Tagalog

San Pedro Damian

Pebrero 21: San Pedro Damian, Obispo at Pantas ng Simbahan—Opsiyonal na Paggunita

1007–1072
Patrong Santo ng Faenza at Font-Avellano, Italya
Kanonisasyon bago naitatag ang Kongregasyon para sa mga Kapakanan ng mga Santo
Pinagtibay ang kanonisasyon at ipinahayag na Pantas ng Simbahan ni Papa Leon XII noong 1823
Kulay Liturhiko: Puti (Lila kung karaniwang araw ng Kuwaresma)
Bersiyon: Buo – Maikli

Sipi:
Nawa’y matakot ang iyong isip…sa nalalapit na araw ng Paghuhukom, upang hindi ka na matakot kapag sumapit ito sa iyo; upang, habang maingat mong sinusuri ang iyong sarili sa sarili mong paghatol, makahaharap ka sa hukuman ng walang-hanggang Hukom, hindi upang muling hatulan, kundi bilang isang nahatulan na at nadalisay sa prosesong iyon; at upang, dahil humarap ka na sa Hukom sa pamamagitan ng pangungumpisal, hindi ka na mapilitang sumailalim sa mahigpit na pagsusuri ng Paghuhukom, kundi kasama ng mga hukom at senador ng lupain, bilang isang hukom din, ay maligaya kang akayin tungo sa kaluwalhatian. Amen. ~Liham 92

Pagninilay: Ulila, manggagawa, mag-aaral, monghe, ermitanyo, pari, teologo, guro, manunulat, makata, asetiko, penitente, prior, tagapagreporma, obispo, kardinal, santo…ilan lamang ito sa mga salitang naglalarawan sa matapang na santong ginugunita natin ngayon.

Si Pedro ang bunsong anak ng isang mahirap ngunit marangal na pamilya sa Ravenna, Italya. Namatay ang kanyang mga magulang noong bata pa siya, kaya nakitira siya sa isa sa kanyang mga nakatatandang kapatid na nagmalupit sa kanya at pinilit siyang magtrabaho bilang tagapag-alaga ng mga baboy. Kalaunan, kinupkop siya ng isa pa niyang kapatid, isang pari mula sa Ravenna na nagngangalang Padre Damian, at binigyan siya ng napakahusay na edukasyon kung saan lubha siyang namukod-tangi. Gayon na lamang ang pasasalamat ni Pedro sa kanyang kapatid na pari kaya idinagdag niya ang pangalan nito sa sarili niyang pangalan, at naging Pedro Damian siya.

Pagkatapos ng kanyang pag-aaral, nagsimulang magturo si Pedro Damian at naging lubhang matagumpay rito. Gayunman, di-nagtagal ay natuklasan niyang hindi para sa kanya ang buhay sa pamantasan, kaya nagtungo siya sa isang monasteryo sa Fonte-Avellana para sa apatnapung araw na rekoleksiyon. Pagkatapos ng kanyang rekoleksiyon, napagnilayan niyang tinatawag siya sa buhay-monghe at tinanggap niya ang abito.

Bilang monghe, namuhay si Pedro Damian nang nakabukod, sa panalangin at matinding penitensiya. Napakahigpit ng kanyang mga penitensiya kaya higit sa isang ulit ay naapektuhan ang kanyang kalusugan. Kalaunan, muli niyang nagamit ang kanyang mga kaloob na pangkaisipan nang hilingin sa kanya na turuan ang kapwa niya mga monghe. Sa sumunod na ilang taon, nagturo siya sa sarili niyang monasteryo at sa mga kalapit na monasteryo, at nagsimula ring magsulat. Isa sa kanyang mga unang akda ang Vita, o “Buhay” ni San Romualdo, isang monghe mula sa kanyang monasteryo na kamakailan lamang pumanaw at kilala sa pambihirang kabanalan.

Noong 1043, sa edad na tatlumpu’t lima, si Fray Pedro Damian ay hinirang na prior ng kanyang monasteryo. Pinamunuan niya ang mga kapatid nang may sigasig at katapatan sa kanilang tuntunin. Nagsimula rin siyang magtatag ng mga bagong ermitanyo sa mga nakapaligid na nayon.

