ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧದತ್ತ!
“ದೈವಾರಾಧನೆ” ಎಂಬ ಪದವು ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಗೆಯ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು, ಕಾಲಯಾಮಗಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಆಶೀರ್ವಚನಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ಸೇರಿವೆ.
ಎಲ್ಲ ಆರಾಧನಾ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವಾಗಿದೆ; ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಶಿಖರವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಬಹಳ ಬಾರಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಭಾಗವಹಿಸುವ ಬಾಹ್ಯ ವಿಧಿಗಳೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿಯೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವಂತೆಯೂ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಬಾಹ್ಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕೇತಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಾಗಿರಲು ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿಲ್ಲ; ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಗಳೂ ಆಗಿರಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವಂತ ದೇವರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ! ಆಳವಾದ ಈ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಂಶವನ್ನೇ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಲಿದ್ದೇವೆ.
ಸಂಸ್ಕಾರವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಸೂಚಿಸುವುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ನೀರು ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಾಸ್ತವತೆ ಎರಡೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯುವ ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಗೋಚರ ಸಂಕೇತವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ವಿಶ್ವಾಸಿಸಿದಾಗ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವು. ಅಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು.
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಆಚರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ಸರಿಯಾದ ಮನೋಭಾವವೆಂದರೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಒಂದಾಗುವ ಮನೋಭಾವ. ಇದು ಹೃದಯದಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಳವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಾವು ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ ಸಂಸ್ಕಾರವು ಸಿಂಧುವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೂ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯು ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಅದು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದೇ ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಅದು ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೂ ನಡೆಯುವ ನೈಜ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ನಾವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಬೇಕು: ಸ್ವತಃ ದೇವರನ್ನೇ ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ನೈಜ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮನೋಭಾವ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಮಗುವೊಂದರ ಕಥೆಯಿದೆ. ಈ ಪುಟ್ಟ ಮಗು ಪರಮಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅವರ ಹಿಂದೆಯೇ ಹೋಗಿ, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಲಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಬಳಿಕ, ಅವರು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಗಮನವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾದ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಮಗುವಿಗೆ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವನ್ನು ಕಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯ ಈ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಯೇ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಪಾಠವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಿ ಕಲಿಸಿತು. ಅವರು ನೈಜವಾಗಿ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದು, ಈ ಪವಿತ್ರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಬಯಸಲು ಮತ್ತು ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ವಾಸ್ತವತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ಮಗುವಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಒಳನೋಟವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ನೈಜವೂ ಆಳವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ತನ್ನ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಂದ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯವಾದವುಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯವಾದವುಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಬಾಹ್ಯವೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಆಂತರಿಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವುಗಳ ಬಾಹ್ಯ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು, ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ, ಅನಂತರ ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ರೀತಿ ಇದೇ!
ನೀವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟರೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದು. ನೀವು ದೇವರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೀರಾ? ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಾಗ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೀರಾ? ನೀವು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಓದಿ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ನೀವು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟರೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅನಂತರ ನೀವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಬೇಕು. ಅವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಬೇಕು. ಅವು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ನಿಜವಾದ ಭೇಟಿಗಳಾಗಬೇಕು, ಆಳವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭೇಟಿಗಳಾಗಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನೀವೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆಯಿರುವ ಕಡೆ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಿಲ್ಲ! ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲವು ಮತ್ತು ಸಾರ್ಥಕ, ಪವಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಸಂತೋಷದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಲು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ!
ಒಂದು ಅವಲೋಕನ
ಏಳು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ:
1) ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು—ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ, ದೃಢೀಕರಣ, ಪರಮಪ್ರಸಾದ
2) ಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು—ಪಾಪನಿವೇದನೆ, ರೋಗಿಗಳ ಅಭ್ಯಂಜನ
3) ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಇರುವ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು—ವಿವಾಹ, ಗುರುದೀಕ್ಷೆ
ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ. ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮೋಪದೇಶದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ (ಅಂದರೆ ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೋಧನೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ) ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಈ ಅತ್ಯಂತ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಮನನ ಮಾಡೋಣ. ಈ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಈ ಭೇಟಿಯು ಆಳವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭೇಟಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಏಳು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿಡಿ!
