తెలుగు

రెండవ మెట్టు కోసం ధ్యానాలు—ప్రావీణ్య దశలోని శుద్ధీకరణ

ప్రధానదూతల మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

రెండవ మెట్టు, ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభించేవారి శుద్ధీకరణ మార్గంలోని మధ్య దశను సూచిస్తుంది. ప్రధానదూతలను, వారి పరిచర్యను ఈ దశతో అనుసంధానించడం సమంజసమే. ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ రెండవ దశలో, ధ్యానం, పవిత్ర గ్రంథాల అధ్యయనం వంటి ఆధ్యాత్మిక సాధనల ద్వారా ఆత్మ జ్ఞానప్రకాశాన్ని పొందడం మొదలుపెడుతుంది; పాపాలను మరింత గంభీరంగా ఎదుర్కోవడం ప్రారంభిస్తుంది. కృపకు సహకరించే అలవాటును పెంపొందించుకోవడం ద్వారా ఒక వ్యక్తి విశ్వాసానికి దృఢమైన పునాది వేసుకున్న తరువాత, ఆ కృప సద్గుణాన్ని బలపరుస్తుంది, ఆత్మను ఘోరపాపం నుండి కాపాడుకోవడానికి తోడ్పడుతుంది, జ్ఞానప్రకాశాన్ని పొందడానికి ఆ వ్యక్తిని సిద్ధం చేస్తుంది.

ఈ ప్రారంభ దశను ప్రధానదూతల మహిమతోను, వారి కార్యంతోను పోల్చడం ద్వారా, అత్యంత ముఖ్యమైన దైవసత్యాలను వెల్లడించి, ఆ సత్యాల పరిపూర్ణతను మానవాళికి తెలియజేయడంలో వారికి ఉన్న ప్రత్యేక పాత్రను, అలాగే మనకు మార్గదర్శనం చేయడంలో, స్వస్థత చేకూర్చడంలో, మనలను కాపాడడంలో వారి పాత్రను మనం నొక్కిచెబుతున్నాము. కావలి దూతలు కూడా మనతో సంభాషిస్తూ, మనకు మార్గదర్శనం చేస్తూ, మనలను కాపాడుతున్నప్పటికీ, వారు ప్రధానంగా మరింత సహజమైన మార్గాల్లో అలా చేస్తారు. సహజ సత్యాలతోను, మన వ్యక్తిగత ఎదుగుదలకు అవసరమైన ప్రత్యేక సందేశాలతోను మన మనస్సులను ప్రకాశింపజేస్తారు; రోజువారీ పనుల్లో మనకు మార్గదర్శనం చేస్తారు; చిన్నపాటి ముప్పుల నుండి మనలను కాపాడుతారు. పవిత్ర గ్రంథంలోను, పవిత్ర సంప్రదాయంలోను ఉన్న సంపూర్ణ విశ్వాస నిక్షేపాన్ని వెల్లడించడంలో ప్రధానదూతలు తోడ్పడతారు. అందువల్ల, జ్ఞానప్రకాశం ప్రారంభమయ్యే ఈ దశలో వారిపై ఆధారపడటం ఎంతో ముఖ్యమైనది; ఎందుకంటే మరింత గంభీరమైన విషయాల్లో వారు మనకు మార్గదర్శనం చేస్తూ, మనలను కాపాడుతారు.

ఉదాహరణకు, హత్య చేయకూడదని, దొంగతనం చేయకూడదని, అబద్ధం చెప్పకూడదని మన తర్కబుద్ధి ద్వారానే తెలుసుకుంటాము. సహజ ధర్మాన్ని తెలుసుకోవడం వల్ల ఇది మనకు సహజంగానే స్ఫురిస్తుంది; సాధారణ వివేకానికీ అందుతుంది. ఈ సత్యాలకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాలనే శోధన కలిగినప్పుడు, కావలి దూతలు వాటిని మనకు గుర్తుచేస్తూ సహాయపడతారు. అయితే, మానవ సహజ తర్కబుద్ధి త్రిత్వ రహస్యాన్ని గానీ, క్రీస్తు సిలువ ద్వారా రక్షణ లభిస్తుందనే సత్యాన్ని గానీ గ్రహించలేదు. మన మనస్సులు ఆ రహస్యాలను అర్థం చేసుకోవడానికి, మన మానవ తర్కబుద్ధి వాటిని ఫలప్రదంగా ధ్యానించడానికి, ప్రధానదూత గబ్రియేలు పరిచర్యలో కనిపించే విధంగా, విశ్వాసపు జ్ఞానప్రకాశం మనకు అవసరం. అటువంటి జ్ఞానప్రకాశాలకు మూలం దేవుడే అయినప్పటికీ, అటువంటి రహస్యాలను తెలియజేయడానికి ఆయన తరచుగా ప్రధానదూతలను పంపుతాడు. మనకు మార్గదర్శనం చేస్తూ, మనలను కాపాడే కావలి దూతల వలెనే, ప్రధానదూతలు కూడా పరివర్తనకు సంబంధించిన ముఖ్యమైన సమయాల్లో అలా చేస్తారు. ప్రధానదూతలైన రఫాయేలు, మిఖాయేలు పరిచర్యలో ఇది కనిపిస్తుంది.

ఈ దశలో ఒక వ్యక్తి, తండ్రికి బిడ్డగా, పవిత్రాత్మ నడిపింపును పొందుతున్న వ్యక్తిగా తనను తాను చూసుకుంటూ, క్రీస్తులో తనకు ఉన్న గుర్తింపును మరింత సంపూర్ణంగా గ్రహించడం ప్రారంభిస్తారు. ఇతరుల తప్పుడు అభిప్రాయాల పట్ల శ్రద్ధ తగ్గి, దేవుని దృష్టికోణం పట్ల శ్రద్ధ పెరుగుతుంది. దేవుని సంపదలకు మరింత ప్రాముఖ్యత ఏర్పడేకొద్దీ, లోకసంబంధమైన ఆశయాల పట్ల మమకారం, ధనాపేక్ష, శారీరక వ్యామోహాలు, ఇతర తాత్కాలిక ఆకర్షణలు తగ్గుతాయి. జీవితంలో ఒక కొత్త దిశ ప్రారంభమవుతుంది; అన్ని ఘోరపాపాలకు వ్యతిరేకమైన పోరాటం మరింత చురుకుగా సాగుతుంది.

క్రైస్తవ గుర్తింపును ఇలా మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించడం, పవిత్ర గ్రంథాల్లోను, పవిత్ర సంప్రదాయంలోను ఉన్న విశ్వాస రహస్యాలను మరింత లోతుగా అధ్యయనం చేయడానికి ఆత్మను నడిపిస్తుంది. దైనందిన జీవితంలో దేవుని సాన్నిధ్యం పట్ల ఎరుక మరింత చైతన్యవంతమవుతుంది. ప్రతిరోజూ కలిగే ప్రేరణ విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ మరింతగా పెరగడానికి దారితీస్తుంది.

ఒక వ్యక్తి జీవితం దేవుని రాజ్యం కోసం ఫలించడం ప్రారంభించినప్పుడు, పవిత్రాత్మ ప్రేరణతో కతోలిక సభను నిర్మించడంలో తన వంతు కృషి చేయాలని ఆశిస్తూ, సువార్త ప్రచార కార్యానికి మరింత అంకితమై, అపోస్తలిక స్ఫూర్తితో జీవించవలసిన బాధ్యతను ఆత్మ గుర్తిస్తుంది. ఘోరపాపాలు చేసే అవకాశం ఎల్లప్పుడూ ఉన్నప్పటికీ, పాపం పట్ల ఒక కొత్త పవిత్ర భయం పుడుతుంది; దానిని నివారించడానికి ఎంతో జాగ్రత్త తీసుకోవడం జరుగుతుంది. ఆ వ్యక్తి జ్ఞానప్రకాశాన్ని పొందేకొద్దీ, తన స్వల్పపాపాల గురించి, ఆధ్యాత్మిక లోపాల గురించి క్రమంగా మరింత స్పష్టంగా తెలుసుకుంటారు. కృప, ప్రార్థన, సద్గుణం కొనసాగుతూ ఉంటే, ఆత్మ వాటిని అధిగమిస్తుందనే నిరీక్షణ కలుగుతుంది.

జపమాలలోని జ్యోతిర్మయ రహస్యాలు ఈ దశకు ధ్యానాంశాలను అందిస్తాయి. దివ్యసంస్కారాల కృపలను మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించడం ద్వారా, పవిత్రాత్మ ప్రేరణను పొందే తండ్రి బిడ్డగా క్రీస్తులో మన గుర్తింపును స్వీకరించాలని ప్రభువు జ్ఞానస్నానం మనకు బోధిస్తుంది. కానా వివాహ విందు దేవమాత నుండి, మన ప్రభువు నుండే విలువైన అవగాహనలను అందిస్తుంది; దేవుని రాజ్యం కోసం మంచి ఫలాలను ఫలించవలసిన మన బాధ్యతను వెల్లడిస్తుంది. దేవుని రాజ్య ప్రకటన, పశ్చాత్తాపానికి పిలుపు అనే రహస్యం, యేసు బహిరంగ పరిచర్య ద్వారా మనకు అందించిన సంపూర్ణ సువార్తను అధ్యయనం చేసి, ప్రార్థనాపూర్వకంగా స్వీకరించమని ఆత్మను ఆహ్వానిస్తుంది. ముందున్న కష్టతరమైన మార్గాన్ని అర్థం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టి, సిలువను స్వీకరించమనే తొలి ఆహ్వానాన్ని పొందుతున్నప్పుడు ఒక వ్యక్తి ఇంద్రియాల ద్వారా అనుభవించే ఓదార్పులను దివ్యరూపధారణ వెల్లడిస్తుంది. అతి పరిశుద్ధ దివ్యసత్ప్రసాద స్థాపన, సిలువలో ప్రవేశించడానికి సన్నిహితమైన సిద్ధపాటుగాను, ఆహ్వానంగాను నిలుస్తుంది.

మీరు ఈ ధ్యానాలను చదువుతూ, జపమాలలోని ఐదు జ్యోతిర్మయ రహస్యాలను ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించేటప్పుడు, ప్రధానదూతలను ప్రార్థించండి. సంపూర్ణ సువార్త మీ ఆత్మ అంతటా వ్యాపించి, యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యలో బోధించినదంతా విశ్వసించి జీవించాలనే మీ సంకల్పాన్ని బలపరచేలా, మీకు జ్ఞానోదయం కలిగించి, మీ మనస్సును ప్రకాశింపజేయమని వారిని అడగండి. వారి మార్గదర్శనాన్ని కోరండి; వారి రక్షణ కోసం అడగండి. ఇలా చేయడం మీకు ఎంతో లోతైన ఓదార్పును ఇవ్వడమే కాకుండా, ముందున్న సిలువలను మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించడానికి కూడా మిమ్మల్ని సిద్ధం చేస్తుంది.

మొదటి భాగంలోని ఆరు, ఎనిమిది అధ్యాయాలలో మరింత వివరంగా చెప్పినట్లుగా, సిలువ యోహాను గారు దీనిని ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రికి సన్నాహకంగా భావిస్తారు. అవిలా పునీత తెరేసా గారి రెండవ నివాసాలు ఈ దశను పవిత్రతలో పట్టుదల స్థిరపడి, మానసిక ప్రార్థన, క్రియాశీల అంతర్ముఖ ఏకాగ్రత ప్రారంభమయ్యే దశగా వర్ణిస్తాయి. పునీత బొనవెంతురా గారు ఈ దశకు “ప్రకటించడం” అనే అంశాన్ని కేటాయిస్తారు—అధ్యయనం, ధ్యానం ద్వారా పొందిన దివ్య సత్యాన్ని ఆత్మ మరింత లోతుగా స్వీకరించి, అర్థం చేసుకోవడం. పాపం ద్వారా తనకు మాత్రమే కాక, క్రీస్తుకు, ఇతరులకు కూడా తాను కలిగించిన హానిని ఆత్మ గ్రహిస్తుంది. తన పాపాల కోసం కన్నీరు కార్చడం ద్వారా, క్రీస్తు అందించే క్షమాపణను, రక్షణను అర్థం చేసుకోవడానికి మరింత ఉద్దేశపూర్వకంగా పవిత్ర గ్రంథాన్ని ఆశ్రయించడం ద్వారా ఆత్మ పశ్చాత్తాపాన్ని స్వీకరిస్తుంది.

యేసు జ్ఞానస్నానం: తన గుర్తింపును తెలుసుకోవడం, దివ్యసంస్కార అనుగ్రహాన్ని స్వీకరించడం

వేరుగా పేర్కొంటే తప్ప, ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు మత్తయి 3, RSV-CE నుండి తీసుకోబడ్డాయి

“అప్పుడు యేసు యోహాను చేత జ్ఞానస్నానం పొందడానికి గలిలయ నుండి యొర్దాను నది వద్దకు, అతని దగ్గరకు వచ్చారు.” యొర్దాను నది ఇశ్రాయేలు దేశానికి తూర్పు సరిహద్దుగా ఉంది; దాని చుట్టూ ఎడారి ఉంది. యేసు జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రదేశం నేటి యొర్దాను దేశంలోని నెబో పర్వత పాదభాగానికి సమీపంలో ఉంది. మోషే వాగ్దత్త భూమిని వీక్షించినది ఇక్కడి నుండే. అంతకుముందు ఆయన ఇశ్రాయేలీయులను ఎర్ర సముద్రం గుండా స్వేచ్ఛలోకి నడిపించారు; అది జ్ఞానస్నానానికి ప్రతీక. ఆ తరువాత ఆయన వారితో కలిసి నలభై సంవత్సరాలు ఎడారిలో సంచరించారు; అది పరలోకమనే వాగ్దత్త భూమికి మనం చేసే ప్రయాణానికి ప్రతీక. వాగ్దత్త భూమిలోకి ప్రవేశించడానికి మోషేకు అనుమతి లభించకపోయినా, యెహోషువ ఇశ్రాయేలీయులను పర్వతం నుండి కిందికి నడిపించి, యేసు జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రదేశానికి సమీపంలో యొర్దానును దాటి, యెరికో పట్టణాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అలా వారికి కొత్త దేశాన్ని ఇస్తానన్న దేవుని వాగ్దానం నెరవేరడం ప్రారంభమైంది.

