మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!
అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
అత్యంత చెడ్డ స్థితి నుండి అత్యుత్తమ స్థితికి
అపొస్తలుడైన పునీత పౌలు మనఃపరివర్తన పండుగ, జనవరి 25
సౌలు ఇంకా ప్రభువు శిష్యులను చంపుతాననే బెదిరింపులతో రగిలిపోతూ, ప్రధాన యాజకుని వద్దకు వెళ్లాడు. ఈ మార్గాన్ని అనుసరించే స్త్రీపురుషులు ఎవరైనా దొరికితే, వారిని సంకెళ్లతో యెరూషలేముకు తీసుకురావడానికి దమస్కులోని ప్రార్థనా మందిరాలకు సిఫార్సు లేఖలు ఇవ్వమని అతనిని అడిగాడు. ప్రయాణంలో అతడు దమస్కుకు దగ్గరపడుతుండగా, అకస్మాత్తుగా ఆకాశం నుండి ఒక వెలుగు అతని చుట్టూ ప్రకాశించింది. అతడు నేలపై పడిపోయి, “సౌలూ, సౌలూ, నీవు నన్నెందుకు హింసిస్తున్నావు?” అని తనతో పలికే స్వరాన్ని విన్నాడు. అపొస్తలుల కార్యములు 9:1–4
పునీత పౌలు మనోపరివర్తన పండుగ, కతోలిక సభ పంచాంగంలోని అత్యంత నాటకీయమైన, ఆశాభరితమైన వేడుకలలో ఒకటిగా నిలుస్తుంది. దైవకారుణ్యం చేరుకోలేని ఆత్మ ఏదీ లేదనీ, తన సభను అత్యంత తీవ్రంగా ఎదిరించే వ్యక్తిని సైతం దేవుడు ఆ సభలోని గొప్ప అపొస్తలులలో, పునీతులలో ఒకరిగా మార్చగలడనీ ఈ పండుగ వెల్లడిస్తుంది.
పునీత పౌలు అపొస్తలుల కార్యముల గ్రంథంలో మొదట క్రీస్తును, ఆయన సభను తీవ్రంగా హింసించే వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు. అతడు బెన్యామీను గోత్రానికి చెందిన యూదుడు. తార్సులో (నేటి టర్కీలో) జన్మించి, యెరూషలేములో పెరిగాడు. భక్తిగల యూదునిగా అతనికి సౌలు అనే హీబ్రూ పేరు పెట్టారు. ఇశ్రాయేలు మొదటి రాజు పేరు కూడా సౌలే; ఆ రాజు కూడా బెన్యామీను గోత్రానికి చెందినవాడే. రోమా పౌరుడు కావడంతో అతనికి పౌలు అనే రోమా పేరు కూడా ఉండేది. మనోపరివర్తన తరువాత, ముఖ్యంగా రోమా సామ్రాజ్యంలో అన్యజనుల మధ్య అతని పరిచర్య విస్తరిస్తున్నప్పుడు, అతడు పౌలు అనే పేరునే ఉపయోగించడం ప్రారంభించాడు.
దమస్కు మార్గంలో పునరుత్థానుడైన క్రీస్తును కలుసుకున్న తరువాత సౌలు పూర్తిగా మారిపోయాడు. నూతన నిబంధనలోని పద్నాలుగు లేఖలను అతడు రాసినవిగా సంప్రదాయంగా పరిగణిస్తారు. ఆ పవిత్ర రచనలలో ఇవి గణనీయమైన భాగంగా ఉన్నాయి. ఈ ఆశ్చర్యకరమైన వాస్తవం దేవుని కార్యాలలోని మరింత లోతైన తీరును ప్రతిబింబిస్తుంది: దేవుడు తరచుగా అత్యంత చెడ్డదాన్ని అత్యుత్తమమైనదిగా మారుస్తాడు.
మానవ శరీరాన్ని ధరించిన దేవుని కుమారుడు అనుభవించిన క్రూరమైన చిత్రహింసలు, మరణమే మన నిత్య రక్షణకు సాధనమయ్యాయి. అదే విధంగా, ఒకప్పుడు సభను అత్యంత తీవ్రంగా హింసించినవారిలో ఒకడైన సౌలు, అనుగ్రహం ద్వారా సభకు అత్యంత ఉత్సాహభరితమైన సువార్త ప్రచారకులలో ఒకడిగా మారాడు. యూదులకు, అన్యజనులకు ఒకేలా క్రీస్తు నామాన్ని చాటాడు.
పౌలు మనోపరివర్తన అతనిని తీవ్రమైన బాధల నుండి తప్పించలేదు. అతనిని కర్రలతో కొట్టారు, కొరడాలతో కొట్టారు, రాళ్లతో కొట్టి చనిపోయాడని వదిలేశారు. పలుమార్లు అతడు ప్రయాణిస్తున్న ఓడలు బద్దలయ్యాయి. అతడు చెరసాల పాలయ్యాడు, కపట సహోదరుల ద్రోహానికి గురయ్యాడు, యూదుల నుండి, అన్యజనుల నుండి నిరంతరం ప్రమాదాలను ఎదుర్కొన్నాడు. ఆకలి, దాహం, నిద్రలేని రాత్రులు, చలి, హింసలను అనుభవించాడు. అయినా పౌలు ఈ పరీక్షలను క్రీస్తు శ్రమలలో భాగస్వామ్యంగా స్వీకరించి, సభ కోసం అర్పించాడు. అతని గాయాలు, కష్టాలు అతని అపొస్తలత్వానికి ముద్రగా నిలిచి, మానవ బలహీనత ద్వారా పనిచేసే దైవానుగ్రహ శక్తికి సాక్ష్యమిచ్చాయి.
పునీత పౌలు జీవితం మనకు ఎన్నో పాఠాలు నేర్పుతుంది. వాటిలో ఒకదానితో ఒకటి సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉన్నా, వేర్వేరుగా ఉన్న రెండు సత్యాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. మొదటిది, మన జీవితాలలో మనం “అత్యంత చెడ్డది” అని భావించేది ఏదైనా, దేవుని శక్తి ద్వారా మనలను రూపాంతరం చేసే అనుగ్రహానికి మూలంగా మారగలదు. మనం మోసే సిలువలు వాటంతట అవే మంచివని దీని అర్థం కాదు; బదులుగా, మానవ బలహీనత ద్వారా దేవుని సర్వశక్తి అత్యంత పరిపూర్ణంగా వెల్లడవుతుంది.
రెండవది, మన జీవితాలను క్రీస్తుకు అప్పగించి, ఆయన మనలను తన కార్యాలకు ఉపయోగించడం ప్రారంభించిన తరువాత కూడా, బాధలన్నీ మాయమవుతాయని మనం ఆశించకూడదు. పునీత పౌలు జీవితంగానీ, స్వయంగా యేసు జీవితంగానీ అలా జరుగుతుందని సాక్ష్యమివ్వవు. పౌలు తన ప్రభువును అనుసరిస్తూ, మనోపరివర్తన తరువాత, తన పరిచర్య కాలంలో ఎన్నో బాధలు సహించాడు. అయినా అతడు అనుభవించిన ప్రతి కష్టమూ నిరాశతోనో, కసితోనో ముగియలేదు; విజయంతో, దేవుని మహిమతో ముగిసింది. అత్యంత చెడ్డదాన్ని అత్యుత్తమమైనదిగా మార్చడానికి అనుగ్రహాన్ని అనుమతిస్తే, మన జీవితాలలోనూ ఇదే నిజం కాగలదు.
మీ జీవితంలో మోయడానికి అత్యంత భారంగా ఉన్న అంశాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. అది కష్టమైన బంధం కావచ్చు, ఆర్థిక ఇబ్బందులు కావచ్చు, శారీరక అనారోగ్యం లేదా నొప్పి కావచ్చు, ఒంటరితనం కావచ్చు, మరేదైనా సిలువ కావచ్చు. పునీత పౌలులో ఆశకు ఒక చిహ్నాన్ని చూడండి: మీరు మోసే సిలువలు ఆశాభరితమైన అనుగ్రహానికి దీపస్తంభాలుగా మారగలవు. దేవుని కుమారుడు తన మానవ జీవితంలోనూ, తార్సుకు చెందిన సౌలు జీవితంలోనూ అత్యంత చెడ్డదాన్ని అత్యుత్తమమైనదిగా మార్చాడు. మీ జీవితంలోనూ ఆయన అలా చేయగలడు.
సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువా, నీవు మార్చి నీ మహిమ కోసం ఉపయోగించలేనిది ఏదీ లేదు. పునీత పౌలును నీ వశం చేసుకున్నట్లే, నా జీవితాన్ని కూడా నీ వశం చేసుకోవాలని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నా పాపంలోకి, నా బాధలోకి, నేను మోసే ప్రతి సిలువలోకి ప్రవేశించు; నీకు మాత్రమే సాధ్యమైన విధంగా వాటి నుండి మేలును పుట్టించు. కష్టాల మధ్య నాకు ఆశను, నిరాశను అధిగమించడానికి శక్తిని ప్రసాదించు; పునీత పౌలును అనుసరిస్తూ అంతం వరకు పట్టుదలతో నిలిచేలా చేయి. పునీత పౌలూ, మా కొరకు ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
వినయం మహిమకు దారితీస్తుంది
దేవాలయంలో ప్రభువు సమర్పణ పండుగ, ఫిబ్రవరి 2
మోషే ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం వారి శుద్ధీకరణ దినాలు పూర్తయినప్పుడు, మరియ, యోసేపు యేసును ప్రభువుకు సమర్పించడానికి యెరూషలేముకు తీసుకువెళ్లారు. “గర్భాన్ని తొలిగా తెరిచే ప్రతి మగబిడ్డను ప్రభువుకు ప్రతిష్ఠించాలి” అని ప్రభువు ధర్మశాస్త్రంలో వ్రాయబడిన ప్రకారం వారు అలా చేశారు. అలాగే ప్రభువు ధర్మశాస్త్రంలోని ఆజ్ఞ ప్రకారం “ఒక జత గువ్వలనైనా, రెండు పావురపు పిల్లలనైనా” బలిగా అర్పించడానికి వెళ్లారు. లూకా 2:22–24
ప్రభువును దేవాలయంలో సమర్పించడం మనకు విరుద్ధంగా కనిపించే రెండు అందమైన సత్యాలను వెల్లడిస్తుంది: ధన్య కన్య మరియమ్మ శుద్ధీకరణ, ఆమె తొలి సంతానమైన యేసుకు ఆచారబద్ధంగా వెల చెల్లించి విడిపించడం. ఈ రెండు కార్యాలూ మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని అనుసరిస్తాయి. అయినప్పటికీ, ప్రతి కార్యమూ క్రీస్తును గూర్చి, ఆయన తల్లిని గూర్చి మరింత లోతైన దివ్యరహస్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది. మనం ఆ రహస్యంలో ప్రవేశించడానికీ, ఆ ఆదర్శాన్ని అనుసరించడానికీ అవి ఆహ్వానిస్తాయి.
మొదటగా, ధన్య కన్య మరియమ్మ శుద్ధీకరణను ధ్యానిద్దాం. కుమారునికి జన్మనిచ్చిన స్త్రీ ఆచారబద్ధంగా శుద్ధీకరణ పొందాలని ధర్మశాస్త్రం నిర్దేశించింది (చూ. లేవీయకాండము 12). అయితే మరియమ్మ తాను గర్భంలో ఉద్భవించిన క్షణం నుండే జన్మపాపం లేకుండా, పాపపు మచ్చ ఏదీ అంటకుండా పూర్తిగా కాపాడబడింది కనుక ఆమెకు శుద్ధీకరణ అవసరం లేదు. అయినప్పటికీ, ఆమె ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చి, పరిపూర్ణ వినయానికీ విధేయతకూ ఆదర్శాన్ని మన ముందుంచింది. తన అంతరంగ పవిత్రత తనకు తెలుసు కనుక ఆమె అభ్యంతరం చెప్పవచ్చు. కానీ ఆమె అలా చేయలేదు. ఎందుకంటే తనను తాను సమర్థించుకోవడం కంటే దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి విధేయత చూపడానికే ఆమె ఎక్కువ విలువనిచ్చింది. నిజమైన పవిత్రత తన మాటే నెగ్గాలని పట్టుబట్టడం కంటే వినయంతో లోబడటాన్నే స్వీకరిస్తుందని ఆమె మనకు బోధిస్తుంది. సౌందర్యంతోనూ పవిత్రతతోనూ కూడిన వినయం, గర్వంలోని స్వార్థాన్నీ తనను తాను హెచ్చించుకోవడాన్నీ ఎల్లప్పుడూ జయిస్తుంది. మన ధన్యమాత దీనిని తెలుసుకొని, ఆ ప్రకారమే జీవించింది.
విరుద్ధంగా కనిపించే రెండవ సత్యం యేసును సమర్పించడంలో ఉంది. పస్కాను స్మరించుకుంటూ, తొలి సంతానమైన ప్రతి మగబిడ్డను ప్రభువుకు సమర్పించి, వెల చెల్లించి విడిపించాలని ధర్మశాస్త్రం నిర్దేశించింది (చూ. నిర్గమకాండము 13; సంఖ్యాకాండము 3 మరియు 18). అయితే యేసు దేవుని నిత్యకుమారుడు, నిజమైన ప్రధాన యాజకుడు, లోకపాపాలను తొలగించే నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల. ఆయనే దేవుడు కనుక ఆయనకు విమోచన అవసరం లేదు. అయినప్పటికీ, మనం ఆయనతో కలిసి తండ్రికి సమర్పించబడేలా క్రీస్తు దేవాలయంలో సమర్పించబడ్డారు. ఆయన ద్వారా మనం నిజంగా దేవునికి ప్రతిష్ఠించబడేలా, ఆయన తన వినయంతో పాపం లేకుండా మన మానవ స్వభావంతో తనను ఐక్యం చేసుకున్నారు. తన వినయంలో పాలుపంచుకోమని క్రీస్తు మనలను ఆహ్వానిస్తున్నప్పుడు, ఇక్కడ కూడా సద్గుణమే విజయం సాధిస్తుంది.
యేసు తన మానవ జీవితంలో ఇతర విధాలుగా మనలను ఎలా విమోచిస్తారో కూడా ఈ సమర్పణ ముందుగానే సూచిస్తుంది. తన జ్ఞానస్నానంలో, ఆయన పాపరహితుడైనప్పటికీ, మనం కూడా జ్ఞానస్నానం ద్వారా పవిత్రులమయ్యేలా పశ్చాత్తాపాన్ని సూచించే ఆచారానికి లోబడతారు. తన శ్రమలలో, ఆయన నిర్దోషి అయినప్పటికీ, మన కోసం బాధలను అనుభవిస్తూ మన రుణాన్ని తీర్చుతారు. ఆ రుణాన్ని మనంతట మనమే తీర్చలేమని వినయంతో అంగీకరించాలి. ఆయన పునరుత్థానంలో ఆయన వినయం నిత్యమహిమతో కిరీటాన్ని పొందుతుంది. ఆయనతో కలిసి మనల్ని మనం తగ్గించుకుంటే, ఆయన దైవజీవంలో పాలుపంచుకోవడానికి అది మనకు మార్గాన్ని తెరుస్తుంది.
కొన్ని బాధ్యతలు లేదా త్యాగాలు మనకు వర్తించవని భావించేలా ప్రేరేపించే గర్వాన్ని తిరస్కరించి, మన ధన్యమాతవలె దేవుని చిత్తానికి విధేయతతో లోబడటానికి మనం పిలువబడుతున్నాం. నిజమైన పవిత్రత త్యాగం నుండి మినహాయింపును కోరుకోకుండా, ప్రేమతో దానిని స్వేచ్ఛగా స్వీకరిస్తుంది. మనం అనుభవించవలసిన అవసరం లేని కష్టాలను సైతం క్రీస్తుతో కలిసి సహిస్తే అవి ఫలిస్తాయి. నిజమైన పవిత్రత మన సొంత చిత్తాన్ని నెగ్గించుకోవడం కంటే, దేవుని చిత్తానికి ఆనందంతో విధేయత చూపడంలోని అందాన్ని కూడా గుర్తిస్తుంది.
యేసువలె, మనల్ని మనం పూర్తిగా తండ్రికి సమర్పించుకోవడానికి పిలువబడుతున్నాం. యేసు దేవాలయంలో ఆచారబద్ధంగా సమర్పించబడినప్పుడు, ఆ సమర్పణలో మనం కూడా ఉన్నామని గుర్తించాలి. ఆయన మన కోసం సమర్పించబడ్డారు. ఆయన వినయంలో మనల్ని మనం ఆయనతో ఐక్యం చేసుకోవడం ద్వారా, తండ్రికి ఆయన చేసిన సమర్పణ వలన మనం విమోచన పొందుతాం. కుమారునిలో మనం దేవుని బిడ్డలమవుతాం; క్రీస్తు పరిపూర్ణ సమర్పణను అంగీకరించిన తండ్రి మనలను స్వీకరిస్తారు. ఆయనలో మన సమర్పణ పరిపూర్ణమవుతుంది; తండ్రి సన్నిధిలో మన నిత్యనివాసాన్ని పొందుతాం.
విరుద్ధంగా కనిపించే ఈ సత్యాలను అనుసరించమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఆహ్వానించే గుప్తమైన మార్గాలను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని చిత్తం కంటే మీ సొంత చిత్తానికే ప్రాధాన్యమిస్తూ, వినయపూర్వక విధేయతను మీరు ప్రతిఘటించే విషయాలు ఏవైనా ఉన్నాయా? నిజమైన ప్రేమ సిలువను స్వీకరిస్తుందనే విషయాన్ని మరచిపోయి, మీరు తప్పించుకోవాలనుకునే త్యాగాలు ఏవైనా ఉన్నాయా? మరియమ్మ విధేయతతోనూ క్రీస్తు పరిపూర్ణ వినయంతోనూ మిమ్మల్ని మీరు తండ్రికి సమర్పించుకోండి. అప్పుడు వారి జీవితాలవలె మీ జీవితం కూడా పవిత్రమైన ప్రేమ సమర్పణగా మారుతుంది.
అత్యంత వినయశీలుడవైన ప్రభువా, నీవు అన్ని విషయాలలో తండ్రి చిత్తానికి విధేయుడవై ఉన్నావు. నీ మానవావతార రహస్యం నుండి, ఒక గుహలో నీ వినయపూర్వక జననం, దేవాలయంలో ఆచారబద్ధంగా నిన్ను సమర్పించి వెల చెల్లించి విడిపించడం, నీ బలియాగ మరణం, నీ పునరుత్థానం వరకు, నీవు పరిపూర్ణ పవిత్రతతో, వినయంతో, విధేయతతో ప్రవర్తించావు. దయచేసి నన్ను నీ జీవితంలోకి—తండ్రికి నీ సమర్పణలోకి, నీ మరణంలోకి, నీ పునరుత్థానంలోకి—ఆకర్షించు. ప్రియ ప్రభువా, నీవు ప్రసాదించాలని కోరే మహిమలో పాలుపంచుకుంటూ నేను నీలో జీవించేలా, నీవు నాలో జీవించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పేతురు తాళపుచెవులు మరియు అధికారం
పునీత పేతురు పీఠం పండుగ, ఫిబ్రవరి 22
“అందుకే నేను నీతో చెబుతున్నాను: నీవు పేతురువు; ఈ రాతిపై నా సభను నిర్మిస్తాను. పాతాళ ద్వారాలు దానిని జయించలేవు. పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలోనూ బంధించబడుతుంది; నీవు భూమిపై దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలోనూ విప్పబడుతుంది.” మత్తయి 16:18–19
రోమ్లోని పునీత పేతురు మహాదేవాలయంలో, మొదటి పోప్ అయిన పునీత పేతురు ఉపయోగించినదిగా నమ్మబడే పీఠం తాలూకు పవిత్ర అవశేషం ఉంది. నేటి పండుగ ఆ పీఠాన్ని గౌరవిస్తుంది. అయితే మరింత ముఖ్యంగా, అపొస్తలులలో పేతురుకు యేసు ఇచ్చిన విశిష్ట అధికారాన్ని ఉత్సవంగా జరుపుకుంటుంది. తొలి కతోలిక సభలో, ఒక బిషప్ పీఠం (కతేద్రా) విశ్వాసులకు ప్రధాన బోధకునిగా, ఆధ్యాత్మిక నాయకునిగా ఆయనకున్న అధికార పాత్రను సూచించేది. “నీవు క్రీస్తువు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడవు” (మత్తయి 16:16) అని పేతురు ధైర్యంగా ప్రకటించిన తరువాత, ఈ అధికారం సంపూర్ణంగా ఆయనకు ఇవ్వబడుతుందని వాగ్దానం చేయబడింది. అంతకుముందు యేసు ఆయనకు ప్రవచనాత్మకంగా “కేఫా” (యోహాను 1:42) అని పేరు పెట్టినప్పటికీ, అప్పటివరకు పేతురును “సీమోను” లేదా “సీమోను పేతురు” అని పిలిచేవారు. అరమాయిక భాషలో ఆ పేరుకు “రాయి” అని అర్థం.
కైసరయ ఫిలిప్పిలో యేసు ఈ పేరును, దానితో ముడిపడిన కార్యబాధ్యతను నిశ్చయంగా ధ్రువీకరించారు: “నీవు పేతురువు (పెట్రోస్ అనేది గ్రీకు రూపం), ఈ బండపై (పెట్రా) నేను నా సభను నిర్మిస్తాను…” (మత్తయి 16:18). గ్రీకు మూలపాఠంలో, పెట్రోస్ అనే పదం పెట్రా అనే పదానికి పుంలింగ రూపంగా వాడబడింది. ఆ పదానికి “బండ” లేదా దృఢమైన, స్థిరమైన పునాది అని అర్థం. పేతురును పెట్రా అని పిలవడం అసాధారణంగా ఉండేది, ఎందుకంటే అది స్త్రీలింగ నామవాచకం; పెట్రోస్ దానికి సరైన పుంలింగ రూపం. వ్యాకరణ కారణాలవల్ల గ్రీకు మూలపాఠంలో పెట్రోస్ (పుంలింగం), పెట్రా (స్త్రీలింగం) అనే రూపాలు వాడబడినప్పటికీ, యేసు బహుశా అరమాయిక్ భాషలో మాట్లాడి ఉంటారు. ఆ భాషలో పేతురు పేరుకూ, “బండ” అనే అర్థానికీ ఒకే పదం ఉంది: కేఫా (ఆయన పేరు), కేఫా (బండ అనే అర్థం). కాబట్టి, యేసు పలికిన మాటలు బహుశా ఇలా ఉండి ఉంటాయి: “నీవు పేతురువు (కేఫా), ఈ బండపై (కేఫా) నేను నా సభను నిర్మిస్తాను.” ఈ ప్రకటనలో, దుష్టశక్తుల దాడులను ఎదుర్కొని తన సభ స్థిరంగా నిలిచేలా, పేతురును దానికి కదలని పునాదిగా నెలకొల్పుతానని యేసు వాగ్దానం చేశారు. పునరుత్థానం తరువాత, “నా గొర్రెపిల్లలను మేపుము… నా గొర్రెలను కాచుము… నా గొర్రెలను మేపుము” అని చెప్పి యేసు పేతురుకు ఈ అధికారాన్ని అప్పగించినప్పుడు ఆ వాగ్దానం లాంఛనంగా నెరవేరింది (యోహాను 21:15–17; పాస్తోర్ ఎతెర్నుస్, మొదటి వాటికన్ మహాసభ).
బైబిలు సంప్రదాయంలో, పేరు మార్పు దైవిక కార్యబాధ్యతను లేదా పిలుపును సూచిస్తుంది. దేవుడు అబ్రాము పేరును అబ్రాహాముగాను, యాకోబు పేరును ఇశ్రాయేలుగాను మార్చిన విషయాన్ని గుర్తుచేసుకోండి. ఈ సంఘటన జరిగిన సమయానికీ, స్థలానికీ కూడా ప్రాముఖ్యత ఉంది. యేసు బహిరంగ పరిచర్య చివరి దశలో, తన శ్రమలకు శిష్యులను సిద్ధం చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు ఈ సంఘటన జరిగింది. గలిలయ సముద్రానికి దాదాపు ఇరవై ఐదు మైళ్ల ఉత్తరాన, యూదయకూ యూద అధికారులకూ దూరంగా ఉన్న కైసరయ ఫిలిప్పిలో ఇది చోటుచేసుకుంది.
యేసు కాలంలో, కైసరయ ఫిలిప్పి అన్యదేవతల ఆరాధనకూ, గ్రీకు-రోమా మతాచారాలతో దానికున్న సంబంధానికీ ప్రసిద్ధి చెందింది. దానికి మొదట పనేయాస్ (లేదా బనియాస్) అనే పేరు ఉండేది. ప్రకృతికీ, గొర్రెల కాపరులకూ, సంతానోత్పత్తికీ అధిదేవతగా భావించబడిన గ్రీకు దేవుడు పాన్ పేరు మీదుగా దానికి ఆ పేరు వచ్చింది. అక్కడ ఒక గుహ, సహజ నీటిబుగ్గ ఉండేవి. ఆ బుగ్గ నుంచే యోర్దాను నది పుట్టింది. ఆ గుహలో అన్యదేవతల బలిపీఠాలు అనేకం ఉండేవి. కైసరయ ఫిలిప్పిలోని నిటారైన కొండ అంచును తరచుగా “పాతాళ ద్వారాలు” అని, అంటే అధోలోక ద్వారాలు అని పిలిచేవారు. ఆ గుహలోని నీటిబుగ్గ మృతుల లోకానికి ప్రవేశద్వారమని అన్యదేవతల ఆరాధకులు నమ్మేవారు.
పేతురును తన సభకు బండవంటి పునాదిగా ప్రకటించడానికి యేసు ఈ ప్రదేశాన్నే ఎందుకు ఎంచుకున్నారో పవిత్ర గ్రంథం తెలియజేయదు. అయినప్పటికీ, “పాతాళ ద్వారాలు తన సభను జయించలేవు” అని ప్రతీకాత్మకంగా చూపించడానికే ఆయన ఈ స్థలాన్ని ఎంచుకున్నారని మనం ఊహించవచ్చు. చీకటికీ, అసత్య ఆరాధనకూ నిలయమైన ఈ ప్రదేశాన్ని, పేతురుకు పరలోక అధికారాన్ని అప్పగించే వేదికగా యేసు మార్చారు. దుష్టశక్తుల దాడులకు చలించకుండా సభ స్థిరంగా నిలుస్తుందని ఆయన ప్రకటించారు.
దేవుడు తన ప్రజలను నడిపించే బాధ్యతను బలహీనులైన, పాపులైన మనుష్యులకు అప్పగించినప్పటికీ, ఆ మానవ బలహీనతలనే సభ యొక్క అసలు స్వరూపంగా మనం ఎన్నడూ పొరబడకూడదు. సభకు కేంద్రంగా నిలిచేది ఈ రోజు మనం స్మరించుకునే వాగ్దానమే: విశ్వాసం, నైతికతలకు సంబంధించిన విషయాలలో బంధించడానికీ, విప్పడానికీ దేవుడు ఇచ్చిన హామీ. రాజ్యపు తాళపుచెవులకు సంబంధించిన ఈ వాగ్దానం, తన సభలో ప్రధానంగా దివ్యసంస్కారాల ద్వారా జరిగే పవిత్రీకరణకు యేసు ఇచ్చిన హామీతో విడదీయరాని విధంగా ముడిపడి ఉంది. ఏ భూలోక శక్తీ, నరక శక్తులు సైతం, క్రీస్తు సభ బోధనాధికారాన్ని అడ్డుకోలేవు, దివ్యసంస్కారాల ఫలప్రదతను తగ్గించలేవు. సభ నాయకులు ప్రకటిస్తున్నారని కాదు, యేసు స్వయంగా ప్రకటించారు కాబట్టే మనం ఈ సత్యాన్ని గట్టిగా నమ్ముతున్నాం.
పునీత పేతురు పీఠ మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్న ఈ రోజు, పేతురుకూ, ఆయన తరువాత వచ్చే ప్రతి వారసునికీ పరలోక అధికారాన్ని అప్పగించడం ద్వారా క్రీస్తు స్వయంగా మనకు అనుగ్రహించిన అద్భుతమైన వరాన్ని గురించి ధ్యానించండి. ఈ వరం రోము పీఠాధిపతికి మాత్రమే కాదు, మనందరికీ చెందుతుంది; ఇది పరలోకానికి చేరే మార్గం గురించి మనకు భరోసా ఇస్తుంది. ఈ వరాన్ని బట్టి ఈ రోజు ఆనందించండి. తమకు అప్పగించబడిన గౌరవస్థానానికీ అధికారానికీ తగినట్లుగా జీవించాలని పరిశుద్ధ పాపుగారి కోసం ప్రార్థించండి.
పునీత పేతురూ, యేసు నీకు గొప్ప అధికారాన్ని అప్పగించారు. బలహీనత, పాపం నీలో ఉన్నప్పటికీ, నీవు ఆ అధికారాన్ని స్వీకరించి, ధైర్యంతోనూ విశ్వాసంతోనూ సభను నడిపించావు. నీ వారసులైన మా పరిశుద్ధ పాపుగారు వినయంతోనూ ప్రేమతోనూ మమ్మల్ని నడిపించే కాపరిగా ఉండాలని దయచేసి ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పన్నెండుగురిలో ఒకరు
అపొస్తలుడైన పునీత మత్తీయా పండుగ, మే 14
“అందరి హృదయాలను ఎరిగిన ప్రభువా, యూదా తన సొంత స్థలానికి వెళ్లడానికి విడిచిపెట్టిన ఈ అపొస్తల పరిచర్యలో అతని స్థానాన్ని స్వీకరించేందుకు ఈ ఇద్దరిలో నీవు ఎవరిని ఎన్నుకున్నావో చూపించు.” ఆ తరువాత వారు వారిద్దరి కోసం చీట్లు వేశారు. చీటి మత్తీయాకు వచ్చింది. అలా ఆయన పదకొండు మంది అపొస్తలులతో పాటు లెక్కించబడ్డారు. అపొస్తలుల కార్యములు 1:24–26
ఈ రోజు మనం గౌరవించే పునీత మత్తీయా, యూదా ఇస్కరియోతు యేసుకు ద్రోహం చేసి ఉరి వేసుకున్న తరువాత, అతని స్థానంలో అపొస్తలునిగా నియమించబడ్డారు. మత్తీయా బహుశా గలిలయకు చెందినవారు; యేసు బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభం నుంచే ఆయనను అనుసరించారు. యూదా మరణం తరువాత, దాదాపు 120 మంది శిష్యులకు పేతురు నాయకత్వం వహించి, ప్రార్థన, చీట్లు వేయడం ద్వారా మత్తీయాను ఎన్నుకునేలా చేశారు. దీనితో అపొస్తలుల సంఖ్య మళ్లీ పన్నెండుకు చేరింది. ఈ ఎన్నిక పెంతెకోస్తుకు ముందు జరిగింది కాబట్టి, మత్తీయా ఇతర అపొస్తలులతో కలిసి పవిత్రాత్మను పొందారు. తద్వారా ఈ పన్నెండుగురే సభకు పునాదిగా నిలిచే సమూహమని ధ్రువపడింది.
మత్తీయ ఎంపిక రెండు ప్రధాన కారణాల వల్ల ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది. మొదటిగా, మిగిలిన పదకొండుమంది అపొస్తలులతో ఆయనను కూడా చేర్చడంతో, వారి సంఖ్య మళ్లీ పన్నెండు అయింది. నేడు వేలాదిమంది బిషప్పులు ఉన్నప్పటికీ, పునాది మాత్రం పన్నెండుమందితోనే ప్రారంభమైంది. పెంతెకోస్తు రోజున వారు పవిత్రాత్మను స్వీకరించి, తమ అపొస్తలిక పరిచర్యలను ప్రారంభించిన తరువాత, సభ విస్తరించిన కొద్దీ వారి సంఖ్య పెరిగింది. అయినప్పటికీ, ఇశ్రాయేలు పన్నెండు గోత్రాలకు ప్రతీకగా నిలుస్తూ, నూతన నిబంధన సభను పాత నిబంధనతో కలుపుతూ ఆ పునాది నిలిచింది.
రెండవదిగా, మత్తీయ ఎన్నిక అపొస్తలిక వారసత్వానికి బైబిలుపరమైన పునాదిని స్థాపిస్తుంది. అపొస్తలికత సభకు గల నాలుగు లక్షణాలలో ఒకటి: “ఏక, పవిత్ర, కతోలిక, అపొస్తలిక సభను విశ్వసిస్తున్నాను” (నిసేయా విశ్వాస ప్రమాణం). సభను “ఏక” అని ప్రకటించడం ద్వారా, ఒకే సభ ఉందని—“క్రీస్తు యొక్క ఏకైక సభ” అని—మనం ధృవీకరిస్తున్నాము (రెండవ వాటికన్ మహాసభ, లూమెన్ జెన్సియుమ్ 8). అందరూ ఈ ఏకైక సభలో దృశ్యమాన సభ్యులు కాకపోయినా, అనుగ్రహ స్థితిలో క్రీస్తుతో ఐక్యమై ఉన్నవారందరూ ఆయన ఏకైక శరీరంలో భాగమే. అయినప్పటికీ, “ఈ లోకంలో ఒక సమాజంగా స్థాపించబడి, వ్యవస్థీకరించబడిన ఈ సభ, పేతురు వారసుడు మరియు ఆయనతో సహవాసంలో ఉన్న బిషప్పులచే పరిపాలించబడే కతోలిక సభలో నెలకొని ఉంది” (LG 8).
సభ తన దైవిక శిరస్సు, సర్వపవిత్రుడు అయిన క్రీస్తుతో ఐక్యమై ఉన్నందున “పవిత్రమైనది”. ఈ సభ సభ్యులుగా మనం క్రీస్తు అనుగ్రహం ద్వారా, సంస్కారాల ద్వారా, మనలో నివసించే పవిత్రాత్మ ద్వారా పవిత్రపరచబడుతున్నాము. ఇవి మనం పవిత్రతలో ఎదగడానికి, దేవుని పవిత్రతనే ప్రతిబింబించడానికి తోడ్పడతాయి.
విశ్వాస ప్రమాణంలో “కతోలిక” అనే పదాన్ని చిన్న అక్షరాల్లో వ్రాస్తారు. ఎందుకంటే అది ప్రత్యేకంగా రోమన్ కతోలిక సభ అనే సంస్థను సూచించకుండా, “విశ్వవ్యాప్తమైన” అనే విస్తృత అర్థంలో “కతోలిక” అనే పదాన్ని సూచిస్తుంది. ఏకైక సభ తన పరిధిలోనూ ధ్యేయంలోనూ విశ్వవ్యాప్తమైనది; ప్రజలందరినీ ఆహ్వానిస్తుంది. ప్రతి వ్యక్తికీ సువార్తను పంచుతూ, అందరినీ క్రీస్తు యొక్క ఏకైక దృశ్యమాన శరీరంతో సంపూర్ణ సహవాసంలోకి తీసుకురావడానికి కృషి చేయడం సభ సభ్యుల బాధ్యత.
చివరిగా, సభ “అపొస్తలికమైనది”. ఈ లక్షణాన్ని ఈనాటి పునీత మత్తీయ పండుగలో ప్రత్యేకంగా కొనియాడుతున్నాము. నేడు జీవిస్తున్న ప్రతి బిషప్పు, గతంలో ఉన్న ప్రతి బిషప్పు, లోకాంతం వరకు అభిషేకించబడబోయే ప్రతి బిషప్పు—అందరి బిషప్పు పరిచర్య మూలాలు పెంతెకోస్తు రోజున పవిత్రాత్మను స్వీకరించిన మత్తీయతో సహా పన్నెండుమంది అపొస్తలులలో ఉన్నాయి.
వివిధ సంప్రదాయాల ప్రకారం, అపొస్తలుడైన మత్తీయ కప్పదోకియా (నేటి తుర్కియే), కాస్పియన్ సముద్ర ప్రాంతం (నేటి జార్జియా) వంటి ప్రాంతాలలో సువార్త ప్రచారం చేశారు. బహుశా దక్షిణాన సూడాన్, ఇథియోపియా వరకు కూడా వెళ్లి ఉండవచ్చు. సిలువ వేయబడటం వల్లనో, రాళ్లతో కొట్టబడటం వల్లనో, శిరచ్ఛేదం వల్లనో ఆయన వేదసాక్షిగా మరణించారని నమ్ముతారు. ఆయన తరువాత వారసుడిగా ఎవరు వచ్చారో మనకు తెలియకపోయినా, ఆయన సువార్తను వ్యాప్తి చేసి, సంస్కారాలను నిర్వహించడమే కాకుండా, తాను స్థాపించడానికి తోడ్పడిన సమాజాలలో అపొస్తలులుగా సేవ చేయడానికి ఇతరులను కూడా అభిషేకించారని మనం నిశ్చయంగా చెప్పవచ్చు.
నేడు మనం పునీత మత్తీయను గౌరవిస్తున్నప్పుడు, సభను స్థాపించడంలో దేవుని నిత్య జ్ఞానాన్ని గురించి ధ్యానించండి. దేవుడు మనకు కేవలం పాటించవలసిన నియమాలను మాత్రమే ఇవ్వలేదు; ఆయన మనకు ఒక సభను—తన ఏకైక సభను—ఇచ్చారు. తన నామంలో కార్యాలు చేస్తూ, తన అనుగ్రహాన్ని అందించే పాపులైన మనుష్యులకు తన అధికారాన్ని అప్పగించారు. క్రీస్తు సభ నెలకొని ఉన్న కతోలిక సభలో మీరు సభ్యులుగా ఉన్నందుకు ఆనందించండి. సభ ధ్యేయం కోసం మాత్రమే కాకుండా, పన్నెండుమంది అపొస్తలుల నుండి వారసత్వంగా వచ్చిన అపొస్తలిక బాధ్యతలు అప్పగించబడినవారి కోసం కూడా ప్రార్థించండి.
పునీత మత్తీయా, నీవు పన్నెండుమందిలో ఒకనిగా లెక్కించబడి, సభ పునాదిలో అత్యవసర భాగస్వామివయ్యావు. నీ అపొస్తలిక పరిచర్య ద్వారా సువార్తను సుదూర ప్రాంతాలకు వ్యాప్తి చేసి, నీవు సేవ చేయడానికి పంపబడినవారికి అనుగ్రహాన్ని, సత్యాన్ని అందించావు. సువార్త భూదిగంతాల వరకు వ్యాప్తి చెందుతూ ఉండేలా, మేము ఎల్లప్పుడూ ఏక, పవిత్ర, కతోలిక, అపొస్తలిక సభగా నిలిచి ఉండాలని నా కోసం, సభ అంతటి కోసం ప్రార్థించు. పునీత మత్తీయా, నా కోసం ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
కార్యరూపంలో స్వచ్ఛమైన ప్రేమ
ధన్య కన్య మరియమ్మ సందర్శన పండుగ, మే 31
మరియమ్మ బయలుదేరి, యూదా కొండ ప్రాంతంలోని ఒక పట్టణానికి త్వరగా వెళ్లింది. అక్కడ జెకర్యా ఇంటిలో ప్రవేశించి, ఎలిజబెతును పలకరించింది. మరియమ్మ పలకరింపు విన్నప్పుడు, ఎలిజబెతు గర్భంలోని శిశువు గంతులు వేసింది. ఎలిజబెతు పవిత్రాత్మతో నింపబడి, బిగ్గరగా ఇలా పలికింది… లూకా 1:39–42
పవిత్ర మాత తన జీవితమంతటా పరిపూర్ణ ప్రేమను వ్యక్తపరిచింది. ఆమె “అనుగ్రహంతో నిండినది” (లూకా 1:28, RSV-CE) కావడం వల్లనే ఇది సాధ్యమైంది. “నిండినది” అంటే, పవిత్ర మాత చేసిన ప్రతిదీ దేవుని ప్రేమను పరిపూర్ణంగా వ్యక్తపరిచిందని అర్థం. ఆమె ఆయన ప్రేమకు స్వచ్ఛమైన సాధనంగా ఉండి, తన స్వేచ్ఛా సంకల్పంతో ఎల్లప్పుడూ దేవుని అనుగ్రహానికి సహకరించింది.
ఈనాటి పండుగ పవిత్ర మాత ప్రేమను అందంగా గుర్తుచేస్తుంది. తాను గర్భవతిగా ఉన్నప్పటికీ, వృద్ధురాలైన తన బంధువు ఎలిజబెతు గర్భం దాల్చిందని ప్రధానదూత ద్వారా తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆమెకు సేవ చేయడానికి “త్వరగా” ఆమె వద్దకు వెళ్లింది. ఎలిజబెతు, మరియమ్మ బిడ్డకు మార్గాన్ని సిద్ధపరిచేవాడిగా కాబోయే యోహానుకు జన్మనివ్వడానికి సిద్ధమవుతోంది.
ఆ ప్రయాణం ఎంతో కష్టతరమైనది. మరియ దాదాపు ఎనభై మైళ్లు, బహుశా కాలినడకన లేదా గాడిదపై, ఎగుడుదిగుడు మార్గాల గుండా ప్రయాణించింది. దారిలో వాతావరణ ప్రతికూలతలను, క్రూరమృగాల ముప్పును, దొంగల బెడదను ఎదుర్కొంది. అయినప్పటికీ, వృద్ధాప్యంలో ఉన్న ఎలిజబెతుకు తోడుగా ఉండేందుకు ప్రేమ, ఆనందపూర్వక విధేయత మరియ నిర్మల హృదయాన్ని నడిపించాయి. పరిపూర్ణమైన ప్రేమ మాత్రమే ప్రేరేపించగల నిస్వార్థ ప్రేమతో, ఎలిజబెతు అవసరాలను తీరుస్తూ మరియ ఆమెకు ఆప్యాయతతో, వినయంతో సేవచేసింది.
మరియ ప్రేమతో పాటు, ఈ సువార్త కథనం ముఖ్యమైన వేదాంత సత్యాలను వెల్లడిస్తుంది. మొదటిగా, ఈ ప్రయాణం ద్వారా ధన్య కన్య మరియ సముచితంగా “నూతన నిబంధన మందసం”గా గుర్తించబడుతుంది. పాత నిబంధన మందసం రాతిపై రాయబడిన దేవుని వాక్యమైన పది ఆజ్ఞలను మోసినట్లే, మరియ గర్భం శరీరధారియైన దేవుని సజీవ వాక్యమైన నూతన నిబంధనను మోసింది (చూ. యోహాను 1:14). క్రీస్తును ఎలిజబెతు ఇంటికి తీసుకురావడం ద్వారా మరియ మందసం పాత్రను మరింత గొప్పగా, మరింత పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చింది: ఆమె దేవుని సన్నిధిని ఛాయగానో ప్రతీకగానో కాక, మానవజాతి అంతటికీ రక్షణను అందించబోయే యేసు అనే వ్యక్తిలో మోసుకొచ్చింది.
ధన్యమాత తన దివ్య శిశువుతో రాగానే, బాప్తిస్మ యోహాను ఎలిజబెతు గర్భంలో ఆనందంతో గంతులు వేశాడు. ఈ క్షణంలోనే యోహాను జన్మపాపం నుండి శుద్ధిపొంది, కృపతో నింపబడి, పవిత్రీకరించబడ్డాడని పునీత తోమా అక్వినాస్ వివరిస్తారు. ధన్య కన్య మరియవలె యోహాను జన్మపాపం లేకుండా గర్భంలో ఉద్భవించకపోయినా, తన తల్లి గర్భంలో ఉండగానే పవిత్రీకరించే కృప అనే వరాన్ని పొందాడు. దీనితో యోహాను తండ్రియైన జెకర్యాతో ప్రధానదూత గబ్రియేలు పలికిన ప్రవచనం నెరవేరింది: “అతడు తన తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పటి నుండే పవిత్రాత్మతో నింపబడతాడు…” (లూకా 1:15).
ఎలిజబెతు తన మాతృసహజ అంతర్దృష్టితో, పవిత్రాత్మ ప్రేరణతో కన్య మరియ రాకలోని ప్రాముఖ్యాన్ని గ్రహించి, తన గర్భంలోని శిశువు పవిత్రీకరించబడటాన్ని గుర్తించిన తరువాత, ఆమె కూడా పవిత్రాత్మతో నింపబడుతుంది. ఈ దివ్య క్షణంలో, ఎలిజబెతు తన బంధువును “స్త్రీలందరిలో…అత్యంత ధన్యురాలు” అనీ, “నా ప్రభువు తల్లి” అనీ ప్రకటిస్తుంది (లూకా 1:42–43). ఆమె మాటలు ఎంతో గంభీరమైనవి. ఎందుకంటే మరియను “నా ప్రభువు తల్లి”గా గుర్తించడంలో, ఎలిజబెతు మరియ శిశువు దైవ స్వభావాన్ని గుర్తించి, ఆయనను తన ప్రభువుగా, రక్షకుడిగా అంగీకరిస్తుంది.
ఇంత గొప్ప ప్రశంసకు ప్రతిస్పందనగా, కృపాపూర్ణురాలైన ధన్యమాత తన ప్రగాఢ వినయాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. అందరి దృష్టినీ తనవైపు తిప్పుకునే బదులు, ఆమె తన హృదయాన్ని, స్వరాన్ని దేవుని స్తుతిలోకి ఎత్తి, మరియ స్తుతిగీతాన్ని ఆలపిస్తుంది. ఈ సుందర గీతం దేవుని కనికరాన్ని, శక్తిని, విశ్వసనీయతను ఘనపరుస్తూనే, దేవుని వరాలను వినయంతో స్వీకరించి, మహిమ అంతటినీ తిరిగి ఆయనకే అర్పించే ఆదర్శ శిష్యురాలిగా మరియ పాత్రను వెల్లడిస్తుంది. తన స్తుతిగీతంలో మరియ తనను కాక ప్రభువునే ఘనపరుస్తూ, నిజమైన గొప్పదనం దేవుని చిత్తానికి వినయంతో, ఆనందంతో లోబడటంలోనే ఉందని మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
దేవమాత బాప్తిస్మ యోహాను తల్లిని సందర్శించిన ఈ సుందరమైన, స్ఫూర్తిదాయకమైన సంఘటనను నేడు ధ్యానించండి. ఈ సందర్శన జరిగిన నిరాడంబరమైన వాతావరణం, దాని చుట్టూ ఉన్న క్లిష్ట పరిస్థితులు, వినయంతో కూడిన ఈ కలయిక పవిత్రతను మరింత పెంచుతాయి. నూతన నిబంధన మందసం మోసుకొచ్చిన దివ్య శిశువుపై మీ విశ్వాసాన్ని ఎలిజబెతుతో కలిసి ప్రకటించండి. ధన్య కన్య మరియతో కలిసి, దేవుడు మీకోసం చేసిన సమస్త కార్యాలను బట్టి ఆయన గొప్పతనాన్ని వినయంతో ప్రకటించండి. మీరు కూడా పవిత్రాత్మతో నింపబడేలా, ఆ రోజును నింపిన ప్రేమను అనుకరించగలగాలని ప్రార్థించండి.
ధన్య మరియమాతా, పునీత ఎలిజబెతూ, మీ కళ్లముందు రక్షణ రహస్యం ఆవిష్కృతమవుతుండగా చూసి మీరు కలిసి ఆనందించారు. పవిత్రాత్మతో నింపబడి, మీ విశ్వాసాన్ని వ్యక్తపరిచి, ఒకరిపట్ల ఒకరు దేవుని ప్రేమను కనబరిచారు. సమస్త విషయాలలో దేవుని గొప్పతనాన్ని ప్రకటిస్తూ, వినయంతో ఆనందించేలా నేను కూడా పవిత్రాత్మతో నింపబడాలని దయచేసి నాకోసం ప్రార్థించండి. మరియమాతా, పునీత ఎలిజబెతూ, నాకోసం ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
వంధ్యత్వం నుండి స్తుతి వైపు
పునీత స్నాపక యోహాను జనన మహోత్సవం, జూన్ 24
ఎనిమిదవ రోజున శిశువుకు సున్నతి చేయడానికి వారు వచ్చినప్పుడు, అతని తండ్రి పేరును బట్టి అతనికి జెకర్యా అని పేరు పెట్టబోయారు. అయితే అతని తల్లి, “కాదు. అతనిని యోహాను అని పిలవాలి” అని జవాబిచ్చింది. వారు ఆమెతో, “మీ బంధువులలో ఈ పేరు గలవారు ఎవరూ లేరు” అన్నారు. అందువల్ల, అతనికి ఏ పేరు పెట్టాలని కోరుకుంటున్నాడో అతని తండ్రిని సంజ్ఞలతో అడిగారు. అతడు ఒక పలకను అడిగి, “అతని పేరు యోహాను” అని రాశాడు. అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. లూకా 1:59–63
సభ ఆరాధనా పండుగగా జరుపుకునే కేవలం మూడు జన్మదినాలలో పునీత బాప్తిస్మ యోహాను జనన మహోత్సవం ఒకటి—మిగిలినవి యేసు, ధన్య కన్య మరియ జన్మదినాలు. ఈ అసాధారణ గౌరవం, ప్రభువుకు మార్గాన్ని సిద్ధంచేసిన అగ్రదూతగా రక్షణ చరిత్రలో పునీత యోహాను పోషించిన విశిష్ట పాత్రను వెల్లడిస్తుంది. యోహాను జననానికి సంబంధించిన మూడు గాఢమైన రహస్యాలు మనలను ధ్యానానికి ఆహ్వానిస్తున్నాయి.
మొదటిగా, ఎన్నో సంవత్సరాల వంధ్యత్వం తరువాత, సహజంగా సంతానం కనే వయస్సు దాటిపోయిన ఎలిజబెతు వృద్ధాప్యంలో గర్భం ధరించడం, దేవుడు ఉద్దేశపూర్వకంగా కలుగజేసుకున్నాడనడానికి ఒక సూచన, ఆయన శక్తికి, కనికరానికి ఒక సాక్ష్యం. సారా తన వృద్ధాప్యంలో ఇస్సాకును గర్భంలో ధరించినప్పుడు కూడా ఇలాంటి అద్భుతమే జరిగిందని గుర్తుచేసుకోండి. ఆధ్యాత్మికంగా, పాపమనే వంధ్యత్వంలో చిక్కుకున్న ఇశ్రాయేలుకు—అలాగే మానవజాతి అంతటికీ—ఎలిజబెతు ప్రతినిధిగా నిలుస్తుంది. ఆమె వంధ్య గర్భం నుండి జీవాన్ని పుట్టించడం ద్వారా, మానవ ప్రయత్నం విఫలమయ్యే చోట నూతన జీవాన్ని పుట్టించగల తన శక్తిని దేవుడు వెల్లడిస్తాడు.
రెండవదిగా, యోహానుకు ఆ పేరు పెట్టడం, అతని జీవితాన్నీ సేవాధర్మాన్నీ నడిపించడంలో దేవుడే చొరవ తీసుకున్నాడని వెల్లడిస్తుంది. బైబిలు సంప్రదాయంలో పేర్లకు ఎంతో అర్థం ఉంటుంది; అవి తరచూ ఒక వ్యక్తి గుర్తింపునూ భవిష్యత్తు గమనాన్నీ వెల్లడిస్తాయి. “ప్రభువు కృపామయుడు” అనే అర్థం గల “యోహాను” అనే పేరును అతని తల్లిదండ్రులు ఎంచుకోలేదు; అతడు గర్భంలో పడకముందే గాబ్రియేలు దేవదూత ఆ పేరును ప్రకటించాడు (చూడండి: లూకా 1:13). దేవుడు ఇచ్చిన పేరునే పెట్టాలని ఎలిజబెతు, జెకర్యా పట్టుబట్టినప్పుడు, వారు మానవ ఆచారంకంటే దైవప్రకటనకే విధేయులమని చూపించారు. “మీ బంధువులలో ఈ పేరు గలవారెవరూ లేరు” అంటూ వారి బంధువులు వ్యక్తం చేసిన అయోమయం, ఈ జననం మానవ అంచనాలకు ఎంత భిన్నంగా ఉందో స్పష్టం చేస్తుంది. యోహాను తన తండ్రి పేరునో వారసత్వాన్నో కొనసాగించవలసినవాడు కాదు; మెస్సీయకు మార్గాన్ని సిద్ధం చేసే సేవాధర్మం కోసమే అతడు పూర్తిగా ప్రత్యేకించబడ్డాడు. ఇందులో ప్రతి క్రైస్తవునికీ ఒక పాఠం కనిపిస్తుంది: మన నిజమైన గుర్తింపుకూ సేవాధర్మానికీ మూలం భూసంబంధమైన వంశపారంపర్యమో మానవ సంప్రదాయమో కాదు; దేవుడు తన స్వేచ్ఛతో, కృపతో ఇచ్చే పిలుపు ద్వారానే అవి మనకు లభిస్తాయి.
చివరిగా, దేవుడు విధించిన మౌనంలో నెలల తరబడి గడిపిన జెకర్యాకు తిరిగి మాట రావడం, సందేహంపై విశ్వాసం సాధించిన విజయానికి శక్తివంతమైన సూచనగా నిలుస్తుంది. దేవదూత చేసిన ప్రకటనను మొదట నమ్మనందువల్ల జెకర్యా మూగవాడయ్యాడు (చూడండి: లూకా 1:20). ఎలిజబెతు గర్భవతిగా ఉన్న కాలంలో అతడు మౌనంగా జీవించాడు—ఆ మౌనం ధ్యానంతోనూ పశ్చాత్తాపంతోనూ మరింత గాఢమైన నమ్మకంతోనూ నిండివుండి ఉండాలి. “ఇతని పేరు యోహాను” అని వ్రాసి దేవుని ఆజ్ఞను ధ్రువపరచినప్పుడే అతని నాలుక బంధం వీడింది. తిరిగి మాట వచ్చిన వెంటనే అతడు చేసిన మొదటి పని దేవుణ్ణి స్తుతించడం; ఇది అతని హృదయం శుద్ధి చెంది, రూపాంతరం పొందిందని వెల్లడిస్తుంది. జెకర్యా నాలుక బంధం వీడటం, అరణ్యంలో బిగ్గరగా ప్రకటిస్తూ ఇశ్రాయేలును పశ్చాత్తాపానికి పిలిచే అతని కుమారుడు యోహాను ప్రవచన స్వరానికి పూర్వసూచనగా నిలుస్తుంది. ఆధ్యాత్మికంగా కూడా, దేవుని చిత్తానికి వినయంతో విధేయమయ్యే హృదయాల నుంచే ఆయనకు నిజమైన స్తుతి ప్రవహిస్తుందని ఇది మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
బాప్తిస్మదాతయైన పునీత యోహాను జనన మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్న మనం, రక్షణ చరిత్రలో యోహానుకు ఉన్న విశిష్ట పాత్ర గురించే కాక, మన జీవితాలలో దేవుడు ఎలా కార్యం చేయాలని కోరుకుంటున్నాడో కూడా ఈ రోజు ధ్యానిద్దాం. మీ విశ్వాస జీవితంలో ఫలహీనత లేదా ఆధ్యాత్మిక శుష్కత అనిపించే క్షణాలను మీరు అనుభవిస్తుంటే, యోహాను అద్భుత జననం నుండి ఆశను పొందండి: నిర్జీవంగా కనిపించే దాని నుండి కూడా దేవుడు కొత్త జీవాన్ని పుట్టించగలడు. యోహాను పేరు దేవుని కృపను వెల్లడించినట్లే, మీలో కార్యం చేస్తున్న ఆయన కారుణ్యంపై నమ్మకం ఉంచాలని మీరు కూడా పిలువబడుతున్నారు. జెకర్యా తన మౌన బాధ ద్వారా విధేయతనూ మరింత గాఢమైన విశ్వాసాన్నీ నేర్చుకున్నట్లే, మీరు భరించే, ఇతరులకు తెలియని పరీక్షలు ఏవైనా సరే, వాటిని స్వీకరించగలిగేలా ప్రార్థించండి. అవి మీ హృదయాన్ని శుద్ధి చేసి, నూతన ఆనందంతో దేవుని మంచితనాన్ని ప్రకటించడానికి మిమ్మల్ని సిద్ధం చేయనివ్వండి.
జ్ఞాన ప్రేమల ప్రభువా, మా రక్షణ కొరకైన నీ ప్రణాళిక పరిపూర్ణమైనది, మా అవగాహనకు ఎంతో అతీతమైనది. నీ సభ బాప్తిస్మదాతయైన పునీత యోహాను జననాన్ని జరుపుకుంటున్న ఈ వేళ, అతని జీవితాన్నీ సేవాధర్మాన్నీ నూతనంగా ఆదరించే వరాన్ని నాకు దయచేయి. నీ రాకకోసం సిద్ధం చేసినట్లే, అతడు నా హృదయాన్ని నీ కోసం సిద్ధం చేయునుగాక. అప్పుడు అతని తండ్రి జెకర్యావలె, నా నాలుక బంధం వీడి నీ స్తుతులు గానం చేయగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సభ విజయం సాధిస్తుంది
పునీత పేతురు పౌలు మహోత్సవం, జూన్ 29
“యోనా కుమారుడవైన సీమోనూ, నీవు ధన్యుడవు. ఎందుకంటే దీనిని నీకు వెల్లడించింది రక్తమాంసాలు కాదు, పరలోకమందున్న నా తండ్రి. అందుచేత నేను నీతో చెప్పేదేమంటే, నీవు పేతురువు; ఈ రాతిపై నా సభను నిర్మిస్తాను. పాతాళ ద్వారాలు దానిపై విజయం సాధించవు. పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలో బంధింపబడి ఉంటుంది; నీవు భూమిపై దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలో విప్పబడి ఉంటుంది.” మత్తయి 16:17–19
సభ అనేక విధాలుగా బాధలు అనుభవించినా, చివరికి అన్నిటినీ అధిగమిస్తుంది. పునీత పేతురు, పునీత పౌలుల మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్న మనం, సభకు అత్యంత గొప్ప స్తంభాలలో ఇద్దరైన వారి జీవితాలను ధ్యానించడం ద్వారా ఈ సత్యాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాము. కారాగారవాసాలు గానీ, హింసలు గానీ, ఓటములుగా కనిపించిన సంఘటనలు గానీ, దేవుడు వారికి అప్పగించిన సేవాధర్మాన్ని నెరవేర్చకుండా వారిని ఆపలేకపోయాయి. అదేవిధంగా, సభ ఎన్నటికీ ఓడింపబడదు; ఎందుకంటే అది దైవపరిపాలన సంరక్షణలో నిలిచి ఉంటుంది.
సభ విజయం సాధించడానికి ఒక సరళమైన కారణం ఉంది: యేసు అలా చెప్పాడు. ఆయన పన్నెండుమంది అపొస్తలులపై సభను స్థాపించి, పేతురుకు విశిష్టమైన, సర్వోన్నతమైన అధికారాన్ని ఇచ్చాడు: “పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలో బంధింపబడి ఉంటుంది; నీవు భూమిపై దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలో విప్పబడి ఉంటుంది.” పేతురుకు మొదట పెట్టిన పేరు సీమోను అయినప్పటికీ, యేసు దానిని పేతురుగా మార్చాడు—గ్రీకు భాషలో పెట్రోస్ అని, అరమేయ భాషలో కేఫాస్ అని అంటారు. ఈ రెండు పదాలనూ పురుషుని పేరుగా ఉపయోగించవచ్చు; వాటికి “రాయి” అనే అర్థం కూడా ఉంది. అందువల్ల పేతురు, అతనితో ఐక్యతలో ఉన్న అపొస్తలులు, సభ నిర్మించబడే రాతిగానూ కదలని పునాదిగానూ అవుతారు.
పేతురుకు “పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను” ఇవ్వడం ద్వారా, దైవాధికారంతో బోధించడానికి, పరిపాలించడానికి, పవిత్రపరచడానికి యేసు అతనికి అసాధారణమైన అధికారాన్ని ప్రసాదించాడు. ఈ అధికారం పేతురుతో ముగియలేదు; బిషప్పు పదవి ద్వారా అతని వారసులకు అందించబడుతుంది. పేతురు రోములో మరణించాడు కనుక, దైవికంగా స్థాపించబడిన సభా పరిపాలనకు రోము పీఠస్థానంగా కొనసాగుతోంది.
కదలని శిలాపునాదిగా పేతురు కతోలిక సభకు అవసరమైన స్థిరత్వాన్ని, స్పష్టతను అందిస్తుండగా, భూమి అంచులవరకు సువార్తను తీసుకువెళ్లే సభ ప్రేషితకార్య పాత్రను పౌలు ప్రతిబింబిస్తారు. ఇది ముఖ్యంగా నేటి రెండవ పఠనంలో కనిపిస్తుంది. అందులో పౌలు తన భూలోక జీవితం ముగియబోతున్న సమయంలో, తాను “చక్కగా పోరాడాను,” “పరుగు పూర్తిచేశాను,” “విశ్వాసాన్ని కాపాడుకున్నాను” అని ప్రకటిస్తారు. అన్ని జాతులవారికి సువార్తను తెలియజేయడానికి అవిశ్రాంతంగా శ్రమిస్తూ, తన జీవితాన్ని క్రీస్తు కోసం పానార్పణగా ధారపోశారు. దైవసత్యం పట్ల సభ ఐక్యతను, విశ్వసనీయతను పేతురు కాపాడుతుండగా, ఆ సత్యాన్ని ప్రపంచంలోని ప్రతి మూలకూ వ్యాపింపజేయాలనే సభ ఉత్సాహానికి పౌలు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తారు. ప్రజలందరినీ క్రీస్తుతోను ఆయన సభతోను సహవాసంలోకి పిలుస్తారు.
దేవుడు వారి ద్వారా స్థాపించిన అవిచ్ఛిన్న సంప్రదాయం ద్వారా పేతురు, పౌలు నేటికీ ఆధ్యాత్మికంగా సజీవులుగా, క్రియాశీలులుగా ఉన్నారు. ప్రపంచ యువజన దినోత్సవంలో పవిత్ర తండ్రి సమక్షంలో యువత తరచుగా “మీరే పేతురు!” అని నినదిస్తారు. క్రీస్తు స్థాపించిన ఈ పునాది సత్యంపై వారి విశ్వాసానికి ఇది ఒక అందమైన వ్యక్తీకరణ. ప్రతి జగద్గురువు కూడా మిగిలిన మానవులవలె పాపి అయినప్పటికీ, మానవ బలహీనతను దాటి, క్రీస్తు పరలోకరాజ్యపు తాళపుచెవులను అప్పగించిన దృఢమైన శిల అయిన పునీత పేతురు వారసుడిని చూడటానికి విశ్వాసం మనకు తోడ్పడుతుంది. ఈ విధంగా, పేతురు ప్రేషితకార్యం నేడు పవిత్ర తండ్రి వ్యక్తిత్వంలోనే కాకుండా, దేవుడు ఆయనకు ప్రసాదించిన అధికారంపై మనకున్న విశ్వాసంలో కూడా సజీవంగా కొనసాగుతోంది.
దేవుడు పునీత పౌలుకు అప్పగించిన ప్రేషితకార్యం నిరంతరం నెరవేరుతూ ఉండటం ద్వారా ఆయన నేటికీ సజీవంగా ఉన్నారు. సువార్తను ప్రకటించాలనే ఆయన జ్వలించే ఉత్సాహం ప్రతి ప్రేషిత ప్రయత్నంలోనూ, ప్రతి సువార్త ప్రచార కార్యంలోనూ, శుభవార్తను భూమి అంచులవరకు వ్యాపింపజేసే ప్రతి కృషిలోనూ కొనసాగుతోంది. వాక్యాన్ని ధైర్యంగా బోధించేవారిలో, యువతకు విశ్వాస బోధన చేసేవారిలో, విశ్వాసాన్ని సమర్థించేవారిలో, ఆత్మల రక్షణ కోసం అవిశ్రాంతంగా శ్రమించేవారిలో ఆయన స్ఫూర్తి ప్రత్యేకంగా నెలకొని ఉంది. పేతురు ఐక్యతను, విశ్వసనీయతను కాపాడినట్లే, పౌలు కార్యాచరణకు, ఇతరులను చేరుకోవడానికి ప్రేరేపిస్తారు. తద్వారా సభ క్రీస్తు రాజ్యాన్ని ప్రతి దేశానికీ, ప్రతి హృదయానికీ విస్తరింపజేయగలుగుతుంది.
సభకు స్తంభాలైన వీరి గురించి నేడు ధ్యానించండి. వారు ఇచ్చిన, ఇప్పటికీ ఇస్తున్న సజీవ సాక్ష్యాన్ని గుర్తించండి. పవిత్ర తండ్రిలో సజీవంగా ఉన్న పేతురును శిలాపునాదిగా ప్రకటిస్తూ, ఆయనపై మీ విశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరించుకోండి. లెక్కలేనంతమంది ఉత్సాహంతోను ధైర్యంతోను నిర్వహిస్తున్న సభ ప్రేషితకార్యాన్ని గుర్తించడం ద్వారా, పౌలు కార్యాచరణను చూడండి. వారి సాక్ష్యం మీలో సభ పట్ల మరింత గాఢమైన ప్రేమను రేకెత్తించనివ్వండి. మీకు అప్పగించిన ప్రేషితకార్యానికి మిమ్మల్ని మీరు మళ్లీ అంకితం చేసుకోండి: సత్యంలో దృఢంగా పాతుకుపోయి ఉండటం, ఆ సత్యాన్ని ధైర్యంతోను ప్రేమతోను ప్రపంచానికి అందించడం.
పునీత పేతురు పౌలులారా, దేవుడు మిమ్మల్ని శక్తిమంతమైన, విశిష్టమైన విధానాలలో పిలిచి, సభకు స్తంభాలుగా నిలిపారు. క్రీస్తు మీకు అప్పగించిన ప్రేషితకార్యాన్ని మేము కొనసాగించేలా, మా కొరకును, సమస్త సభ కొరకును దయచేసి ప్రార్థించండి. ప్రత్యేకంగా నన్ను నేను ఆ ప్రేషితకార్యానికి అంకితం చేసుకుంటూ, మీ ఆదర్శాన్ని అనుసరించి దానికి నమ్మకంగా ఉండగలిగేలా ప్రార్థిస్తున్నాను. పునీత పేతురు పౌలులారా, మా కొరకు ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సమాగమం నుండి పుట్టిన విశ్వాసం
పునీత తోమా అపొస్తలుని పండుగ, జూలై 3
పన్నెండుమందిలో ఒకరైన, దిదిము అని పిలువబడే తోమా, యేసు వచ్చినప్పుడు వారితో లేరు. అందువల్ల ఇతర శిష్యులు ఆయనతో, “మేము ప్రభువును చూశాము” అన్నారు. కానీ తోమా వారితో, “నేను ఆయన చేతులలో మేకుల గుర్తులు చూసి, ఆ మేకుల గుర్తులలో నా వేలు పెట్టి, ఆయన ప్రక్కలో నా చెయ్యి పెడితే తప్ప నమ్మను” అన్నారు. యోహాను 20:24–25
యేసు పునరుత్థానాన్ని సందేహించిన వ్యక్తిగానే పునీత తోమా ఎక్కువగా గుర్తుండిపోయినప్పటికీ, దేవుడు ఆయన ద్వారా మహిమాన్వితమైన కార్యాలు చేశారు. దేవుడు సర్వశక్తిమంతుడు కనుక, తోమా సందేహం కూడా సభకు కృపకు మూలంగా, నిజమైన విశ్వాసానికి, హృదయపరివర్తనకు ఆదర్శంగా మార్చబడింది. తోమాలో మనం సందేహం నుండి విశ్వాసానికి, గైర్హాజరు నుండి విశ్వాస ప్రకటనకు, భయం నుండి శాంతికి సాగిన ప్రయాణాన్ని చూస్తాము—అదే ప్రయాణం చేయమని మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఇది ఒక ఆహ్వానం.
“కవల” అని అర్థమిచ్చే దిదిము అనే పేరుతో పిలువబడిన పునీత తోమా, పునరుత్థానుడైన క్రీస్తు సమావేశమైన అపొస్తలులకు మొదటిసారి దర్శనమిచ్చినప్పుడు అక్కడ లేరు. ఆయన లేకపోవడం యాదృచ్ఛికం కాదు; అది దేవుని పరిపాలనా ప్రణాళికలో భాగం. ఇతర శిష్యులు “మేము ప్రభువును చూశాము” అని సాక్ష్యమిచ్చినప్పుడు, తోమా నమ్మడానికి కష్టపడ్డారు. సభకు లేదా చురుకైన ప్రార్థనా జీవితానికి దూరంగా ఒంటరిగా ఉండటం వల్ల కలిగే ప్రభావానికి ఆయన గైర్హాజరు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. అలా దూరంగా ఉండటం మనలను సందేహానికి, అవిశ్వాసానికి సులభంగా లోనయ్యేలా చేయవచ్చు. ఆయన హృదయం స్పర్శించి నిర్ధారించుకోగల రుజువును కోరింది: “నేను మేకుల గుర్తులు చూస్తే తప్ప… నమ్మను.” ఇందులో తోమా ప్రతి మానవ హృదయంలో ప్రతిధ్వనించే ఒక ఆర్తిని వ్యక్తపరుస్తారు: మనం నిశ్చయతను కోరుకుంటాము; అయినా మనం అడిగిన రుజువు లేకుండా నమ్మకం ఉంచడానికి కష్టపడతాము.
ఒక వారం తరువాత—ఇప్పుడు దైవకారుణ్య ఆదివారంగా జరుపుకొనే రోజున—యేసు మరోసారి తాళం వేసిన గదిలోకి ప్రవేశించి, వారి మధ్య నిలబడి, శాంతిని ప్రసరింపజేస్తూ, “మీకు శాంతి కలుగుగాక” అన్నారు. ఆయన మొదటి మాటలు మొత్తం సమూహాన్ని ఉద్దేశించినవి కావు; తోమాను ఉద్దేశించినవి. గాయపడిన ఆయన విశ్వాసాన్ని సున్నితమైన ప్రేమతో ఆదరిస్తూ, “నీ వేలు ఇక్కడ పెట్టి నా చేతులను చూడు… నీ చెయ్యి చాచి నా ప్రక్కలో పెట్టు” అన్నారు. యేసు తోమాను సిగ్గుపరచరు; ఆయనను ఆహ్వానిస్తారు. మరణాన్ని జయించిన ఆ గాయాలనే తాకడానికి, దైవకారుణ్య రహస్యంలోకి కేవలం బుద్ధిపరంగానే కాకుండా, శారీరకంగాను ఆధ్యాత్మికంగాను ప్రవేశించడానికి ఆయనను ఆహ్వానిస్తారు.
సజీవుడైన క్రీస్తును ప్రత్యక్షంగా కలుసుకున్న తరువాత తోమాలో పరివర్తన కలుగుతుంది. ఆ కీలక క్షణంలో, పవిత్ర గ్రంథమంతటిలోనూ కనిపించే అత్యంత గొప్ప విశ్వాస ప్రకటనలలో ఒకదానిని ఆయన ప్రార్థనగా పలుకుతారు: “నా ప్రభువా, నా దేవా!” ప్రగాఢమైన స్పష్టతతో ఆయన క్రీస్తు దైవత్వాన్ని ప్రకటిస్తారు. సందేహించిన శిష్యుడు విశ్వసించే అపొస్తలుడవుతారు. తరువాత ఆయన భూదిగంతాల వరకు సాక్ష్యమివ్వడానికి పంపబడతారు.
తోమా ప్రయాణం మన సొంత ప్రయాణాన్ని గురించి ధ్యానించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. తోమాలాగే మనం కూడా కొన్నిసార్లు పునరుత్థాన ప్రభువును కలుసుకునే సందర్భాలలో హాజరుకాము. ప్రతిరోజూ ప్రార్థించకపోవడం, క్రమం తప్పకుండా దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనకపోవడం, మన పాపాలను ఒప్పుకోకపోవడం, ఆధ్యాత్మిక పఠనం, ఆరాధన, ధ్యాన శిబిరాలు లేదా విచారణలో జరిగే ఆధ్యాత్మిక పునరుద్ధరణ కార్యక్రమాల ద్వారా మన ఆత్మలను పోషించుకోకపోవడం మనల్ని క్రీస్తు నుండి దూరం చేసి, మన విశ్వాసాన్ని తగ్గించవచ్చు. ఈ కృపాసాధనాలకు దూరంగా ఉండటం ఆధ్యాత్మిక సందేహానికీ బలహీనతకూ తలుపు తెరవవచ్చు.
ఈ సంఘర్షణలు మీకు పరిచయమైనవే అయితే, పునీత తోమా ఆదర్శం నుండి ధైర్యం పొందండి. మీ విశ్వాసం తడబడినట్లయితే—ముఖ్యంగా మీరు తీవ్రమైన సందేహాలను అనుభవిస్తున్నట్లయితే—లేదా లౌకిక చింతలు మిమ్మల్ని కృపాజీవితం నుండి దూరం చేసినట్లయితే, తోమా ప్రార్థనను మీ ప్రార్థనగా చేసుకోండి: “నా ప్రభువా, నా దేవా!” మనం ఇంకా చూడని క్రీస్తుపై విశ్వాసాన్ని ప్రకటించగలిగేలా, ఆయన తాను చూసిన దానిపై విశ్వాసాన్ని ప్రకటించారు. విశ్వాస నిశ్చయంతోనూ, హృదయంలో నిజమైన ఆర్తితోనూ పలికే ఆ చిన్న సరళమైన ప్రార్థన మరింత గొప్ప విశ్వాసాన్ని రగిలించి, మనకు అవసరమైన స్పష్టతను ఇస్తుంది.
పాస్కా ఆదివారం పునరుత్థానానంతరం యేసు మొదటిసారిగా దర్శనమిచ్చినప్పుడు తోమా అక్కడ లేకపోవడం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన నిరాశనూ సందేహాన్నీ అనుభూతి చెందడానికి ప్రయత్నించండి. యేసు మళ్లీ దర్శనమిచ్చేవరకు తోమా ఒక వారమంతా ఆ భావాలతోనే గడిపారు. మీకూ అలాంటి భావాలు కలిగిన సందర్భాలను గుర్తుచేసుకొని, ఆయనలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోండి. ఆ తరువాత, ఒక వారం గడిచాక యేసు వారికి దర్శనమిచ్చినప్పుడు తోమా అక్కడ ఉన్న క్షణాన్ని మనసులో చూసుకోండి. ఆయనతో కలిసి, తన గాయాలను తాకమని యేసు మిమ్మల్ని ఆహ్వానించడాన్ని వినండి. తోమాతో కలిసి, “నా ప్రభువా, నా దేవా!” అని విశ్వాసాన్ని ప్రకటించండి. ఆ ప్రార్థనను మళ్లీ మళ్లీ పలుకుతూ, తోమాలో కొత్తగా చిగురించిన ప్రగాఢ విశ్వాసాన్ని అనుభూతి చెందడానికి ప్రయత్నించండి. కళ్లతో చూడకపోయినా మన ఆత్మలో ప్రభువును తెలుసుకునే మనందరి నుండి ఆయన కోరుకునేది ఆ విశ్వాసాన్నే.
నా ప్రభువా, నా దేవా! నేను నిన్ను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను; నా హృదయమంతటితో ఆ విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తున్నాను. నా విశ్వాసంలో నేను సంఘర్షించినప్పుడు, తడబడినప్పుడు లేదా నా ప్రార్థనా భక్తి జీవితం నుండి నా దృష్టి మళ్లినప్పుడు, దయచేసి నాకు పునీత తోమాను గుర్తుచేయి. ఆయనతో కలిసి నేను నిరంతరం “నా ప్రభువా, నా దేవా!” అని మొరపెట్టుకునేలా, ఆయన మాటలను పదే పదే నా పెదవులపై ఉంచు. పునీత తోమా, మా కొరకు ప్రార్థించండి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పవిత్ర ప్రేమకూ ఆకాంక్షకూ ఒక ఆదర్శం
పునీత మరియ మగ్దలేన పండుగ, జూలై 22
వారంలోని మొదటి రోజున, ఇంకా చీకటిగా ఉండగానే, మగ్దలా మరియ తెల్లవారుజామున సమాధి దగ్గరకు వచ్చి, సమాధికి అడ్డంగా ఉన్న రాయి తొలగించబడి ఉండటం చూసింది. అప్పుడు ఆమె పరుగెత్తి సీమోను పేతురు దగ్గరకూ, యేసు ప్రేమించిన మరో శిష్యుని దగ్గరకూ వెళ్లి, “ప్రభువును సమాధి నుండి తీసుకెళ్లారు; ఆయనను ఎక్కడ ఉంచారో మాకు తెలియదు” అని వారితో చెప్పింది. యోహాను 20:1–2
యేసు మగ్దలా మరియను మొదటిసారి కలుసుకున్నప్పుడు, ఆమె ఏడు దయ్యాల పీడకు గురై ఉండేది. అనేకమంది సభాపితరులు ఈ సంఖ్యను దుష్టాత్మల సంపూర్ణ ఆధిపత్యానికి సూచనగా అర్థం చేసుకుంటారు. తరువాతి సంప్రదాయాలు మగ్దలా మరియను పశ్చాత్తాపపడిన వేశ్యతో లేదా వ్యభిచారంలో పట్టుబడిన స్త్రీతో ఒకే వ్యక్తిగా గుర్తించినప్పటికీ, సువార్తలు స్వయంగా అలా స్పష్టంగా గుర్తించవు. ఆమె దయ్యాల వల్ల తీవ్రంగా పీడించబడిందనేది మాత్రం నిశ్చయం (చూ. లూకా 8:2).
అలాంటి ఆధ్యాత్మిక బంధంలో పడటం తీవ్రమైన పాపంతో ముడిపడిన జీవితాన్ని సూచిస్తుంది. అయితే, దయ్యం పట్టడం ఎల్లప్పుడూ మరణకర పాపానికి ప్రత్యక్ష ఫలితం కాదు; కొన్నిసార్లు దేవుడు తన దైవపరిపాలనకు మాత్రమే తెలిసిన కారణాల వల్ల, దాని నుండి మరింత గొప్ప మేలు కలిగేలా అనుమతిస్తూ, అటువంటి పీడను అనుమతించవచ్చు. మగ్దలా మరియ గతంలో అనుభవించిన పీడకు కారణమేదైనా, దేవుడు తన అనంత కరుణతో ఆమెను పవిత్ర ప్రేమకూ ఆకాంక్షకూ ప్రకాశవంతమైన ఆదర్శంగా మార్చాడనేది స్పష్టం. ఆమె పొందిన లోతైన స్వస్థత నుండి క్రీస్తుపట్ల అసాధారణమైన భక్తి పెల్లుబికింది.
నేటి సువార్త మరియ హృదయం నుండి పొంగిపొర్లే భావోద్వేగాన్నీ, ఆకాంక్షనూ, దుఃఖాన్నీ, ప్రేమనూ అందంగా చిత్రిస్తుంది. యేసు శ్రమలు అనుభవించి మరణించినప్పుడు ఆయనతోనే నిలిచిన కొద్దిమంది నమ్మకమైన శిష్యులలో ఆమె ఒకరు. యేసు తల్లి, అపొస్తలుడైన యోహాను, మరికొందరు పుణ్యస్త్రీలతో కలిసి ఆమె సిలువ చెంత నిలిచింది. దయ్యాల పీడ నుండి తనను విడిపించినందుకు యేసుపట్ల ఆమె హృదయంలో నిండిన కృతజ్ఞత నుండే బహుశా ఆమె బలమూ భక్తీ ఉద్భవించి ఉంటాయి. ఆయన ద్వారా ఆమె అనుభవించిన విముక్తి, ఆయనే మెస్సీయ అనీ దేవుని కుమారుడనీ గుర్తించే అచంచల విశ్వాసాన్ని ఆమెలో రగిలించింది.
పాస్కా ఆదివారం ఉదయం, సూర్యుడు ఇంకా ఉదయించకముందే, యేసు దేహానికి సుగంధద్రవ్యాలు పూయడానికి మరియ సమాధి వద్దకు బయలుదేరింది. విశ్రాంతిదినం—శుక్రవారం సూర్యాస్తమయం నుండి శనివారం సూర్యాస్తమయం వరకు—ప్రారంభమవడానికి కొద్దిసేపటి ముందే యేసు మరణించారు కాబట్టి, మరియ, ఇతర స్త్రీలు ఆయన పవిత్ర దేహానికి తగిన విధంగా సుగంధద్రవ్యాలు పూయలేకపోయారు. విశ్రాంతిదినం ప్రారంభమైన క్షణం నుండే ఆమె హృదయం ఒకే కోరికపై నిలిచి ఉందని మనం ఊహించవచ్చు: సమాధి వద్దకు తిరిగి వెళ్లి, ప్రేమతో చేసే ఈ చివరి కార్యాన్ని నెరవేర్చాలని. ఆమె భక్తి వేచి ఉండలేకపోయింది. అనుమతించబడిన వెంటనే ఆ కార్యానికి పూనుకునేలా ప్రేమ ఆమెను పురికొల్పింది. అలా ఆమె ఖాళీ సమాధిని చూసిన మొదటి వ్యక్తి అయింది—ఆ తరువాత కొద్దిసేపటికే పునరుత్థాన ప్రభువును కూడా దర్శించింది.
ఖాళీ సమాధి వద్దనే ఉండిపోవాలన్న మరియ దృఢనిశ్చయంలో కూడా ఆమె పవిత్ర ప్రేమను, తపనను మనం చూస్తాము. రాయి దొర్లించబడి ఉండటం చూసిన తరువాత, ఆమె అపొస్తలులకు చెప్పడానికి పరుగెత్తింది; ఆ తరువాత పేతురు, యోహానులతో కలిసి తిరిగి వచ్చింది. కానీ వారు వెళ్లిపోయిన తరువాత కూడా మరియ అక్కడే ఉండిపోయింది. ఏడుస్తూ, ప్రేమిస్తూ, ఆరాటపడుతూ అక్కడే నిలిచింది. తన ప్రభువు కోసం తపన ఆమెలో ఎంతగా నిండిపోయిందంటే, సమాధిలో ఇద్దరు దేవదూతలు కూర్చొని ఉండటం చూసినా ఆమె విస్తుపోలేదు, అబ్బురపడనూ లేదు—“అమ్మా, నీవెందుకు ఏడుస్తున్నావు?” అని వారు ఆమెతో మాట్లాడినప్పుడు కూడా. ఆమె ఆలోచనంతా యేసు గురించే: “నా ప్రభువును తీసుకుపోయారు; ఆయనను ఎక్కడ ఉంచారో నాకు తెలియదు.”
యేసు స్వయంగా ప్రత్యక్షమైనప్పుడు కూడా, ఆయన ఎవరో ఆమె కళ్లకు మరుగై ఉండటంతో, ఆమె ఇంకా ఆయన దేహాన్నే వెదకసాగింది. అయితే మృదువైన, సుపరిచితమైన, పొరబడే వీలులేని ఆయన స్వరమే ఆ తెరను ఛేదించి, ఆమె విశ్వాస నేత్రాలను తెరచింది: “మరియా!” ఆయనను గుర్తించిన ఆమె, హృదయం నుండి వెలువడిన ఆ అందమైన, ఆత్మీయమైన పిలుపుతో స్పందించింది: “రబ్బూనీ!”
పరివర్తన చెందిన పునీత మరియ మగ్దలేనా ఆత్మ గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దయ్యాల పీడన నుండి ఆమె, మన ప్రభువుపట్ల పవిత్ర ప్రేమతోను తపనతోను పొంగిపొర్లే హృదయాన్ని పొందే స్థితికి చేరుకుంది. ఆమె మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఆదర్శం. ఆయన అనుగ్రహానికి, ఆయనతో సమాధానపడే భాగ్యానికి మనలోనూ అదే కృతజ్ఞత నిండేలా మనం అనుమతించాలి; అదే అచంచల భక్తిని పెంపొందించుకోవాలి; ఆయనను కనుగొనాలనే అదే తపనతో మండిపోవాలి. మన హృదయాలు మరియ హృదయాన్ని ప్రతిబింబించినప్పుడు, ప్రభువు మనల్ని పేరుపెట్టి పిలవడం మనం కూడా వింటాము. కృతజ్ఞతతో ఉండండి. ఆయన కోసం తపించండి. ఆయన స్వరాన్ని వినడానికి శ్రద్ధ వహించండి. అప్పుడు, మరియలాగే, ఆయన అప్పటికే మీ ఎదుట నిలిచి ఉన్నారని మీరు తెలుసుకుంటారు.
రబ్బూనీ! నీవు కారుణ్యంతో నాకు ప్రసాదించిన స్వేచ్ఛకై, పునీత మరియ మగ్దలేనాతో కలిసి నా పూర్ణహృదయంతో నీకు కృతజ్ఞతలు చెల్లిస్తున్నాను. నీవు నా పాపాలను క్షమించావు, నన్ను తిరిగి అనుగ్రహస్థితికి చేర్చావు, శత్రువు ఉచ్చుల నుండి నన్ను సురక్షితంగా కాపాడావు. నా భావోద్వేగాలు, నా ఆత్మలోని ప్రతి కదలిక నీ ప్రేమలో లీనమై, నా సర్వస్వంతో నిన్ను వెదికేలా నన్ను పురికొల్పాలని మరియతో కలిసి ప్రార్థిస్తున్నాను. ఓ ప్రభూ, నా పేరు పలుకు, నన్ను ప్రేమతో పిలువు, ఎల్లప్పుడూ నా ఎదుట ఉన్న నిన్ను చూడటానికి నా కన్నులు తెరువు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
క్రీస్తు పాత్రను పానం చేయడం
అపొస్తలుడైన పునీత యాకోబు పండుగ, జూలై 25
జెబెదయి కుమారుల తల్లి తన కుమారులతో యేసు వద్దకు వచ్చి, ఆయనను ఏదో అడగాలని ఆశిస్తూ ఆయనకు ప్రణామం చేసింది. ఆయన ఆమెతో, “నీకేమి కావాలి?” అని అడిగారు. ఆమె ఆయనతో, “నీ రాజ్యంలో నా ఈ ఇద్దరు కుమారులలో ఒకడు నీ కుడివైపున, మరొకడు నీ ఎడమవైపున కూర్చునేలా ఆజ్ఞాపించు” అని చెప్పింది. యేసు సమాధానంగా, “మీరు ఏమి అడుగుతున్నారో మీకు తెలియదు. నేను త్రాగబోయే పాత్రను మీరు త్రాగగలరా?” అని అడిగారు. వారు ఆయనతో, “మేము త్రాగగలము” అన్నారు. మత్తయి 20:20–22
పన్నెండుమంది అపొస్తలులలో ఇద్దరికి యాకోబు అనే పేరు ఉంది: జెబెదయి కుమారుడైన పెద్ద యాకోబు, అల్ఫయి కుమారుడైన చిన్న యాకోబు. ఈ రోజు మనం గౌరవించే పెద్ద యాకోబును, సువార్త వృత్తాంతంలో ఆయనకున్న ప్రాముఖ్యత కారణంగా బహుశా “పెద్ద” అని పిలిచేవారు. ఆయన సువార్తికుడైన యోహాను సహోదరుడు. వారి తల్లి సలోమి అని సంప్రదాయం చెబుతుంది. ఆమె ధన్య కన్య మరియ సహోదరి అయి ఉండవచ్చు—అలాగైతే యాకోబు, యోహానులు యేసుకు సహోదర వరుసవారు అవుతారు.
ఈ నాటి సువార్తలో యాకోబు, యోహానుల తల్లి, యేసు వద్దకు ఒక సాహసోపేతమైన విన్నపంతో వచ్చి, తన కుమారులపట్ల తనకున్న సహజమైన మమకారాన్ని, వారి ఉన్నతికై తనకున్న ఆకాంక్షను వ్యక్తం చేస్తుంది: ఆయన రాజ్యంలో వారిలో ఒకడు ఆయన కుడివైపున, మరొకడు ఆయన ఎడమవైపున కూర్చోవాలని కోరుతుంది. ఆమె విన్నపం యేసుపై విశ్వాసాన్ని, తన కుమారులపట్ల ప్రేమను వెల్లడిస్తూనే, క్రీస్తు రాజరిక స్వభావం గురించి ఆమెకున్న అపార్థాన్ని కూడా చూపిస్తుంది. భూలోక పాలకులు అధికారం, గౌరవం, ప్రతిష్ఠలతో పరిపాలించవచ్చు; కానీ దేవుని రాజ్యం లోక మహిమపై నిర్మించబడలేదు; అది వినయంతో తనను తాను అర్పించుకునే ప్రేమపై నిర్మించబడింది.
యేసు మృదువైనదైనా హృదయాంతరాళాన్ని తాకే ప్రశ్నతో స్పందిస్తారు: “నేను త్రాగబోయే పాత్రను మీరు త్రాగగలరా?” ఆ “పాత్ర” ఆయన బాధలను—ఆయన శ్రమలను, మరణాన్ని—సూచిస్తుంది. అది సౌఖ్యంతోనో గౌరవంతోనో కాక, అవమానంతోను త్యాగంతోను నిండి ఉంది. యాకోబు, యోహానులు ధైర్యంతో, సరళంగా, “మేము త్రాగగలము” అని సమాధానమిస్తారు. పూర్తి అవగాహన లేకుండానే వారు ఆ సమాధానం ఇచ్చి ఉండవచ్చు; అయినా అది వీరోచిత ప్రేమ, విశ్వసనీయతల నిప్పురవ్వను వెల్లడిస్తుంది. కాలక్రమంలో ఆ ప్రేమ, విశ్వసనీయతలు పరీక్షకు గురై, పరిపూర్ణతను చేరుకుంటాయి.
“నా పాత్రను మీరు తప్పక త్రాగుతారు” అని యేసు ధ్రువీకరిస్తారు. అపొస్తలుల కార్యములు 12:2లో నమోదైనట్లుగా, హేరోదు అగ్రిప్పా పరిపాలనలో ఖడ్గంతో శిరచ్ఛేదం చేయబడినప్పుడు, పునీత యాకోబు అపొస్తలులలో మొట్టమొదటిగా రక్తసాక్షి మరణం పొందారు. కొత్తగా వృద్ధిచెందుతున్న సభను దెబ్బతీయాలని, యేసును, ఆయన అనుచరులను వ్యతిరేకించిన యూదులను సంతృప్తిపరచాలని హేరోదు ప్రయత్నించాడు.
యాకోబు తన గురువుతో ఐక్యమై తన ప్రాణాన్ని అర్పిస్తూ, క్రీస్తు శ్రమలలో నిజంగా పాలుపంచుకున్నారు. ఆయన వేదసాక్షి మరణం తరువాత పేతురును కూడా అరెస్టు చేశారు; సభను హింసిస్తున్నవారిని సంతోషపెట్టడమే దీని ఉద్దేశం కూడా. అయితే ఒక దేవదూత ద్వారా పేతురు అద్భుతంగా విడుదల పొందగా, యాకోబుకు అలా జరగలేదు. ఎందుకు?
యాకోబు, పేతురులవలె మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ జీవితంలో ఒక ప్రత్యేకమైన కార్యం అప్పగించబడింది. కొందరు పేతురువలె ప్రాముఖ్యత, నాయకత్వ స్థానాలకు ఎత్తబడతారు. మరికొందరు యాకోబువలె మరింత మరుగున ఉండే, తమను తాము సంపూర్ణంగా అర్పించుకునే త్యాగానికి పిలువబడతారు. ఈ రెండు పిలుపులూ దేవుని దృష్టిలో అమూల్యమైనవే. యాకోబు తొలినాళ్లలోనే వేదసాక్షిగా మరణించడం ఒక వైఫల్యం కాదు, ఒక పరిపూర్తి—క్రీస్తు పాత్రనుండి సమృద్ధిగా పానంచేయడంలోని మహిమకు ఒక సాక్ష్యం.
మనం పునీత యాకోబును గౌరవిస్తున్న ఈ రోజున, ఆయన ఉత్సాహాన్ని, విశ్వాసాన్ని, క్రీస్తు రాజ్యంలో చురుకైన సభ్యునిగా ఉండాలనే కోరికను ధ్యానించండి. దానిలో ఏమి ఇమిడి ఉందో మొదట్లో ఆయన సరిగా అర్థం చేసుకోకపోయినా, చివరివరకు విశ్వసనీయంగా నిలిచారు. హోదా లేదా గుర్తింపు పొందాలనే మీ సొంత కోరికను పరిశీలించండి. సభలోగాని సమాజంలోగాని ఇతరుల మధ్య గౌరవాన్ని కోరుకుంటున్నారా? అలా అయితే, చివరికి శిష్యత్వపు నిజమైన కార్యాన్ని స్వీకరించిన పునీత యాకోబును ఆశ్రయించండి. మనం కూడా నిస్వార్థమైన, త్యాగపూరితమైన ప్రేమ అనే క్రీస్తు పాత్రనుండి పానంచేస్తూ, లెక్కలేనన్ని విధాలుగా మన జీవితాలను ఇష్టపూర్వకంగా అర్పించాలి. దేవుడు మీకు ఏ కార్యాన్ని అప్పగించినా దానిని స్వీకరించాలని నిశ్చయించుకోండి. ఆయన నాయకత్వానికి, ప్రాముఖ్యతకు ద్వారం తెరిస్తే, వినయంతో దానిలో ప్రవేశించండి. త్యాగం, పవిత్రమైన బాధల ద్వారంగుండా ఆయన మిమ్మల్ని నడిపిస్తే, వెనుకాడకండి. దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రత్యేకమైన, మహిమాన్వితమైన ఒక కార్యాన్ని ఉద్దేశించారు—అవి ఒకదానికొకటి భిన్నమైనప్పటికీ, ప్రేమతోను విశ్వసనీయతతోను స్వీకరించినప్పుడు సమానంగా మహిమాన్వితమైనవే.
తన్నుతాను బలిగా అర్పించుకున్న నా ప్రభువా, నీవు స్వేచ్ఛగా, సంపూర్ణంగా సిలువపై నీ ప్రాణాన్ని అర్పించావు; నీ అడుగుజాడల్లో నడవమని నన్ను ఆహ్వానిస్తున్నావు. పునీత యాకోబు ధైర్యంతో స్పందించి, నీవు ఆయనకు ఇచ్చిన పాత్రనుండి తన రక్తాన్ని చిందించేంతవరకూ పానంచేశారు. ప్రభువా, నా జీవితానికి నీవు అప్పగించిన కార్యాన్ని నాకు తెలియజేయి; దానిని పూర్ణహృదయంతో స్వీకరించే శక్తిని నాకు ప్రసాదించు. పునీత యాకోబువలె నేను కూడా విశ్వసనీయమైన ప్రేమతోను త్యాగంతోను జీవిస్తూ నీ రాజ్య మహిమలో పాలుపంచుకునేలా అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మన ప్రభువు స్నేహితులు
పునీత మార్తా, మరియ, లాజరు సంస్మరణ, July 29
మార్తా, మరియల సోదరుని [మరణించిన లాజరు] విషయమై వారిని ఓదార్చడానికి యూదులలో అనేకులు వచ్చారు. యేసు వస్తున్నారని మార్తా విని ఆయనను కలుసుకోవడానికి వెళ్లింది; మరియ మాత్రం ఇంట్లోనే కూర్చుని ఉంది. యోహాను 11:19–20
నేటి స్మారక దినపు సువార్త దుఃఖంతో ప్రారంభమవుతుంది. దుఃఖం సమాజాన్ని ఒక్కటిగా చేర్చి, ఆవిష్కృతం కానున్న దైవ కార్యానికి మనలను సిద్ధం చేస్తుంది. యేసు ఆ ఇంటిని సమీపించినప్పుడు ఆయనకు దుఃఖమే ఎదురవుతుంది; అయినా దానిని ఆశానిరీక్షణలతోను ఆనందంతోను నిండిన ఇల్లుగా మార్చడానికి ఆయన సిద్ధంగా ఉన్నారు.
మార్తా, మరియ, లాజరు తోబుట్టువులు; యేసుకు ఆప్తమిత్రులు. యేసు, ఆయన శిష్యులు అనేక సందర్భాలలో వారి ఇంటికి వెళ్లి, వారి ఉదారమైన ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరించారు. లాజరు వ్యక్తిత్వం గురించి తెలిసింది కొద్దే అయినా, మన ప్రభువుతో మార్తా, మరియల సంభాషణలు, ప్రవర్తన ద్వారా వారి స్వభావాలు మరింత స్పష్టంగా వెల్లడవుతాయి.
మార్తా చురుకైనదిగా, ఆచరణాత్మకంగా వ్యవహరించేదిగా, ఆతిథ్యశీలిగా తరచూ చిత్రించబడుతుంది. తన దుఃఖంలో కూడా ఆమె నేరుగా, మనసు విప్పి మాట్లాడుతుంది; యేసు “క్రీస్తు, దేవుని కుమారుడు” అని తన విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తుంది. తన కళ్లముందు ఆవిష్కృతమవుతున్న రహస్యాన్ని ఇంకా పూర్తిగా అర్థం చేసుకోకపోయినా, ఆమె మాటలు, చేతలు ప్రగాఢ విశ్వాసం గల హృదయాన్ని వెల్లడిస్తాయి. మరోవైపు, మరియ మరింత ధ్యానశీలి, మితభాషి. మార్తా సేవ చేస్తుండగా యేసు పాదాల దగ్గర కూర్చుని ఆయన మాటలను ఆలకించింది ఈమెయే. ఈ సువార్త దృశ్యంలో ఆమె ఇంట్లోనే ఉండిపోతుంది; బహుశా నిశ్శబ్దమైన దుఃఖంలో మునిగిపోయి ఉండవచ్చు. అయితే తరువాత యేసును కలుసుకున్నప్పుడు, ఆమె కూడా కన్నీళ్లతో ఆయన పాదాలపై పడి ప్రగాఢ విశ్వాసాన్ని, భక్తిని వ్యక్తపరుస్తుంది.
ఈ అక్కచెల్లెళ్లు కలిసి శిష్యత్వంలోని విభిన్న కోణాలను వెల్లడిస్తారు: క్రియాశీలత, ధ్యానశీలత; మాటలతో వ్యక్తీకరణ, మౌనం; ప్రేమతో చేసే సేవ, హృదయపూర్వక ఆరాధన. ప్రతి ఒక్కరూ తమదైన రీతిలో యేసుకు స్పందించారు; ఆయన వారిద్దరినీ ఎంతో ప్రేమించారు. అదేవిధంగా, మన వ్యక్తిత్వాలను, దుఃఖాలను, బలాలను మన ప్రభువు స్వాగతిస్తారు. మనం మార్తాను ఎక్కువగా పోలి ఉన్నా, మరియను ఎక్కువగా పోలి ఉన్నా, తనకు దగ్గరవ్వాలని, తానే “పునరుత్థానమును జీవమును” అని నమ్మకం ఉంచాలని యేసు మనలను ఆహ్వానిస్తున్నారు.
లాజరు గురించి మనకు తెలిసింది కొద్దే అయినా, యేసు ఆయనను ఎంతగానో ప్రేమించారని మనకు తెలుసు. యేసు లాజరు సమాధి దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు ప్రగాఢంగా చలించిపోయారు: “అప్పుడు యేసు కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు” (యోహాను 11:35). అది పవిత్ర గ్రంథంలోని అతి చిన్న వచనం, అయినా అత్యంత లోతైన అర్థంగల వచనాలలో ఒకటి. లాజరును మృతులలోనుండి లేపడం యేసు సొంత పునరుత్థానానికి పూర్వసూచన, మరణంపై ఆయనకున్న దైవిక అధికారానికి శక్తివంతమైన సంకేతం. లాజరు క్రీస్తు శక్తికి సజీవ సాక్షి అయ్యారు; తరువాత ఆయన అక్కడ ఉండటమే ఎంతటి ఆశ్చర్యాన్ని రేకెత్తించిందంటే ప్రధాన యాజకులు ఆయనను చంపాలని కుట్రపన్నారు (చూడండి: యోహాను 12:10–11). ఈ విధంగా, లాజరు నిశ్శబ్దమైనా ప్రకాశవంతమైన ఆశానిరీక్షణకు సంకేతంగా నిలుస్తారు: ఆయన మరణపు చీకటిగుండా వెళ్లి, దేవుని కుమారుని స్వరం ద్వారా వెలుపలికి పిలువబడ్డారు. బాధ, నిరాశ లేదా పాపం అనే మన సమాధుల్లో ఉన్నప్పుడు కూడా, నూతన జీవానికి మనలను వెలుపలికి పిలవడానికి యేసు వస్తారని ఆయన కథ మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
ఈ తోబుట్టువులు క్రీస్తు మానవత్వాన్ని కూడా వెల్లడిస్తారు. ఆయన వారితో స్నేహబంధాన్ని పంచుకున్నారు, వారితో సమయం గడిపారు, వారి మాటలు విన్నారు, భోజనం చేశారు, వారి ప్రేమను స్వీకరించారు, వారి జీవితాలపై ప్రభావం చూపారు. యేసుకు మనపట్ల ఉన్న ఆప్యాయమైన ప్రేమను—వ్యక్తిగతమైన, అనుబంధంతో కూడిన, గాఢమైన మానవీయ ప్రేమను—ఈ తోబుట్టువులలో మనం కొంతవరకు చూడగలుగుతాం. తన బహిరంగ పరిచర్య మధ్యలో యేసు విశ్రాంతిని, స్నేహసాహచర్యాన్ని పొందిన ప్రదేశం వారి ఇల్లు. మన ప్రభువు మన ఆరాధనను మాత్రమే కాకుండా మన స్నేహాన్ని కూడా కోరుకుంటున్నారని వారి కథ మనకు గుర్తుచేస్తుంది. మన హృదయాలనే ఇంటిలో నివసించాలని, మన సుఖదుఃఖాలలో పాలుపంచుకోవాలని, జీవితంలోని ప్రతి క్షణంలో మనతో నడవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. పవిత్రత అనేది దూరంగా ఉండేదో, కేవలం ఒక భావనో కాదని, దైనందిన జీవితంలో, ఆతిథ్యంలో, నిష్కపటమైన విశ్వాసంలో దానిని కనుగొనవచ్చని యేసుతో తమకున్న సాన్నిహిత్యం ద్వారా ఈ ముగ్గురు పునీతులు మనకు చూపిస్తున్నారు.
