Cebuano

Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw

Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ug uban pa!

Talaan sa mga Sulod


Ang Tingog sa Usa ka Dili Kaila

Ikaupat nga Dominggo sa Pasko sa Pagkabanhaw (Tuig A)—Dominggo sa Maayong Magbalantay

“Sa dihang mapagawas na niya ang tanan niyang kaugalingong mga karnero, mag-una siya kanila, ug ang mga karnero mosunod kaniya, kay nakaila sila sa iyang tingog. Apan dili sila mosunod sa usa ka dili nila kaila; mokalagiw hinuon sila gikan kaniya, kay wala sila makaila sa tingog sa mga dili nila kaila.” Juan 10:4–5

Ang gagmayng mga bata sagad mahadlok sa mga dili nila kaila. Pananglitan, ang mga masuso makaugmad og lig-on nga bugkos sa ilang mga inahan nga nagpasuso kanila, nagkugos kanila pag-ayo, nakigsulti kanila, ug nag-awas-awas sa gugma alang kanila. Sagad mahitabo nga kon ang ubang sakop sa pamilya, sama sa mga apohan o bisan sa amahan, mosulay pagkugos sa bata, mohilak kini hangtod ibalik siya sa pamilyar ug luwas nga mga bukton sa iyang inahan.

Ang pagsanong sa usa ka masuso ngadto sa mga dili niya kaila daghag ikatudlo kanato bahin sa Ebanghelyo karon mahitungod kang Jesus, ang Maayong Magbalantay. Sama sa usa ka masuso, ang mga karnero maanad sa tingog ug presensya sa ilang magbalantay. Ang magbalantay nagpuyo uban sa mga karnero adlaw ug gabii. Iyang tawgon sila, sultihan sila, panalipdan sila, ug dad-on sila ngadto sa lunhawng mga sibsibanan ug tubig. Kon usa ka dili nila kaila ang motawag kanila, dili sila mamati, sama sa pagsanong sa usa ka masuso ngadto sa usa ka dili niya kaila.

Kini nga pagtulon-an ni Jesus tubag sa pagsaway nga Iyang nadawat gikan sa mga Pariseo human Niya ayohon ang usa ka tawo nga natawong buta. Human ayohon ang tawo, miingon si Jesus, “Mianhi Ako niining kalibotana alang sa paghukom, aron ang mga dili makakita makakita, ug ang mga makakita mahimong buta” (Juan 9:39). Sa pagkadungog sa mga Pariseo niini nga gisulti ni Jesus, nangutana sila kon nagpasabot ba Siya nga sila mga buta, ug si Jesus mitubag, “Kon buta pa kamo, wala unta kamoy sala; apan karon nag-ingon kamo, ‘Makakita kami,’ busa nagpabilin ang inyong sala” (Juan 9:41).

Ang pagkadili pamilyar sa usa ka masuso sa usa ka dili niya kaila kinaiyanhon ug walay sala, apan nagtudlo kini kanato bahin sa mas lawom nga espirituhanong kamatuoran nga gihulagway ni Jesus. Maingon nga ang mga karnero makaila sa tingog sa ilang magbalantay ug mosunod kaniya tungod kay nagsalig sila sa iyang pag-atiman, mao usab nga ang kalag nga nahiuyon sa Dios motubag sa Iyang tingog. Sa kasukwahi, ang mga Pariseo, nga nagpasigarbo sa ilang kahibalo sa relihiyon, wala makaila kang Jesus isip tinuod nga Magbalantay. Kini nga kapakyasan dili kawalay kahibalo nga walay sala; tinuyo kini nga pagkabuta nga nakagamot sa ilang pagsalikway sa Iyang diosnong misyon. Ang buta nga giayo nakaila sa tingog ni Jesus uban sa kayano sa pagtuo, samtang ang mga Pariseo, nga nag-angkon nga sila ‘makakita’ pinaagi sa ilang kaugalingong kaalam, nagpabilin sa sala tungod kay midumili sila sa pagpaminaw ug pagsunod sa tingog sa Maayong Magbalantay.

Giisip sa mga Pariseo si Jesus nga langyaw sa ilang relihiyosong mga pagtuo ug mga binuhatan. Ilang gitawag Siya nga usa ka tigpakaaron-ingnon. Dili sama sa walay-salang pagsanong sa usa ka masuso o sa kinaiyanhong pagsanong sa mga karnero, ang pagkadili pamilyar sa mga Pariseo kang Jesus usa ka sala nga naggikan sa garbo. Usa kini ka pagkabuta nga sila mismo ang naghimo ug nga nagsira sa ilang mga kasingkasing ngadto sa makapahupay nga tingog sa Dios, nga pamilyar sa labaw-sa-kinaiyanhong paagi. Ang pag-ila sa tingog ni Jesus mao ang pagtubag sa tawag sa grasya, pagsalig sa Iyang mga pagtulon-an, ug pagsunod ngadto sa kahupnganan sa kinabuhi nga Iyang gitanyag. Pinaagi lamang sa mapainubsanong pag-angkon nga gikinahanglan nato ang Iyang paggiya nga kita, sama sa mga karnero, makatugot Kaniya sa pagdala kanato ngadto sa lunhawng mga sibsibanan ug sa kaluwasan.

Pamalandongi karon ang kamatuoran nga ang Dios nagtawag kanimo adlaw ug gabii. Nakaila ka ba sa Iyang tingog? O sama sa mga Pariseo, motalikod ka ba Kaniya? Ang pagsunod sa Maayong Magbalantay magsugod sa suod nga pagkaila sa Iyang diosnong presensya sa atong kinabuhi. Kinahanglan nga maanad kita Kaniya sama sa pagkamaanad sa usa ka masuso sa iyang inahan o sa mga karnero sa ilang matinumanong magbalantay. Ang dili pag-ila sa tingog sa Maayong Magbalantay magbilin kanatong nahisalaag ug dili makahimo sa pag-atiman sa atong kaugalingon. Gitinguha ni Jesus nga giyahan kita, atimanon kita, ug dad-on kita ngadto sa madagayaong mga sibsibanan sa bag-ong kinabuhi. Ila-ilaha Siya pag-ayo ug paminawa lamang ang Iyang tingog, ug sama sa buta, magsugod ka sa pagkakita sa mga paagi nga wala pa nimo masinati kaniadto, pinaagi sa mga mata sa pagtuo.

Jesus, akong Maayong Magbalantay, nagtawag Ka kanako adlaw ug gabii, apan sa kasagaran dili ako makadungog ug makatubag sa Imong malumo nga tingog. Palihog gawasa ako gikan sa pagkabuta nga gipahinabo sa akong kaugalingong sala aron mapainubsanon akong modangop Kanimo ug mosunod sa Imong makapahupay ug pamilyar nga tingog. Jesus, akong Maayong Magbalantay, nagsalig ako Kanimo.


Ang Kahingpitan sa Gugma ug Kahibalo

Ikaupat nga Domingo sa Pasko sa Pagkabanhaw (Tuig B)—Domingo sa Maayong Magbalantay

Ako ang maayong magbalantay, ug nakaila Ako sa Akong mga karnero ug ang Akong mga karnero nakaila Kanako, maingon nga ang Amahan nakaila Kanako ug Ako nakaila sa Amahan; ug itugyan Ko ang Akong kinabuhi alang sa mga karnero. Juan 10:14–15

Usa sa mga kasinatian sa kinabuhi nga labing makahatag og katagbawan mao ang tinuod nga mailhan sa laing tawo—ang pagsulod sa usa ka relasyon nga suod kaayo, kasaligan, ug may pagbinayloay, diin ang matag usa hingpit nga nakaila ug nahigugma sa usag usa. Angay untang makita ang maong suod nga mga relasyon sulod sa mga pamilya, lakip tali sa mga managsoon ug tali sa mga ginikanan ug sa ilang mga anak, apan ilabina tali sa mga magtiayon. Ang mga magtiayon nga hingpit ug suod nga nagkaila makakaplag og paghupay ug kalig-on gikan sa usag usa. Kini nga matang sa panaghiusa sa mga magtiayon naglangkob sa ilang relasyon sa tanang ang-ang—sa lawas, hunahuna, pagbati, espiritu, ug pakig-uban sa katilingban.

Bisan tuod ang atong relasyon sa Dios dili pisikal, ang kahingpitan sa atong pakighiusa Kaniya usa ka panaghiusa nga lawom kaayo, makapausab sa pagkatawo, ug suod kaayo sa relasyon nga daghan sa bantogang mga mistiko nagtawag niini og Mistikal nga Kaminyoon. Maingon nga ang hingpit nga kaminyoon dinhi sa yuta makahatag og lawom nga katagbawan, ang mga nakaabot sa Mistikal nga Kaminyoon—nga gitawag usab og Panaghiusa uban sa Dios—makasinati og katagbawan nga dili mahulagway sa mga pulong.

