్గరకు వచ్చి, తన తండ్రినీ తల్లినీ, భార్యనూ పిల్లలనూ, సోదరులనూ సోదరీమణులనూ, చివరికి తన సొంత ప్రాణాన్ని కూడా ద్వేషించకపోతే, నా శిష్యుడు కాలేడు. తన సిలువను మోసుకొని నా వెనుక రానివాడు నా శిష్యుడు కాలేడు.” లూకా 14:25–27
నేటి సువార్త మన ప్రభువు పలికిన ఒక బలమైన ప్రకటనతో ముగుస్తుంది: “అదేవిధంగా, మీలో తనకున్న సమస్త ఆస్తిపాస్తులను త్యజించనివాడు నా శిష్యుడు కాలేడు.” యేసు ఎన్నడూ కోరినవాటిలో ఇవి అత్యంత తీవ్రమైన షరతులలో కొన్ని. తన శిష్యులుగా ఉండాలంటే, మనం మనకు అత్యంత సన్నిహితులైన బంధువులను, చివరికి మన సొంత ప్రాణాన్ని కూడా “ద్వేషించాలి”, మన సిలువను మోసుకొని ఆయన వెనుక నడవాలి, మనకున్న సమస్త ఆస్తిపాస్తులను త్యజించాలి అని ఆయన మనకు చెబుతున్నారు. ఇంత కఠినమైన మాటలు విన్న తర్వాత, ఆయనతో ప్రయాణిస్తున్న ఆ “గొప్ప జనసమూహం”లో ఎంతమంది దూరమవడం మొదలుపెట్టారో ఊహించగలం.
రాజీలేని శిష్యత్వాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? మన విశ్వాసాన్ని మన జీవితంలో కేవలం ఒక భాగంగా—బహుశా ఒక చిన్న భాగంగానే—చూడటం సులభం. మనం దేవాలయంలో బహిరంగంగా మన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించవచ్చు, భోజనానికి ముందు కృతజ్ఞతా ప్రార్థన చేయవచ్చు, ఆదివారాల్లోనూ పండుగ దినాల్లోనూ దివ్యబలిపూజకు హాజరుకావచ్చు, ప్రత్యేక అవసరాలు తలెత్తినప్పుడు ప్రార్థనలు చేయవచ్చు. కానీ ఈ సందర్భాలకు మించి, మన సమయాన్నీ శ్రద్ధనూ తరచుగా పని, వినోదం, కుటుంబ బాధ్యతలు, ఇంటి పనులు, అభిరుచులు ఆక్రమించుకుంటాయి. ఇవి తమంతట తాము చెడ్డవి కాకపోయినా, సులభంగా మన జీవితాల్లో ప్రధాన స్థానాన్ని ఆక్రమించవచ్చు.
కానీ మన విశ్వాసం మన అస్తిత్వంలో కేవలం ఒక భాగంగా మాత్రమే ఉండాలా? ఎంతమాత్రం కాదు. నేటి సువార్త దీనిని చాలా స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. క్రీస్తుపట్ల మన విశ్వాసం మన జీవితాల్లో కేవలం ఇమిడిపోకూడదు—మన జీవితాలు ఎలా ఉండాలో దానినిబట్టే నిర్ణయించబడాలి. శిష్యత్వం ఒక ప్రత్యేక విభాగం కాదు; అది పునాది. దేవునితో మన ఐక్యత మన జీవితాలకు కేంద్రంగా ఉండాలి—మిగిలినదంతా ప్రవహించే మూలంగా, అన్నీ చేరవలసిన శిఖరంగా ఉండాలి.
దీనిని మనసులో ఉంచుకొని, నేటి సువార్తను మళ్లీ చూద్దాం. “ఎవరైనా నా దగ్గరకు వచ్చి, తన తండ్రినీ తల్లినీ ద్వేషించకపోతే…” అని యేసు చెప్పినప్పుడు, ఆయన నిజంగా ద్వేషించమని ప్రోత్సహించడం లేదు. బదులుగా, ఆయనపట్ల మన ప్రేమ సంపూర్ణంగా, అవిభక్తంగా ఉండాలనీ, మిగిలిన ప్రేమలన్నీ—అత్యంత సహజమైనవీ పవిత్రమైనవీ కూడా—రెండవ స్థానంలో ఉండాలనీ నొక్కిచెప్పడానికి ఆయన బలమైన భాషను ఉపయోగిస్తున్నారు. బైబిలు భాషలో ఒకదానిని “ద్వేషించడం”, మరొకదానిని “ప్రేమించడం” అంటే తరచుగా ఒకదానికంటే మరొకదానికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వడమని అర్థం. అన్నిటికంటే తనకే ప్రాధాన్యం ఇవ్వమని యేసు మనలను పిలుస్తున్నారు—ఇటువంటి అసమానమైన ప్రేమకు ఆయన అర్హుడు కాబట్టి మాత్రమే కాదు, మనం కలిగి ఉండాలని పిలువబడిన ఇతర ప్రేమలన్నీ మన జీవితానికి కేంద్రంగా ఉన్న దేవునిపట్ల ప్రేమ ద్వారా సరైన క్రమంలో ఉంచబడి, నడిపించబడాలి కాబట్టి కూడా.
అలాగే, “మన సిలువను మనం మోయడం” అంటే క్రీస్తుకు విశ్వసనీయంగా ఉండటం వల్ల ఎదురయ్యే ప్రతి త్యాగాన్నీ, బాధనూ, సవాలునూ ఇష్టపూర్వకంగా స్వీకరించడం—ఎందుకంటే ఆ సిలువలు కృపకు మార్గదర్శక జ్యోతులవుతాయి. అంటే మన సొంత చిత్తాన్నీ, స్వార్థపూరిత కోరికలనూ, మన జీవితానికి మనం వేసుకున్న ప్రణాళికలనూ కూడా విడిచిపెట్టడం. క్రీస్తు నిజంగా మనలో జీవించేలా, మన స్వార్థానికి మనం మరణించడం శిష్యత్వంలో భాగం.
చివరిగా, “ఆస్తిపాస్తులన్నిటినీ త్యజించాలి” అనే పిలుపు కేవలం భౌతిక పేదరికానికి సంబంధించినది కాదు; కొందరు దానికి పిలువబడినప్పటికీ, దాని భావం అంతకంటే లోతైనది. అది అంతరంగ అనాసక్తికి సంబంధించినది—మన శ్రద్ధ, ప్రేమల కోసం క్రీస్తుతో పోటీపడగల దేనినుంచైనా హృదయానికి స్వేచ్ఛ ఉండటం. మనకు ఉన్నదంతా దేవుడు తన కార్యానికి ఉపయోగించుకునేలా ఆయనకు సమర్పించాలి. ఏదైనా మనలను తన ఆధీనంలో ఉంచుకుంటే, ఆయనను అనుసరించడానికి మనకు స్వేచ్ఛ ఉండదు. మిగిలినవన్నిటినీ దేవుని సేవలో ఉంచినప్పుడే మన ఆస్తిపాస్తులు ఆయన ఉద్దేశానికీ మన మేలుకూ ఉపయోగపడతాయి.
ఇది రాజీలేని పిలుపు; ఉద్దేశమూ అదే. యేసును అనుసరించడం అంటే కొంత సమయం మాత్రమే కేటాయించే నిబద్ధత కాదు. అది సంపూర్ణమైనది. మన హృదయాల్లో ఒక మూలతో ఆయన తృప్తిపడరు; మనలను సంపూర్ణంగా కోరుకుంటారు. సంతోషకరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఇటువంటి రాజీలేని శిష్యత్వం భారం కాదు, ఒక వరం. అది ఆనందానికీ, శాంతికీ, నిత్యజీవానికీ నడిపిస్తుంది. క్రీస్తు కోసం అన్నిటినీ విడిచిపెట్టినప్పుడు, ప్రతిగా మనం పొందేది అనంతంగా ఎక్కువ: ఆయన కృప, ఆయన స్నేహం, మనలో ఉండే ఆయన జీవమే—అది మన జీవితంలోని ప్రతి ఇతర అంశంలోనూ వ్యాపిస్తుంది.