ఈ పునీత కుటుంబంపట్ల యేసుకు ఉన్న ఆప్యాయమైన ప్రేమను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. వారిలో మిమ్మల్ని, ఈ లోకంలోని మీ కుటుంబాన్ని చూసుకోండి. మీ ఇంటిలో నివసించాలని, మీతో వ్యక్తిగత అనుబంధాన్ని కలిగి ఉండాలని, మీ ఇంటిని తన శాశ్వత సాన్నిధ్యపు పవిత్ర స్థలంగా చేయాలని యేసు కోరుకుంటున్నారని తెలుసుకోండి. ఆయనను లోపలికి ఆహ్వానించండి. మార్తావలె ఉదారంగా ఆయనకు సేవ చేయండి. మరియవలె ప్రేమపూర్వకమైన ఆరాధనతో ఆయన పాదాల చెంత కూర్చోండి. లాజరువలె, మీలో ధైర్యాన్ని నింపడానికి, మీ ఆత్మను పునరుద్ధరించడానికి, మిమ్మల్ని బంధించి ఉంచే దేనినుంచైనా బయటకు రమ్మని పిలవడానికి ఆయనను అనుమతించండి. మీపట్ల గాఢమైన కనికరం, ఆప్యాయత, ప్రేమతో కదిలిపోయి యేసు ఇదంతా ఆనందంగా చేస్తారు.
నా ప్రభువా, దివ్య మిత్రుడా, నీ స్నేహితుడైన లాజరు మరణానికి, అతని సోదరీమణుల దుఃఖానికి నీ దివ్యహృదయం కనికరంతోను పవిత్రమైన శోకంతోను చలించినట్లే, నేను విఫలమైనప్పుడు కూడా నీ హృదయం నాపట్ల ప్రేమతో చలిస్తుంది. ప్రియ ప్రభువా, నా హృదయమనే పవిత్ర స్థలంలో నిరంతరం నిలిచియుండే నీ సాన్నిధ్యంతో నన్ను బలపరచు. నా జీవితం నీవు తరచుగా సందర్శించే గృహంగా, విశ్వాసం, ప్రేమ, స్నేహం నెలకొనే స్థలంగా ఉండునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
విమోచితుల మాత
సభమాత అయిన ధన్య కన్య మరియ స్మరణ — పెంతెకోస్తు తరువాతి సోమవారం
యేసు సిలువ చెంత ఆయన తల్లి, ఆయన తల్లి సోదరి, క్లోపా భార్య మరియ, మగ్దలా మరియ నిలబడి ఉన్నారు. యేసు తన తల్లిని, తాను ప్రేమించిన శిష్యుని అక్కడ చూసి, తన తల్లితో, “అమ్మా, ఇదిగో నీ కుమారుడు” అని అన్నారు. తరువాత ఆ శిష్యునితో, “ఇదిగో నీ తల్లి” అని అన్నారు. ఆ గడియ నుండి ఆ శిష్యుడు ఆమెను తన ఇంటికి తీసుకువెళ్లాడు. యోహాను 19:25–27
తొలి శిష్యులపై పవిత్రాత్మ కుమ్మరింపును, కతోలిక సభ ఆవిర్భావాన్ని స్మరించుకుంటూ నిన్న మనం పెంతెకోస్తు మహోత్సవాన్ని జరుపుకున్నాం. సృష్టి సమయంలో దేవుడు ఆదాములోకి జీవాన్ని “ఊదినట్లే,” దేవుని శ్వాస అయిన పవిత్రాత్మ క్రీస్తు శరీరమైన కతోలిక సభకు నూతన జీవాన్ని ప్రసాదిస్తారు. పెంతెకోస్తు రోజున ధన్య కన్య మరియ అక్కడ ఉన్నారు. దేవుని ప్రణాళికపై తనకున్న అచంచలమైన నమ్మకంలో ఆమె ధైర్యం అనే వరానికి సజీవ రూపంగా నిలిచారు.
పవిత్రాత్మ వరాలలో ఒకటైన ధైర్యం, ముఖ్యంగా పరీక్షలు, బాధలు లేదా శోధనల మధ్య, మేలు చేయడంలో పట్టుదలతో కొనసాగేందుకు మనలను బలపరుస్తుంది. అది లంగరులా పనిచేస్తూ, జీవితపు తుఫానుల సమయంలో మనలను స్థిరంగా ఉంచి, సిలువ రహస్యంతో మనలను మరింత గాఢంగా ఐక్యం చేస్తుంది.
ఈ స్మరణ దినాన్ని 2018లో స్థాపించినప్పుడు, కార్డినల్ రాబర్ట్ సారా మనకు అందంగా ఇలా గుర్తుచేశారు: “క్రైస్తవ జీవితం సిలువ రహస్యంతో, దివ్యసత్ప్రసాద విందులో క్రీస్తు ఆత్మార్పణతో, విమోచకుని మాత మరియు విమోచితుల మాతతో దృఢంగా పెనవేసుకొని ఉండాలి….” ఈ రోజు మనం ఆమెను విమోచకుని మాతగా మాత్రమే కాకుండా, మన మాతగా—విమోచితుల మాతగా కూడా గౌరవిస్తున్నాం. దేవుని కుమారునికీ మనకూ ఒకే ఆధ్యాత్మిక తల్లి ఉండటం ఎంత గొప్ప వరం! తన మాతృసంరక్షణ, మధ్యస్థ ప్రార్థన ద్వారా ఆమె మనలను తన కుమారుని వద్దకు నడిపిస్తూ, మన విశ్వాస ప్రయాణంలో మనలను బలపరుస్తారు.
నేటి స్మరణ దినపు సువార్త పవిత్ర గ్రంథంలోని అత్యంత పవిత్రమైన దృశ్యాలలో ఒకదానిని మనకు గుర్తుచేస్తుంది—ధన్య కన్య మరియ సిలువ పాదాల చెంత నిలబడి, పరిపూర్ణమైన విశ్వాసంతో, నిరీక్షణతో, ప్రేమతో తన దివ్య కుమారుని వైపు చూస్తున్నారు. ఆయనపట్ల ఆమె విశ్వసనీయత అచంచలంగా నిలిచింది. పరిపూర్ణ కృపతో బలపరచబడిన ఆమె, తల్లికి సహజమైన సహానుభూతితో ఆయన వేదనలను అనుభవించి, చివరివరకు ఆయన బాధను భరించారు. యేసు ప్రతి సద్గుణానికి, ప్రతి ఆధ్యాత్మిక వరానికి సజీవ రూపంగా ఉన్నప్పటికీ, సిలువపై వ్రేలాడుతున్నప్పుడు తన తల్లి నుండి బలాన్ని, ఓదార్పును స్వీకరించడానికి తనను తాను అనుమతించుకున్నారు.
ఈ ప్రేమను పంచుకోవడం, పరస్పరం ఓదార్చుకోవడం—తన బాధలో పాలుపంచుకున్న తన తల్లి నుండి క్రీస్తు బలాన్ని పొందడం—ఇదే ప్రేమను మనమూ స్వీకరించమని ఆహ్వానిస్తున్నాయి. మన ధన్యమాత మాతృవాత్సల్యం మనలను క్రీస్తుతో మరింత సంపూర్ణంగా ఐక్యం చేయడానికి మనం అనుమతించాలి. యేసు తన తల్లివైపు తిరిగి, “అమ్మా, ఇదిగో నీ కుమారుడు,” అని, యోహానుతో, “ఇదిగో నీ తల్లి,” అని చెప్పినప్పుడు, ఆయన మనలో ప్రతి ఒక్కరితో మాట్లాడుతున్నారు. తన తల్లిని మనకు, మనలను ఆమెకు అప్పగిస్తున్నారు. ధన్యమాత తన కుమారుని బాధలో ఆయనకు తోడుగా నిలిచినట్లే, మనకూ తోడుగా నిలుస్తుంది. క్రీస్తు బలియాగంలో వేళ్లూనుకొని, దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయన సాన్నిధ్యం ద్వారా బలపడి, మన విశ్వాసంలో స్థిరంగా ఉండటాన్ని ఆమె మనకు నేర్పుతుంది. దేవుడు తన దివ్య ప్రణాళికకు అనుగుణంగా మనలను బలపరచి, ఓదారుస్తారు. ఆ ప్రణాళికలో సంస్కారాల ద్వారా—ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా—అందించే అనుగ్రహం, ఇతరుల ప్రేమపూర్వక మధ్యస్థ ప్రార్థన, దేవదూతల పరిచర్య, మన తల్లి అయిన దేవమాత యొక్క విశిష్టమైన మాతృ మధ్యవర్తిత్వం ఉన్నాయి.
మీకు అప్పగించిన కార్యం కోసం దేవుడు మిమ్మల్ని పవిత్రపరచి, బలపరిచే అనేక మార్గాల గురించి నేడు ధ్యానించండి. దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా మనం క్రీస్తు సిలువతో ఐక్యమై, ఆయనతో కలిసి విజయవంతంగా లేచేందుకు అనుగ్రహాన్ని పొందుతాం. ఈ ప్రయాణంలో, సభమాతగా, అనుగ్రహ మధ్యవర్తినిగా ఉన్న ధన్యమాత మనలను బలపరుస్తుంది. పెంతెకోస్తు నాడు పవిత్రాత్మ సభను నింపినట్లే, నేడు మన హృదయాలను కూడా నింపుతూ, మనలను మరియమ్మ వద్దకు నడిపిస్తున్నారు. ఆమె ప్రేమ, మధ్యస్థ ప్రార్థన మనలను ఆమె కుమారునితోను, ఆయన రక్షణదాయక అనుగ్రహంతోను దృఢంగా బంధించి ఉంచుతాయి.
సభమాతా, దేవమాతా, పవిత్రాత్మ నిన్ను అనుగ్రహ పరిపూర్ణతతో నింపి, నీ వినమ్ర ఆత్మలో ప్రతి సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణం చేశారు. నీ కుమారునితో కలిసి సిలువ బాధను భరించడంలో నీవు చూపిన బలంలో, నీ మాతృవాత్సల్యాన్ని కురిపిస్తూ, నీ కుమారుని అనుగ్రహానికి మధ్యవర్తిగా ఉంటూ, నీవు ఎల్లప్పుడూ నాకు తోడుగా నిలుస్తావనే వాగ్దానం ఇమిడి ఉంది. దయచేసి ఇప్పుడూ ఎల్లప్పుడూ నాకు తల్లిగా ఉండుము. నీ కుమారుని సిలువలో స్థిరంగా నిలిచి, ఆయన అనుగ్రహంతో పైకెత్తబడి, ఆయనకు విశ్వాసపాత్రమైన శిష్యజీవితం గడపడానికి నాకు సహాయం చేయుము. సభమాతా, విమోచితుల మాతా, నా కొరకు ప్రార్థించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు, ప్రేమించువాడు
పరమ పవిత్ర త్రిత్వ మహోత్సవం (సంవత్సరం A)
దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తన ఏకైక కుమారుని ఇచ్చారు. ఆయనను విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరూ నశించకుండా నిత్యజీవం పొందాలన్నదే ఆయన ఉద్దేశం. దేవుడు తన కుమారుని లోకంలోకి పంపింది లోకానికి శిక్షావిధి తీర్చడానికి కాదు, ఆయన ద్వారా లోకం రక్షణ పొందడానికే. ఆయనను విశ్వసించేవారికి శిక్షావిధి ఉండదు. కానీ విశ్వసించనివారికి అప్పటికే శిక్షావిధి నిర్ణయించబడింది; ఎందుకంటే వారు దేవుని ఏకైక కుమారుని నామాన్ని విశ్వసించలేదు. యోహాను 3:16–18
అపొస్తలుడైన పునీత యోహాను తన సువార్తలో “యేసు ప్రేమించిన శిష్యుడు”గా గుర్తించబడతారు. ఈ పేరు అనేకసార్లు కనిపిస్తుంది. ఇది యోహానునే సూచిస్తుందని సభ సంప్రదాయం నిరంతరం అర్థం చేసుకుంటూ వచ్చింది (చూ. యోహాను 13:23; 19:26; 20:2; 21:7; 21:20). తనను తాను ప్రియ శిష్యుడిగా పేర్కొనడం ద్వారా, యేసులో తాను కనుగొన్న పరిపూర్ణ ప్రేమకు సంబంధించిన తన అంతరంగ అనుభవాన్ని యోహాను వెల్లడిస్తున్నారు. నిశ్చయంగా, యేసు అందరినీ సమానంగా, అపరిమితంగా ప్రేమించారు. అయితే యోహాను తనకు ప్రత్యేక పక్షపాతం చూపబడిందని చెప్పుకోవడానికి ఈ వ్యక్తిగత పేరును ఉపయోగించలేదు. క్రీస్తు మానవత్వంలో వెల్లడైన దివ్య ప్రేమకు వ్యక్తిగత సాక్ష్యం ఇవ్వడానికే అలా చేశారు. ఆ ప్రేమను ఆయన స్వయంగా అనుభవించారు; అది ఆయన జీవితాన్ని మార్చివేసింది.
యోహాను రచనలలో ప్రేమకు ప్రధాన స్థానం ఉంది—ఆయన సువార్తలోనే కాకుండా, ఆయన లేఖలలోను, ప్రకటన గ్రంథంలోను కూడా. తాను విశ్వాసంలోకి తీసుకురావడానికి తోడ్పడి, కాపరిగా నడిపించిన క్రైస్తవ సమాజాలకు బహుశా రాసిన తన మొదటి లేఖలో, యోహాను ఇలా ప్రకటిస్తున్నారు: “దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు. ప్రేమలో నిలిచి ఉండేవారు దేవునిలో నిలిచి ఉంటారు, దేవుడు వారిలో నిలిచి ఉంటారు” (1 యోహాను 4:16). ఇది వ్యక్తిగత భావ వ్యక్తీకరణ మాత్రమే కాదు, లోతైన వేదాంత సత్య ప్రకటన కూడా. యోహాను దైవప్రేరణతోను, స్వీయ జీవితానుభవంతోను మాట్లాడుతున్నారు; ఆయన మానవావతారమెత్తిన ప్రేమతో కలిసి నడిచారు. “దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు” అని చెప్పడమంటే, ప్రేమ అనేది దేవుడు కేవలం చేసే పని కాదని—అది దేవుని స్వరూపమే అని ఒప్పుకోవడం. దేవుని ప్రేమ ఒక భావోద్వేగం కాదు, భావావేశమూ కాదు; అది తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మల మధ్య ఉన్న పవిత్రమైన, తనను తాను అర్పించుకునే, నిత్యమైన సహవాసం—సృష్టి అంతటికంటే ముందే ఉండి, సృష్టి అంతటినీ మించిన ప్రేమ.
నేటి మహోత్సవానికి ఆ మర్మమే కేంద్రబిందువు. దేవుడు తన మౌలిక సారంలోనే ప్రేమస్వరూపుడు కాబట్టి, ఆయన దివ్య స్వభావం నుండి ప్రేమ సహజంగా అపారంగా ప్రవహిస్తుంది. దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు కాబట్టే ప్రేమిస్తారు. నేటి సువార్త ఆ దివ్య సారం యొక్క అత్యంత పరిపూర్ణ వ్యక్తీకరణను వెల్లడిస్తుంది: “దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తన ఏకైక కుమారుని ఇచ్చారు…” పవిత్రాత్మ ఆవరించడం ద్వారా ధన్య కన్య మరియమ్మ గర్భంలో గర్భస్థుడైన కుమారుని తండ్రి పంపినప్పుడు, ఈ నిత్యమైన త్రిత్వ ప్రేమ కాలంలో దృశ్యమానమవుతుంది.
దేవుడు తన కుమారుని ఎందుకు ఇస్తున్నారు? మనం నశించకుండా నిత్యజీవం పొందాలని. అంటే, మనం దేవుని జీవంలోకే—త్రిత్వ ప్రేమ సహవాసంలోకి—ఆకర్షించబడాలని. దేవుడు మనలను శిక్షావిధి నుండి కాపాడి, తన దివ్య అస్తిత్వంలో మనకు భాగమివ్వాలని కోరుకుంటున్నారు.
దివ్యప్రేమ సారం ఇదే. పరిశుద్ధ త్రిత్వం ఇదే. ప్రతి ఆత్మకూ అందించబడుతున్న అద్భుతమైన ఆహ్వానం ఇదే: కుమారుని విశ్వసించడమంటే, పవిత్రాత్మలో తండ్రికీ కుమారునికీ మధ్య ఎడతెగకుండా ప్రవహించే నిత్యప్రేమలో పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభించడమే—ఆ ప్రేమకు అంతం లేదు. దేవుని ప్రేమ మనలను తనలోకి ఆకర్షించి, ప్రేమస్వరూపుడైన దేవునిలోనే, అంటే తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మల నిత్య సహవాసంలోకి చేర్చేలా మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం.
మన విశ్వాసపు కేంద్ర రహస్యమైన దేవుడు సారస్వభావంలో ఏకుడనీ, వ్యక్తులుగా ముగ్గురనీ అనే సత్యం పట్ల మన విస్మయాన్ని పునరుద్ధరించడానికి, మన అవగాహనను మరింత లోతుగా చేయడానికి, మన ఆరాధనను మరింత గాఢం చేయడానికి సభ పంచాంగంలో పరిశుద్ధ త్రిత్వ ఆదివారాన్ని ప్రత్యేకంగా కేటాయించారు. ప్రతి ప్రార్థనారాధనా వేడుకా—పవిత్రాత్మ శక్తితో, కుమారునిలో, తండ్రికి చేసే ప్రార్థన ద్వారా—పరిశుద్ధ త్రిత్వాన్ని ఘనపరుస్తుంది. అయినప్పటికీ, ఈ మహోత్సవం మనం కాసేపు ఆగి, మనకు బయలుపరచబడిన దేవుని అంతరంగ జీవనాన్ని మరింత శ్రద్ధతో తిలకించమని ఆహ్వానిస్తుంది. మనం కొనియాడేది వేదాంతపరమైన ఒక అమూర్త భావనను కాదు, దైవవ్యక్తుల జీవన వాస్తవికతను: తండ్రికీ కుమారునికీ మధ్య జరిగే నిత్య ప్రేమ వినిమయాన్ని, పవిత్రాత్మలో పరిపూర్ణంగా వ్యక్తమై నిత్యమూ వెలువడే ఆ ప్రేమను.
ఈ రోజు పరమపరిశుద్ధ త్రిత్వాన్ని ధ్యానించండి. వారి జీవనంలోనూ ప్రేమలోనూ పాలుపంచుకోవడానికే మనం సృష్టించబడ్డాం. పరిశుద్ధ త్రిత్వపు సంపూర్ణత మానవ అవగాహనకు అందని రహస్యంగానే ఉన్నప్పటికీ, మానవ అనుభవానికి అందనిది కాదు. కృప, దైవప్రకటన, ధ్యానాత్మక ఐక్యత ద్వారా దేవుడు మనలను తనవైపు ఆకర్షిస్తాడు—తన గురించి వివరించడానికి కాదు, మనం ఆయనలో పూర్తిగా లీనమైపోయేలా చేయడానికి. సభలోని అత్యంత ప్రాచీనమైన, సరళమైన ప్రార్థనలలో ఒకదాన్ని పదే పదే ప్రార్థిస్తూ ఈ రోజును కొనియాడండి:
ఆదిలో ఉన్నట్లే, ఇప్పుడూ, ఎల్లప్పుడూ, యుగయుగాలకూ తండ్రికీ, కుమారునికీ, పవిత్రాత్మకూ మహిమ కలుగును గాక. ఆమేన్! పరమపరిశుద్ధ త్రిత్వమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను!
మహా ప్రేషణ ఆజ్ఞ
పరమపరిశుద్ధ త్రిత్వ మహోత్సవం (సంవత్సరం B)
పదకొండు మంది శిష్యులు గలిలయకు, యేసు తమను వెళ్లమని ఆజ్ఞాపించిన కొండకు వెళ్లారు. వారందరూ ఆయనను చూసినప్పుడు ఆయనను ఆరాధించారు, అయితే సందేహించారు. అప్పుడు యేసు దగ్గరకు వచ్చి వారితో ఇలా అన్నాడు: “పరలోకంలోనూ భూమిపైనా సర్వాధికారం నాకు ఇవ్వబడింది. కాబట్టి మీరు వెళ్లి, సమస్త జాతులవారిని శిష్యులుగా చేయండి; తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ నామములో వారికి జ్ఞానస్నానం ఇవ్వండి; నేను మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నీ పాటించమని వారికి బోధించండి. ఇదిగో, యుగాంతం వరకు నేను ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉన్నాను.” మత్తయి 28:16–20
పరిశుద్ధ త్రిత్వ ఆదివారమైన నేటి సువార్తను తరచుగా “మహా ప్రేషణ ఆజ్ఞ” అని పిలుస్తారు. పరిశుద్ధ గ్రంథంలో త్రిత్వాన్ని అత్యంత స్పష్టంగా తెలియజేసే భాగాలలో ఇది ఒకటి. ఇది పునరుత్థానుడైన క్రీస్తు అధికారాన్ని, సభ ప్రేషిత కార్యాన్ని, జ్ఞానస్నాన రహస్యాన్ని, ప్రతి విశ్వాసి జీవితంలో పరమపరిశుద్ధ త్రిత్వపు సజీవ సాన్నిధ్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది.
మిగిలిన పదకొండు మంది అపొస్తలులు సందేహిస్తుండటంతో ఈ సువార్త ప్రారంభమవుతుంది. యేసు పునరుత్థానమైన నలభై రోజుల తరువాత ఈ ఘట్టం జరుగుతుంది. ఆ సమయంలో పునరుత్థానుడైన క్రీస్తు అనేక సందర్భాలలో తన శిష్యులకు దర్శనమిచ్చి, శాంతిని ప్రసాదించి, తన గాయాలను చూపించి, పరిశుద్ధ గ్రంథాలను అర్థం చేసుకునేలా వారి మనస్సులను తెరిచాడు. అంతకుముందు వారాలు ఆధ్యాత్మిక ఉత్థానపతనాలతో సుడిగాలిలా గడిచిపోయాయి: మట్టల ఆదివారం ఆనందం నుంచి, శ్రమల వేదనకు, పవిత్ర శనివారం అయోమయానికి, పాస్కా ఉదయపు ఊహాతీత మహిమకు వారు సాక్షులయ్యారు. అయినా, ఇప్పుడు కూడా, గలిలయలో—ఆయన తమను వెళ్లమని ఆదేశించిన కొండపై—పునరుత్థానుడైన ప్రభువును మళ్లీ చూసినప్పుడు వారు ఆరాధిస్తున్నారు, కానీ సందేహం మిగిలే ఉంది.
ఈ వివరము మనలను ఆశ్చర్యపరుస్తుంది. మహిమపరచబడిన క్రీస్తు సన్నిధిలో కూడా విశ్వాసం దానంతట అదే కలగదని ఇది వెల్లడిస్తుంది. దైవ రహస్యం ఎదుట మానవ మనస్సు, హృదయం తరచుగా తడబడతాయి. అయినా, వారిని గద్దించడానికి బదులు యేసు దగ్గరకు వస్తాడు. తన అపొస్తలులకు ప్రేషిత బాధ్యతను అప్పగించే ముందు వారిలో పరిపూర్ణ విశ్వాసం కలిగే వరకు ఆయన వేచి ఉండడు. వారి బలహీనతలోనే ఆయన వారిని సమీపించి, యుగాంతం వరకు ప్రపంచమంతటా ప్రతిధ్వనించే దైవిక కార్యాన్ని వారికి అప్పగిస్తాడు.
“పరలోకంలోనూ భూమిపైనా సర్వాధికారం” కలిగిన యేసు, సమస్త జాతులవారి దగ్గరకు వెళ్లి, వారికి బోధించి, జ్ఞానస్నానం ఇవ్వమని అపొస్తలులకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. సందేహంతో పోరాడుతున్న పదకొండు మందికి ఇది ఎంతటి మహత్తరమైన పని! వారు అందరికీ “తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ నామములో” జ్ఞానస్నానం ఇవ్వాలి. ఈ ప్రేషిత కార్యం కేవలం ఒక వాక్యసూత్రం కాదు. బహుశా సువార్తలలో కనిపించే త్రిత్వ రహస్యపు అత్యంత స్పష్టమైన వ్యక్తీకరణ ఇదే; ఇది స్వయంగా కుమారుని నోటి నుంచే పలుకబడింది. యేసు “నామములలో” అని అనకుండా, “నామములో” అని ఏకవచనంలో అంటాడు. తద్వారా ముగ్గురు దైవవ్యక్తులు ఒకే దైవసారస్వభావాన్ని కలిగి ఉన్నారని సూచిస్తున్నాడు. విశ్వాసులు ఏ నామములో జ్ఞానస్నానం పొందుతారో, ఆ పరమపరిశుద్ధ త్రిత్వపు ఒకే నామం, వారి సారస్వభావమే అయిన నిత్య ప్రేమ సహవాసాన్ని సూచిస్తుంది. జ్ఞానస్నానం మనలను పాపం నుంచి శుద్ధిచేసి, త్రియేక దేవుని జీవనంలోనే మనలను భాగస్థులను చేస్తుంది. అది దైవ సహవాసంలోకి ఆధ్యాత్మిక పునర్జన్మ.
బైబిలు సంప్రదాయంలో, పేరు కేవలం గుర్తింపుకు మాత్రమే పరిమితం కాదు; అది ఒక సారాన్ని, ఒక కార్యలక్ష్యాన్ని, ఒక సంబంధాన్ని వెల్లడిస్తుంది. తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ నామమున జ్ఞానస్నానం పొందడమంటే దేవుని స్వరూపంలోనికి, ఆయన అంతరంగ జీవనంలోనికి ఆకర్షించబడటమే. త్రిత్వపు దైవనామం మనలో ఉంచబడుతుంది. ఈ దివ్యసంస్కారం ద్వారా తండ్రి మనలను తనవారిగా చేసుకుంటారు, మనం కుమారుని పోలికలోకి మలచబడతాము, పవిత్రాత్మ మనలో నివసిస్తారు. మనం తండ్రికి దత్తపిల్లలుగా, క్రీస్తు శరీరంలో అవయవాలుగా, పవిత్రాత్మ ఆలయాలుగా మారుతాము. ఎంత మహిమగల, ప్రకృతికి అతీతమైన వాస్తవమిది!
అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వ మహోత్సవమైన ఈ రోజున, మీ జీవితంలో త్రియేక దేవుని సన్నిహిత సాన్నిధ్యాన్ని ధ్యానించండి. త్రిత్వం అనేది దూరం నుంచి మెచ్చుకోవలసిన సుదూర మర్మం కాదు; మనకు చేరువైన దైవవ్యక్తుల సజీవ సహవాసం. ఆ దైవజీవితంలోకి ప్రవేశించమని మనకు ఆహ్వానం లభిస్తోంది. అపొస్తలులవలె మీరు కూడా సందేహంతో లేదా అయోమయంతో సతమతమవుతుంటే, వారిలాగే స్పందించండి: ఆయనను ఆరాధించండి. అనిశ్చితి మధ్యలో కూడా వారు యేసును ఆరాధించారు. మనమూ అలాగే చేయాలి. భయభక్తులతో, కృతజ్ఞతతో ఆరాధించండి. తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మలతో సహవాసంలో జీవించాలనే మీ జ్ఞానస్నాన పిలుపును పునరుద్ధరించుకోండి. అపొస్తలులను పంపిన ఆయనే ఇప్పుడు మిమ్మల్ని పంపుతున్నారని తెలుసుకొని, ధైర్యంతో, ఆనందంతో ముందుకు సాగండి. అపొస్తలులకు వాగ్దానం చేసినట్లే, “యుగాంతం వరకు ఎల్లప్పుడూ మీతో” ఉంటానని ఆయన మీకూ వాగ్దానం చేస్తున్నారు.
అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వమా, పరిపూర్ణ ప్రేమ సహవాసమా, నా బలహీనతలు, పాపాలు, సందేహాలు కూడా ఉన్నప్పటికీ, నేను నిన్ను ఆరాధించి పూజిస్తున్నాను. నా ప్రేమకు, ఆరాధనకు అంతటికీ నీవు, నీవు మాత్రమే అర్హుడవు. నీ జీవంలోను, నీ అస్తిత్వంలోను నన్ను భాగం చేసిన నా జ్ఞానస్నానాన్ని ఈ రోజు పునరుద్ధరిస్తున్నాను. తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మ అనే ఏకైక దైవనామంలో ప్రార్థిస్తున్నాను. ఆమేన్. అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వమా, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అన్నిటికన్నా గొప్ప మర్మం
అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వ మహోత్సవం (సంవత్సరం C)
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “మీతో చెప్పవలసినవి నాకు ఇంకా ఎన్నో ఉన్నాయి, కానీ ఇప్పుడు మీరు వాటిని భరించలేరు. అయితే సత్యస్వరూపియైన ఆత్మ వచ్చినప్పుడు, ఆయన మిమ్మల్ని సంపూర్ణ సత్యంలోకి నడిపిస్తారు. ఆయన తనంతట తాను మాట్లాడరు; తాను విన్నదానినే మాట్లాడతారు, రాబోయే సంగతులను మీకు తెలియజేస్తారు. ఆయన నావాటిలోనుండి తీసుకొని మీకు తెలియజేస్తారు కనుక నన్ను మహిమపరుస్తారు. తండ్రికి ఉన్నదంతా నాదే; అందుకే ఆయన నావాటిలోనుండి తీసుకొని మీకు తెలియజేస్తారని మీతో చెప్పాను.” యోహాను 16:12–15
అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వ మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్న మనం, అన్నిటికన్నా గొప్ప మర్మాన్ని—దేవుడు తన సారంలో ఎలా ఉన్నారనే విషయాన్ని—ధ్యానించమని ఆహ్వానించబడుతున్నాము. క్రీస్తు వెల్లడించిన మన త్రియేక దేవుని అంతరంగ జీవనాన్ని దర్శించడానికి నేటి సువార్త ఒక విశిష్టమైన అవకాశాన్ని అందిస్తుంది. ఇది లోతైన ధ్యానానికి దోహదపడే వచనభాగం. ఇందులో యేసు రాబోయే సంగతుల గురించే కాకుండా, తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మల మధ్య ఉన్న నిత్య సంబంధం గురించి, వారి దైవిక సహవాసంలో మనకు ఎలా భాగం కల్పించబడుతుందనే విషయం గురించి కూడా మాట్లాడుతున్నారు.
యేసు ఒక అందమైన, మర్మభరితమైన ప్రకటనతో ప్రారంభిస్తున్నారు: “మీతో చెప్పవలసినవి నాకు ఇంకా ఎన్నో ఉన్నాయి, కానీ ఇప్పుడు మీరు వాటిని భరించలేరు.” అత్యంత లోతైన దైవిక సత్యాలు—ముఖ్యంగా దేవుని అంతరంగ జీవనానికి సంబంధించినవి—కంఠస్థం చేయవలసిన సమాచార సంపుటాలు కావని ఈ మాటలు మనకు బోధిస్తున్నాయి. అవి దేవుడు వెల్లడించే మర్మాలు; మన ఆధ్యాత్మిక సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా మనం వాటిని స్వీకరిస్తాము. తన శిష్యులు దైవవెల్లడి సంపూర్ణతను స్వీకరించడానికి ఇంకా సిద్ధంగా లేరని యేసు గుర్తిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, ఆయన వారిని నిరీక్షణ లేకుండా విడిచిపెట్టరు. వారిని క్రమంగా సంపూర్ణ సత్యంలోకి నడిపించే సత్యస్వరూపియైన ఆత్మ రాకను ఆయన వాగ్దానం చేస్తున్నారు.
ఇదే వాగ్దానం మనకూ వర్తిస్తుంది. క్రీస్తును మరింత లోతుగా తెలియజేసేది పవిత్రాత్మయే; కుమారుని వెల్లడించడం ద్వారా ఆయన తండ్రిని కూడా తెలియజేస్తారు. పవిత్రాత్మ మనకు జ్ఞానవెలుగునిచ్చి నడిపిస్తారు. ఆయన తాను విన్నదానినే మాట్లాడతారు; అలా తనకూ, కుమారునికీ, తండ్రికీ మధ్య ఉన్న పరిపూర్ణ ఐక్యతను వెల్లడిస్తారు. పవిత్రాత్మ కార్యలక్ష్యం కుమారుని మహిమపరచడమే—కుమారుని మహిమపరచడంలో ఆయన తండ్రిని మహిమపరుస్తారు.
ఈ పరస్పర సంబంధం ఒక ముఖ్యమైన వేదాంత సూత్రాన్ని వెల్లడిస్తుంది: దేవునిలో విభజన లేదు. పునీత తోమస్ అక్వినాస్ బోధించినట్లుగా, దేవుని అత్యంత మౌలిక లక్షణాలలో ఒకటి దైవిక సరళత్వం. మనలా కాకుండా, దేవుడు భాగాలతోనో, ఇంకా సాకారం కాని సామర్థ్యాలతోనో, మార్పుకు లోనయ్యే గుణాలతోనో కూడినవారు కాదు. దేవుడు దేవుడే; ఆయన తానుగా ఉన్నవారే; ఆయన ఎన్నటికీ మారరు. దైవిక సరళత్వపు సారాంశం ఇదే.
తత్త్వశాస్త్రపరంగా చెప్పాలంటే, ఆయన సారమూ ఆయన అస్తిత్వమూ ఒకటే; ప్రతి దైవిక లక్షణమూ ఇతర లక్షణాలన్నిటితో పరిపూర్ణంగా ఏకమై ఉంటుంది. తండ్రి కుమారునికంటే ఎక్కువ దైవత్వం కలిగినవారు కాదు; కుమారుడు పవిత్రాత్మకంటే ఎక్కువ దైవత్వం కలిగినవారు కాదు. దైవసారం ఒక్కటే; ముగ్గురు దైవవ్యక్తులలో ప్రతి ఒక్కరూ దానిని సంపూర్ణంగా కలిగి ఉంటారు, దానిలో పూర్తిగా పాలుపంచుకుంటారు. అయినప్పటికీ, ఈ ఐక్యతలో సంబంధపరమైన నిజమైన భేదాలు ఉన్నాయి: తండ్రి జనింపజేస్తారు, కుమారుడు జనింపజేయబడతారు, పవిత్రాత్మ వెలువడతారు. ఇవి దేవుని అస్తిత్వాన్నే నిర్మించే నిత్య వాస్తవాలు.
దేవుని దైవస్వభావాన్ని, మనం అందులోకి ఎలా ఆకర్షింపబడుతున్నామో ధ్యానించమని త్రిత్వ ఆదివారం మనలను ఆహ్వానిస్తుంది. జ్ఞానస్నానం పొందిన క్రైస్తవులుగా, మనం ఈ రహస్యానికి వెలుపల నిలిచి ఉండము—మనం దాని లోపలే జీవిస్తాము. కృప ద్వారా పవిత్రాత్మ మనలో నివసిస్తూ, కుమారుడిని బయలుపరుస్తూ, కుమారుడి ద్వారా మనలను తండ్రి వద్దకు నడిపిస్తారు. ఈ గమనం ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి హృదయం వంటిది. మనం పవిత్రాత్మలో ప్రార్థించినప్పుడు, క్రీస్తు మనస్సులోకి ఆకర్షింపబడతాము. మనం క్రీస్తు వాక్యాన్ని విన్నప్పుడు, తండ్రి నుండి వచ్చేదానిని స్వీకరిస్తున్నాము. మనం దైవసత్యంలో నిలిచి ఉన్నప్పుడు, ఆ ముగ్గురిని ఏకం చేసే నిత్యప్రేమలో నిలిచి ఉంటాము.
త్రిత్వాన్ని విశ్వసించడానికి మాత్రమే కాక, తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మతో సహవాసంలో జీవించడానికి కూడా మీరు పిలువబడ్డారనే అద్భుతమైన సత్యాన్ని నేడు ధ్యానించండి. ఇది కేవలం ఒక అమూర్త భావన కాదు; మీ గుర్తింపుకూ అంతిమ గమ్యానికీ ఇదే పునాది. జ్ఞానస్నానం ద్వారా మీరు తండ్రికి బిడ్డ అయ్యారు; దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా మీరు క్రీస్తు శరీరంతో మరింత సంపూర్ణంగా ఐక్యమవుతారు; భద్రమైన అభ్యంగన సంస్కారం ద్వారా పవిత్రాత్మ పరిపూర్ణతతో మీలో నివసిస్తారు. త్రిత్వాన్ని విశ్వసించడం మాత్రమే కాదు—స్వీకరించి, ఆ త్రిత్వంలో జీవించాలి. ఈ రహస్యం మీ అవగాహనకు అందనిదిగా అనిపిస్తే, యేసు మాటలను గుర్తుంచుకోండి: “ఇప్పుడు మీరు దానిని భరించలేరు.” దేవుడు బయలుపరచి, ప్రసాదించాలని కోరుకునే సమస్తానికీ మీరు మీ మనస్సును, హృదయాన్ని తెరిస్తే, సత్యస్వరూపియైన పవిత్రాత్మ మిమ్మల్ని నిరంతరం నడిపిస్తారని నమ్మకం ఉంచండి.
అతి పరిశుద్ధ త్రిత్వమా, మూడు దైవవ్యక్తులలో ఏకైక దేవా, నేను నిన్ను విశ్వసిస్తున్నాను, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను. నా ప్రేమలోనూ ఆరాధనలోనూ నేను విఫలమైన సందర్భాలకు క్షమాపణ వేడుకుంటున్నాను. దయచేసి నిన్ను తెలుసుకొని ప్రేమించే నా సామర్థ్యాన్ని పెంచు. తండ్రీ, నన్ను నీ బిడ్డగా చేసి, కుమారుడవైన నీలో జీవించేలా, పవిత్రాత్మవైన నీతో నిండియుండేలా చేస్తూ, నీ అంతరంగ జీవితంతో సహవాసంలోనికి నన్ను మరింత లోతుగా ఆకర్షించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పాంజే లింగ్వా—ఓ జిహ్వా, ప్రకటించు
క్రీస్తు అతి పరిశుద్ధ శరీర రక్తాల మహోత్సవం—కోర్పుస్ క్రిస్తి (సంవత్సరం A)
యేసు యూదుల జనసమూహాలతో ఇలా అన్నారు: “పరలోకం నుండి దిగివచ్చిన సజీవమైన ఆహారాన్ని నేనే; ఈ ఆహారాన్ని తినే ప్రతి ఒక్కరూ నిరంతరం జీవిస్తారు; లోకానికి జీవం కలగడానికి నేను ఇచ్చే ఆహారం నా మాంసమే.” అప్పుడు యూదులు, “ఇతడు తన మాంసాన్ని మనకు తినడానికి ఎలా ఇవ్వగలడు?” అని తమలో తాము వాదించుకున్నారు. యోహాను 6:51–52
తన మాంసాన్ని ఆధ్యాత్మిక ఆహారంగా ఇస్తానని యేసు మొదటిసారి ధైర్యంగా ప్రకటించినప్పుడు, ఆయన మాటలు విన్నవారు దిగ్భ్రాంతికి గురై ఉంటారు. వారి ప్రతిస్పందన దీనిని స్పష్టం చేస్తుంది: “ఇతడు తన మాంసాన్ని మనకు తినడానికి ఎలా ఇవ్వగలడు?” యేసు వెనుకడుగు వేయలేదు, అప్పుడే తాను ప్రకటించిన విషయాన్ని సడలించనూ లేదు. బదులుగా, ఈ మాటలతో సుదీర్ఘమైన, సూటియైన ఉపదేశాన్ని ప్రారంభించారు:
“ఆమేన్, ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, మీరు మనుష్యకుమారుని మాంసాన్ని తిని, ఆయన రక్తాన్ని త్రాగితే తప్ప మీలో జీవం ఉండదు. నా మాంసాన్ని తిని, నా రక్తాన్ని త్రాగేవారికి నిత్యజీవం ఉంది; అంతిమ దినాన నేను వారిని లేపుతాను. ఎందుకంటే నా మాంసం నిజమైన ఆహారం, నా రక్తం నిజమైన పానీయం. నా మాంసాన్ని తిని, నా రక్తాన్ని త్రాగేవారు నాలో నిలిచి ఉంటారు, నేనూ వారిలో నిలిచి ఉంటాను.” (యోహాను 6:53–56)
ఆ మాటలను మొదట విన్నవారిలో మీరు ఉండి ఉంటే, ఏమనుకొని ఉండేవారు? ప్రజలు వాదించుకున్నారని మనకు చెప్పబడింది; అది వారిలో విభేదం ఏర్పడిందని సూచిస్తుంది. కొందరు తమలో తాము గొణుగుతూ, “ఈ మాట కఠినంగా ఉంది; దీనిని ఎవరు అంగీకరించగలరు?” అన్నారని తరువాత మనం చదువుతాము. విచారకరంగా, యేసు శిష్యులలో చాలామంది ఆయనను విడిచిపెట్టి తమ పూర్వపు జీవన విధానానికి తిరిగివెళ్లారు (చూ. యోహాను 6:60–66).
పైకి వైఫల్యంగా కనిపించిన ఈ పరిణామం జరిగినా, శిష్యులను కోల్పోయినా, యేసు తన బోధను ఉపసంహరించుకోలేదు, మార్చనూ లేదు. బదులుగా, ఆయన పన్నెండుమంది వైపు తిరిగి, వారు కూడా వెళ్లిపోవాలని కోరుకుంటున్నారా అని అడిగారు. పేతురు స్పష్టతతో, విశ్వాసంతో స్పందిస్తూ, పరిశుద్ధ గ్రంథమంతటిలో శిష్యత్వం గురించి ఉన్న అత్యంత గంభీరమైన ప్రకటనలలో ఒకదానిని పలికారు: “ప్రభూ, మేము ఎవరి వద్దకు వెళ్లాలి? నిత్యజీవపు మాటలు నీ వద్ద ఉన్నాయి. నీవు దేవుని పరిశుద్ధుడవని మేము విశ్వసించాము, దృఢనిశ్చయానికి వచ్చాము” (చూ. యోహాను 6:67–69).
అనేక విధాలుగా, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని పరిచయం చేస్తూ యేసు స్వయంగా పలికిన మాటలంత ప్రాముఖ్యం పేతురు మాటలకు కూడా నేడు మనకు ఉంది. ఎందుకు? ఎందుకంటే మానవ అవగాహనకు మించిన దైవరహస్యాలు మనకు ఎదురైనప్పుడు ఎలా స్పందించాలో పేతురు మనకు చూపిస్తున్నారు. ఈ రహస్యాలలో దివ్యసత్ప్రసాదం అత్యంత ప్రధానమైనవాటిలో ఒకటి.
మీరు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని విశ్వసిస్తున్నారా? అది నిజంగా దేవుని కుమారుని మాంసరక్తాలని—ఆయన శరీర రక్తాలు, ఆత్మ, దైవత్వమని—మీరు విశ్వసిస్తున్నారా? మనలో చాలామంది చిన్నప్పటి నుండే ఈ బోధను నేర్చుకొని, ఏదో ఒక స్థాయిలో అంగీకరిస్తున్నప్పటికీ, ప్రతి దివ్యబలిపూజలో మనం దర్శించే ఈ రహస్యపు లోతుల్లోకి ప్రవేశించేవారు కొద్దిమందే. పునీత యోహాను వియాన్నీ ఈ వరం పట్ల తనకున్న ప్రగాఢ భక్తిగౌరవాన్ని వెల్లడిస్తూ, దివ్యసత్ప్రసాదం గురించి ఎంతో అందంగా ఇలా చెప్పారు: “దివ్యబలిపూజను మనం నిజంగా అర్థం చేసుకుంటే, ఆనందంతో మరణించేవారం.” ఇంకా: “దివ్యసత్ప్రసాదం అంత గొప్పది మరేదీ లేదు. దేవుని వద్ద అంతకంటే విలువైనది ఏదైనా ఉండి ఉంటే, ఆయన దానిని మనకు ఇచ్చేవారు.” ఆయన ఇలా కూడా చెప్పారు: “అది ఎంత అందమైనది! ప్రతిష్ఠాపన తరువాత, మంచితనముగల దేవుడు పరలోకంలో ఉన్నట్లే అక్కడ ఉంటారు.”
పునీతులకు ఉన్న లోతైన విశ్వాసంతో కాకుండా, కేవలం అలవాటుగా దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనడం సులభమే. అయితే, వారికున్న విశ్వాసపు లోతును పొందడమే మన లక్ష్యంగా ఉండాలి. దివ్యబలిపూజను మనం అర్థం చేసుకుంటే నిజంగానే “ఆనందంతో చనిపోతాం” అని మనం నమ్మాలి.
క్రీస్తు తిరుశరీర రక్త మహోత్సవం, మనం ఏమి విశ్వసిస్తున్నామో—ఎంత భక్తితో దివ్యబలిపూజలో పాల్గొంటున్నామో, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరిస్తున్నామో—ఒక్కసారి ఆగి ధ్యానించమని ప్రతి సంవత్సరం మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. మన ఆరాధన, విశ్వాసం సడలిపోకుండా ఉండేందుకు ఈ జ్ఞాపిక మనకు అవసరం.
యేసు సందేహానికి తావులేకుండా స్పష్టంగా చెప్పిన ఈ మాటలపై నేడు ధ్యానించండి: “ఆమేన్, ఆమేన్, నేను మీతో చెప్పేదేమంటే, మీరు మనుష్యకుమారుని మాంసాన్ని తిని, ఆయన రక్తాన్ని త్రాగితేనే గాని మీలో జీవం ఉండదు.” ఆయన చెప్పేది విశ్వసించండి. దివ్యసత్ప్రసాదం ఒక చిహ్నం కాదు; అది భూమిపై ఉన్న అత్యున్నత దైవరహస్యం. దివ్యసత్ప్రసాదంలో మనం దేవుని ఎదుట మోకరిల్లి, ఆయననే భుజిస్తాం—తద్వారా మనం భుజించే దానిగా, అంటే క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక శరీరంగా, మారగలుగుతాం.
1264లో కొత్తగా స్థాపించిన క్రీస్తు తిరుశరీర రక్త పండుగ కోసం, పోపు అర్బన్ IV కోరికపై పునీత తోమస్ అక్వినాస్ రచించిన పాంగే లింగ్వా అనే గీతంలోని ఆరంభ చరణాలను ప్రార్థిస్తూ ముగిద్దాం. ఆ గీతం పేరుకు “ఓ నాలుకా, ప్రకటించు” అని అర్థం.
ఆరాధనలో సాష్టాంగపడి,
ఇదిగో! పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదానికి వందనాలు అర్పిద్దాం;
ఇదిగో! గతించిపోతున్న ప్రాచీన ఆచారాల స్థానంలో,
అనుగ్రహపు నూతన ఆచారాలు వర్ధిల్లుతున్నాయి;
బలహీన ఇంద్రియాలు విఫలమయ్యే చోట,
విశ్వాసం లోపాలన్నింటినీ పూరించుగాక.
నిత్యుడైన తండ్రికీ,
ఉన్నతమందు ఏలే కుమారునికీ,
వారిరువురి నుండి నిత్యమూ
వెలువడే పవిత్రాత్మకూ,
రక్షణ, ఘనత, ఆశీర్వాదం,
శక్తి, అంతులేని మహిమ కలుగుగాక. ఆమేన్.
నూతన పాస్కా గొర్రెపిల్ల & భోజనం
క్రీస్తు అతి పవిత్ర శరీర రక్త మహోత్సవం—కోర్పుస్ క్రిస్తి (సంవత్సరం B)
పులియని రొట్టెల పండుగ మొదటి రోజున, పాస్కా గొర్రెపిల్లను బలి అర్పించే వేళ, యేసు శిష్యులు ఆయనతో, “మీరు పాస్కా భోజనం చేయడానికి మేము ఎక్కడికి వెళ్లి ఏర్పాట్లు చేయాలని కోరుతున్నారు?” అని అడిగారు. మార్కు 14:12
దేవుడు తన ప్రజలను ఈజిప్టు నుండి విముక్తులను చేసిన సంఘటనను యూదులు ఏటా స్మరించుకునే పాస్కా పండుగ సందర్భంగా యేసు పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. నిర్గమకాండము 12లో, ప్రతి ఇశ్రాయేలీయుల కుటుంబం మచ్చలేని ఒక గొర్రెపిల్లను తీసుకొని, సంధ్యవేళ దానిని వధించి, దాని రక్తాన్ని ద్వారబంధాలకూ పై కమ్మీలకూ పూసి, పులియని రొట్టెలు, చేదు ఆకుకూరలతో పాటు దానిని త్వరత్వరగా తినాలని దేవుడు ఆదేశించారు. ఆ రాత్రి, ప్రతి ఈజిప్టీయుల ఇంటిలోని తొలిచూలు సంతానాన్ని సంహరించేందుకు ప్రభువు తన దూతను పంపారు. మచ్చలేని గొర్రెపిల్ల మాంసాన్ని భుజిస్తూ, దాని రక్తంతో గుర్తుపెట్టబడిన ఇళ్లలో ఉన్నవారిని మాత్రమే ఆయన కాపాడారు.
దేవుడు మోషేను, ప్రజలను ఇలా చేయమని ఎందుకు ఆజ్ఞాపించారు? ఏ ఇళ్లను దాటి వెళ్లాలో దూతకు తెలియజేయడానికి ఆ రక్తం నిజంగా అవసరమా? ఎంతమాత్రమూ కాదు. కార్యం చేయడానికి దేవునికి అలాంటి సూచనలు అవసరం లేదు. అయితే ఆ మొదటి పాస్కా ఎందుకు? పవిత్ర గ్రంథ పండితులు వివరించినట్లుగా, అది ఒక పూర్వసూచన—నూతన నిబంధనలో మరింత గొప్పగా నెరవేరబోయేదాన్ని ముందుగానే సూచించిన పాత నిబంధనలోని ఒక ప్రతీకాత్మక కార్యం. పాస్కా గొర్రెపిల్ల రక్తం, నిజమైన పాస్కా గొర్రెపిల్ల అయిన క్రీస్తు రక్షణదాయక రక్తాన్ని ముందుగా సూచించింది. ఆయన బలియాగం మనలను పాపం నుండి, నిత్యమరణం నుండి విముక్తులను చేస్తుంది.
యేసు పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్థాపించే సంఘటనను తెలిపే నేటి సువార్త, “పులియని రొట్టెల పండుగ మొదటి రోజున, పాస్కా గొర్రెపిల్లను బలి అర్పించే వేళ…” అనే మాటలతో మొదలవుతుంది. ఈ వివరంతో అంతిమ భోజనం పూర్తిగా యూదుల పాస్కా నేపథ్యంలోనే జరిగిందని స్పష్టమవుతుంది. ఆ సంవత్సరం యేసు కేవలం ఒక ఆచార భోజనాన్ని జరుపుకోవడం లేదు—దానిని నెరవేరుస్తున్నారు. లోకపాపాలను తొలగించే నిజమైన దేవుని గొర్రెపిల్లగా మారుతూ, ఆయన పాస్కాను పరిపూర్ణతకు తీసుకువస్తున్నారు. గొర్రెపిల్ల రక్తం ఇశ్రాయేలును మరణం నుండి విముక్తం చేసినట్లే, ఇప్పుడు క్రీస్తు రక్తం ఒక నూతన, నిత్య నిబంధనను ప్రారంభిస్తూ, విశ్వసించే వారందరినీ పాపం నుండి, నిత్యమరణం నుండి విముక్తులను చేస్తుంది.
నేడు మనం కోర్పుస్ క్రిస్తి—క్రీస్తు అతి పవిత్ర శరీర రక్త మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్నప్పుడు, పవిత్ర దివ్యబలిపూజ పట్ల మన విశ్వాసాన్ని, ప్రేమను పునరుద్ధరించుకోవాలని మనకు ఆహ్వానం అందుతోంది. అందుకు అత్యుత్తమ మార్గాల్లో ఒకటి, ఈ సువార్తలో అపొస్తలులతో పాటు మనమూ ఉన్నట్లు భావించడం కావచ్చు. వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ యూదులుగా పుట్టి పెరిగారు. మోషే ద్వారా దేవుడు స్థాపించిన నిబంధన సంబంధమే వారి సాంస్కృతిక, మతపరమైన గుర్తింపుకు మూలమైంది. ఏటా జరుపుకునే పాస్కా భోజనం వారికి ఆ గుర్తింపును జ్ఞాపకం చేసేది: వారు బానిసత్వం నుండి విముక్తి పొంది, వాగ్దత్త భూమిని పొందిన దేవుని ప్రజలు.
ఆ వారంలోని గురువారం నాడు యేసు పన్నెండుమంది అపొస్తలులతో పాస్కా భోజనం చేసినప్పుడు, వారిని తప్పక ఆశ్చర్యపరిచి ఉండే ఈ మాటలు పలికారు: “తీసుకోండి; ఇది నా శరీరం,” అలాగే “ఇది అనేకుల కొరకు చిందింపబడే నా నిబంధన రక్తం” (మార్కు 14:22, 24). యేసు ప్రతీకాత్మకంగా మాట్లాడటం లేదు; ఆయన అక్షరార్థంగానే మాట్లాడుతున్నారు. పవిత్ర గురువారం, శుభ శుక్రవారం, పాస్కా ఆదివారం—ఇవన్నీ కలసి ఒకే అవిభాజ్య కార్యం: నూతన పాస్కా స్థాపన. వారు నిజంగానే దేవుని గొర్రెపిల్ల మాంసాన్ని భుజిస్తున్నారు. పూర్వకాలపు ద్వారబంధాల వలె, వారి జీవితాలు కూడా నిజంగానే ఆయన రక్తంతో గుర్తుపెట్టబడ్డాయి—వారిని శారీరక మరణం నుండి కాదు, నిత్యమరణం నుండి కాపాడటానికి.
ఆ పాస్కా పండుగలో యేసు చెప్పినవన్నీ, చేసినవన్నీ పన్నెండుమంది అపొస్తలులకు అర్థం కాకపోయినా, ఆ తరువాతి సంవత్సరాలలో—“నా జ్ఞాపకార్థం దీనిని చేయండి” అన్న ఆయన ఆజ్ఞను వారు పాటిస్తుండగా—పవిత్రాత్మ వారికి కడరాత్రి భోజనపు పూర్తి అర్థాన్ని, సిలువపై యేసు మరణంతో దానికున్న సన్నిహిత సంబంధాన్ని క్రమంగా వెల్లడించారు. ఈ పవిత్ర రహస్యాలు వారి మనస్సులలో, హృదయాలలో వెల్లడవుతుండగా వారు ఎంతగా ఆశ్చర్యపోయి ఉంటారో ఊహించండి: కడరాత్రి భోజనమే నూతన నిబంధన స్థాపన అని; రొట్టెను విరవడాన్ని ఆయన శరీరం విరవబడటం నుండి వేరు చేయలేమని; వారు పంచుకున్న పాత్ర ప్రేమతో చిందించబడిన ఆయన రక్తపు పానపాత్ర అని వారు గ్రహించారు. కాలక్రమేణా, తాము జరిపే ప్రతి దివ్యసత్ప్రసాద వేడుకలోనూ, సంస్కార రూపంలో సన్నిహితమయ్యే క్రీస్తు యొక్క ఏకైక, నిత్య పాస్కాలో తాము పాలుపంచుకుంటున్నామని వారు అర్థం చేసుకున్నారు.
ఇదే పవిత్ర విందుకు మీరు కూడా ఆహ్వానించబడ్డారనే రహస్యాన్ని నేడు ధ్యానించండి—కేవలం జ్ఞాపకం చేసుకోవడానికి మాత్రమే కాదు, వధింపబడిన గొర్రెపిల్లను స్వీకరించడానికి, ఆయన రక్తంతో ముద్రించబడటానికి, ప్రేమతో కూడిన ఏకైక పరిపూర్ణ బలిలో ఆయనతో ఐక్యం కావడానికి మీరు ఆహ్వానించబడ్డారు. ఇదే దివ్యబలిపూజలోని బలి, దేవుని గొర్రెపిల్ల అర్పించే బలి. ఇదే మనం నేడు జరుపుకునే కార్పస్ క్రిస్టి పండుగ.
దేవుని గొర్రెపిల్లవైన యేసూ, ప్రతి దివ్యసత్ప్రసాద వేడుకలోనూ నీ రక్షణదాయక బలి నాకు సన్నిహితమవుతుందని నేను విశ్వసిస్తున్నాను, ప్రకటిస్తున్నాను. నీవే నూతన, నిత్య పాస్కా గొర్రెపిల్లవు; నీ రక్తం మా ఆత్మలపై ముద్రవేసి, నిత్యమరణం నుండి మమ్మల్ని విముక్తులను చేస్తుంది. ఈ పవిత్ర రహస్యంలో నేను మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునేలా, అర్థం చేసుకోవడానికి నా మనస్సును, విశ్వసించడానికి నా హృదయాన్ని తెరువు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దివ్యసత్ప్రసాదమే సమస్తం!
క్రీస్తు అతి పవిత్ర శరీర రక్తాల మహోత్సవం—కార్పస్ క్రిస్టి (సంవత్సరం సి)
పొద్దుపోతుండగా, పన్నెండుమంది ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, “జనసమూహాన్ని పంపివేయండి. వారు చుట్టుపక్కల గ్రామాలకు, పొలాలకు వెళ్లి బసను, ఆహారాన్ని సమకూర్చుకుంటారు; ఎందుకంటే మనమున్న ఈ ప్రదేశం నిర్జనమైనది” అన్నారు. ఆయన వారితో, “మీరే వారికి కొంత ఆహారం ఇవ్వండి” అన్నారు. లూకా 9:12–13
ఈ లోకంలోని సమస్తమూ—కాలం ఆరంభం నుండి దాని అంతం వరకు—అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని ముందుగా సూచిస్తుందని లేదా ప్రతిబింబిస్తుందని చెప్పవచ్చు. ఎందుకు? ఎందుకంటే దివ్యసత్ప్రసాదం దేవుడే. అది మెస్సీయ, లోకరక్షకుడైన యేసుక్రీస్తు శరీరం, రక్తం, ఆత్మ, దైవత్వం. ఈ లోకం దేవుని ప్రతిరూపంలో సృష్టించబడింది కాబట్టి, మన మధ్య దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని అత్యంత సంపూర్ణంగా వ్యక్తపరిచే దివ్యసత్ప్రసాదపు ముద్రను కూడా అది కలిగి ఉంది.
ఆ దృఢమైన వాదనను వివరంగా అర్థం చేసుకోవడానికి, దివ్యసత్ప్రసాదం నిజంగా ఏమిటో మరింత లోతుగా పరిశీలిద్దాం. దివ్యసత్ప్రసాదం బలి, విందు రెండూ; వాస్తవ సాన్నిధ్యం, దైవిక సహవాసం రెండూ. అది క్రీస్తు శ్రమల స్మారకం, కల్వరి బలిని మళ్లీ సన్నిహితం చేయడం, పరలోక వివాహ విందు ఆనందాన్ని ముందుగానే రుచిచూడటం. దివ్యసత్ప్రసాదంలో కాలం, నిత్యత్వం ఒకదానినొకటి తాకుతాయి; పరలోకం తెరుచుకుంటుంది; రొట్టె, ద్రాక్షరసాల వినమ్ర చిహ్నాల మాటున దేవుడు తనను తాను పూర్తిగా మనకు ఇచ్చుకుంటారు. అయితే ఇవి కేవలం చిహ్నాలు మాత్రమే కావు. ప్రతిష్ఠీకరణ సమయంలో, యాజకుడు పలికే క్రీస్తు మాటల ద్వారా, రొట్టె, ద్రాక్షరసాల ద్రవ్యం మారి—ద్రవ్యపరివర్తన చెంది—దేవుని కుమారుని నిజమైన శరీర రక్తాలుగా అవుతుంది. వాస్తవంగా మనం స్వీకరించేది కృపకు ప్రతీకగా ఉన్న దేనినో కాదు, కృపకు మూలమైన ఆయననే.
మొదటగా, దివ్యసత్ప్రసాదం బలి, విందు రెండూ అని మనం చెప్పినప్పుడు, ఈ రహస్యం సృష్టిలోనే ముద్రించబడి ఉండటాన్ని చూస్తాం. ప్రతి పోషణకూ ఒక రకమైన త్యాగం అవసరం. విత్తనాలు గోధుమలను పండించడానికి ముందు నేలలో పడి మరణిస్తాయి; ద్రాక్షరసం తయారవడానికి ద్రాక్షపండ్లు నలగగొట్టబడతాయి. రొట్టెను పంచుకోవాలంటే దానిని విరవాలి; భూమి ఫలం మరణం ద్వారా జీవంగా మారుతుంది. అదేవిధంగా, దివ్యసత్ప్రసాదంలో మనం నిత్యజీవం కోసం పోషణ పొందేలా క్రీస్తు శరీరం విరవబడి అర్పించబడుతుంది, ఆయన రక్తం చిందించబడుతుంది. ప్రకృతిలోని ఈ క్రమం యాదృచ్ఛికం కాదు—వధింపబడి, ఇప్పుడు తననే మనకు ఆహారంగా ఇస్తున్న గొర్రెపిల్లను గుర్తించి స్వీకరించడానికి మనలను సిద్ధం చేసేలా అది సృష్టి నిర్మాణంలోనే పొందుపరచబడింది.
దివ్యసత్ప్రసాదం వాస్తవ సాన్నిధ్యం, దైవిక సహవాసం రెండూ అని మనం చెప్పినప్పుడు, దేవుడు దూరంగా ఉండి ప్రేమించరని మనం చూస్తాం. మానవావతారం నిత్య వాక్కును కాలంలోకి తీసుకువచ్చింది; దివ్యసత్ప్రసాదం ఆయనను మన శరీరాలలోకే తీసుకువస్తుంది. ఇది కేవలం సామీప్యం కాదు—ఇది ఐక్యత. క్రీస్తు మనలో నివసిస్తారు, మనం ఆయనలో నివసిస్తాం. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణలోని సాన్నిహిత్యం, ప్రవక్తల ద్వారా పలికిన దైవిక ఆకాంక్షకు నెరవేర్పు: “నా నివాసం వారితో ఉంటుంది; నేను వారి దేవుడనై ఉంటాను, వారు నా ప్రజలై ఉంటారు” (యెహెజ్కేలు 37:27). దివ్యసత్ప్రసాదం ఆ అంతర్నివాసానికి, సహవాసానికి అత్యంత గాఢమైన వ్యక్తీకరణ—అది రూపకాలంకారం కాదు, ఆధ్యాత్మిక రహస్యమూ వాస్తవమూ.
దివ్యసత్ప్రసాదం క్రీస్తు శ్రమల స్మారకమని, కల్వరి బలిని మళ్లీ మన సమక్షంలో ఉంచడమని, పరలోక వివాహ విందును ముందుగానే రుచి చూపించేదని మనం చెప్పినప్పుడు, మన బలిపీఠాలపై సిలువ ప్రత్యక్షమవడాన్ని చూస్తాం. అది సూచనల మరుగున ఉన్నా, దాని రక్షణశక్తి పూర్తిగా సజీవంగా ఉంది. ప్రతి దివ్యబలిపూజలోనూ, మరియమాతతోను యోహానుతోను కలిసి మనం సిలువ పాదాల చెంత నిలుస్తాం. ఎందుకంటే, ఒక్కసారే శాశ్వతంగా అర్పించబడిన బలి మళ్లీ మన సమక్షంలో ఉంచబడుతుంది—అది పునరావృతం కావడం కాదు, మనకోసం మళ్లీ ప్రత్యక్షం చేయబడటం. వధించబడిన గొర్రెపిల్లను స్వీకరిస్తున్నప్పుడు, మనం పరలోక మాధుర్యాన్ని, గొర్రెపిల్ల వివాహ విందులో భాగస్వామ్యాన్ని పొందుతాం. ఈ విధంగా దివ్యసత్ప్రసాదం గతాన్ని, వర్తమానాన్ని, భవిష్యత్తును ఏకం చేస్తుంది: సిలువ బలిని, ప్రస్తుతం మనం పొందుతున్న దివ్యసత్ప్రసాద ఐక్యతను, ఇంకా రాబోయే మహిమను.
దివ్యసత్ప్రసాదం పరిపూర్ణ ప్రేమ. అది స్వయంగా దేవుడే. క్రీస్తులో మన పరివర్తనకు అదే మూలం, నిత్యజీవం పట్ల మన నిరీక్షణ, మన ప్రయాణానికి బలం. దివ్యసత్ప్రసాదమే సర్వస్వం! ప్రస్తుతానికి రొట్టె, ద్రాక్షారసం రూపాల మరుగున ఉన్నప్పటికీ, లోక పాపాలను తొలగించే బలిపశువైన దేవుని గొర్రెపిల్ల ఒకరోజు సంపూర్ణంగా ప్రత్యక్షమవుతాడు. దేవుని నిత్య దర్శనంలో భాగం పొందే వరం అనుగ్రహించబడిన వారందరికీ, దివ్యసత్ప్రసాదంలో దాగి ఉన్న మర్మం మహిమతో వెల్లడవుతుంది.
ఆకలితో ఉన్నవారికి ఆహారం ఇవ్వడానికి అరణ్యంలో రొట్టెలను విస్తరింపజేసిన అదే యేసు, ఇప్పుడు తన సొంత శరీరరక్తాలతో మీకు ఆహారమిస్తున్నాడనే మర్మాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ మర్మాన్ని విశ్వసించండి. ఆయనను ఆరాధించండి. ఆయనను ప్రేమించండి. యోగ్యంగా ఆయనను స్వీకరించండి, ఎందుకంటే నిత్యజీవపు ఆహారం ఆయన ఒక్కడే. మీ జీవితానికి ఆది, అంతం, కేంద్రం ఆయన ఒక్కరే కావాలి.
దివ్యసత్ప్రసాద ప్రభువా, నేను నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను, ప్రేమిస్తున్నాను, పూజిస్తున్నాను. దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణలో నేను నిన్ను స్వీకరించే ప్రతిసారీ, నీవు నా ఆత్మలోకి ప్రవేశించి నన్ను సంపూర్ణంగా నీలో లీనం చేసుకోవాలని వినయంగా వేడుకుంటున్నాను. దివ్యబలిపూజలోను పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాద రూపంలోను ఇమిడి ఉన్న సమస్తాన్ని చూడటానికి నా కళ్లను, విశ్వసించడానికి నా హృదయాన్ని తెరువు. ఈ అతిపరిశుద్ధ సంస్కారం పట్ల మా భక్తిగౌరవాలను మరింతగా పెంచు, నీ కారుణ్యంతో మమ్మల్ని నింపివేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దివ్యప్రేమ యొక్క సౌమ్యశక్తి
యేసు అతి పరిశుద్ధ దివ్యహృదయ మహోత్సవం (ఎ సంవత్సరం)
“శ్రమిస్తూ, భారాలతో కృంగిపోయిన మీరందరూ నా దగ్గరకు రండి; నేను మీకు విశ్రాంతినిస్తాను. నా కాడిని మీపై ఎత్తుకొని, నా నుండి నేర్చుకోండి. ఎందుకంటే నేను సాత్వికుడను, హృదయంలో వినయముగలవాడను; అప్పుడు మీకు విశ్రాంతి లభిస్తుంది…” మత్తయి 11:28–29
సౌమ్యత, శక్తి అనే పదాలు తరచుగా పక్కపక్కన కనిపించవు. అయినప్పటికీ, యేసు దివ్యహృదయాన్ని ధ్యానించినప్పుడు, పరస్పర విరుద్ధమైనవిగా కనిపించే ఈ రెండు లక్షణాలు క్రీస్తు ప్రేమ అనే దివ్య మర్మంలో పరిపూర్ణంగా ఏకమవుతాయి.
ఆరాధనా సంవత్సర చక్రంలోని బి సంవత్సరంలో, ఒక సైనికుడు ఈటెతో మన ప్రభువు దివ్యహృదయాన్ని పొడిచిన ఘట్టాన్ని యోహాను సువార్త నుండి చదువుతాం—“వెంటనే రక్తమూ నీళ్లూ ప్రవహించాయి” (యోహాను 19:34). ఈ రోజు, ఎ సంవత్సరంలో, భిన్నమైనదైనా దానికి అనుబంధంగా ఉన్న మరో వెల్లడి మనకు వినిపిస్తుంది. మత్తయి సువార్తలో యేసు తన హృదయాన్ని మనకు తెరుస్తాడు; సైనికుని ఈటె ద్వారా కాదు, తన సొంత మాటల ద్వారా: “నా దగ్గరకు రండి…” ఆధ్యాత్మికంగా చెప్పాలంటే, మనకోసం పొడవబడబోయే ఆయన హృదయంలోకి ప్రవేశించమని మనకు ఆహ్వానం అందుతోంది. ఆ హృదయం నుండే కారుణ్యం కృపానదిలా ప్రవహిస్తుంది.
మృదువైన, సౌమ్యమైన, శక్తిమంతమైన ఈ మాటలు, దగ్గరకు రమ్మనే కరుణతో కూడిన పిలుపు మాత్రమే కావు. అవి ఆయనతో ఐక్యమవడానికి—ఆయనలో విశ్రాంతి పొందడానికి, ఆయనలో నివసించడానికి, ఇంకా లోతుగా చెప్పాలంటే, ఆయన దివ్యహృదయంలో జీవించడానికి—అందే దైవిక ఆహ్వానం. ఈ హృదయం ఆశ్రయస్థలం మాత్రమే కాదు; మనలను పరివర్తన చేసే ప్రేమ, బలం నిండిన కొలిమి కూడా.
యేసు దివ్యహృదయంలోకి ప్రవేశించడమంటే దేవుని ప్రేమకు కేంద్రస్థానంలోకే ప్రవేశించడం. ఆ ప్రేమ సాత్వికమైనది, వినయపూర్వకమైనది, అయినప్పటికీ అది సర్వశక్తిమంతమైనది, నిత్యమైనది కూడా. ఈ హృదయంలో మనకు కనిపించేది లోకాధికారపు సింహాసనం కాదు, దైవకారుణ్య సింహాసనం. బలవంతంగా పరిపాలించే రాజు కాదు, ఆత్మార్పణతోను కనికరంతోను ఏలే రాజాధిరాజు ఇక్కడ మనకు కనిపిస్తాడు. విశ్వాన్ని ఉనికిలో నిలిపి ఉంచేవాడు మనలను విశ్రాంతిలోకి ఆహ్వానిస్తున్నాడు. మన భారాలను తొలగించడం ద్వారా కాదు, వాటిని పంచుకొని తన ప్రేమ ద్వారా వాటిని పవిత్రపరచడం ద్వారా ఆయన అలా చేస్తున్నాడు.
“నా కాడిని మీపై ఎత్తుకోండి” అని యేసు చెప్పినప్పుడు, జీవితపు శ్రమల నుండి మనం తప్పించుకుంటామని ఆయన ఉద్దేశం కాదు. ఆ శ్రమలు ఆయన ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో పరివర్తన చెందుతాయని ఆయన భావం. కాడి మనలను ఆయనతో బంధిస్తుంది. ఆయన బయట నుండి దానిని మనపై మోపడు; బదులుగా, తన కాడిలోనే భాగం పంచుకోమని మనలను ఆహ్వానిస్తాడు—ఆయనతో కలిసి శ్రమించడానికి, ఆయనతో నడవడానికి, ఆయనతో బాధపడటానికి. అలా చేయడంలో, ఆయన మార్గం లోతైన అంతరంగ విశ్రాంతిని, శాంతిని ఇచ్చేదని మనం కనుగొంటాం. ఎందుకు? ఎందుకంటే ఆయన కాడి ప్రేమలో రూపొందించబడింది. ఆయన భారం కృప తోడ్పాటుతో మోయబడుతుంది కాబట్టి అది తేలికైనది.
దివ్యహృదయం కేవలం మన ఆదరణకు, భక్తికి పాత్రమైనది మాత్రమే కాదు; ఆశ్రయాన్ని, బలాన్ని, దైవ ఐక్యాన్ని కోరుకునే వారందరికీ అది నివాసస్థలం. దివ్యహృదయంలో విశ్రాంతి పొందడమంటే, మనకు మనమే చాలనే భ్రమలను విడిచిపెట్టి, మన ఆందోళనలను ఆయనపై మోపి, మన మేలును చూసుకునే ఆయన చిత్తానికి మనలను పూర్తిగా అప్పగించుకోవడం. ఒంటరిగా శ్రమించడాన్ని విడిచిపెట్టి, తానే మార్గం, సత్యం, జీవం అయిన ఆయనతో అడుగులో అడుగు వేస్తూ నడవడం ప్రారంభించడం.
మనం యేసు దివ్యహృదయంలో నివసించినప్పుడు, ఆయనతో ఐక్యంగా జీవిస్తాము; అప్పుడు ఆయన మనలోను, మన ద్వారా ఇతరులలోను కార్యం చేయడం ప్రారంభిస్తారు. అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా, తండ్రికి ఆయన స్వయంగా చేసిన ప్రార్థనలో మనమూ పాలుపంచుకునేలా ఆకర్షింపబడతాము. తన ఆహ్వానాన్ని అందించడానికి కొద్దిముందు ఆయన చేసిన ప్రార్థన ఇదే: “పరలోకానికీ భూలోకానికీ ప్రభువైన తండ్రీ, నిన్ను స్తుతిస్తున్నాను…” అలాగే, “నా తండ్రి సమస్తమును నాకు అప్పగించాడు” (మత్తయి 11:25, 27).
యేసులో మనం తండ్రిని స్తుతించి, ఆయన నామాన్ని—ఆయన స్వరూపాన్నే—పవిత్రమైనదిగా ఘనపరుస్తాము. అలా ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి విన్నపమైన “నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక” అనేదాన్ని నెరవేరుస్తాము. క్రీస్తులో, ఆయన దివ్యహృదయంలో నివసించేవారిగా, సమస్తమూ మనకు కూడా అప్పగించబడిందని నిజంగా చెప్పగలము: దేవుని కుమారత్వపు పరిపూర్ణత, రాజ్య వారసత్వం, ఆయన కారుణ్య కార్యంలో పాలుపంచుకునే ఆనందం. ఇంతకన్నా మహిమాన్వితమైనది మరేదీ ఉండదు. మన వంతుగా, ఆయన సౌమ్యమైన, శక్తిమంతమైన ఆజ్ఞకు మనం స్పందిస్తే చాలు: “నా దగ్గరకు రండి…”
యేసు మీకు అందిస్తున్న ఆహ్వానాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు మోస్తున్న ఏ భారాలను ఆయన మీతో కలిసి మోయాలని కోరుకుంటున్నారు? మీ ఆందోళనల్లో వేటిని ఆయన ప్రేమాగ్నికి అప్పగించాలి? ఆయన హృదయంలో మీరు జీవించడం, మీ హృదయంలో ఆయన జీవించడానికి అనుమతించడం మీకు ఏమని అర్థమవుతుంది? సంకోచించకుండా ఆయన దగ్గరకు రండి; అప్పుడు దైవానుగ్రహం ద్వారా మీ భారాలు రూపాంతరం చెందుతాయి.
యేసు అతి పవిత్ర దివ్యహృదయమా, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను. నేటి మహోత్సవం గురించి నాకున్న అవగాహనను కేవలం ఒక భక్తి ఆచరణకన్నా ఎంతో గొప్పదిగా మార్చు—దానిని ఒక జీవన విధానంగా చేయి. ప్రియ ప్రభువా, నీ ఆహ్వానానికి “అవును” అని సమాధానమిస్తూ, సంకోచించకుండా నీ దగ్గరకు వస్తున్నాను. నీ కారుణ్య హృదయంలో నన్ను ఇముడ్చుకొని, ప్రతిరోజూ నీతో ఐక్యంగా జీవించడం నాకు నేర్పు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ధారగా ప్రవహించిన దివ్యప్రేమ
యేసు అతి పవిత్ర దివ్యహృదయ మహోత్సవం (సంవత్సరం B)
అయితే వారు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, ఆయన అప్పటికే మరణించారని చూసి, ఆయన కాళ్లను విరగగొట్టలేదు. కానీ ఒక సైనికుడు తన ఈటెతో ఆయన ప్రక్కను పొడిచాడు; వెంటనే రక్తమూ నీరూ ప్రవహించాయి. యోహాను 19:33––34
ఆదాము నిద్రిస్తున్నప్పుడు ఆయన ప్రక్కనుండి హవ్వ రూపొందించబడిందని గుర్తుచేసుకోండి. అదేవిధంగా, క్రీస్తు సిలువపై మరణనిద్రలో ఉన్నప్పుడు, ఆయన ప్రక్కనుండి ఆయన వధువైన సభ రూపొందింది. యేసు సిలువపై నుండి “సమాప్తమైనది” అని బిగ్గరగా పలికి, తన ప్రాణాన్ని అప్పగించిన తరువాత, సైనికుడు ఈటెతో ఆయన దివ్యహృదయాన్ని పొడిచాడు; అప్పుడు “వెంటనే రక్తమూ నీరూ ప్రవహించాయి.” రక్షణ చరిత్రలోని ఈ స్వల్పమైనా ఎంతో గంభీరమైన క్షణాన్ని గురించి శతాబ్దాలుగా సభాపితరులు ధ్యానిస్తూ, ఆ నీటిలో జ్ఞానస్నానపు ఊటనూ, ఆ రక్తంలో పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదాన్నీ దర్శించారు. ఈ రెండూ కలిసి, సభను నిలబెట్టే, ప్రతి ఆత్మను పవిత్రపరచే దైవానుగ్రహాన్ని సూచిస్తాయి.