Sa Ebanghelyo karon, gipaila ni Jesus ang Iyang kaugalingon isip Maayong Magbalantay nga nagtugyan sa Iyang kinabuhi alang sa Iyang mga karnero. Miingon usab Siya, “Nakaila Ako sa Akong mga karnero ug ang Akong mga karnero nakaila Kanako, maingon nga ang Amahan nakaila Kanako ug Ako nakaila sa Amahan.” Ang unang bahin nianang pahayag mao ang sangpotanan sa pagkamao sa Dios nga Dios: “Nakaila Ako sa Akong mga karnero…” Hingpit nga nakaila ang Dios kanato, labaw pa gayod sa atong pagkaila sa atong kaugalingon. Nahibalo Siya sa matag hunahuna, tinguha, kalit nga kadasig, ug buhat nato. Hingpit ang pagkaila sa Dios kanato.

Ang ikaduhang bahin nianang pahayag nagdepende sa atong pagtubag sa Dios ug adunay lawom nga kahulogan nga dali natong mapasagdan kon dili nato kini pamalandongan diha sa pag-ampo: “…ug ang Akong mga karnero nakaila Kanako, sama nga ang Amahan nakaila Kanako ug Ako nakaila sa Amahan.” Pagkatalagsaon sa tawag nga gihatag kanato! Gitawag kita sa pag-ila sa Dios uban sa kasuod nga dili matugkad. Gidapit kita ngadto sa usa ka relasyon uban sa Labing Balaang Trinidad diin ang Dios nagsaad nga ablihan ang Iyang kaugalingon kanato, ipadayag ang dili matugkad nga kahiladman sa Iyang diosnong kinaiya, ug madagayaong ibubo kanato ang Iyang hingpit nga gugma. Ang mga santos nga nakaabot niining diosnong kasuod—nga nakab-ot ang Mistikong Kaminyoon o Pakighiusa sa Dios—hingpit kaayong natagbaw nga walay bisan unsa nga makalabaw sa ilang kalipay. Ang gugma sa Dios alang kanila, ug ang ilang suod nga pag-ila sa Dios, milabaw sa tanang ubang katagbawan dinhi sa yuta. Tungod niini, ang ilang mga kasingkasing nag-awas sa hilabihan kadagayang gugma, ug madagayaon nilang gipaambit kana nga gugma ngadto sa uban.

Ang kasuod sa Dios, ug bisan sa usag usa, sa kinauyokan niini mao ang pagpadayag sa kaugalingon ngadto sa lain ug ang pagdawat sa lain nianang pag-ila. Bisan tuod kining mithi magamit sa Kristohanong kaminyoon, mga relasyon sulod sa pamilya, ug mga panaghigalaay nga nakasentro kang Kristo, ang kahingpitan sa maong gugma ug panaghiusa diha sa relasyon makaplagan lamang gayod diha sa Dios niining kinabuhia ug mapaambit taliwala sa mga anghel ug mga santos sa umaabot nga kinabuhi. Sa pagkatinuod, dugang pa sa hingpit nga pagpadayag sa Dios pinaagi sa Bulahang Panan-aw didto sa Langit, ang atong suod nga pag-ila ug relasyon sa matag anghel ug santos modugang sa katagbawan nga atong madawat.

Pamalandongi karon si Jesus, ang Maayong Magbalantay, nga hingpit nga nakaila sa Iyang mga karnero ug nagtinguha nga makaila kita Kaniya, sama nga ang Amahan nakaila Kaniya ug Siya nakaila sa Amahan. Susiha ang kahiladman sa imong kalag aron madiskobrehan ang tinguha nga mailhan sa Dios ug makaila Kaniya—usa ka tinguha nga sagad matabonan sa nangaging mga relasyon nga nakasamad kanato. Paningkamoti nga mabawi kanang balaang tinguha, nga nasayod nga ang Dios nakahimo na sa Iyang bahin. Hingpit ang Iyang pag-ila kanimo. Karon gidapit ka Niya sa pagpanaw padulong sa Pakighiusa sa Dios, nga motugot Kaniya sa pagpadayag, sa nagkalawom nga mga paagi, kon Kinsa Siya. Pilia kanang kasuod, kanang relasyon sa gugma, ug paglipay samtang imong masinati ang katagbawan nga gipangandoy sa imong kalag.

Labing Balaang Trinidad, ang gugma ug pag-ila nga Inyong gipaambit sa usag usa labaw sa tanang tawhanong pagsabot, bisan kon hingpit nang ipadayag didto sa Langit. Bisan pa niana, nagtinguha Kamo sa pagpadayag sa Inyong kaugalingon kanamo aron ang among suod nga pag-ila ug relasyon Kaninyo hingpit nga makatuman sa matag tinguha namo. Palihog hatagi ako sa kaisog nga akong gikinahanglan aron makaila Kaninyo. Palihog kuhaa ang matag samad ug babag aron makaila ug mahigugma ako Kaninyo sa labing hingpit nga paagi nga mahimo. Jesus, akong Maayong Magbalantay, misalig ako Kanimo.


Pagpaminaw, Pagsunod, ug Pagdawat

Ikaupat nga Domingo sa Pasko sa Pagkabanhaw (Tuig C)—Domingo sa Maayong Magbalantay

Miingon si Jesus: “Ang Akong mga karnero namati sa Akong tingog; nailhan Ko sila, ug nagsunod sila Kanako. Gihatagan Ko sila og kinabuhing dayon, ug dili gayod sila malaglag. Walay makakuha kanila gikan sa Akong kamot.” Juan 10:27–28

Madungog ba nimo ang tingog sa Dios? Ang Ebanghelyo karon klarong nagsulti kanato nga kadtong kauban sa mga karnero ni Jesus maminaw Kaniya, mosunod Kaniya, ug hatagan og kinabuhing dayon. Dili kita makadawat og kinabuhing dayon kon dili kita mosunod sa Maayong Magbalantay, ug dili kita makasunod Kaniya kon dili nato madungog ang Iyang tingog. Ang tingog sa Dios kinahanglan molanog sulod sa atong lawas ug kalag, nga moabot ngadto sa nagkalawom nga mga ang-ang. Bisan tuod klaro ug tino ang Iyang tingog, madungog nato Siya sa nagkalainlaing sukod ug paagi, depende kon unsa ka maayo ang atong pagpaminaw ug pagtubag kaniadto. Ang pagpaminaw Kaniya kinahanglan mahimong usa ka batasan nga atong hingpiton uban sa Iyang tabang.

Isip pagtandi, sa dihang ang duha ka tawo magsugod sa pagpanguyab, sagad malisod ang ilang pagpakigsulti sa usag usa. Human sa daghang dekada sa mahigugmaong kaminyoon, mas sayon na kaayo ang pagpakigsulti. Hunahunaa ang duha ka magtiayon nga mahigugmaon kaayo sa usag usa, nga kapin na sa kasiyaman ang ilang panuigon ug kapin na sa kapitoan ka tuig nga minyo. Kon ang usa adunay isulti sa iyang kapikas, ang ilang pagpakigsulti gibase sa daghang dekada sa suod nga pag-ila sa usag usa. Pananglitan, kon ang asawa adunay mahimamat sa unang higayon ug moingon, “Ganahan kong mobasa,” may gipahibalo siya bahin sa iyang kaugalingon. Kon mosulti siya niana atubangan sa iyang bana, madungog dayon sa bana ang iyang gisulti sulod sa tibuok kahimtang sa ilang kaminyoon, nga mahinumdom sa daghang librong iyang nabasa, sa iyang mga hunahuna bahin niini, ug sa iyang mga paborito. Sa samang paagi, kon ang bana moingon, “Gikapoy ko,” masabtan kini sa asawa pinasikad sa kahimtang sa iyang panglawas, sa iyang naandan nga pagkatulog niining bag-o, ug sa kasagarang makapakapoy kaniya.

Hingpit ang pag-ila sa Dios kanato, labaw pa kaayo kay sa pag-ila sa mga magtiayon sa usag usa diha sa bisan unsang mahigugmaong kaminyoon. Tino nga gipahayag ni Jesus kini nga kamatuoran sa Ebanghelyo karon: “Nakaila Ako kanila.” Tungod kay Siya Dios, ang Iyang pag-ila dili gayod taphaw; hinuon, naglangkob kini sa tanan mahitungod sa Iyang mga karnero—matag hunahuna, pagbati, kahuyang, kasakit, sala, batasan, kalipay, ug buhat.

Sa dihang magsugod kita sa pagpaminaw ug pagtubag sa tingog sa Maayong Magbalantay, ang atong kahuyang ug sala sagad makapalubog sa atong pagsabot. Ang panagpakigsulti sagad mababagan, dili tungod sa Dios, kondili tungod kay wala pa kita makaila Kaniya o makasabot sa Iyang mga pamaagi. Dili kita Dios. Dili kita nahibalo sa tanan. Busa, kon nagtinguha kita nga mahiapil sa panon ni Jesus, kinahanglan makaila kita sa tingog sa Maayong Magbalantay sa paglabay sa panahon. Sama sa mahigugmaong mga magtiayon, kinahanglan maanad kita sa mga pamaagi sa Dios, sa Iyang mga tinguha, ug sa naandan Niyang mga paagi sa pagpakigsulti.

Hunahunaa kon unsa kadakong panahon ug paningkamot ang gikinahanglan sa pagtukod og relasyon sa laing tawo nga gibase sa bug-os ug maayong panagpakigsulti. Mao usab kini sa Dios. Gikinahanglan gayod ang adlaw-adlaw nga pag-ampo—dili lamang kausa sa usa ka semana o panagsa, kondili matag adlaw gayod. Atol sa atong pag-ampo, kinahanglan maminaw kita. Kinahanglan makat-on kita sa pinulongan sa Dios. Usahay makigsulti Siya kanato pinaagi sa paghupay kanato sa usa ka tudling sa Balaang Kasulatan. Usahay makigpahibalo siya pinaagi sa mga pagbati sa espirituhanong kamingaw, nga nagtimaan nga wala nato buhata ang Iyang gisulti. Kinahanglan magtuon kita, makaila pag-ayo sa mga santos, ug magkat-on sa mga pagtulon-an sa Simbahan aron padayon natong mapuno sa kamatuoran ang atong hunahuna ug mabuntog ang daghang mga bakak nga gipahibalo kanato sa kalibotan, o pinaagi sa atong mahuyang ug nahulog nga tawhanong kinaiya.

Kon labi kitang maanad sa tingog sa Dios, labi usab kining mahimong tin-aw. Kon labi nga mahimong tin-aw ang tingog sa Dios, labi usab nga modako ang atong katungdanan sa pagsunod uban sa dili matarog nga pagtahod, pagpasalamat, ug gugma. Ang sangpotanan mao ang kinabuhing dayon—dili lamang human sa kamatayon, kondili dinhi ug karon usab. Ang kinabuhing dayon mao ang bunga sa usa ka mahigugmaong relasyon sa Dios, nga gitukod diha sa lig-on nga patukoranan sa pagpaminaw, pagkadungog, pagsabot, ug pagtubag. Ang pagkinabuhi diha sa eternidad dinhi ug karon nagpasabot nga ang atong mga espiritu madani ngadto sa kinabuhi sa Dios, nga makaambit sa Iyang Pagkabanhaw pinaagi sa panaghiusa sa gugma.

Pamalandongi karon ang imong relasyon sa Maayong Magbalantay. Kon dili ka pamilyar sa Iyang tingog, nan itugyan ang imong kaugalingon sa hago nga paningkamot sa pag-ila Kaniya. Ugalia ang pag-ampo matag adlaw. Pun-a ang imong hunahuna sa Balaang Kasulatan. Pagbasa mahitungod sa mga santos. Buhata ang mga debosyon. Ang pagbuhat niini magdala kanimo ngadto sa madagayaong lunhawng mga sibsibanan sa grasya.

Dios nga nasayod sa tanan, Imong gisusi ang kinaladman sa akong pagkatawo ug hingpit Mo akong nailhan. Buot kong mailhan Ka sama sa Imong pag-ila kanako ug sama sa Imong pag-ila sa Amahan ug sa Iyang pag-ila Kanimo. Tabangi ako nga makat-on sa pagpakigsulti Kanimo, sa pagpaminaw ug pagsunod, aron makasunod ako Kanimo samtang Imo akong giyahan ngadto sa kinabuhing dayon, karon ug sa Langit. Jesus, akong Maayong Magbalantay, misalig ako Kanimo.


Ang Kaisog sa Maayong Magbalantay

Lunes sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw (Tuig A)

Miingon si Hesus: “Ako ang maayong magbalantay. Ang maayong magbalantay motugyan sa iyang kinabuhi alang sa mga karnero. Ang sinuholan, nga dili magbalantay ug dili tag-iya sa mga karnero, makakita sa lobo nga nagkaduol ug mobiya sa mga karnero ug mokalagiw, ug ang lobo modakop ug mopatibulaag kanila. Kini tungod kay nagtrabaho siya alang sa suhol ug walay pagtagad sa mga karnero.” Juan 10:11–13

Unsa may nakapahimo sa usa ka magbalantay nga “maayo”? Ang mga katungdanan sa usa ka magbalantay nagkinahanglan og dakong sakripisyo ug panahon. Sama sa usa ka inahan nga kanunayng matinagdanon sa iyang bag-ong natawo nga bata, ang magbalantay naggahin sa iyang panahon ug kusog alang sa pag-atiman sa iyang panon. Sa panahon sa Biblia, ang mga magbalantay kasagarang nagpuyo sa mga langob sa gawas sa mga lungsod, diin adunay daghang lunhawng mga sibsibanan, dapit nga kasuroyan sa mga karnero, ug mga tinubdan sa tubig. Ang mga langob nagsilbing luwas nga dapit sa gabii ug kapasilongan batok sa daotang panahon. Sa adlaw, ang magbalantay nag-atiman sa panon nga halos sama sa usa ka amahan, kay nasayod siya nga kon pasagdan niya ang iyang mga katungdanan ug dili magmatngon, mahimong mahisalaag ang usa ka karnero o mabiktima sa usa ka panon sa mga lobo.

Gipalapdan ni Jesus kining pamilyar nga hulagway aron ipadayag ang labaw pang dakong kamatuoran sa diosnong gugma ug sakripisyo. Sa Ebanghelyo karong adlawa, gihatagan ni Jesus kining hulagway sa usa ka magbalantay og bag-o ug mas lawom nga kahulogan. Miingon Siya: “Ang maayong magbalantay nagtugyan sa iyang kinabuhi alang sa mga karnero.” Bisan tuod tingali dili kini bahin sa kasagarang mga katungdanan sa usa ka magbalantay, posible nga ang mga naminaw nakakita og kalambigitan niini. Ang uban tingali nakasabot sa gitudlo ni Jesus sa mahulagwayong paagi, nga nahinumdom sa panahon ug paghalad sa kaugalingon sa mga magbalantay. Ug bisan tuod adunay mahulagwayong leksiyon nga makat-onan, labaw pa niana ang pagtulon-an ni Jesus.

Una, gipaila ni Jesus ang Iyang Kaugalingon isip Maayong Magbalantay. Dayon Iyang giklaro kon unsay kahulogan niini: Iyang itugyan ang Iyang kinabuhi alang sa Iyang mga karnero. Bisan tuod lagmit wala masabti sa Iyang mga tigpaminaw ang Iyang gipasabot, si San Juan, samtang nagsulat sa iyang Ebanghelyo, hingpit nga nakasabot nga ang mga pulong ni Jesus dili lamang mahulagwayon kondili literal usab—si Jesus mamatay sa Krus alang sa mga sala sa Iyang mga karnero.

Nagpadayon ang pagtandi samtang gipakita ni Jesus ang kalainan tali sa usa ka sinuholang trabahante ug sa usa ka tinuod nga magbalantay sa iyang kaugalingong mga karnero. Atubangan sa katalagman, ang sinuholang trabahante mokalagiw alang sa iyang kaugalingong kaluwasan, samtang ang magbalantay mobarog ug makigbisog alang sa iyang mga karnero, bisan hangtod sa kamatayon. Tin-aw kining naghulagway sa gibuhat ni Jesus alang kanato, apan nagpadayag usab kini sa atong katungdanan ngadto sa tanang katawhan sa Dios, ang Iyang panon.

Isip mga sakop sa Lawas ni Cristo, ang Simbahan, gitawag kita sa pag-ambit sa Iyang misyon sa pagkamagbalantay. Ang atong mga bokasyon mao ilabina ang magtudlo kanato sa mga paagi nga gitawag kita sa pagbuhat niini. Ang mga ginikanan, pananglitan, kinahanglan nga hilabihan ka mahinalaron sa ilang mga anak nga mas pabilhan nila ang kinabuhi sa ilang mga anak kay sa ilang kaugalingon. Ang mga pari ug mga relihiyoso gitawag nga mahimong mga magbalantay nga mogiya ug manalipod sa ilang mga panon sa espirituhanong bahin. Apan, ang matag usa kanato kinahanglan moambit sa misyon ni Cristo sa pagkamagbalantay sa mga paagi nga gitawag kita. Bisan tuod ang paagi sa pagkinabuhi niini magkalahi, ang gidak-on sa atong pagkinabuhi niini kinahanglan dili magkalahi. Gitawag kita sa pagkinabuhi nga puno sa sakripisyo, dili hakog, ug bug-os nga nagtugyan sa kaugalingon. Uban sa kaisog ug sa hingpit nga paagi, kinahanglan natong itugyan ang atong kinabuhi alang sa uban, nga nagsundog sa matinud-anong paghalad sa Maayong Magbalantay sa Iyang Kaugalingon alang sa Iyang panon.

Diha sa pakighiusa sa Maayong Magbalantay, gidapit kita sa pagpakita niining kaisog pinaagi sa inadlaw nga mga buhat sa gugma, pagkamatinud-anon sa atong mga saad ug mga katungdanan, ug lig-ong gugma alang niadtong gitugyan sa atong pag-atiman. Pinaagi niining gugma nga bug-os nga nagtugyan sa kaugalingon, atong gipadayag ang presensya ni Cristo ngadto sa kalibotan ug nakaambit kita sa Iyang misyon sa pagtigom sa tanan ngadto sa usa ka toril ubos sa diosnong Magbalantay. Samtang nagpadayon kita sa pagsaulog sa kalipay sa Pagkabanhaw, atong hinumdoman nga kining kalipaya naangkon pinaagi sa maisogong gugma sa atong Maayong Magbalantay.

Pamalandongi karon ang hingpit nga pagtuman ni Jesus sa Iyang misyon nga mahimong Maayong Magbalantay. Samtang namalandong ka sa Iyang kaisog, sakripisyo, ug gugma nga dili hakog, hibaloi nga dili lamang Siya naglihok isip Maayong Magbalantay alang kanimo, kondili nagdapit usab Siya kanimo sa pag-ambit sa Iyang pagkamagbalantay. Unsa ka maisog kon hatagan ka og higayon sa pagsalikway sa imong kaugalingong kaayohan alang sa kaayohan sa uban? Unsa ka andam sa pagpaningkamot alang sa kaluwasan sa uban, bisan dako ang imong isakripisyo? Ang gugma mao ang kinauyokan sa misyon ni Jesus, ug ang mao gihapong gugma kinahanglan motuhop sa tanan natong buhaton sa atong pagpakigrelasyon niadtong gitawag kitang higugmaon. Pasidunggi ug pasalamati ang Maayong Magbalantay pinaagi sa pag-ambit sa Iyang misyon ug sa pagtugyan sa imong kinabuhi alang sa panon sa Dios.

Akong Maayong Magbalantay, Imong gitugyan ang Imong kinabuhi alang kanamo, nga Imong mga karnero, pinaagi sa masakit nga kamatayon sa Krus. Ang Imong kaisog ug sakripisyo nagluwas kanamo gikan sa sala ug sa daotan, nga nag-abli sa dalan ngadto sa kinabuhing dayon. Gidawat ko sa akong kinabuhi ang Imong sakripisyo nga walay paghunahuna sa kaugalingon ug misaad ako sa pag-ambit nianang sakripisyo pinaagi sa pagtugyan sa akong kinabuhi alang sa uban, aron mailhan Ka nila ug makaambit sila sa kinabuhing dayon. Jesus, misalig ako Kanimo.


Usa ka Tingog sa Panalipod ug Katin-aw

Lunes sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw (Tuig B & C)

“Apan ang mosulod agi sa ganghaan mao ang magbalantay sa mga karnero. Ablihan siya sa magbalantay sa ganghaan, ug ang mga karnero maminaw sa iyang tingog, samtang ang magbalantay magtawag sa iyang kaugalingong mga karnero sa ilang ngalan ug mogiya kanila paggawas. Sa dihang mapagawas na niya ang tanan niyang kaugalingong mga karnero, mag-una siya kanila, ug ang mga karnero mosunod kaniya, kay nakaila sila sa iyang tingog.” Juan 10:2–4

Ang metapora karon bahin sa magbalantay ug sa iyang mga karnero naghatag og tin-aw nga hulagway aron atong masusi ang atong relasyon kang Kristo ug sa Iyang Simbahan. Ang teksto nagsugod sa mga karnero nga luwas sulod sa toril. Sa karaang Israel, ang toril usa ka kinoralang dapit, nga kasagarang hinimo sa bato o tunokong mga sanga, aron panalipdan ang mga karnero sa kagabhion batok sa mapintas nga mga mananap ug mga kawatan. Kini usa ka dapit sa kasigurohan ug pahulay, nga adunay usa lamang ka hiktin nga ganghaan nga agianan. Ang ganghaan kasagarang gibantayan, sa usa ka magbalantay sa ganghaan o, usahay, sa magbalantay mismo sa mga karnero, nga mahimong mohigda nga nagbabag sa agianan aron mahimong literal nga “ganghaan.”

Ang mga naminaw kang Jesus makasabot dayon niining hulagway sa toril isip usa ka luwas nga dapit. Karon, ang espirituhanong toril diin kinahanglan kitang mopahulay mao ang Simbahan. Gitukod ni Kristo ang Simbahan isip paagi sa kaluwasan. Ang Simbahan usa ka kamatuoran nga makita ug mistiko usab. Ang makita nga Simbahan mao ang katilingban sa mga magtutuo, nga nahiusa ubos sa herarkikal nga estruktura nga gitukod ni Kristo, uban sa Santo Papa ug sa mga obispo nga anaa sa pakighiusa uban kaniya isip mga magbalantay niini, nga nagdumala sa mga Sakramento ug nagmantala sa Pulong sa Dios. Ang mistikong bahin sa Simbahan mao ang Lawas ni Kristo, nga naghiusa sa tanang magtutuo—dinhi sa yuta, sa purgatoryo, ug sa Langit—diha sa lawom ug walay kataposang pakighiusa uban Kaniya.

Espirituhanon kitang mga sakop sa Iyang Mistikong Lawas sumala sa gidak-on sa atong pagpabilin sa pakighiusa uban kang Kristo ug sa Iyang makita nga Simbahan. Kining espirituhanon ug makita nga pakighiusa gipadayag sa atong matinumanong pagdawat sa mga Sakramento ug sa atong pagsunod sa Kamatuoran sa Ebanghelyo sumala sa gitudlo sa Magisteryo. Ang Santo Papa ug ang mga obispo, isip mga manununod sa mga Apostoles, naggiya kanato ngadto sa mga kamatuoran nga gikinahanglan alang sa kaluwasan, nga nagsiguro nga ang Simbahan magpabiling luwas nga dangpanan batok sa sayop ug sala. Pinaagi sa pagpalig-on sa atong kaugalingon diha sa Kamatuoran, nga gimantala ug giklaro sa Simbahan, ug pinaagi sa aktibong pag-apil sa mga Sakramento, magpabilin kitang luwas sulod sa toril sa Simbahan, nga gipanalipdan ug giamuma sa diosnong grasya.

Mahinungdanon nga masabtan kining hulagway. Hunahunaa ang mga karnero nga mipiling mobiya sa kaluwas sa toril ug mosalikway sa paggiya sa magbalantay sa mga karnero ug sa magbalantay sa ganghaan. Kining mga karnero dali nang mabiktima, nga naglatagaw ngadto sa espirituhanong katalagman, nga walay panalipod batok sa mga lobo sa sala, sayop, ug pagkawalay paglaom. Matental kita, ilabi na sa mga panahon sa eskandalo o kahuyang sa mga pangulo sa Simbahan, nga dili mosalig sa tawhanong mga magbalantay nga gitugyanan sa pag-atiman sa toril. Apan, ang mga kakulangan sa mga magbalantay sa ganghaan ug sa mga karnero dili makausab sa kamatuoran nga ang Simbahan mismo mao ang atong dangpanan, ang atong balaang dalangpanan, ug ang paagi diin si Kristo nagluwas ug nag-amuma kanato. Ang pagbiya sa Simbahan tungod sa tawhanong mga kapakyasan mao ang pagpameligro nga mobiya sa kaluwas sa toril.

Ang Simbahan dili lamang usa ka luwas nga dapit; dinhi usab mosulod ang Maayong Magbalantay ug motawag kanato sa atong ngalan. Bisan tuod usahay ang Maayong Magbalantay mangita og nahisalaag nga karnero, ang Iyang pangunang pagpakig-uban kanato isip Iyang panon mahitabo sulod sa toril ug samtang Iya kitang giyahan ngadto sa lunhawng mga sibsibanan. Ang tingog sa Maayong Magbalantay anaa sa duha ka kasinatian. Una nato Siyang madungog nga nagtawag kanato sulod sa makita nga mga estruktura sa Simbahan—pinaagi sa pagmantala sa Iyang Pulong, sa grasya sa mga Sakramento, ug sa paggiya sa mga magbalantay nga gitugyanan sa Iyang panon. Unya Iya kitang dad-on ngadto sa lunhawng mga sibsibanan sa usa ka espirituhanong panaw, nga nag-amuma kanato pinaagi sa Eukaristiya, naggiya kanato sa pag-ampo, ug nagpalambo sulod kanato sa mga hiyas nga nagdala kanato ngadto sa mas lawom nga pakighiusa uban Kaniya.

Pamalandongi karon ang mga paagi nga imong madungog ang tingog sa Maayong Magbalantay sulod sa Simbahan. Nailhan ba nimo ang Iyang pagtawag pinaagi sa Pulong, sa mga Sakramento, ug sa paggiya sa Iyang mga magbalantay? Hunahunaa kon giunsa ka Niya pagtawag, nga nagdapit kanimo sa usa ka panaw ngadto sa mas lawom nga pag-ampo, mas dakong pagsalig, ug espirituhanong pagtubo. Pamati pag-ayo sa Iyang tingog ug salig nga pinaagi sa pagsunod Kaniya, kanunay kang makakaplag og panalipod, pag-amuma, ug madagayaong kinabuhi.

Maayong Magbalantay, nagpasalamat ako Kanimo sa panalipod nga Imong gihatag sulod sa Toril sa Imong Simbahan. Samtang nagtawag Ka kanako sulod sa Imong Simbahan, hatagi ako sa kaisog nga maminaw pag-ayo ug mosunod Kanimo bisan asa Ka mogiya aron motubo ako sa pagkabalaan samtang nagsibsib ako sa lunhawng mga sibsibanan sa Imong grasya. Jesus, ako misalig Kanimo.


Nagpaminaw ba Kita?

Martes sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw

Gisaulog niadto sa Jerusalem ang pista sa Pagpahinungod sa Templo. Panahon kadto sa tingtugnaw. Ug si Jesus naglakaw-lakaw sa dapit sa templo, sa Portiko ni Solomon. Busa gialirongan Siya sa mga Judio ug giingnan, “Hangtod kanus-a Mo kami pasagdan nga magduhaduha? Kon Ikaw ang Kristo, sultihi kami sa tin-aw.” Si Jesus mitubag kanila, “Gisultihan Ko na kamo ug wala kamo motuo…” Juan 10:22–25

Kapila ba mosulti ang Ginoo kanato, apan dili kita maminaw? Sama sa mga Judio sa Ebanghelyo karon, tingali mohangyo kita, “Ginoo, sultihi ako sa tin-aw sa Imong kabubut-on!” Si Jesus mitubag, “Gisultihan Ko na ikaw, ug wala ka maminaw.” Ang Iyang tingog kanunayng anaa, apan kinahanglan kitang maanad sa pagpaminaw niini.

Si Jesus una nga namulong pinaagi sa Balaang Kasulatan, ilabi na sa mga Ebanghelyo. Sama sa gipahinumdom kanato ni San Jeronimo, “Ang pagkawalay kahibalo sa Kasulatan mao ang pagkawalay kahibalo kang Kristo.” Pinaagi sa Kasulatan ug sa pagtulon-an sa Magisteryo, nga nagpanalipod ug naghubad sa Pulong sa Dios, makadawat kita og katin-aw ug giya alang sa matag kapanahonan. Usahay, ang Espiritu Santo naghatag pa gani og kahayag sa usa ka piho nga teksto aron giyahan kita sa usa ka piho nga paagi.

Ang Dios namulong pinaagi sa mga Sakramento, ilabi na sa Eukaristiya ug sa Pakig-uli, diin ang Iyang grasya naghinlo, nagpalig-on, ug nagpadayag sa Iyang kabubut-on. Mahinungdanon usab ang pag-ampo. Ang pagkamatinumanon sa adlaw-adlaw nga pag-ampo nagpalawom sa atong abilidad sa pagpaminaw sa Dios, nga nagpalambo sa kahilom ug pagsalig nga gikinahanglan alang sa suod nga pakig-uban Kaniya. Sa kataposan, ang Dios namulong pinaagi sa adlaw-adlaw nga kinabuhi—pinaagi sa ubang mga tawo, sa katahom sa kabuhatan, ug bisan sa atong mga krus.

Bisan pa sa daghang paagi sa pagpakigsulti sa Dios kanato, ang mga makabalda, kahadlok, garbo, ug kakulang sa pagsalig sagad makapugong kanato sa pagpaminaw Kaniya. Tingali magdahom kita nga ang Dios mosulti sa talagsaong paagi o sumala sa atong gusto, busa dili nato madungog ang Iyang malumo ug makanunayong tingog. Apan kon mas pakalmahon nato ang atong mga kasingkasing, mas mosalom kita sa Iyang Pulong, ug mas mosalig sa Iyang pag-atiman, mas madungog ug masunod nato ang atong balaang Magbalantay.

Si Jesus mipadayon sa pag-ingon, “Ang mga buhat nga akong gibuhat sa ngalan sa akong Amahan nagpamatuod mahitungod kanako” (Juan 10:25). Bisan tuod nakigsulti Siya sa mga Judio mahitungod sa Iyang mga milagro, sa awtoridad sa Iyang mga wali, ug sa pagpamatuod sa Iyang balaang kinabuhi, mao usab kini ang Iyang gisulti kanato. Ang mga buhat ni Jesus naghatag ug kahayag sa Iyang Pulong ug kabubut-on diha sa atong kinabuhi.

Kon gusto kitang mahisakop sa mga karnero ni Jesus, kinahanglan mamati kita sa Iyang tingog ug mosunod Kaniya. Ang labing makapahupay sa Ebanghelyo karong adlawa mao nga si Jesus miingon mahitungod sa Iyang mga karnero: “Walay makaagaw kanila gikan sa akong kamot” (Juan 10:28). Kon tumanon nato ang atong bahin sa pagpaminaw ug pagsunod sa Iyang tingog, ang Iyang saad mao ang pagpanalipod kanato, nga lig-ong nahiusa Kaniya. Kon mahitabo kana, walay makadaot kanato, walay makaagaw sa atong kalinaw, ug walay makapahilayo kanato gikan sa Dios.

Pamalandongi karong adlawa kon unsa ka maayo ang imong pagpaminaw ug pagtagad sa tingog sa Dios nga naggiya kanimo. Unsang mga makabalda o mga kahadlok ang nakapugong kanimo sa pagpaminaw Kaniya? Sugdi pinaagi sa pagtangtang sa usa ka babag ug sa pagpasalig nga mogahin ka ug mga higayon sa kahilom matag adlaw aron motubo ang imong matinagdanong pagpaminaw diha sa pag-ampo. Saloma ang Balaang Kasulatan, ipahiuyon ang imong kaugalingon sa mga pagtulon-an sa Iyang Simbahan, matinud-anong pag-apil sa mga Sakramento, ug palamboa ang mas dakong pagkamatinud-anon sa inadlawng pag-ampo. Salig sa saad ni Jesus nga samtang maningkamot ka sa pagpaminaw sa Iyang tingog ug sa pagsunod Kaniya, huptan ka Niya nga luwas diha sa Iyang mahigugmaong pag-atiman. Tugoti ang Iyang tingog nga mogiya kanimo matag adlaw, nga magdala kanimo ngadto sa kalinaw ug kalipay nga Siya lamang ang makahatag.

Akong Ginoo nga kanunayng ania, gitawag Mo ako adlaw ug gabii, nga nagpadayag sa Imong kabubut-on ug nagdapit kanako sa pagsunod Kanimo, apan ang mga makabalda sagad molumos sa Imong tingog. Gawasa ako gikan sa tanang nakababag kanako ug tabangi ako sa pag-ugmad sa batasan sa pag-ampo ug matinagdanong pagpaminaw aron mailhan ko Ikaw ug matinud-anon akong mosunod Kanimo. Jesus, misalig ako Kanimo.


Tinuod nga Pagkakita sa Dios

Miyerkules sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw

Si Jesus misinggit ug miingon, “Ang bisan kinsa nga motuo kanako dili lamang kanako motuo kondili usab sa nagpadala kanako, ug ang bisan kinsa nga makakita kanako makakita sa nagpadala kanako. Mianhi ako sa kalibotan ingon nga kahayag, aron ang matag usa nga motuo kanako dili magpabilin sa kangitngit.” Juan 12:44–46

Gusto ka bang makakita sa Dios? Ang atong pagtuo nagtudlo nga kadtong mamatay diha sa kahimtang sa grasya makatagamtam sa Bulahang Panan-aw, ang labing tin-aw ug labing lawom nga pagsabot sa esensiya ug himaya sa Dios. Alang niadtong nagkinahanglan pa ug pagputli, ang kalooy sa Dios naghatag sa gasa sa Purgatoryo, nga nag-andam kanila sa pagtutok Kaniya hangtod sa kahangtoran. Sa Langit, ang tanan makakita sa Dios nawong sa nawong ug makasinati sa hingpit nga kalipay diha sa pakighiusa Kaniya ug sa tanang mga santos. Apan ang saad sa pagkakita sa Dios dili lamang sa Langit magsugod. Pinaagi sa pagtuo, nagsugod na kita sa pagkakita Kaniya bisan karon. Nakakita ka ba sa Amahan?

Si Jesus nagsaad, “Ang bisan kinsa nga motuo kanako motuo usab sa nagpadala kanako, ug ang bisan kinsa nga makakita kanako makakita sa nagpadala kanako.” Dinhi sa yuta, gipadayag ni Jesus ang Amahan ingon nga “ang larawan sa Dios nga dili makita” (Colosas 1:15). Bisan tuod ang pagka-Dios ni Jesus natabonan sulod sa Iyang pagkatawo, ang pagtuo nakapahimo sa Iyang mga sumusunod sa pag-ila sa presensya sa Amahan pinaagi Kaniya. Ang pagtan-aw kang Jesus mao gayod ang pagtutok sa Dios, bisan pa kon ang bug-os nga himaya sa Dios natago.

Karon, human sa Pagsaka ni Jesus sa Langit, ang Iyang presensya nagpabilin uban kanato, ilabina diha sa Eukaristiya. Bisan tuod pan ug bino lamang ang mamatikdan sa atong mga igbalati, ang pagtuo nagpadayag nga kita nagtutok sa Dios. Ingon sa gipahayag ni Santo Tomas de Aquino diha sa Tantum Ergo, “Ang pagtuo nagpuno sa tanang kakulangan, diin ang mahuyang nga mga igbalati dili makakab-ot.” Kon moduol kita sa Eukaristiya uban sa pagtuo, makita nato si Jesus, ug pinaagi Kaniya, makita nato ang Amahan.

Gawas sa Eukaristiya, masugatan nato ang presensya sa Dios matag higayon nga matandog kita sa grasya, magbuhat ug buhat sa gugma, modawat sa mga Sakramento, o magbasa sa Iyang Pulong diha sa pag-ampo. Ang Dios nagpadayag sa Iyang kaugalingon sa tinagong paagi pinaagi niining mga higayona, nga nagdapit kanato sa pag-ila Kaniya pinaagi sa mga mata sa pagtuo.

Miingon usab si Jesus, “Mianhi ako sa kalibotan ingon nga kahayag, aron ang matag usa nga motuo kanako dili magpabilin sa kangitngit.” Kini nga kahayag mamatikdan sa atong mga kalag pinaagi sa usa ka paglamdag sa atong kinasuloran nga nagpasalig kanato sa presensya ug paglihok sa Dios diha sa atong kinabuhi. Ang pagtuo makapahimo kanato sa pagkakita sa Iyang buhat ug sa pagkahibalo uban sa kasigurohan nga Siya duol. Nakakita ka ba niining Kahayag? Nakakita ka ba sa Anak, sa Amahan, ug sa Espiritu Santo?

Ang pagduhaduha, nga sukwahi sa pagtuo, nagdala ug kangitngit sa atong kinabuhi. Bisan tuod ang pagduhaduha usa ka kasagarang pakigbisog sa tawo, ang Dios nagdapit kanato sa pagbuntog niini. Ang tinuod nga pagtuo, nga gihatag sa Dios, naghatag ug kasigurohan nga mas lawom kay sa bisan unsang atong mamatikdan pinaagi sa atong lawasnong mga igbalati.

Pamalandongi karong adlawa ang saad ni Jesus nga kon makita nato Siya, makita usab nato ang Amahan. Tin-aw ba ang imong espirituhanong panan-aw? Mamatikdan ba nimo ang presensya sa Dios matag adlaw? Kon dili, pangitaa Siya diha sa pag-ampo, sa mga sakramento, ug sa mga higayon sa kinabuhi nga puno sa grasya. Kon mas maanad kita sa pagkakita sa Dios, mas mahimo kitang sensitibo sa Iyang presensya. Kini nga batasan nag-andam kanato alang sa mahimayaong adlaw nga makita nato Siya nawong sa nawong didto sa Langit, nga magtutok Kaniya diha sa walay kataposang kalipay ug gugma.

Akong Ginoo nga kanunayng ania, bisan tuod misaka Ka sa Langit, nagpabilin Ka uban kanamo pinaagi sa grasya. Ang Imong tinuod nga presensya nagtandog kanako adlaw-adlaw. Tabangi ako nga makakita Kanimo, ug pinaagi Kanimo, makakita sa Amahan. Hatagi ako niining espirituhanong panan-aw aron makalakaw ako uban Kanimo niining kinabuhia ug makatagamtam Kanimo hangtod sa kahangtoran sa kinabuhing umaabot. Jesus, misalig ako Kanimo.


Gugma nga Gihingpit sa Pagkamapainubsanon

Huwebes sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw

Sa nahugasan na ni Jesus ang mga tiil sa mga tinun-an, miingon Siya kanila: “Amen, amen, sultihan Ko kamo, walay ulipon nga labaw sa iyang agalon, ni sinugo nga labaw sa nagpadala kaniya. Kon nasabtan ninyo kini, bulahan kamo kon buhaton ninyo kini.” Juan 13:16–17

Ang Ebanghelyo karong adlawa gikuha gikan sa Kataposang Panihapon, human gayod hugasi ni Jesus ang mga tiil sa Iyang mga tinun-an. Pagkadakong buhat sa pagpaubos! Kon itandi, sama kini sa usa ka hari nga moluhod sa atubangan sa iyang mga sulugoon aron pasinawon ang ilang mga sapatos, nga magpadaplin sa iyang himaya aron atimanon ang ilang labing sukaranang mga panginahanglan. Kini nga buhat magtudlo kanila nga ang tinuod nga pagkahalangdon wala sa gahom kondili sa gugma ug mapaubsanong pag-alagad. Ang maong buhat magbilin og lawom nga timaan sa mga sulugoon, nga makatabang kanila sa pagsabot sa ilang katungdanan diha sa palasyo sa hari ug sa ilang responsibilidad ngadto sa katawhan sa gingharian.

Tingali wala masabti sa mga Apostoles ang bug-os nga kahulogan sa buhat sa pagpaubos ni Jesus niadtong gabii sa Huwebes Santo. Apan sa paglabay sa panahon, samtang gihangop sa mga Apostoles ang ilang mga tahas isip espirituhanong mga pangulo sa unang Simbahan, ang mga buhat ni Jesus mahimong pundasyon sa ilang pagsabot sa pagpangulo pinaagi sa pag-alagad—usa ka matang sa pagpangulo nga sila mismo gitawag sa pagsundog isip mga magbalantay sa panon ni Cristo. Ang pagpangulo diha sa Gingharian sa Dios dili mahitungod sa pagpangita og mga pasidungog o pag-ila kondili sa pagpaubos sa kaugalingon diha sa walay paghunahuna sa kaugalingon nga pag-alagad sa uban. Naglakip kini dili lamang sa mga pangulo sulod sa Simbahan, kondili usab sa mga pangulo sulod sa katilingban ug sulod sa mga pamilya.

Mas molalom pa ang epekto sa panig-ingnan ni Jesus kon atong pamalandongan ang presensiya ni Judas niining suod nga higayon. Nagpadayon ang Ebanghelyo sa pagpadayag nga giila ni Jesus nga usa sa mga tawo kansang mga tiil Iyang gihugasan ang magbudhi Kaniya. Bisan pa niana, gialagaran gihapon Niya si Judas. Niining usa ka buhat, wala lamang ipakita ni Jesus ang pagpaubos kondili gipakita usab Niya nga ang Iyang gugma walay utlanan, nga moabot bisan ngadto sa mga tawo nga mosalikway ug magbudhi Kaniya.

