Hunyo 19: San Romualdo, Abad—Opsiyonal nga Handumanan
mga 951–1027
Gisangpit alang sa pagbag-o sa Simbahan ug sa kinabuhing monastiko
Gikanonisar ni Papa Gregorio XIII niadtong 1582
Kolor sa Liturhiya: Puti
Bersiyon: Kompleto – Mubo
Paminaw sa Iningles
Mga kanal sa podcast:
Apple – Spotify – iHeart – Audible
Kinutlo:
Lingkod sa imong lawak sama nga anaa ka sa paraiso. Biyaa sa imong luyo ang tibuok kalibotan ug kalimti kini. Bantayi ang imong mga hunahuna sama sa maayong mangingisda nga nagbantay sa mga isda. Ang dalan nga imong sundon anaa sa mga Salmo—ayaw gayod kini biyai. Kon bag-o ka pang miabot sa monasteryo, ug bisan pa sa imong maayong kabubut-on dili nimo matuman ang imong gitinguha, pahimusli ang matag higayon nga imong mahimo aron awiton ang mga Salmo diha sa imong kasingkasing ug sabton kini pinaagi sa imong hunahuna. Ug kon masaag ang imong hunahuna samtang nagbasa ka, ayaw pagsurender; balik dayon ug ipunting pag-usab ang imong hunahuna sa mga pulong. Labaw sa tanan, ilha nga anaa ka sa presensiya sa Dios, ug tindog diha uban sa tinamdan sa usa nga nagbarog atubangan sa emperador. Haw-asa sa hingpit ang imong kaugalingon ug lingkod nga nagpaabot, kontento sa grasya sa Dios, sama sa piso nga walay gitilawan ug walay gikaon gawas sa gidala sa iyang inahan. ~Mubong Lagda ni San Romualdo
Pamalandong: Si San Romualdo natawo sa usa ka halangdong pamilya sa Ravenna, nga nahimutang sa amihanang bahin sa Italya karon. Sa iyang pagkabatan-on, gikataho nga badlungon kaayo siya, ug sumala sa pipila ka asoy, daotan pa gani og pamatasan. Lagmit nga gisundog niya ang iyang amahan sa maong pamatasan. Niadtong panahona, ang mga halangdon kanunayng nalambigit sa mga panagbangi bahin sa pagkontrolar sa yuta, gahom sa politika, o isip tubag sa ilang giisip nga mga paglapas sa dungog sa ilang pamilya. Sa dihang kawhaan na ka tuig si Romualdo, ang iyang amahan, si Sergius degli Onesti, nalambigit sa ingon nga panagbangi sa usa ka paryente bahin sa pagpanag-iya sa yuta. Gihusay nila ang ilang panaglalis pinaagi sa usa ka duwelo, diin midaog si Sergius pinaagi sa pagpatay sa iyang paryente. Bisan og dili na bag-o kang Romualdo ang maong mga panagbangi, nalisang siya sa gibuhat sa iyang amahan. Si Romualdo mikalagiw ngadto sa Benediktinong monasteryo sa San Apollinare-in-Classe, sa dapit sa habagatan sa Ravenna. Sa sinugdan, miadto siya sa monasteryo alang sa kap-atan ka adlaw nga rekoleksiyon sa pag-ampo ug penitensiya aron magpasaylo sa sala sa iyang amahan. Apan human sa kap-atan ka adlaw, mihukom siya nga magpabilin ug mahimong monghe.
Sa panahon ni Romualdo, daghang monasteryo sa Uropa ang nag-agi sa pagbag-o. Daghan niini nahimong politikal ang kinaiya ug nagpaluya sa ilang paghatag og gibug-aton sa pag-ampo. Sa pagsulod ni Romualdo sa Monasteryo sa San Apollinare-in-Classe, bag-o pa lamang nagsugod ang mga pagbag-o, apan ang tinuod nga pagbag-o nagkinahanglan og taas nga panahon. Tungod sa bag-o niyang nakaplagang kadasig sa pag-ampo ug penitensiya, inubanan sa iyang kasuk-anon ug kakulang sa pailob, kanunay niyang gibadlong sa mapintas nga paagi ang iyang mga isigka-monghe tungod sa ilang maluag nga pagkinabuhi. Busa, si Romualdo dili kaayo tinahod sa mga monghe nga mas kalibotanon. Nangayo siya ug dihadiha nakadawat og pagtugot gikan sa abad nga mobalhin sa Venecia ug magpuyo isip ermitanyo ubos sa espirituwal nga paggiya sa laing ermitanyo nga ginganlag Marinus. Sulod sa misunod nga pipila ka tuig, si Romualdo nagpuyo sa usa ka higpit nga kinabuhi sa pag-inusara, kahilom, pag-ampo, ug penitensiya. Ubos ni Marinus, gipalambo niya ang iyang kaugalingong paagi sa kinabuhing monastiko, nga nakakat-on dili lamang gikan kang Marinus kondili direkta usab gikan sa Espiritu Santo pinaagi sa iyang kinabuhi sa pag-ampo.
Sa mga tuig 978, sa hapit na siyang magtraynta anyos, si Romualdo ug si Marino mibalhin ngadto sa utlanan sa Pransiya ug Espanya ug nagtukod ug ermitanyo duol sa Monasteryo sa Saint-Michel-de-Cuxa. Sulod sa misunod nga pipila ka tuig, si Romualdo nagpadayon sa pagkinabuhi diha sa pag-ampo, pag-inusara, ug kahilom, uban sa usa ka panahon sa hugot nga pagtuon, nga nagpahimulos sa librarya sa duol nga monasteryo. Ang iyang mga pagtuon, nga gigiyahan sa Espiritu Santo, mitultol kaniya sa dugang nga pagpalambo sa usa ka bag-ong paagi sa pagkahimong ermitanyo ug sa mas lawom nga pagsabot sa mga mithi sa monastikong kinabuhi sa kinatibuk-an.
Sa mga katloan ug pito ka tuig ang iyang edad, human sa pagpuyo isip ermitanyo sulod sa kinse hangtod baynte ka tuig ug sa pagpalambo sa usa ka bag-ong teolohikal ug praktikal nga pagsabot sa mga mithi sa monastikong kinabuhi, si Romualdo misugod sa pagpanaw sa nagkalainlaing dapit sa Uropa. Nagtukod siya ug bag-ong mga puluy-anan sa mga ermitanyo ug mga monasteryo ug naghatag ug espirituhanong paggiya sa mga daan nang komunidad nga nanginahanglan ug reporma. Usa sa iyang unang mga gihapitan mao ang pagduaw sa iyang amahan, nga niadtong panahona naghinulsol na sa iyang kanhing paagi sa pagkinabuhi ug nahimo usab nga monghe. Sa wala pa mamatay ang iyang amahan, gitabangan siya ni Romualdo nga mas hingpit nga dawaton ang iyang bag-ong monastikong bokasyon. Pipila ka panahon human sa 996, si Otto III misaka sa katungdanan isip Emperador sa Balaang Imperyo Romano. Si Otto debotado sa mga reporma sulod sa Simbahan ug sa tibuok imperyo. Usa ka sugilanon nag-asoy nga sa dihang nadungog ni Otto ang kadasig ug pasalig ni Romualdo sa pagreporma sa monastikong kinabuhi, gihangyo siya ni Otto nga mahimong abad sa unang monasteryo ni Otto, ang San Apollinare-in-Classe. Apan, kusganong gisupak sa mga monghe ang mga paningkamot ni Romualdo sa pagreporma, mao nga mibiya siya tungod sa kapakyasan sa wala pay usa ka tuig.
Niadtong 1012, sumala sa leyenda, usa ka lalaki nga ginganlag Maldolus nakakita ug panan-awon sa mga mongheng nagsul-ob ug puti nga nagsaka sa usa ka hagdan paingon sa Langit. Natukmod niining panan-awona, gidonar ni Maldolus kang Romualdo ang usa ka luna nga iyang gipanag-iya sa Camaldoli, duol sa Arezzo sa Tuscany. Niining yutaa, si Romualdo nagtukod ug lima ka puluy-anan sa mga ermitanyo, nga nagtimaan sa sinugdanan sa mga Ermitanyong Camaldolese sa Bukid Corona. Kining bag-ong porma sa monastikong kinabuhi maoy unang naghiusa sa kinabuhi sa mga ermitanyo ug sa mga monghe sa usa ka nahiuyong paagi. Ang mga monghe nagpuyo sa komunidad, nga nag-ambit sa mga pagkaon, buluhaton, ug hiniusang pag-ampo. Sa kasukwahi, ang mga ermitanyo nagtuman sa ilang bokasyon kasagaran diha sa pag-inusara. Ang bag-ong porma sa monastikong kinabuhi ni Romualdo nagtumong sa paghiusa niining duha ka bokasyon. Ang matag monghe nagpuyo sa kaugalingon niyang ermitanyo diha sa kahilom ug pag-inusara apan magtapok sila matag adlaw sa usa ka kapilyang alang kanilang tanan aron mag-ampo. Nagdungan usab sila sa pagpangaon, bisan dili sama kakunay sa naandang mga monghe, ug nag-ambit sa usa ka misyon ug lagda sa pagkinabuhi. Sulod sa misunod nga kinse ka tuig, si Romualdo nagtukod pa ug daghang monasteryo-ermitanyo, nga lig-ong nagtukod sa iyang bag-ong porma sa monastikong kinabuhi sulod sa mas halapad nga kinabuhi sa Simbahan.
Ang “Mubo nga Lagda” nga gibilin ni San Romualdo sa iyang mga igsoon mao gayod kana—mubo. Gikutlo kini sa ibabaw sa tibuok niini. Sa kayano niini, tin-aw kining naglatid sa tanan nga gituohan ni San Romualdo nga angay mahibaloan sa mga monghe-ermitanyo aron mapuy-an ang kinabuhi nga ilang gitawgan. Ang Lagda nagtanyag ug pito ka pagbansay aron makatabang sa pagtubo diha sa kontemplasyon. Ang ermitanyo-monghe kinahanglan mahigugma sa iyang selda, dili mahigot sa mga butang, mabinantayon sa iyang kaugalingon, matinagdanon sa pag-ampo sa mga Salmo, matinahuron sa atubangan sa Dios, mainiton sa asetisismo, ug mahimong sama sa bata sa iyang pagkaandam sa pagdawat sa grasya.
Si San Romualdo namatay sa pag-inusara sa iyang selda, usa ka dapit nga iyang gitawag nga “paraiso.” Daghang milagro ang gitaho sa mga tuig human sa iyang kamatayon sa mga nag-ampo sa iyang lubnganan. Sumala sa leyenda, mga 400 ka tuig sa ulahi, ang iyang lawas gikuha gikan sa lubnganan ug nakit-an nga wala madunot, apan tungod kay gilungkab kini sa usa ka mapasipad-anong paagi, ang lawas nahimong abog. Ang ubang mga asoy nag-ingon nga ang iyang lawas nagpabiling wala madunot ug gibalhin ngadto sa Fabriano, Italya, diin ang iyang orden nagtukod ug laing monasteryo. Karon, kining simbahan nailhan nga Simbahan ni San Romualdo.
Ang eremitikong kinabuhi sa usa ka ermitanyo, bisan dili angay alang sa tanan, adunay mahinungdanong tahas sa kinabuhi sa Simbahan. Ang Dios nagtawag ug piniling gidaghanon sa mga lalaki ug babaye aron mahimong mga tigpangamuyo alang sa tibuok Simbahan, ingon man mga suga nga naggiya sa atong panaw paingon sa Langit. Ang ilang bokasyon nagpasiugda sa kamahinungdanon sa pag-ampo, pag-inusara, kahilom, ug asetisismo. Samtang atong gipasidunggan ang bantogang magtutukod sa Orden sa mga Camaldolese, palandonga nato ang atong kaugalingong panginahanglan sa mas lawom nga kahilom sa sulod, nga makab-ot lamang pinaagi sa pag-inusara, pag-ampo, ug penitensiya. Bisan tuod tingali wala ka tawga sa pagpuyo isip ermitanyo, gitawag ka gihapon ngadto sa mga panahon sa kontemplasyon diin makatilaw ka sa ilang paagi sa pagkinabuhi. Ang inadlaw nga pag-ampo, mga rekoleksiyon, adorasyon, ug uban pang susama niini gikinahanglan niining paspas ug saba nga kalibotan. Ipasalig ang imong kaugalingon sa pagsundog kang San Romualdo ug tugoti ang iyang pagpamatuod nga mogiya kanimo ngadto sa mas lawom nga pakighiusa sa Dios.
Pag-ampo: San Romualdo, gitawag ka sa Dios ngadto sa usa ka bag-o ug mahimayaong bokasyon, nga buot Niyang ihatag isip gasa sa Simbahan pinaagi kanimo. Mitubag ka nga may pagkamanggihatagon ug nagbilin ug kabilin sa balaang mga lalaki nga misunod kanimo. Palihog, iampo ako, aron mas hingpit kong ikapasalig ang akong kaugalingon sa usa ka kinabuhi sa kahilom, pag-inusara, ug pag-ampo. Nianang paagiha, madiskobrehan ko ang matahom nga kinabuhi nga imong nadiskobrehan aron mas hingpit kong maandam ang akong kalag alang sa Langit. San Romualdo, iampo ako. Jesus, misalig ako Kanimo.
Pamalandong nga gikuha gikan sa:
Mga Santos ug mga Piyesta sa Tuig Liturhiko
Mga Tomo Uno–Kuwatro
Dugang nga Basahon:
Bag-ong Liturhikanhong Kalihokan
Tanang Santos alang Karong Adlawa
Tanang Santos alang sa Tuig Liturhiko
(Mubo nga Bersiyon)
Hunyo 19: San Romualdo, Abad—Opsiyonal nga Handumanan
mga 951–1027
Gipangamuyuan alang sa reporma sa Simbahan ug sa monastikong kinabuhi
Gikanonisar ni Papa Gregorio XIII niadtong 1582
Si San Romualdo natawo sa usa ka halangdong pamilya sa Ravenna, nga nahimutang sa amihanang bahin sa Italya karon. Sa baynte anyos pa si Romualdo, ang iyang amahan nakapatay ug usa ka paryente sa usa ka duwelo aron husayon ang usa ka panagbangi bahin sa pagpanag-iya sa yuta. Nangilngig sa gibuhat sa iyang amahan, si Romualdo mikalagiw ngadto sa Benediktinong monasteryo sa San Apollinare-in-Classe, sa habagatan lamang sa Ravenna. Human sa kap-atan ka adlaw nga pag-inusara diha sa pag-ampo ug penitensiya aron sa pagbayad-sala alang sa sala sa iyang amahan, si Romualdo mihukom nga magpabilin ug mahimong monghe.
Sa panahon ni Romualdo, daghang monasteryo sa Uropa, nga nagpaluya sa ilang paghatag og gibug-aton sa pag-ampo ug nahimong politikal ang kinaiya, nag-agi sa pagreporma. Bisan nagsugod na ang mga reporma sa Monasteryo sa San Apollinare-in-Classe, nawad-an og pagpugong sa iyang kasuko si Romualdo ug mapintas nga gibadlong ang iyang mga isigkamonghe tungod sa ilang luag nga paagi sa pagkinabuhi. Kay wala siya kahimut-i sa mga mongheng mas kalibotanon, nakadawat si Romualdo og pagtugot gikan sa abad nga mobalhin sa Venice ug magkinabuhi isip ermitanyo ubos sa espirituhanong paggiya sa laing ermitanyo nga ginganlag Marinus. Sulod sa pipila ka tuig, nagkinabuhi si Romualdo sa higpit nga pag-inusara, kahilom, pag-ampo, ug penitensiya, ug gipalambo niya ang iyang kaugalingong paagi sa kinabuhing monastiko.
Sa mga tuig 978, nagtukod si Romualdo ug si Marinus og usa ka ermitahan sa utlanan sa Pransiya ug Espanya duol sa Monasteryo sa Saint-Michel-de-Cuxa. Human magkinabuhi isip ermitanyo sulod sa hapit duha ka dekada ug makabaton og bag-ong teolohikal ug praktikal nga pagsabot sa kinabuhing monastiko, misugod si Romualdo sa pagpanaw sa tibuok Uropa. Nagtukod siya og mga ermitahan ug mga monasteryo ug naghatag og espirituhanong paggiya sa mga naglungtad na nga nagkinahanglan og reporma. Giduaw niya ang iyang amahan, nga naghinulsol sa iyang kanhing paagi sa pagkinabuhi ug nahimo usab nga monghe. Sa wala pa mamatay ang iyang amahan, gitabangan siya ni Romualdo nga mas hingpit nga dawaton ang iyang bokasyon sa kinabuhing monastiko. Gihangyo sa Emperador sa Balaang Imperyo Romano nga si Otto III si Romualdo nga mahimong abad sa unang monasteryo ni Otto, ang San Apollinare-in-Classe. Apan, hilabihan ka kusog ang pagsupak sa mga monghe sa mga paningkamot ni Romualdo sa pagreporma mao nga, tungod sa kapakyasan, mibiya siya sa wala pay usa ka tuig.
Niadtong 1012, gigamit ni Romualdo ang gidonar nga yuta sa Camaldoli, duol sa Arezzo sa Tuscany, aron pagtukod og lima ka ermitahan, nga nagtimaan sa sinugdanan sa mga Ermitanyong Camaldolese sa Monte Corona. Ang iyang bag-ong porma sa kinabuhing monastiko naghiusa sa kahilom ug pag-inusara sa mga ermitanyo uban sa hiniusang pagpangaon ug pag-ampo sa mga monghe. Sulod sa misunod nga kinse ka tuig, nagtukod si Romualdo og daghan pang monasteryo-ermitahan, nga lig-ong nakapahimutang sa iyang bag-ong porma sa kinabuhing monastiko sulod sa mas lapad nga kinabuhi sa Simbahan.
Ang “Mubo nga Lagda” nga gibilin ni San Romualdo sa iyang mga igsoon nagmando kanila nga higugmaon ang ilang mga lawak, dili magpahigot sa mga butang sa kalibotan, magmabinantayon sa kaugalingon, magmatinagdanon sa pag-ampo sa mga Salmo, magmapitahuron atubangan sa Dios, magmainiton sa pagdisiplina ug pagdumili sa kaugalingon, ug mahimong sama sa bata sa ilang pagkabukas sa grasya.
Mipanaw si San Romualdo sa pag-inusara sa iyang lawak, usa ka dapit nga iyang gitawag nga “paraiso.” Kadtong nag-ampo sa iyang lubnganan mitaho og daghang milagro. Usa ka asoy nag-ingon nga ang lawas ni Romualdo nagpabiling wala madunot ug gibalhin ngadto sa Fabriano, Italya, diin ang iyang orden nagtukod og laing monasteryo. Karon, kini nga simbahan nailhan nga Simbahan ni San Romualdo.
San Romualdo, gitawag ka sa Dios ngadto sa usa ka mahimayaong bokasyon isip gasa ngadto sa Simbahan. Madagayaon kang mitubag ug nagbilin og kabilin sa mga balaang lalaki. Palihog iampo ako nga mas hingpit kong itugyan ang akong kaugalingon sa usa ka kinabuhi sa kahilom, pag-inusara, ug pag-ampo aron madiskobrehan ang matahom nga kinabuhi nga mas hingpit nga mag-andam sa akong kalag alang sa Langit. San Romualdo, iampo mo ako. Jesus, misalig ako Kanimo.

