ಕನ್ನಡ

ಪ್ರ. ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳು

ಪ್ರ. ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಧನ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಪಣದ ಕಡ್ಡಾಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನವಿದೆ. ಈ ದಿನಗಳು ಏಕೆ ಇವೆ? ಮತ್ತು ಇಂಥ ದಿನಗಳು ಇಷ್ಟೊಂದು ಏಕಿವೆ?

ಉ. ಇಷ್ಟೊಂದು ದಿನಗಳು ಏಕೆ ಎಂದು ನೀವು ಕೇಳುತ್ತೀರಾ? ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಿವೆ: ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್, ಪ್ರಭುಪ್ರಕಾಶ, ಪ್ರಭುವಿನ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪವಿತ್ರ ಶರೀರದ ಹಬ್ಬ, ದೇವಮಾತೆಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಹಬ್ಬ, ಅಮಲೋದ್ಭವ, ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಪಣ, ಸಂತ ಜೋಸೆಫರ ಹಬ್ಬ, ಸಂತ ಪೇತ್ರ ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೌಲರ ಹಬ್ಬ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಸಂತರ ಹಬ್ಬ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಕೆಲಸದಿಂದ ರಜೆ ಪಡೆದು ಈ ಎಲ್ಲ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನೂ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ! ಆದರೆ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟನ್ನು “ಕಡ್ಡಾಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನ”ವಾಗಿಯೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಶದ ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಬಿಡಲಾಗಿದೆ.  ಕೆನಡಾ ಈ ಪವಿತ್ರ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡನ್ನು ಮಾತ್ರ “ಕಡ್ಡಾಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳು” ಎಂದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದೆ. ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಹಾಂಗ್ ಕಾಂಗ್ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ದಿನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಡ್ಡಾಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ! ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಇವೆ (“ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ”): ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್, ಪ್ರಭುಪ್ರಕಾಶ, ಪ್ರಭುವಿನ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪವಿತ್ರ ಶರೀರದ ಹಬ್ಬ, ದೇವಮಾತೆಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಹಬ್ಬ (ಜನವರಿ 1), ಅಮಲೋದ್ಭವ, ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಪಣ ಮತ್ತು ಸರ್ವಸಂತರ ಹಬ್ಬ. “ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ” ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಅಮೆರಿಕದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪ್ರಭುಪ್ರಕಾಶ, ಪ್ರಭುವಿನ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪವಿತ್ರ ಶರೀರದ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಭಾನುವಾರಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿವೆ; ಭಾನುವಾರಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಕಡ್ಡಾಯ ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಾಗಿವೆ. ದೇವಮಾತೆಯ ಹಬ್ಬ, ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಪಣ ಮತ್ತು ಸರ್ವಸಂತರ ಹಬ್ಬಗಳು ಶನಿವಾರ ಅಥವಾ ಸೋಮವಾರ ಬಂದಾಗ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಹಬ್ಬಗಳಾಗಿಯೇ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಆ ದಿನ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು “ಕಡ್ಡಾಯ”ವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಮಲೋದ್ಭವದ ಹಬ್ಬವು ಆಗಮನಕಾಲದ ಭಾನುವಾರದಂದು ಬಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸೋಮವಾರ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗಲೂ “ಕಡ್ಡಾಯ” ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿವರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪವಿತ್ರ ಹಬ್ಬದ ದಿನದ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡೋಣ.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದು ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಸುಯೋಗವೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿನಿಂದ ನಾವು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ನಾವು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ದಿನವನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಕಡ್ಡಾಯ ದಿನವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಬಹುದು. ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಸುಯೋಗ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಕಾಣಬೇಕು.  ನಾವು ಅವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ; ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ ನಮಗೆ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿಯೇ.

ಹಾಗಾದರೆ ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಬಹುದು? ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅವು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಅವುಗಳನ್ನು ಮಹೋತ್ಸವಗಳಾಗಿ ಆಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ದೇವರು ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಆಚರಿಸುವ ದಿನವೇ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್. ಎಂತಹ ಮಹತ್ವದ ಆಚರಣೆ!

ಅದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೆಂದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆ ದಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆ ಪವಿತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿದೆ. ಇತರ ಕಡ್ಡಾಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಿಗೂ ಇದೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ದಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದೇಶದಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದರೂ, ಈ ಎಲ್ಲ ದಿನಗಳು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಕೇಂದ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ರಹಸ್ಯಗಳ ಆಚರಣೆಗಳಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

“ಇಷ್ಟೊಂದು ದಿನಗಳು ಏಕೆ?” ಎಂಬ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ನಾನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ದಿನಗಳನ್ನು ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡುವುದು ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾಡುವ ಸಂಗತಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಸುಯೋಗವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಕತೋಲಿಕರೊಂದಿಗೆ ಈ ಮಹಾನ್ ದಿನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಎಂತಹ ಗೌರವ!


ಇನ್ನಷ್ಟು ಕತೋಲಿಕ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು 

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: