తెలుగు

ఇరవై ఎనిమిదవ రోజు – ఆయన చేతులు, పాదాలు


వీడియో రూపం

యేసును ధ్యానించండి. ఆయనను సిలువపై పడవేసినప్పుడు, ఆయన తన చేతులను చాచి, మన రక్షణ కోసం తన ప్రాణాన్ని తన నిత్యపితకు బలిగా అర్పించారు. వారు ఆయన చేతులకు, పాదాలకు మేకులు కొట్టి, ఆ తరువాత సిలువను పైకెత్తి, ఆయనను వేదనతో మరణించడానికి విడిచిపెట్టారు. (సిలువ మార్గంలోని పదకొండవ స్థలం, పునీత అల్ఫోన్సస్ లిగోరి రచన)

మన ధన్యమాత తన కుమారుని సిలువ ఎదుట నిలిచినప్పుడు, ఆయన పవిత్రమైన చేతులు, పాదాలలోని గాయాలను ఆరాధించడానికి ప్రేమ ఆమెను ప్రేరేపించింది. ఆమె కుమారుని చేతులను సిలువకు బిగిస్తూ ఆయనను గుచ్చిన మేకులను తిలకించడానికి ఆమె మనసు ఆకర్షితమైంది. ఎంత క్రూరత్వం. ఎంత నిర్దయ. ఆ మేకులు కలిగించిన నొప్పి భరించలేనిది. ప్రేమతో చూస్తూ, తన దివ్యకుమారునికి కలిగించిన గాయాలను ధ్యానించడం తప్ప మన ధన్యమాత మరేమీ చేయలేకపోయింది.

వారు యేసును సిలువకు ఎందుకు మేకులతో కొట్టారు? పవిత్ర లేఖనం నెరవేరడానికే ఆయన సిలువకు మేకులతో కొట్టబడ్డారు. యెషయా ప్రవక్త ఇలా అన్నారు: “ఆయన మన పాపాల కోసం గాయపరచబడ్డాడు, మన దోషాల కోసం నలుగగొట్టబడ్డాడు. మనలను సంపూర్ణులుగా చేసే శిక్షను ఆయన భరించాడు; ఆయన గాయాల ద్వారా మనకు స్వస్థత కలిగింది” (యెషయా 53:5).

“ఆయన గాయాల ద్వారా మనకు స్వస్థత కలిగింది.” ఎంత నిగూఢమైన వాక్యం! యేసు గాయాలు లోకానికి స్వస్థతను ఎలా కలిగిస్తాయి? మన ధన్యమాత ఈ గొప్ప మర్మాన్ని ధ్యానిస్తూ, తన కుమారుని చేతుల్లోనూ పాదాల్లోనూ ఉన్న గాయాలను ఆరాధించినప్పుడు, యెషయా ప్రవచనంలోని మిగిలిన భాగాన్ని గుర్తుచేసుకొని ఉంటుంది: “మనమందరం గొర్రెలవలె దారితప్పిపోయాము, ఎవరి దారిన వారు నడిచాము; అయితే ప్రభువు మనందరి దోషాన్ని ఆయనపై మోపాడు. క్రూరంగా హింసించబడినా, ఆయన లోబడి తన నోరు తెరవలేదు; వధకు తీసుకువెళ్లబడే గొర్రెపిల్లవలె, బొచ్చు కత్తిరించేవారి ముందు మౌనంగా ఉండే గొర్రెవలె, ఆయన తన నోరు తెరవలేదు” (యెషయా 53:6-7).

యేసు సిలువను ఆలింగనం చేసుకొని, మన అపరాధాల కోసం తనను పొడవడానికి ఇష్టపూర్వకంగా అనుమతించాడు. మన పాపపు పర్యవసానాలను తనపై వేసుకొని, మరణమనే మూల్యాన్ని చెల్లించాడు. నిష్కళంకమైన, నిర్దోషమైన గొర్రెపిల్లగా తన ప్రాణాన్ని స్వేచ్ఛగా అర్పించిన ఈ కార్యం ద్వారా, ఆయన మరణ నియమాన్ని నాశనం చేసి, పాపమరణాలను నూతన జీవంగా మార్చాడు.

నిర్దోషమైన గొర్రెపిల్లగా యేసు అనుభవించిన శ్రమల మర్మం ఎంతో లోతైనది, మన అవగాహనకు అందనిది. మన ధన్యమాత ఈ గొప్ప శ్రమల మర్మాన్ని తన హృదయంలో ధ్యానిస్తూ, ప్రతి గాయం, ప్రతి మేకు లోకంలోకి అపారమైన కృపను తీసుకువచ్చాయని విశ్వాసంతో తెలుసుకుంది. సిలువ వేయబడిన తన కుమారునిలో ఆమె లోకపు పాపాల పర్యవసానాలను చూసింది. అయితే నిర్దోషుడైన ఆయన స్వేచ్ఛగా ఆ శ్రమలను స్వీకరించడం ద్వారా పాపం నాశనమవడాన్ని కూడా ఆమె చూసింది.

మన ప్రభువు శ్రమలు, మరణం ఒక మర్మమని మనం చాలా తరచుగా గ్రహించలేకపోతున్నాము. నిర్దోషుడైన ఆయన అనుభవించిన శ్రమలు మనకు విముక్తిని కలిగిస్తాయనే గొప్ప మర్మాన్ని మనం అర్థం చేసుకోలేక, దానికి కృతజ్ఞత చూపలేకపోతున్నాము.

ఈ రోజు, నిర్దోషమైన దేవుని గొర్రెపిల్ల గాయాలను ధ్యానించండి. మన ధన్యమాతతో కలిసి ఆయన గాయాలవైపు దృష్టి నిలపండి. ఆయన గాయాలను మీ పాపాల కోసం చెల్లించిన మూల్యంగా చూడండి. అంతుచిక్కని ఈ మర్మాన్ని ధ్యానిస్తూ, మీ హృదయం ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో నిండిపోనివ్వండి.

నా ప్రియమైన తల్లీ, మేకులు నీ దివ్య కుమారుని చేతులను, పాదాలను చొచ్చుకుపోయినట్లే, నీ విశ్వాసం మాత్రమే శ్రమల మర్మపు లోతుల్లోకి ప్రవేశించగలిగింది. నీ కుమారుని గాయాల ద్వారా అందించబడిన కరుణను, స్వస్థతను నీ ప్రేమ మాత్రమే గ్రహించగలిగింది. నా మనస్సు, హృదయం ఈ మర్మపు అర్థాన్ని లోతుగా గ్రహించేలా, నీతో కలిసి దానిని తిలకించడానికి నన్ను ఆకర్షించు.

నా ప్రియమైన తల్లీ, అన్యాయంగా నన్ను బాధిస్తున్న గాయాలను కూడా నీకూ, నీ కుమారునికీ అర్పిస్తున్నాను. ఇతరుల స్వస్థత కోసం నన్ను నేను స్వేచ్ఛగా అర్పించుకునే, బాధను స్వీకరించే అవకాశం వచ్చినప్పుడు, నేను ఎన్నడూ ఫిర్యాదు చేయకుండా, దానినుంచి వెనుదిరగకుండా ఉందును గాక. నీ కుమారుని ఈ గొప్ప మర్మాన్ని నా సొంత జీవితంలో అనుకరించడం నాకు నేర్పించు.

పొడవబడిన నా యేసూ, నీ తల్లి నీ చేతుల్లోనూ పాదాల్లోనూ ఉన్న గాయాలను ప్రేమతో తిలకించింది. అంతటి క్రూరత్వాన్ని నీవు స్వేచ్ఛగా స్వీకరించడం ద్వారా సాధ్యమైన స్వస్థతను ఆమె చూసి విశ్వసించింది. నేను కూడా నీ పవిత్ర గాయాలను తిలకించి, వాటి మర్మపు అర్థాన్ని లోతుగా గ్రహించడానికి కావలసిన కృపను నాకు దయచేయి. ప్రియమైన ప్రభువా, నీ పవిత్ర గాయాలనుండి నీవు ధారపోసిన అపారమైన కరుణకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను.

మరియమాతా, నా కొరకు ప్రార్థించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

ఇరవై తొమ్మిదవ రోజు – యేసు సిలువపై ఎత్తబడటం

విషయ సూచిక

ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్‌బ్యాక్ పుస్తకంగా కూడా లభిస్తుంది!