యేసు జ్ఞానస్నానం పొందిన ప్రదేశమే, ఏలీయా ప్రవక్త తన వారసుడైన ఎలీషాతో కలిసి యొర్దాను నదిని దాటిన తరువాత అగ్నిరథంలో పరలోకానికి కొనిపోబడిన స్థలమని కూడా నమ్ముతారు. మలాకీ 4:5లోని ప్రవచనం ఆధారంగా, మెస్సీయ రాకకు ముందు ఏలీయా తిరిగి వస్తారని, బహుశా ఆయన పరలోకానికి కొనిపోబడిన చోటికే వస్తారని ఇశ్రాయేలీయులు నమ్మేవారు. 

ప్రధాన దేవదూత గబ్రియేలు, స్వయంగా యేసు కూడా, యోహాను ఈ ప్రవచనాన్ని నెరవేర్చారని ధృవీకరించారు. జెకర్యా భార్య తన వృద్ధాప్యంలో గర్భం ధరిస్తుందని గబ్రియేలు ఆయనకు ప్రకటించినప్పుడు, ఆ ప్రధాన దేవదూత ఇలా అన్నారు: “…తండ్రుల హృదయాలను పిల్లల వైపుకు, అవిధేయులను నీతిమంతుల వివేకం వైపుకు తిప్పి, ప్రభువు కోసం సిద్ధపడిన ప్రజలను సమకూర్చడానికి, అతడు ఏలీయా ఆత్మతోను శక్తితోను ఆయనకు ముందుగా వెళ్తాడు” (లూకా 1:16–17, RSV-CE). తరువాత యేసు దీనిని ధృవీకరించారు: “శిష్యులు ఆయనను, ‘అయితే ముందుగా ఏలీయా రావాలని ధర్మశాస్త్ర పండితులు ఎందుకు అంటున్నారు?’ అని అడిగారు. ఆయన ఇలా జవాబిచ్చారు: ‘ఏలీయా తప్పక వస్తాడు; అతడు సమస్తాన్ని పునరుద్ధరించాలి. అయితే నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, ఏలీయా ఇప్పటికే వచ్చాడు; వారు అతనిని గుర్తించలేదు, అతనిపట్ల తమకు ఇష్టమొచ్చినట్లు ప్రవర్తించారు. అలాగే మనుష్యకుమారుడు కూడా వారి చేతుల్లో బాధలు అనుభవిస్తాడు.’ అప్పుడు ఆయన తమతో మాట్లాడుతున్నది జ్ఞానస్నాపక యోహాను గురించేనని శిష్యులు అర్థం చేసుకున్నారు” (మత్తయి 17:10–13, RSV-CE).

యేసు జ్ఞానస్నానంపై ఈ ధ్యానాన్ని ప్రారంభిస్తూ, ఆ ప్రదేశపు పవిత్రతను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. పర్వతంపై నిలబడి వాగ్దత్త భూమిని వీక్షిస్తున్న మోషేను, యొర్దాను నదిని దాటుతున్న యెహోషువను, ఇశ్రాయేలీయులను, పరలోకానికి కొనిపోబడుతున్న ఏలీయాను, జ్ఞానస్నానం ఇస్తున్న నూతన ఏలీయా అయిన జ్ఞానస్నాపక యోహానును ధ్యానించండి—ఇవన్నీ ఒకే ప్రదేశంలో జరిగాయి.

యోహాను కొంతకాలంగా జ్ఞానస్నానం ఇస్తున్నారు; ఆయన ఇచ్చే పశ్చాత్తాప జ్ఞానస్నానాన్ని పొందడానికి అనేకమంది ఎడారికి వస్తున్నారు. యేసు జ్ఞానస్నానం పొందడానికి వచ్చినప్పుడు, యోహాను ఆయనతో, “నేనే నీ చేత జ్ఞానస్నానం పొందవలసి ఉంది; అయినా నీవు నా దగ్గరకు వస్తున్నావా?” అన్నారు. యేసు ఆయనకు, “ఇప్పటికి ఇలాగే జరగనివ్వు; ఎందుకంటే సమస్త నీతిని మనం ఈ విధంగా నెరవేర్చడం సముచితం” అని జవాబిచ్చారు. అప్పుడు యోహాను అంగీకరించి మన ప్రభువుకు జ్ఞానస్నానం ఇచ్చారు.

యేసు వినయం ఎంతో లోతైనది. ఆయన పరిపూర్ణులు, విశ్వ సృష్టికర్త, అతి పవిత్ర త్రిత్వంలోని రెండవ దైవవ్యక్తి. అయినా ఆయన మనలో ఒకరిగా అవతరించడం ద్వారా మాత్రమే కాక, యోహాను ఇచ్చే పశ్చాత్తాప జ్ఞానస్నానాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా కూడా పతనమైన మానవాళితో తనను ఐక్యం చేసుకున్నారు. అలా చేయడం ద్వారా, మనకూ వినయం, పశ్చాత్తాపం, శుద్ధిచేసే జ్ఞానస్నాన జలాలు అవసరమని యేసు వెల్లడించారు. మనం జ్ఞానస్నానం పొందినప్పుడు, యేసుతో కలిసి ఆ జలాల్లోకి ప్రవేశించి, శుద్ధిచేసే జలాల ద్వారా ఆయన ప్రసాదించిన అనుగ్రహాన్ని ఆయన నుండే పొందుతాము. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, యేసు జ్ఞానస్నానం అనేది జలాలకు ఆయన “జ్ఞానస్నానం” ఇచ్చిన కార్యం; తద్వారా ఆ జలాలు ఆయన శుద్ధీకరణ అనుగ్రహాన్ని అందించగలవిగా అయ్యాయి.

మీ సొంత జ్ఞానస్నానాన్ని గురించి ధ్యానించండి. మీరు శిశువుగా ఉన్నప్పుడు జ్ఞానస్నానం పొందినా, పెద్దవారైన తరువాత పొందినా, మీ జ్ఞానస్నానం ప్రాముఖ్యమైనది. మీ జీవితంలోని సమస్త పరిశుద్ధపరచే అనుగ్రహానికి అదే పునాది. తన బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభంలో జ్ఞానస్నానం పొందడం ద్వారా మాదిరి చూపిన యేసు, మనం జ్ఞానస్నానం పొందిన తరువాత, ఆయన తన బహిరంగ పరిచర్యలో బోధించిన ప్రతిదానినీ శ్రద్ధగా ఆలకించడం, ఆయన శ్రమల సమయంలో చేసిన కార్యాలను అనుసరించడం మన కర్తవ్యమని మనకు తెలియజేస్తున్నారు. జ్ఞానస్నానం అనుగ్రహానికి ప్రవేశద్వారం; జ్ఞానస్నానం పొందినవారికి, అనుగ్రహం ఏ విధంగా అందించబడినా దానిని స్వీకరించమనే ఆహ్వానం లభిస్తుంది.

కొన్నిసార్లు మనం, దేవుడు మన ప్రతి కోరికనూ తీర్చాలని ఆశిస్తూ, అతి గారాబంతో చెడిపోయిన పిల్లల్లా జీవిస్తుంటాం. కృపాజీవితానికి ఆరంభమైన జ్ఞానస్నానం, క్రైస్తవ జీవితం అంటే మనకు కావలసిన వాటిని దేవుణ్ణి అడగడం కాదని మనకు బోధిస్తుంది. జ్ఞానస్నానం మనలను పాపాన్ని త్యజించడానికి, ఆ పాపం నుండి శుద్ధి పొందడానికి, మనం పిలువబడిన సేవాకార్యం కోసం అభిషేకం పొందడానికి నడిపించాలి. మన కోరికను నెరవేర్చమని దేవుణ్ణి అడగకుండా, ఆయన చిత్తాన్ని స్వీకరించగలిగేలా, నిరంతరం పశ్చాత్తాపపడి, దేవుడు మనలను ఏ విధమైన క్రైస్తవులుగా ఉండమని పిలుస్తున్నాడో ఆ విధంగా మారాలనే కొత్త బాధ్యతను జ్ఞానస్నానం మనపై ఉంచుతుందని మనం గ్రహించాలి.

“యేసు జ్ఞానస్నానం పొందిన వెంటనే నీటిలో నుండి పైకి వచ్చాడు. ఇదిగో, ఆకాశం తెరువబడింది; దేవుని ఆత్మ పావురంలా దిగివచ్చి తనపై వాలడం ఆయన చూశాడు. అప్పుడు పరలోకం నుండి ఒక స్వరం, ‘ఈయన నా ప్రియ కుమారుడు; ఈయనయందు నేను ఎంతో ఆనందిస్తున్నాను’ అని పలికింది.”

మొట్టమొదటగా, పరమ పవిత్ర త్రిత్వంలోని ముగ్గురు దైవవ్యక్తుల ఈ ప్రత్యక్షత యేసు ఎవరో వెల్లడిస్తుంది. ఆయన తండ్రి కుమారుడు, అభిషిక్తుడైన మెస్సీయ. మనం జ్ఞానస్నానంలో పాలుపొందినప్పుడు మనం ఎవరమో కూడా ఈ త్రిత్వ ప్రత్యక్షత వెల్లడిస్తుంది. మనం క్రీస్తులో తండ్రికి నిజమైన బిడ్డలమవుతాం, పవిత్రాత్మతో అభిషిక్తులమవుతాం. ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని రెండవ మెట్టుపై విశ్వాసంలో ఎదుగుతున్నప్పుడు, ఈ ఆధ్యాత్మిక దత్తతను అర్థం చేసుకోవడం ఎంతో అవసరం. చాలా తరచుగా మనం సాధించే విజయాలు, మన సాఫల్యాలు లేదా వైఫల్యాలు, మన రూపం, మనకున్న ప్రతిభలు, ఆస్తిపాస్తులు, ఇతరులు మన గురించి ఏమనుకుంటున్నారనే వాటి ఆధారంగా మనం ఎవరమో నిర్ణయించుకుంటాం. యేసు జ్ఞానస్నాన సమయంలో జరిగిన త్రిత్వ ప్రత్యక్షత, మనం ఎవరమనే దానికి ఆధారాన్ని దేవునిలో మాత్రమే, మన జ్ఞానస్నాన సమయంలో దేవుడు మనకు చేసిన వాగ్దానాలలో మాత్రమే కనుగొనాలని వెల్లడిస్తుంది. పాపం నుండి విముక్తి పొంది దేవుని బిడ్డలుగా నడుచుకోవడమే ఆ వాగ్దానం. మనం త్రిత్వ కుటుంబ సభ్యులమవుతాం. మన గౌరవం ఎంతో ఉన్నత స్థాయికి చేరుతుంది; మన జీవితాలు వెలకట్టలేని విలువను పొందుతాయి.

మనం ఎవరమనే అవగాహనను ఎక్కడి నుండి పొందుతున్నాం? మనం దేవుని బిడ్డలుగా దత్తత పొందామని, క్రీస్తుతో ఐక్యమయ్యామని, పవిత్రాత్మతో అభిషేకం పొందామని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, మనల్ని మనం చూసుకునే దృక్పథం మారడం మొదలవుతుంది. పతనమైన లోకపు విలువలు, దృక్పథాల ఆధారంగా మనం ఎవరమో ఇక నిర్ణయించుకోము. ఆత్మగౌరవం, మనం నిజంగా ఎవరమో తెలుసుకునే అవగాహనగా రూపాంతరం చెందుతుంది. పాపం నుండి వైదొలిగి, మనలను మరింత సంపూర్ణంగా క్రీస్తుకు అనురూపంగా మలచుకోవడం ద్వారా, మనం ఎవరమనే ఆ సత్యానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించాలనే నిరంతర కోరికలోకి మనలను నడిపించడానికి ఈ అవగాహన ప్రధానదూతలకు వీలు కల్పిస్తుంది.

2002లో జరిగిన ప్రపంచ యువజన దినోత్సవంలో, మహనీయుడైన పునీత రెండవ జాన్ పాల్ పాపుగారు తన ఆదివారపు ప్రసంగంలో యువతతో ఇలా అన్నారు: “మన బలహీనతలు, వైఫల్యాల సమాహారం కాదు మనం; మనపట్ల తండ్రికి ఉన్న ప్రేమ, ఆయన కుమారుని ప్రతిరూపంగా మారడానికి మనకున్న నిజమైన సామర్థ్యం—వీటి సమాహారమే మనం.” దీనిని విశ్వసించడం ఎంత ముఖ్యమో! పాపపు కఠిన మార్గంలో నడిచి, లోతైన పశ్చాత్తాప భారాన్ని మోస్తున్నవారికి, లేదా వైఫల్యాన్ని ఎదుర్కొన్నవారికి ఇది ప్రత్యేకంగా వర్తిస్తుంది. మన జీవితాలను పరిశీలించినప్పుడు, మన వైఫల్యాలపైన, అనేక బలహీనతలపైనే దృష్టి నిలిపి, వాటినే మనల్ని మనం చూసుకునే అద్దంగా ఉపయోగించాలనే ప్రలోభం కలుగుతుంది. మీ వైఫల్యాలు, బలహీనతలు, పాపాలు—వీటి సమాహారమేనా మీరు? ఎంతమాత్రమూ కాదు! మీ జ్ఞానస్నానం వల్ల మీరు “తండ్రి ప్రేమ యొక్క సమాహారం,” ఎందుకంటే మీరు “ఆయన కుమారుని ప్రతిరూపం” అయ్యారు. మనం దానిని ఎన్నడూ మరచిపోకూడదు. విచారకరంగా, చాలామంది దీనిని ఎన్నడూ వినలేదు కూడా; దీనిని సరిగా అర్థం చేసుకోనూ లేదు.

ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలోకి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, సత్యపు వెలుగులో మనం ఎవరమో ధ్యానించడం మనకు ఎంతో మేలు చేస్తుంది. మన నిజమైన గుర్తింపును ధ్యానిస్తూ ఉండాలంటే, దానిని పదేపదే గుర్తుచేసుకోవడం అవసరం. మన నిరీక్షణను దోచుకోవడానికి, మనలను కృంగదీసి, మనం చేసిన పాపాలను మనకు గుర్తుచేయడంలో అపవాది ఆనందిస్తాడు. నిరీక్షణ సత్యంలో మాత్రమే లభిస్తుంది. దివంగతులైన మన పరిశుద్ధ పిత నుండి పైన పేర్కొన్న వాక్యానికి కొద్దిముందు ఆయన ఇలా అన్నారు: “మీరు యువకులు, పాపుగారు వృద్ధులు; 82 లేదా 83 సంవత్సరాల జీవితం, 22 లేదా 23 సంవత్సరాల జీవితం ఒకటి కాదు. అయినా, పాపుగారు ఇప్పటికీ మీ ఆశలను, ఆకాంక్షలను పూర్తిగా తనవిగా భావిస్తున్నారు. కఠినమైన నిరంకుశ ప్రభుత్వాల పాలనలో ఎంతో అంధకారాన్ని అనుభవించినప్పటికీ, ఏ కష్టమూ, ఏ భయమూ యువత హృదయాల్లో నిరంతరం చిగురించే నిరీక్షణను పూర్తిగా అణచివేసేంత గొప్పవి కావని అచంచలంగా నమ్మడానికి తగినన్ని ఆధారాలను నేను చూశాను. మీరే మా నిరీక్షణ, యువతే మా నిరీక్షణ.” 

