प्रतिमा: विकिमीडियाच्या सौजन्याने
17 फेब्रुवारी: सेर्वाइट संघाचे सात पवित्र संस्थापक — ऐच्छिक स्मृतिदिन
तेरावे शतक
दुःखी माता मरियेच्या प्रेमाचे आणि धीराचे अनुकरण करता यावे म्हणून या संतांची मध्यस्थी मागितली जाते
15 जानेवारी 1888 रोजी पोप लिओ तेरावे यांनी त्यांना संत घोषित केले
उपासनेचा रंग: पांढरा (प्रायश्चित्तकाळातील आठवड्याचा दिवस असल्यास जांभळा)
आवृत्ती: पूर्ण – संक्षिप्त
उद्धरण:
मी तुम्हाला माझे पहिले सेवक होण्यासाठी निवडले आहे. हे नाव धारण करून तुम्ही माझ्या पुत्राच्या द्राक्षमळ्याची मशागत करावी. तुम्ही परिधान करायचा संघवेषही येथे आहे. त्याचा गडद रंग तुम्हाला त्या वेदनांची आठवण करून देईल, ज्या दिवशी मी माझ्या एकुलत्या एका पुत्राच्या क्रुसाजवळ उभी होते, त्या दिवशी मी त्या वेदना सोसल्या. संत ऑगस्टीन यांची नियमावलीही स्वीकारा. माझे सेवक हे नाव धारण करून तुम्हाला चिरंतन जीवनाची विजयशाखा लाभो. ~धन्य कुमारी मरियेच्या एका दर्शनातून
चिंतन: बोनफिलियस, अलेक्सिस, मानेत्तुस, अमिदेउस, ह्यू, सोस्तेने आणि बुओनाजुंता हे इटलीतील फ्लोरेन्स शहरातले सात यशस्वी कापड व्यापारी होते. ते धन्य माता मरियेला समर्पित असलेल्या सामान्य श्रद्धावंतांच्या एका संघटनेचे सदस्य होते आणि प्रत्येक जण श्रद्धेने जीवन जगत होता. श्रद्धेवर आधारलेल्या त्यांच्या मैत्रीने त्यांना केवळ देवाशी अधिक दृढपणे जोडले नाही, तर पवित्र बंधाने आणि पवित्र कार्याने एकमेकांशीही जोडले.
त्या काळी फ्लोरेन्स हे गजबजलेले शहर होते. तेथील सत्ताधारी सरदार आणि लोकांच्या इच्छेनुसार कारभार चालावा असे मानणारे लोकपक्षीय यांच्यातील सत्तास्पर्धेमुळे शहरात सतत संघर्ष होत होते. नव्या व्यापारी वर्गामुळे फ्लोरेन्सची अर्थव्यवस्थाही भरभराटीला आली होती. या व्यापाऱ्यांची संपत्ती त्यांच्या मालकीची जमीन किंवा त्यांच्या पदरी असलेले नोकर यांवरून नव्हे, तर त्यांच्याकडे असलेल्या पैशावरून मोजली जात होती. अशा परिस्थितीत फ्लोरेन्सच्या या सात पवित्र पुरुषांना धन आणि सत्तेच्या लोभापासून, तसेच वाढत चाललेल्या संघर्षापासून दूर जावेसे वाटले.