Noong panahong iyon, si Papa Benedicto IX ay isang tunay na iskandalosong papa na nakamit ang pagka-papa sa pamamagitan ng panunuhol at namuhay nang imoral. Noong 1045, nagpasiya ang papa na lisanin ang pagka-papa upang pakasalan ang kanyang pinsan. Bago ito gawin, sumulat siya sa kanyang ninong na si Padre Juan Graciano upang humingi ng payo. Bilang isang banal na tao, hinimok siya ni Padre Graciano na magbitiw, na ginawa naman ni Benedicto, at iniwan ang pagka-papa kay Padre Graciano, na naging Papa Gregorio VI. Labis na nagalak si Fray Pedro Damian sa pagbabagong ito at sumulat sa bagong papa, na hinihikayat siyang harapin ang katiwalian at iskandalo sa loob ng Simbahan. Sa mga sumunod na taon, hindi lamang isang papa ang humingi ng tulong kay Fray Pedro Damian upang maisakatuparan ang layuning iyon. Sumulat siya ng maraming liham sa pagsisikap na maisulong ang reporma sa kaparian, nakipaglaban sa simoniya (ang pagbebenta ng mga katungkulan sa Simbahan at mga espirituwal na pabor), tumugon sa mga seksuwal na pang-aabuso, hinamon ang mga obispo, nagsagawa ng reporma sa mga monasteryo, at nagbigay ng kahanga-hangang personal na patotoo ng kabanalan.

Noong 1057, hinirang ng papa si Fray Damian bilang Kardinal-Obispo ng Ostia, sa kabila ng kanyang mga pagtatangkang tanggihan ang tungkulin. Bilang bagong kardinal, agad niyang hinamon ang kapwa niya mga kardinal at sinikap puksain ang katiwalian. Kalaunan ay bumalik siya sa kanyang ermitanyo at ipinagpatuloy ang kanyang buhay-panalangin, ngunit nanatili ang kanyang sigasig sa paglaban sa mga kasamaan ng panahong iyon. Sunud-sunod na mga papa ang humingi ng kanyang tulong, kahit na sinasalungat siya ng ibang mga pinuno ng Simbahan.

Noong 1072, sa edad na animnapu’t lima, matapos labanan ang sunud-sunod na katiwalian, nagkasakit si Kardinal Pedro Damian. Pagkaraan ng isang linggong pagkakasakit sa isang monasteryo malapit sa kanyang bayang sinilangan, pumanaw ang kardinal habang umaawit ang mga monghe sa paligid ng kanyang higaan.

Bawat panahon sa kasaysayan ng Simbahan ay may iba’t ibang pangangailangan. Noong ikalabing-isang siglo, nangailangan ang Simbahan ng isang di-natitinag at matapang na tinig para sa reporma. Si San Pedro Damian ang tinig na iyon. Bagaman ang kanyang puso ay higit na panatag sa kanyang monasteryo habang nagpepenitensiya at umaawit ng mga salmo, ang kanyang katawan naman ay aktibong kumikilos upang pawiin ang amag na bumalot sa Simbahan. Sa pamamagitan ng kanyang magigiting na pagsisikap, maraming bahagi ng Simbahan ang muling nagsimulang magningning bilang Nobya ni Kristo.

Bawat isa sa atin ay tinatawag na maging tagapagtaguyod ng reporma sa anumang paraan. Una, dapat nating hangaring baguhin ang sarili nating kaluluwa sa pamamagitan ng pag-aalis ng kasalanan sa tulong ng panalangin, penitensiya, at katapatan sa Kautusan ng Diyos. Mula roon, gagamitin tayo ng Diyos upang maipaabot sa iba ang Kanyang pagbabago. Pagnilayan kung sa anong mga paraan mo kailangang baguhin ang sarili mong buhay, at pagkatapos ay ialay ang iyong sarili sa paglilingkod sa Diyos upang magamit ka Niya sa pagpuksa sa mga kasamaang nakakaharap mo sa iyong pang-araw-araw na buhay.

Panalangin: San Pedro Damian, naakit ka sa buhay ng pag-iisa, panalangin, at penitensiya. Mula sa natatagong buhay na iyon bilang monghe, isinugo ka ng Diyos upang baguhin ang Kanyang sugatang Simbahan. Tinugon mo ang tawag nang may tapang at sigasig. Ipanalangin mo ako, upang hindi ako kailanman umurong sa pagbabago ng sarili kong buhay at upang lagi kong tugunan ang tawag na maging kasangkapan ng pagbabagong iyon saanman ako isugo. San Pedro Damian, ipanalangin mo ako. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Ang pagninilay ay hango sa:

Saints and Feasts of the Liturgical Year
Mga Tomo Isa–Apat


Karagdagang Babasahin:

Papa Benedicto XVI

Mga Santong Katoliko & mga Kapistahan

Sanctoral

Catholic Encyclopedia

Butler’s Lives of the Saints

Catholic Culture

Catholic News Agency

YouTube

Franciscan Media

Wikipedia

Lahat ng Santo para sa Araw na Ito

Lahat ng mga Santo sa Taong Liturhiko


(Maikling Bersiyon)

Pebrero 21: San Pedro Damian, Obispo at Pantas ng Simbahan—Opsiyonal na Paggunita

