मराठी

देवमातेची व देवपुत्राची एलिझाबेथला भेट

पवित्र तासाचा क्रम

संदर्भ: आपली धन्य माता मरिया स्वतः गरोदर असूनही आपली नातलग एलिझाबेथ हिची काळजी घेण्यासाठी गेली. एलिझाबेथ वयस्कर होती, तरीही चमत्काराने संत योहान बाप्तिस्ता तिच्या गर्भात वाढत होता. किती विलक्षण भेट! दोन माता एकमेकींना भेटतात. येशू ज्याला स्त्रीपासून जन्मलेल्यांमध्ये ‘सर्वश्रेष्ठ’ म्हणणार होता, त्याला एलिझाबेथने म्हातारपणी गर्भात धारण केले. मरियेने एलिझाबेथला अभिवादन करताच संत योहान तिच्या गर्भात आनंदाने उडी मारतो. जन्माला येण्यापूर्वीच तो प्रभूच्या उपस्थितीची घोषणा करू लागतो. मरिया आणि तिच्या गर्भातील बाळ यांच्या उपस्थितीने एलिझाबेथचे अंतःकरण भारावून जाते. हे महान रहस्य तिला पूर्णपणे समजत नसले, तरी त्याची जाणीव तिला होते. त्यावर आपली धन्य माता आपले वैभवशाली स्तुतिगीत म्हणते.

पवित्र शास्त्राचे वाचन: लूक 1:39–56 (RSV-CE)

चिंतन: वरील शास्त्रभाग वाचताना या सुंदर सत्यांवर प्रार्थनापूर्वक मनन करा. पुढील प्रकारे त्यांचे चिंतन करा: 

डोळे मिटा आणि तो प्रसंग डोळ्यांसमोर आणा…
एलिझाबेथ हे शब्द उच्चारत आहे, असे मनात ऐका…
तिच्या स्वरातील भावना आणि आनंद ऐका…
त्या रहस्याची आणि त्यातून जागणाऱ्या आदरयुक्त विस्मयाची अनुभूती घ्या…

“स्त्रियांमध्ये तू धन्य आहेस आणि तुझ्या उदराचे फळ धन्य आहे! (मौन चिंतन) 

माझ्या प्रभूची माता माझ्याकडे यावी, हे भाग्य मला कसे लाभले? (मौन चिंतन) 

पाहा, तुझ्या अभिवादनाचा स्वर माझ्या कानी पडताच माझ्या गर्भातील बाळाने आनंदाने उडी मारली. (मौन चिंतन) 

प्रभूने तिला जे सांगितले ते पूर्ण होईल, असा विश्वास ठेवणारी ती धन्य आहे.” (मौन चिंतन)

पुढील शब्द उच्चारताना आपल्या धन्य मातेच्या ठायी ओसंडून वाहणारा आनंद आपल्या मनःचक्षूंनी पाहा…
तिचा ‘जीव’ म्हणजे तिच्या सर्व उत्कट भावना, भावभावना, इच्छा आणि अंतःशक्ती. आपल्या संपूर्ण अस्तित्वाने ती देवाचा ‘महिमा गाते’ आणि त्याच्या महानतेचा गौरव करते…
आणि तिचा ‘आत्मा’ हर्षित होतो. हा आनंद देवाने तिला दिलेली देणगी आहे आणि ती त्या देणगीचा अनुभव घेत आहे…

तेव्हा मरिया म्हणाली, “माझा जीव प्रभूचा महिमा गातो आणि माझा आत्मा माझ्या तारणाऱ्या देवामध्ये हर्षित होतो, कारण त्याने आपल्या दासीच्या हीन अवस्थेकडे लक्ष दिले आहे.

कारण पाहा, यापुढे सर्व पिढ्या मला धन्य म्हणतील; कारण सामर्थ्यवान देवाने माझ्यासाठी महान कृत्ये केली आहेत आणि त्याचे नाव पवित्र आहे.

खरोखर, प्रत्येक पिढीने तिला धन्य म्हटले आहे. देवाची माता होण्याचा हा विशेष मान देवाने दिलेली देणगी आहे, असे ती नम्रपणे सांगते…

आणि त्याचे भय बाळगणाऱ्यांवर त्याची दया पिढ्यान्‌पिढ्या असते. त्याने आपल्या बाहूचे सामर्थ्य दाखवले आहे; आपल्या मनात गर्व बाळगणाऱ्यांना त्याने विखरून टाकले आहे. त्याने सत्ताधीशांना त्यांच्या सिंहासनांवरून खाली ओढले आहे आणि दीनांना उंच केले आहे. त्याने भुकेल्यांना उत्तम पदार्थांनी तृप्त केले आहे आणि श्रीमंतांना रिकाम्या हातांनी परत पाठवले आहे. आपल्या पूर्वजांना दिलेल्या वचनाप्रमाणे, अब्राहामावर आणि त्याच्या संततीवर सदैव दया करण्याचे स्मरण ठेवून त्याने आपला सेवक इस्राएल याला साहाय्य केले आहे.”

आपली धन्य माता गरीब, नम्र आणि दीन आहे; ती एक सेविका आहे… पण देवाने आपल्या परिपूर्ण दयेने तिला उंच केले आणि आजवर ज्ञात असलेले कृपेचे सर्वश्रेष्ठ साधन म्हणून तिचा उपयोग केला… 

या पहिल्या भेटीनंतर आपली धन्य माता तीन महिने एलिझाबेथबरोबर राहिली. या काळात त्यांनी एकमेकींना काय काय सांगितले असेल, याची कल्पना करा. त्या दोघींनी मिळून काय अनुभवले असेल, हे मनात आणा. त्यांचे एकमेकींवरील प्रेम, त्यांची नम्रता आणि ज्या अगम्य रहस्यात त्या दोघी सहभागी होत्या, त्याविषयी त्यांना वाटला असेल तो आदरयुक्त विस्मय यांवर चिंतन करा.

आगमनकाळातील ध्यानांची ओळख

  1. एक नवा राजा
  2. ख्रिस्तराजा
  3. संपूर्ण आत्मसमर्पण
  4. तारणाऱ्याची गरज
  5. देवमातेचा ‘होकार’ — ‘तुझ्या वचनाप्रमाणे होवो’
  6. देवमातेची व देवपुत्राची एलिझाबेथला भेट

अनुक्रमणिका

प्रमुख चित्र: मरियेची एलिझाबेथला भेट — फ्रांझ आंटोन माउलबेर्च