యేసుపట్ల మీ నిబద్ధత ఎంత సంపూర్ణంగా ఉందో ఈ రోజు ధ్యానించండి. నిజాయితీగా మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి: నేను అన్నిటికంటే ఎక్కువగా ఆయనను ప్రేమిస్తున్నానా? నా విశ్వాసం నా జీవితానికి కేంద్రమా, లేక దానిలో కేవలం ఒక భాగమా? నా సిలువను మోయడానికీ, ఆయనను హృదయపూర్వకంగా అనుసరించకుండా నన్ను అడ్డుకునే వాటన్నిటినీ త్యజించడానికీ నేను సిద్ధంగా ఉన్నానా? రాజీలేని శిష్యత్వమే పవిత్రతకు నిజమైన ఏకైక మార్గం. మనం ఎన్నడూ వెనుదిరిగి వెళ్లిపోయే జనసమూహంలో భాగం కాకుండా, సిలువతో సహా అన్నిటినీ స్వీకరించి చివరివరకు ఆయనను అనుసరించేవారిలో ఉందాం.
నా నుంచి సమస్తాన్నీ కోరే నా ప్రభువా, నీవు ప్రసాదించాలని ఎంతో కోరుకునే నిత్యానందాలకు ఇదే ఏకైక మార్గమని నీకు తెలుసు కాబట్టి, నా నుంచి సమస్తాన్నీ అడుగుతూ, నాకు ఉన్నదంతా, నా అస్తిత్వమంతా నీకు సమర్పించమని నన్ను పిలుస్తున్నావు. నిన్ను ఎన్నడూ నా జీవితంలో కేవలం ఒక భాగానికి పరిమితం చేయకుండా, నిన్నే దాని కేంద్రంగా, పునాదిగా చేసుకొనేలా అనుగ్రహించు. నా ప్రభువా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నా పూర్ణహృదయంతో, అన్నిటికంటే ఎక్కువగా నిన్ను ప్రేమించేలా అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
చూస్తేనే నమ్ముతామా?
సామాన్య కాలంలోని ఇరవై మూడవ వారపు సోమవారం
ఒక విశ్రాంతిదినాన యేసు సమాజమందిరంలోకి వెళ్లి బోధించారు. అక్కడ కుడిచేయి ఎండిపోయిన ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడు. యేసుపై నేరం మోపడానికి కారణం దొరుకుతుందేమోనని, ఆయన విశ్రాంతిదినాన స్వస్థపరుస్తారో లేదో ధర్మశాస్త్రులూ పరిసయ్యులూ నిశితంగా గమనిస్తూ ఉన్నారు. అయితే ఆయన వారి ఉద్దేశాలను గ్రహించి, చేయి ఎండిపోయిన వ్యక్తితో, “ముందుకు వచ్చి మా ఎదుట నిలబడు” అన్నారు. అతడు లేచి అక్కడ నిలబడ్డాడు. లూకా 6:6–8
పైపైన చూసినా పరిసయ్యుల ఆలోచనలూ చర్యలూ అసంబద్ధంగా ఉన్నాయి. అధికారం కోసం వారికున్న అసూయ, యేసుపట్ల ఈర్ష్య వారిని అంధులుగా మార్చాయి. యేసు విశ్రాంతిదినాన అద్భుతరీతిగా స్వస్థపరచాలని వారు ఆశించడంలో ఇది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది—ఒక వ్యక్తికి స్వస్థత చేకూరాలని కోరుకోవడం వల్లనో, దైవాధికారం కార్యరూపంలో వ్యక్తమవడం చూడాలని తపించడం వల్లనో కాదు; అద్భుతాలు “పని” కిందకే వస్తాయనీ, అందువల్ల అవి విశ్రాంతిదినాన విశ్రమించాలనే ధర్మశాస్త్ర నియమాన్ని ఉల్లంఘించడమేననీ వారు నిర్ణయించుకున్నారు కాబట్టి. వారి తర్కంలోని అసంబద్ధత దిగ్భ్రాంతి కలిగిస్తుంది.
ఒక అద్భుత స్వస్థతను కళ్లారా చూసిన నాస్తికునికి సైతం, దానిని ఏదో సాకుతో కొట్టిపారేయడం లేదా పట్టించుకోకుండా ఉండడం కష్టమే. ప్రకృతి నియమాలను స్థాపించిన సృష్టికర్త మాత్రమే తన చిత్తానుసారం ఆ నియమాలను మార్చగలడు.
పరిసయ్యులను అంత దయనీయమైన వ్యక్తులుగా చేసేది వారు యేసు అద్భుతాలను నమ్మకపోవడం కాదు; వాటిని నమ్మినా, ఆ అద్భుతాల అర్థాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా తిరస్కరించడమే. అద్భుతాలు, ఇతర ఉద్దేశాలతోపాటు, యేసు దైవస్వరూపాన్ని తెలిపే సూచనలుగా ఉండేవి. పరిసయ్యులు తమ కళ్లతో ఆ సూచనను స్పష్టంగా చూశారు. అయినా వారు చూసినది వారి స్వార్థకేంద్రిత భావాన్ని తొలగించలేకపోయింది. యేసును ఆరాధించడానికి బదులుగా, వారు ఆయనను తిరస్కరించి, ఆయనను అంతమొందించడానికి పథకాలు వేయడం ప్రారంభించారు.
మీరు ఆ ప్రార్థనా మందిరంలో ఉండి, ఆ వ్యక్తి చేయి అద్భుతంగా స్వస్థపడడాన్ని చూస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. అది స్థానిక ప్రార్థనా మందిరం కాబట్టి, అక్కడున్నవారికి ఆ వ్యక్తి ఎన్నో సంవత్సరాలుగా తెలిసి ఉండవచ్చు. అతని చేయి ఎండిపోయి ఉందన్న విషయాన్ని ఎలాగైతే కాదనలేరో, అది స్వస్థపడిందన్న విషయాన్నీ అలాగే కాదనలేరు. మీరు ఆ అద్భుతాన్ని చూస్తున్నప్పుడు, పరిసయ్యుల ప్రతిస్పందనను కూడా గమనించండి. దేవుని మంచితనాన్ని బట్టి ఆనందించడానికి లేదా సంభ్రమంతో, కృతజ్ఞతతో మోకరిల్లడానికి బదులుగా, వారు కోపంతో రగిలిపోతున్నారు. గర్వం, స్వార్థం వల్ల వారి హృదయాలు ఎంతగా కఠినపడ్డాయంటే, కాదనలేని దేవుని శక్తి కూడా వారిని కదిలించలేకపోతోంది. ఈ కార్యాన్ని దైవప్రేమ, కరుణల ప్రత్యక్షతగా చూడకుండా, తమ అధికారానికి ముప్పుగా చూస్తున్నారు. ఆ అద్భుతం తమ హృదయాలను విశ్వాసానికి తెరవనివ్వడానికి బదులుగా, యేసుకు వ్యతిరేకంగా కుట్ర పన్నడం మొదలుపెడుతున్నారు.
పరిసయ్యుల అహేతుక ద్వేషంలోని అసంబద్ధత మనలో ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలోనూ సులభంగా తలెత్తవచ్చు. కొన్నిసార్లు ఇతరులు మనపట్ల గాని, మన ఆత్మీయులపట్ల గాని ఎంత అహేతుకమైన తృణీకారాన్ని చూపవచ్చంటే, మనం అయోమయంలో పడిపోయి, అలాంటి ప్రవర్తనకు అసలు అర్థమే లేదని అంటాం—నిజంగానే దానికి అర్థం ఉండదు. అసూయ, ఈర్ష్య అనే పాపాలు మన ఆత్మలలో పెరిగిపోవడానికి మనం అనుమతించినప్పుడు, ఈ అహేతుక ఆలోచన మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ శోధించవచ్చు. ఆ పాపాలు అహేతుకమైన, కొన్నిసార్లు అసంబద్ధమైన ఆలోచనలకు దారితీస్తాయి.
పరిసయ్యులు ఏ విధంగానూ స్ఫూర్తిదాయకులు కాకపోయినా, వారి ప్రవర్తన మరో విధంగా మనకు స్ఫూర్తినివ్వగలదు—గర్వం, ఈర్ష్య ఎంత వినాశకరంగా ఉండగలవో మనకు దిగ్భ్రాంతికరంగా తెలియజేయడం ద్వారా. పరిసయ్యుల చెడు ఆదర్శం మనకు ఒక హెచ్చరికగా, ఆత్మపరిశీలనకు పిలుపుగా మారుతుంది. ఇతరులలో కృప పనిచేస్తుండడాన్ని చూసినప్పుడు, మన హృదయాలు కృతజ్ఞతతో నిండాలి గాని అసూయతోనో ఈర్ష్యతోనో కలుషితం కాకూడదు.
