चित्र: पुनरुज्जीवित परंपरा
हे माझ्या प्रभू, आज सर्वत्र शांतता आहे. जगाच्या तारणासाठी तू आपले अमूल्य जीवन अर्पण केले आहेस. तू भयंकर मरण सोसलेस, आपल्या जखमी हृदयातून सारी दया ओतलीस. आता सैनिक पहारा देत असताना तू कबरेत शांतपणे विसावला आहेस.
हे प्रभू, तू निद्रेत असताना मलाही तुझ्याजवळ जागरण करू दे. या दिवसाचा शेवट तुझ्या गौरवशाली विजयाने, पाप आणि मरणावर मिळवलेल्या तुझ्या विजयाने होईल, हे मला ठाऊक आहे. पण सध्या मी तुझ्या मृत्यूचा शोक करत शांतपणे बसलो आहे.
हे प्रिय प्रभू, या पवित्र शनिवारच्या दुःखात आणि शांततेत मला सहभागी होऊ दे. आज कोणताही संस्कार साजरा केला जात नाही. नव्या जीवनाच्या गौरवाची आस धरून आज सारे जग शोकात वाट पाहत आहे!
तुझ्या पुनरुत्थानाचा उत्सव साजरा होण्याची वाट पाहत मी जागरण करीत आहे; माझे अंतःकरण आशेने भरून टाक. तुझ्या पुनरुत्थानाच्या उत्सवाची आतुरतेने वाट पाहण्यास आणि जगासाठी तू मिळवून दिलेल्या नव्या जीवनात मलाही वाटा मिळेल अशी आशा बाळगण्यास मला मदत कर. हे प्रिय प्रभू, तू निश्चल आणि निष्प्राण पडला असताना मी माझे संपूर्ण अस्तित्व तुझ्या हाती सोपवतो. तुझ्या या विसाव्याने माझ्या विदीर्ण आत्म्याचे, माझ्या दुर्बलतांचे, माझ्या पापाचे आणि माझ्या असहायतेचे रूपांतर होवो. तू गौरवशाली आहेस आणि जो तुझा पराभव भासतो, त्यातून तू सर्वोच्च कल्याण घडवतोस. तू सर्व काही करू शकतोस, असा मला तुझ्या सामर्थ्यावर विश्वास आहे आणि मी माझे जीवन तुझ्या हाती सोपवतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
जपमाळ – दुःखद रहस्ये (पवित्र शास्त्रातील उताऱ्यांसह)
दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीसाठी नोव्हेना (नोव्हेनाचा दुसरा दिवस)
संत फॉस्टिना यांची दैवी दयेची विनवणीमाला
पवित्र सप्ताहातील सर्व दैनंदिन चिंतने
प्रभूचे मृत्युलोकात उतरणे
“काय घडत आहे? आज पृथ्वीवर गाढ शांतता पसरली आहे. सर्वत्र गाढ शांतता आणि निश्चलता आहे. राजा निद्रिस्त आहे, म्हणून ही गाढ शांतता आहे. पृथ्वी भयभीत होऊन स्तब्ध झाली, कारण देव देहाने निद्रिस्त झाला आणि युगानुयुगे निद्रिस्त असलेल्यांना त्याने उठवले. देव देहाने मरण पावला आहे आणि मृत्युलोक हादरला आहे.
हरवलेल्या मेंढराचा शोध घ्यावा, तसा तो खरोखरच आपल्या आदिपित्याचा शोध घेण्यास जातो. अंधारात आणि मृत्यूच्या सावलीत बसलेल्यांना भेटण्याची त्याची इच्छा आहे. तो देव आहे आणि आदामाचा पुत्रही आहे. बंदिवान आदाम आणि त्याच्यासह बंदिवान असलेली हव्वा यांना त्यांच्या यातनांतून मुक्त करण्यासाठी तो जातो.
प्रभू आपले विजयशस्त्र, म्हणजे आपला क्रूस, हातात घेऊन त्यांच्याकडे जातो. प्रथम निर्माण झालेला मनुष्य आदाम त्याला पाहताच भयाने आपली छाती बडवतो आणि सर्वांना मोठ्याने म्हणतो, ‘माझा प्रभू तुम्हा सर्वांबरोबर असो.’ ख्रिस्त आदामाला उत्तर देतो, ‘आणि तुझ्या आत्म्याबरोबरही असो.’ मग त्याचा हात धरून त्याला उठवत ख्रिस्त म्हणतो, ‘हे निद्रिस्ता, जागा हो. मृतांतून उठ, आणि ख्रिस्त तुला प्रकाश देईल.
‘मी तुझा देव आहे. तुझ्यासाठी मी तुझा पुत्र झालो. तुझ्यासाठी आणि तुझ्या संततीसाठी आता मी अधिकाराने बोलतो आणि आज्ञा देतो: बंदिवानांनो, बाहेर या; अंधारात असलेल्यांनो, प्रकाश घ्या; आणि निद्रिस्तांनो, उठा.
