Cebuano

Santa Perpetua ug Santa Felicidad

Balaang Panag-istoryahanay: Si Maria uban sa Batang Jesus, Santa Felicidad sa Cartago ug Santa Perpetua

Marso 7: Santa Perpetua ug Santa Felicidad, mga Martir—Paghandom
(Opsiyonal nga Paghandom kon adlaw sa Kwaresma nga dili Domingo)

Santa Perpetua: mga 182–203
Patrona sa mga baka ug mga martir
Sangpiton batok sa kamatayon sa mga bata

Santa Felicidad: Wala mahibaloi–203
Patrona sa mga martir,  pagtabang aron makabaton og mga anak nga lalaki, ug mga biyuda
Sangpiton batok sa pagkabaog ug sa kamatayon sa mga bata
Mga kanonisasyon sa wala pa matukod ang Kongregasyon
Kolor sa Liturhiya: Pula (Ube kon adlaw sa Kwaresma nga dili Domingo)
Bersiyon: Kompleto – Mubo

Paminaw sa Iningles

Mga kanal sa podcast:
Apple – Spotify – iHeart – Google – Audible

Kinutlo:
Miabot na ang adlaw sa ilang kadaugan, ug migawas sila gikan sa bilanggoan ngadto sa ampiteatro nga daw misulod sa langit, malipayon ug masanagon ang panagway; kon mikurog man sila, tungod kadto sa kalipay, dili sa kahadlok. Misunod si Perpetua sa ilang luyo, mahimayaon ang panagway, ingon nga tinuod nga pangasaw-onon ni Cristo ug pinalangga sa Dios; tungod sa iyang matuhopong pagtan-aw, ang tanan miyukbo sa ilang mga mata. Si Felicidad usab, nga nagmaya kay luwas siyang nakapanganak aron makig-away siya sa mga mananap, miabot karon gikan sa dugo ngadto sa dugo, gikan sa mananabang ngadto sa gladyador, aron mahugasan human sa iyang kasakit sa pagpanganak diha sa ikaduhang bunyag. ~Ang Pag-antos ni Santa Perpetua ug Santa Felicidad #18

Pamalandong: Ang unang narekord nga mga pagkamartir sa Amihanang Aprika nahitabo sa 180, sa dihang dose ka Kristiyano gihusay ug gipatay tungod sa ilang pagtuo. Human niadtong unang mga martir, misamot kalig-on ang Kristohanong pagtuo sa Amihanang Aprika ug nahimong kasagaran na ang mga bag-ong nakabig. Sa pagsulay sa pagpahinay sa pagkaylap sa Kristiyanismo, ang Romanhong Emperador Septimius Severus mipagula og usa ka sugo nga nagdili sa mga sakop sa Imperyo sa Roma sa pagkabig. Kon mokabig sila, hatagan sila og higayon sa pagsalikway sa ilang pagtuo ug pagpasidungog sa Romanhong mga dios. Kon mobalibad sila, patyon sila. Sa 203, lima ka katekumen nga nangandam alang sa bunyag ang gidakop sa Romanhong siyudad sa Cartago (ang Tunisia karon). Lakip niadtong mga katekumen ang duha ka martir nga atong gipasidunggan karon. 

Si Vibia Perpetua usa ka minyong babayeng halangdon nga kawhaan ug duha ka tuig ang panuigon sa panahon sa iyang pagkadakop. Usa usab siya ka inahan, kay bag-o pa siyang nanganak og batang lalaki nga iyang gipasuso pa. Pagano ang iyang amahan, apan ang iyang inahan ug usa ka igsoong lalaki mga binunyagang Kristiyano. Ang ikaduhang igsoong lalaki nangandam alang sa bunyag uban ni Perpetua, ug ang ikatulong igsoong lalaki namatay na nga pagano. Natandog ni Cristo si Perpetua ug nakahukom siya nga mahimong Kristiyano, apan gidakop siya sa wala pa siya mabunyagi. Ang iyang paganong amahan miduaw kaniya sa bilanggoan ug nangamuyo kaniya nga isalikway ang Kristohanong pagtuo ug dili magpabunyag aron maluwas ang iyang kinabuhi ug mapadako niya ang iyang anak. Girekord ni Perpetua ang maong panag-istoryahanay sa mosunod nga paagi: “‘Tay, nakita ba nimo kining sudlanan dinhi nga usa ka gamayng pitsel, o laing butang? Matawag ba kini sa laing ngalan gawas sa kon unsa kini?’ Ug miingon siya, ‘Dili.’ ‘Dili usab nako matawag ang akong kaugalingon og lain gawas sa kon unsa ako, usa ka Kristiyano’” (Ang Pag-antos ni Santa Perpetua ug Santa Felicidad). Pipila ka adlaw human niadto, si Perpetua gibunyagan sa tago didto sa bilanggoan.