ಪ್ರವೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮೂರು: ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು
ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಾದ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ, ದೃಢೀಕರಣ ಮತ್ತು ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತವೆ. “ಕ್ರಿಸ್ತನ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ದೈವಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿನ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು, ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಜೀವನದ ಉಗಮ, ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ಹೊಸದಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೃಢೀಕರಣ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಮೂಲಕ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಜೀವದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷೆಯ ಈ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ದೈವಿಕ ಜೀವನದ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ” (ಪೌಲ VI, ಅಪೋಸ್ತೋಲಿಕ ಸಂವಿಧಾನ, Divinae consortium naturae: AAS 63 (1971) 657; cf. RCIA ಪರಿಚಯ 1–2). (CCC #1212)
ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧಿಗಳು ನಮಗೆಲ್ಲ ಪರಿಚಿತವೇ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭ್ರಾತೃಸಂಘ ಅಥವಾ ಭಗಿನಿಸಂಘಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೀಕ್ಷಾ ವಿಧಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಅಥವಾ ಸೇನೆಗೆ ಸೇರುವಾಗ, ಒಂದು ರೀತಿಯ ದೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಮೂಲಭೂತ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನೈಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಕೊಲಂಬಸ್ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸೇರುವಾಗ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯಲು ‘ಹಂತಗಳು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದೀಕ್ಷಾ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ದೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ನಮ್ಮ ಅಧಿಕೃತ ದೀಕ್ಷಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ನಾನು “ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಿದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡಲು ನೀವು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕೇವಲ ಸಮಾರಂಭಗಳೋ ಆಚರಣೆಗಳೋ ಅಲ್ಲ. ಅವು ನಮ್ಮ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಕೇತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಜೀವನದ ಒಂದು ಹಂತದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ವಿಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ದೀಕ್ಷೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಸ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಂಥ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆಂದರೆ, ಅವು ಮಾಡಿದುದನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾರೆವು. ಈ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು. ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಎರಡು ವಾಸ್ತವತೆಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ: ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವ. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದರಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲೂ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಒಂದನ್ನು ಹೊಂದಿ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಹೊಂದದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲಾಗುವುದು. ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ಈ ಮೂರು ದೀಕ್ಷಾ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಏಕತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಒತ್ತನ್ನೂ ಅರಿಯಲು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೋಡೋಣ. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲೂ ಇಡೀ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಕಾರ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧದ ಮೇಲೂ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತದೆ.
ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ: ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವು ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ದತ್ತುಪುತ್ರಪುತ್ರಿಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ನೂತನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಒತ್ತು, ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗುವ ಸಂಬಂಧದ ಮೇಲಿದೆ.
ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದತ್ತುಸ್ವೀಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಲೌಕಿಕ ದತ್ತುಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದತ್ತುಸ್ವೀಕಾರವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ನಿಜವಾದ ಪುತ್ರಪುತ್ರಿಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಾಗಿ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆಯೊಂದಿಗಿನ ಈ ಸಂಬಂಧವು ಆಳವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಗಮನಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಿಂದಾಗಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯೆಂಬ ಹೊಸ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೀವು ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು. ದೇವರ ಮಗುವಾಗಿರುವುದರ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಲು ಈ ಸಂಬಂಧವು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ತಂದೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನೀವೂ ತಂದೆಯನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಸಂಬಂಧವು ಮುರಿಯಲಾಗದಂಥದ್ದು ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕವಾದದ್ದು ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ದೇವರ ಮಗುವೆಂಬ ಹೊಸ ಗುರುತನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ದೇವರಿಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಗುರುತು!
ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವು ಕೇವಲ ಒಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ಒಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ತಂದೆಯೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಮನನ ಮಾಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ನಿರಂತರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ದೃಢೀಕರಣ: ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಾಢಗೊಳಿಸಲು ದೃಢೀಕರಣವು ನಮಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ದೇವರ ಯಾವುದೋ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ—ನಾವು ಅರಿತು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನವು ನಮಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾದ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದುವ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಗಾಢಗೊಳಿಸುವುದು ದೃಢೀಕರಣವೇ. ದೃಢೀಕರಣವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ, ಅವರನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಆ ನಿಜವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧದ ಅಪರಿಮಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಬಂಧವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತೇವೆ.
ನೀವು ದೃಢೀಕರಣ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ದೇವರಾದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧದ ಕುರಿತು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುತ್ತೀರಾ? ಅವರೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ದಿನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದಾರೆಯೇ? ದೇವರಾದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೈಜವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ದೃಢೀಕರಣ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ, ನೀವು ಅವರಿಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿರುವವರೆಗೆ ಸದಾ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರುವುದಾಗಿ ಅವರು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ; ಈ ಸ್ನೇಹವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ.
ಪರಮಪ್ರಸಾದ: ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ದೇಹ, ರಕ್ತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ದೇವರಾದ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಾಢಗೊಳಿಸುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ದೇವರಾದ ಪುತ್ರರು ಯೇಸುವೆಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಸುಲಭ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕರೆಯಾಗಿ ಕಾಣಲು ನಾವು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಹಾರವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ದೇವರೇ ನೈಜವಾಗಿಯೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ದೇವರಾದ ಪುತ್ರರು ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರಿಂದಲೇ ನಾವು ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವಿಕೆಯು ನೈಜವೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವೂ ಆದ ಸಂಬಂಧದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ.
ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವುದೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೈಯಕ್ತಿಕವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿವರ್ತಿಸುವಂಥದ್ದೂ ಆಗಲು ಇದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇದು ಊಟವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಂತಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ದಿನವಿಡೀ ಕುಳಿತು ರುಚಿಕರವಾದ ವಿಶೇಷ ಊಟ ತಯಾರಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮೊದಲ ತುತ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಮೊದಲ ತುತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾಗಿರುತ್ತದೆ! ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಊಟ ತಯಾರಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕಾತರದಿಂದ ಕಾಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು, ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಬೇಗನೆ ತಿಂದುಬಿಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸವಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ. ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು, ಅವರನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಂಬಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟರೆ, ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.
ತ್ರಿತ್ವ: ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷಾ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಾಢಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ತಂದೆಯ ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತೇವೆ; ದೃಢೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವು ಗಾಢವಾಗುವುದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸುವಾಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷಾ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಪೂರ್ಣ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ!
ಸ್ವಸ್ಥತೆಗಾಗಿ ಎರಡು: ಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು
ಕ್ರೈಸ್ತ ದೀಕ್ಷಾ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿತ್ವದೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧದ ಮೂಲಕ ಅಪರಿಮಿತ ಅನುಗ್ರಹವು ದೊರೆತರೂ, ನಾವು ಇನ್ನೂ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ರೋಗ ಹಾಗೂ ಮರಣವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ದೇವರು ಇನ್ನೂ ಎರಡು ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು ತರಲು ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಪಾಪನಿವೇದನೆ: ಪಾಪನಿವೇದನೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಅಥವಾ ಸಮಾಧಾನ ಸಂಸ್ಕಾರವು ನಮ್ಮ ಪಾಪಮಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಭೇಟಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಬಂದರು. ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪಾಪಿಗಳು ನಾವು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರು.
ಪಾಪನಿವೇದನೆಯು ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ನಡುವೆಯೇ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನೈಜವೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವೂ ಆದ ಭೇಟಿಗೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶವಾಗಿದೆ. ತಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ನಮಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಬಯಸುವುದನ್ನು ದೇವರು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿ ಪಾಪವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ, ಇದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಿ, ಬಳಿಕ ಇನ್ನು ಪಾಪ ಮಾಡದೆ ಹೋಗುವಂತೆ ನಮಗೆ ಹೇಳುವ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ನಾವು ಕಾಣಬೇಕು.