1007–1072
Patrong Santo ng Faenza at Font-Avellano, Italya
Kanonisasyon bago naitatag ang Kongregasyon para sa mga Santo
Pinagtibay ang kanonisasyon at ipinahayag na Pantas ng Simbahan ni Papa Leon XII noong 1823

Si Pedro ang bunsong anak ng isang mahirap ngunit marangal na pamilya sa Ravenna, Italya. Nang mamatay ang kaniyang mga magulang, tumira ang batang si Pedro sa isa sa kaniyang mga nakatatandang kapatid na lalaki, na nagmalupit sa kaniya at pinilit siyang magtrabaho bilang tagapag-alaga ng mga baboy. Kalaunan, kinupkop siya ng isa pa niyang kapatid, isang pari mula sa Ravenna na nagngangalang Padre Damian, at binigyan ng napakahusay na edukasyon. Lubos ang pasasalamat ni Pedro sa kaniyang kapatid na pari kaya idinagdag niya ang pangalan nito sa sarili niyang pangalan, kaya naging Pedro Damian siya.

Matapos ang kaniyang pag-aaral, naging matagumpay na guro si Pedro Damian. Nang mawalan siya ng gana sa buhay sa unibersidad, nagtungo siya sa isang monasteryo sa Fonte-Avellana para sa apatnapung araw na rekoleksiyon. Doon ay nakilala niya ang tawag sa buhay-monghe at tinanggap ang abito.

Bilang monghe, namuhay si Pedro Damian nang nakahiwalay sa daigdig, sa panalangin at matinding penitensiya. Kalaunan, hiniling sa kaniya na turuan ang kaniyang mga kapuwa monghe, at pagkatapos ay nagturo rin siya sa mga kalapit na monasteryo. Nagsimula rin siyang sumulat, at isinulat niya ang talambuhay ni San Romualdo, isang monghe mula sa kaniyang monasteryo na kamamatay lamang at kilala sa pambihirang kabanalan.

Noong 1043, sa edad na tatlumpu’t lima, hinirang si Fray Pedro Damian bilang prior ng kaniyang monasteryo. Pinamunuan niya ang mga kapatid nang may sigasig at katapatan sa kanilang tuntunin, habang nagtatatag ng mga bagong ermitanyo sa mga nakapaligid na nayon.

Noong 1045, pumalit si Gregorio VI bilang papa kay Benedicto IX, na nabalot sa mga iskandalo. Labis na nagalak sa pagbabagong ito, sumulat si Fray Pedro Damian sa bagong papa at hinikayat siyang harapin ang katiwalian at iskandalo sa loob ng Simbahan. Sa mga sumunod na taon, humingi ng tulong kay Fray Pedro Damian ang mga sumunod na papa upang maisakatuparan ang layuning iyon. Sumulat siya ng maraming liham upang maisulong ang pagbabago sa kaparian, lumaban sa simonya (ang pagbebenta ng mga katungkulan sa Simbahan at mga espirituwal na biyaya), hinarap ang mga seksuwal na pang-aabuso, hinamon ang mga obispo, nagsagawa ng reporma sa mga monasteryo, at nagbigay ng kahanga-hangang personal na patotoo ng kabanalan.

Noong 1057, hinirang ng papa si Fray Damian bilang Kardinal-Obispo ng Ostia. Bilang bagong kardinal, agad niyang hinamon ang kaniyang mga kapuwa kardinal at sinikap na sugpuin ang katiwalian. Kalaunan ay bumalik siya sa kaniyang ermitanyo at muling namuhay sa panalangin, ngunit nagpatuloy ang kaniyang maalab na pakikibaka laban sa mga kasamaan ng panahong iyon. Sunod-sunod na mga papa ang humingi ng tulong sa kaniya, kahit tinututulan siya ng ibang mga pinuno ng Simbahan.

Noong 1072, sa edad na animnapu’t lima, matapos labanan ang sunud-sunod na katiwalian, nagkasakit si Kardinal Pedro Damian. Pagkaraan ng isang linggong pagkakasakit sa isang monasteryo malapit sa kanyang bayang sinilangan, pumanaw ang kardinal habang umaawit ang mga monghe sa paligid ng kanyang higaan.

San Pedro Damian, mula sa buhay ng pag-iisa, panalangin, at penitensiya, isinugo ka ng Diyos upang baguhin ang Kaniyang sugatang Simbahan. Tumugon ka sa tawag nang may tapang at sigasig. Ipanalangin mo ako upang hindi ako kailanman umurong sa pagbabago ng sarili kong buhay at upang lagi akong tumugon sa tawag na maging kasangkapan ng pagbabagong iyon saanman ako isugo. San Pedro Damian, ipanalangin mo ako. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Bumalik sa buong bersyon

Ibahagi ang Pahinang Ito: