
మన ప్రభువు మరణించిన తరువాత, ఆయన శిష్యులైన యోసేపు, నికోదేము అనే ఇద్దరు ఆయనను సిలువ నుండి దించి, దుఃఖంతో ఉన్న ఆయన తల్లి చేతుల్లో ఎలా ఉంచారో ధ్యానించండి. ఆమె వర్ణించలేని వాత్సల్యంతో ఆయనను స్వీకరించి, తన గుండెలకు హత్తుకుంది. (సిలువ మార్గంలోని పదమూడవ స్థలం, పునీత అల్ఫోన్సస్ లిగోరి రచన)
మన ధన్యమాత ఇక సిలువ పాదాల వద్ద నిలబడి తన కుమారుని వైపు చూస్తూ లేదు. ఇప్పుడు యేసు దేహాన్ని ఆమె చేతుల్లో ఉంచారు; ఆమె ఆయనను తన నిష్కళంక హృదయానికి దగ్గరగా హత్తుకుంది.
యేసు మరణం కారణంగా ఇది ప్రగాఢమైన దుఃఖ క్షణమైనప్పటికీ, ఇది ప్రగాఢమైన సాన్నిహిత్య క్షణం కూడా. మన ధన్యమాత తన కుమారుని దేహాన్ని చేతుల్లో పట్టుకున్నప్పుడు, ఇదే అంతం కాదని ఆమెకు తెలుసు. ఆమె హృదయం లోతుగా గాయపడినా, తన వేదన ఆనందంగా మారుతుందని ఆమెకు తెలుసు. ఆయన భూలోక బాధలు ముగిశాయని ఆమె ఊరట పొందింది. అయితే ఆయన మరణాన్ని, రాబోయే పునరుత్థానాన్ని ధ్యానిస్తూ ఉండగా, ఆ ఊరట ఆశగానూ ఎదురుచూపుగానూ మారడం మొదలైంది.
మన ధన్యమాత తన కుమారుణ్ణి హత్తుకొని ఉన్నప్పుడు, యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యలో తరచుగా పలికిన ఈ మాటలను తలచుకొని ఉంటుంది: “మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల చేతికి అప్పగించబడబోతున్నాడు. వారు ఆయనను చంపుతారు; మూడవ రోజున ఆయన మృతులలోనుండి లేపబడతాడు” (మత్తయి 17:22-23). ఆయన మాటలు నెరవేరడాన్ని ఆమె చూస్తోంది. తన మరణం గురించి ఆయన పలికిన ప్రవచనం నెరవేరినట్లే, తన పునరుత్థానం గురించి ఆయన పలికిన ప్రవచనం కూడా నెరవేరుతుందని ఆమెకు తెలుసు. “మూడవ రోజున” అని ఆయన చెప్పాడు. తన కుమారుని పునరుత్థానం కోసం ఎదురుచూస్తూ జాగరణ ప్రారంభించిన మన ధన్యమాతకు, తన వేదన త్వరలోనే ఆనందంగా మారుతుందని తెలుసు.
మనలో చాలామంది జీవితాల్లో, నిరాశలో మునిగిపోయేలా మనలను ప్రలోభపెట్టే సంఘటనలు ఎదురవుతాయి. ఇతరులతో మనకున్న సంబంధాల్లో జరిగే చిన్న చిన్న సంఘటనలే మనలో ఆశలేమిని, అధైర్యాన్ని, నిరుత్సాహాన్ని కలిగించవచ్చు. మరికొన్నిసార్లు, మనలను పూర్తిగా దిక్కుతోచని స్థితిలోకి నెట్టివేసినట్లు అనిపించే తీవ్రమైన, విషాదకరమైన సంఘటనలు ఎదురుకావచ్చు. మన ధన్యమాత తన కుమారుని మృతదేహాన్ని ఒడిలో పొదువుకొని ఉన్న పియెతా భావగర్భాన్ని ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేము. అది ఆశలేనట్లు కనిపించే పరిస్థితుల మధ్య నిరీక్షణకు ప్రతిరూపం. అది భయాలన్నిటినీ జయించే ప్రేమకు ప్రతిరూపం. ఏది ఎదురైనా దేవుని పరిపూర్ణ ప్రణాళికపై నిలిచే విశ్వాసానికి అది ప్రతిరూపం.
తన దివ్య కుమారుని పవిత్ర దేహం ఒడిలో విశ్రమిస్తుండగా ఉన్న మన ధన్యమాత సున్నితమైన ఈ రూపాన్ని గురించి నేడు ధ్యానించండి. ఆమె వేదనను, దుఃఖాన్ని గురించి ఆలోచించండి. తన కుమారుని వాగ్దానంపై ఆమెకున్న విశ్వాసాన్ని, ఆ వాగ్దానం నెరవేరుతుందనే నిరీక్షణను, తన దుఃఖంలోనూ ముందుకు సాగడానికి ఆమెకు తోడైన ప్రేమను కూడా మననం చేయండి. మన ధన్యమాత నుండి మనం నేర్చుకోగలిగింది ఎంతో ఉంది. ముఖ్యంగా, ఆమె హృదయం ప్రతి సద్గుణపు పరిపూర్ణతతో ప్రకాశించింది. బాధలు చుట్టుముట్టినా ఆమె కృపకు, బలానికి స్తంభంలా నిలుస్తుంది. ఆమె అందరికీ ఆదర్శం.
నా అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ, నీ కుమారుణ్ణి నీ నిష్కళంక హృదయానికి హత్తుకున్నప్పుడు నీవు అనుభవించిన దుఃఖాన్ని ఊహించడానికి ప్రయత్నించడం మాత్రమే నాకు సాధ్యం. అయినా, ఆయన వాగ్దానం నెరవేరడం కోసం నీవు ఎదురుచూస్తున్నందున, నీ దుఃఖంలో నిరీక్షణ కూడా కలిసివుందని నాకు తెలుసు. ఈ దుఃఖమే అంతం కాదని విశ్వాసంతో నీకు తెలుసు.
నా ప్రేమమయి తల్లీ, నా జీవితంలోని పాపమంతా, బాధలన్నీ రూపాంతరం చెందుతాయనే నా నిరీక్షణను బలపరచు. జీవితంలోని కష్టాలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు, నేను ఎన్నటికీ నిరాశలో మునిగిపోకుండా నా కోసం ప్రార్థించు. విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమలలో నేను ఎల్లప్పుడూ నీ ఆదర్శాన్ని అనుసరించుదును గాక. దయచేసి నన్ను నీ నిష్కళంక హృదయానికి హత్తుకొని, నీ దివ్య కుమారుని పునరుత్థానంలో నేను పాలుపొందేలా ప్రార్థించు.
నా ప్రియమైన యేసూ, లోకజ్ఞానమంతా కూడా నీ బాధల, మరణపు అర్థాన్ని గ్రహించలేకపోయింది. నీవు సంపూర్ణంగా నాశనం చేయబడటం ద్వారా ఈ లోకాధిపతిని జయించి, నా జీవితంపై అతనికున్న అధికారాన్ని నాశనం చేశావు. నీ మృతదేహపు ఈ రూపంలో నీ పునరుత్థాన వాగ్దానాన్ని నేను చూడగలుగుదును గాక. జీవితంలో పోరాటాలు ఎదురైనప్పుడు, అంతిమ విజయం ఎల్లప్పుడూ నీలోనే లభిస్తుందనే నిరీక్షణను, నమ్మకాన్ని నాకు దయచేయి.
మరియమాతా, నా కొరకు ప్రార్థించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ పుస్తకంగా కూడా లభిస్తుంది!

