Polski

Katedra świętego Piotra

Święty Piotr na tronie w otoczeniu świętych, autor: Giovanni Battista Cima da Conegliano

22 lutego: Katedry świętego Piotra, Apostoła — święto

Kolor liturgiczny: biały
Wersja: pełna – krótka

Cytat:
Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. ~Mateusz 16:17–19

Refleksja: W Bazylice św. Piotra w Rzymie uwagę odwiedzających natychmiast przyciąga wielkie alabastrowe okno na tylnej ścianie absydy, przedstawiające Ducha Świętego w postaci gołębicy. Poniżej okna znajduje się starożytne drewniane krzesło, które, jak się uważa, było używane przez świętego Piotra. W XVII wieku słynny artysta Bernini umieścił to starożytne krzesło w oprawie z brązu, po czym ustawiono je nad ołtarzem w absydzie. Krzesło otaczają posągi czterech wczesnych doktorów Kościoła. Dwaj z nich reprezentują Kościół wschodni: święty Jan Chryzostom i święty Atanazy. Dwaj reprezentują Kościół zachodni: święty Ambroży i święty Augustyn. Ci wielcy święci reprezentują powszechność Kościoła, zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie, a także jedność ich nauczania teologicznego z autorytetem biskupa Rzymu. Nad krzesłem znajdują się dwaj aniołowie, którzy wspólnie trzymają tiarę z trzema koronami, używaną przez biskupa Rzymu, symbolizującą, że jest on ojcem królów, władcą świata i namiestnikiem Chrystusa. W drugiej ręce każdy z aniołów trzyma klucz, symbolizujący władzę biskupa Rzymu w sprawach wiary i moralności.

Dzisiejsze święto jest uczczeniem nie tylko tego krzesła jako cennej relikwii z czasów świętego Piotra, lecz także wszystkiego, co ono oznacza. Święto to było oficjalnie obchodzone w Rzymie już w IV wieku, jednak prymat świętego Piotra i jego następców otaczano czcią od chwili, gdy Jezus powierzył Piotrowi jego wyjątkową misję.

W Ewangelii według świętego Mateusza 16:13–20 znajdujemy rozmowę Jezusa z Jego uczniami, która stanowi podstawę dzisiejszego święta oraz naszej wiary w wyjątkową i powszechną władzę świętego Piotra i jego następców. Jezus zapytał uczniów: „[Z]a kogo wy Mnie uważacie?”. Szymon odpowiedział: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Po tym wyznaniu wiary Jezus zmienił imię Szymona na Piotr, mówiąc do niego: „Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr (Petros), i na tej Skale (petra) zbuduję Kościół mój”. „Piotr” po grecku to Petros. Greckie słowo petra oznacza mocną formację skalną, która jest stała, niewzruszona i trwała. Jezus postanowił zatem uczynić Piotra mocnym, stałym i niewzruszonym skalnym fundamentem, na którym Kościół miał zostać zbudowany i trwać aż do końca czasów. Następnie Jezus powiedział Piotrowi, że da mu klucze królestwa niebieskiego i że cokolwiek on zwiąże lub rozwiąże na ziemi, będzie związane lub rozwiązane w niebie.

Warto zauważyć, że bezpośrednio po tej rozmowie Jezusa z Piotrem Jezus upomina Piotra za to, że uległ lękowi, gdy Jezus mówił o swojej zbliżającej się śmierci. W ogrodzie Getsemani, w przeddzień zbawczej męki Jezusa, Piotr wybiera sen zamiast czuwania i modlitwy z Jezusem. Następnie, po pojmaniu Jezusa, Piotr trzykrotnie zaprzecza, że w ogóle Go zna. Bóg wybrał człowieka pełnego słabości i lęku, aby stał się skalnym fundamentem Kościoła. Pokazuje to, że mocy Boga nie ograniczają narzędzia, którym powierza On swoją moc.