‘मी तुला आज्ञा देतो: हे निद्रिस्ता, जागा हो! मृत्युलोकात बंदिवान राहण्यासाठी मी तुला घडवले नाही. मृतांतून उठ; मी मृतांचे जीवन आहे. हे मनुष्या, माझ्या हातांनी घडवलेल्या, उठ! माझ्या प्रतिमेनुसार घडवलेल्या, उठ! चल, आपण येथून जाऊ. कारण तू माझ्यात आहेस आणि मी तुझ्यात आहे; आपण दोघे मिळून एकच अविभाज्य व्यक्ती आहोत.
‘तुझ्यासाठी मी, तुझा देव, तुझा पुत्र झालो. तुझ्यासाठी मी, स्वामी असूनही, तुझे रूप, म्हणजे दासाचे रूप, धारण केले. तुझ्यासाठी मी, आकाशांहून उंच असलेला, पृथ्वीवर आणि पृथ्वीखाली आलो. हे मनुष्या, तुझ्यासाठी मी निराधार मनुष्यासारखा झालो, मृतांमध्ये मुक्त असा झालो. तू बाग सोडून गेलास; तुझ्यासाठी मला एका बागेतून यहुद्यांच्या स्वाधीन करण्यात आले आणि एका बागेत क्रुसावर खिळण्यात आले.
‘माझ्या चेहऱ्यावरची थुंकी पाहा. सृष्टीच्या आरंभी देवाने तुझ्यात फुंकलेला तो पहिला श्वास तुला पुन्हा मिळावा, म्हणून तुझ्यासाठी मी ती थुंकी झेलली. माझ्या गालांवर बसलेल्या प्रहारांच्या खुणा पाहा. तुझे विद्रूप झालेले रूप पुन्हा माझ्या प्रतिमेनुसार घडवण्यासाठी मी ते प्रहार सोसले.
‘माझ्या पाठीवरचे फटक्यांचे व्रण पाहा. तुझ्या पाठीवर लादलेले तुझ्या पापांचे ओझे दूर करण्यासाठी मी ते फटके सोसले. वाईट हेतूने तू त्या वृक्षाकडे हात पुढे केलास; तुझ्यासाठी माझे हात सत्कार्यासाठी या वृक्षावर खिळलेले पाहा.
‘उद्यानात तू निद्रिस्त असताना तुझ्या कुशीतून हव्वा उत्पन्न झाली; तुझ्यासाठी मी क्रुसावर निद्रा घेतली आणि एका तलवारीने माझी कूस भेदली. माझ्या कुशीच्या जखमेने तुझ्या कुशीची वेदना बरी केली; माझी निद्रा तुला मृतांच्या अधोलोकातील निद्रेतून मुक्त करील; माझ्या तलवारीने तुझ्याविरुद्ध उगारलेली तलवार रोखली आहे.
‘पण ऊठ, आपण येथून जाऊ या. शत्रूने तुला त्या सुखोद्यानातून बाहेर काढले; मी तुला पुन्हा स्थान देईन, पण आता सुखोद्यानात नव्हे, तर स्वर्गाच्या सिंहासनावर. जीवनाचा वृक्ष हे एक प्रतीक होते; त्याच्यापासून मी तुला दूर ठेवले. पण आता मी स्वतः तुझ्याशी एकरूप झालो आहे, कारण मीच जीवन आहे. एखाद्या गुलामावर जसा पहारा ठेवतात, तसा तुझ्यावर पहारा ठेवण्यासाठी मी केरुब देवदूतांना नेमले होते; आता ते जशी देवाची आराधना करतात, तशी तुझी आराधना करावी असे मी त्यांना करायला लावतो.
“केरुब देवदूतांचे सिंहासन सज्ज केले आहे; ते वाहणारे सज्ज होऊन वाट पाहत आहेत; वधूवरांचा कक्ष सजवला आहे; भोजनाची व्यवस्था झाली आहे; चिरंतन निवासस्थाने आणि दालने तयार आहेत; उत्तम वस्तूंचे खजिने उघडले आहेत; स्वर्गाचे राज्य युगांच्या आरंभापूर्वीच तयार केले आहे.”
पवित्र शनिवारच्या एका प्राचीन प्रवचनातून वाचन
प्रार्थना
हे सर्वशक्तिमान, सदैव जिवंत देवा, तुझा एकुलता एक पुत्र मृतांच्या अधोलोकात उतरला आणि तेथून उठून गौरवात गेला. बाप्तिस्म्यात त्याच्याबरोबर पुरले गेलेल्या तुझ्या विश्वासू जनांना त्याच्या पुनरुत्थानाद्वारे चिरंतन जीवन लाभो, अशी कृपा कर.
(आम्ही ही प्रार्थना करतो) आमच्या प्रभूद्वारे.
(आमच्या प्रभू ख्रिस्ताद्वारे.)
संत थॉमस अक्विनास पोंटिफिकल विद्यापीठाने तयार केलेले
