
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!
జూన్ 1
నా మిత్రులు ఫాదర్ జీన్ కలినేన్ వృద్ధాప్యంలో మడోన్నా హౌస్ అపోస్తలిక సేవాసంస్థలో చేరారు. మడోన్నా హౌస్ వ్యవస్థాపకురాలైన కేథరిన్ డోహెర్టీతో ఆయన ఇలా అన్నారు: “కేథరిన్, నాకు ఎంతో విచారంగా ఉంది. వృద్ధ గురువుగా మీతో చేరుతున్నాను. నేను ఎక్కువగా ఏమీ చేయలేను.” అందుకు ఆమె, “మీరు మాతో ఉంటే చాలు, ఫాదర్. మీ సాన్నిధ్యం చాలు” అన్నారు. పనులు చేయగల మన సామర్థ్యం తగ్గిపోయిందని మనం ఆందోళన చెందుతున్నప్పుడు, దేవుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ అవే మాటలు చెబుతారు.
జూన్ 2
డీట్రిక్ ఫాన్ హిల్డెబ్రాండ్ గొప్ప ప్రతిభావంతులైన కతోలిక రచయిత. ఆయన తన రచనల్లో తరచుగా “ఇన్ కాన్స్పెక్టు దేయి” (“దేవుని దృష్టిలో”) అనే పదబంధాన్ని ఉపయోగించేవారు. మనం ఎల్లప్పుడూ మన ముందుంచుకోవలసిన మంచి ప్రశ్న ఇది: “ఈ మాటకు, ఆలోచనకు లేదా పనికి ‘దేవుని దృష్టిలో’ ఉన్న అర్థం ఏమిటి?”
జూన్ 3
మీరు ఈ మాట ఇంతకుముందు వినే ఉంటారు: “ఆత్మ యౌవనంతో ఉంటుంది.” ఆత్మకు వయసు లేదు. 80 ఏళ్ల వయసులోనూ మనం దేవుని బిడ్డలమే. దేవుని దృష్టిలో మనం ఎల్లప్పుడూ ఆయన బిడ్డలుగానే ఉంటాం. 80 ఏళ్ల వయసులో దేవుని బిడ్డలుగా మనం ఎలా ప్రకాశించగలం? మన జీవితంలోని ప్రతి రోజూ విశ్వాసంతోనూ ప్రేమతోనూ మరింత లోతుగా ఆయనను హత్తుకోవడం ద్వారా. కీర్తనకారుడు చెప్పినట్లుగా: “…నీ యౌవనం గరుడపక్షి యౌవనంలా నూతనమవుతుంది” (కీర్తన 103:5, RSVCE).
జూన్ 4
వయసు పైబడటం అనేది మన గురించే చింతిస్తూ, మన మీదే దృష్టి పెట్టే ఎడారిని విడిచిపెట్టమని మనలను పిలుస్తుంది. మన ప్రభువుకే కాక, మనకు ఆనందాన్ని కలిగించగలవారికి, స్వార్థపు నిరంకుశత్వం నుంచి మనలను విముక్తులను చేయగలవారికి కూడా మన హృదయాలను మరింత విశాలంగా తెరవమని పిలుస్తుంది.
జూన్ 5
విశ్వాస ప్రమాణంలోని చివరి మాటలైన “నిత్యజీవమును విశ్వసిస్తున్నాను. ఆమేన్.” అనేవి మన కోరికలన్నింటి లక్ష్యం, మరోలా చెప్పాలంటే వాటి “అంతిమ గమ్యం,” పరలోకమేనని మనకు గుర్తుచేస్తున్నాయని మీకు అనిపిస్తోందా?