Po wniebowstąpieniu Jezusa Piotr i pozostali zostają napełnieni Duchem Świętym w dniu Pięćdziesiątnicy. Otrzymawszy ten dar, Piotr jest lepiej przygotowany do swojej misji. Jako pierwszy odważnie wychodzi, by głosić słowo Boże mieszkańcom Jerozolimy. Rozstrzygał konflikty, gdy pojawiały się w Kościele. Został pierwszym biskupem nowo zewangelizowanej Antiochii, a następnie postanowił udać się do Rzymu, stając się jego pierwszym biskupem. Tam miał ponieść śmierć męczeńską. Śmierć świętego Piotra nie oznaczała jednak kresu jego władzy i wyjątkowej misji. Jego następcą został święty Linus jako drugi biskup Rzymu, a po nim święty Klet, święty Klemens i kolejni, aż do dziś.

W odniesieniu do władzy papieża Sobory Watykańskie I i II potwierdziły, że gdy papież przemawia Ex Cathedra, czyli „z katedry”, przemawia z autorytetem świętego Piotra, któremu powierzono pełną, najwyższą i powszechną władzę nauczania i rządzenia. Jego nauczanie obejmuje wszystkie sprawy wiary i moralności, a jego władza rządzenia rozciąga się na cały świat. (Lumen gentium, #22).

Gdy rozważamy władzę i nieomylność tego, który zasiada na katedrze świętego Piotra, postaraj się dostrzec w tej świętej władzy, przekazywanej kolejnym słabym i grzesznym ludziom, akt miłości Chrystusa do Jego Kościoła. To moc Chrystusa i Jego Boska miłość sprawiają, że ludzie ci mogą paść Kościół, zapewniając mu stabilność, trwałość, pewność i nadzieję. Gdy papieże są zarazem świętymi, jesteśmy podwójnie obdarowani. Gdy nimi nie są, nasz Pan nadal działa przez nich, zapewniając Kościołowi nieustannie skalny fundament, którego potrzebuje, by przetrwać wszystko aż do końca czasów. Pomódl się dziś za papieża. Przyrzeknij mu posłuszeństwo, gdy przemawia Ex Cathedra, i wiedz, że twoja jedność z nim zapewnia ci jedność z Chrystusem, który przez niego sprawuje władzę.

Modlitwa: Święty Piotrze, byłeś człowiekiem słabym i grzesznym, lecz Bóg powierzył ci wielką odpowiedzialność mimo twojej niegodności. Proszę, módl się za mnie, abym mimo mojej niegodności przyjmował z otwartością wszystko, co Bóg mi powierza, i wykorzystywał te dary dla Jego chwały i zbawienia dusz. Święty Piotrze i wszyscy twoi następcy w niebie, módlcie się za mnie. Jezu, ufam Tobie.

Rozważanie zaczerpnięte z:

Święci i święta roku liturgicznego
Tomy I–IV


Dalsza lektura:

Papież Benedykt XVI

Bazylika Świętego Piotra

Święci i święta katolickie & uroczystości

Sanktorale

Catholic Culture

Catholic News Agency

Catholic Fire

Encyklopedia katolicka

Złota legenda

Żywoty świętych Butlera

Franciscan Media

Wikipedia

Wszyscy święci dzisiejszego dnia

Wszyscy święci roku liturgicznego


(Wersja skrócona)

22 lutego: Katedry świętego Piotra, Apostoła — święto

W Bazylice Świętego Piotra w Rzymie zwiedzający podziwiają wielkie alabastrowe okno na tylnej ścianie absydy, przedstawiające Ducha Świętego pod postacią gołębicy. Poniżej znajduje się starożytne drewniane krzesło, które, jak się uważa, należało do świętego Piotra. W XVII wieku artysta Bernini obudował je brązem, zanim zostało umieszczone nad ołtarzem. Wokół krzesła znajdują się posągi czterech wczesnych doktorów Kościoła: świętych Jana Chryzostoma i Atanazego z Kościoła wschodniego oraz świętych Ambrożego i Augustyna z Kościoła zachodniego. Święci ci reprezentują powszechność Kościoła oraz jedność ich nauczania teologicznego z autorytetem biskupa Rzymu. Nad krzesłem dwaj aniołowie trzymają tiarę biskupa Rzymu, potrójną koronę symbolizującą, że jest on ojcem królów, władcą świata i namiestnikiem Chrystusa. W drugiej dłoni każdy z aniołów trzyma klucz, symbolizujący władzę biskupa Rzymu w sprawach wiary i moralności.