Samtang didto sa bilanggoan, ang kasingkasing ni Perpetua nangandoy gayod sa iyang masuso. Sa iyang kalipay, gidala kaniya ang masuso aron mapasuso niya. Sa pagkahitabo niadto, miingon siya, “Ang akong bilanggoan kalit nga nahimong palasyo alang kanako ug mas gusto pa nakong magpabilin didto kay sa bisan asa.”

Si Felicidad, usa ka ulipon, batan-ong babaye usab ug mabdos sa panahon sa iyang pagkadakop. Usa ka saksi ang miingon, “Nahadlok si Felicidad nga basin dili siya tugotan nga mag-antos uban sa uban, kay ang mga mabdos dili ipadala ngadto sa arena. Apan, nanganak siya sa bilanggoan og batang babaye nga gisagop dayon sa usa sa ilang isigka-Kristiyano.”

Sa dihang kining maisog nga mga babaye mibarog atubangan sa ilang maghuhukom, miabot ang amahan ni Perpetua nga dala ang iyang masuso, nga nangamuyo kaniya nga isalikway si Cristo, luwason ang iyang kinabuhi, ug magpabilin alang sa iyang anak. Giawhag usab siya sa maghuhukom: “Kaloy-i ang ubanong buhok sa imong amahan. Kaloy-i ang imong anak nga bata pa kaayo. Paghalad og sakripisyo alang sa kauswagan sa mga emperador.” Mibalibad si Perpetua. Sa dihang gipangutana siya sa direkta kon Kristiyano ba siya, mitubag siya, “Oo, Kristiyano ako.” Niadto, ang iyang amahan mapintasong nanghilabot apan gihampak siya sa guwardiya. Sa pagkakita niini ni Perpetua, nahugno ang iyang kasingkasing. Sa ulahi iyang giasoy, “Gibati nako kini nga daw ako mismo ang gihampak, hilabihan gayod ang akong kasubo sa pagkakita sa akong amahan nga gitratar sa ingon sa iyang katigulangon.” Gipahayag sa maghuhukom ang hukom ug silang tanan gihukman nga patyon pinaagi sa ihalas nga mga mananap. Bisan pa niana, napuno sila sa dakong kalipay sa ilang pagbalik sa bilanggoan. Human sa paghukom, wala na tugoti si Perpetua nga makakita sa iyang anak nga lalaki nga masuso.

Sa adlaw sa ilang pagkamartir, si Perpetua ug si Felicidad milakaw ngadto sa arena nga taas ang ulo ug malipayon ang espiritu. Kauban nila si Revocatus, usa ka isigkaulipon ni Felicidad, ug duha ka gawasnong lalaki, si Saturninus ug si Secundulus. Ang mga lalaki unang gipadala ngadto sa arena aron tukbon sa usa ka leopardo, usa ka ihalas nga baboy, ug usa ka oso. Si Saturnius ang kataposang nagpabiling nagtindog. Sa dihang misulong ang ikaduhang leopardo ug mibuhagay ang dugo, misinggit ang panon, “Nabunyagan na gayod siya pag-ayo karon!”

Dayon gibutang si Perpetua ug si Felicidad sa arena, ug gibuhian ang usa ka ihalas nga bayeng baka aron biaybiayon sila ingon nga mga inahang nagpasuso. Grabeng gisamaran sila sa mananap apan wala sila mamatay, busa gipadala ang usa ka tigpatay. Misinggit si Perpetua ngadto sa iyang igsoong lalaki, “Pagmalig-on sa pagtuo, ug paghigugmaay kamo sa usag usa. Ayaw itugot nga ang among mga pag-antos mahimong kapandolan ninyo.” Dayon namatikdan niya ang kahadlok sa mga mata sa tigpatay, busa gigiyahan niya ang espada niini ngadto sa iyang liog ug nadawat sa batan-ong mga babaye ang ilang walay kataposang ganti.