సభ సభ్యులమైన మనం ఈ అనుగ్రహాన్ని స్వీకరించేవారము. జ్ఞానస్నానం పొందినప్పుడు, మన ఆత్మపై చెరగని ముద్రగా సభ పేర్కొనే దానిని పొందుతాము (చూడండి: కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం 1272). ఆ ముద్ర, లేదా ఆధ్యాత్మిక లక్షణం, మనలను శాశ్వతంగా క్రీస్తు పోలికలోకి మార్చి, ఆయన శరీరమైన సభలో మనలను భాగంగా చేస్తుంది. అంటే, ఇప్పుడు మన అసలైన గుర్తింపు ఆయనలోనే ఉంది. ఆయన గాయపడిన హృదయం నుండి ధారగా ప్రవహించిన అనుగ్రహంతో ముద్రించబడిన, విడదీయలేని బంధంతో మనం ఆయనకు చెందినవారమయ్యాము.
అదేవిధంగా, దివ్యసత్ప్రసాదం కేవలం ప్రేమకు చిహ్నం మాత్రమే కాదు; అది దివ్యప్రేమకు మూలమూ, దాని సారమూ అయి ఉంది. బలిపీఠపు అతి పవిత్ర సంస్కారంలో, క్రీస్తు ప్రక్కనుండి ప్రవహించిన అమూల్య రక్తాన్ని ఆయన శరీరం, ఆత్మ, దైవత్వంతో సహా స్వీకరిస్తాము. ఈ రక్తం ప్రవహించిన దివ్యహృదయం ప్రతి దివ్యబలిపూజలో ప్రతి బలిపీఠంపైనా ప్రత్యక్ష సాన్నిధ్యంగా ఉంటుంది. దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా మనం పోషణ పొందడమే కాక, ఆయన హృదయ రహస్యంలోకి మరింత లోతుగా ఆకర్షింపబడతాము. ఇక్కడే మనం దైవప్రేమాగ్నిలోకి ప్రవేశించి, మన రక్షణ కోసం దేనినీ—తన చివరి రక్తపు బొట్టును సైతం—దాచుకోకుండా సమస్తమూ సమర్పించిన ఆయన ద్వారా రూపాంతరం చెందుతాము.
ఈ సంస్కారాల ద్వారా మనం క్రీస్తు పోలికలోకి మార్చబడటమే కాదు; గాయపడిన ఆయన హృదయంతో ఐక్యంగా కార్యం చేయడానికి, లోకంలో ఆయన ప్రేమకు, కారుణ్యానికి కనిపించే చిహ్నాలుగా, సాధనాలుగా మారడానికి కూడా పిలువబడుతున్నాము. సంస్కార అనుగ్రహం ప్రవహించే ఊట యేసు దివ్యహృదయం ఒక్కటే అయినప్పటికీ, జ్ఞానస్నానం, దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా ఆయనతో ఐక్యమైన మనం, అదే అనుగ్రహాన్ని మోసే పాత్రలుగా—ఇతరులకు ఆయన దివ్యప్రేమను అందించేవారిగా, దానికి సాక్షులుగా—మారడానికి ఆహ్వానించబడుతున్నాము.
దైవప్రేమ సాధనాలుగా, అలసిపోయి భారాలతో కుంగిపోయినవారికి క్రీస్తు హృదయపు మృదుత్వాన్ని అందించడానికి మనం పిలువబడ్డాం. మనం పాపికి కరుణా వచనాలు పలకాలి, బాధపడేవారిపట్ల కనికరం చూపాలి, తమను మరచిపోయారని లేదా ప్రేమించేవారెవరూ లేరని భావించేవారిపట్ల ప్రేమలో స్థిరంగా ఉండాలి. ప్రతి ప్రేమకార్యం దివ్యహృదయం నుండి మన ద్వారా ప్రవహించే కృపావరంగా మారి, ఒక్కొక్క ఆత్మను పునరుద్ధరిస్తూ లోకాన్ని నూతనపరుస్తుంది.
లోకంపై కృపను, కరుణను కుమ్మరిస్తున్న యేసు పవిత్రమైన, పొడవబడిన హృదయ స్వరూపం మనసును గాఢంగా తాకుతుంది. మనం ఆయన వైపు తిరిగి, ఆయన పవిత్రతకు జరిగిన అవమానాలకు పరిహారం చేస్తూ, ఆయన ప్రక్క నుండి ప్రవహించే కరుణాసాగరానికి మనలను తెరచుకున్నప్పుడు, అది మొదట మనకు ఓదార్పునిస్తుంది. అయితే మనం పొందినది మనలోనే ఎన్నటికీ నిలిచిపోకూడదు. మన హృదయాలలో కుమ్మరించబడిన కృపను, కరుణను మనకోసమే దాచుకోలేము. ఆయన హృదయాన్ని దర్శించడం, అదే కృపను, కరుణను మన హృదయాల నుండి బయటకు ప్రవహించనివ్వమనే ఆహ్వానం కూడా—ఒక పిలుపు. యేసుతో ఐక్యమై, మన హృదయాలు ప్రేమలో పూర్తిగా సమర్పించబడాలి: ఆరాధనలో తండ్రికి సంపూర్ణంగా అర్పించబడి, ప్రేమతో ఇతరుల కోసం త్యాగపూర్వకంగా సమర్పించబడాలి. ఇదే ప్రేమ. ఇదే దివ్యహృదయం. మనం జీవించవలసినది ఈ హృదయంలోనే; మనం కార్యాలు చేయవలసినది ఈ హృదయ ప్రేరణతోనే.
క్రీస్తు పొడవబడిన హృదయం నుండి ప్రవహించే అనంత కరుణను గురించి నేడు ధ్యానించండి. మీరు ఆయన నుండి పొందిన వాటిలో దేనిని ఇప్పుడు ఇతరులకు ఇవ్వమని ఆయన మిమ్మల్ని అడుగుతున్నారు? మీ చుట్టూ ఎవరికి ఓదార్పు, కనికరం లేదా ఆయన హృదయాన్ని పోలిన హృదయం ఇచ్చే మౌనసాక్ష్యం అవసరం? దివ్యహృదయాన్ని తిలకించండి; ఆయన ప్రేమ మీ జీవితం కానివ్వండి. ఆయన హృదయంలో జీవించండి; అందులోని అపరిమిత కరుణకు సాధనంగా మారండి.
నా పాపాల నిమిత్తం పొడవబడిన, కృపాకరుణల ఊటవైన యేసు అతి పవిత్ర దివ్యహృదయమా, నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను; జ్ఞానస్నానమును, అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదమును వరాలుగా ఇచ్చినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నేను నీతో ఐక్యమై జీవిస్తూ, లోకంలో పరివర్తన కలిగించే నీ ప్రేమకు నమ్మకమైన సాధనంగా మారేలా నన్ను నీ హృదయంలోకి ఆకర్షించు. సాత్వికమూ వినయమూ గల హృదయుడవైన యేసూ, నా హృదయాన్ని నీ హృదయమువలె చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మంచి కాపరి దివ్యహృదయం
యేసు అతి పవిత్ర దివ్యహృదయ మహోత్సవం (సంవత్సరం C)
“‘నాతో కలిసి సంతోషించండి, ఎందుకంటే తప్పిపోయిన నా గొర్రె దొరికింది.’ నేను మీతో చెబుతున్నాను, అదే విధంగా పశ్చాత్తాపం అవసరం లేని తొంభై తొమ్మిది మంది నీతిమంతుల కంటే పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరిగే ఒక్క పాపిని గురించి పరలోకంలో ఎక్కువ ఆనందం కలుగుతుంది.” లూకా 15:6–7
నేటి సువార్తలో యేసు తన హృదయ పవిత్రతను మనకు వెల్లడిస్తున్నారు: అది పొడవబడినా ఆనందించే కాపరి హృదయం; తిరస్కారంతో గాయపడినా తప్పిపోయినవారిపట్ల ప్రేమతో పొంగిపొర్లే హృదయం. ఈ వెల్లడి మనపట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ లోతును చూపడమే కాకుండా, ఇతరులపట్ల, ముఖ్యంగా పాపులపట్ల, మనం కలిగి ఉండాలని పిలువబడుతున్న ప్రేమ ఎంత గాఢమైనదో కూడా తెలియజేస్తుంది.
తొంభై తొమ్మిది గొర్రెలను విడిచిపెట్టి, తప్పిపోయిన ఒక్క గొర్రెను వెదకడానికి యేసు వెళ్లడం దైవకారుణ్యాన్ని పరిపూర్ణంగా చిత్రిస్తుంది. దివ్యహృదయం ఆత్మల ఉపయోగాన్ని బట్టి వాటిని అంచనా వేయదు. తప్పిపోయినవారిని వెదకడానికి అవసరమైన శ్రమను భారంగా భావించదు. బదులుగా, దారితప్పిన ఒక్కరి కోసమైనా తనను తాను పూర్తిగా ధారపోస్తుంది. తప్పిపోయిన ఆత్మ దొరికినప్పుడు యేసు మందలించరు, అవమానించరు; ఆ ఆత్మను పైకెత్తి, తన భుజాలపై ఉంచుకుని, ఆనందంతో ఇంటికి తీసుకువెళ్తారు. యేసు దివ్యహృదయ భక్తి మన ముందుంచే స్వరూపం ఇదే: ముందుకు సాగే, వెదికే, మోసుకుపోయే, ఆనందించే, అపరిమితంగా ప్రేమించే హృదయం.
పదిహేడవ శతాబ్దంలో, ఫ్రాన్సు దేశానికి చెందిన సందర్శన సన్యాసినుల సంఘంలోని పునీత మార్గరెట్ మేరీ అలకోక్కు వరుసగా దర్శనాలు కలిగాయి. వాటిలో యేసు జ్వలించే తన హృదయాన్ని కరుణా ఊటగా వెల్లడించారు—అది మానవుల ఉదాసీనత వల్ల గాయపడినా, కనికరంతో పొంగిపొర్లుతోంది. క్రీస్తు శరీరరక్తాల మహోత్సవ అష్టదినోత్సవం తరువాత వచ్చే శుక్రవారం తన హృదయ గౌరవార్థం ఒక పండుగను స్థాపించాలని ఆయన కోరారు; ఈ భక్తిని వ్యాప్తి చేసే బాధ్యతను ఆమెకు అప్పగించారు. దాదాపు అదే కాలంలో పునీత జాన్ యూడ్స్ కూడా దివ్యహృదయ భక్తిని ప్రోత్సహించి, దాని గౌరవార్థం దివ్యబలిపూజను, దివ్యస్తుతి ప్రార్థనలను రచించారు. ఈ భక్తి స్థానికంగా ప్రారంభమైనప్పటికీ, పునీత మార్గరెట్ మేరీ మరణానంతరం సభ ఆమోదాన్ని పొందింది. పునీత క్లాడ్ దె లా కొలంబియేర్, యేసుసభ సభ్యులు దీనిని విశేషంగా ప్రోత్సహించారు. చివరికి 1856లో 9వ పయస్ పాపుగారు ఈ పండుగను రోమన్ పంచాంగంలో చేర్చినప్పుడు దీనికి సార్వత్రిక గుర్తింపు లభించింది.
ఈ మహోత్సవం యొక్క అంతరార్థం క్రీస్తు అక్షయమైన ప్రేమను వేడుకగా జరుపుకోవడమే—పాపిని వెదికి, తిరస్కారాన్ని అనుభవించినా, మనం తిరిగి రావాలనే కోరికతో ఇంకా జ్వలిస్తూనే ఉండే ప్రేమ అది. ముఖ్యంగా చల్లబడిన భక్తి, పవిత్ర వస్తువుల అపవిత్రీకరణ, ఉదాసీనతలకు ప్రతిస్పందనగా పరిహార క్రియల ద్వారా యేసు హృదయాన్ని ఓదార్చమనే పిలుపు ఇది. అంతేకాక, ఆ హృదయంలో నివసించమనే ఆహ్వానం కూడా ఇది—అది ప్రేమాగ్ని కొలిమి; అందులో మన హృదయాలు కూడా జ్వలించి ఆయన హృదయంవలె మలచబడతాయి.
యేసు దివ్యహృదయాన్ని గౌరవించడానికి ఉత్తమ మార్గం ఆయన హృదయంతో ఐక్యమై జీవించడమే. దేవుడు మన సంపూర్ణ స్తుతిని, భక్తిని కోరుకుంటారు; వాటిని పొందడానికి అర్హులు కూడా. అయినప్పటికీ, ఆయన కృపా సహాయంతో ఆయన చూపే కరుణనే మనమూ చూపుతూ, ఆయన హృదయంవలె మలచబడినప్పుడే ఆయన హృదయానికి అత్యధిక గౌరవమూ ఓదార్పూ లభిస్తాయి.
దారి తప్పినవారి గురించి ఆలోచించండి. వారి పట్ల మీరు ఎలా స్పందిస్తారు? వారి గురించి ఏమనుకుంటారు? మన పతనమైన మానవ స్వభావం వల్ల, మనం తరచుగా పాపిని విమర్శించడానికి, వారిని చూసి కలవరపడటానికి, ఆగ్రహించడానికి, వెంటనే ఖండించడానికి మొగ్గుచూపుతాం. అయితే యేసు పాపుల పట్ల—మనతో సహా—అలా ప్రవర్తించరు. నిజమే, మనం దేవుని భయభక్తులు కలిగించే మహిమ ఎదుట నిలిచినప్పుడు, ఆయన న్యాయం వెల్లడి అవుతుంది. కానీ ఈ జీవితం దైవకారుణ్య సమయం—దానిని సమృద్ధిగా స్వీకరించడానికీ, పంచడానికీ ఇచ్చిన సమయం.
మీరు గానీ, మీరు ప్రేమించేవారు గానీ దారి తప్పి—ఎంతో దూరం వెళ్లిపోయినా—తప్పిపోయిన ప్రతి గొర్రెపైనా యేసు చూపు నిలిచే ఉందని నేటి మహోత్సవం మీకు గుర్తుచేయనివ్వండి. ప్రతి ఒక్కరినీ వెదకడంలో ఆయన ఎన్నడూ అలసిపోరు. మీ భక్తి చల్లారిపోయి ఉంటే, ఆయన హృదయం ఇప్పటికీ మీ పట్ల ప్రేమతో జ్వలిస్తోందని తెలుసుకోండి. మీకు మీరు అయోగ్యులుగా, హృదయం విరిగిపోయినట్లుగా లేదా దారి తప్పిపోయినట్లుగా అనిపిస్తే, ఆయన మిమ్మల్ని ఇంటికి మోసుకెళ్లడానికి మీరు అనుమతించినప్పుడు పరలోకంలో ఆనందం వెల్లివిరియడానికి సిద్ధంగా ఉందని తెలుసుకోండి. పవిత్ర హృదయం పట్ల భక్తి కేవలం ఒక భక్తి ఆచారం కాదు—అది దైవప్రేమకు ప్రతిస్పందన; మిమ్మల్ని కనుగొనే వరకు విశ్రమించని ప్రేమకు ప్రతిస్పందన.
యేసు మీ హృదయాన్ని ఎంత గాఢంగా కోరుకుంటున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన పవిత్ర హృదయం మూసుకుపోలేదు; ఆయన కారుణ్యాన్ని ఏదీ అడ్డుకోకుండా ఉండేలా అది పొడవబడి తెరచి ఉంది. మీ జీవితంలో ఏ అంశాలు ఇంకా దారి తప్పుతున్నాయి? ఏ గాయాలను ఆయన తన భుజాలపై మోయవలసి ఉంది? మీ తిరిగి రాకను చూసి ఆనందించే ఆ హృదయం వైపు చూడండి; అక్కడే మీ నివాసాన్ని కనుగొనండి.
ప్రేమతో జ్వలించే అగ్నికుండమైన యేసు పరమపవిత్ర హృదయమా, నాపై ప్రేమకోసం పొడవబడిన హృదయమా, నిన్ను ఆరాధిస్తూ నన్ను పూర్తిగా నీకు అప్పగించుకుంటున్నాను. నేను దారి తప్పినప్పుడు నన్ను వెదుకు, నేను పడిపోయినప్పుడు నన్ను లేవనెత్తు, పరలోక ఆనందానికి నన్ను మోసుకెళ్లు. ప్రేమ, పాపపరిహారం, నమ్మకంతో కూడిన క్రియల ద్వారా నా హృదయం నీ హృదయాన్ని ఓదార్చుగాక. సాత్వికమూ వినయమూ గల హృదయుడవైన యేసూ, నా హృదయాన్ని నీ హృదయంలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దైవ రహస్యాల నిధి
మరియమ్మ విమల హృదయ స్మరణోత్సవం
“కుమారా, మాకు ఇలా ఎందుకు చేశావు? నీ తండ్రి, నేనూ ఎంతో ఆందోళనతో నీ కోసం వెదుకుతున్నాం.” అందుకు ఆయన వారితో, “మీరు నా కోసం ఎందుకు వెదికారు? నేను నా తండ్రి ఇంటిలో ఉండాలని మీకు తెలియదా?” అని అన్నారు. కానీ ఆయన తమతో చెప్పిన మాట వారికి అర్థం కాలేదు. ఆయన వారితోపాటు బయలుదేరి నజరేతుకు వచ్చి, వారికి విధేయుడై ఉన్నారు; ఆయన తల్లి ఈ సంగతులన్నిటినీ తన హృదయంలో భద్రపరచుకుంది. లూకా 2:48–51
యేసు శైశవ దశకూ బహిరంగ పరిచర్యకూ మధ్య గడిపిన మరుగైన జీవితంలోని ఒక ఘట్టాన్ని వెల్లడించే ఏకైక సువార్త భాగం ఇదే. నజరేతులోని ఇంటిలో ఎన్నో పవిత్రమైన క్షణాలు ఉండేవని నిశ్చయంగా చెప్పవచ్చు. యేసు సాధారణ పనులలో కూడా దైవమహిమకు సంబంధించిన లెక్కలేనన్ని సూచనలను మరియ చూసిందని మనం నమ్మకంగా చెప్పవచ్చు. అయినప్పటికీ, పవిత్రాత్మ ప్రేరణతో పవిత్ర లూకా ఈ ప్రత్యేక సంఘటనను చేర్చారు. ఎందుకు?
దీనిని మనం పరలోకంలో మాత్రమే పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలిగినా, ఇది చేర్చబడటం ద్వారా మనం దీని నుండి ఒక గాఢమైన సత్యాన్ని నేర్చుకోవాలని దేవుడు కోరుతున్నారని తెలుస్తోంది. భక్తిగల యూదులుగా, పవిత్ర కుటుంబ సభ్యులు ప్రతి సంవత్సరం పాస్కా పండుగ కోసం యెరూషలేముకు ప్రయాణించేవారు—దాదాపు ఇరవై ఒక్క సంవత్సరాల తరువాత యేసు సిలువ వేయబడబోయేది కూడా అదే పండుగ నాడే. పండుగ తరువాత వారు బంధువులు, స్నేహితుల బిడారుతో కలిసి తిరుగు ప్రయాణమయ్యారు. అయితే పన్నెండేళ్ల యేసు దేవాలయంలోనే ఉండిపోయారు. ఆయన తమతో లేరని గుర్తించేలోపు మరియ, యోసేపు ఒక రోజంతా ప్రయాణించారు. ఇది వారికి ఆయనపై ఉన్న గాఢమైన నమ్మకాన్నీ, ఆయనకు తమ బంధువులతో ఉన్న సాన్నిహిత్యాన్నీ చూపిస్తుంది. ఆయన కనిపించడం లేదని గ్రహించిన వెంటనే వారు యెరూషలేముకు తిరిగి వెళ్లి మూడు రోజులపాటు వెదికారు—ఇది యేసు సమాధిలో గడపబోయే మూడు రోజులకు ప్రవచనాత్మక సూచన.
ఈ వాక్యభాగం చేర్చబడి ఉండటానికి ఒక కారణం, ఈ రోజు మనం గౌరవించే మరియ నిర్మల హృదయానికి సంబంధించిన ఒక మౌలిక సత్యాన్ని వెల్లడించడం కావచ్చు. సమస్త పాపాల నుండి విముక్తమైన ఆమె హృదయం, మానవ హృదయాల పరిపూర్ణతకు ప్రతిరూపం. అయినప్పటికీ, యేసు కనిపించడం లేదని తెలిసినప్పుడు ఆమె “ఎంతో ఆందోళన” అనుభవించింది. ఇక్కడ వాడిన గ్రీకు పదం లోతైన మానసిక వేదనను లేదా దుఃఖాన్ని సూచిస్తుంది. “ఆందోళన” అనే మాట భయాన్ని లేదా అపరిపూర్ణతను సూచించవచ్చు. అయితే మరియ దుఃఖం పవిత్రమైన దుఃఖం—అష్టభాగ్యాలలో ఒకటి. ఆమె అనుభవించిన బాధ ఆమె ప్రేమలోని పరిపూర్ణతను చూపిస్తుంది; అది పరిపూర్ణ ప్రేమ నుండి పుట్టిన లోతైన మాతృవేదన.
యేసు చెప్పినది మరియకు “అర్థం కాలేదు” అని కూడా మనకు చెప్పబడింది. ఆమె ఆత్మలో ఏదో లోపం ఉందని దీని భావం కాదు. తన గర్భధారణ క్షణం నుండే జన్మపాపం నుండి కాపాడబడిన మరియ, దైవసత్యాలను గ్రహించడానికి తోడ్పడే అవగాహన వరాన్ని పరిపూర్ణంగా కలిగి ఉంది. పవిత్ర తోమా అక్వినాస్ వివరించినట్లుగా, ఈ వరం మన అంతరంగ వైఖరిని పరిపూర్ణం చేస్తుంది—సంపూర్ణ వినయం, అనుగ్రహానికి మనసు తెరిచి ఉండటం, దానిని స్వీకరించే సంసిద్ధత మరియలో పూర్తిగా ఉన్నాయి. కానీ భూమిపై ఆమెకు దేవుని సాక్షాత్ దర్శన భాగ్యం లేదు; ఆమె పిలుపుకు అవసరమైనదాన్ని మాత్రమే దేవుడు వెల్లడించారు. ఆమెకు అర్థం కాకపోవడం ఆధ్యాత్మిక అంధత్వం కాదు; ఇంకా వెల్లడికాని ఒక దైవ రహస్యాన్ని విస్మయభరితంగా ధ్యానించడం. ఆ క్షణంలో దేవుడు ఆమె నుండి కోరింది ప్రేమ, దుఃఖం, నమ్మకం.
అందుకే, నేటి సువార్త ముగింపులో, “ఆయన తల్లి ఈ సంగతులన్నిటినీ తన హృదయంలో భద్రపరచుకుంది” అని వింటాం. పూర్తిగా అర్థం కానిదాన్ని ఆమె కొట్టిపారేయలేదు—దానిని మననం చేసుకుంది. ఆమె నిర్మల హృదయం దైవ రహస్యాల నిధిగా మారింది. ఒక్కో రహస్యం ఆమెకు వెల్లడైన కొద్దీ, దానిని తనలో ఇముడ్చుకుంటూ ఆమె హృదయం విశాలమవడంతో, కాలక్రమేణా ఆ నిధి పెరుగుతూ వచ్చింది.
మరియమాత విమల హృదయాన్ని గౌరవిస్తున్న మనం, నేడు ఆమె ఆంతరంగిక జీవితపు లోతును, ముఖ్యంగా దుఃఖం, అయోమయం, మౌనంతో కూడిన క్షణాలలో ఆమె ఆంతరంగిక జీవితాన్ని ధ్యానిద్దాం. ఆమె హృదయానికి బాధల నుండి మినహాయింపు లేదు; అయితే ఆ బాధలను పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో, నమ్మకంతో స్వీకరించేందుకు అది పరిశుద్ధపరచబడింది. మీరు ఆందోళన లేదా అనిశ్చితిని ఎదుర్కొనే క్షణాలలో, ఆమె పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని, దేవుని చిత్తాన్ని స్వీకరించేందుకు ఆమె చూపిన అచంచలమైన సంసిద్ధతను, ఆమె ధ్యానమయమైన మౌనాన్ని అనుకరించేందుకు కృషి చేయండి. ఆమె చేసినట్లే దివ్య రహస్యాలను మననం చేయండి. ప్రేమతో బాధలను భరించడం, విశ్వాసంతో అన్వేషించడం, మీ జీవితంలో దేవుని కార్యం కంటికి కనిపించనప్పుడు కూడా దానిని అమూల్యంగా హృదయంలో దాచుకోవడం ఎలాగో ఆమె విమల హృదయం మీకు నేర్పనివ్వండి.
దుఃఖంతో ఛేదించబడి, ప్రేమతో జ్వలించే మరియమాత విమల హృదయమా, నా హృదయాన్ని నీకు అప్పగిస్తున్నాను. దేవుని చిత్తం నాకు అర్థం కానప్పుడు, నా కోసం ప్రార్థించు. నాకు దుఃఖం కలిగినప్పుడు, దానిని ప్రేమతో సమర్పించడం నాకు నేర్పు. నీ హృదయం వలె నా హృదయాన్ని కూడా పవిత్రంగా, వినయంగా, అన్ని విషయాలలో దేవునికి తెరచి ఉండేలా మలచు. అత్యంత విశ్వాసపాత్రురాలైన తల్లీ, నీవు చేసినట్లే నేను కూడా క్రీస్తు రహస్యాలను ఎల్లప్పుడూ నా హృదయంలో దాచుకొని మననం చేసేలా నా కోసం ప్రార్థించు. దేవమాతయైన మరియా, మా కోసం ప్రార్థించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
