ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനാലാം വാരം

ശിശുസഹജമായ വിശ്വാസം

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പതിനാലാം ഞായർ, വർഷം A

“സ്വർഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും നാഥനായ പിതാവേ, അങ്ങ് ഇക്കാര്യങ്ങൾ ജ്ഞാനികളിൽനിന്നും പണ്ഡിതരിൽനിന്നും മറച്ചുവെച്ച് ശിശുക്കൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയതിനാൽ ഞാൻ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു.”  മത്തായി 11:25

നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട എത്ര ആഴമേറിയ സത്യമാണിത്!  ഒരു “ശിശു” ആയിരിക്കണോ അതോ “ജ്ഞാനിയും പണ്ഡിതനും” ആയിരിക്കണോ എന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചാൽ, ജ്ഞാനിയും പണ്ഡിതനും ആയിരിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ആകർഷകമെന്ന് പലർക്കും തോന്നാം.  എന്നാൽ യേശു പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ശിശുക്കളായിരിക്കുന്നവർ, ജ്ഞാനികളും പണ്ഡിതരുമെന്ന മട്ടിൽ പെരുമാറുക മാത്രം ചെയ്യുന്നവരെക്കാൾ യഥാർഥത്തിൽ ഏറെ ജ്ഞാനവും അറിവുമുള്ളവരാണ്.

ശിശുസഹജമായ മനസ്സുള്ളവർക്കാണ് സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ ആന്തരികജീവിതത്തിലെ സത്യങ്ങളെ ആഴത്തിൽ ഗ്രഹിക്കാൻ അവർക്ക് പ്രത്യേക കൃപ നൽകപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആന്തരികജീവിതത്തിന്റെ ലാളിത്യം ഇത് ഒരളവുവരെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവവും അവിടുത്തെ തിരുഹിതവും ഒരിക്കലും ആശയക്കുഴപ്പം നിറഞ്ഞതോ സങ്കീർണമോ അല്ല. നാം ദൈവത്തെ ആശയക്കുഴപ്പമുളവാക്കുന്ന ഒരാളായി ചിത്രീകരിച്ചേക്കാം; അതിന്റെ ഫലമായി, ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം അത്യന്തം സങ്കീർണമായി നമുക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ, വിനയത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന ലളിതമനസ്സുള്ള ഒരാൾക്കു മാത്രമേ ദൈവത്തിന്റെ സത്യവും സൗന്ദര്യവും തിരിച്ചറിയാനാകൂ.

“ദൈവഹിതം മനസ്സിലാക്കാൻ” അമിതമായി സമയവും ഊർജവും ചെലവഴിക്കുന്ന പ്രവണത നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകാം. നാം ചിന്തിച്ചും ചിന്തിച്ചും, സംസാരിച്ചും സംസാരിച്ചും ഇരുന്നാലും, ഒടുവിൽ ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽത്തന്നെ തുടരാം. വളരെയധികം ചിന്തിച്ചിട്ടും ഒടുവിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്ന ഈ അവസ്ഥയിലാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ദൈവഹിതം ശരിയായി വിവേചിച്ചറിയുന്നില്ലെന്നും അവിടുത്തെ സംസാരം ശരിയായി കേൾക്കാൻ സ്വയം അനുവദിക്കുന്നില്ലെന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അടയാളമായിരിക്കാം അത്.

നാം അറിയേണ്ടത് മാത്രം, അറിയേണ്ട സമയത്ത്, ലളിതമായും വ്യക്തമായും ദൈവം നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു.  അതിനാൽ, നാം കേൾക്കേണ്ട ലളിതവും അതേസമയം ആഴമേറിയതുമായ സത്യം അവിടുന്ന് തന്റെ സമയത്ത് അരുളിച്ചെയ്യുന്നതുവരെ കാത്തിരുന്നുകൊണ്ട്, എപ്പോഴും എളിമയോടും ലാളിത്യത്തോടുംകൂടെ നമ്മുടെ കർത്താവിനെ സമീപിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.  ആത്യന്തികമായി, കർത്താവിനായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ സാരം.

ജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ അമിതമായി സമയം ചെലവഴിച്ചിട്ട് ഒടുവിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ അകപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക.  അങ്ങനെയെങ്കിൽ, കർത്താവ് വെളിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ലളിതവും എന്നാൽ ആഴമേറിയതുമായ സത്യങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്താൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കത്തക്കവിധം എളിമയിൽ വളരാൻ ശ്രമിക്കുക.  ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെയാകാൻ പരിശ്രമിക്കുക; അപ്പോൾ സ്വന്തം കഴിവുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും നേടാനാവുന്നതിനെക്കാൾ ജ്ഞാനവും അറിവുമുള്ളവരായി നിങ്ങൾ മാറും.

സകല ജ്ഞാനത്തിന്റെയും നാഥാ, അങ്ങിൽ ലളിതവും ശിശുസഹജവുമായ വിശ്വാസം പുലർത്താനും, ഈ ലളിതമായ വിശ്വാസത്തിലൂടെ അങ്ങ് എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനോഹരമായ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയനാഥാ, എനിക്കു സ്വന്തമായി ഒരിക്കലും നേടാനാവുന്നതിലും അപ്പുറമുള്ള ജ്ഞാനവും അറിവും നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

മറ്റുള്ളവരിൽ ക്രിസ്തുവിനെ കാണുക

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പതിനാലാം ഞായർ, വർഷം B

യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “സ്വന്തം നാട്ടിലും ബന്ധുക്കളുടെ ഇടയിലും സ്വന്തം ഭവനത്തിലും അല്ലാതെ ഒരു പ്രവാചകനും ബഹുമാനമില്ലാതിരിക്കുന്നില്ല.” അതിനാൽ, ഏതാനും രോഗികളുടെമേൽ കൈകൾവെച്ച് അവരെ സുഖപ്പെടുത്തിയതല്ലാതെ മറ്റൊരു അത്ഭുതപ്രവൃത്തിയും അവിടെ ചെയ്യാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അവരുടെ വിശ്വാസമില്ലായ്മയിൽ അവിടുന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.  മർക്കോസ് 6:4-6