1233 च्या सुमारास या सातही श्रद्धावंतांना धन्य कुमारी मरियेने स्वतंत्रपणे दर्शन दिले, असे सांगितले जाते. जगापासून दूर होऊन देवाच्या सेवेला पूर्णपणे वाहून घेण्याचे आवाहन तिने त्यांना केले. त्यांनी ते मानले. 8 सप्टेंबर रोजी, धन्य कुमारी मरियेच्या जन्मसणाच्या दिवशी, त्यांनी आपले व्यवसाय आणि मालमत्ता सोडली व शहराच्या तटबंदीबाहेरच्या एका मोडकळीस आलेल्या घरात राहायला गेले. भिक्षेवर उदरनिर्वाह, दारिद्र्य आणि प्रार्थना यांचे जीवन त्यांनी स्वीकारले. अनेक जण त्यांच्याकडे आकर्षित झाले; त्यांचे शहाणपण आणि सद्गुण लोकांना जाणवले. त्यामुळे आध्यात्मिक सल्ला आणि नैतिक मार्गदर्शन मिळावे म्हणून अनेकांनी त्यांच्याकडे विनंती केली. प्रेमाने इतरांची सेवा करण्याचा हा मार्ग त्यांना आवडत असला, तरी प्रार्थनामय जीवन हीच आपली पहिली पाचारणा आहे, हे त्यांच्या लवकरच लक्षात आले. फ्लोरेन्स शहर इतके जवळ होते की देवाने त्यांना ज्या एकांतासाठी बोलावले होते, तो तिथे मिळत नव्हता. म्हणून ते शहरापासून अकरा मैलांवर असलेल्या मोंते सेनारिओ येथील एका निवासस्थानी राहायला गेले.
1240 च्या सुमारास मोंते सेनारिओ येथे त्या सातही जणांना एकाच वेळी धन्य कुमारी मरियेचे दर्शन झाले. तिच्याभोवती देवदूत होते. तिने त्यांना त्यांच्या कार्याविषयी सूचना दिल्या, संघवेष परिधान करवले, त्यांच्या जीवनाची नियमावली दिली आणि स्वतः त्यांच्या संघाची स्थापना केली.
मरियेच्या सात दुःखांची भक्ती पसरवणे आणि तिचे सेवक म्हणून जगणे, हे त्यांच्या कार्याचे केंद्र होते. दहा वर्षांच्या आत पोपांनी संघाला प्राथमिक मान्यता दिली आणि त्याची सदस्यसंख्या वाढू लागली. इटलीत नवी संघगृहे स्थापन झाली आणि संघाचा प्रसार लवकरच जर्मनी, फ्रान्स आणि स्पेनमध्ये झाला. तेराव्या शतकाच्या सुरुवातीपर्यंत पोपांची अंतिम मान्यता मिळाली आणि संघाचा प्रसार हंगेरी, बोहेमिया, ऑस्ट्रिया, पोलंड आणि आजच्या बेल्जियमपर्यंत झाला. पुढे क्रीट, फिलिपिन्स आणि भारत येथे धर्मप्रसार केंद्रे स्थापन झाली. आज सेर्वाइट संघ युरोप, आफ्रिका, ऑस्ट्रेलिया, तसेच उत्तर व दक्षिण अमेरिका यांच्या सर्व भागांत पसरला आहे.
भरभराट होत असलेल्या एका शहरात हे पवित्र पुरुष राहत आणि काम करत असताना आपल्या धन्य मातेने त्यांना एकत्र येण्यास बोलावले. श्रद्धेने ते एकत्र आल्यानंतर देवाने त्यांना इतरांपासून वेगळे केले आणि प्रार्थनामय जीवनाकडे ओढले. त्यांच्या प्रार्थनेतून आणि दारिद्र्य, ब्रह्मचर्य व आज्ञाधारकता यांप्रती त्यांच्या निष्ठेतून देवाने इतर अनेकांना त्यांच्या सहवासात आणले. त्यांच्या या सहकाऱ्यांमधून धर्मप्रसारक जगाच्या कानाकोपऱ्यात गेले.