Sa atong kinabuhi, kon makaatubang kita og mga tawo nga magbudhi kanato o makasala batok kanato sa bisan unsang paagi, matental dayon kita sa pagbalos uban sa kasuko. Apan ang pagsundog kang Jesus nagkinahanglan nga magpaubos kita bisan sa atubangan sa labing daotang mga makasasala, inay nga hukman sila sa silot. Wala uyonan ni Jesus ang pagbudhi ni Judas. Hinuon, Iya kining gipaila pinaagi sa pagkutlo sa Salmo 41:10: “Ang mikaon sa Akong pagkaon mibayaw sa iyang tikod batok Kanako.” Unya, aron pasaligon ang nahibiling mga tinun-an bahin sa Iyang diosnong misyon, miingon Siya: “Sukad karon gisultihan Ko na kamo sa dili pa kini mahitabo, aron nga inigkahitabo niini motuo kamo nga AKO MAO SIYA” (Juan 13:19).

Sa kinatibuk-an, ang buot ipasabot ni Jesus mao nga sa dihang mahibaloan na sa laing napulog usa ka Apostoles ang pagbudhi ni Judas, masabtan nila nga ang Dios lamang—AKO MAO SIYA—ang makahimo sa mapaubsanong paghigugma ug pag-alagad sa mga tawo nga makasala batok Kaniya. Samtang pamalandongan sa mga Apostoles ang buhat ni Jesus sa umaabot nga mga adlaw ug katuigan, mailhan nila nga ang maong gugma molabaw sa katakos sa tawo ug nagpunting ngadto sa pagkadiosnon. Ang pagkaandam ni Jesus sa pag-alagad kang Judas, bisan hingpit Niyang nahibaloan ang umaabot nga pagbudhi, nagpadayag nga ang gugma sa Dios wala magsalig sa kusog sa tawo kondili nagaagay nga walay kondisyon, nga nagtanyag bisan sa mga makasasala sa higayon nga matubos. Ang matag usa kanato gitawag sa pagpakigbahin nianang samang kalawom sa gugma.

Pamalandongi karong adlawa ang walay kondisyon nga pagpaubos ug gugma ni Jesus ug ang Iyang pagtawag kanato sa pagsundog Kaniya. Hunahunaa ang imong mga relasyon sa kinabuhi: Aduna bay mga tawo nga imong gihikawan sa gugma o pagpasaylo? Aduna bay tawo nga imong gibalibaran sa pag-alagad uban sa pagpaubos? Pangayoa ang grasya sa paghigugma sama sa paghigugma ni Jesus, sa pag-alagad bisan sa mga tawo nga nakapasakit kanimo, ug sa pagpamatuod sa diosnong pagpaubos ni Cristo, nga nahigugma nga walay kinutoban. Pag-ampo alang sa grasya nga makahimo ka karong adlawa og usa ka piho nga lakang aron makig-uli sa usa ka tawo nga lisod nimong higugmaon o pasayloon, nga nagsundog sa pagpaubos ug walay kinutobang gugma ni Cristo. Sa pagbuhat niini, dili lamang ka nagsunod sa Iyang panig-ingnan kondili mahimo usab kang buhing saksi sa Iyang padayon nga presensiya sa kalibotan.

Akong mapaubsanong Ginoo, hingpit ang Imong paghigugma sa tanan, ug gialagaran Mo bisan ang mga nagbudhi Kanimo. Pinaagi niini, naghatag Ka kanamo og panig-ingnan nga among sundon. Palihog hatagi ako sa grasya nga akong gikinahanglan aron makasundog Kanimo pinaagi sa pagpaubos sa akong kaugalingon sa atubangan sa uban, bisan sa mga nakasala batok kanako. Lig-ona ako sa mga higayon sa pagbudhi, aron makatubag ako uban sa gugma ug pagpaubos. Jesus, misalig ako Kanimo.


Paglaom Taliwala sa mga Kawalay Kasigurohan sa Kinabuhi

Biyernes sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw

Miingon si Jesus sa Iyang mga tinun-an: “Ayaw tugoti nga mabalaka ang inyong mga kasingkasing. Aduna kamoy pagtuo sa Dios; pagtuo usab Kanako. Sa balay sa Akong Amahan adunay daghang puloy-anan. Kon wala pa, mosulti ba Ako kaninyo nga moadto Ako aron mag-andam og dapit alang kaninyo?” Juan 14:1–2

Kitang tanan nagkinahanglan og paglaom, ilabina sa pag-atubang sa mga kawalay kasigurohan sa kinabuhi. Ang dinasig sa Dios nga hiyas sa paglaom labaw pa kaayo kay sa paghanduraw lamang nga matuman ang atong mga pangandoy. Kini usa ka gasa nga labaw sa kinaiyahan nga pinaagi niini gilig-on kita aron magpadayon taliwala sa mga hagit, nga nagsalig sa mga saad sa Dios ug sa Iyang pagkamatinumanon. Ang paglaom nagsustenir kanato, bisan sa labing mangitngit ug labing masakit nga mga higayon.

Sa Ebanghelyo karong adlawa, gitanyag ni Jesus sa Iyang mga tinun-an—ug kanato—ang tambal batok sa kahadlok ug kawalay kasigurohan: ang paglaom nga nakagamot sa pagtuo. Ang Iyang mga pulong sa Kataposang Panihapon gituyo aron lig-onon ang mga Apostoles alang sa masulob-ong mga hitabo sa Iyang Pasyon. Bisan wala pa nila hingpit masabti ang hapit nang mahitabo, gihatagan sila ni Jesus niining mahigugmaong sugo: “Ayaw tugoti nga mabalaka ang inyong mga kasingkasing. Aduna kamoy pagtuo sa Dios; pagtuo usab Kanako.”

Diha sa kahayag sa Pagkabanhaw, handurawa ang mga Apostoles nga namalandong niining mga pulonga. Mahinumdoman nila ang kalibog ug pagkawalay paglaom nga ilang nasinati sa pagdakop, paglansang sa krus, ug paglubong kang Jesus. Apan human nila mahimamat ang nabanhaw nga Cristo, ang ilang kasubo nahimong kalipay, ug ang ilang pagduhaduha nahimong dili matarog nga pagtuo. Sa ilang paglingi sa nangagi, makaamgo sila nga dili diay nila kinahanglan tugotan nga mabalaka ang ilang mga kasingkasing—misalig unta sila sa Iyang saad.

Ang panaw sa mga Apostoles gikan sa kahadlok ug pagbati sa pagkasad-an ngadto sa paglaom ug kalig-on usa ka pahinumdom alang kanatong tanan. Kita usab makalingi sa mga higayon nga wala kita makasalig sa Dios taliwala sa kasakit. Ang pagkawalay paglaom, usa sa labing masakit nga kasinatian sa tawo, mopalong sa paglaom ug mopabati kanato nga gibiyaan kita. Apan bisan sa atong mga kapakyasan, anaa ang Dios, andam sa pag-usab sa atong kahuyang ngadto sa labaw-sa-kinaiyahan nga paglaom. Pinaagi sa mapainubsanong pagsugid sa atong kakulang sa pagsalig, atong ablihan ang atong mga kasingkasing sa Iyang grasya nga makaayo ug tugotan Siya sa pag-andam kanato alang sa umaabot nga mga pagsulay.

Ingon nga ang mga Apostoles mitubo sa paglaom pinaagi sa ilang pagtagbo kang Kristo nga nabanhaw, si Maria usab, ang Inahan sa Paglaom, nagpakita og panig-ingnan sa dili matarog nga pagtuo bisan taliwala sa hilabihang kasubo. Samtang nagtindog sa tiilan sa Krus, ang iyang kasingkasing natuhop sa kasubo, apan nagpabilin siyang lig-on sa pagtuo ug pagsalig. Ang iyang paglaom gipasukad sa iyang kasigurohan nga ang laraw sa Dios matuman pinaagi sa Pag-antos sa iyang Anak. Sa mga panahon sa pagsulay, dangop kang Maria, nga mogiya kanimo sa pagbutang sa imong pagsalig sa iyang Anak ug sa walay kataposang mga saad sa Iyang gugma.

Pamalandongi karon ang mahigugmaong sugo ni Jesus: “Ayaw tugoti nga mabalaka ang inyong mga kasingkasing. Nagtuo kamo sa Dios; tuohi usab ako.” Nag-andam Siya og dapit alang kanimo sa balay sa Iyang Amahan—usa ka dapit diin wala nay sala ug pag-antos. Pinaagi sa pagpunting kanunay sa imong mga mata niining walay kataposang saad, mabuntog nimo ang mga kahadlok ug kalisdanan niining kinabuhia, nga nagsalig nga ang pag-atiman sa Dios mogiya kanimo. Salig nga nag-andam na Siya og dapit alang kanimo sa balay sa Iyang Amahan, ug tugoti nga kining paglaom magpalig-on kanimo, nga mag-usab sa matag kasubo ngadto sa kalipay ug sa matag pagsulay ngadto sa usa ka lakang nga mas mopaduol kanimo sa walay kataposang kalipay nga nagpaabot kanimo.