സ്വന്തം നാട്ടിൽ സ്വന്തം ബന്ധുജനങ്ങളുമായുള്ള യേശുവിന്റെ കൂടിക്കാഴ്ച നിരാശാജനകമായിരുന്നു.  അവിടുത്തെ ജ്ഞാനത്തിലും അവിടുന്ന് ചെയ്ത അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളിലും അവർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.  എന്നാൽ അവിടുത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ആശ്ചര്യത്തിനിടയിലും അവർ “അവിടുത്തെപ്രതി ഇടർച്ചയടഞ്ഞു.”  തങ്ങൾക്ക് നന്നായി അറിയാവുന്ന, സ്വന്തം ബന്ധുജനങ്ങളിൽപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ അസാധാരണ വ്യക്തിയാകാൻ കഴിയും എന്ന് മനസ്സിലാകാത്തതിനാലാണ് അവർ ഇടർച്ചയടഞ്ഞത്.  യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനും അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നതിനും തടസ്സമാകാൻ അവിടുത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ അടുപ്പത്തെയും പരിചയത്തെയും അവർ അനുവദിച്ചു.

ഇതേ ബുദ്ധിമുട്ട് നമുക്ക് നേരിട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. നമ്മിലാരും ഈശോയുടെ സ്വന്തം നാട്ടുകാരോ രക്തബന്ധത്താൽ അവിടുത്തെ ബന്ധുക്കളോ അല്ല. എങ്കിലും, നമുക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ളവരിൽ സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന ഈശോയെ തള്ളിക്കളയുന്ന കെണിയിൽ നമുക്കും വീഴാം; അതായത്, നമ്മുടെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിലും നമ്മുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലും സന്നിഹിതനായിരിക്കുന്ന ഈശോയെ.

യേശു നേരിട്ട ഈ ബുദ്ധിമുട്ട്, നമുക്ക് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ളവരെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കണ്ണുകളോടെയല്ലാതെ നോക്കിക്കാണാനുള്ള നമ്മുടെ പ്രവണത വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.  യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിധി തെറ്റായിരുന്നുവെങ്കിലും, നമ്മോട് അടുത്തുള്ളവരുടെ പാപങ്ങൾ കാരണമോ, അവരുടെ നല്ല പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ തെറ്റായ ധാരണകൊണ്ടുപോലുമോ, ചിലപ്പോൾ നാം അവരെ വിധിച്ചേക്കാം.  സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മറ്റുള്ളവരെ കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ?  മറ്റുള്ളവരുടെ ബലഹീനതകൾക്കും പാപങ്ങൾക്കും അപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കി, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സജീവമായിരിക്കുന്ന ദൈവസാന്നിധ്യവും കൃപയും കാണാനും നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ?  അവരുടെ നന്മ കാണാനും, നിങ്ങളോട് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ളവരിലൂടെ നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കാൻ ദൈവത്തെ അനുവദിക്കാനും നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ?  നാം കരുതുന്നതിനെക്കാൾ ദുഷ്കരമായിരിക്കാം ഇത്.

യേശുവിന് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചെങ്കിൽ, നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും. നമ്മോട് ഏറ്റവും അടുത്തവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിഷേധാത്മകമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം കാണാനുള്ള പ്രലോഭനം തിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ് ഇതിൽനിന്ന് നാം പഠിക്കേണ്ട പാഠം. ആ പ്രലോഭനത്തെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സജീവമായിരിക്കുന്ന ദൈവസാന്നിധ്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും. ഓരോ ദിവസവും നാം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കേണ്ട ആദ്യത്തേതും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ കാര്യം ഇതായിരിക്കണം.

നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ളവരിൽ ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം എത്രത്തോളം കാണുന്നുണ്ടെന്ന് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. അതിനു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ, അതിജീവിക്കാൻ നിങ്ങൾ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രലോഭനമായി അതിനെ കാണുക. നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ളവരിൽ സജീവമായിരിക്കുന്ന ദൈവസാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തുന്നത് അവരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും ദൈവസ്നേഹത്തിലും വളരാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കും.

മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന എന്റെ നാഥാ, എനിക്ക് ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങയെ കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ, അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആനന്ദിക്കാനും മറ്റുള്ളവരോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും അങ്ങയോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും വളരാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ധൈര്യവും ശരണവും ദൃഢനിശ്ചയവും

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പതിനാലാം ഞായർ, വർഷം C

“നിങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിൻ; ഇതാ, ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് ആട്ടിൻകുട്ടികളെപ്പോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു. പണസഞ്ചിയോ ഭാണ്ഡമോ ചെരിപ്പോ കൊണ്ടുപോകരുത്; വഴിയിൽവച്ച് ആരെയും അഭിവാദനം ചെയ്യരുത്.” ലൂക്കാ 10:3-4

ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യാൻ ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള കാര്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ദൈവത്തിൽ പൂർണമായി ശരണപ്പെടുക എന്നത്. എന്നാൽ നമ്മുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിന് ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ കാര്യങ്ങളിലൊന്നും ഇതുതന്നെയാണ്. ദൈവത്തിൽ ശരണപ്പെടുക എന്നത് തനിയെ സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല; നമ്മുടെ കർത്താവ് കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ, നിരന്തരമായ സമർപ്പണവും ദൃഢനിശ്ചയവും അതിന് ആവശ്യമാണ്.

മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഭാഗം ഈശോയുടെ ശക്തമായ ഒരു പ്രസ്താവനയോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്: “ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് ആട്ടിൻകുട്ടികളെപ്പോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു.” നമ്മുടെ കർത്താവ് നമുക്ക് നൽകുന്ന ദൗത്യം നമുക്ക് സ്വന്തം ശക്തിയാൽ നിർവഹിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ലെന്ന് വെളിപ്പെടുത്താനാണ് ഈ ശക്തമായ ഉപമ. ഒരു ചെറിയ ആട്ടിൻകുട്ടി ചെന്നായ്ക്കളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് നടന്നുചെന്നാൽ അതിനു നന്നായിരിക്കില്ല… ഇടയൻ തൊട്ടടുത്തുതന്നെ ഉണ്ടെങ്കിലല്ലാതെ.

തന്റെ ദൗത്യത്തിന് വലിയ ധൈര്യം ആവശ്യമാണെന്നു മാത്രമല്ല, തന്നെക്കൂടാതെ അതു പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും യേശു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് തുടർന്ന് ഈ പ്രായോഗിക നിർദേശം നൽകുന്നത്: “പണസഞ്ചിയോ ഭാണ്ഡമോ ചെരിപ്പോ കൊണ്ടുപോകരുത്; വഴിയിൽവച്ച് ആരെയും അഭിവാദനം ചെയ്യരുത്.” ഈ വാക്യത്തെ ആത്മീയമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കിയാൽ, യേശു രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതു നമുക്കു കേൾക്കാം. ഒന്നാമതായി, “ജീവിതത്തിലെ നിങ്ങളുടെ ദൗത്യം നിർവഹിക്കുമ്പോൾ എന്റെ പരിപാലനത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക.” രണ്ടാമതായി, “നിങ്ങളുടെ അന്തിമലക്ഷ്യത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക; അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു പോകരുത്.” പണം കൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നതോ അപരിചിതരോടു സംസാരിക്കുന്നതോ സ്വതവേ മോശമായ കാര്യങ്ങളാണെന്നല്ല ഇതിനർഥം; മറിച്ച്, അവിടുത്തെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള ശരണത്തിന്റെയും ദൃഢനിശ്ചയത്തിന്റെയും ആഴമേറിയ ആത്മീയ അർഥം നാം കേട്ടറിയണം.

ദൈവത്തിന്റെ തിരുഹിതം ധൈര്യത്തോടെ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ പരിപാലനത്തിൽ എത്രത്തോളം ശരണപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. നമ്മുടെ കർത്താവ് നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ച ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്ത്, അവസാനംവരെ മുന്നോട്ടുപോകാൻ എത്ര പൂർണമായി പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാണെന്നും ചിന്തിക്കുക. വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ ഈ വശങ്ങളോട് വീണ്ടും പ്രതിബദ്ധരാകുക; അപ്പോൾ ഓരോ ചുവടിലും നല്ല ഇടയൻ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടാകും.

എന്റെ നല്ല ഇടയാ, അങ്ങയുടെ അതിപരിശുദ്ധമായ തിരുഹിതം എന്റെ സർവശക്തിയോടുംകൂടെ സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്യുന്നു. അങ്ങ് എവിടേക്കു നയിച്ചാലും അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ എനിക്കു ധൈര്യവും ആശ്രയബോധവും ദൃഢനിശ്ചയവും നൽകണമേ. പ്രിയനാഥാ, ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സർവശക്തനിൽ ശരണപ്പെടുക

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പതിനാലാം ആഴ്ചയിലെ തിങ്കളാഴ്ച

യേശു അധികാരിയുടെ വീട്ടിലെത്തി, കുഴലൂത്തുകാരെയും ബഹളംവയ്ക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തെയും കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “പുറത്തുപോകുവിൻ! ബാലിക മരിച്ചിട്ടില്ല, ഉറങ്ങുകയാണ്.” അവർ അവനെ പരിഹസിച്ചു. ജനക്കൂട്ടത്തെ പുറത്താക്കിയശേഷം അവൻ അകത്തുചെന്ന് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു; ബാലിക എഴുന്നേറ്റു. ഈ വാർത്ത ആ ദേശമെങ്ങും പരന്നു. മത്തായി 9:23-26

ഈശോ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചു. അവിടുന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രകൃതിനിയമങ്ങളെ അതിജീവിച്ചു. ഈ സുവിശേഷഭാഗത്തിൽ, ഈ കൊച്ചുപെൺകുട്ടിയെ ജീവിതത്തിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവന്നുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് മരണത്തെ കീഴടക്കുന്നു. അവിടുത്തേക്ക് അത് തികച്ചും സാധാരണവും അനായാസവുമായ ഒരു കാര്യമാണെന്നു തോന്നുന്ന വിധത്തിലാണ് അവിടുന്ന് അതു ചെയ്യുന്നത്.

താൻ പ്രവർത്തിച്ച അത്ഭുതങ്ങളോടുള്ള യേശുവിന്റെ സമീപനത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുന്നത് ഉൾക്കാഴ്ച നൽകുന്നതാണ്. അവിടുത്തെ അത്ഭുതശക്തി കണ്ട് പലരും വിസ്മയിക്കുകയും സ്തബ്ധരാകുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ യേശുവാകട്ടെ, തന്റെ ദിവസത്തിലെ ഒരു സാധാരണ കാര്യമായിട്ടാണ് അതു ചെയ്യുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. അവിടുന്ന് അതിന് വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നില്ല; വാസ്തവത്തിൽ, തന്റെ അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആരോടും പറയാതിരിക്കാൻ അവിടുന്ന് പലപ്പോഴും ആളുകളോടു നിർദേശിക്കുന്നു.

ഭൗതികലോകത്തിന്മേലും പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ നിയമങ്ങളിന്മേലും യേശുവിന് സമ്പൂർണ അധികാരമുണ്ടെന്ന വ്യക്തമായ സത്യമാണ് ഇത് നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അവിടുന്ന് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും നിലനിൽക്കുന്ന സകലത്തിന്റെയും ഉറവിടവുമാണെന്ന് ഈ സംഭവം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ആഗ്രഹിക്കുകമാത്രം ചെയ്തുകൊണ്ട് സകലതും സൃഷ്ടിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ, തന്റെ ഇഷ്ടത്താൽ പ്രകൃതിനിയമങ്ങളെ അനായാസം പുനഃസൃഷ്ടിക്കാനും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും അവിടുത്തേക്കു കഴിയും.

പ്രകൃതിയുടെമേലുള്ള അവിടുത്തെ സമ്പൂർണ അധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുന്നത്, ആത്മീയലോകത്തിന്റെയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ സകല കാര്യങ്ങളുടെയുംമേലുള്ള അവിടുത്തെ സമ്പൂർണ അധികാരത്തിലും നമുക്ക് ഉറപ്പു നൽകണം. അവിടുത്തേക്ക് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയും; എല്ലാം അനായാസം ചെയ്യാനും കഴിയും.