జూన్ 6
పరలోకంలో మనం మన దేవుణ్ణి పరిపూర్ణంగా స్తుతిస్తామని, మన కోరికలన్నీ శుద్ధి చేయబడి తృప్తి చెందుతాయని, దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా చూసే పరమానంద దర్శనాన్ని అనుభవిస్తామని కతోలిక వేదాంతశాస్త్రం వివరిస్తుంది. పరలోక ధన్యులందరి ఆనందమయ సమాజంలో మనం ప్రవేశిస్తాం. మనలను మనం ప్రేమించుకున్నట్లే ప్రతి ఒక్కరినీ ప్రేమిస్తాం. మన ఆనందంలో సంతోషించినట్లే వారి ఆనందంలోనూ సంతోషిస్తాం. ఆలోచించి చూస్తే, చేరుకోవడానికి కృషి చేయదగిన మంచి గమ్యమే కదా!
జూన్ 7
పునీత అగస్టీను చెప్పిన ఈ మాటలు ప్రసిద్ధమైనవి: “ఓ ప్రభువా, నీ కోసమే నీవు మమ్మల్ని సృష్టించావు; నీలో విశ్రాంతి పొందేవరకు మా హృదయాలు అశాంతిగానే ఉంటాయి.” మన సొంత అనుభవం నుంచి అది నిజమని నిర్ధారించుకోగలం, కాదా? మనకు అద్భుతమైన కుటుంబ సమ్మేళనం, ఆనందకరమైన పండుగ రోజు, గొప్ప విహారయాత్ర లేదా మరేదైనా ఉండవచ్చు; కానీ అవన్నీ గడిచిపోతాయి. మన అంతరంగంలో లోతుగా మనకు ఈ సంగతి తెలుసు: “ఇంతకన్నా గొప్పదాని కోసమే నేను సృష్టించబడ్డాను. దేవుని కోసమే నేను సృష్టించబడ్డాను. ఎన్నటికీ అంతంకాని ఆనందం కోసమే నేను సృష్టించబడ్డాను.”
జూన్ 8
మన మరణానికి సిద్ధపడటం గురించి కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం (#1014) ఇలా చెబుతోంది: “మన మరణ ఘడియకు మనం సిద్ధపడాలని సభ ప్రోత్సహిస్తుంది…‘ఆకస్మికమైన, ఊహించని మరణం నుంచి మమ్మల్ని రక్షించు, ఓ ప్రభువా’ అని ప్రార్థించమని; మంగళవార్త జపంలో ‘మా మరణ సమయమందు’ మా కొరకు ప్రార్థించమని దేవమాతను అడగమని; సుమరణానికి పాలక పునీతుడైన పునీత యోసేపునకు మనలను మనం అప్పగించుకోవాలని సభ మనకు నేర్పుతుంది.”
జూన్ 9
ఇది “భయపెట్టే పద్ధతి”గా ఉద్దేశించినది కాదు. మన జీవితాల్లో మంచి ఫలాలను ఇవ్వగల ఒక సత్యం మాత్రమే. కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం (#1007) దానిని ఈ మాటల్లో సంక్షిప్తంగా చెబుతోంది: “మరణం భూలోక జీవితానికి ముగింపు. మన జీవితాలు కాలంతో కొలవబడతాయి. ఆ కాలగమనంలో మనం మారుతాం, వృద్ధులమవుతాం. భూమిపై ఉన్న సమస్త జీవుల మాదిరిగానే, మరణం జీవితానికి సహజమైన ముగింపుగా కనిపిస్తుంది. మరణంలోని ఈ అంశం మన జీవితాల్లో ఆలస్యం చేయకూడదనే స్పృహను కలిగిస్తుంది: మనం మరణించేవారమని గుర్తుంచుకోవడం వల్ల, మన జీవితాలను పరిపూర్ణతకు తీసుకురావడానికి మనకు పరిమితమైన సమయమే ఉందని గ్రహించగలుగుతాం…”
జూన్ 10
కొంతకాలం క్రితం నేను “వెలీయిటీ” అనే కొత్త పదాన్ని నేర్చుకున్నాను. ఇతరులకు సహాయం చేయాలనే మంచి ఉద్దేశాలు ఉండటం, బహుశా ఆ మంచి ఉద్దేశాలను తలచుకుని సంతోషించడం కూడా, కానీ వాటిని ఎప్పుడూ నిజంగా ఆచరణలో పెట్టకపోవడం అని దాని అర్థం. ఇప్పుడు మనం పదవీ విరమణ చేశాం కాబట్టి, ఇంటికే పరిమితమైన లేదా వృద్ధుల సంరక్షణ గృహంలో ఉన్న మిత్రులను సందర్శించడానికి, శారీరక పరిమితులు ఎక్కువగా ఉన్నవారికి వారి ఇంటి పనుల్లో సహాయపడటానికి, ఒంటరిగా నివసించే మిత్రులకు ఫోన్ చేయడానికి, ఎవరినైనా వాహనంలో వైద్యుని దగ్గరకు తీసుకువెళ్లడానికి మనకు వెచ్చించగల సమయం ఎక్కువగా ఉంది. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే, మంచి ఆలోచన కలిగి ఉండటం నుంచి దానిని నిజంగా ఆచరించే దిశగా అడుగు వేయడానికి సమయం ఉంది!