మనమందరం హృదయంలో యవ్వనంతో ఉండాలి. ఎల్లప్పుడూ నూతనంగా, ఎల్లప్పుడూ యవ్వనంతో, ఎల్లప్పుడూ నిరీక్షణతో ఉండాలి. జ్ఞానస్నానం ద్వారా మనం ఎవరమయ్యామో అర్థం చేసుకొని, ఆ సత్యాన్ని గట్టిగా పట్టుకున్నప్పుడు ఈ నిరీక్షణ మన జీవితాల్లో పెరుగుతుంది. మీరు ఎవరనే ఈ ప్రాథమిక సత్యాన్ని ధ్యానించడానికి ప్రార్థనాపూర్వకంగా నిబద్ధత చూపండి; అప్పుడు మీలో కొత్తగా కలిగిన నిరీక్షణ, నిరంతరం దేవుని వైపు తిరగడానికి మిమ్మల్ని ప్రేరేపిస్తుంది.

యేసు జ్ఞానస్నానం పొందిన వెంటనే, “అప్పుడు అపవాది చేత శోధింపబడటానికి ఆత్మ యేసును అరణ్యంలోకి నడిపించాడు” (మత్తయి 4:1, RSV-CE) అని మనం చదువుతాం. ఆయన అరణ్యంలో నలభై రోజులు ఉపవాసముంటూ, ప్రార్థిస్తూ, అపవాది తనను శోధించడానికి అనుమతిస్తూ గడిపాడు. ఆయన అలా ఎందుకు చేశాడు?

యేసు తన మానవ స్వభావంలో, శోధనలతో సహా మనం అనుభవించేవన్నీ అనుభవించడానికి స్వేచ్ఛగా ఎంచుకున్నారు. అపవాది కృపాస్థితి నుండి పతనమైనందున, అతని బుద్ధిలో దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే సత్యజ్ఞానం కొరవడింది; అయితే అతడు తన సహజ శక్తులను నిలుపుకున్నాడు. ఆ సత్యజ్ఞానం లేకపోవడం వల్ల, యేసు మానవావతారం అపవాదిని అయోమయానికి గురిచేసి ఉండవచ్చు. బహుశా తన శోధనలలో తాను విజయం సాధించగలనని కూడా అపవాది అనుకొని ఉండవచ్చు.

దేవుని కుమారునిగా యేసుకు దుష్టుని పట్ల ఎలాంటి భయమూ లేదు. మనకు ఎదురయ్యే శోధనలను ఎలా తిరస్కరించాలో ఆదర్శంగా చూపడానికి, విజయం సాధించేందుకు మనకు అవసరమైన కృపను ప్రసాదించడానికి ఆయన స్వచ్ఛందంగా అపవాదిని ఎదుర్కొని, అతని శోధనలకు తనను తాను లోనుచేసుకున్నారు. క్రీస్తు స్వచ్ఛందంగా శోధనకు తనను తాను లోనుచేసుకోవడాన్ని, జ్ఞానస్నానంలో మనకు ప్రసాదించిన తన శక్తితో జీవితంలోని ప్రతి శోధనను ఎదుర్కోవాలనే ఆహ్వానంగా మనం చూడాలి. ఆ క్షణంలో తండ్రి తన దివ్య కుమారుని విడిచిపెట్టలేదు; మనలనూ ఆయన విడిచిపెట్టరు.

మీకు ఎదురయ్యే అతి గొప్ప శోధనలు ఏవి? కొన్ని శోధనలు, పాపాలు మీకు స్పష్టంగా తెలిసి ఉండవచ్చు. మరికొన్ని మరింత సూక్ష్మంగా ఉండి, వెంటనే మీ అవగాహనకు అందకపోవచ్చు. యేసు అరణ్యంలోకి వెళ్లడానికి ఒక కారణం మనకు ఇది నేర్పడమే: అపవాది నుండి, శరీర వాంఛల నుండి వచ్చే శోధనలన్నిటినీ గుర్తించి జయించాలనుకుంటే, ఆయన నలభై రోజుల ఉపవాస ప్రార్థనలలో ఆయనతో కలవాలి. తపస్సుకాలం ఇందుకు అనువైన సమయం. మన జీవితంలోని ప్రతిరోజూ శోధనలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడవలసి ఉన్నప్పటికీ, మరింత ఉత్సాహంతో, మరింత లోతుగా అలా చేయడానికి ప్రతి సంవత్సరం మనకు ఒక అవకాశం అవసరం.

అరణ్యంలో యేసు, దేవుని బిడ్డలుగా మనకున్న గౌరవాన్ని, గుర్తింపును దెబ్బతీసే మూడు శోధనలను ఎదుర్కొన్నారు—శరీర వాంఛలు, గర్వం, లోకాసక్తికి సంబంధించిన శోధనలు. మొదట అపవాది యేసును తన ఉపవాసాన్ని విడిచిపెట్టి, రాళ్లను రొట్టెలుగా మార్చమని శోధించాడు. తరువాత, ఆయన దూతలు ఆయనను పట్టుకుంటారు గనుక దేవాలయ శిఖరం నుండి కిందికి దూకి, తాను దేవుడనని నిరూపించుకోమని ఆయనను శోధించాడు. చివరగా, యేసు తనను ఆరాధిస్తే చాలు, లోక రాజ్యాల సంపదను, అధికారాన్ని అంతటినీ ఆయనకు ఇస్తానని అపవాది వాగ్దానం చేశాడు.

శరీర వాంఛల పట్ల మీకున్న మమకారాలను, వాటిని తీర్చుకోవడంలో మీ అతిశయాన్ని పరిశీలించండి. మీ గర్వం దెబ్బతినడం వల్లనో, మీ గురించి మీకున్న తక్కువ అభిప్రాయం వల్లనో, ఇతరులకు మీ విలువను నిరూపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? ధనం, అధికారం పట్ల మీకు ఎంత కోరిక ఉందో పరిశీలించండి. మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ అనేక రకాలుగా శోధనలు ఎదురవుతాయి. యేసు అపవాదిని జయించారని, మీరు కూడా అలాగే జయించడానికి ఆయన మీకు కృపను ప్రసాదిస్తున్నారని తెలుసుకోండి. క్రీస్తులో మనకున్న సంపూర్ణ గుర్తింపును స్వీకరించి, మన పాపాలను గుర్తించి, వాటి గురించి పశ్చాత్తాపపడి, మన జ్ఞానస్నాన కృపపై ఆధారపడి, దేవుని చిత్తాన్ని మాత్రమే వెదకినప్పుడు, మన ప్రభువు తన జ్ఞానస్నాన సమయంలోను, ఆ తరువాతను మన కోసం సాధించిన స్వాతంత్ర్యాన్ని మనం అనుభవించడం ప్రారంభిస్తాము.

మీరు ప్రధానదూతలను పిలిచినప్పుడు వారు మీకు సేవ చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు. దైవ రహస్యాలను మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి గబ్రియేలును, మీకు స్వస్థతను, మార్గదర్శకత్వాన్ని ఇవ్వడానికి రఫాయేలును ప్రార్థించండి. పాపమంతటినీ పెకలించివేయడానికి మీరు కృషి చేస్తున్నప్పుడు, దుష్టుని అబద్ధాల నుండి, తీవ్రమైన శోధనలన్నిటి నుండి మిమ్మల్ని కాపాడమని మిఖాయేలును ప్రార్థించండి. వారిపై పూర్తిగా ఆధారపడండి; అప్పుడు దేవుడు వారికి ప్రసాదించిన మహిమలో మీరు పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభిస్తారు.

కానాలో వివాహం: ఆధ్యాత్మిక ఫలవంతతను అనుభవించడం

వేరుగా పేర్కొంటే తప్ప, ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు యోహాను 2:1–12, RSV-CE నుండి తీసుకోబడ్డాయి

“మూడవ రోజున గలిలయలోని కానాలో ఒక వివాహం జరిగింది; యేసు తల్లి అక్కడ ఉన్నారు. యేసు కూడా తన శిష్యులతో కలిసి ఆ వివాహానికి ఆహ్వానించబడ్డారు.” మనం ఈ వివాహ సందర్భంతో ప్రారంభిద్దాం. ఒక వివాహంలో యేసు సన్నిధి, ప్రతి క్రైస్తవ వివాహంలోనూ తాను ఉండి, దానిని కృపతో నిండిన బంధం స్థాయికి ఉన్నతపరచాలనే ఆయన కోరికను సూచిస్తున్నప్పటికీ, అది ఇంకా ఎంతో వెల్లడిస్తుంది. అంతిమ “వివాహం” పరలోకమే; ఈ జీవితంలోనే, ఇప్పుడే మనం పరలోకంలో పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభించాలి. కానా వివాహంలో యేసు సన్నిధిని, దేవుని గొర్రెపిల్ల వివాహంలో పాలుపంచుకోవడానికి మీకు అందిన ఆహ్వానంగా చూడండి. మీరే క్రీస్తుతో వివాహబంధంలో ఏకమై, దైవ ఐక్యత యొక్క పరిపూర్ణతలోకి—మార్మిక వివాహంలోకి—ఆకర్షించబడి, సెరాఫుల మహిమలో పాలుపంచుకోవడానికి ఇది ఆహ్వానం.

యోహాను సువార్తలో, యేసు బాప్తిస్మం పొందిన కొద్దికాలానికే, తన తొలి శిష్యులను సమకూర్చుకున్న తరువాత కానాలో వివాహం జరిగింది. వారు కొత్త శిష్యులు కాబట్టి, యేసు నుండి ఏమి ఆశించాలో వారికి తెలియదు. అందువల్ల కానాలో జరిగిన అద్భుతం మిగిలిన ప్రజల కోసమే కాక, వారి కోసం కూడా జరిగింది. ఆ వివాహం జరిగే సమయానికి పిలుపు పొందినవారిగా అంద్రేయ, సీమోను పేతురు, ఫిలిప్పు, నతనయేలును యోహాను సువార్త పేర్కొంటుంది. పేరు చెప్పని మరో శిష్యుడు కూడా ఉన్నాడు; అతడు బహుశా యోహాను అయి ఉండవచ్చు. మిగిలిన ఏడుగురి పేర్లు ప్రస్తావించకపోయినా, పన్నెండుమందికీ అప్పటికే పిలుపు అంది, వారందరూ అక్కడ ఉండి ఉండవచ్చు. పిలుపు అందుకున్న తరువాత, కానాలో వివాహానికి కొద్దిముందు, నతనయేలు యేసుతో ఇలా అన్నాడు: “‘రబ్బీ, నీవు దేవుని కుమారుడవు! నీవు ఇశ్రాయేలు రాజువు!’ యేసు అతనికి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: ‘అంజూరపు చెట్టు క్రింద నిన్ను చూశానని నేను నీతో చెప్పినందుకు నీవు విశ్వసిస్తున్నావా? నీవు వీటికన్నా గొప్ప విషయాలను చూస్తావు.’ ఇంకా ఆయన అతనితో, ‘నిజంగా, నిజంగా, నేను నీతో చెబుతున్నాను: పరలోకం తెరుచుకోవడం, దేవదూతలు మనుష్యకుమారునిపైకి ఎక్కుతూ దిగుతూ ఉండడం మీరు చూస్తారు’ అన్నాడు” (యోహాను 1:49–51, RSV-CE). యేసు పలికిన ప్రవచనం నెరవేరబోతోంది.

యేసు బాల్యం గడిచిన నజరేతులోని ఇంటికి కేవలం ఐదు మైళ్ల ఈశాన్యంలో ఉన్న కానాలో జరిగిన ఆ వివాహానికి యేసు తల్లి కూడా హాజరైంది. అతిథులలో చాలామందికి యేసు చిన్నప్పటి నుంచీ తెలిసి ఉండవచ్చు. ఆయన మంచి వ్యక్తి, సద్గుణవంతుడు అని వారికి తెలిసి ఉండవచ్చు. అయితే ఆయన నిజంగా ఎవరో తెలిపే మరింత లోతైన సత్యాన్ని ఆయన పునీత తల్లి మాత్రమే గ్రహించి ఉండవచ్చు. సువార్తలో ఇకపై పునీత యోసేపు ప్రస్తావన కనిపించదని గమనించండి. ఆయన మరణించాడని, మరియమ్మ అప్పటికి వితంతువుగా ఉందని ఇది సూచిస్తుంది.

“ద్రాక్షారసం అయిపోయినప్పుడు యేసు తల్లి ఆయనతో, ‘వారి వద్ద ద్రాక్షారసం లేదు’ అంది.” మొదటిగా, దేవమాత ఇతరుల కష్టాలపట్ల కరుణను, శ్రద్ధను మనకు ఆదర్శంగా చూపుతుంది. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలో ఈ దశలో ఉన్నవారు ఇతరుల అవసరాలను శ్రద్ధగా గమనిస్తూ, వారిపట్ల నిజమైన సహానుభూతిని పెంపొందించుకోవడానికి కృషి చేయాలి.

రెండవదిగా, సమస్యలు తలెత్తినప్పుడు మనం ఎల్లప్పుడూ ఏమి చేయాలో పునీత మాత తన ఆదర్శంతో చూపుతుంది—పరిష్కారాన్ని సూచించకుండా, వాటిని దేవుని ముందు ఉంచాలి. తరచూ మనం ప్రార్థించేటప్పుడు, మనకు ఏది ఉత్తమమని అనిపిస్తుందో దాని కోసమే ప్రార్థిస్తాం. అయితే పునీత మాత ఆ సమస్యను తన కుమారుని ముందు మాత్రమే ఉంచింది. ఏది సముచితమో ఆయన అదే చేస్తాడని ఆమె ఆయనపై నమ్మకం ఉంచిందని ఇది చూపుతుంది. ఏమి చేయాలో ఆమె ఆయనకు చెప్పలేదు.

మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు, దేవుని చిత్తం ఎలా ఉండాలో మీరే ఆయనకు చెబుతారా? లేక పరిష్కారం ఏమిటని మీకు అనిపిస్తుందో ఆయనకు చెప్పకుండా, మీ అభీష్టానికి అంటిపెట్టుకోక మీ ఆందోళనలను ఆయన ముందు ఉంచగలిగేంతగా ఆయనపై నమ్మకం ఉంచుతారా? మన ప్రార్థనలను మనం అపరిపూర్ణంగా సమర్పించినా దేవుడు ఎల్లప్పుడూ వింటాడు. అయినప్పటికీ, ఉత్తమమైన ఫలితం ఏమిటో దేవునికి మాత్రమే తెలుసన్న నమ్మకంతో మన విన్నపాలను సమర్పిస్తూ, వాటిని పరిపూర్ణం చేసుకోవడానికి కృషి చేయాలి. ఎటువంటి షరతులూ పెట్టకుండా, ఆ వ్యక్తినో ఈ వ్యక్తినో, ఆ పరిస్థితినో ఈ పరిస్థితినో దేవుని కరుణామయమైన సంరక్షణకు అప్పగించడమే మన ఏకైక కోరికగా ఉండాలి.

మన పునీత మాత మనకు ఆదర్శం; మన కోసం విజ్ఞాపన చేసే వారిలో ఆమె ప్రథమురాలు, అత్యంత గొప్పది. మధ్యవర్తినిగా పరలోకంలో ఆమె ఈ పాత్రను ఎంతో ఉత్సాహంతో ఇప్పటికీ నిర్వర్తిస్తోంది. ప్రార్థనలో దేవుని వైపు తిరగడంతో పాటు, మనలను, మన ఆందోళనలను మరియమ్మకు సమర్పించడం ద్వారా ఆమె ప్రార్థన పరిపూర్ణతపై మనం ఆధారపడవచ్చని ఈ వచనభాగం మనకు బోధిస్తుంది. వివాహంలో చేసినట్లే, ఆమె వాటిని తన కుమారుని ముందు పరిపూర్ణంగా ఉంచుతుందని మనకు తెలుసు.

ఈ వృత్తాంతంలోని ద్రాక్షారసం అపార సమృద్ధికి, వేడుకకు ప్రతీకగా ఉంది. అనేకమంది పునీతులు ఈ ద్రాక్షారసాన్ని అనుగ్రహానికి ప్రతీకగా అర్థం చేసుకున్నారు. అనుగ్రహమే అపార సమృద్ధి, మన అంతిమ ఆనందానికి కారణం. మరేదానికన్నా ముఖ్యంగా, మనలో ప్రతి ఒక్కరి కోసం పునీత మాత చేసే ప్రార్థన ఇదే: “కుమారా, వారికి అనుగ్రహం లేదు… లేదా, వారికి అనుగ్రహాన్ని మరింతగా ప్రసాదించు.” మన ప్రార్థన కూడా ఇదే కావాలి. మనం దేవుని నుండి మేలులను కాదు, అనుగ్రహాన్ని కోరాలి. అనుగ్రహం, కేవలం అనుగ్రహం మాత్రమే మన అవసరాలన్నిటికీ సరిపోతుంది.

“యేసు ఆమెతో, ‘ఓ స్త్రీ, నాతో నీకేమి సంబంధం? నా గడియ ఇంకా రాలేదు’ అన్నాడు.” “ఓ స్త్రీ…” అనే మాటలతో మనం ప్రారంభిద్దాం. నేటి మన భావాలకు, తల్లితో ఇలా మాట్లాడడం అమర్యాదగా అనిపించవచ్చు; కానీ అది అమర్యాద కాదు. పవిత్ర గ్రంథంలో “స్త్రీ” అనే పదం కనిపించే ఇతర చోట్లను ఈ మాటలు సూచిస్తున్నాయని అనేకమంది పునీతులు భావించారు. ఆదికాండంలో, సర్పం—అపవాది—ఆదాము, ఏవలను మోసగించి మంచి చెడుల జ్ఞానవృక్ష ఫలాన్ని తినేలా చేసిన తరువాత, దేవుడు సర్పాన్ని ఇలా శపించి శిక్షించాడు: “నీవు ఈ పని చేసినందున పశువులన్నిటికన్నా, అడవి జంతువులన్నిటికన్నా నీవు శపించబడ్డావు; నీ పొట్టమీద పాకుతూ, నీ జీవితకాలమంతా మట్టిని తింటావు. నీకూ స్త్రీకీ మధ్య, నీ సంతానానికీ ఆమె సంతానానికీ మధ్య వైరం కలిగిస్తాను; అతడు నీ తలను గాయపరుస్తాడు, నీవు అతని మడమను గాయపరుస్తావు.” “స్త్రీ,” “ఆమె సంతానం” అనే మాటలు నూతన ఏవ అయిన మరియమ్మ, నూతన ఆదాము అయిన యేసు రాకను సూచిస్తున్నాయి. అపవాది తన శోధనల ద్వారా యేసు మడమపై దెబ్బకొడతాడు; యేసును సిలువ వేయించడం ద్వారా ఆయనను నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. ఈ విధంగా, యేసు బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభంతో ఆయన తల్లి, నూతన ఏవ, పరిచయం చేయబడుతుంది.

సిలువ మరణ ఘట్టంలో యోహాను సువార్త కూడా నూతన హవ్వను ప్రస్తావిస్తుంది: “యేసు తన తల్లిని, తాను ప్రేమించిన శిష్యుడు ఆమె దగ్గర నిలబడి ఉండటాన్ని చూసి, తన తల్లితో, ‘అమ్మా, ఇదిగో, నీ కుమారుడు!’ అని అన్నాడు. ఆ తరువాత ఆ శిష్యునితో, ‘ఇదిగో, నీ తల్లి!’ అని అన్నాడు” (యోహాను 19:26–27). ఇక్కడ నూతన హవ్వ యోహానుకు మాత్రమే కాక, క్రీస్తులో తండ్రికి దత్తపుత్రులయ్యే వారందరికీ తల్లిగా ఇవ్వబడింది.

ప్రకటన గ్రంథం కూడా ఒక “స్త్రీ”ని ప్రస్తావిస్తుంది. “పరలోకంలో ఒక గొప్ప సూచన కనిపించింది: సూర్యుణ్ణి వస్త్రంగా ధరించిన ఒక స్త్రీ; ఆమె పాదాల క్రింద చంద్రుడు, ఆమె తలపై పన్నెండు నక్షత్రాల కిరీటం ఉన్నాయి. ఆమె గర్భవతియై, ప్రసవవేదనతో, బిడ్డను కనబోయే బాధతో కేకలు వేస్తూ ఉంది. పరలోకంలో మరొక సూచన కనిపించింది; ఇదిగో, ఎర్రని మహా ఘటసర్పం…ఆమె ఒక మగబిడ్డను కన్నది; ఆయన సమస్త జాతులను పరిపాలించబోతున్నాడు…అప్పుడు ఆ ఘటసర్పం ఆ స్త్రీపై కోపగించి, దేవుని ఆజ్ఞలను పాటిస్తూ యేసుకు సాక్ష్యమిచ్చే ఆమె మిగిలిన సంతానంతో యుద్ధం చేయడానికి బయలుదేరింది.” (ప్రకటన గ్రంథం 12:1–3; 5; 17). ఈ వాక్యభాగాలన్నిటినీ కలిపి చూస్తే, యేసు “స్త్రీ” అనే ఈ సరళమైన సంబోధన ద్వారా, దుష్టుణ్ణి జయించడంలో తోడ్పడే నూతన హవ్వగా తన తల్లి రక్షణ రహస్యంలో పోషించబోయే ప్రధాన పాత్రను సూచిస్తున్నాడని మనకు అర్థమవుతుంది. 

కానాలో యేసు తన తల్లితో ఇంకా ఇలా అంటాడు: “…నాతో నీకేమి పని? నా ఘడియ ఇంకా రాలేదు.” ఈ రహస్యభరితమైన మాట మందలింపు కాదు; తన తల్లి మధ్యవర్తిత్వ విన్నపం మేరకు తన మొదటి అద్భుతాన్ని చేయడానికి యేసు ఇష్టపడటం లేదని కూడా ఇది వ్యక్తపరచదు. బదులుగా, వారి బంధం ఒక కొత్త దశకు చేరుకుందని ఇది సూచిస్తుంది. తన తల్లితో తనకున్న మానవ సంబంధం నుండి ఆమెతో తనకున్న దైవిక సంబంధం వైపు తాను సాగుతున్నానని యేసు సున్నితంగా తెలియజేస్తున్నాడు. ఒక మానవ తల్లికి మానవ కుమారునిగా కాక, దేవమాతకు దైవకుమారునిగా ఆయన ఆ విన్నపాన్ని నెరవేరుస్తాడు. యేసు బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభంతో, ఆయన దైవత్వం, అందరికీ తల్లిగా, నూతన హవ్వగా మరియమ్మ పాత్ర సంపూర్ణంగా వెల్లడి కావడం మొదలైంది.

“నా ఘడియ ఇంకా రాలేదు.” యోహాను సువార్తలో యేసు “ఘడియ” అనేది సిలువ మరణాన్ని సూచిస్తుంది. ఆయన పరిపూర్ణ ప్రేమ, దైవత్వం సంపూర్ణంగా వెల్లడియ్యే ఘడియ అదే. తాను చేయబోతున్న అద్భుతం తన సంపూర్ణ దైవత్వాన్ని కొద్దిగా మాత్రమే చూపిస్తుందని యేసు చెబుతున్నాడు. అయినప్పటికీ, అదే మొదటి దర్శనం; యోహాను సువార్తలోని ఏడు సూచనలలో—ఏడు అద్భుతాలలో—అది మొదటిది.

తరువాతి వాక్యం ఎంతో ఆచరణయోగ్యమైనది; దైనందిన జీవితానికి సువార్తలలో ఇవ్వబడిన అత్యుత్తమ సలహా బహుశా ఇదే కావచ్చు: “ఆయన తల్లి సేవకులతో, ‘ఆయన మీకు ఏమి చెబితే అది చేయండి’ అని అన్నది.” ఇంతకంటే మంచి సలహా ఉండగలదా? యేసు ఏమి చేయబోతున్నాడో దేవమాతకు తెలిసి ఉండకపోవచ్చు. కానీ ఆమె ఆయనపై నమ్మకం ఉంచి, ఆ నమ్మకంలో పాలుపంచుకోమని సేవకులకు సూచించింది. నిజానికి ఇది సలహా కంటే గొప్పది; ఇది ప్రేమతో కూడిన ఆజ్ఞ. మన ధన్యమాత ప్రతిరోజూ మనతో ఈ ఐదు మాటలు చెబుతుంది. వాటిని వినడం, ధ్యానించడం, వాటికి లోబడటం అలవాటు చేసుకోండి.

మీరు దేవునికి విధేయులుగా ఉన్నారా? కొన్ని సంస్కృతులు పెద్దలపట్ల విధేయతను గౌరవనీయమైన, పవిత్రమైన కర్తవ్యంగా భావిస్తాయి. మరికొన్ని సంస్కృతులు విధేయతకు బదులుగా తిరుగుబాటును ప్రోత్సహిస్తూ, వ్యక్తిగత హక్కులకు లేదా “స్వేచ్ఛ”కు విలువనిస్తాయి. నిజమైన స్వేచ్ఛకు ఒకే ఒక మార్గం ఉంది—దేవుడు మనకు ఏది చేయమని చెబితే దానికి విధేయత చూపడం. ఎందుకంటే, తాను మాత్రమే చేయగల రీతిలో మనలను స్వతంత్రులను చేయడమే దేవుని చిత్తం. ఆ వాక్యభాగాన్ని ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించడానికి సమయం కేటాయించండి. దేవుని ఆజ్ఞలు పరిపూర్ణమైనవి; అవి ఆయన చిత్తం వైపు మాత్రమే కాక, మనకు అత్యుత్తమమైన దాని వైపు కూడా మనలను నడిపిస్తాయి. మన మేలుకు ఏది ఉత్తమమో మనకు తెలుసని మనం తరచూ అనుకుంటాం; కానీ మనం సులభంగా పొరబడతాం. మనకు ఏది అత్యుత్తమమో దేవునికి మాత్రమే తెలుసు. కాబట్టి మనం ఆయన ఆజ్ఞలను ప్రేమించడం నేర్చుకొని, వాటిని మన పోషణగా స్వీకరించాలి. “నీ ఆజ్ఞలే నాకు ఆనందం” (కీర్తన 119:143) అని కీర్తనకారునితో కలిసి ఎలుగెత్తి పలికేంతగా మనం వాటిని ప్రేమించాలి. దేవుడు మీకు ఏది చేయమని చెబితే అదే చేయండి—దానికి మించి ఏదీ కాదు, దానికంటే తక్కువ ఏదీ కాదు, దానికి భిన్నమైనదేదీ కాదు—అప్పుడు మీరు స్వేచ్ఛను, ఆనందాన్ని, సంపూర్ణ సార్థకతను పొందుతారు.

ఆరు రాతి జాడీలను నీటితో నింపమని యేసు సేవకులను ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఆ జాడీలకు కూడా ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత ఉంది. అవి చాలా పెద్ద జాడీలు—ఒక్కొక్కటి ఇరవై నుండి ముప్పై గ్యాలన్ల నీరు పట్టేవి. పాత ధర్మశాస్త్రమైన మోషే ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం యూదులు ఆచరించే సంప్రదాయ శుద్ధి స్నానాలకు, శుద్ధీకరణలకు వాటిని ఉపయోగించేవారు. ఈ జాడీలను ఉపయోగించి నీటిని ద్రాక్షారసంగా మార్చడం ద్వారా యేసు పాత ధర్మశాస్త్రం నుండి అత్యంత సమృద్ధియైన కృపకు సంబంధించిన నూతన ధర్మశాస్త్రంలోకి మార్పును సూచిస్తున్నాడు.

ఆ ద్రాక్షారసం మంచి ద్రాక్షారసం మాత్రమే కాదు, అత్యుత్తమమైనది. అప్పటివరకు ఎవరూ రుచి చూడనంత శ్రేష్ఠమైన ద్రాక్షారసం అయి ఉండవచ్చని మనం ఊహించవచ్చు! మొత్తం ద్రాక్షారసం 120 నుండి 180 గ్యాలన్ల మధ్య ఉంది. ఈ క్రొత్త ద్రాక్షారసంతో యేసు మద్యమత్తును ప్రోత్సహించడం లేదు; మనం ఊహించగలిగిన దానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా తాను అనుగ్రహించాలని కోరుకునే అపరిమిత కృపను వెల్లడిస్తున్నాడు. నేడు సాధారణంగా వాడే ద్రాక్షారసపు గ్లాసు కొలత ప్రకారం, ఈ జాడీలలోని ద్రాక్షారసం 4,608 గ్లాసుల వరకు సరిపోయేది. ఆధునిక అంచనాల ప్రకారం ఆ కాలంలో కానా జనాభా 500 మంది కంటే తక్కువే కాబట్టి, పట్టణమంతా, చుట్టుపక్కల గ్రామాలవారు కూడా ఎన్నో రోజులపాటు సులభంగా వేడుక జరుపుకోగలిగేవారు.

దేవుడు అనుగ్రహించాలని కోరుకునే కృప ఎంత అపరిమితమైనదో మీకు తెలుసా? కొన్నిసార్లు దేవుడు కృపను ఇవ్వడంలో పిసినారిగా ఉన్నాడని మనకు అనిపించవచ్చు; కానీ అది నిస్సందేహంగా మన లోపమే. దేవుడు పిసినారి కాదు; ఆయనను స్వీకరించడానికి మనమే సిద్ధంగా లేము. మన జీవితమంతటా ఆయన మనకు ఏది చెప్పినా మళ్లీ మళ్లీ చేస్తూ, దేవుడు అనుగ్రహించాలనుకునే వాటన్నిటినీ స్వీకరించడానికి మనం సిద్ధంగా ఉంటే, కృపను స్వీకరించి, నిలుపుకొనే మన ఆత్మల విస్తారమైన సామర్థ్యం 180 గ్యాలన్లను ఎంతో మించిపోతుంది. అది అంతరంగం నుండి ఉప్పొంగే కారుణ్య సముద్రంగా మారుతుంది.

“యేసు తన సూచకక్రియలలో మొదటిదైన దీనిని గలిలయలోని కానాలో చేసి, తన మహిమను వెల్లడించాడు; ఆయన శిష్యులు ఆయనయందు విశ్వాసముంచారు.” దేవుడు మన జీవితాలలో కృపను కుమ్మరించడం చూసినప్పుడు, మనం ఆయన మహిమను గ్రహించడం ప్రారంభిస్తాం; అది మనలను విశ్వాసం వైపు నడిపిస్తుంది. ఇటీవలే యేసును అనుసరించడం ప్రారంభించిన శిష్యులతోపాటు, ఆయనయందు మన విశ్వాసం కూడా పెరుగుతుంది, మన సంకోచం తగ్గుతుంది.

ఈ దశలో మనం ధ్యానించే మహిమ ప్రధానదూతలది. వారు వెల్లడించడానికి పంపబడిన ముఖ్యమైన సందేశాలను మనం విని, వారి మార్గదర్శకత్వంపై ఆధారపడి, వారి రక్షణను వేడుకున్నప్పుడు, మన ఆత్మలలో ప్రేమించే సామర్థ్యం పెరుగుతుంది. వారి ద్వారా మనకు అందే దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించడమే కాకుండా, వారు పాలుపంచుకునే మహిమలో మనం కూడా పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభిస్తాం; పరలోకంలో ఆ మహిమలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవాలని ఎదురుచూస్తాం. 

ఈ అద్భుతాన్ని ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, దాని మానవీయ సందర్భాన్ని దాటి, దానిలోని దైవిక అంశాన్ని చూడండి. దానిలోని సమృద్ధమైన ప్రతీకార్థాలను ధ్యానించండి. ఈ అద్భుతం వివాహానికి హాజరైనవారిపై గాఢమైన ప్రభావం చూపినప్పటికీ, ఇది మనందరి కోసం జరిగిన అద్భుతం. విధేయత, శిష్యత్వం, అపరిమితమైన కృప అనే సందేశాన్ని గ్రహిస్తున్న కొద్దీ, యేసే మెస్సీయ, దేవుని కుమారుడు, ఇశ్రాయేలు రాజు అని మనలో దృఢనిశ్చయం కలగనివ్వాలి! శిష్యులతోను, దేవమాతతోను కలిసి, ఆయనను అనుసరించాలని, ఆయన మాట వినాలని, మన ఆత్మలు ప్రతిరోజూ ఎవరికోసం తపిస్తున్నాయో ఆయనను కనుగొన్నందుకు ఆనందించాలని మనం నిశ్చయించుకోవాలి.

దేవుని రాజ్య ప్రకటన, పశ్చాత్తాపానికి పిలుపు: సువార్త ప్రకటించబడుతుంది

ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు RSV-CE అనువాదం నుండి తీసుకోబడ్డాయి

మార్కు సువార్తలో, యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యను ప్రారంభిస్తూ, “కాలం నెరవేరింది, దేవుని రాజ్యం సమీపించింది; పశ్చాత్తాపపడి, సువార్తను విశ్వసించండి” అని ప్రకటించాడు (మార్కు 1:15). లూకా సువార్తలో మనం ఇలా చదువుతాం: “యేసు పవిత్రాత్మ శక్తితో గలిలయకు తిరిగి వచ్చాడు; ఆయన గురించిన వార్త చుట్టుపక్కల ప్రాంతమంతటా వ్యాపించింది. అందరి ప్రశంసలు అందుకుంటూ, ఆయన వారి ప్రార్థనా మందిరాలలో బోధించాడు” (లూకా 4:14–15). మత్తయి ఇలా పేర్కొంటాడు: “యోహాను బంధించబడ్డాడని విని, ఆయన గలిలయకు వెళ్లిపోయాడు; నజరేతును విడిచి, సముద్రతీరాన ఉన్న కఫర్నాహూముకు వెళ్లి అక్కడ నివసించాడు…. అప్పటినుండి యేసు, ‘పశ్చాత్తాపపడండి, పరలోక రాజ్యం సమీపించింది’ అని బోధించడం ప్రారంభించాడు” (మత్తయి 4:12–13; 17). యోహాను సువార్తలో యేసు బహిరంగ పరిచర్య కానా వివాహంతో ప్రారంభమవుతుంది.

పునీత రెండవ జాన్ పాల్ పాపుగారు 2002లో తన అపోస్తలిక లేఖ రొసారియుం విర్జినిస్ మరియే ద్వారా జపమాలలో జ్యోతిర్మయ రహస్యాలను, అంటే “వెలుగు రహస్యాలను” ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, ఈ రహస్యం గురించి ఇలా అన్నారు:

యేసు తన బోధన ద్వారా దేవుని రాజ్య ఆగమనాన్ని ప్రకటించడం, హృదయ పరివర్తనకు పిలుపునివ్వడం (చూడండి మార్కు 1:15), వినయపూర్వకమైన నమ్మకంతో తనను సమీపించే వారందరి పాపాలను క్షమించడం (చూడండి మార్కు 2:3-13; లూకా 7:47- 48) మరొక వెలుగు రహస్యం: ఇది ఆయన తన కతోలిక సభకు అప్పగించిన సయోధ్య సంస్కారం ద్వారా ప్రత్యేకంగా, లోకాంతం వరకు కొనసాగించే కారుణ్య పరిచర్యకు ఆరంభం” (చూడండి యోహాను 20:22-23).

ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలో ఈ దశలో ఉన్నవారు యేసు బోధనను సంపూర్ణంగా స్వీకరించడానికి సిద్ధపడాలి, ఆయన కార్యాలను ధ్యానించాలి, ఆయన అద్భుతాలను మననం చేయాలి; ఆయన మాటలను శ్రద్ధగా వింటూ, ఆయన బోధనకు స్పందించే నమ్మకమైన అనుచరులుగా తమను తాము చూసుకోవాలి. దైవిక రహస్యాలను ప్రకటించడంలోను, మార్గనిర్దేశం చేయడంలోను, స్వస్థత చేకూర్చడంలోను ప్రధానదూతల పాత్రను మరోసారి పరిగణించండి. యేసు బహిరంగ పరిచర్యలో అందించిన సువార్తను సంపూర్ణంగా మనం స్వీకరించి, దానికి స్పందించడం ద్వారా వారి పరిచర్య నెరవేరుతుంది.

సువార్తలతో మీకు ఎంత పరిచయం ఉంది? మీరు వాటిని మొదటి నుండి చివరి వరకు చదివారా? వాటిని అధ్యయనం చేశారా, వాటి ఆధారంగా ప్రార్థించారా, వాటిని హృదయగతం చేసుకున్నారా, వాటి బోధల ప్రకారం జీవించడానికి ప్రయత్నించారా? ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలో ఎంతో ధ్యానం అవసరం; ధ్యానానికి అత్యుత్తమ ఆధారం సువార్తలే. యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యలో బోధించిన విషయాలన్నిటితో మీకు ఎంత పరిచయం ఉందో పరిశీలించుకోండి. మీకు కష్టంగా అనిపించే బోధ ఏదైనా ఉందా? ఉంటే, ఆ బోధను ధ్యానించడానికి సమయం కేటాయించండి.

లూకా సువార్తలో, గలిలయ అంతటా ఉన్న ప్రార్థనామందిరాలలో బోధించడంతో యేసు బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభమైంది. అక్కడ ఆయనను “అందరూ ఘనపరిచారు.” అయితే, ఆ తరువాత యేసు తాను పెరిగిన, అందరికీ సుపరిచితమైన నజరేతుకు తిరిగి వచ్చిన సంఘటనను లూకా వివరిస్తాడు. నజరేతులో ఏమి జరిగిందో మనకు తెలుసు. యేసు ప్రార్థనామందిరంలోకి ప్రవేశించి, యెషయా గ్రంథంలోని 61వ అధ్యాయం నుండి చదివాడు. దానిని లూకా ఇలా ఉటంకిస్తాడు: “‘ప్రభువు ఆత్మ నాపై ఉన్నది, ఎందుకంటే పేదలకు సువార్త ప్రకటించడానికి ఆయన నన్ను అభిషేకించాడు. బందీలకు విడుదలను, అంధులకు చూపును ప్రకటించడానికి, అణచివేతకు గురైనవారికి స్వేచ్ఛనివ్వడానికి, ప్రభువు అనుగ్రహ సంవత్సరాన్ని ప్రకటించడానికి ఆయన నన్ను పంపాడు’” (లూకా 4:18–19). “గ్రంథపు చుట్టను చుట్టిన తరువాత యేసు, ‘ఈ లేఖన వాక్యం నేడు మీరు వింటుండగానే నెరవేరింది’ అని ప్రకటించాడు” (లూకా 4:21).

మొదట్లో, ఆయన బంధువులు, అక్కడ ఉన్న ఇతరులు యేసును గురించి మంచిగా మాట్లాడారు. ఎందుకంటే గలిలయలో ఆయన చేసిన అద్భుతాల వార్త వారికి చేరింది; తాము కూడా కొన్ని అద్భుతాలను చూడాలని వారు ఆశించారు. అయితే యేసు వారిలోని విశ్వాసలోపాన్ని వారికే వెల్లడించాడు. అది వారి హృదయాలను తీవ్రంగా గాయపరిచింది. ఆయన దైవదూషణ చేశాడని నిందించి, కొండ అంచు నుండి కిందికి తోసివేయాలనే ఉద్దేశంతో ఆయనను అక్కడికి నడిపించారు. కానీ యేసు దైవాధికారంతో వారి మధ్య నుండి దాటుకొని, తన శిష్యులతో కలిసి వెళ్లిపోయాడు.

నజరేతు ప్రజల విశ్వాసలోపాన్ని విమర్శించడం సులభమే కావచ్చు. అయినా వారిలో ప్రతి ఒక్కరిలో మనల్ని మనం చూసుకోవాలి. మనలోనూ విశ్వాసలోపం ఉంది. దేవుడు మనతో ఉన్నాడని మనకు నిరూపించడానికి ఆయన నుండి ఒక సూచన కావాలని మనం తరచూ కోరుకుంటాం. పశ్చాత్తాపపడమని, ప్రార్థించమని, హృదయపరివర్తన పొందమని ఇచ్చే పిలుపుకంటే ఒక అద్భుతమే ఎంతోమందిని ఎక్కువగా ఆకట్టుకుంటుంది.

నజరేతు ప్రజలు చేసిన పాపాన్ని మనం చేయకుండా ఉండేందుకు, ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ రెండవ దశలో సువార్త మొత్తాన్ని చదివి, ప్రార్థనాపూర్వకంగా పరిశీలించమని దేవుడు మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాడు. ఇందుకు సహాయం చేయమని ప్రధానదూతలను ప్రార్థించండి. యేసు తన బహిరంగ పరిచర్యలో బోధించిన ప్రతిదానిని మనం వినాలి, అర్థం చేసుకోవాలి, విశ్వసించాలి, ఆచరించాలి. దీనికి అడ్డదారులు లేవు. సువార్త ప్రకటించబడవలసిన “పేదలు” మనలో ప్రతి ఒక్కరమే. మిఖాయేలు రక్షణపై ఆధారపడుతూ, అలవాటుగా మారిన పాపపు బంధాల నుండి విడుదల పొందవలసిన “బందీలం” మనమే. రఫాయేలు స్వస్థపరిచే హస్తం ద్వారా దైవప్రత్యక్షత అనే చూపును పొందవలసిన “అంధులం” మనమే. తన బోధ ద్వారా, తన వాక్య ప్రకటన ద్వారా యేసు విముక్తులను చేయాలనుకుంటున్న “అణచివేతకు గురైనవారు” మనమే.

మార్కు సువార్తలో, దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టడంతో యేసు బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభమైంది. క్రీస్తును అనుసరించేవారిలో సంపూర్ణ దయ్యపీడ అరుదైనదే అయినా, అపవాది శోధనలు, అబద్ధాలు మనల్ని తప్పుదారి పట్టించడానికి మనమందరం అనుమతిస్తుంటాం. యేసు బహిరంగ పరిచర్య, ఆయన బోధించిన సత్యానికి అనుగుణంగా మన ఆలోచనలను సంస్కరించి, మన బుద్ధిలో విశ్వాసాన్ని ప్రేరేపించడం ద్వారా మనకు సహాయపడుతుంది. తద్వారా మన సంకల్పంతో దేవుణ్ణి ఎంచుకోగలుగుతాం.

మత్తయి సువార్తలో నమోదైన యేసు మొదటి బహిరంగ ప్రసంగంలో అష్టభాగ్యాలు ఉన్నాయి:

ఆత్మలో పేదలైనవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే పరలోక రాజ్యం వారిది.
దుఃఖించేవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు ఓదార్పు పొందుతారు.
సాత్వికులు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు భూమిని వారసత్వంగా పొందుతారు.
నీతి కోసం ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు తృప్తిపరచబడతారు.
కరుణగలవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు కరుణ పొందుతారు.
నిర్మల హృదయులు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు దేవుణ్ణి చూస్తారు.
శాంతిని నెలకొల్పేవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు దేవుని కుమారులని పిలువబడతారు.
నీతి కోసం హింసింపబడేవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే పరలోక రాజ్యం వారిది.
నా కారణంగా ప్రజలు మిమ్మల్ని దూషించి, హింసించి, మీకు విరోధంగా అన్ని రకాల చెడ్డ మాటలు అబద్ధంగా పలికినప్పుడు మీరు ధన్యులు.
సంతోషించి ఆనందించండి, ఎందుకంటే పరలోకంలో మీ ప్రతిఫలం గొప్పది. మీకు ముందున్న ప్రవక్తలను కూడా ప్రజలు ఇలాగే హింసించారు (మత్తయి 5:3–12).

ఒక వ్యక్తి ఎంత పవిత్రతను పొందినా, అష్టభాగ్యాలు మనల్ని హృదయపరివర్తనకు, పశ్చాత్తాపానికి, దేవునితో మరింత గాఢమైన ఐక్యతకు పిలుస్తాయి. యేసు బోధలన్నిటిలో అష్టభాగ్యాలు అత్యున్నత శిఖరాలలోని నిత్యమహిమకు చేరడానికి ఒక సవివరమైన మార్గాన్ని చూపిస్తాయి. కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం ఇలా చెబుతుంది:

అష్టభాగ్యాలు యేసు బోధకు హృదయం వంటివి…అష్టభాగ్యాలు యేసుక్రీస్తు వదనాన్ని చిత్రించి, ఆయన ప్రేమను ప్రతిబింబిస్తాయి. ఆయన శ్రమలు, పునరుత్థాన మహిమతో ముడిపడిన విశ్వాసుల పిలుపును అవి వ్యక్తపరుస్తాయి; క్రైస్తవ జీవితానికి ప్రత్యేక లక్షణాలైన క్రియలను, వైఖరులను అవి వెలుగులోకి తెస్తాయి; కష్టాల మధ్య నిరీక్షణను నిలబెట్టే విరోధాభాస వాగ్దానాలు అవి; క్రీస్తు శిష్యులకు ఇప్పటికే ఖాయపరచబడిన దీవెనలను, ప్రతిఫలాలను అవి మసకగానైనా ప్రకటిస్తాయి; కన్య మరియమ్మ జీవితంలోనూ, సమస్త పునీతుల జీవితాలలోనూ అవి నెరవేరడం ప్రారంభమైంది (#1716–1717).

సువార్తను సంపూర్ణంగా ప్రకటించడం మొదట మనలను పశ్చాత్తాపపడి, సయోధ్య సంస్కారంలోని శుద్ధిచేసే, స్వస్థపరిచే శక్తిని స్వీకరించేలా నడిపిస్తుంది. అది జరిగి, ఆధ్యాత్మిక అలవాటుగా మారిన తరువాత, అష్టభాగ్యాల ఉన్నత పిలుపు ద్వారా, కృపాజీవితం ద్వారా మన దృష్టి పాపం నుండి మహిమ వైపుకు మళ్లాలి. దేవుని వాక్యాన్ని అధ్యయనం చేయడం, దానితో ప్రార్థించడం, దానిని మన జీవితాల్లో ఆచరించడం, మరింత లోతుగా పశ్చాత్తాపపడటం, దేవుని కృప మరింత సమృద్ధిగా కుమ్మరించబడటాన్ని అనుభవించడం ఎంత అవసరమో ఈ జపమాల రహస్యం మనకు నిరంతరం గుర్తుచేయాలి.

రూపాంతరం: ఆధ్యాత్మిక ఆదరణలను అనుభవించడం

ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు RSV-CE అనువాదం నుండి తీసుకోబడ్డాయి

రూపాంతరానికి కొద్దిముందు, యేసు తన శిష్యులతో కలిసి కైసరయ ఫిలిప్పీలో ఒక గుహ ముఖద్వారం దగ్గర ఉన్నాడు. ఆ గుహ నరకానికి ద్వారమని అనేకమంది అన్యమతస్థులు నమ్మేవారు (మత్తయి 16:14–28 చూడండి). ఆ ప్రదేశంలో యేసు, ప్రజలు తనను ఎవరని చెప్పుకుంటున్నారని తన శిష్యులను అడిగాడు. శిష్యులు, “కొందరు బప్తిస్మ యోహాను అని, మరికొందరు ఏలీయా అని, ఇంకొందరు యిర్మీయా లేదా ప్రవక్తలలో ఒకరని అంటున్నారు” అని జవాబిచ్చారు. అప్పుడు యేసు, వారు తనను ఎవరని నమ్ముతున్నారో అడిగాడు. సీమోను పేతురు ముందుకు వచ్చి, “నీవు క్రీస్తువు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడవు” అన్నాడు. యేసు పేతురు జవాబును మెచ్చుకుంటూ, “సీమోను బర్-యోనా, నీవు ధన్యుడవు! ఎందుకంటే ఈ సంగతిని నీకు వెల్లడించింది రక్తమాంసాలు కాదు, పరలోకంలోని నా తండ్రి. నేను నీతో చెప్పేదేమంటే, నీవు పేతురువు; ఈ రాతిపై నా సభను నిర్మిస్తాను. మరణశక్తులు దానిని జయించలేవు. పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. భూమిపై నీవు దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలోనూ బంధించబడుతుంది; భూమిపై నీవు దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలోనూ విప్పబడుతుంది” అన్నాడు.

పేతురు సరిగ్గానే చెప్పాడు; మన ప్రభువు అతని విశ్వాసాన్ని మెచ్చుకున్నాడు. కానీ ఆ తరువాత అంతా మారిపోయింది. మొదటిసారిగా, “తాను యెరూషలేముకు వెళ్లి, పెద్దల చేతిలోను ప్రధాన యాజకుల చేతిలోను ధర్మశాస్త్ర బోధకుల చేతిలోను ఎన్నో బాధలు అనుభవించి, చంపబడి, మూడవ రోజున మృతులలో నుండి లేపబడవలసి ఉన్నదని యేసు తన శిష్యులకు తెలియజేయడం ప్రారంభించాడు.” దీనిని పేతురు అంగీకరించలేకపోయాడు. అతడు యేసును పక్కకు తీసుకువెళ్లి, “దేవుడు అలా జరగనీయకుండుగాక, ప్రభూ! నీకు ఇలా ఎన్నటికీ జరగకూడదు” అన్నాడు. మన ప్రభువుపై ప్రేమతో కూడిన శ్రద్ధతో తాను సరైన మాటే చెబుతున్నానని పేతురు అనుకున్నాడు. కానీ యేసు తీవ్రంగా స్పందించాడు: “నా వెనుకకు పో, సాతానా! నీవు నాకు ఆటంకంగా ఉన్నావు; ఎందుకంటే నీవు దేవుని పక్షాన కాక, మనుషుల పక్షాన ఉన్నావు.” ఎంతటి వ్యత్యాసం! పేతురు విశ్వాసాన్ని మెచ్చుకున్న యేసు, ఇప్పుడు అతడిని గట్టిగా మందలించాడు.

ఇక్కడ “సాతాను” అనే మాటను ‘శోధించేవాడు’ అనే మరింత సాధారణ అర్థంలో చూడాలి. తనకు తెలియకుండానే పేతురు యేసును శోధిస్తున్నాడు. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని ఈ రెండవ దశలో ఉన్నవారి ఆధ్యాత్మిక పోరాటాలను అర్థం చేసుకోవడానికి పేతురు ఎంతో వెలుగునిస్తున్నాడు. మనం యేసును విశ్వసించడం, ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించడం, పవిత్ర గ్రంథాన్ని అధ్యయనం చేయడం, ఆయనపై మన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించడం, ఆయనను అనుసరించాలనే మన సంకల్పాన్ని మరింత దృఢపరచుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు, మనం ఊహించని ఒకదానిని—సిలువను—హఠాత్తుగా ముఖాముఖి ఎదుర్కొంటాం. క్రైస్తవ జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తున్న అనేకమందిలాగే పేతురు కూడా విజయశీలుడు, అద్భుతాలు చేసేవాడు, ఆదరణనిచ్చేవాడు, జ్ఞానవంతుడు, ప్రేరణనిచ్చేవాడు అయిన యేసునే కోరుకున్నాడు. కానీ యేసు, లోక రక్షణ కొరకు తిరస్కరించబడటానికి, తీవ్రమైన బాధలు అనుభవించడానికి, మరణించడానికి వచ్చినవానిగా పేతురుకు, ఇతర శిష్యులకు తనను తెలియజేశాడు. పేతురు ఆశించింది ఇది కాదు.

సిలువ విషయంలో మనలో ఉండే సంకోచాలనే పేతురు స్పందనలో మనం చూడాలి. చాలా తరచుగా, ఏదైనా కష్టాన్ని, బాధను, తిరస్కారాన్ని, అన్యాయాన్ని లేదా త్యాగం అవసరమయ్యే దేనినైనా ఎదుర్కొన్నప్పుడు మనం ఎదురు తిరుగుతాం—లేదా కనీసం వెనుకాడతాం. పేతురుతో కలిసి, “దేవుడు అలా జరగనీయకుండుగాక!” అని మనమూ అనవచ్చు. ఇతరుల పాపాలు మనకు ఎదురైనప్పుడు, మనం వారిని ఖండించాలనుకుంటాం. వారి పాపాల వల్ల మనం బాధితులమైనప్పుడు, వారిని మందలిస్తాం. మన జీవితాల్లో త్యాగం అవసరమైనప్పుడు, మనం వెనుదిరిగి మరో దారిలో వెళ్లిపోతాం.

“నా వెనుకకు పో, సాతానా!” అంటూ యేసు పేతురును మందలించాడు. సిలువ నుండి వెనుదిరిగే శోధన మనకు కలిగినప్పుడు, మనం చేయవలసిన పరిపూర్ణ ప్రార్థనకు ఒక మాదిరిని ఆ మాటలలో వినాలి. దుష్టుడు త్యాగపూర్వక ప్రేమను ద్వేషిస్తాడు; దానిని తిరస్కరించేలా ఎల్లప్పుడూ మనలను శోధిస్తాడు. ఆ త్యాగం మితిమీరినదని, అన్యాయమైనదని మనతో చెబుతాడు. కాబట్టి త్యాగం అవసరమయ్యే ఏదైనా సిలువను మనం ఎదుర్కొన్నప్పుడు, అది మొదట ఎంత కలవరపరిచేదిగా లేదా కష్టమైనదిగా కనిపించినా, మన ప్రభువుతో కలిసి, “నా వెనుకకు పో, సాతానా!” అని అనాలి. ఆధ్యాత్మిక పోరాటం తప్పక చేయాలి; అలాంటి పోరాటాల సమయంలో సహాయం కోసం పిలువదగినవారిలో ప్రధానదూతలు ఆదర్శప్రాయులు. పేతురుకు అందిన మందలింపు అతనికి నేర్చుకోవడానికి ఒక శక్తివంతమైన అవకాశమైంది. యేసు మాటలు పేతురు హృదయాన్ని గుచ్చాయనడంలో సందేహం చాలా తక్కువే; అయితే అవి అతడు ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మరింత ముందుకు సాగడానికి తోడ్పడే విధంగా గుచ్చాయి.

సిలువ ఎదురైనప్పుడు మిమ్మల్ని వెనుకాడేలా చేసేది ఏమిటి? ఏ రూపంలోని త్యాగపూర్వక ప్రేమను హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించడం మీకు కష్టంగా ఉంటుంది? ఎవరైనా మిమ్మల్ని విమర్శించినప్పుడు మీరు ఎలా స్పందిస్తారు? కోపం తెచ్చుకుని, ఆ వ్యక్తి పాపం గురించే ఆలోచిస్తూ ఉంటారా? లేక ప్రేమతో స్పందించి, ఆ పవిత్ర ప్రేమ మీ కోరికలను, భావోద్వేగాలను, ఆవేశాలను, ఆలోచనలను, క్రియలను నింపేలా కృషి చేస్తారా? యేసు శ్రమల గురించి మనం ధ్యానించినప్పుడు, త్యాగపూర్వక ప్రేమ యొక్క ఆదర్శాలను ఆయన తన జీవితంలో చూపుతున్నాడని గ్రహిస్తాం. ఇక్కడ, రూపాంతరానికి కొద్దిముందు, యేసు మన అపరిపూర్ణతను, మన సంకోచాన్ని, మన జీవితాల్లో సిలువను హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించవలసిన అవసరాన్ని పేతురుకు, మనకు వెల్లడిస్తున్నాడు.

ఈ మందలింపు జరిగిన ఆరు రోజుల తరువాత, యేసు పేతురు, యాకోబు, యోహానులను ఒక ప్రయాణానికి తీసుకువెళ్లారు. ఆరు రోజులపాటు, పేతురు ఆ మందలింపును గురించి ఆలోచించడానికీ, పెద్దలు, ప్రధాన యాజకులు, ధర్మశాస్త్ర బోధకుల చేతిలో తాను అనుభవించబోయే శ్రమలను గురించి యేసు ముందుగా చెప్పిన మాటలను ధ్యానించడానికీ ఆయన అవకాశం ఇచ్చారు. ఈ క్రింది వచనాలు మత్తయి 17:1–8 నుండి తీసుకోబడ్డాయి.

“ఆరు రోజుల తరువాత యేసు పేతురును, యాకోబును, అతని సోదరుడు యోహానును తనతో తీసుకొని, ఏకాంతంగా ఒక ఎత్తైన కొండపైకి నడిపించారు. వారి ఎదుట ఆయన రూపాంతరం చెందారు. ఆయన ముఖం సూర్యునిలా ప్రకాశించింది; ఆయన వస్త్రాలు వెలుగులా తెల్లగా మారాయి. ఇదిగో, మోషే, ఏలీయా ఆయనతో సంభాషిస్తూ వారికి కనిపించారు.” పేతురు యేసే క్రీస్తు అని విశ్వాసాన్ని ప్రకటించడం నుండి, మన ప్రభువు ప్రశంసను పొందడం, ఆయన అనుభవించబోయే శ్రమలను గురించి తెలుసుకోవడం, భయాందోళనలతో స్పందించడం, మందలింపునకు గురికావడం వంటి అనుభవాల గుండా పయనించి, యేసు తనకూ, యాకోబుకూ, యోహానుకూ ఒక ప్రత్యేక వరాన్ని అందించిన ఈ క్షణానికి చేరుకున్నారు.

మొదట, ఈ “ఎత్తైన కొండ”ను మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి ప్రతీకగా చూడాలి. ఎత్తైన కొండ ఎక్కడానికి ఎంతో శ్రమ అవసరమైనట్లే, కృపలోనూ ఆధ్యాత్మిక పరివర్తనలోనూ ఉన్నత స్థాయికి చేరుకోవడానికి కూడా తీవ్రమైన కృషి అవసరం. పవిత్రత వైపు ప్రయాణించడానికి మనం సిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉండాలి. అందుకు దృఢసంకల్పం, పట్టుదల అవసరం. మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మీ దృఢసంకల్పం, పట్టుదల ఎంత లోతుగా ఉన్నాయో ఆలోచించండి.

యేసు ముఖం “సూర్యునిలా ప్రకాశించింది; ఆయన వస్త్రాలు వెలుగులా తెల్లగా మారాయి” అనే వాస్తవం, ఈ ముగ్గురు శిష్యులకు యేసు నిజమైన మహిమలో అతి కొద్ది భాగాన్ని మాత్రమే దర్శించే అవకాశం లభించిందని తెలియజేస్తుంది. ఆవిలా నగరపు పునీత తెరేసా, పునీత సిలువ యోహాను “ఇంద్రియాలకు అనుభూతమయ్యే ఓదార్పులు” లేదా “ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యం” అని పిలిచిన అనుభవాన్ని వారు పొందారు. ఇది ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో తరువాత లభించే పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైన ఓదార్పు కాదు; ఇంద్రియాలు, భావోద్వేగాలు, మనోవేగాల ద్వారా అనుభవించిన ఓదార్పు.

ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని ఈ దశలో, మనం ప్రార్థించేటప్పుడు, ధ్యానించేటప్పుడు “రూపాంతర క్షణాలు” అని పిలవదగిన అనుభవాలను తరచుగా పొందుతుంటాము. మన ప్రభువు పట్ల ఉత్సాహాన్ని, నూతనోత్తేజాన్ని, గాఢమైన ఆసక్తిని మనలో కలిగించే ఈ క్షణాలు ఉదారంగా ప్రసాదించబడిన వరాలు. దేవుడు మనతో మాట్లాడారనీ, మనపట్ల తన ప్రేమను ధృవీకరించారనీ మనకు తెలిసే క్షణాలు ఇవి. ఈ క్షణాలు తరచుగా ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టులను, వాటిని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించేందుకు తోడ్పడే ఓదార్పును అందిస్తాయి.

మీరు ఎప్పుడైనా ప్రార్థనలో గడిపినప్పుడు, ప్రసంగం విన్నప్పుడు లేదా ఆధ్యాత్మిక సాధనలో పాల్గొన్నప్పుడు “పర్వత శిఖరానుభవం” పొందారా? కొన్నిసార్లు ఆ అనుభవాలు ఎంత మధురంగా ఉంటాయంటే, పేతురులాగే మనమూ ఇలా అంటాము: “ప్రభూ, మనం ఇక్కడ ఉండటం మంచిది; నీకు ఇష్టమైతే ఇక్కడ మూడు పర్ణశాలలు వేస్తాను—నీకు ఒకటి, మోషేకు ఒకటి, ఏలీయాకు ఒకటి.” పేతురు ఎంతో ఉత్సాహంతో నిండిపోయి, ఆ మధురమైన అనుభూతులు నిలిచి ఉండాలని కోరుకున్నారు. అప్పుడు పేతురు, మిగిలిన ఇద్దరూ తండ్రి స్వరాన్ని విన్నారు: “ఈయన నా ప్రియ కుమారుడు; ఈయన పట్ల నేను ఎంతో సంతోషిస్తున్నాను; ఈయన మాట వినండి.” అది విని వారు ముఖాలు నేలకు ఆనించి పడిపోయారు; ఆ దర్శనం ముగిసింది.

యేసు తన మహిమను ఇంద్రియాలకు అనుభూతమయ్యే విధంగా—శరీర ఇంద్రియాల ద్వారా—కొద్దిగా ఆస్వాదించే అవకాశాన్ని వారికి ఇచ్చారు. వారు ఆయన మహిమను గ్రహించారు, అనుభవించారు, దానితో ఉక్కిరిబిక్కిరయ్యారు. ఆ తరువాత ఆ అనుభవం ముగిసింది. దానిని ధ్యానించడానికి తమలోనే దాచుకొని వారు కొండ దిగి వచ్చారు.

తరువాత వారి జీవితాల్లో, యేసు సిలువ మరణం, పునరుత్థానం, స్వర్గారోహణం అనంతరం, ఈ శిష్యులు పెంతెకోస్తు రోజున పవిత్రాత్మతో నింపబడి, తమ జీవితాల్లో సిలువను భరించడానికి బలపరచబడ్డారు. వారు సిలువను ఎదుర్కోవలసిన సమయం వచ్చినప్పుడు, ఈ రూపాంతర క్షణం వారికి అంతిమ ఫలితాన్ని గుర్తుచేసి ఉండేది. ప్రతి బాధనూ ప్రేమతో స్వీకరించి, క్రీస్తు సిలువతో ఏకం చేసినప్పుడు, అది కృపలోనూ మహిమలోనూ ముగుస్తుందని వారు గ్రహించి ఉండేవారు.

కృప అనే ఈ ఎత్తైన కొండపైకి మిమ్మల్ని నడిపించమని ప్రధానదూతలను వేడుకోండి. రఫాయేలు తోబీతును నడిపించినట్లే, ఆ అనుభవాలు మన నిత్య మేలుకు దోహదపడతాయని ప్రధానదూతలకు తెలిసినప్పుడు, వారు మనల్ని రూపాంతర క్షణాల్లోకి నడిపిస్తారు. వారి పరిచర్యపై నమ్మకం ఉంచండి; మీకోసం ప్రార్థించమని వారిని వేడుకోండి.

మీరు రూపాంతర ఘట్టాన్ని ధ్యానించేటప్పుడు, మన ప్రభువుతో మీకు కలిగిన బలమైన అంతరంగిక అనుభవాన్ని, ఇంద్రియాలకు అనుభూతమైన అనుభవాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. పరివర్తన కలిగించిన ప్రార్థన, అంతర్దృష్టి, ప్రేరణ, ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యం నిండిన క్షణాలను గుర్తుచేసుకోవడం, మీకు అత్యంత అవసరమైన సమయంలో ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. చివరికి, మనమందరం మన జీవితాల్లో క్రీస్తు సిలువను ఎదుర్కొని, మన ఆత్మల సమస్త శక్తులతో దానిని ఉత్సాహంగా ఆలింగనం చేసుకోవాలి. అటువంటి ఆధ్యాత్మిక బలాన్ని, సద్గుణాన్ని పొందాలంటే, మన కోరికలు, భావోద్వేగాలు కూడా శుద్ధి చెంది దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా పనిచేసేలా, చిన్న చిన్న త్యాగాలు చేయడం, స్వార్థరహిత నిర్ణయాలు తీసుకోవడం మంచివనీ సరైనవనీ తెలుసుకొని ఇప్పుడే ప్రారంభించాలి. ఆ పరివర్తన క్షణం వచ్చేంతవరకు, ఆధ్యాత్మిక మాధుర్య క్షణాలు మనల్ని ప్రోత్సహించడానికీ, సిలువ మేలైనదనీ, దానిని ఆలింగనం చేసుకోవడమే కాక మన ఆత్మల సమస్త శక్తులతో దానిని వెదకాలని మనకు నమ్మకం కలిగించడానికీ తోడ్పడతాయి.

దివ్యసత్ప్రసాద స్థాపన: దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ, ఆరాధనల అవగాహనను మరింత లోతుగా చేసుకోవడం

వేరుగా పేర్కొనకపోతే, ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు మార్కు 14:22–26, RSV-CE నుండి తీసుకోబడ్డాయి.

“వారు భోజనం చేస్తుండగా, ఆయన రొట్టెను తీసుకొని, ఆశీర్వదించి, విరిచి, వారికి ఇస్తూ, ‘తీసుకోండి; ఇది నా శరీరం’ అని అన్నారు. తరువాత ఆయన ఒక పాత్రను తీసుకొని, కృతజ్ఞతలు చెల్లించి, వారికి ఇచ్చారు. వారందరూ దానిలోనిది త్రాగారు. ఆయన వారితో, ‘ఇది అనేకుల కొరకు చిందింపబడుతున్న నా నిబంధన రక్తం. మీతో నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను: దేవుని రాజ్యంలో నేను ద్రాక్షారసాన్ని నూతనంగా త్రాగే ఆ రోజు వరకు మళ్లీ దానిని త్రాగను’ అని అన్నారు.”

ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని ఈ దశకు సంబంధించిన మన ధ్యానాలు పరమ పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాద స్థాపనతో ముగుస్తాయి. యేసు తన అపొస్తలులతో గడిపిన కాలం ముగియడం, మన పరివర్తన మరింత లోతుగా సాగే ప్రక్రియకు ఆరంభం. ఈ ప్రయాణంలో దివ్యసంస్కారాలకంటే ఎక్కువగా మనకు తోడ్పడేది మరేదీ లేదు. దివ్యసత్ప్రసాదం “క్రైస్తవ జీవితానికి మూలం, శిఖరం” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #1324).

క్రైస్తవ జీవితానికి మూలమైన దివ్యసత్ప్రసాదం, మన ప్రభువూ దేవుడూ అయిన క్రీస్తు శరీరరక్తాలను, ఆత్మను, దైవత్వాన్ని మనకు అందిస్తుంది. దివ్యబలిపూజలోని బలియాగంలో పాల్గొనడం ద్వారా, లోక రక్షణ కోసం క్రీస్తు తన జీవితాన్ని తండ్రికి అర్పించిన ఏకైక, నిత్యమైన అర్పణలో మనం పాలుపంచుకుంటాం. దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా, ఆ బలియాగాన్ని మన ఆత్మలలో స్వీకరిస్తాం; తద్వారా పావనపరచే అనుగ్రహం మనలను పరివర్తనచేసి, నిలబెడుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాద మందసంలో లేదా దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనలో ఆయన పవిత్ర సాన్నిధ్యాన్ని ఆరాధించడం ద్వారా, దేవుణ్ణి నిత్యం ఆరాధించే దేవదూతల బృందాలతో మనం ఏకమవుతాం; ఆయన సమృద్ధమైన అనుగ్రహాన్ని స్వీకరించే మన ఆత్మల సామర్థ్యాన్ని విస్తరించుకుంటాం.

క్రైస్తవ జీవితానికి శిఖరమైన క్రీస్తు బలియాగం, మనం ఎలా జీవించాలో చూపించే ఆదర్శమవుతుంది. యేసు తన జీవితాన్ని స్వేచ్ఛగా, సంపూర్ణంగా అర్పించారు; మనమూ అలాగే చేయాలి. ఆయన త్యాగపూరిత ప్రేమను మన జీవితంలో ఆచరిస్తూ, ఇతరుల కొరకు అర్పించబడే ఆయన శరీరంగా మనం మారాలి. అనుగ్రహ పర్వతాన్ని అధిరోహించి, సెరాఫుల మహిమ అనే శిఖరాన్ని చేరుకున్నప్పుడు మనం దీనిని సాధిస్తాం.

యేసు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్థాపించి, తన అపొస్తలులకు మొదటిసారిగా దానిని అందించిన కడరా భోజనం, ఆయన బహిరంగ పరిచర్య పూర్తయిందని సూచిస్తుంది. కడరా భోజనం తరువాత యేసు చేయవలసినదిగా మిగిలింది శ్రమలనుభవించి మరణించడమే; తద్వారా ఆయన పునరుత్థానమై, పరలోకానికి ఆరోహణమై, పవిత్రాత్మను పంపగలుగుతారు.

పవిత్రత అనే మెట్లను అధిరోహించాలంటే, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని ఎప్పటికప్పుడు మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం, విశ్వసించడం, దానిలో పాలుపంచుకోవడం అత్యవసరం. దివ్యబలిపూజకు హాజరయ్యేందుకు అనేక విధానాలు ఉన్నాయి; కానీ సరైన విధానం ఒక్కటే. విశ్రాంతి దినాన్ని పవిత్రంగా ఆచరించకపోతే పాపం చేస్తామనే భయంతో, కర్తవ్య భావనతో మనం హాజరుకావచ్చు. చిన్నప్పటి నుంచీ మనల్ని అలాగే పెంచారు, ఎప్పుడూ అలాగే చేస్తూ వచ్చాం కాబట్టి అలవాటు ప్రకారం వెళ్లవచ్చు. ఆదివారపు విధి ప్రాముఖ్యతను గుర్తించి వెళ్లినా, పరధ్యానంగా ఉంటూ, మనసుపెట్టి పాల్గొనకపోవచ్చు. లేదా, దివ్యబలిపూజలో మన భాగస్వామ్యాన్ని మన దినానికి, వారానికి, జీవితానికి కేంద్రంగా, అత్యంత ముఖ్యమైన ఘడియగా చేసుకోవచ్చు. ఈ చివరిదే మన లక్ష్యం కావాలి.

కడరా భోజనంలో పాల్గొన్నప్పుడు, తాము దేనిలో పాలుపంచుకుంటున్నారో అపొస్తలులు పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నట్లు కనిపించలేదు. ఆ తరువాత, యేసు తోటలో వేదన అనుభవిస్తున్న సమయంలో, ఆయన ప్రార్థిస్తుండగా ఆయనకు అత్యంత సన్నిహితులైన ముగ్గురు శిష్యులు—పేతురు, యాకోబు, యోహాను—నిద్రపోయారు. తాము అప్పుడే స్వీకరించిన దివ్యసత్ప్రసాదంలోని పరివర్తన శక్తిని వారు పూర్తిగా అర్థం చేసుకొని ఉంటే, మన ప్రభువు వేదనలో ఆయనతో పాలుపంచుకుంటూ, గాఢమైన ప్రార్థనలో నిలిచి ఉండేవారు.

మీరు దివ్యబలిపూజకు హాజరైనప్పుడు ఎంత ప్రార్థనాపూర్వకంగా, శ్రద్ధగా ఉంటారు? పరధ్యానంలో పడి, మీ మనసు ఎటో తిరిగేందుకు అనుమతిస్తారా? మన ప్రభువును స్వీకరించాలని, ఆయన తండ్రికి చేసే అర్పణలో పాలుపంచుకోవాలని అంతరంగంలో తపిస్తూ వెళ్తారా? ప్రతిసారీ మీ జీవిత బలియాగాన్ని మన ప్రభువు బలియాగంతో ఏకం చేస్తూ, మీ జీవితాన్ని బలిపీఠంపై ఉంచుతారా?

