मराठी

परिचय

व्हिडिओ आवृत्ती

गलतियातील ख्रिस्तसभेला लिहिताना संत पौल म्हणाले, “आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या क्रुसाशिवाय दुसऱ्या कशाचाही अभिमान मी कधीही बाळगू नये. त्या क्रुसाद्वारे जग माझ्यासाठी क्रुसावर खिळले गेले आहे आणि मी जगासाठी क्रुसावर खिळला गेलो आहे” (गलतीकरांस 6:14). ख्रिस्ताचा क्रूस हेच आपल्या जीवनाचे एकमेव केंद्र असले पाहिजे, याची संत पौलांना खोलवर जाणीव झाली होती, हे स्पष्ट आहे.

निव्वळ लौकिक दृष्टीने पाहिले, तर क्रुसाचा अर्थ लागत नाही. दुःख आणि मृत्यू यांचे काय मोल आहे? देवाच्या पुत्राला इतक्या क्रूरपणे वागवण्यात काय मोल आहे? इतकी भयंकर घटना चांगली तरी कशी मानता येईल, मग ती आपल्या जीवनातील अभिमानाची एकमेव गोष्ट कशी ठरेल?

हे प्रश्न कठीण आहेत आणि निव्वळ लौकिक दृष्टीने त्यांची उत्तरे देणे अशक्य आहे. पण कृपेच्या आणि सत्याच्या प्रकाशात, खुद्द देवाच्या दृष्टीने पाहिले, तर उत्तर असे आहे की सारे चांगुलपण क्रुसात सामावलेले आहे. क्रूस हे सर्व कृपेचे आणि दयेचे सिंहासन आहे आणि त्यातूनच नवजीवनाचा झरा वाहतो. जीवन पालटून टाकणाऱ्या देवाच्या सामर्थ्याचा क्रुसाशिवाय दुसरा कोणताही स्रोत नाही.

क्रुसाचे रहस्य हे खरोखरच एक रहस्य आहे. किंबहुना, ते सर्वांत गहन रहस्य आहे. क्रुसावर सर्वांत भयंकर घटनेचे रूपांतर सर्वोच्च कल्याणात झालेले आपण पाहतो. मृत्यूच जीवनाचा स्रोत बनतो. दुःखातून आरोग्य लाभते. बंधनातून स्वातंत्र्य मिळते.

आपल्या परिपूर्ण सुज्ञतेने आणि सामर्थ्याने अशा अनिष्टाचे रूपांतर निखळ कृपेत केवळ देवच करू शकतो. मानवजातीचे तारण करण्यासाठी क्रूर मृत्यू पत्करणे, ही मानवी बुद्धीच्या कल्पनेपलीकडची गोष्ट केवळ देवच करू शकतो.

क्रुसाच्या पायाशी ४० दिवस हे पुस्तक रोजच्या प्रार्थनापूर्ण चिंतनासाठी लिहिले आहे. आपल्या श्रद्धेच्या या सर्वांत गहन रहस्यावर प्रार्थनापूर्वक मनन करण्याचे निमंत्रण ते वाचकांना देते. क्रुसाच्या पायाशी उभे राहून, आपल्या क्रुसावर खिळलेल्या प्रभूकडे पाहण्याचे आणि त्याच्या मृत्यूच्या रहस्याला खुले मन ठेवून सामोरे जाण्याचे निमंत्रण तुम्हाला आहे. असे करताना खात्री बाळगा की तुमच्या स्वतःच्या दुःखाविषयी येशू तुम्हाला पुष्कळ काही शिकवील आणि उलगडून दाखवील. तो आपल्या साक्षीतून आणि तारण घडविणाऱ्या प्रेमकृतीतून तुम्हाला हे शिकवील. त्याच्या आत्मबलिदानी प्रेमाच्या या कृतीत सहभागी होण्याचे आणि तिच्या सामर्थ्याशी व सत्याशी अधिक खोलवर एकरूप होण्याचे निमंत्रण तुम्हाला मिळेल.

या पुस्तकातील चिंतने आपल्या प्रभूची सर्वश्रेष्ठ शिष्या, म्हणजेच त्याची प्रिय माता, हिच्या दृष्टीने मांडली आहेत. माता मरियेने आपल्या पुत्राच्या क्रुसाला पूर्ण मोकळेपणाने, श्रद्धेने, प्रेमाने आणि भक्तिभावाने सामोरे गेली. आपल्या पुत्राच्या संपूर्ण जीवनकाळात ती त्याच्याशी अढळपणे एकनिष्ठ राहिली. क्रुसासमोर ती उभी होती त्या दीर्घ तीन तासांतही तिची निष्ठा क्षणभरही ढळली नाही.

