తెలుగు

నాలుగవ మెట్టు కోసం ధ్యానాలు—జ్ఞానప్రకాశపు ఆరంభ దశ

శక్తులు అనే దేవదూతల బృందపు మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

మన ప్రభువు తన సిలువను మోస్తూ, సిలువ వేయబడుతూ మనకు ఆదర్శంగా చూపిన అంతరంగ శుద్ధీకరణలు, మన సహజ మానవ మేధస్సు గ్రహించగలిగిన, అంగీకరించగలిగిన, అనుసరించగలిగిన స్థాయికి ఎంతో మించినవి. గాఢమైన విశ్వాసంతో జీవించేవారు సైతం, క్రీస్తు తన మానవ ప్రాణాన్ని బలిగా అర్పించినప్పుడు ఆయన ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో జీవించడానికి అవసరమైన అసాధారణమైన పవిత్రతా గాఢతను ఎదుర్కొన్నప్పుడు మొదట్లో కష్టపడతారు. క్రీస్తు ఆత్మార్పణ ప్రేమలోని పవిత్రతను, అగాధాన్ని చూసి మీకు మొదట దిగ్భ్రాంతి కలిగితే ఆశ్చర్యపడకండి. దైవిక జ్ఞానం మన మేధస్సును రూపాంతరం చేసి, మన సంకల్పాలు నిరీక్షణతో ఆ జ్ఞానాన్ని ఎంచుకునేలా చేసే వరకు, పతనమైన మన మానవ స్వభావం అటువంటి ఆత్మార్పణ ప్రేమకు వెంటనే ఎదురుతిరుగుతుంది. ఇది జరిగినప్పుడు మాత్రమే మన కోరికలు, భావోద్వేగాలు ఆ సత్యాలకు అనుగుణంగా మారి, మనలను క్రీస్తు సిలువ రహస్యంలోకి నడిపిస్తాయి.

ఇంతకుముందు మెట్టులో, కొరింథీయులకు పరిశుద్ధ పౌలు చెప్పిన ఈ మాటలను ధ్యానించడం ద్వారా మనం ప్రారంభించాము: “…మేము సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును ప్రకటిస్తున్నాము; ఆయన యూదులకు అడ్డంకి, అన్యజనులకు మూర్ఖత్వం. కాని పిలువబడినవారికి, యూదులైనా గ్రీకులైనా, క్రీస్తు దేవుని శక్తి, దేవుని జ్ఞానం. ఎందుకంటే దేవుని మూర్ఖత్వం మానవుల జ్ఞానంకన్నా జ్ఞానవంతమైనది; దేవుని బలహీనత మానవుల బలంకన్నా బలమైనది” (1 కొరింథీయులు 1:23–25, RSV-CE). ఈ దశలో, మానవ సంకల్పం, కోరికలు, భావోద్వేగాలు సిలువకు అనుగుణంగా మారి, పాపాశ వల్ల కలిగే పతనమైన ప్రతి మానవ ప్రవృత్తి నుండి వైదొలగేలా, మనం సిలువ జ్ఞానాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించాలి. మనం స్వేచ్ఛగా, హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించి, ఆకాంక్షించి, ప్రేమించే మన జ్ఞానంగా సిలువ మారాలి. ఈ దశలో ముందుకు సాగాలంటే, సిలువ ఇకపై మనకు అడ్డంకిగా ఉండకూడదు; దానిని మూర్ఖత్వంగా భావించకూడదు. 

నాలుగవ మెట్టుతో ఆధ్యాత్మికంగా పురోగతి సాధించినవారి జ్ఞానప్రకాశ మార్గం ప్రారంభమవుతుంది. ఇందులో మూడు మెట్లు లేదా దశలు ఉన్నాయి—జ్ఞానప్రకాశపు ఆరంభ దశ, పురోగత దశ, పరిపూర్ణ దశ. దేవదూతల మధ్య త్రయంలో అట్టడుగున ఉన్న శక్తులు అనే బృందాన్ని ఈ దశతో అనుసంధానించడం సమంజసమే; ఈ దశలో పయనించేవారికి వారు సహాయం చేస్తారు. ఈ దశలోకి ప్రవేశించే ఆత్మను సద్గుణం ఇప్పటికే అసాధారణంగా రూపాంతరం చేసింది; పాపంతో మిగిలి ఉన్న చివరి అనుబంధాలను తొలగించుకోవడానికి ఆ ఆత్మ సిద్ధంగా ఉంది.

ఈ దశలోనూ, తదుపరి దశలలోనూ ఒకరు జీవించే పవిత్రతా గాఢతను అర్థం చేసుకోవడం కష్టం. దేవుడు ప్రసాదించే ధ్యాననిష్ఠతో కూడిన జీవితం జ్ఞానప్రకాశ మార్గంలో ప్రారంభమవుతుంది. దైవ రహస్యాలలోకి సంపూర్ణంగా ప్రవేశించడానికి ప్రకృత్యతీతమైన వెలుగు—జ్ఞానప్రకాశం—అవసరం. క్రీస్తు జీవితంలోని భావనలు, ఉదాహరణలు మనకు సహాయపడినప్పటికీ, ఇంత గాఢమైన అంతరంగ రూపాంతరాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకొని, సంపూర్ణంగా స్పందించడానికి ఎంతో లోతైన కృప, దేవదూతలు ప్రసాదించే జ్ఞానప్రకాశం అవసరం.