స్వార్థకేంద్రిత భావం, అసూయ, ఈర్ష్యల వల్ల తలెత్తగల అహేతుకతను, ఆధ్యాత్మిక అంధత్వాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. పరిసయ్యులను గురించి ఆలోచించండి—వారిని ఖండించడానికి కాదు, అవే శోధనలు మన హృదయాలలో కూడా ఎంత సులభంగా వేళ్లూనుకోగలవో గుర్తించడానికి. దేవుడు ఇతరులను ఆశీర్వదించినప్పుడు, మీరు ఆనందించగలుగుతున్నారా? మరొకరు ప్రశంసలు పొందినప్పుడు, విజయం సాధించినప్పుడు లేదా కృపను పొందినప్పుడు, మీ హృదయం కృతజ్ఞతతో ఉప్పొంగుతుందా, లేక అక్కసులో కూరుకుపోతుందా? నిజాయితీగా ఆలోచించండి. మీ ద్వారా జరగలేదన్న ఒక్క కారణంతో మంచిని తిరస్కరించే ఉచ్చులో మీరు ఎన్నడూ పడకుండా ఉండేందుకు, వినయంతో జీవించే కృప కోసం ప్రార్థించండి. పరిసయ్యుల ప్రవర్తన ఒక హెచ్చరికగా మాత్రమే కాకుండా, నిజాయితీతో కూడిన ఆత్మపరిశీలనకు, పశ్చాత్తాపానికి, విశ్వాసానికి పిలుపుగా కూడా ఉండనివ్వండి.
నా దివ్య ప్రభువా, నీ శక్తిని కాదనలేము; నీవెవరో నిశ్చయంగా తెలుసు. నీవు ఈ లోకంలో కార్యం చేసినప్పుడు, నీ కృప, మంచితనం అందరికీ కనిపించేలా ప్రత్యక్షమవుతాయి. నీవు చేసే మంచిని చూసి, ముఖ్యంగా ఇతరులలోనూ వారి ద్వారానూ జరిగే మంచిని చూసి, ఎల్లప్పుడూ ఆనందించడానికి నాకు అవసరమైన కృపను దయచేయి. నా పొరుగువారికి నీవిచ్చే ఆశీర్వాదాలను చూసి అక్కసుపడే అసూయ నుండి, నాలోనే కాక ఇతరులలోనూ ఉన్న నీ సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తించకుండా నన్ను అంధత్వంలో ఉంచే ఈర్ష్య నుండి నన్ను విడిపించు. నీ వాక్కు ద్వారా గాని, నీ దివ్యసంస్కారాల ద్వారా గాని, నా చుట్టూ ఉన్నవారి పవిత్రత ద్వారా గాని, నీవు ఏ విధంగా నా వద్దకు వచ్చినా నిన్ను వినయంతో ప్రేమించేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
కార్యానికి ముందు ప్రార్థన
సామాన్య కాలం ఇరవై మూడవ వారంలోని మంగళవారం
యేసు ప్రార్థించడానికి కొండకు వెళ్లి, రాత్రంతా దేవునికి ప్రార్థిస్తూ గడిపారు. తెల్లవారినప్పుడు, ఆయన తన శిష్యులను తన వద్దకు పిలిచి, వారిలో పన్నెండుమందిని ఎన్నుకొని, వారికి అపోస్తలులు అని కూడా పేరు పెట్టారు. వారు: ఆయన పేతురు అని పేరు పెట్టిన సీమోను, అతని సోదరుడు అంద్రేయ, యాకోబు, యోహాను, ఫిలిప్పు, బర్తలోమయి, మత్తయి, తోమా, అల్ఫయి కుమారుడు యాకోబు, విప్లవవాది అని పిలువబడిన సీమోను, యాకోబు కుమారుడు యూదా, ద్రోహిగా మారిన ఇస్కరియోతు యూదా. లూకా 6:12–16
యేసు బహిరంగ పరిచర్య వేగంగా ముందుకు సాగింది. నజరేతులో ఆయన తిరస్కారానికి గురవడంతో అది ప్రారంభమై, శిష్యులను సమకూర్చుకోవడం, ఇశ్రాయేలు అంతటా బోధించడం, రోగులను స్వస్థపరచడం ద్వారా కొనసాగి, అన్యజనుల ప్రాంతాలకు సైతం విస్తరించింది. అలా విస్తరిస్తున్న ఆ పరిచర్యలో ఒక కీలక ఘట్టాన్ని నేటి సువార్త సూచిస్తుంది: యేసు తన శిష్యులలో పన్నెండుమందిని ఎన్నుకొని, వారికి అపోస్తలులు అని పేరు పెట్టారు—అంటే అధికారంతో పంపబడేవారు.
ఈ గంభీరమైన నియామకం తరువాత, యేసు ఒక విశాల జనసమూహాన్ని కలుసుకుంటారు. లూకా సువార్తలో మైదాన ప్రసంగానికి ఈ సమూహమే నేపథ్యంగా నిలుస్తుంది. అక్కడున్నవారిలో యూదయ దేశం నలుమూలల నుండి వచ్చినవారితోపాటు, చుట్టుపక్కల ఉన్న అన్యజనుల ప్రాంతాల నుండి వచ్చినవారు కూడా ఉన్నారు. ఈ సంఘటన యేసు బహిరంగ పరిచర్య దాదాపు మధ్య దశలో జరుగుతుంది. ఆ సమయంలో అనేకులు ఆయన మాటలకు, ఆయన నుండి ప్రవహించిన దైవశక్తికి ముగ్ధులై ఆయనవైపు ఆకర్షితులయ్యారు.
పన్నెండుమందిని ఎన్నుకోవడానికి కొద్దిముందే యేసు ఒంటరిగా ఒక కొండపైకి వెళ్లి, రాత్రంతా ప్రార్థనలో గడపడం విశేషం. ఆయన దేవుడు. మరి ఆయన ఎందుకు ప్రార్థించారు? ఎవరిని ఎన్నుకోవాలో వివేచించడానికి ఆయనకు మార్గదర్శకత్వం అవసరమైందా? ఆయనకు బలం లేదా స్పష్టత అవసరమైందా? నిశ్చయంగా లేదు. దేవునిగా యేసుకు పరిపూర్ణమైన జ్ఞానం, శక్తి, దృఢసంకల్పం ఉన్నాయి. అపొస్తలుల ఎంపికతో సహా తండ్రి చిత్తం ఆయనకు ముందే తెలుసు. మరి ఆయన అంత గాఢంగా ఎందుకు ప్రార్థించారు?
యేసు సంపూర్ణంగా దైవస్వరూపులైనప్పటికీ, ఆయన ఏకైక దైవవ్యక్తిత్వంలో ఆయన దైవస్వభావం ఆయన మానవస్వభావంతో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉంది. ఆయన మానవత్వం ద్వారా దైవత్వం సృష్టిలోకి ప్రవేశించింది. అలా ఆయన మానవత్వం దైవత్వాన్ని చూడగలిగేలా, తాకగలిగేలా, చేరుకోగలిగేలా చేసిన వారధిగా నిలిచింది. ఆ మానవత్వంలో ఆయన పూర్తిగా తండ్రిపై ఆధారపడటానికి స్వేచ్ఛగా ఎంచుకున్నారు. తద్వారా మానవ విధేయతలోనూ, దేవునితో సహవాసంలోనూ ఉన్న పరిపూర్ణతను వెల్లడించారు.
ఆయన రాత్రంతా చేసిన ప్రార్థన జ్ఞానాన్ని పొందడానికి చేసిన అన్వేషణ కాదు; తన మానవత్వం ద్వారా దైవప్రేమను వ్యక్తపరచడం. అది ఆయన మానవ చిత్తానికీ దైవచిత్తానికీ మధ్య ఉన్న పరిపూర్ణ సామరస్యానికి వ్యక్తీకరణ. ప్రార్థించడం ద్వారా ఆయన కృపకు మూలాన్ని మాత్రమే కాకుండా, పవిత్రతకు ఆదర్శాన్ని కూడా వెల్లడిస్తున్నారు. ఆయన మానవ క్రియలు దైవకృపను అందించడమే కాకుండా, మనం ఎలా జీవించడానికి పిలువబడ్డామో కూడా వెల్లడించాయి.