Si Perpetua ug si Felicidad pulos batan-ong mga inahan nga bag-o pa nanganak sa panahon sa ilang pagkamartir. Gimahal nila sa malumo nga gugma ang ilang bag-ong natawong mga anak. Apan gimahal usab nila ang ilang Dios nga bag-o pa nilang nailhan. Gipugos sila sa pagpili: isalikway si Cristo ug magpabiling buhi aron maatiman ug mapadako ang ilang mga anak, o magpabiling Kristohanon ug biyaan ang ilang mga anak. Uban sa bayanihong kaisog ug pagtuo, nagpabilin silang matinud-anon sa duha. Nagpabilin silang matinud-anon kang Cristo, nga namatay isip mga martir, ug gituman nila ang ilang labing dakong katungdanan isip mga inahan pinaagi sa paghatag sa ilang mga anak og bayanihong pagpamatuod sa pagtuo. Makalaom lamang kita nga samtang nagdako ang ilang mga anak ug gisuginlan sa mga sugilanon sa gugma sa ilang mga inahan alang sa Dios, nadasig kadtong mga bata ug naningkamot sa pagsundog sa Kristohanong pagtuo sa ilang mga inahan.

Ibutang ang imong kaugalingon nianang samang kahimtang. Makabaton ka kaha sa kaisog sa pag-atubang sa kamatayon? Makapabilin ka kaha nga matinud-anon sa imong gipahayag nga pagtuo taliwala sa ingon niana kabug-at nga mga pagpamugos sa pagbati ug sa pamilya? Pag-ampo niining balaang mga inahan ug hinumdomi nga ang labing dakong gasa nga atong ikapaambit sa uban mao ang pagpamatuod sa atong pagtuo kang Cristo. Walay kapuslanan ang kinabuhi gawas kon higugmaon ug ipahayag si Cristo, ug mawad-an sa kahapdos ang kamatayon kon ang atong kinabuhi iya ni Cristo.

Pag-ampo: Mga Santa Perpetua ug Felicidad, gihigugma ninyo ang inyong mga masuso ug gihigugma ninyo ang inyong Dios. Pinaagi sa pagdawat sa pagkamartir tungod sa inyong pagtuo, gihatag ninyo sa inyong mga anak ang labing dakong pagpamatuod nga inyong ikahatag. Palihog iampo ako, aron dili gayod ako moatras sa dayag nga pagkinabuhi sa akong pagtuo diha sa usa ka kalibotan nga puno sa pagdumot ug aron mahimo akong balaang saksi sa labing putli nga gugma sa Dios ngadto sa tanan. Mga Santa Perpetua ug Felicidad, iampo ninyo ako. Jesus, misalig ako Kanimo.

Pamalandong nga gikuha gikan sa:

Mga Santos ug mga Piyesta sa Tuig Liturhiko
Mga Tomo Uno–Kuwatro


Dugang nga Basahon:

Catholic Saints & Feasts

Sanctoral

Bidyo: Catholic 365

Catholic Culture

Catholic News Agency

Catholic Fire

Katolikong Irlanda

Mga Buhat sa Unang mga Martir

Catholic Encyclopedia

Butler’s Lives of the Saints

Franciscan Media

Wikipedia

Tanang Santos alang Karong Adlawa

Tanang Santos alang sa Tuig Liturhiko


(Mubo nga Bersiyon)

Marso 7: Mga Santa Perpetua ug Felicidad, mga Martir—Handumanan

(Dili Obligadong Paghandum kon adlaw sa semana sa Kuwaresma)

Santa Perpetua: mga 182–203
Patrona sa mga baka ug mga martir
Sangpiton batok sa kamatayon sa mga bata

Santa Felicidad: Wala mahibaloi–203
Patrona sa mga martir, sa pagpangayo og tabang aron makabaton og mga anak nga lalaki, ug sa mga biyuda
Gisangpit batok sa pagkabaog ug sa kamatayon sa mga bata
Mga kanonisasyon sa wala pa matukod ang Kongregasyon