അവിടുത്തെ സർവശക്തിയിൽ ആഴമായ വിശ്വാസത്തിലേക്കും, അവിടുത്തെ പരിപൂർണ സ്നേഹത്തെയും നമ്മെക്കുറിച്ചുള്ള പരിപൂർണ അറിവിനെയും സംബന്ധിച്ച വ്യക്തമായ ധാരണയിലേക്കും എത്തിച്ചേരാൻ നമുക്കു കഴിഞ്ഞാൽ, സാധ്യമാണെന്ന് നാം ഒരിക്കലും കരുതിയിട്ടില്ലാത്തത്ര ആഴത്തിൽ അവിടുത്തെ ആശ്രയിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയും. എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവനും നമ്മെ പരിപൂർണമായി സ്നേഹിക്കുന്നവനുമായ അവിടുത്തെ നാം എന്തുകൊണ്ട് പൂർണമായി ആശ്രയിച്ചുകൂടാ? നമ്മെക്കുറിച്ച് എല്ലാം അറിയുന്നവനും നമ്മുടെ നന്മമാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമായ അവിടുത്തെ നാം എന്തുകൊണ്ട് ആശ്രയിച്ചുകൂടാ? നാം അവിടുത്തെ തീർച്ചയായും ആശ്രയിക്കണം! ആ ആശ്രയത്തിന് അവിടുന്ന് അർഹനാണ്; നമ്മുടെ ആശ്രയം അവിടുത്തെ സർവശക്തി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നിർബാധം പ്രവർത്തിക്കാൻ വഴിയൊരുക്കും.

ഇന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. ഒന്നാമതായി, അവിടുത്തെ ശക്തിയുടെ ആഴം നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ? രണ്ടാമതായി, ആ ശക്തി നിങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ അവിടുത്തെ സ്നേഹം അവിടുത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? ഈ സത്യങ്ങൾ അറിയുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റുകയും കൃപയുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കാൻ അവിടുത്തേക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്യും.

സകല ശക്തിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും നാഥാ, എല്ലാറ്റിന്മേലുമുള്ള അങ്ങയുടെ പരമാധികാരത്തിലും എന്റെ ജീവിതത്തിന്മേലുള്ള അങ്ങയുടെ സമ്പൂർണ അധികാരത്തിലും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അങ്ങിൽ ശരണപ്പെടാനും എന്നോടുള്ള അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങിൽ ഉറച്ച ശരണപ്പെടുന്നു.

യുക്തിരാഹിത്യവും സ്വാഭാവികതയും

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ പതിനാലാം ആഴ്ചയിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പിശാചുബാധിതനെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. പിശാചിനെ പുറത്താക്കിയപ്പോൾ ആ ഊമൻ സംസാരിച്ചു. ജനക്കൂട്ടം വിസ്മയത്തോടെ പറഞ്ഞു: “ഇതുപോലൊന്ന് ഇസ്രായേലിൽ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല.” എന്നാൽ ഫരിസേയർ പറഞ്ഞു: “പിശാചുക്കളുടെ തലവനെക്കൊണ്ടാണ് അവൻ പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുന്നത്.” മത്തായി 9:32-34

ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പ്രതികരണവും ഫരിസേയരുടെ പ്രതികരണവും തമ്മിൽ എത്ര പ്രകടമായ വ്യത്യാസമാണ് നാം കാണുന്നത്! വാസ്തവത്തിൽ, ഇത് ഏറെ ദുഃഖകരമായ ഒരു വ്യത്യാസമാണ്.

ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ, അതായത് സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ, പ്രതികരണം വിസ്മയത്തിന്റേതായിരുന്നു. കാണുന്നതിനെ സ്വീകരിക്കുന്ന ലളിതവും നിർമ്മലവുമായ വിശ്വാസമാണ് അവരുടെ പ്രതികരണം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇത്തരമൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരിക്കുക എത്ര വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്!

ഫരിസേയരുടെ പ്രതികരണം വിധിക്കലും യുക്തിരാഹിത്യവും അസൂയയും പരുഷതയും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, അത് യുക്തിരഹിതമാണ്. ഈശോ “പിശാചുക്കളുടെ തലവനെക്കൊണ്ട് പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുന്നു” എന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് ഫരിസേയരെ നയിച്ചത് എന്തായിരിക്കും? തീർച്ചയായും, ഈശോ ചെയ്ത ഒന്നും അത്തരമൊരു നിഗമനത്തിലേക്ക് അവരെ നയിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ, ഫരിസേയർ ഒരുതരം അസൂയയും ഈർഷ്യയും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു എന്നതാണ് യുക്തിസഹമായ ഏക നിഗമനം. ഈ പാപങ്ങളാണ് പരിഹാസ്യവും യുക്തിരഹിതവുമായ ഈ നിഗമനത്തിലേക്ക് അവരെ നയിച്ചത്.

അസൂയയോടെയല്ല, എളിമയോടും സത്യസന്ധതയോടും കൂടിയാണ് നാം മറ്റുള്ളവരെ സമീപിക്കേണ്ടത് എന്നതാണ് ഇതിൽനിന്ന് നാം പഠിക്കേണ്ട പാഠം. ചുറ്റുമുള്ളവരെ എളിമയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി കാണുമ്പോൾ, അവരെക്കുറിച്ച് യഥാർത്ഥവും സത്യസന്ധവുമായ നിഗമനങ്ങളിൽ നാം സ്വാഭാവികമായും എത്തിച്ചേരും. മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മ കാണാനും ആ നന്മയിൽ സന്തോഷിക്കാനും എളിമയും ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹവും നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കും. തീർച്ചയായും, പാപത്തെക്കുറിച്ചും നമുക്ക് അവബോധമുണ്ടാകും. എന്നാൽ അസൂയയുടെയും ഈർഷ്യയുടെയും ഫലമായി മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് തിടുക്കത്തിലുള്ളതും യുക്തിരഹിതവുമായ വിധികൾ നടത്താതിരിക്കാൻ എളിമ നമ്മെ സഹായിക്കും.

മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ സാധാരണയായി ചിന്തിക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. യേശു ചെയ്ത നന്മകൾ കണ്ട് വിശ്വസിക്കുകയും വിസ്മയിക്കുകയും ചെയ്ത ജനക്കൂട്ടത്തെപ്പോലെയാകാനാണോ നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ചായ്‌വു കാണിക്കുന്നത്? അതോ നിഗമനങ്ങളിൽ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കാനും പെരുപ്പിച്ചുകാട്ടാനും പ്രവണതയുള്ള ഫരിസേയരെപ്പോലെയാണോ നിങ്ങൾ? ജനക്കൂട്ടം പ്രകടിപ്പിച്ച സ്വാഭാവിക മനോഭാവം സ്വീകരിക്കാൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കുക; അങ്ങനെ നിങ്ങൾക്കും ക്രിസ്തുവിൽ ആനന്ദവും വിസ്മയവും കണ്ടെത്താനാകും.

വിസ്മയനീയനായ എന്റെ കർത്താവേ, ലളിതവും വിനീതവും നിർമ്മലവുമായ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരിലും വിനയത്തോടെ അങ്ങയെ കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ദിവസവും ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങയെ കാണാനും അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിസ്മയിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

അത്ഭുതങ്ങളും വിശ്വാസവും

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനാലാം വാരത്തിലെ ബുധനാഴ്ച

യേശു തന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരെയും വിളിച്ചുവരുത്തി, അശുദ്ധാത്മാക്കളെ പുറത്താക്കാനും എല്ലാ രോഗങ്ങളും എല്ലാ വ്യാധികളും സുഖപ്പെടുത്താനും അവർക്ക് അധികാരം നൽകി. മത്തായി 10:1

ഈശോ തന്റെ അപ്പസ്തോലന്മാർക്ക് വിശുദ്ധമായ അധികാരം നൽകുന്നു. പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കാനും രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്താനും അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു. തങ്ങളുടെ പ്രസംഗത്തിലൂടെ അനേകരെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു മാനസാന്തരപ്പെടുത്താനും അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു.

അത്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ അപ്പസ്തോലന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്ന ഈ അസാധാരണ കൃപാവരത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് കൗതുകകരമാണ്. ഇന്ന് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത് അത്ര പതിവായി നാം കാണുന്നില്ല എന്നതിനാലാണ് ഇത് കൗതുകകരമാകുന്നത്. എന്നാൽ സഭയുടെ ആരംഭകാലത്ത് അത്ഭുതങ്ങൾ വളരെ സാധാരണമായിരുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു. കാര്യങ്ങൾക്കു തുടക്കമിടാൻ യേശു ആരംഭത്തിൽത്തന്നെ വളരെ ശക്തമായ ഒരു സന്ദേശം നൽകി എന്നതാണ് ഇതിനുള്ള ഒരു കാരണം. അവിടുന്നും അവിടുത്തെ അപ്പസ്തോലന്മാരും പ്രവർത്തിച്ച അത്ഭുതങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിന്റെയും പ്രബലമായ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പ്രസംഗം കൂടുതൽ വിശ്വാസയോഗ്യമാകാനും അനേകരുടെ മാനസാന്തരത്തിനും ഈ അത്ഭുതങ്ങൾ സഹായിച്ചു. സഭ വളർന്നതോടെ, ദൈവവചനത്തിന്റെ ആധികാരികത ഉറപ്പിക്കുന്നതിന് ഇത്രയധികം അത്ഭുതങ്ങൾ ആവശ്യമില്ലാതായെന്നു തോന്നുന്നു. അനേകം അത്ഭുതങ്ങളുടെ സഹായമില്ലാതെ സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ വിശ്വാസികളുടെ വ്യക്തിജീവിതവും സാക്ഷ്യവും ക്രമേണ പര്യാപ്തമായി. രക്തസാക്ഷിത്വവും മഹത്തായ വിശ്വാസപ്രവൃത്തികളും ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അടയാളങ്ങളായി മാറി.

ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നത് സഹായകരമാണ്; കാരണം, നമ്മുടെ സ്വന്തം വിശ്വാസജീവിതത്തിലും മാനസാന്തരജീവിതത്തിലും ഇതിനു സമാനമായ അനുഭവങ്ങൾ നാം കാണുന്നു. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വിശ്വാസയാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശക്തമായ അനേകം അനുഭവങ്ങൾ നമുക്കുണ്ടാകാറുണ്ട്. ആഴമായ ആശ്വാസം പകരുന്ന ആത്മീയ അനുഭൂതികളും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടെന്ന വ്യക്തമായ ബോധ്യവും ഉണ്ടായേക്കാം. എന്നാൽ കാലക്രമേണ ഈ അനുഭൂതികൾ മങ്ങിത്തുടങ്ങാം. അവ എവിടെപ്പോയെന്ന് നാം ചിന്തിച്ചേക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ നാം എന്തെങ്കിലും തെറ്റു ചെയ്തുവോ എന്നു സംശയിച്ചേക്കാം. ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ആത്മീയ പാഠമുണ്ട്.

നമ്മുടെ വിശ്വാസം ആഴപ്പെടുമ്പോൾ, തുടക്കത്തിൽ നമുക്കു ലഭിച്ചേക്കാവുന്ന ആത്മീയ ആശ്വാസങ്ങൾ പലപ്പോഴും മങ്ങിപ്പോകാം. കാരണം, കൂടുതൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസത്തോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടി നാം തന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നാണ് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അവിടുന്ന് നമുക്കു നല്ല അനുഭൂതികൾ നൽകുന്നതുകൊണ്ടല്ല നാം അവിടുത്തെ വിശ്വസിക്കുകയും അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത്; മറിച്ച്, അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നല്ലതും ഉചിതവുമായതുകൊണ്ടാണ്. പഠിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതെങ്കിലും അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു പാഠമാണിത്.

നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം എത്രമാത്രം ആഴമുള്ളതാണെന്നും അത് നിങ്ങളെ എത്രമാത്രം താങ്ങിനിർത്തുന്നുവെന്നും ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. കാര്യങ്ങൾ ദുഷ്കരമാകുമ്പോഴും ദൈവം അകലെയാണെന്നു തോന്നുമ്പോഴും നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ അറിയുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? മറ്റേതു സമയത്തെക്കാളും നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസവും മാനസാന്തരവും ഏറ്റവും ശക്തമായി വളരാൻ കഴിയുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ് അവ.

അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങയിലുള്ള എന്റെ വിശ്വാസവും അങ്ങയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹവും ആഴമുള്ളതും സ്ഥിരതയുള്ളതും ശക്തവുമായിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ബാഹ്യമായ ഏതെങ്കിലും “അത്ഭുതങ്ങളെയോ” വികാരങ്ങളെയോ ആശ്രയിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ആ വിശ്വാസത്തെ ആശ്രയിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയോടുള്ള നിർമ്മലമായ സ്നേഹത്താൽ, എല്ലാറ്റിനും മുമ്പും എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായും അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

സുവിശേഷത്തിന്റെ വില

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനാലാം വാരത്തിലെ വ്യാഴാഴ്ച

സൗജന്യമായി നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചു; സൗജന്യമായി നിങ്ങൾ നൽകണം. മത്തായി 10:8b

സുവിശേഷത്തിന്റെ വില എന്താണ്? അതിന് ഒരു വില നിശ്ചയിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയുമോ? കൗതുകകരമെന്നു പറയട്ടെ, അതിന് നാം രണ്ടു വിലകൾ നിശ്ചയിക്കണം. അതു സ്വീകരിക്കാൻ നാം എത്ര വില കൊടുക്കണം എന്നതാണ് ആദ്യത്തേത്. സുവിശേഷം നൽകാൻ നാം എത്ര “ഈടാക്കുന്നു” എന്നു പറയാവുന്നതാണ് രണ്ടാമത്തേത്.

അപ്പോൾ, സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടി നാം എത്ര വില കൊടുക്കണം? അതിന് അനന്തമായ മൂല്യമുണ്ടെന്നതാണ് ഉത്തരം. പണത്തിന്റെ കണക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ, അതിന്റെ വില കൊടുക്കാൻ നമുക്ക് ഒരിക്കലും കഴിയില്ല. സുവിശേഷം അമൂല്യമാണ്.

മറ്റുള്ളവർക്ക് സുവിശേഷം നൽകാൻ നാം എത്ര “ഈടാക്കണം” എന്ന ചോദ്യത്തിന്, അത് സൗജന്യമായിരിക്കണം എന്നതാണ് ഉത്തരം. നമുക്കു സ്വന്തമല്ലാത്ത ഒന്ന് മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകുന്നതിനായി എന്തെങ്കിലും ഈടാക്കാനോ പ്രതീക്ഷിക്കാനോ നമുക്ക് അവകാശമില്ല. സുവിശേഷത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ സന്ദേശം ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്; അവിടുന്ന് അതു സൗജന്യമായി നൽകുന്നു.

മുകളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന തിരുവചനത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽനിന്ന് നമുക്ക് ആരംഭിക്കാം. “വില വാങ്ങാതെ നിങ്ങൾ നൽകണം.” മറ്റുള്ളവർക്ക് നാം സൗജന്യമായി സുവിശേഷം നൽകണമെന്നാണ് ഇത് നമ്മോടു പറയുന്നത്. എന്നാൽ സുവിശേഷം സൗജന്യമായി നൽകുന്ന ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ പരോക്ഷമായ ഒരു നിബന്ധനയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സുവിശേഷം നൽകണമെങ്കിൽ നാം നമ്മെത്തന്നെ നൽകേണ്ടതുണ്ട്. അതിനർഥം, നാം നമ്മെത്തന്നെ സൗജന്യമായി നൽകണം എന്നാണ്. നമ്മെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി സൗജന്യമായി നൽകുന്നതിന് എന്താണ് ന്യായം? അതിന്റെ ന്യായം ഇതാണ്: നമുക്ക് എല്ലാം ലഭിച്ചത് “വില കൊടുക്കാതെയാണ്.”

ലളിതമായ സത്യമിതാണ്: സുവിശേഷം നമുക്കു പൂർണ്ണമായും സൗജന്യമായി നൽകപ്പെടുന്ന ഒരു ദാനമാണ്; അതു മറ്റുള്ളവർക്കായി നമ്മെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായും സൗജന്യമായി നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. സുവിശേഷം ഒരു വ്യക്തിയാണ്: യേശുക്രിസ്തു. അവിടുന്ന് സൗജന്യമായി നമ്മിൽ വന്നു വസിക്കുമ്പോൾ, നാമും മറ്റുള്ളവർക്കായി പൂർണ്ണവും സൗജന്യവുമായ ഒരു ദാനമായിത്തീരണം.

സുവിശേഷം പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ തുറവിയെയും, അതു നൽകാനുള്ള നിങ്ങളുടെ പൂർണ്ണസന്നദ്ധതയെയും കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ദൈവത്തിന്റെ മഹിമയാർന്ന ഈ ദാനത്തെ മനസ്സിലാക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള ഒരു ദാനമായി രൂപാന്തരപ്പെടട്ടെ.

അമൂല്യനായ എന്റെ കർത്താവേ, ജീവിക്കുന്ന സുവിശേഷമായി അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് എന്റെ ഹൃദയം അങ്ങയോടു പൂർണ്ണമായി തുറന്നിരിക്കട്ടെ. അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലൂടെതന്നെ അങ്ങയെ മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകാനും എനിക്കു കഴിയട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

പീഡനത്തിനായി ഒരുങ്ങുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനാലാം വാരത്തിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

യേശു തന്റെ അപ്പസ്തോലന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ചെന്നായ്ക്കളുടെ നടുവിലേക്ക് ആടുകളെ എന്നപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു; അതിനാൽ സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ വിവേകികളും പ്രാവുകളെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കരുമായിരിക്കുവിൻ. എന്നാൽ മനുഷ്യരെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ; അവർ നിങ്ങളെ ന്യായാധിപസഭകൾക്ക് ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കുകയും തങ്ങളുടെ സിനഗോഗുകളിൽവച്ച് ചമ്മട്ടികൊണ്ട് അടിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നെപ്രതി നിങ്ങളെ നാടുവാഴികളുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും മുമ്പിൽ കൊണ്ടുപോകും; അവർക്കും വിജാതീയർക്കും മുമ്പിൽ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നതിനായിരിക്കും അത്.” മത്തായി 10:16-18

ഈശോ പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത് നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ ഒരു അനുയായി ആയിരുന്നുവെന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുക. അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ആവേശവും, അവിടുന്ന് പുതിയ രാജാവാകുമെന്നും മിശിഹായാണെന്നുമുള്ള വലിയ പ്രതീക്ഷകളും നിലനിൽക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വലിയ പ്രതീക്ഷയും ആവേശവും ഉണ്ടായിരിക്കും.