ఆయన కృపను స్వీకరించి, ఆయన ఆదర్శాన్ని అనుసరించడం ద్వారా, వినయంతోనూ పట్టుదలతోనూ చేసే ప్రార్థనలో ప్రతి కార్యబాధ్యతను, నిర్ణయాన్ని, సంబంధాన్ని తండ్రికి అప్పగించడం మనం నేర్చుకుంటాము. ఆయన ప్రార్థన రాబోయేదాన్ని పవిత్రపరుస్తుంది; పవిత్రమైన వివేచనకు సభకు శాశ్వతమైన ఆదర్శాన్ని అందిస్తుంది.
అంతటి ప్రాముఖ్యమైన నిర్ణయం తీసుకునే ముందు యేసు రాత్రంతా ప్రార్థనలో గడపడానికి ఎంచుకున్నారు కాబట్టి, మనమూ ఆయన ఆదర్శాన్ని అనుసరించాలి. ఆచరణాత్మకంగా మీ జీవితంలో దాని అర్థమేమిటో ఆలోచించండి. చాలామంది తమ జీవితంలోని ప్రధాన నిర్ణయాలను ఎక్కువగా వ్యక్తిగత ఇష్టాలు, భావోద్వేగ అనుబంధాలు లేదా తమకు కనిపించే అవకాశాల ఆధారంగా తీసుకుంటారు. మనం తరచుగా “నాకు ఇష్టం…” లేదా “నాకు కావాలి…” అనే మాటలతో మొదలుపెడతాము. అయితే భావోద్వేగాలు, ఇష్టాలు మానవ అనుభవంలో భాగమైనప్పటికీ, దేవుని చిత్తాన్ని వివేచించడానికి అవి నమ్మదగిన పునాదులు కావు. దైవచిత్తమే ఏకైక నిశ్చయమైన పునాది. దేవుని చిత్తాన్ని తెలుసుకునే ఏకైక మార్గం, సమర్పణలోనూ నమ్మకంలోనూ వేళ్లూనుకున్న సంపూర్ణమైన, లోతైన, హృదయపూర్వకమైన ప్రార్థనే.
మీరు ప్రస్తుతం తీసుకోవలసిన నిర్ణయాలు పెద్దవైనా చిన్నవైనా, వాటి గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మిమ్మల్ని ప్రేరేపిస్తున్నది ఏమిటి? మీ ఇష్టమా, ఒత్తిడా, భయమా, లేక స్వార్థమా? లేదా మీరు నిజంగా అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని చిత్తాన్ని అన్వేషిస్తున్నారా? కొండపై యేసు ప్రార్థనలో గడిపిన రాత్రి, లోకపు కోలాహలం నుంచి దూరంగా వెళ్లి, నిశ్శబ్దంలోకి ప్రవేశించి, పూర్ణహృదయంతో తండ్రి చిత్తాన్ని అన్వేషించడానికి మీకు ప్రేరణనివ్వనివ్వండి. మీ ప్రార్థన మీ ప్రతి ఎంపికకూ పునాదిగా మారనివ్వండి. అప్పుడు మీరు కూడా క్రీస్తువలె శాంతితో, స్పష్టతతో, లక్ష్యంతో, తండ్రి పరిపూర్ణ చిత్తంతో ఐక్యమై జీవించడం వల్ల కలిగే అధికారంతో ముందుకు సాగగలుగుతారు.
నా ప్రభువా, నా దేవా, నీలో మానవత్వమూ దైవత్వమూ పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉన్నాయి. ఆ ఐక్యత మాపై కృపను కురిపిస్తూ, నీ చిత్తానికి మమ్మల్ని మేము అనుగుణంగా మలచుకోవడం ద్వారా నీ దైవజీవితంలో పాలుపంచుకునేలా మమ్మల్ని చేస్తోంది. నేను ఏ పని చేయకముందైనా ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థనలో నిన్ను అన్వేషించే జ్ఞానాన్నీ కృపనూ నాకు దయచేయి. నీపై నాకున్న లోతైన, హృదయపూర్వకమైన నమ్మకం, జీవితంలో నేను చేసే ప్రతి ఎంపికకూ పునాది కావాలని వేడుకుంటున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దృక్పథంలో మౌలిక మార్పు
సామాన్య కాలము ఇరవై మూడవ వారంలోని బుధవారం
“పేదలైన మీరు ధన్యులు, ఎందుకంటే దేవుని రాజ్యం మీది. ఇప్పుడు ఆకలితో ఉన్న మీరు ధన్యులు, ఎందుకంటే మీరు తృప్తి పొందుతారు. ఇప్పుడు ఏడుస్తున్న మీరు ధన్యులు, ఎందుకంటే మీరు నవ్వుతారు. మనుష్యకుమారుని కారణంగా ప్రజలు మిమ్మల్ని ద్వేషించినప్పుడు, మిమ్మల్ని వెలివేసి అవమానించినప్పుడు, మీ పేరును చెడ్డదిగా దూషించినప్పుడు మీరు ధన్యులు. ఆ రోజున సంతోషించి, ఆనందంతో గంతులు వేయండి! ఇదిగో, పరలోకంలో మీ ప్రతిఫలం గొప్పదిగా ఉంటుంది.” లూకా 6:20–23
సాధారణంగా పేదరికం, ఆకలి, దుఃఖం లేదా ఇతరుల దూషణకూ అవమానానికీ గురికావడాన్ని మనం మంచి విషయాలుగా భావించము. అయినా, మైదానంలో చేసిన తన ప్రసంగం ఆరంభంలోనే, అలాంటి కష్టాలను అనుభవించేవారు నిజంగా ధన్యులని—అంటే, లోతైన ఆనందం కలిగి, ఆధ్యాత్మికంగా ధన్యస్థితిలో ఉన్నవారని—యేసు ప్రకటిస్తున్నారు. ఈ భావంలో “ధన్యులు”గా ఉండటం అంటే, ఆ మాటకు అత్యంత నిజమైన అర్థంలో సంతోషంగా ఉండటమే. దీనికి భిన్నంగా, ధనవంతులు, కడుపునిండా తినేవారు, నవ్వేవారు, సమాజంలో గౌరవం పొందేవారు తీవ్రమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదాన్ని ఎదుర్కొంటున్నారు. యేసు ఈ ప్రసంగం చేస్తుండగా విన్న శిష్యుల పెద్ద సమూహంలో చాలామంది, తాము విన్న మాటలకు పూర్తిగా దిగ్భ్రాంతి చెందకపోయినా, కనీసం అయోమయానికి గురై ఉండే అవకాశమే ఎక్కువ.
ఈ వారంలో మిగిలిన రోజులలో కూడా మనం ఈ శక్తిమంతమైన ప్రసంగాన్ని చదువుతూ ఉంటాము. ఇందులో యేసు మన శత్రువులను ప్రేమించడం, తీర్పు తీర్చడానికీ ఖండించడానికీ దూరంగా ఉండటం, కనికరం చూపడం, తన మాటలు అనే దృఢమైన పునాదిపై మన జీవితాన్ని నిర్మించుకోవడం ఎంత అవసరమో బోధిస్తున్నారు. ఈ బోధనలు అప్పటి ప్రబలమైన సంస్కృతికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉన్నాయి. యేసు శిష్యులలో చాలామంది ఎంతో విలువైనవిగా భావించిన విలువలను మౌలికంగా పునర్వ్యవస్థీకరించాలని అవి కోరాయి. ఆయన సందేశాన్ని అంగీకరించడానికి దృక్పథంలో మౌలిక మార్పు అవసరమైంది—అంటే, వారి జీవితాలనూ మౌలిక విశ్వాసాలనూ పూర్తిగా పునర్వ్యవస్థీకరించుకోవలసి వచ్చింది.