या पवित्र पुरुषांच्या जीवनावर चिंतन करताना, एकत्र प्रार्थना आणि सेवा करण्याच्या पाचारणाला प्रतिसाद दिल्याने त्यांच्यात जे ऐक्य निर्माण झाले, त्याचा विशेष विचार करा. हे ऐक्य देवावर आणि आपल्या धन्य मातेवर असलेल्या त्यांच्या प्रेमातून आले. तसेच, देवाच्या पाचारणाला त्यांनी एकजुटीने आणि आज्ञाधारकपणे दिलेल्या प्रतिसादातूनही ते आले. ख्रिस्तामध्ये एक झाल्याने प्रत्येकाला बळ मिळाले आणि त्यांच्या श्रमांचे फळ अनेक पटींनी वाढले.
देवाने तुम्हालाही पवित्र जीवन जगण्यासाठी बोलावले आहे. ही पवित्रता तुमच्यावर सोपवलेल्या कार्यात सहभागी असलेल्यांशी तुम्हाला जोडते. तुमची श्रद्धा अधिक दृढ व्हावी आणि तुम्हाला सोपवलेल्या कार्याचा विस्तार व्हावा यासाठी देवाने ज्या लोकांना तुमच्या जीवनात आणले आहे, त्यांच्याशी एकजुटीने काम करून या पवित्र पुरुषांचे उदाहरण तुम्हाला अनुसरता यावे, अशी देवाकडे प्रार्थना करा.
प्रार्थना: सर्व्हाइट धर्मसंघाच्या प्रिय संस्थापकांनो, तुम्हाला पाचारण झाले आणि तुम्ही त्याला प्रतिसाद दिलात. आपल्या पवित्र मातेने स्वतः तुम्हाला मार्ग दाखवला आणि तुम्ही तिच्या आज्ञेचे पालन केलेत. तुमच्या या आज्ञापालनातून देवाने सेवकांची एक सेना उभी केली. या सेवकांनी शतकानुशतके देवाचे प्रेम आणि दया जगापर्यंत पोहोचवली आहे. मी नेहमी देवाच्या इच्छेप्रमाणे वागावे आणि त्याने माझ्या जीवनात आणलेल्या लोकांसोबत त्याची सेवा करण्याचा प्रयत्न करावा, म्हणून माझ्यासाठी प्रार्थना करा. सात पवित्र संस्थापकांनो, माझ्यासाठी प्रार्थना करा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
हे चिंतन या ग्रंथातून घेतले आहे:
उपासना वर्षातील संत आणि सण
खंड १ ते ४
अधिक वाचन:
(संक्षिप्त आवृत्ती)
17 फेब्रुवारी: सेर्वाइट संघाचे सात पवित्र संस्थापक — ऐच्छिक स्मृतिदिन
तेरावे शतक
दुःखित मरियेच्या प्रेमाचे व धीराचे अनुकरण करता यावे, म्हणून त्यांची मध्यस्थी मागितली जाते
पोप लिओ तेरावे यांनी १५ जानेवारी १८८८ रोजी त्यांना संतपद दिले
सर्व्हाइट धर्मसंघाची स्थापना करणारे सात जण कापडाचे व्यापारी होते. पवित्र मरियमातेला समर्पित असलेल्या सामान्य श्रद्धावंतांच्या एका संघटनेचेही ते सदस्य होते. या दोन्ही नात्यांनी त्यांची एकमेकांशी ओळख होती. ते राहत असलेले इटलीतील फ्लोरेन्स शहर मध्ययुगात आर्थिक भरभराटीला आले होते; पण तिथे सत्ताधारी सरदार आणि सामान्य जनतेची बाजू घेणारे गट यांच्यात संघर्षही चालू होता.
इ.स. १२३३ च्या सुमारास त्या सातही श्रद्धावान पुरुषांना पवित्र कुमारी मरियेने दर्शन दिले. धन आणि सत्ता यांची धडपड असलेले सांसारिक जीवन सोडून देवाच्या सेवेला वाहून घेण्याचे पाचारण तिने त्यांना केले. त्यांनी ते मानले. ८ सप्टेंबर रोजी, पवित्र कुमारी मरियेच्या जन्मोत्सवाच्या दिवशी, त्यांनी आपले व्यवसाय व मालमत्ता सोडली आणि शहराच्या तटाबाहेरच्या एका मोडकळीस आलेल्या घरात राहायला गेले. भिक्षेवर उदरनिर्वाह करत त्यांनी गरिबीचे आणि प्रार्थनेचे जीवन स्वीकारले. त्यांच्या सुज्ञ आणि सदाचारी जीवनाचा आदर्श पाहून अनेक जण त्यांच्याकडे आध्यात्मिक सल्ला व नैतिक मार्गदर्शन मागायला येत. प्रार्थनेचे जीवन जगणे हेच आपले मुख्य पाचारण आहे, असे त्यांना वाटले. म्हणून ते फ्लोरेन्सपासून अकरा मैलांवर असलेल्या मोंते सेनारियो येथे राहायला गेले.
इ.स. १२४० च्या सुमारास मोंते सेनारियो येथे त्या सातही जणांना एकाच वेळी पवित्र कुमारी मरियेचे दर्शन झाले. तिच्या सभोवती देवदूत होते. तिने त्यांना त्यांचे कार्य समजावून सांगितले, त्यांना धर्मसंघाचा पोशाख परिधान केला, त्यांच्या जीवनाचे नियम दिले आणि स्वतः त्यांच्या धर्मसंघाची स्थापना केली.
मरियेची सेवा करणे आणि तिच्या सात दुःखांप्रती भक्तीचा प्रसार करणे, हे त्यांच्या कार्याचे केंद्र होते. दहा वर्षांच्या आत त्यांच्या धर्मसंघाला पोपची प्राथमिक मान्यता मिळाली. सदस्यांची संख्या वाढू लागली आणि धर्मसंघाचा प्रसार युरोपभर व नंतर पूर्वेकडे झाला. आज सर्व्हाइट धर्मसंघ युरोप, आफ्रिका, ऑस्ट्रेलिया आणि उत्तर व दक्षिण अमेरिका या सर्व प्रदेशांत पसरला आहे.
गजबजलेल्या शहरात राहून आपापले काम करणाऱ्या या पवित्र पुरुषांना आपल्या पवित्र मातेने एकत्र बोलावले. श्रद्धेने ते एकत्र आले आणि देवाने त्यांना इतरांपासून वेगळे करून प्रार्थनेच्या जीवनाकडे ओढले. त्यांची प्रार्थना आणि गरिबी, ब्रह्मचर्य व आज्ञापालन यांशी असलेली त्यांची बांधिलकी यांद्वारे देवाने आणखी अनेकांना त्यांच्या सहवासात आणले. त्यांच्यातूनच मिशनरी पृथ्वीच्या कानाकोपऱ्यांत गेले.
एकत्र प्रार्थना व सेवा करण्याच्या पाचारणाला प्रतिसाद देताना सात संस्थापकांमध्ये जे ऐक्य निर्माण झाले, त्यावर चिंतन करा. ख्रिस्तामध्ये एक झाल्यामुळे प्रत्येकाला बळ मिळाले आणि त्यांच्या श्रमांचे फळ कित्येक पटींनी वाढले.
सर्व्हाइट धर्मसंघाच्या प्रिय संस्थापकांनो, तुम्ही आपल्या पवित्र मातेच्या हाकेला आज्ञाधारकपणे प्रतिसाद दिलात. तुमच्या या आज्ञापालनातून देवाने सेवकांची एक सेना उभी केली. या सेवकांनी शतकानुशतके देवाचे प्रेम आणि दया जगापर्यंत पोहोचवली आहे. मी नेहमी देवाच्या इच्छेप्रमाणे वागावे आणि त्याने माझ्या जीवनात आणलेल्या लोकांसोबत त्याची सेवा करावी, म्हणून माझ्यासाठी प्रार्थना करा. सात पवित्र संस्थापकांनो, माझ्यासाठी प्रार्थना करा. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