എന്നാൽ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി യേശു ഈ പ്രബോധനം നൽകുന്നു. തന്റെ അനുയായികൾ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചമ്മട്ടികൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമെന്നും ഈ പീഡനം വീണ്ടും വീണ്ടും തുടരുമെന്നും അവിടുന്ന് പറയുന്നു. ഇതുകേട്ട് അവിടുത്തെ അനുയായികൾ ഒന്നു നിന്നു ചിന്തിക്കുകയും യേശുവിനോട് ഗൗരവമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുകയും, അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കുന്നത് തക്ക മൂല്യമുള്ള കാര്യമാണോ എന്ന് ആലോചിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകണം.

ക്രൈസ്തവർക്കെതിരായ പീഡനം യുഗങ്ങളിലുടനീളം ശക്തമായി നിലനിന്നിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ കാലങ്ങളിലും എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളിലും അത് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇന്നും അത് നിലനിൽക്കുന്നു. അപ്പോൾ, ഈ യാഥാർഥ്യത്തെ നാം എങ്ങനെ നേരിടും? നാം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും?

ക്രിസ്തീയജീവിതം എന്നത് എല്ലാവരോടും വെറുതെ “ഒത്തുപോകുക” മാത്രമാണെന്ന ചിന്തയുടെ കെണിയിൽ പല ക്രൈസ്തവരും അകപ്പെടാം. നാം സ്നേഹവും ദയയും ഉള്ളവരാണെങ്കിൽ എല്ലാവരും നമ്മെയും സ്നേഹിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ ഈശോ പറഞ്ഞത് അതല്ല.

പീഡനം സഭയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുമെന്നും അതു നമുക്കു സംഭവിക്കുമ്പോൾ നാം ആശ്ചര്യപ്പെടരുതെന്നും ഈശോ വ്യക്തമാക്കി. നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിൽപ്പെട്ടവർ നമ്മെ ചവിട്ടിമെതിക്കുകയും ദുഷ്ടലാക്കോടെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നാം ആശ്ചര്യപ്പെടരുത്. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടാനും മനസ്സു തളരാനും നമുക്ക് എളുപ്പമാണ്. നാം നിരുത്സാഹിതരാകുകയും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ മറച്ചുവെച്ചു ജീവിക്കേണ്ട ഒന്നാക്കി മാറ്റാൻ തോന്നുകയും ചെയ്യാം. നമ്മുടെ സംസ്കാരവും ലോകവും അതിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെന്നും അംഗീകരിക്കില്ലെന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വിശ്വാസം പരസ്യമായി ജീവിക്കുക പ്രയാസമാണ്.

ഇതിനുള്ള ഉദാഹരണങ്ങൾ നമുക്കു ചുറ്റുമുണ്ട്. ക്രൈസ്തവവിശ്വാസത്തോടു വർധിച്ചുവരുന്ന ശത്രുതയെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ മതേതര വാർത്താമാധ്യമങ്ങളിലെ വാർത്തകൾ വായിച്ചാൽ മാത്രം മതി. അതിനാൽ, മുമ്പെന്നത്തെക്കാളും അധികമായി ഇന്ന് ഈശോയുടെ വാക്കുകൾക്കു നാം ചെവികൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവിടുത്തെ മുന്നറിയിപ്പിനെക്കുറിച്ച് നാം ബോധവാന്മാരായിരിക്കണം. അവിടുന്ന് നമ്മോടൊപ്പമുണ്ടാകുമെന്നും ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ പറയേണ്ട വാക്കുകൾ നമുക്കു നൽകുമെന്നുമുള്ള അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനത്തിൽ നാം പ്രത്യാശ വയ്ക്കുകയും വേണം. എല്ലാറ്റിലുമുപരി, നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ പ്രത്യാശയും വിശ്വാസവും അർപ്പിക്കാൻ ഈ വചനഭാഗം നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ ശത്രുത നേരിടാൻ നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം തയ്യാറും സന്നദ്ധരുമാണെന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. അതേ ശത്രുതയോടെ നിങ്ങൾ പ്രതികരിക്കരുത്. പകരം, ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹായവും ശക്തിയും ജ്ഞാനവും സ്വീകരിച്ച് ഏതുതരം പീഡനവും സഹിച്ചുനിൽക്കാനുള്ള ധൈര്യവും കരുത്തും നേടാൻ നിങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കണം.

പരിപൂർണ്ണ ശക്തിയുള്ള കർത്താവേ, അങ്ങയോടു ശത്രുത പുലർത്തുന്ന ഒരു ലോകത്തിൽ എന്റെ വിശ്വാസം ജീവിക്കുമ്പോൾ എനിക്കു ശക്തിയും ധൈര്യവും ജ്ഞാനവും നൽകണമേ. പരുഷതയും തെറ്റിദ്ധാരണയും നേരിടുമ്പോൾ സ്നേഹത്തോടും കരുണയോടുംകൂടെ പ്രതികരിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

നമ്മുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജീവിതം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനാലാം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച

“വെളിപ്പെടാത്തതായി മറച്ചുവയ്ക്കപ്പെട്ടതൊന്നുമില്ല; അറിയപ്പെടാത്തതായി രഹസ്യമായതൊന്നുമില്ല.” മത്തായി 10:26b

നിങ്ങൾ എന്താണ് “മറച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്”, അല്ലെങ്കിൽ ഹൃദയത്തിൽ എന്താണ് “രഹസ്യമായി” സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ച്, ഈ ചിന്ത വളരെ ആശ്വാസകരമോ വളരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതോ ആകാം. നിങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ എന്താണുള്ളത്? ഇപ്പോൾ ദൈവം മാത്രം കാണുന്നതായി എന്താണ് അവിടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? ഇക്കാര്യത്തിൽ ആളുകൾ ചെന്നെത്താവുന്ന രണ്ടു വിപരീത അറ്റങ്ങളുണ്ട്; ആ അറ്റങ്ങൾക്കിടയിൽ പല നിലകളും ഉണ്ട്.