ధన్యవచనాల మార్గం సిలువ గుండా దేవుని రాజ్య మహిమకు నడిపిస్తుంది. శోధనలతో, శ్రమలతో నిండిన ఆ మార్గంలో నడవడానికి దైవజ్ఞానం అత్యవసరం. మరింత లోతైన, సమృద్ధికరమైన జీవన విధానాన్ని అర్థం చేసుకొని, స్వీకరించి, ఆచరించగలిగేలా శిష్యులు తమ పైపై నైతిక, ఆధ్యాత్మిక నమ్మకాలను, వాటిలోని అసంపూర్ణతను విడిచిపెట్టవలసి వచ్చింది.
యేసు బోధలు, ధన్యవచనాలు మనకు బాగా పరిచయమైనవి కాబట్టి, ఆయన మాటలు మనకు దిగ్భ్రాంతిని గానీ అయోమయాన్ని గానీ కలిగించకపోవచ్చు—అయితే వాటిని నిజంగా విని, వాటి అర్థం మన జీవితాలలో వేళ్లూనుకునేందుకు, అవి తీసుకురావలసిన మార్పును మనలో కలిగించేందుకు అనుమతిస్తే మాత్రం అలా ఉండదు. ఇది జరగాలంటే, సిలువ జ్ఞానం మన జీవితాలకు పునాది అయ్యేలా, మనం వినయంతో, స్వీకరించే మనస్సుతో, లోక విలువలను విడిచిపెట్టే సంసిద్ధతతో ఈ బోధలను సమీపించాలి. క్రైస్తవ జీవితం అంటే దయతో, సాత్వికతతో ప్రవర్తించడం, ఇతరులకు సహాయం చేయడం, సమాజంలో మంచి మార్పు తీసుకురావడం కంటే ఎంతో ఎక్కువ. అవి అత్యవసరమైన గుణాలు, కర్తవ్యాలే అయినప్పటికీ, ధన్యవచనాలను ఆచరించడం మనలను పవిత్రమైన, త్యాగపూరితమైన ప్రేమ జీవితంలోకి మరింత లోతుగా నడిపిస్తుంది.
ధన్యవచనాలను స్వీకరించే ప్రక్రియ మన ఆలోచనతో మొదలవుతుంది; వాటి సందేశాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవాలి. పేదరికం, ఆకలి, దుఃఖం, హింస, మనకు ఎదురయ్యే ప్రతి ఇతర శోధనను నిరీక్షణతో ఎదుర్కొని స్వీకరించాలి. మన జీవితాలు బాధలే లేకుండా ఉన్నప్పటి కంటే, మనం మోసే సిలువల ద్వారా దేవుడు ఎంతో గొప్ప మేలును కలిగించగలడని, తప్పక కలిగిస్తాడని దృఢంగా విశ్వసించాలి. దేవుడు ప్రతి సిలువ నుంచీ మేలును కలిగిస్తాడనే ఈ సత్యం మన ఆలోచనా విధానాన్ని మూలాల నుంచే సవాలు చేస్తుంది; మన ఇష్టాయిష్టాల గురించి ముందుగానే ఏర్పరచుకున్న భావనలను అది పునర్నిర్మించాలి. మనం భరించేందుకు దేవుడు అనుమతించే ప్రతి శోధనను, యేసు తన ప్రసంగంలో పేర్కొన్న ఆ బాధలను సైతం ప్రేమించగలిగితే మనం ధన్యులం.
ధన్యవచనాలలో వెల్లడైన దైవజ్ఞానపు దృక్కోణంతో జీవితాన్ని చూడటం ప్రారంభించినప్పుడు, ఒకప్పుడు మనం తప్పించుకునేవాటినే ఇప్పుడు ఎంచుకోవడానికి కృప మనకు శక్తినిస్తుంది. మనకు ఇవ్వబడిన సిలువలు అర్థవంతంగా కనిపించడం మొదలవడమే కాదు, అవి మనం కోరుకునేవిగా కూడా మారతాయి. ఎందుకంటే, వాటి ద్వారానే దేవుడు నిజమైన, శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని కలిగిస్తాడని మనం గుర్తిస్తాం.
ప్రస్తుతం మీరు ఎదుర్కొంటున్న ఒక శోధన గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి; దానిని ధన్యవచనాల దృక్కోణంతో చూడటానికి సహాయం చేయమని దేవుణ్ణి అడగండి. ఆ శోధన నుంచి పారిపోయే బదులు, అది మిమ్మల్ని పవిత్రతకు, నిత్య ప్రతిఫలానికి నడిపించగలదని తెలుసుకొని, దానిని నిరీక్షణతో, నమ్మకంతో, ఆనందంతో కూడా స్వీకరిస్తే ఏమవుతుంది? యేసు మాటలలోని జ్ఞానం మీ హృదయంలోకి చొచ్చుకుపోనివ్వండి; తన పరిపూర్ణమైన, కరుణామయమైన చిత్తానికి అనుగుణంగా మీ ఆలోచనలను, కోరికలను ఆయన క్రమబద్ధం చేయనివ్వండి.
పరిపూర్ణ జ్ఞానముగల ప్రభువా, నీ వాక్కు లోక జ్ఞానాన్ని పటాపంచలు చేసి, ఆనందానికి, పవిత్రతకు నిజమైన మార్గాన్ని వెల్లడిస్తుంది. నీ స్వరాన్ని వినడానికి, నీ జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకొని దాని ప్రకారం నడుచుకోవడానికి, నీ సత్యాన్ని నా జీవితానికి పునాదిగా చేసుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. నా జీవితమంతటినీ నీ చిత్తానికి అనుగుణంగా మళ్లించు; నేను భరించే శోధనలతో సహా అన్నిటినీ మేలుకై మలచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రేమించడం కష్టమైనవారి పట్ల దివ్యప్రేమ
సామాన్య కాలం ఇరవై మూడవ వారంలోని గురువారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నాడు: “వింటున్న మీతో నేను చెప్పేది ఇదే: మీ శత్రువులను ప్రేమించండి, మిమ్మల్ని ద్వేషించేవారికి మేలు చేయండి, మిమ్మల్ని శపించేవారిని ఆశీర్వదించండి, మిమ్మల్ని దుర్వ్యవహారానికి గురిచేసేవారి కోసం ప్రార్థించండి. మీ ఒక చెంపపై కొట్టేవారికి మరో చెంపను కూడా చూపండి; మీ పైవస్త్రాన్ని తీసుకునేవారికి మీ అంగీని కూడా ఇవ్వకుండా ఉండవద్దు. మిమ్మల్ని అడిగే ప్రతివారికీ ఇవ్వండి; మీ సొత్తును తీసుకునేవారి నుండి దానిని తిరిగి ఇవ్వమని పట్టుబట్టవద్దు.” లూకా 6:27–30
ప్రేమించండి, మేలు చేయండి, ఆశీర్వదించండి, ప్రార్థించండి. మైదాన ప్రసంగంలో యేసు చేసిన ఉపదేశానికి ఈ నాలుగు ఆజ్ఞలే మూలం. ఇవి కేవలం నైతిక సూచనలో, మార్గదర్శక సూత్రాలో కావు; దేవుని దైవకారుణ్యం ద్వారా ఆయన జీవంలోనే పాలుపంచుకోవడానికి ఇచ్చే ఆహ్వానాలు. క్రైస్తవ ప్రేమ ప్రజలందరికీ—మనకు హాని చేసేవారికి కూడా—విస్తరించాలి. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి ప్రవర్తన ఎలా ఉన్నా, ప్రతి వ్యక్తిలో ఉన్న దేవుని ప్రతిరూపం పట్ల నిజమైన ప్రేమ చూపబడుతుంది. ఈ ఆజ్ఞలు దివ్యప్రేమకు క్రియారూపం. ప్రేమ అనేది క్రియారహితమైన భావోద్వేగమో, క్షణికమైన అనుభూతో కాదని, వ్యక్తిగతంగా ఎంతో మూల్యం చెల్లించవలసి వచ్చినా ఇతరుల మేలును కోరుకోవడానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసుకునే ఎంపిక అని ఇవి చూపిస్తాయి.