జూన్ 11
“మీ విశ్వాసంలో ఎదగండి” అనే మాటను మనం తరచుగా వింటుంటాం. విశ్వాసాన్ని పెంపొందించుకోవచ్చా? తప్పకుండా! జ్ఞానస్నానంలో విశ్వాసమనే వరం మన హృదయాల్లో నాటబడుతుంది. అయితే అన్ని విషయాల్లో దేవుని వైపు తిరగడం ద్వారా, మన జీవితంలోని ప్రతి పరిస్థితిలో ఆయనపై ఆధారపడటం ద్వారా, అపోస్తలులు చేసినట్లే విశ్వాసాన్ని పెంచమని ప్రార్థించడం ద్వారా మనం దానిని తప్పక పెంపొందించుకోవచ్చు. దేవునితో మనకున్న సజీవ సంబంధాన్ని పెంపొందించుకోవడానికి ఆయన ప్రతిరోజూ మనకు అవకాశాలు ఇస్తారు.
జూన్ 12
చెప్పడానికి వింతగా ఉన్నా, క్రైస్తవులకు మరణం పట్ల కోరిక కలగవచ్చు. పునీత పౌలు, “ఈ జీవితాన్ని విడిచి క్రీస్తుతో ఉండాలని నేను తపిస్తున్నాను” అని అన్నారు (ఫిలిప్పీయులకు 1:23a). “నాకు జీవితం క్రీస్తే, మరణం లాభమే” అని కూడా ఆయన అన్నారు (ఫిలిప్పీయులకు 1:21). యేసుక్రీస్తు వలన, ఆయన పునరుత్థానం వలన, క్రైస్తవులకు మరణం సానుకూలమైన అర్థాన్ని కలిగి ఉంది. మరణం నిజంగా తండ్రి చెంతకు “ఇంటికి తిరిగి వెళ్లడం” వంటిది.
జూన్ 13
ఈ కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం ఇలా చెబుతోంది: “పరలోకం మానవ హృదయపు అత్యంత లోతైన ఆకాంక్షల అంతిమ గమ్యం, పరిపూర్ణత; అది అత్యున్నతమైన, శాశ్వతమైన ఆనంద స్థితి” (#1024). “పరలోకంలో జీవించడమంటే ‘క్రీస్తుతో ఉండడం.’ ఎన్నుకోబడినవారు…తమ నిజమైన వ్యక్తిత్వాన్ని, తమ సొంత పేరును నిలుపుకుంటారు; ఇంకా సరిగ్గా చెప్పాలంటే, వాటిని కనుగొంటారు” (#1025). మనకు ఎంత గొప్ప గమ్యం సిద్ధంగా ఉంది!
జూన్ 14
“పవిత్ర గ్రంథం దానిని (పరలోకాన్ని) రూపకాలతో వర్ణిస్తుంది: జీవం, వెలుగు, శాంతి, వివాహ విందు, రాజ్యపు ద్రాక్షారసం, తండ్రి ఇల్లు, పరలోక యెరూషలేము, పరదైసు: ‘తనను ప్రేమించేవారి కోసం దేవుడు సిద్ధపరచిన వాటిని ఏ కన్నూ చూడలేదు, ఏ చెవీ వినలేదు, మానవ హృదయమూ ఊహించలేదు’” (1 కొరింథీయులకు 2:9; కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #1027).