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಪಾಪನಿವೇದನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಕರುಣಾಮಯ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭೇಟಿಯೆಂದು ಕಾಣಲು ಮರೆಯದಿರಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಆಲಿಸಿ; ನಿಮ್ಮ ಪಾಪವನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತಾ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರು ದೇವರೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ.
ರೋಗಿಗಳ ಅಭ್ಯಂಜನ: ದುರ್ಬಲರು, ರೋಗಿಗಳು, ಸಂಕಟಪಡುವವರು ಮತ್ತು ಮರಣಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ದೇವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯಿದೆ. ಇಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಾಮರಿಸಲು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಕಾಣಲು ನಾವು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ತಾವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆಂದು ಅವರು ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾವು ಆಲಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಸಂಕಟವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು, ತಾವು ಬಯಸುವ ಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು) ತರಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು.
ನಿಮಗೆ ಈ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಬಲ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕಾಣಲು ಮರೆಯದಿರಿ. ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಮರಣವೆಂದರೆ ಏನೆಂದು ಯೇಸುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎರಡು: ಜೀವನ ಕರೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಇಡೀ ಧರ್ಮಸಭೆಗೂ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ವಹಿಸಿರುವ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿಯೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯಾಗಿಯೂ ನೆರವೇರಿಸಲು ದೈವಕರೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ವಿವಾಹ: ಮಾನವಕುಲದ ಮೊದಲ ಸದಸ್ಯರಾದ ಆದಾಮ ಮತ್ತು ಹವ್ವಳಿಗೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಧ್ಯೇಯವೆಂದರೆ “ಒಂದಾಗುವುದು” ಮತ್ತು ಬಳಿಕ “ಹೋಗಿ, ಸಂತಾನಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುವುದು.” ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಅವರು ವೈವಾಹಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಮಾನವ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಏದೆನ್ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಪತನವು ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿತೆಂದರೆ, ಆ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ವಿವಾಹವನ್ನು ಒಂದು ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗಿ ವಿವಾಹವು ಈಗ ಮೂರನೆಯ ಪಾಲುದಾರನನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ದೇವರು ಈಗ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದಂಪತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಅರಿತುಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಸೇವಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು, ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವಿಸಲು ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಶಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಂಪತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಾಧನಗಳಾಗಿರಲು ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ವಿವಾಹವು ಪರಸ್ಪರರ ಮೂಲಕ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ದೈವಿಕ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ.
ಗುರುದೀಕ್ಷೆ: ಯೇಸು ಸದಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಬಯಸಿದರು. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಇದನ್ನು ಮಾಡುವ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ದೀಕ್ಷಿತ ಸೇವೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೀಕ್ಷಿತ ಸೇವಕರಾದ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು, ಯಾಜಕರು ಅಥವಾ ಧರ್ಮಸೇವಕರು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಒಂದಾಗುವ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲಕವೇ ದೇವರನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಆ ಸೇವಕರ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೈಜವಾಗಿಯೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ತಮ್ಮ ದೀಕ್ಷಿತ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ದೇವರಿಗೂ ಅವರಿಗೂ ನಡುವೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಗುರುದೀಕ್ಷೆಯು ದೇವರ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಅವರ ಸೇವಕರ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು ಸಹ ಶಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ದೀಕ್ಷೆಯು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಸೇವಕರ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಪಾಲನೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಸಂಧಿಸಲೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನು ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಅಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅವನು ದೇವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅವಲೋಕನವು ದೇವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರಲು ಬಯಸುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ರೀತಿಯನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕೊಡುಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡೋಣ.
ಮುಂದೆ: ಅಧ್ಯಾಯ 3 – ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಸಂಸ್ಕಾರ
ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ
Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