శత్రువులను ప్రేమించాలంటే సహజమైన భావోద్వేగం నుంచి ప్రకృతికి అతీతమైన కృప వైపు పయనించాలి. దీనర్థం చెడును పట్టించుకోకపోవడం కాదు. బదులుగా, అది అగాపే ప్రేమతో ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసే కార్యం—దేవునిలో వేళ్లూనుకొని, ఇతరుల నిజమైన, నిత్యమైన మేలును లక్ష్యంగా చేసుకునే ప్రేమ. అది పాపాన్ని సమర్థించదు, అన్యాయాన్ని తక్కువ చేసి చూపదు. బదులుగా, క్రీస్తు సిలువపై చేసినట్లే, కరుణ ద్వారా పాపాన్ని జయిస్తుంది. యేసు, “తండ్రీ, వీరిని క్షమించు, వీరు ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు” అని బిగ్గరగా పలికినప్పుడు, ఆయన వారి పాప తీవ్రతను నిరాకరించలేదు; దైవకారుణ్యంతో దానిని జయించి, దానిపై విజయం సాధించాడు. మనకు అపకారం చేసేవారిని ప్రేమించడం అంటే ఏమిటో ఆయన ఇందులో మనకు అత్యున్నతమైన ఆదర్శాన్ని ఇచ్చాడు.
మిమ్మల్ని ద్వేషించేవారికి మేలు చేయడమంటే, వారి దురుద్దేశానికి ప్రతిగా మంచితనంతో స్పందించడం. ఇది పైపై సర్దుబాటు కోసం కాదు, అనుగ్రహానికి ఉన్న పరివర్తన శక్తికి సాక్ష్యంగా ఉండటం కోసం. ఇలా చేతల్లో వ్యక్తమయ్యే మంచితనం, మొదటి శతాబ్దపు ఇశ్రాయేలులో సర్వసాధారణంగా, లోతుగా వేళ్లూనుకున్న ప్రతీకార పరంపరను ఛేదిస్తుంది. ప్రతీకారం స్థానంలో అనుగ్రహం నిలిచే, తీర్పుపై కరుణ ఆధిపత్యం వహించే దేవుని నూతన మహిమాన్విత రాజ్య సాన్నిధ్యాన్ని ఇది వెల్లడిస్తుంది. చెడుకు బదులుగా మేలు చేసినప్పుడు, నీతిమంతులపైనా అనీతిమంతులపైనా సూర్యుడు ఉదయించేలా చేసే దేవుణ్ణి మనం అనుకరిస్తాము. ఈ మంచితనం ద్వేషించేవారి హృదయాన్ని ఎల్లప్పుడూ మెత్తబరచకపోవచ్చు; కానీ ప్రేమించాలని ఎంచుకునేవారిని మాత్రం తప్పక పవిత్రపరుస్తుంది.
మిమ్మల్ని శపించేవారిని దీవించడమంటే, ప్రతిగా గాయపరచడానికి కాకుండా, స్వస్థపరచడానికి, వారి తరఫున ప్రార్థించడానికి, ఆధ్యాత్మికంగా బలపరచడానికి మీ మాటలను ఉపయోగించడం. శాపాలను ఎదుర్కొంటూ పలికే దీవెన బలహీనతకు సంకేతం కాదు; క్రీస్తుతో ఐక్యత వల్ల మాత్రమే కలిగే అంతరంగ బలానికి సంకేతం. దూషణలను, ఎగతాళిని సహించి కూడా స్తుతితో, సత్యంతో, కరుణతో స్పందించిన పునీతుల ప్రవర్తనను అది ప్రతిబింబిస్తుంది. అలాంటి దీవెన ఆధ్యాత్మిక పోరాటానికి ఒక రూపంగా మారి, అనుగ్రహపూరితమైన మాటల శక్తితో చెడు నిజస్వరూపాన్ని బయటపెట్టి, దానిని నిరాయుధం చేస్తుంది. అది నాలుకను ప్రతీకార సాధనంగా కాక విమోచన సాధనంగా మారుస్తుంది.
మిమ్మల్ని దుర్వ్యవహారానికి గురిచేసేవారి కోసం ప్రార్థించడం క్షమాపణకు అత్యున్నత వ్యక్తీకరణ. అది అపరాధులను దేవుని కరుణకు అప్పగించి, వారి హృదయపరివర్తనను, రక్షణను కోరుతుంది. ప్రార్థన తీర్పు భారాన్ని మన భుజాలపై నుంచి దించి, దైవప్రేమ న్యాయపీఠం ముందు ఉంచుతుంది. మనలను హింసించేవారి కోసం ప్రార్థించినప్పుడు, మనం అత్యంత సన్నిహితంగా క్రీస్తును పోలి ఉంటాము. ఆయన తన మిత్రుల కోసమే కాక, తన చేతుల్లో మేకులు కొట్టినవారి కోసం కూడా మధ్యవర్తిత్వం చేస్తాడు. ఈ ప్రార్థనకు మన హృదయాలతో సహా హృదయాలను పరివర్తన చెందించి, కేవలం మానవ ప్రయత్నం విఫలమయ్యే చోట సయోధ్యను తీసుకువచ్చే శక్తి ఉంది.
మీ జీవితంలో సజీవంగా పనిచేస్తున్న దేవుని కరుణ శక్తిని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. అటువంటి దైవప్రేమ పాపాన్ని జయించగలదు, గాయాలను మాన్పగలదు, నిరీక్షణను పునరుద్ధరించగలదు. మీరు మనసులో దాచుకున్న ఏ పగనైనా దైవకారుణ్యం దహించివేయనివ్వండి; మీ హృదయంలో కఠినపడిన ప్రతి మూలనూ మెత్తబరచనివ్వండి. ఆ తరువాత ముందుకు సాగి, ఆ కరుణకు అతి తక్కువ అర్హులైనవారికి కూడా అదే శక్తిమంతమైన కరుణను చూపండి. అలా చేయడం ద్వారా మీ హృదయం క్రీస్తు హృదయాన్ని పోలి మారుతుందని, మీ ద్వారా ఆయన కరుణారాజ్యం ప్రకాశిస్తుందని నమ్మకం ఉంచండి.
అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభువా, ఇతరుల పాపాలు వారిని నిర్మలమైన, పవిత్రమైన ప్రేమతో ప్రేమించకుండా నిన్ను అడ్డుకోనివ్వలేదు. నీవు నీ శత్రువులను ప్రేమించావు, నిన్ను ద్వేషించినవారికి మేలు చేశావు, నిన్ను శపించినవారిని దీవించావు, నిన్ను దుర్వ్యవహారానికి గురిచేసినవారి కోసం ప్రార్థించావు. దయచేసి నా హృదయాన్ని శుద్ధిచేసి నీ హృదయంతో ఐక్యం చేయి. తద్వారా నేను ఇతరులకు అందించే ప్రేమ మొదట నీ నుంచి ప్రవహించి, ఆ తరువాత నా ద్వారా వారికి చేరునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
స్వార్థం వల్ల కలిగే అంధత్వం
సామాన్య కాలపు ఇరవై మూడవ వారంలోని శుక్రవారం
యేసు తన శిష్యులకు ఒక ఉపమానం చెప్పాడు: “అంధులు అంధులకు దారి చూపగలరా? ఇద్దరూ గుంటలో పడిపోరా?” లూకా 6:39
యేసు మైదాన ప్రసంగాన్ని చదవడం కొనసాగిస్తున్నప్పుడు, పరిశుద్ధ గ్రంథమంతటిలోనూ అతి చిన్న ఉపమానంగా చెప్పదగిన ఒక ఉపమానం మనకు ఎదురవుతుంది. అందులో జవాబును సూచించే రెండు చిన్న ప్రశ్నలు మాత్రమే ఉన్నాయి: “అంధులు అంధులకు దారి చూపగలరా? ఇద్దరూ గుంటలో పడిపోరా?” సంక్షిప్తంగా ఉన్నప్పటికీ, ఈ వాక్యాలు శక్తిమంతమైన రూపకాన్ని అందిస్తాయి. తొందరపాటు తీర్పుకు వ్యతిరేకంగా హెచ్చరిస్తూ, కరుణ చూపమని మనలను ప్రోత్సహించే విస్తృతమైన నైతిక బోధలో యేసు ఈ ఉపమానాన్ని ఉంచాడు. నేటి సువార్త భాగానికి కొద్దిముందు ఆయన ఇలా ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు: “తీర్పు తీర్చడం మానండి, మీకు తీర్పు తీర్చబడదు. ఖండించడం మానండి, మీరు ఖండించబడరు. క్షమించండి, మీరు క్షమించబడతారు” (లూకా 6:37). ఈ సందర్భంలో, ఆధ్యాత్మికంగా అంధులైనవారు ఇతరులకు దారి చూపగలమని భావించకూడదని ఈ ఉపమానం సూటిగా గుర్తుచేస్తుంది. లేకపోతే ఇద్దరూ తడబడి తప్పుదారిలో పడే ప్రమాదం ఉంది.
నైతిక జీవితంలో ఇతరులకు మార్గనిర్దేశం చేయడానికి ప్రయత్నించే ముందు మన అంతరంగంలో పరివర్తన కలగడం ఎంత ముఖ్యమో ఈ ఉపమానం వివరిస్తుంది. అహంకారం, పాపం లేదా అజ్ఞానం వల్ల మనం అంధులమైతే, మనకు మనమే హాని చేసుకోవడమే కాక ఇతరులను కూడా తప్పుదారి పట్టించే ప్రమాదం ఉంది. అటువంటి స్థితిలో, మనలను మనమే మోసపుచ్చుకోవడంలో వేళ్లూనుకున్న మన మార్పులేమి, మన ప్రభావానికి లోనయ్యేవారికి అడ్డంకిగా మారుతుంది.
నేటి సందర్భంలో, తీవ్ర మనోవేదనలో ఉన్నవారికి హానికరమైన సలహా ఇచ్చే సలహాదారును, అసమర్థత వల్ల తన కక్షిదారు తరఫున సరిగా వాదించని న్యాయవాదిని, లేదా వ్యాధి లక్షణాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నా నిర్లక్ష్యంగా పట్టించుకోకుండా మరింత బాధకు కారణమయ్యే వైద్యులను పరిగణించండి. ఈ ప్రతి సందర్భంలోనూ, మరొకరి బాగోగులు చూసుకునే బాధ్యత అప్పగించబడినవారు తమ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించడంలో విఫలమవుతున్నారు. అది తప్పనిసరిగా అజ్ఞానం వల్లే కాదు; తరచూ అహంకారం, సోమరితనం లేదా తాము చేస్తున్నది చాలని భావించి నిశ్చింతగా ఉండటం వల్ల జరుగుతుంది.
ఆధ్యాత్మిక అంధత్వం మరింత ప్రమాదకరం. ఈ ఉపమాన సందర్భం సూచిస్తున్నట్లుగా, అది ముఖ్యంగా తీర్పు తీర్చడం, ఖండించడం, క్షమించడానికి నిరాకరించడం నుంచి పుడుతుంది. ఈ పాపాలు తాము నీతిమంతులమనే తప్పుడు భావనను కప్పుకొని ఉంటాయి కాబట్టి వినాశకరమైనవి. తీర్పు తీర్చడం, ఖండించడం అహంకారాన్ని పెంచుతాయి. ఆ అహంకారం దైవకరుణలోని అపారమైన లోతును ఆత్మ చూడలేకుండా చేస్తుంది. మనకు తీవ్రమైన అన్యాయం చేసినవారికి కూడా ఆ కరుణనే చూపాలని మనం పిలువబడ్డాము.
ఈ ఉపమానం చెప్పిన వెంటనే, దాని సందేశానికి నేరుగా వర్తించే మూడు సూక్తులను యేసు అందిస్తున్నారు. మొదటగా ఆయన ఇలా అంటున్నారు: “ఏ శిష్యుడూ గురువుకంటే గొప్పవాడు కాదు; అయితే పూర్తిగా శిక్షణ పొందిన ప్రతి శిష్యుడూ తన గురువులా అవుతాడు.” ఆధ్యాత్మిక, నైతిక జీవితంలో వినయము, సరైన శిక్షణ అవసరమని ఇది స్పష్టం చేస్తుంది. ఆయన పేరుతో ఇతరులకు బోధించడానికి లేదా వారిని సరిదిద్దడానికి మనకు అర్హత ఉందని భావించే ముందు, మనం ఆయన బోధకు లోబడి క్రీస్తుకు నిజమైన శిష్యులం కావాలి.
రెండవదిగా, యేసు ఇలా అడుగుతున్నారు: “నీ సోదరుని కంటిలోని నలుసును నీవు గమనిస్తావు గానీ, నీ కంటిలోనే ఉన్న దూలాన్ని ఎందుకు గుర్తించవు?” మనలో ఉన్న ఎంతో తీవ్రమైన పాపాలను చూడలేకపోతూ, ఇతరుల చిన్న తప్పులపైనే దృష్టి పెట్టడంలోని కపటత్వాన్ని ఈ స్పష్టమైన దృశ్యరూపం బయటపెడుతుంది.
చివరగా ఆయన ఇలా ప్రకటిస్తున్నారు: “కపటీ! ముందుగా నీ కంటిలోని దూలాన్ని తీసివేయి; అప్పుడు నీ సోదరుని కంటిలోని నలుసును తీసివేయడానికి నీకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.” కృపచేత మనం శుద్ధి చేయబడినప్పుడే—మన ఆధ్యాత్మిక నేత్రాలకు చూపు లేకుండా చేస్తున్న దూలం తొలగించబడినప్పుడే—సత్యాన్ని చూడటానికి ఇతరులకు సహాయపడగలం. అప్పుడు మాత్రమే మన మార్గదర్శకత్వం అహంకారం నుంచి కాక ప్రేమ నుంచి, మితిమీరిన ఆత్మవిశ్వాసం నుంచి కాక జ్ఞానం నుంచి ప్రవహిస్తుంది.
మీరే ఆధ్యాత్మిక అంధత్వంలో ఉంటూ ఇతరులకు మార్గం చూపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా అని ఈరోజు ధ్యానించండి. మీది న్యాయమేనని భావిస్తూ మీరు ఇతరులకు తీర్పుతీర్చిన, వారిని ఖండించిన లేదా క్షమించడానికి నిరాకరించిన సందర్భాలను ఆలోచించండి. అలా జరిగి ఉంటే, క్రీస్తు మిమ్మల్ని ఖండించడం లేదని గుర్తించండి. బదులుగా, తన కృపతో మీ ఆధ్యాత్మిక దృష్టిని పునరుద్ధరించి, స్వస్థత పొందమని ఆయన మిమ్మల్ని ప్రేమతో పిలుస్తున్నారు. వినయం, నిజాయితీతో కూడిన ఆత్మపరిశీలన, హృదయపూర్వక పశ్చాత్తాపం ద్వారానే మనం స్పష్టమైన దృష్టిని పొంది, ఇతరులకు నిజంగా సహాయపడగలం.
అత్యంత వినయశీలుడవైన పరిపూర్ణ ప్రభువా, నీ మానవ స్వభావంలో నీవు తండ్రి ప్రేమకు పరిపూర్ణ వ్యక్తీకరణగా ఉన్నావు. నీ సత్యాన్ని, కరుణను వెల్లడిస్తూ మా జీవితాల చీకటిలో వెలుగును ప్రసరింపజేశావు. నేను నీకు మరింత దగ్గరవడం మాత్రమే కాకుండా, లోకంలో నీ సాన్నిధ్యానికి మరింత విశ్వసనీయమైన, శక్తివంతమైన సాధనంగా మారేలా, ఎల్లప్పుడూ నీ ఎదుట నన్ను నేను తగ్గించుకోవడానికి, నీవు అందించే ఆధ్యాత్మిక శిక్షణను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండేలా నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
క్రియల్లో వ్యక్తమయ్యే అంతరంగ జీవితం
సామాన్య కాలపు ఇరవై మూడవ వారంలో శనివారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “మంచి చెట్టు కుళ్లిన పండ్లను కాయదు; అలాగే కుళ్లిన చెట్టు మంచి పండ్లను కాయదు. ప్రతి చెట్టూ దాని పండ్లను బట్టి గుర్తించబడుతుంది. ప్రజలు ముళ్లపొదల నుంచి అత్తిపండ్లను కోయరు, ముళ్లతీగల నుంచి ద్రాక్షపండ్లను సేకరించరు.” లూకా 6:43–44
కతోలిక ఆధ్యాత్మిక వేదాంతశాస్త్రంలో అంతరంగ జీవితం అనేది ఆత్మలో దేవుని కృప రహస్యంగా చేసే కార్యాలను సూచిస్తుంది. హృదయపు లోతుల్లో ఉన్నది మన బాహ్య క్రియల్లో వ్యక్తమయ్యేలా, ఆ కృప నిశ్శబ్దంగా, అయినా శక్తివంతంగా మనల్ని లోపలి నుంచి రూపాంతరం చేస్తుంది. మనం ఎలాంటి వారమో నిర్ణయించే పునాది మన అంతరంగ జీవితం; మన బాహ్య జీవితం ఆ పునాదికి కనిపించే, నమ్మకమైన వ్యక్తీకరణ.
