प्र. धर्मगुरू होण्याचा अनुभव कसा असतो, याबद्दल तुम्ही सांगितले. पण धर्मभगिनी होण्यासाठी एखाद्या मुलीला कोणकोणत्या टप्प्यांतून जावे लागते, याबद्दल थोडे सांगाल का? कॉन्व्हेंटमध्ये प्रवेश घेण्यापूर्वी तिने महाविद्यालयीन शिक्षण घेतलेले असणे आवश्यक आहे का? एखाद्या मुलीला महाविद्यालयात जायचे नसेल, पण धर्मभगिनी व्हायचे असेल, तर तिला ते शक्य आहे का?
उ. हा प्रश्न विचारल्याबद्दल धन्यवाद. धर्मभगिनी होण्याच्या प्रक्रियेतील काही व्यावहारिक गोष्टी सांगायला मला आनंद होईल.
एखाद्या मुलीने धर्मभगिनी होण्याचा विचार का करावा, यापासून सुरुवात करूया. इतर कोणत्याही जीवनपाचारणाप्रमाणेच, प्रार्थनेतून आणि आध्यात्मिक विवेकातून देव आपल्याला या जीवनमार्गासाठी बोलावत आहे, असे तिला जाणवले तरच तिने धर्मभगिनी होण्याचा विचार करावा. समर्पित धार्मिक जीवन हे देवाचे पाचारण आहे. हे पाचारण सर्वप्रथम प्रार्थनेतूनच उमगते. देव तुमच्या हृदयाशी हळुवारपणे बोलेल आणि हाच तुमच्यासाठी त्याचा इच्छित मार्ग आहे, ही जाणीव तुमच्या मनात रुजवू लागेल. या पाचारणाला प्रतिसाद देताना अनेकांना सुरुवातीला थोडी भीती आणि अस्वस्थता वाटते. हे समजण्यासारखे आणि स्वाभाविक आहे. पण देव खरोखरच बोलावत असेल, तर त्याच्या हाकेला खुले मन ठेवणे आणि ‘हो’ म्हणण्यासाठी लागणारे धैर्य पवित्र आत्म्याला आपल्याला देऊ देणे आवश्यक आहे. मला वाटते, देव आपल्याला धर्मभगिनी होण्यासाठी बोलावत आहे असे एखाद्या मुलीला जाणवू लागले, तर तिने सर्वप्रथम प्रार्थनेत देवाला असे म्हणावे: “प्रभू, तुझी माझ्याकडून काय अपेक्षा आहे, हे मला अजून नक्की माहीत नाही. पण तू मला कशासाठीही बोलावत असलास, तरी माझे उत्तर ‘हो’ आहे.” देवाच्या इच्छेला ‘हो’ म्हणण्याची तयारी ही त्याची इच्छा अधिक खोलवर जाणून घेण्याची आवश्यक पहिली पायरी आहे.
त्यानंतर, तुमच्या परगण्याच्या धर्मगुरूंशी आणि इतर निष्ठावान कॅथलिकांशी बोलावे, असे मी सुचवेन. ते तुम्हाला आधार देऊ शकतील आणि देवाची इच्छा ओळखण्यास मदत करू शकतील. देवाचे हे बोलावणे तुम्हाला अधिकाधिक खोलवर जाणवत असेल, तर पुढचे पाऊल म्हणजे काही व्यावहारिक निर्णय घेणे. त्यासाठी सर्वप्रथम मुलींसाठी उपलब्ध असलेल्या समर्पित धार्मिक जीवनाच्या विविध मार्गांची माहिती घ्या. प्रत्येक धर्मसंघाचे कार्य, त्याला लाभलेली विशेष आध्यात्मिक देणगी आणि उमेदवारांना दिले जाणारे प्रशिक्षण वेगवेगळे असते. काही धर्मसंघांत प्रवेश घेण्यापूर्वी महाविद्यालयीन पदवी असणे आवश्यक असते. काही धर्मसंघ पदवी नसलेल्या मुलींनाही स्वीकारतात आणि त्यांच्या जडणघडणीचा भाग म्हणून त्यांना महाविद्यालयीन शिक्षण देतात. तर काही धर्मसंघांत पदवीची अजिबात अट नसते. आरोग्यसेवा आणि शिक्षण क्षेत्रांत काम करणाऱ्या धर्मसंघांना बहुधा एखादी महाविद्यालयीन पदवी आवश्यक असते. गरिबांच्या गरजा भागवण्यासाठी काम करणाऱ्या किंवा चिंतनशील जीवनावर अधिक भर देणाऱ्या धर्मसंघांत महाविद्यालयीन पदवीची अट असेलच असे नाही. मात्र, त्यांच्या जडणघडणीच्या कार्यक्रमात अधिक सखोल धार्मिक शिक्षणाचा समावेश असतो.
शक्य तितक्या जास्त धर्मसंघांची ओळख करून घेणे हा सर्वांत चांगला मार्ग आहे. प्रत्येक धर्मसंघात देवाचे बोलावणे ओळखण्यासाठी मार्गदर्शन करणाऱ्या व्यक्तीशी बोला आणि हे व्यावहारिक प्रश्न विचारा. विविध धर्मसंघांकडे अशी चौकशी सुरू करण्यासाठी माध्यमिक शाळेची वर्षे योग्य आहेत. समर्पित धार्मिक जीवनाच्या विविध मार्गांची आणि निरनिराळ्या धर्मसंघांची ओळख करून घेण्यासाठी प्रत्येक धर्मप्रांतात मुलींना वेगवेगळ्या संधी मिळू शकतात. त्या संधींची माहिती घ्या आणि देवाला तुमचा मार्ग दाखवू द्या!
खाली धर्मभगिनींसाठी एक कविता दिली आहे:
इंग्रजी अनुवाद:
Sóror Méa, Spónsa Chrísti
माझी बहीण, ख्रिस्ताची वधू,
जगाच्या नजरेआड,
रात्रीच्या अंधारातून
अंतःकरणांत प्रकाश चेतवणारी,
सांत्वन देण्यासाठी स्वतः निराधार,
जीवन देण्यासाठी स्वतःचे बलिदान देणारी,
येशूला प्राप्त करण्यासाठी गरीब,
माता होण्यासाठी शीलवती कुमारी,
शब्दांत सांगता येणार नाही इतकी फलदायी,
मरियेमध्ये फळ धारण करणारी,
स्वतःच्या इच्छेचे समर्पण करून,
पूर्ण स्वातंत्र्य लाभलेली,
ख्रिस्ताची तहान भागवण्यासाठी,
दैवी हृदयाची आराधना करण्यासाठी:
अहो, किती सुंदर तिचे जीवन,
तिने आपल्या देवाला अर्पण केलेले!
मूळ लॅटिन मजकूर:
Sóror méa, spónsa Chrísti,
Óculis occúlta múndi,
Nóctis per obscúritatem
Córdibus accéndens lúcem,
Consolári desoláta,
Vítam dáre immoláta,
Paúper Iésum possidére,
Vírgo cásta máter ésse,
Fructuósa últra vérba,
Frúctum gérens in María,
Trádens súam voluntátem,
Hábens plénam libertátem
Chrísti sítim satiáre,
Cor divínum adoráre:
O quam púlchra víta súa
Déo súo consecráta!
– फा. टिमथी जे. ड्रेपर
