Watakatifu Perpetua na Felisita

Mazungumzo Matakatifu: Maria pamoja na Mtoto, Mtakatifu Felisita wa Karthago na Mtakatifu Perpetua

Machi 7: Watakatifu Perpetua na Felisita, Mashahidi—Kumbukumbu
(Kumbukumbu ya hiari ikiwa ni siku ya kawaida ya Kwaresima)

Mtakatifu Perpetua: karibu 182–203
Msimamizi wa ng’ombe na mashahidi
Huombwa awaombee watu ili watoto wasife

Mtakatifu Felisita: Mwaka wa kuzaliwa haujulikani–203
Msimamizi wa mashahidi, wanaoomba kupata watoto wa kiume, na wajane
Huombwa awaombee watu dhidi ya utasa na vifo vya watoto
Walitangazwa watakatifu kabla ya kuanzishwa kwa Kongregasio
Rangi ya Liturujia: Nyekundu (Zambarau ikiwa ni siku ya kawaida ya Kwaresima)
Toleo: Kamili – Fupi

Vituo vya podikasti:
Apple – Spotify – iHeart – Google – Audible

Nukuu:
Sasa siku ya ushindi wao ikapambazuka, nao wakatoka gerezani na kuingia katika uwanja wa maonyesho kana kwamba wanaingia mbinguni, wenye furaha na nyuso zenye kung’aa; ikiwa walitetemeka hata kidogo, ilikuwa kwa furaha, si kwa hofu. Perpetua alifuata nyuma, akiwa na haiba yenye utukufu, kama bibi arusi wa kweli wa Kristo na kipenzi cha Mungu; wote walipokutana na macho yake yenye kupenya, waliinamisha macho yao. Vivyo hivyo Felisita, akifurahi kwamba alikuwa amejifungua salama ili aweze kupambana na wanyama wakali, sasa alitoka katika damu na kwenda katika damu, kutoka mikononi mwa mkunga kwenda mikononi mwa mpiganaji wa uwanjani, ili baada ya uchungu wake wa kujifungua aoshwe katika ubatizo wa pili. ~Mateso ya Watakatifu Perpetua na Felisita #18

Tafakari: Kumbukumbu za kwanza za kuuawa kwa Wakristo kwa ajili ya imani yao katika Afrika Kaskazini ni za mwaka 180, Wakristo kumi na wawili walipohukumiwa na kuuawa kwa ajili ya imani yao. Baada ya mashahidi hao wa kwanza, imani ya Kikristo katika Afrika Kaskazini ilizidi kuimarika, na watu wapya waliokuwa wakiongoka wakawa jambo la kawaida. Katika jitihada za kupunguza kasi ya kukua kwa Ukristo, Kaizari wa Roma Septimius Severus alitoa amri iliyowakataza raia wa Dola ya Roma kuongoka. Walipofanya hivyo, walipewa nafasi ya kuikana imani yao na kuitukuza miungu ya Roma. Walipokataa, waliuawa. Mwaka 203, wakatekumeni watano waliokuwa wakijiandaa kwa Ubatizo walikamatwa katika mji wa Kirumi wa Karthago (katika Tunisia ya leo). Miongoni mwa wakatekumeni hao walikuwamo mashahidi wawili tunaowaheshimu leo.

Vibia Perpetua alikuwa mwanamke aliyeolewa wa ukoo wa kiungwana, mwenye umri wa miaka ishirini na miwili alipokamatwa. Pia alikuwa mama, akiwa amejifungua karibuni mtoto wa kiume ambaye bado alikuwa akimnyonyesha. Baba yake alikuwa mpagani, lakini mama yake na mmoja wa ndugu zake wa kiume walikuwa Wakristo waliobatizwa. Ndugu mwingine wa kiume alikuwa akijiandaa kwa Ubatizo pamoja na Perpetua, na ndugu wa tatu wa kiume alikuwa amekwisha kufa akiwa mpagani. Perpetua alikuwa ameguswa na Kristo na kuamua kuwa Mkristo, lakini alikamatwa kabla ya kubatizwa. Baba yake mpagani alimjia gerezani na kumsihi aikane imani ya Kikristo na kuukataa Ubatizo ili kuyaokoa maisha yake, apate kumlea mwanawe. Perpetua anaandika mazungumzo hayo hivi: “‘Baba, je, unaona chombo hiki kilichowekwa hapa kuwa ni mtungi mdogo, au kitu kingine? Je, kinaweza kuitwa kwa jina lingine lolote isipokuwa kile kilicho?’ Naye akasema, ‘Hapana.’ ‘Wala mimi siwezi kujiita chochote kingine isipokuwa kile nilicho, Mkristo’” (Mateso ya Watakatifu Perpetua na Felisita). Siku chache baadaye, Perpetua alibatizwa kwa siri gerezani.

Akiwa gerezani, moyo wa Perpetua ulimtamani sana mtoto wake mchanga. Kwa furaha yake, mtoto aliletwa kwake ili amnyonyeshe. Hilo lilipotokea, alisema, “Gereza langu ghafla likawa kasri kwangu, nami nilipendelea kuwa humo kuliko mahali pengine popote.”

Felisita, aliyekuwa mtumwa, pia alikuwa mwanamke kijana na mjamzito alipokamatwa. Shahidi mmoja aliyejionea alisema, “Felisita alikuwa amehofia kwamba huenda hangeruhusiwa kuteswa pamoja na wengine, kwa sababu wajawazito hawakupelekwa katika uwanja wa maonyesho. Hata hivyo, alijifungua mtoto wa kike gerezani, ambaye mara moja mmoja wa Wakristo wenzao alimchukua na kumlea kama mwanawe.”

Wanawake hawa jasiri waliposimama mbele ya hakimu wao, baba yake Perpetua alifika akiwa na mtoto wake, akimsihi amkane Kristo, ayaokoe maisha yake, na awepo kwa ajili ya mwanawe. Hakimu pia alimshawishi: “Zihurumie mvi za baba yako. Uhurumie uchanga wa mtoto wako. Toa sadaka kwa ajili ya ustawi wa makaizari.” Perpetua alikataa. Alipoulizwa moja kwa moja kama alikuwa Mkristo, alijibu, “Ndiyo, mimi ni Mkristo.” Aliposikia hivyo, baba yake aliingilia kati kwa fujo lakini akapigwa na mlinzi. Perpetua alipoona hayo, moyo wake uliumia sana. Baadaye alisimulia, “Nilihisi kana kwamba mimi mwenyewe nilikuwa nimepigwa, kwa jinsi nilivyohuzunika sana kumwona baba yangu akitendewa hivyo katika uzee wake.” Hakimu alitoa hukumu, nao wote wakahukumiwa kuuawa na wanyama wakali. Hata hivyo, walijawa na furaha kubwa waliporudi gerezani mwao. Baada ya hukumu hiyo, Perpetua hakuruhusiwa tena kumwona mtoto wake wa kiume.

Siku ya kuuawa kwao kwa ajili ya imani, Perpetua na Felisita walitembea kwenda katika uwanja wa maonyesho vichwa vyao vikiwa juu na mioyo yao ikiwa na furaha. Pamoja nao walikuwapo Revocatus, mtumwa mwenzao Felisita, na wanaume wawili waliokuwa huru, Saturninus na Secundulus. Wanaume walipelekwa uwanjani kwanza ili wararuliwe na kuliwa na chui, nguruwe-mwitu na dubu. Saturnius alikuwa wa mwisho kubaki amesimama. Chui wa pili alipomshambulia na damu ikamwagika, umati ulipaza sauti, “Sasa amebatizwa vizuri!”

Kisha Perpetua na Felisita wakawekwa uwanjani, na ng’ombe jike mkali akaachiliwa kama njia ya kuwadhihaki kwa kuwa walikuwa akina mama wanaonyonyesha. Mnyama huyo aliwajeruhi vibaya lakini hakuwaua, hivyo mtekelezaji wa hukumu ya kifo akatumwa. Perpetua alimwita ndugu yake wa kiume kwa sauti, “Simameni imara katika imani, na pendaneni. Msiruhusu mateso yetu yawe kwenu kikwazo.” Kisha alitambua hofu katika macho ya mtekelezaji wa hukumu, hivyo akauongoza upanga wake hadi shingoni pake, nao wanawake hao vijana wakapokea thawabu yao ya milele.

Perpetua na Felisita wote wawili walikuwa akina mama vijana waliokuwa wamejifungua karibuni wakati walipouawa kwa ajili ya imani. Waliwapenda watoto wao wachanga kwa upendo mwororo. Lakini pia walimpenda Mungu wao ambaye wote wawili walikuwa wamemjua hivi karibuni. Walilazimishwa kuchagua: ama wamkane Kristo na kubaki hai ili wawalee watoto wao, ama wabaki Wakristo na kuwaacha watoto wao. Kwa ujasiri na imani ya kishujaa, walibaki waaminifu kwa Kristo na kwa watoto wao. Walibaki waaminifu kwa Kristo, wakafa mashahidi, na walitimiza wajibu wao mkuu zaidi kama akina mama kwa kuwapa watoto wao ushuhuda wa kishujaa wa imani. Tunaweza tu kutumaini kwamba watoto wao walipokua na kusimuliwa habari za upendo wa mama zao kwa Mungu, walitiwa moyo na kutafuta kuiga imani ya Kikristo ya mama zao.

Jiweke katika hali hiyo hiyo. Je, ungekuwa na ujasiri wa kukabiliana na kifo? Je, ungeweza kubaki mwaminifu kwa ungamo lako la imani chini ya shinikizo kali namna hiyo la kihisia na la kifamilia? Sali uwaombe akina mama hawa watakatifu wakuombee, na ukumbuke kwamba zawadi kuu zaidi tunayoweza kuwapa wengine ni ushuhuda wa imani yetu katika Kristo. Maisha hayana maana ikiwa Kristo hapendwi na kuungamwa, na kifo hupoteza uchungu wake wakati maisha yetu ni ya Kristo.

Sala: Watakatifu Perpetua na Felisita, mliwapenda watoto wenu wachanga na mlimpenda Mungu wenu. Kwa kukubali kuuawa kwa ajili ya imani yenu, mliwapa watoto wenu ushuhuda mkuu kuliko wote mlioweza kutoa. Tafadhali niombeeni, ili nisiogope kamwe kuishi imani yangu waziwazi katika ulimwengu wenye uhasama, na ili niwe shahidi mtakatifu wa upendo safi kabisa wa Mungu kwa wote. Watakatifu Perpetua na Felisita, niombeeni. Yesu, nakutumainia.

Tafakari imetolewa katika:

Watakatifu na Sikukuu za Mwaka wa Liturujia
Juzuu ya Kwanza–Nne