జూన్ 15
కొన్నిసార్లు ఏదైనా దుర్ఘటన జరిగినప్పుడు, “నేను దేవుణ్ణి క్షమించలేను” అని ప్రజలు అంటారు. ఆ దుర్ఘటనకు దేవుని హస్తమే కారణమని వారు భావిస్తారు. కానీ దేవుడు ఎలాంటి కీడూ చేయలేరని మన విశ్వాసం మనకు నిశ్చయమిస్తుంది. యేసు ఇలా అన్నారు: “మీలో ఏ తండ్రి అయినా తన కుమారుడు చేపను అడిగితే పామును ఇస్తాడా? లేదా గుడ్డును అడిగితే తేలును ఇస్తాడా? చెడ్డవారైన మీరే మీ పిల్లలకు మంచి కానుకలు ఇవ్వడం తెలిసినవారైతే, పరలోకంలోని తండ్రి ఇంకెంత ఎక్కువగా ఇస్తారు…?” (లూకా 11:11–13). కాబట్టి, “నేను ప్రేమించే వ్యక్తికి ఇంతటి విషాదాన్ని కలిగించే పని ఏదైనా చేస్తానా?” అని ప్రశ్నించుకోండి. దానికి జవాబు తప్పకుండా “లేదు!” అనేదే. అలాగే పరలోకంలోని మన తండ్రి కూడా అలా చేయరు.
జూన్ 16
జీవితం అశాశ్వతమైనది. ఇక్కడ మనకు శాశ్వత నివాసం లేదు. ఇది మనకు మొదటగా ప్రతి అమూల్యమైన క్షణాన్ని విలువైనదిగా చూడటాన్ని, రెండవదిగా దేనినీ మరీ గట్టిగా పట్టుకొని ఉండకపోవడాన్ని నేర్పుతుంది. దేవుడు మన కోసం ఇంతకన్నా అద్భుతమైనదాన్ని సిద్ధంగా ఉంచారు.
జూన్ 17
ఎన్నో సంవత్సరాల క్రితం ఎరిక్ బెర్న్ రాసిన మనుషులు ఆడే ఆటలు అనే పుస్తకాన్ని చదివినట్లు నాకు గుర్తుంది (బెర్న్ 1964). అందులో ఒక ఆటకు ఆయన “ఎంత ఘోరం కదా?” అని పేరు పెట్టారు. మన పిల్లలు ఎంత చెడుగా ఉన్నారు, ప్రపంచం ఎంత దారుణంగా ఉంది, భవిష్యత్తు ఎంత నిరాశాజనకంగా కనిపిస్తోంది అంటూ ప్రజలు గుమిగూడి గంటల తరబడి మాట్లాడుకోవడమే ఈ ఆట. ఈ ఆట ఫలితం, సహజంగానే, కుంగుబాటు. మనం ఇసుకలో తలలు దాచుకునే ఉష్ట్రపక్షులం కాదన్నది నిజమే; మన ప్రపంచంలోని పరిస్థితులు మనకు తెలుసు. అయినా, క్రైస్తవులుగా మనం ఆశావహంగా ఉండటానికి గొప్ప కారణం ఉంది—క్రీస్తు మరణాన్ని జయించి విజయాన్ని సాధించారు! అంతిమ భవిష్యత్తు నిరీక్షణతోను ఆనందంతోను నిండి ఉంది.