പുറമേ വ്യാജമായ ഒരു വ്യക്തിത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും രഹസ്യത്തിൽ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായൊരു ജീവിതം നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയാണ് ആദ്യത്തെ അറ്റത്തുള്ളത്. ഇവർ കപടനാട്യം എന്ന പാപത്തിൽ വീഴുന്നവരാണ്; അല്ലെങ്കിൽ നാം “ഇരുമുഖമുള്ളവർ” എന്നു വിളിക്കാവുന്നവരാണ്. ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കുക ഭയാനകമാണ്. കാരണം, ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നവർ ഒരിക്കലും യഥാർഥ സമാധാനം അനുഭവിക്കുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവർ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു, പൊതുസമൂഹത്തിൽ തങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതിച്ഛായ എങ്ങനെയുണ്ട് എന്നീ കാര്യങ്ങളിൽ അവർ പൂർണമായി മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ഉള്ളിൽ അവർ ദുഃഖവും ഉത്കണ്ഠയും ഭയവും നിറഞ്ഞവരാണ്. യഥാർഥ എളിമയും സത്യസന്ധതയും ജീവിതനിഷ്ഠയും ഏതുവിധത്തിൽ അഭ്യസിക്കാനും ഇത്തരമൊരു വ്യക്തി വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു.

എന്നാൽ, ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാലും, മറഞ്ഞ ജീവിതം നയിക്കുന്ന മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള വ്യക്തിയുമുണ്ട്. അതാണ് വിശുദ്ധരുടെ മറഞ്ഞ ജീവിതം! ഉദാഹരണത്തിന്, പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തെ എടുക്കുക. ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യകാലത്ത് അവൾ ഒരു പരസംഗിണിയായി കരുതപ്പെട്ടു; അവളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ “പൊതുധാരണ” ഈ ലോകത്തിൽ ഒരിക്കലും തിരുത്തപ്പെട്ടതുമില്ല. അല്ലാതെ അവൾ എങ്ങനെയാണ് ഈശോയെ ഗർഭം ധരിച്ചത്? എന്ന് അനേകർ ചിന്തിച്ചു. എന്നാൽ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരവും നിർമ്മലവും വിശുദ്ധവുമായ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു അവളുടെ ആത്മാവ് എന്നതായിരുന്നു സത്യം. ഇപ്പോൾ അവളുടെ ആന്തരികജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മാലാഖമാരുടെയും വിശുദ്ധരുടെയും മുമ്പിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിത്യത മുഴുവനും അത് വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യും!

നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലും മനസ്സാക്ഷിയിലുമുള്ളതെല്ലാം നിത്യത മുഴുവനും വെളിപ്പെടുമെന്നതാണ് മുകളിലെ തിരുവചനത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം. അതിനാൽ, ഇപ്പോൾ യഥാർഥ വിശുദ്ധിയോടും എളിമയോടും ആത്മാർഥതയോടും കൂടെ പുണ്യജീവിതം നയിക്കുന്നവർ നിത്യതയിലും ഈ വെളിച്ചത്തിൽ കാണപ്പെടും. രഹസ്യത്തിൽ ഇരുളടഞ്ഞ ജീവിതം നയിക്കുന്നവരുടെ ആ ജീവിതവും, ദൈവത്തിന്റെ കരുണയ്ക്കും നീതിക്കും അനുസൃതമായി ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ, നിത്യത മുഴുവനും ദൃശ്യമാകും.

വീണ്ടും, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ അവസ്ഥയനുസരിച്ച് ഇത് മിക്കവാറും ആശ്വാസകരമോ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതോ ആയിരിക്കും. എന്നാൽ ഇതിൽനിന്ന് മറ്റെന്തിനെക്കാളും നാം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടത്, ഇവിടെയും ഇപ്പോഴും യഥാർഥത്തിൽ വിശുദ്ധവും നിർമ്മലവുമായ ഒരു ഹൃദയത്തിനായി പരിശ്രമിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ്. നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധി ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും സാരമില്ല; ദൈവം മാത്രം അതു കണ്ടാൽ മതി. നിങ്ങൾക്കായി സുന്ദരമായ ഒരു ആന്തരികജീവിതം രൂപപ്പെടുത്താനും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ തന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ സുന്ദരമാക്കാനും ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.

നിങ്ങൾ ഇത് എത്ര നന്നായി ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെയും മനസ്സാക്ഷിയെയും തന്റെ സ്വന്തമായി കരുതി, അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തിനും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിനും ഏറെ ആനന്ദം നൽകുന്ന യഥാർഥ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ഇടമാക്കി അവയെ മാറ്റാൻ ഓരോ ദിവസവും നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ എത്രത്തോളം അനുവദിക്കുന്നുണ്ട്?

യഥാർഥ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് വന്ന് എന്റെ ഹൃദയത്തെ അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലമാക്കണമേ. എന്റെ ആത്മാവിനെ എല്ലാ വിധത്തിലും അങ്ങേക്കു പ്രീതികരമാക്കണമേ. അങ്ങയുടെ മഹത്ത്വം അവിടെ വെളിപ്പെടട്ടെ; ഈ മഹത്ത്വം നിത്യത മുഴുവനും വെളിപ്പെടാൻ അങ്ങ് അനുവദിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

 
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനഞ്ചാം വാരം

ഉള്ളടക്കം

പേപ്പർബാക്ക് പതിപ്പായും & ഇ-പുസ്തകമായും കൂടി ലഭ്യമാണ്