దివ్యబలిపూజకు హాజరుకావడం, దివ్యబలిపూజలో పాలుపంచుకోవడం ఒకటే కాదు. ఆరాధనా పద్ధతిపై రెండవ వాటికన్ మహాసభ పత్రం ఇలా పేర్కొంటుంది: “ఈ ఆరాధనా వేడుకలలో దేవుని పవిత్ర ప్రజలందరూ సంపూర్ణంగా, క్రియాశీలంగా పాలుపంచుకోవడంలోనే సభ యొక్క అత్యున్నత అభివ్యక్తి ఉందని” విశ్వాసులు “దృఢంగా నమ్మాలి” (సాక్రోసాంక్తుం కొంచిలియుం #41). “సంపూర్ణమైన, క్రియాశీల భాగస్వామ్యం” అంటే ఏమిటి? విశ్వాసులు వాక్య పఠనకర్తలుగా, గాయక బృంద సభ్యులుగా, బలిపీఠ సేవకులుగా తగిన వివిధ ఆరాధనా సేవలను నిర్వర్తించడం ఇందులో భాగం కావచ్చు. అయితే, ప్రధానంగా దీని అర్థం దివ్యబలిపూజ ప్రార్థనలో పూర్తిగా నిమగ్నమయ్యే అంతరంగ భాగస్వామ్యం. మనం దివ్యబలిపూజకు హాజరైనప్పుడు, దివ్యబలిపూజ గురించి మనం ఏమి విశ్వసిస్తున్నామో తెలుసుకోవాలి, తెలుసుకున్నదాన్ని విశ్వసించాలి, విశ్వసించినదాన్ని ఆచరించాలి. పరలోకంలోని వివిధ శ్రేణుల దేవదూతలు ఆలపించే మహిమాన్విత స్తుతిగీతంలో మనం ఏకమవుతున్నప్పుడు, మన సర్వస్వంతో ఆరాధనలో పాలుపంచుకోవాలి.

ఈ విషయంలో మనం ఆచరించగల కొన్ని మార్గాలు ఉన్నాయి. మొదటిగా, మనం దివ్యబలిపూజకు ముందుగానే చేరుకోవచ్చు; మనల్ని మనం సిద్ధం చేసుకోవచ్చు; ఏకాగ్రతతో, ప్రార్థనాపూర్వకంగా, శ్రద్ధగా ఉండవచ్చు; దివ్యబలిపూజ తరువాత కృతజ్ఞతలు అర్పించవచ్చు. అంతేకాక, మన విశ్వాసం పెరిగేలా దివ్యసత్ప్రసాదం గురించి సభ, పునీతులు బోధించిన విషయాలను అధ్యయనం చేస్తూ ముందుగానే సిద్ధపడవచ్చు. దివ్యబలిపూజలో సంపూర్ణంగా, చురుకుగా పాల్గొనడానికి మనల్ని సిద్ధం చేసుకునేందుకు దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధన కూడా ఒక ఆదర్శవంతమైన మార్గం. ప్రతి వారం ఒక గంటపాటు, లేదా మన జీవన పిలుపుకు సంబంధించిన బాధ్యతలు అనుమతిస్తే అంతకన్నా ఎక్కువసేపు, మన ప్రభువును ఆరాధించడం ద్వారా దివ్యసత్ప్రసాదంలో సన్నిహితుడై ఉన్న మన ప్రభువు సమక్షంలో ప్రార్థించే అలవాటును పెంపొందించుకుంటాం. ఆ ప్రార్థనా అలవాటు దివ్యబలిపూజలో ఆయనను పూజించడానికి, ఆరాధించడానికి మనల్ని మరింత సంపూర్ణంగా సంసిద్ధులను చేస్తుంది.

దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించేవారికి అనుగ్రహించబడే పరివర్తన శక్తితోపాటు, దివ్యబలిపూజ అర్పణ స్వయంగా, ఆ అర్పణలో మన భాగస్వామ్యం కూడా సమృద్ధిగా ఫలిస్తాయి. దివ్యబలిపూజ సమయంలో, ఆ కాలక్షణంలో క్రీస్తు రక్తరహిత బలి తండ్రికి అర్పించబడుతుంది. అలా దివ్యబలిపూజ అర్పించబడే ప్రతి కాలక్షణానికీ కృపా పరిపూర్ణత లభిస్తుంది. క్రీస్తు బలి కృపా పరిపూర్ణతను సంపాదిస్తుంది; దివ్యబలిపూజ స్వయంగా కృపా పరిపూర్ణతను ప్రసాదిస్తుంది. ఆత్మలు ఆ కృపను స్వీకరించడానికి ఎంతగా తెరచి ఉంటాయో, అంతగా ఆ కృప వాటిపై కుమ్మరించబడుతుంది. ఎంత ఎక్కువ స్వీకరణ సంసిద్ధత ఉంటే, అంత ఎక్కువ కృప లభిస్తుంది. అయితే, మన పవిత్ర మాత మాత్రమే కృపా పరిపూర్ణతను స్వీకరించడానికి పరిపూర్ణంగా సంసిద్ధురాలై ఉండేది. అందువల్ల, దివ్యబలిపూజలో ఆమె భాగస్వామ్యం, దాని ద్వారా ఆమెలో కలిగిన పరివర్తన పరిపూర్ణమైనవి. ఈ దివ్యసంస్కారంలో నిక్షిప్తమైన కృపను స్వీకరించడానికి మనం ఎంతగా తెరచి ఉంటామో, మన భాగస్వామ్యం, పరివర్తన కూడా అంతగా ఉంటాయి.

క్రీస్తు బలి రక్తరహితంగా తండ్రికి అర్పించబడటంతోపాటు, దివ్యబలిపూజలో మరో అర్పణ కూడా జరుగుతుంది—అది మీ అర్పణ. యాజకుడు ఇలా అంటారని గుర్తు చేసుకోండి: “సహోదరులారా, నా బలియు మీ బలియు సర్వశక్తిమంతుడైన తండ్రి దేవునికి అంగీకారయోగ్యమయ్యేలా ప్రార్థించండి….” “నా బలి” అనేది యాజక అర్పణను, అంటే క్రీస్తు పరిపూర్ణ అర్పణను సూచిస్తుంది. యాజకుడు క్రీస్తు వ్యక్తిగా (క్రీస్తు స్థానంలో) నిలిచి, యేసు నామంలోను, ఆయన వ్యక్తిగాను సిలువపై అర్పించబడిన పరిపూర్ణ బలిని తండ్రికి అర్పిస్తాడు. అర్పణలోని “మీ బలియు” అనే భాగం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనే ప్రతి వ్యక్తి చేసే అర్పణను సూచిస్తుంది. మన ప్రార్థనలను, మన పనులను, మన జీవితాలన్నిటినీ అర్పణగా తీసుకుని, వాటిని క్రీస్తు బలితో, అంటే దివ్యబలిపూజ బలితో ఏకం చేయమని మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం. అలా చేసినప్పుడు, మన బలులు సిలువ పవిత్ర శక్తితో నింపబడి, క్రీస్తులో తండ్రికి అర్పించబడతాయి.

ద్రాక్షారసం ప్రతిష్ఠించబడకముందు, అది ఉన్న పాత్రలో యాజకుడు ఒక నీటిచుక్కను కలుపుతారని కూడా గుర్తు చేసుకోండి. ద్రాక్షారసంతో కలిసిన ఆ ఒక్క చుక్క మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ సూచిస్తుంది: ఆ కానుకలు, మన జీవితాలు సైతం మన ప్రభువైన క్రీస్తు శరీరరక్తాలుగా, ఆత్మగా, దైవత్వంగా పరివర్తన చెంది, ద్రవ్యస్వరూప పరివర్తన పొందబోతున్నాయనే ఎదురుచూపుతో మనం మనల్ని రొట్టె, ద్రాక్షారసాల అర్పణతో ఏకం చేసుకుంటాం. అందువల్ల, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ దివ్యబలిపూజలో మన ప్రార్థనాపూర్వక పరిపూర్ణత అయినప్పటికీ, మనం ఆయనను స్వీకరించడం మాత్రమే కాదు, ముందుగా మనల్ని మనం ఆయనకు సమర్పించుకోవాలి; ఆయన బలితో మనల్ని సంపూర్ణంగా ఏకం చేసుకోవాలి.

దివ్యబలిపూజ గురించి మీరు ఏమి విశ్వసిస్తున్నారు? ఎంత లోతుగా విశ్వసిస్తున్నారు? ఇది నిత్యజీవాహారమని, క్రీస్తు బలియని, పవిత్రతకు అత్యంత శీఘ్రమైన మార్గమని మీరు ఎంత దృఢంగా నమ్ముతున్నారు? ఎందరో పునీతులు దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఉన్న మన ప్రభువు పట్ల గాఢమైన భక్తిని కనబరిచారు. అలాగే ఎందరో పునీతులు ఆరాధన ద్వారా, ఆరాధనా క్రమంలో సంపూర్ణంగా, చురుకుగా పాల్గొనడం ద్వారా, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా పవిత్రతలో ఎదిగారు.

దివ్యబలిపూజ గురించి ఎంతో చెప్పగలిగినా, అది మన జీవితాల్లో ఫలవంతం కావడానికి ప్రధాన ద్వారం ప్రార్థనే. ఈ దివ్యసంస్కార శక్తిని ఎన్నడూ తక్కువగా అంచనా వేయకండి. దీని ద్వారా మన ప్రభువును—ఆయన శరీరాన్ని, రక్తాన్ని, ఆత్మను, దైవత్వాన్ని—స్వీకరించినప్పుడు మీరు క్రీస్తుతో ఏకమవుతారు.

రెండవ దశ సారాంశం: పురోగతి సాధించినవారి శుద్ధీకరణ

ప్రధానదూతల బోధన ద్వారా దైవిక సత్యాలు మనస్సును, హృదయాన్ని మరింత లోతుగా ప్రకాశింపజేయడం ప్రారంభిస్తాయి. ఆత్మ నూతన ఉత్సాహంతో పవిత్ర గ్రంథాన్ని, సభ బోధనలను, పునీతుల జీవితాలను స్వీకరిస్తూ విశ్వాసాన్ని మరింత లోతుగా అధ్యయనం చేయడానికి పూనుకుంటుంది. దైనందిన జీవితంలో దేవుని సాన్నిధ్యంపై పెరుగుతున్న అవగాహన, కృపా కార్యాలను మరింత సున్నితంగా గ్రహించడం, ఘోరపాపపు ప్రమాదం గురించి కొత్త అవగాహన ఈ దశ లక్షణాలు. సిలువను స్వీకరించమనే తొలి ఆహ్వానం అందుతున్నప్పుడు, ఆత్మను బలపరిచే మార్గంగా అనుభూతికి వచ్చే ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులు ప్రారంభమవుతాయి.

ఈ దశకు అవసరమైన కృప ప్రకాశ రహస్యాలలో ఆదర్శరూపంగా కనిపిస్తుంది:

  • యేసు జ్ఞానస్నానం: స్వీయ గుర్తింపు, దివ్యసంస్కార కృపను స్వీకరించడం.
  • కానాలో వివాహం: ఆధ్యాత్మిక ఫలవంతతను అనుభవించడం.
  • దేవుని రాజ్య ప్రకటన, పశ్చాత్తాపానికి పిలుపు: సువార్త ప్రకటించబడుతుంది.
  • దివ్యరూప దర్శనం: ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులను అనుభవించడం.
  • దివ్యసత్ప్రసాద స్థాపన: దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ, ఆరాధన గురించిన అవగాహనను మరింత లోతుగా పెంపొందించుకోవడం.

శుద్ధీకరణ మార్గంలో జ్ఞానప్రకాశం పొందే దశ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ఎంతో ఉత్సాహాన్ని కలిగించే సమయం. ఎందుకంటే ఈ సమయంలో ఎంతో ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల జరుగుతుంది. పవిత్ర లేఖనాలు సజీవంగా అనిపిస్తాయి, ప్రార్థనను నిష్ఠగా ఆచరించడం మొదలవుతుంది, ధ్యానాలు మంచి ఆధ్యాత్మిక ఫలాలను ఇస్తాయి, ఇంద్రియాలకు అనుభవమయ్యే ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యం లభిస్తుంది, కొత్త ఉత్సాహం కలుగుతుంది. ఈ దశలో ప్రధాన దేవదూతలను ప్రార్థించడం ద్వారా, సువార్తా పరిపూర్ణతను మీకు తెలియజేయడంలో వారికున్న ముఖ్యమైన పాత్రను మీరు మరింతగా గుర్తిస్తారు. తద్వారా మీరు దానిని మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకొని, విశ్వాసంతో ప్రతిస్పందించగలుగుతారు.

ఈ దశలో మీ మనస్సు మరింత సంపూర్ణంగా జ్ఞానప్రకాశం పొందుతున్న కొద్దీ, మీ అస్తిత్వాన్ని మరింత పూర్తిగా క్రీస్తులో కనుగొనడం ప్రారంభిస్తారు. మీ గురించి మీకున్న తప్పుడు భావనలకు, లోకసంబంధమైన అభిప్రాయాలకు ప్రాధాన్యం తగ్గిపోతుంది. దేవుడు మీ ఆత్మను ఎలా చూస్తున్నారన్నదే మీ ఏకైక శ్రద్ధగా మారుతుంది. ధనం, ప్రతిష్ఠ వంటి ఇతర లోకసంబంధమైన కోరికలు క్రమంగా తగ్గిపోతాయి; దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలనే తపన పెరుగుతుంది.

ఈ దశలో ప్రార్థన, అధ్యయనం, నైతికంగా మంచి నిర్ణయాల ద్వారా మన ప్రభువుతో మీ పరిచయం మరింతగా పెరుగుతున్న కొద్దీ, మీరు సిలువ వైపు ఆకర్షితులవడం ప్రారంభిస్తారు. అంతరంగిక బాధను అనుభవించడానికి ఆహ్వానం అందుకునే తదుపరి దశకు మీ సిద్ధపాటు, స్వచ్ఛంద ప్రాయశ్చిత్త కార్యాలతోను, ఆత్మనిగ్రహ కార్యాలతోను మొదలవుతుంది.


తరువాత: మూడవ మెట్టు కోసం ధ్యానాలు—పరిపూర్ణ శుద్ధీకరణ: సద్గుణాల మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

విషయ సూచిక

మెత్తని అట్టతో పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – గూగుల్ ప్లే – యాపిల్ బుక్స్ – మరెన్నో!