జూన్ 18
మనకు వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ, మన ఆత్మీయుల్లో మరింతమంది మరణిస్తుంటారు. అప్పుడు మనకు ఒక కొత్త పని లభిస్తుంది: వారి కోసం దివ్యబలిపూజలు అర్పింపజేయడం, వారి నిత్యానందం కోసం ప్రార్థించడం. ఒక దశలో, భూమిపై కంటే పరలోకంలోనే మనకు తెలిసినవారు ఎక్కువమంది ఉన్నారనేది అక్షరాలా నిజమవుతుంది; మన అత్యంత సన్నిహిత మిత్రులందరూ ఇప్పటికే అక్కడ ఉంటారు! ఇది మన దృక్పథాన్ని కొంత మారుస్తుంది; అది మంచి విషయమే.
జూన్ 19
ఆత్మీయుల అంత్యక్రియలు మనకు గొప్ప అవకాశాన్ని అందిస్తాయని నేను ఎప్పుడూ భావిస్తాను; అవి బాధాకరమైనవేనని ఒప్పుకుంటాను. వారిలో అత్యంత బలంగా కనిపించిన సద్గుణాలను, మనం వారిలో ఎక్కువగా మెచ్చుకున్న లక్షణాలను ధ్యానించడానికి అవి ఒక అవకాశం. అలాగే, వారి జీవితాల ఆదర్శం ద్వారా మనం కూడా అవే సద్గుణాల్లో ఎదగాలని దేవుడు మనలను పిలుస్తున్నారని గ్రహించడానికి అవి ఒక అవకాశం.
జూన్ 20
దేవుడు మనలను మనమున్న చోట, చరిత్రలో సరిగ్గా మనం జీవిస్తున్న ఈ కాలంలోనే ఒక ఉద్దేశంతో ఉంచారని మీరు ఎప్పుడైనా ఆలోచిస్తారా? దేవుని విషయంలో ఏదీ యాదృచ్ఛికంగా జరగదు. ఒక దైవిక ఉద్దేశం కోసమే మనం సరిగ్గా ఈ కాలంలో, మనం నివసిస్తున్న సరిగ్గా ఈ స్థలంలో జీవిస్తున్నామని గ్రహించినప్పుడు మనలో మార్పు వస్తుంది! ఆ అవగాహన, “మనం ఉన్న చోటనే” మన అత్యుత్తమ ప్రతిభలను, శక్తులను వినియోగించడానికి మనలను ప్రోత్సహిస్తుంది.
జూన్ 21
హెబ్రీయులకు 12:1లోని గొప్ప “సాక్షుల మేఘసమూహం” క్రీడాంగణపు ప్రేక్షకుల వేదికలో ఉండి మనలను ఉత్సాహపరుస్తున్న దృశ్యం నాకు ఎంతో ఇష్టం. ఆ పరుగుపందెంలో పరుగెత్తుతున్న క్రీడాకారులం మనమే. మనం మరింత దగ్గరగా చూసినప్పుడు, ప్రేక్షకుల వేదికలోని ముఖాలను గుర్తిస్తాం. వారు మరణించిన మన ఆత్మీయులు, మన కతోలిక విశ్వాసంలోని గొప్ప పునీతులందరూ. వారంతా మన కోసం ప్రార్థిస్తూ, మనలను ఉత్సాహపరుస్తున్నారు. “పునీతుల సహవాసం” ఎంత గొప్ప ఆశీర్వాదం! మనమంతా ఒకే కుటుంబం; మనకంటే ముందుగా వెళ్లి పరలోకంలోనూ ఉత్తరించే స్థలంలోనూ ఉన్నవారు మనం ముందుకు సాగాలని ప్రోత్సహిస్తున్నారు. పునీతుల సహవాసం కోసం దేవునికి కృతజ్ఞతలు.
జూన్ 22
ఈ కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం ఇలా చెబుతోంది: “క్రీస్తులో వెల్లడైన దైవానుగ్రహాన్ని అంగీకరించడానికైనా తిరస్కరించడానికైనా అవకాశం కలిగించే కాలమైన మానవ జీవితానికి మరణం ముగింపు పలుకుతుంది” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #1021). గంభీరంగా ఆలోచింపజేసే మాటలు. “మళ్లీ మొదటి నుంచి చేసుకునే అవకాశాలు” ఉండవు. స్పష్టంగా, “ప్రాముఖ్యం లేని జీవితం” అనేది ఏదీ లేదు. ప్రతి మానవ జీవితానికీ నిత్యత్వంపై ప్రభావం చూపే పర్యవసానాలు ఉంటాయి.
జూన్ 23
మన కతోలిక విశ్వాసంలోని అత్యంత అద్భుతమైన నమ్మకాలలో ఉత్తరింపుస్థలంపై మన నమ్మకం ఒకటని నేను భావిస్తాను. కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం ఉత్తరింపుస్థలంలోని ఆత్మలను ఇలా వర్ణిస్తుంది: “దేవుని కృపలోనూ స్నేహంలోనూ మరణించినా, ఇంకా పూర్తిగా శుద్ధి పొందనివారందరూ…పరలోక ఆనందంలో ప్రవేశించడానికి అవసరమైన పవిత్రతను పొందేలా, మరణానంతరం శుద్ధి పొందుతారు” (#1030). ఉత్తరింపుస్థలంలోని ఆత్మలు దేవునికి మరింత మరింత దగ్గరవుతున్నకొద్దీ పొందే ఆనందాన్ని గురించి అనేకమంది పునీతులు మాట్లాడారు. వారి కోసం మనం చేసే ప్రార్థనలు, అర్పించే దివ్యబలిపూజలు వారు దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా చూడగల రోజును త్వరగా తీసుకువస్తాయి. మనకు లభించబోయేది ఎంత మహిమాన్వితమైన భాగ్యమో!
జూన్ 24
వృద్ధుల నుంచి నేను తరచూ వినే ఇబ్బందుల్లో ఒకటి ఇది: “ఫాదర్, నేను ఏకాగ్రతతో ఉండలేకపోతున్నాను! ప్రార్థన మొదలుపెట్టగానే మనసు ఇతర ఆలోచనల్లోకి వెళ్లిపోతుంది. ఏకాగ్రత చెదరకుండా ఒక్క ‘నమో మరియమ్మా’ ప్రార్థన కూడా పూర్తిచేయలేకపోతున్నాను.” దానికి నేను ఇలా అంటాను: “మా బృందంలోకి స్వాగతం.” నా అనుభవమూ అదే. కానీ దేవుడు అర్థం చేసుకుంటాడని నాకు తెలుసు. మీ మనసు ఎక్కడో ఉందని గుర్తించినప్పుడు, మీ ఆలోచనలను మెల్లగా తిరిగి ప్రార్థనవైపు మళ్లించండి. 10 నిమిషాల్లో అలా 20 సార్లు చేయవలసి వస్తే, మీ ఏకాగ్రతను చెదరగొట్టిన ఆలోచనలేవైనా సరే, వాటికంటే దేవునినే మీరు 20 సార్లు ఎంచుకున్నారన్నమాట. అలా 20 సార్లు దేవునినే ఎంచుకోవడం మంచి విషయమే!”
జూన్ 25
మా ఇంట్లోని నీటికి కాఠిన్యం ఎక్కువ. దాన్ని తగ్గించే పరికరం ఉపయోగపడుతుంది, కానీ పూర్తిగా కాదు. అందువల్ల పేరుకుపోయిన సున్నపు పొరను కొద్దికొద్దిగా రుద్ది తొలగించడానికి ఒక ద్రావణాన్ని తెచ్చుకోవాలి. ఉత్తరింపుస్థలం గురించి నేను అలాగే ఆలోచిస్తాను. మన పాపాలు ఆ సున్నపు పొరలాంటివి. అయితే మన దేవుడు “దహించే అగ్ని”; మనం దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా చూడగలిగేలా, ఉత్తరింపుస్థలంలో ఆయన ఆ పాపపు పొరలను కొద్దికొద్దిగా రుద్ది తొలగిస్తాడు.