ఈనాటి సువార్తలో, ఒకదానికొకటి పూరకమైన అర్థాలుగల రెండు ఉపమానాలను యేసు బోధిస్తున్నారు. ఈ రెండూ అంతరంగానికి, బాహ్య జీవితానికి మధ్య ఉన్న అత్యవసర సంబంధాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి. మొదటి ఉపమానం, చెట్టు మరియు దాని పండ్ల ఉపమానం, ఈ దృశ్యాన్ని మన ముందుంచుతుంది: “మంచి చెట్టు కుళ్లిన పండ్లను కాయదు; అలాగే కుళ్లిన చెట్టు మంచి పండ్లను కాయదు.” ఇక్కడ “చెట్టు” అనేది ఆత్మకు, మనలో ప్రతి ఒక్కరం పిలువబడిన కృపతో కూడిన అంతరంగ జీవితానికి ఒక రూపకం. దేవుని స్వరూపంలో, పోలికలో సృష్టించబడిన కారణంగా ప్రతి వ్యక్తీ మౌలికంగా “మంచివారే” అయినప్పటికీ, ఇక్కడ యేసు సూచిస్తున్న మంచితనం కృపచేత రూపాంతరం చెందిన ఆత్మలోని మంచితనం—దేవుని కృపతో సహకరిస్తూ, ఆయన వాక్యానుసారం జీవించే ఆత్మలోని మంచితనం.
అలాంటి ఆత్మ సరైన పోషణను పొందే చెట్టువంటిది: దైవకారుణ్యమనే వాన, సత్యమనే వెలుగు, ప్రేమలోని వెచ్చదనం, దివ్యసంస్కారాలు మరియు ప్రార్థన అనే సారవంతమైన నేల దానిని పోషిస్తాయి. అది ప్రకృతికి అతీతమైన కృపచేత బలపరచబడిన చెట్టు. దేవుని జీవంతో నిండిన ఆత్మకు అంతర్లీనమైన విలువ ఉన్నట్లే, ఆరోగ్యంగా, జీవకళతో ఉండే చెట్టుకూ ఎంతో విలువ ఉంది. అయినప్పటికీ, ఆరోగ్యవంతమైన పండ్ల చెట్టు యొక్క అంతిమ ఉద్దేశం ఇతరుల మేలు కోసం మంచి పండ్లను కాయడమే.
ఒక విధంగా చూస్తే, బలంగా, అందంగా ఉన్న పండ్ల చెట్టు కాసే పండ్లను ఎవరూ తినకపోతే, అది తన ఉద్దేశాన్ని పూర్తిగా నెరవేర్చనట్లే. అలాగే, సమృద్ధమైన అంతరంగ జీవితం గల క్రైస్తవులలో ఆ జీవితం ప్రేమ, కరుణ, సత్యం, సేవలకు సంబంధించిన స్పష్టమైన క్రియలుగా పొంగిపొరలాలి. మన జీవితాల “ఫలం”—మన మాటలు, నిర్ణయాలు, పనులు—మన చుట్టూ ఉన్నవారిని పోషించి, ఇతరులను దేవుని జీవంలోకి ఆకర్షించాలి. ఆ ఫలం దాగి ఉండిపోయినా, స్వార్థం లేదా భయంవల్ల చెడిపోయినా, మన అంతరంగ జీవితం ఇంకా తన పరిపూర్ణతను చేరుకోనట్లే.
ఈ ఉపమానానికి పూరకంగా యేసు మరొక ఉపమానాన్ని బోధిస్తూ, దానిని ఈ మాటలతో ప్రారంభిస్తున్నారు: “నా దగ్గరకు వచ్చి, నా మాటలు విని, వాటి ప్రకారం నడుచుకొనే వ్యక్తి ఎలాంటివారో మీకు చూపిస్తాను.” ఆ తరువాత ఆయన రెండు పునాదుల ఉపమానాన్ని చెబుతున్నారు. మొదటి పునాది—చక్కగా రూపుదిద్దుకున్న అంతరంగ జీవితం—“ఇల్లు కట్టే ఒక మనిషి వంటిది. అతడు లోతుగా తవ్వి, బండమీద పునాది వేశాడు; వరద వచ్చినప్పుడు నది ప్రవాహం ఆ ఇంటిని ఢీకొట్టింది. కానీ అది బాగా కట్టబడినందున దానిని కదిలించలేకపోయింది” (లూకా 6:47–48). బలమైన అంతరంగ జీవితం ప్రేమ అనే మంచి ఫలాన్ని ఇచ్చేలా చేసినట్లే, జీవితంలోని తుపానులను తట్టుకోవడానికి కూడా ఆత్మను సిద్ధం చేస్తుంది. పరీక్షలు, శోధనలు, బాధలు తప్పక వస్తాయి; అయితే క్రీస్తుపై నిర్మించబడిన ఆత్మ స్థిరంగా నిలుస్తుంది.
దీనికి విరుద్ధంగా, యేసు ఇలా హెచ్చరిస్తున్నారు: “విని ఆచరించనివారు పునాది లేకుండా నేలమీద ఇల్లు కట్టిన వ్యక్తివంటివారు. నది ఉప్పొంగి ఆ ఇంటిని బలంగా ఢీకొట్టినప్పుడు, అది వెంటనే కూలిపోయి పూర్తిగా నాశనమైంది” (లూకా 6:49). లోతులేని ఆధ్యాత్మిక జీవితం—సారం లేకుండా కేవలం భావోద్వేగాలతో కూడిన జీవితం—ఈ లోకపు శక్తులను తట్టుకోలేదు. అంతా ప్రశాంతంగా ఉన్నప్పుడు అది సరిపోతున్నట్లే కనిపించవచ్చు; కానీ పరీక్షా సమయంలో అది కూలిపోతుంది, ఏ ఫలాన్నీ ఇవ్వదు.
ఈ రోజు మీ ఆత్మకు ఉన్న పునాది గురించి ధ్యానించండి. మీరు ప్రార్థనా జీవితంలో లోతుగా తవ్వి, సంస్కారాలను స్వీకరిస్తూ, దేవుని వాక్యం మీ అస్తిత్వంలోని ప్రతి భాగంలోకి చొచ్చుకుపోయి దానిని మలచడానికి అనుమతించారా? ఇతరులను పోషించే ఫలాలను మీరు ఫలిస్తున్నారా? మీ జీవితం క్రీస్తు అనే కదలని శిలపై సురక్షితంగా నిలిచి ఉందా? మీ ఆధ్యాత్మిక గృహం యొక్క దృఢత్వం పూర్తిగా మీ అంతరంగ జీవితపు లోతు, బలంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. పైపై రూపాలతో సంతృప్తి చెందకండి. లోతుకు వెళ్లండి; దేవుని అనుగ్రహం మీ పునాదిని దృఢమైన శిలగా, మీ ఆత్మను సుసంపన్నంగా, మీ మాటలను మంచి ఫలాలుగా, మీ జీవితాన్ని శాశ్వతంగా నిలిచే నివాసంగా మార్చడానికి అనుమతించండి.
అనుగ్రహానికీ సత్యానికీ ప్రభువా, నీవు నిరంతరం నాతో మాట్లాడుతున్నావు; ప్రార్థన, సంస్కారాల ద్వారా నీ అనుగ్రహ సహాయాన్ని అందిస్తున్నావు. నా ఆత్మ అంతరంగ జీవితం బలంగా ఉండి, మంచి ఫలాలను ఫలిస్తూ ప్రతి పరీక్షను తట్టుకునేలా, నేను ఎల్లప్పుడూ నీ వాక్యాన్ని శ్రద్ధగా విని, నీ అనుగ్రహంతో పూర్తిగా సహకరించేలా దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