Sa sinugdanan sa ikatulong siglo, samtang nagkalig-on ang Simbahan sa Amihanang Aprika, si Emperador Septimio Severo sa Roma nagpagula og usa ka dekreto nga nagdili sa mga sakop sa Imperyo Romano sa pagkabig ngadto sa Kristiyanismo. Kadtong nakabig gihatagan og higayon sa pagsalikway sa ilang pagtuo ug pagpasidungog sa mga dios sa Roma. Kadtong midumili gipamatay. Sa 203 A.D., lima ka katekumenong nangandam alang sa bunyag gidakop sa siyudad sa Cartago (sa Tunisia karon), lakip ang duha ka martir nga atong gipasidunggan karong adlawa.

Si Vibia Perpetua usa ka minyong babayeng halangdon nga kawhaan ug duha ka tuig ang panuigon. Bag-o pa siyang nanganak og usa ka batang lalaki nga iya pang gipasuso. Ang iyang amahan usa ka pagano, ang iyang inahan ug usa ka igsoong lalaki mga binunyagang Kristiyano, ug ang laing igsoong lalaki nangandam alang sa bunyag uban kang Perpetua. Gidakop sa wala pa siya mabunyagi, si Perpetua sa tago gibunyagan sulod sa bilanggoan. Wala siya magpadala sa mga pakiluoy sa iyang amahan nga isalikway ang pagtuo aron mapadako niya ang iyang anak. Apan, sa iyang kalipay, gidala kaniya ang masuso aron mapasuso niya kini.

Si Felicidad, usa ka batan-ong ulipon, mabdos sa dihang gidakop siya. Wala pa siya ipadala sa arena samtang mabdos, ug si Felicidad nanganak sa iyang anak nga babaye sulod sa bilanggoan. Gisagop sa mga isigka-Kristiyano ang bata.

Sa dihang kining maisogong mga babaye ug ang tulo ka lalaking katekumen mitindog atubangan sa ilang maghuhukom, miabot ang amahan ni Perpetua dala ang iyang masuso, nga nagpakiluoy kaniya nga isalikway si Kristo, luwason ang iyang kinabuhi, ug magpabilin alang sa iyang anak. Si Perpetua wala magpadala sa mga pakiluoy sa iyang amahan ug sa pag-awhag sa maghuhukom nga luwason ang iyang kinabuhi. Silang lima gihukman nga patyon pinaagi sa bangis nga mga mananap.

Sa adlaw sa ilang pagkamartir, si Perpetua ug si Felicidad milakaw paingon sa arena uban sa ilang mga isigkabinilanggo nga naghangad ang mga ulo ug malipayon ang mga espiritu. Ang tulo ka lalaki maoy unang gipadala sa arena aron tukbon sa usa ka leopardo, usa ka baboy-ihalas, ug usa ka oso.

Dayon gisulod sa arena si Perpetua ug si Felicidad, ug gibuhian ang usa ka bangis nga bayeng baka aron biaybiayon sila isip mga inahang nagpasuso. Ang mananap grabeng nakasamad kanila apan wala makapatay kanila, busa gipadala ang usa ka tigpatay. Gilig-on ni Perpetua ang iyang igsoong lalaki sa pagtuo niini ug dayon namatikdan niya ang kahadlok sa mga mata sa tigpatay. Iyang gigiyahan ang espada niini ngadto sa iyang liog, ug ang batan-ong mga babaye nakadawat sa ilang walay kataposang ganti.

Santa Perpetua ug Santa Felicidad, gihigugma ninyo ang inyong mga masuso ug gihigugma ninyo ang inyong Dios. Pinaagi sa pagdawat sa pagkamartir, gihatag ninyo sa inyong mga anak ang labing dakong pagpamatuod nga inyong ikahatag. Palihog iampo ninyo ako, aron mahimo akong balaang saksi sa putling gugma sa Dios ug dayag kong ipakita sa akong kinabuhi ang akong pagtuo sulod sa usa ka kalibotang masukihon. Santa Perpetua ug Santa Felicidad, iampo ninyo ako. Hesus, nagsalig ako Kanimo.

Balik sa tibuok nga bersiyon