జూన్ 26
ప్రతిరోజూ మన సిలువను ఎత్తుకొని తనను అనుసరించమని యేసు లూకా సువార్తలో మనకు చెప్పాడు (లూకా 9:23 చూడండి). కాబట్టి బాధ ఎంత కష్టమైనదైనా, మన విశ్వాస దృక్పథంలో దానిని యేసుక్రీస్తును అనుసరించే అవకాశంగా చూస్తాము. మన జీవితాల్లోని సిలువ ఒక వరం, ఒక దీవెన. మనం చేయవలసింది మన సిలువలను వరాలుగా గుర్తించడమే. అనారోగ్యం అనే “వరం” కావచ్చు, కుటుంబ కష్టాలు కావచ్చు, మన జీవితాల్లోని వైఫల్యాలు, నిరాశలు కావచ్చు—వీటన్నిటినీ దేవునికి కానుకలుగా అర్పించవచ్చు. మనం ఆ సిలువలను ఆయనకు అర్పిస్తున్నప్పుడు, దేవుడు మనలను రూపాంతరం చెందిస్తున్నాడు.
జూన్ 27
నాకు ఎంతో ఇష్టమైన పవిత్ర గ్రంథ వచనాల్లో ఒకటి రోమీయులకు 8:28—“దేవుణ్ణి ప్రేమించేవారికి సమస్తమూ మేలు కలగడానికి దోహదపడుతుందని మనకు తెలుసు…” ఒక్కసారి ఆలోచించండి. సమస్తమూ. పాపం కూడా. అంటే మనం వెళ్లి పాపం చేయాలని కాదు; కానీ మనం పాపంలో పడినప్పుడు, తనపై మనం మరింతగా ఆధారపడేలా చేయడానికి దేవుడు దానిని కూడా ఉపయోగించగలడు. పోరాడుతున్న ఇతరుల పట్ల కనికరం చూపమనీ, మన ఆధ్యాత్మిక స్థితి గురించి మరీ గొప్పగా ఊహించుకోవద్దనీ ఆయన మనలను పిలుస్తాడు. దేవుని చేతుల్లో సమస్తమూ కలిసి మేలుకు దోహదపడతాయి.
జూన్ 28
అందరికీ తెలిసిన విషయాన్నే చెప్పాలంటే: మనం ఎప్పటికీ 30 ఏళ్ల వయసులోనే ఉండిపోము. కానీ ఇది చెడ్డ విషయమేమీ కాదు. వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ ఇతరులను ప్రేమించడానికి, వారి పట్ల శ్రద్ధ చూపడానికి మనకు కొత్త అవకాశాలు వస్తాయి. ఒక గురువుగా నా అనుభవం ఏమిటంటే, యువతకు పరిచర్య చేయడం ఇప్పుడు నాకు మరింత కష్టమైనా (పిల్లలు నా తెల్లజుట్టును చూసి, నేను వారిని అర్థం చేసుకోలేనేమోనని భయపడతారు), ఇప్పుడు నాకు ఇతర ద్వారాలు తెరుచుకున్నాయి.
జూన్ 29
సాధారణంగా పిల్లలు, యువత ఎదుగుతూ, దేవుడు తమకు ప్రసాదించిన గుర్తింపును తెలుసుకుంటూ ఉంటారు. మధ్యవయసులో ఉన్నవారు నిర్మించే, నిలబెట్టే పనులు చేస్తుంటారు. వృద్ధులమైన మేము…అనుభవజ్ఞులైన పెద్దలుగా సేవ చేయగలుగుతాము. మా పాత్ర మరీ చెడ్డదేమీ కాదు కదా! మా తరువాత వచ్చేవారికి దేవుని సద్గుణాలను, విలువలను అందించడం మాకు లభించిన గొప్ప భాగ్యం.
జూన్ 30
ఆత్మ యవ్వనంగా ఉంటుంది. అది ఎంత గొప్ప ఆలోచన కదా? మనలో వయసు మీదపడనిది కనీసం ఒక్కటైనా ఉంది! ? మనం యవ్వనంతో నిండిన ఆత్మతో దేవుని వద్దకు వెళ్తాము.
అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!