त्या तीन तासांत आपल्या धन्य मातेने कशावर मनन केले असेल, याचा विचार या चिंतनपुस्तकात केला आहे. स्वतःच्या लेकराला मरताना पाहत ती तिथे उभी होती, तेव्हा तिच्या मनात काय चालले असेल? तिच्या मनात कोणत्या आठवणी दाटून आल्या असतील? प्रेमाची ही अखेरची कृती पाहताना तिचे हृदय कोणकोणत्या भावभावनांनी भरून आले असेल?

त्या तीन तासांत आपल्या धन्य मातेच्या अंतःकरणात कोणते विचार चालले होते, याविषयी पवित्र शास्त्रात फारसे सांगितलेले नाही. मात्र, या मातेचे आणि पुत्राचे एकत्र आलेले अनेक प्रसंग पवित्र शास्त्र आपल्यासमोर उलगडते. क्रूस हा माता आणि पुत्र या दोघांच्याही जीवनाचा कळस होता. म्हणून त्यांच्या पृथ्वीवरील जीवनात दोघांनी एकत्र अनुभवलेले सारे प्रसंग क्रुसाच्या या क्षणी स्मरणात आणणे सुंदर आहे. त्यांनी जे काही केले आणि जे काही म्हटले, त्या सर्वांचा या क्षणाशी संबंध लावणे प्रेरणादायी आहे, कारण ते सारे याच क्षणाची तयारी होती.

ही चिंतने वाचताना प्रार्थनेचे वातावरण राखण्याचा प्रयत्न करा. आपल्या धन्य मातेच्या मनाशी आणि हृदयाशी एकरूप होऊ द्या आणि ती आपल्या पुत्राच्या क्रुसाकडे कशी पाहत होती, हे समजून घेण्याचा प्रयत्न करा. हे करताना आपल्या जीवनातील क्रूसही तिच्यासमोर आणा आणि या प्रेमळ मातेच्या नजरेतून त्यांच्याकडे पाहा. तिची नजर तुमच्या क्रुसांच्या मुळापर्यंत पोहोचू द्या आणि त्यांचा पूर्णपणे स्वीकार करणे किती महत्त्वाचे आहे, हे तिला तुम्हाला उलगडून दाखवू द्या. या रहस्यात श्रद्धेने प्रवेश करा आणि ती श्रद्धा तुम्हाला ख्रिस्ताच्या क्रुसाशी अधिक पूर्णपणे एकरूप करू दे. अशा रीतीने, संत पौलाप्रमाणे तुमच्याही जीवनात प्रभूचा क्रूस हीच सर्वांत महत्त्वाची आणि एकमेव “अभिमानाची गोष्ट” ठरो.

या पुस्तकाची रचना व उपयोग

अनुक्रमणिका

ई-पुस्तक & मऊ बांधणीच्या छापील पुस्तकाच्या स्वरूपात उपलब्ध!


अर्पण

वधस्तंभावर खिळलेल्या आपल्या प्रभूच्या क्रुसाच्या पायथ्याशी उभ्या राहिलेल्या आपल्या धन्य मातेला हे पुस्तक अर्पण. आपल्या पुत्रावरचे तिचे प्रेम व तिची निष्ठा ही परिपूर्ण प्रेमाची प्रतिमा आहे; त्यांतून आपल्याला सर्वश्रेष्ठ सद्गुणाचे दर्शन घडते आणि पवित्रतेचे आमंत्रण मिळते. आपली धन्य माता आपल्याला तिच्या मायेच्या नजरेने तिच्या पुत्राकडे पाहण्यास बोलावते. आपल्या स्वतःच्या जीवनातील क्रुसांकडेही तिला पाहू द्यावे, असे ती आपल्याला आमंत्रण देते.

हे परमप्रिय मरिया माते, तू मायेने आमची काळजी घेतेस, त्याबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो. कालवरीवर तुझ्या पुत्रावर तू आपल्या हृदयातील जे प्रेम ओतलेस, तसे प्रेम करायला आम्हाला शिकव.

हे पुस्तक माझी बहीण ॲन आणि माझे आईवडील यांनाही अर्पण आहे. 2006 मध्ये निधन होण्यापूर्वी ॲनने अनेक वर्षे खूप दुःख सोसले. तिच्या दुःखाने मला ख्रिस्ताच्या क्रुसाविषयी खूप काही शिकवले. माझ्या आईवडिलांनीही ॲनवर केलेल्या प्रेमाचा आणि तिची निष्ठेने घेतलेल्या काळजीचा उज्ज्वल आदर्श घालून दिला. आपल्या दुःख सोसणाऱ्या पुत्रावर आपल्या धन्य मातेचे जे प्रेम होते, ते त्यांच्या वागण्यात अनेक प्रकारे दिसून आले.