Ginoo sa hingpit nga paglaom, usahay akong tugotan nga malupig ako sa kahadlok ug pag-antos, nga modala kanako ngadto sa pagkawalay paglaom. Palihog hatagi ako sa grasya sa pagpaminaw ug pagtubag sa Imong mahigugmaong pagdapit. Hinaot nga dili ko gayod tugotan nga mabalaka ang akong kasingkasing tungod sa mga kahimtang ug mga krus sa kinabuhi, kondili hinuon magbaton og pagtuo Kanimo ug sa Imong mga saad sa kinabuhing walay kataposan. Jesus, misalig ako Kanimo.


Pag-ampo sa Ngalan ni Jesus

Sabado sa Ikaupat nga Semana sa Pasko sa Pagkabanhaw

“Amen, amen, sultihan ko kamo, ang bisan kinsa nga motuo kanako magbuhat sa mga buhat nga akong ginabuhat, ug magbuhat pa og mas dagko kay niini, kay moadto ako sa Amahan. Ug bisan unsa ang inyong pangayoon sa akong ngalan, akong buhaton, aron mahimaya ang Amahan diha sa Anak. Kon mangayo kamo kanako og bisan unsa sa akong ngalan, akong buhaton kini.” Juan 14:12–14

Nakasulay ka na ba sa balikbalik nga pag-ampo alang sa usa ka butang, apan mibati lamang nga wala tubaga ang imong pag-ampo? Sa Ebanghelyo karon, nagsaad si Jesus nga kon mangayo kita og bisan unsa sa Iyang ngalan, buhaton Niya kini. Unsaon nato pagpahiuyon ang wala matubag nga mga pag-ampo sa saad ni Jesus?

Ang pag-ampo sa ngalan ni Jesus dili usa ka pormula nga mogarantiya og dihadiha nga mga resulta, nga daw may salamangka ang mga pag-ampo. Ang masaligon nga pag-ingon og “Sa Ngalan ni Jesus, Amen” sa kataposan sa usa ka pag-ampo dili makapugos sa Dios sa pagtugot sa atong mga hangyo. Ang pagtuo dili mahitungod sa pagkombinsir sa atong kaugalingon nga tumanon sa Dios ang atong mga tinguha, kondili sa pagbutang sa atong pagsalig sa Iyang diosnong kabubut-on. Aron masabtan ang saad ni Jesus, “Bisan unsa ang inyong pangayoon sa akong ngalan, akong buhaton” (John 14:13), kinahanglan una natong ilhon ang Iyang hingpit nga panaghiusa uban sa Amahan. Ang mga pulong ug mga buhat ni Jesus bug-os nga nagagikan niining panaghiusa, ug gidapit kita Niya sa pag-ambit niining relasyon pinaagi sa pagpahiuyon sa atong kabubut-on sa Iyang kabubut-on ug sa kabubut-on sa Amahan.

Sa Ebanghelyo ni Juan, gisugdan ni Jesus ang paghisgot bahin sa Iyang panaghiusa uban sa Amahan human Niya ayohon ang usa ka tawong bakol sa Adlaw nga Igpapahulay. Sa dihang gipangutana Siya sa mga Pariseo bahin niini, mitubag si Jesus, “Ang akong Amahan nagabuhat hangtod karon, busa nagabuhat usab ako” (John 5:17). Nakapasilaob kini sa kasuko sa mga Judio, nga misulay sa pagpatay Kaniya tungod kay Siya “nagtawag sa Dios nga iyang kaugalingong amahan, nga naghimo sa iyang kaugalingon nga katupong sa Dios” (John 5:18). Sukad niadto, mas giklaro pa gayod ni Jesus ang Iyang diosnong pagkatawo ug panaghiusa uban sa Amahan, nga nagpasiugda nga gipadala Siya sa Amahan, nga Siya ug ang Amahan usa, ug nga ang tanan Niyang gisulti ug gibuhat nagagikan niining panaghiusa. Sa dihang nag-ayo si Jesus og usa ka tawo, tungod kadto kay mao ang kabubut-on sa Iyang Amahan. Kon wala Niya ayoha ang usa ka tawo, dili kadto tungod kay nakulangan Siya sa diosnong gahom; tungod kadto kay, diha sa misteryo sa hingpit nga kaalam sa Trinidad, dili kadto mao ang kabubut-on sa Amahan, sa Anak, ug sa Espiritu Santo. Ang kabubut-on sa Dios kanunayng hingpit ug nagapamunga sa labing dakong kaayohan, bisan kon dili nato masabtan kana nga kaayohan.

Ang Anak lahi sa Amahan, apan adunay hingpit nga panag-ambitay sa pagkaanaa, kabubut-on, ug buhat. Bisan dili kita Dios, sa dihang miingon si Jesus sa Iyang mga tinun-an—ug kanato—“Kon mangayo kamo kanako og bisan unsa sa akong ngalan, akong buhaton kini,” gidapit kita Niya sa pag-ambit sa kabubut-on ug buhat sa Trinidad. Dili kita mahimong diosnon sama sa Amahan ug sa Anak, apan gidapit kita ngadto sa Ilang panaghiusa sa kabubut-on ug buhat aron nga sa dihang mosulti kita, si Kristo ang nagsulti diha kanato ug pinaagi kanato. Sa dihang molihok kita, si Jesus ang naglihok. Ug sa dihang si Jesus mosulti o molihok diha kanato, ang Amahan usab mosulti ug molihok. Niining paagiha nagsaad si Jesus nga ihatag ang bisan unsa nga atong pangayoon kon mangayo kita sa Iyang ngalan.

Ang pag-ampo sa ngalan ni Jesus nagkinahanglan og dakong pagpaubos ug pagtugyan. Ang pagdawat sa kabubut-on sa Dios kasagarang nagkinahanglan og dakong pagsalig, ilabina kon naglakip kini og pag-antos. Pananglitan, kon kabubut-on sa Dios nga tugotan ang usa ka tawo nga imong gihigugma nga moantos sa dugay ug lisod nga sakit, nga maghalad sa iyang pag-antos isip usa ka buhat sa pagsakripisyo alang sa himaya sa Dios, kinabubut-on ka bang mag-ampo alang sa ingon nga sangpotanan? Lisod ang pagbuhat niini, apan kon ang atong pag-ampo nahiusa sa kabubut-on sa Dios, makita nato nga ang maong pag-antos, nga gidawat isip sakripisyo, makapamunga og mas dakong kaayohan kay sa pisikal nga pagkaayo. Ang kaugalingong Pag-antos ni Jesus mao ang labing hingpit nga panig-ingnan, sa dihang nagpasakop Siya sa kabubut-on sa Amahan, nga nag-ingon, “Dili ang akong kabubut-on, kondili ang imo ang matuman” (Luke 22:42).

Pamalandongi karon kon giunsa nimo pag-ampo ug unsa ang imong gipangamuyo. Sa labing menos, ang matag pag-ampo nato angayng tapuson sa: “Matuman unta ang Imong kabubut-on.” Ang mas lawom pa nga paagi sa pag-ampo sa ngalan ni Jesus mao ang pagbuhì sa atong kaugalingong mga gusto bahin sa sangpotanan sa usa ka kahimtang, nga magtinguha lamang sa himaya sa Dios ug sa kaluwasan sa mga kalag, ug magtugyan sa atong kaugalingon ug sa atong mga pag-ampo ngadto sa kabubut-on sa Dios. Nianang paagiha, samtang tinuod kitang nag-ampo sa ngalan ni Jesus, makasiguro kita nga tubagon kadtong mga pag-ampo.

Labing Balaan nga Amahan, Anak, ug Espiritu Santo, Ikaw mao ang Usa ka Dios sa tulo ka diosnong Persona. Hingpit ang Imong panaghiusa, nga nagtuman sa tanang butang sa panag-uyon. Palihog, dad-a ako sa panaghiusa uban Kanimo aron ang tanan kong buhaton ug ang tanan kong ipangamuyo magagikan sa Imong hingpit nga kabubut-on, nga maghatag Kanimo og himaya ug magdala sa kaluwasan sa mga kalag. Labing Balaan nga Trinidad, misalig ako Kanimo.

Talaan sa mga Sulod


Ang tanang 4 ka tomo anaa sa paperback & eBook nga pormat!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ug uban pa!