Dzisiejsze święto, obchodzone w Rzymie już w IV wieku, otacza czcią tę katedrę jako cenną relikwię świętego Piotra i symbol powierzenia przez Jezusa prymatu w Kościele Piotrowi i jego następcom.

Podstawę dzisiejszego święta oraz naszej wiary w wyjątkową i powszechną władzę świętego Piotra i jego następców znajdujemy w Ewangelii według świętego Mateusza 16:13-20. Jezus zapytał uczniów: „[A] wy za kogo Mnie uważacie?”. Szymon odpowiedział: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Po tym wyznaniu wiary Jezus zmienił imię Szymona na Piotr, mówiąc mu: „A Ja ci powiadam, ty jesteś Piotr (Petros), i na tej skale (petra) zbuduję mój Kościół”. „Piotr” po grecku to Petros, co oznacza pojedynczy kamień, który można przenieść. Greckie słowo petra oznacza stałą, niewzruszoną, litą formację skalną. Jezus  przemienił Piotra z pojedynczego kamienia w trwały skalny fundament, na którym miał zostać zbudowany Kościół, by trwać aż do końca czasów. Następnie Jezus powiedział Piotrowi, że da mu klucze królestwa niebieskiego i że wszystko, co zwiąże i rozwiąże na ziemi, będzie związane i rozwiązane w niebie.

Bezpośrednio po tej rozmowie Jezus upomina Piotra za to, że uległ lękowi, gdy Jezus mówił o swojej nadchodzącej śmierci. W ogrodzie Getsemani, w przeddzień zbawczej męki Jezusa, Piotr śpi, zamiast czuwać i modlić się z Jezusem. Po pojmaniu Jezusa Piotr trzykrotnie się Go zapiera. Bóg wybrał człowieka słabego i lękliwego, by stał się skalnym fundamentem Kościoła.

Po wniebowstąpieniu Jezusa Piotr i pozostali zostają napełnieni Duchem Świętym w dniu Pięćdziesiątnicy. Piotr jako pierwszy wychodzi, by głosić słowo mieszkańcom Jerozolimy. Rozstrzygał konflikty we wczesnym Kościele. Został pierwszym biskupem Antiochii, a następnie udał się do Rzymu, stając się jego pierwszym biskupem, a ostatecznie także męczennikiem. Po śmierci Piotra jego władzę i wyjątkową misję przejął święty Linus jako drugi biskup Rzymu, następnie święty Klet, święty Klemens i kolejni, aż do dziś.

Sobory Watykańskie I i II potwierdziły, że gdy papież przemawia Ex Cathedra, „z katedry”, przemawia z pełną, najwyższą i powszechną władzą świętego Piotra w zakresie nauczania i rządzenia. Jego nauczanie obejmuje wszystkie sprawy wiary i moralności, a jego władza rządzenia rozciąga się na cały świat.

Moc Chrystusa i Jego Boska miłość sprawiają, że słabi i grzeszni ludzie mogą być pasterzami Kościoła, zapewniając mu stabilność, trwałość, pewność i nadzieję. Kiedy papieże są zarazem świętymi, jesteśmy podwójnie obdarowani. Kiedy nimi nie są, nasz Pan nadal działa przez nich, zapewniając Kościołowi niewzruszony fundament skały, którego potrzebuje, by przetrwać wszystko aż do końca czasów. 

Święty Piotrze, byłeś słabym i grzesznym człowiekiem, lecz Bóg powierzył ci wielką odpowiedzialność. Proszę, módl się za mnie o to, by mimo mojej niegodności moje serce było otwarte na wszystko, co Bóg mi powierza, i by dane mi było korzystać z tych darów dla Jego chwały i zbawienia dusz. Święty Piotrze i wszyscy twoi następcy w niebie, módlcie się za mnie. Jezu, ufam Tobie.

Wróć do pełnej wersji

Udostępnij tę stronę: