
వెలుగు మెరుస్తూ,
నీరు చిమ్ముతూ,
నీవెలా నిద్రించగలవు?
ఉరుములు గర్జిస్తూ,
వాన ధారలు కురుస్తూ,
అయినా నీ నుంచి ఒక్క శబ్దమూ లేదు.
అలలు ఎగసిపడుతూ,
వేదనతో విలవిలలాడుతూ,
అటూ ఇటూ విసిరివేయబడుతూ.
శ్రద్ధ నిర్లక్ష్యమవుతూ,
ఆశ నిరాశ చెందుతూ,
నేనెక్కడికి వెళ్ళాలి?
తుఫాను విరుచుకుపడుతూ,
భయం ఆవరిస్తూ,
అగాధాన్ని తలపోస్తూ.
దూకుతూ, మునుగుతూ,
పిలుస్తూ, ఆలోచిస్తూ:
నేను నిద్రలో ఉన్నానా?
హృదయం మేల్కొంటూ,
ఆశలో పాలుపంచుకుంటూ,
నీ ఆజ్ఞతో.
జలాలు చీలుతుండగా,
ప్రేమ చాస్తోంది
నీ రక్షణ హస్తాన్ని.
దయ్యాలు నిశ్శబ్దమవుతూ,
నిశ్చలత వేగంగా వ్యాపిస్తూ
సముద్రమంతటా.
గాలి విధేయత చూపుతూ,
యేసు పలుకుతూ:
“నాపై విశ్వాసం ఉంచండి.”
భవిష్యత్తులో పయనిస్తూ,
ధైర్యం సన్నగిల్లుతుంటే,
నన్ను సురక్షితంగా ఉంచు.
తుఫాను గాలులు ఉధృతంగా వీస్తుండగా,
నీ కారుణ్యంపై నమ్మకం ఉంచుతూ,
నాకు నిద్రించడం నేర్పు.
– ఫాదర్ తిమోతి జె. డ్రేపర్