శక్తులు అనే దేవదూతల బృందంలో యోధ దేవదూతలు ఉంటారు. విశ్వ క్రమాన్ని కాపాడటానికి, దుష్టాత్మలతోనూ పాపానికి దారితీసే శోధనలతోనూ పోరాడే కార్యాలపై ప్రధానాధికారులు వీరిని పంపుతారు. వీరు ప్రతి విధమైన ఆధ్యాత్మిక పోరాటంలో పాల్గొంటారు. ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని ఈ నాలుగవ మెట్టుతో వీరికి ప్రత్యేక సంబంధం ఉంది. ఎందుకంటే ఇక్కడే ఆత్మ మొదటి నిష్క్రియాత్మక శుద్ధీకరణలోకి ప్రవేశిస్తుంది; ఇది పరిశుద్ధ సిలువ యోహాను ‘ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి’ అని పిలిచేదానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది.

ఎఫెసీయులు 6:12ను గుర్తుచేసుకోండి: “ఎందుకంటే మన పోరాటం రక్తమాంసాలతో కాదు, ప్రధానాధికారులతో, శక్తులతో, ప్రస్తుత అంధకారపు లోకపాలకులతో, ఆకాశాలలోని దుష్టాత్మలతో.” ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోనూ శుద్ధీకరణలోనూ ఈ దశను మనం ధ్యానించేటప్పుడు, శక్తులు అనే పవిత్ర దేవదూతల బృందం మన రక్షణకు వస్తుందని గుర్తుంచుకోవాలి. అయితే శక్తుల బృందం నుండి పతనమైన పిశాచాల వర్గం కూడా ఉంది. ఈ స్థాయి పవిత్రతలోకి ప్రవేశించేవారిపై ఒక చివరి శోధనతో దాడి చేయడానికి అవి ఇప్పుడు తమ అసాధారణమైన సహజ సామర్థ్యాలను ఉపయోగిస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ, మన పరీక్షా సమయంలో శక్తులు అనే మంచి దేవదూతల బృందాన్ని ఆశ్రయించినప్పుడు, వారు ఈ పిశాచాలనూ వాటి శోధనలనూ ఓడిస్తారు.

ఇంతకుముందు దశలో—తోటలో యేసు వేదనను, స్తంభానికి కట్టి కొరడాలతో కొట్టబడటాన్ని, ముళ్ల కిరీటం ధరింపజేయబడటాన్ని మనం ధ్యానించినప్పుడు—మన ప్రభువు అసాధారణమైన గాఢ సమర్పణకు ఆదర్శంగా నిలవడాన్ని చూశాము. తనకు ఎదురుకానున్న శ్రమలను ముఖాముఖిగా ఎదుర్కొన్నప్పుడు, ఆయన తన మానవ స్వభావంలో, తన మానవ సంకల్పాన్ని తన దైవ సంకల్పంతోనూ తండ్రి సంకల్పంతోనూ ఏకం చేయడానికి స్వేచ్ఛగా నిర్ణయించుకున్నారు. ఈ విధేయతా కార్యం మనమందరం అలాగే చేయడానికి శక్తినిస్తుంది. ఆయన కొరడాలతో కొట్టబడినప్పుడు, సిలువను స్వీకరించడం వల్ల కలిగే పరిణామాలను ఆయన ఇష్టపూర్వకంగా అంగీకరించడాన్ని మనం చూశాము. ఆయనకు ముళ్ల కిరీటం పెట్టి ఎగతాళి చేసినప్పుడు, ద్వేషానికి బదులుగా ప్రేమను, గర్వానికి బదులుగా వినయాన్ని ఆయన చూపడాన్ని మనం చూస్తాము. ఈ విధంగా యేసు దైవిక జ్ఞానాన్ని, ప్రేమను పరిపూర్ణంగా జీవించి వ్యక్తపరిచారు.

మూడవ దశ నుండి నాలుగవ దశకు జరిగే మార్పు సూక్ష్మమైనదైనా ముఖ్యమైనది. యేసు తన సిలువను మోయడాన్ని, ఆయన సిలువ మరణాన్ని మనం ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, ఆయన అంగీకారం నుండి సంకల్పపూర్వక సమర్పణ వైపు సాగడాన్ని చూడమని మనకు ఆహ్వానం అందుతుంది. ఆయనే స్వయంగా తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “ఎవరూ నా ప్రాణాన్ని నా నుండి తీసుకోరు; నా అంతట నేనే దానిని అర్పిస్తున్నాను. దానిని అర్పించడానికి నాకు అధికారం ఉంది, దానిని తిరిగి పొందడానికి కూడా నాకు అధికారం ఉంది; ఈ ఆజ్ఞను నేను నా తండ్రి నుండి పొందాను” (యోహాను 10:18 RSV-CE). యేసు తన సిలువను ఎత్తుకున్నది బలవంతం వల్ల కాదు; తానే సంకల్పించి, తన సొంత శక్తితో, అధికారంతో అలా చేశారు. సిలువపై మరణిస్తూ, బలిగా అర్పించబడే దేవుని గొర్రెపిల్లగా తన ప్రాణాన్ని స్వేచ్ఛగా దానమిచ్చే కార్యానికి మానవ రూపంలో పరిపూర్ణ వ్యక్తీకరణనిచ్చారు.

ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలో ఈ దశ ఎంతో బాధాకరమైనది. ఇంద్రియాల అంధకార రాత్రిలో ప్రార్థన చేసేటప్పుడు అనుభవించే అంతరంగ శుష్కతే దీనికి ప్రధాన కారణం. మన ప్రభువు నిస్వార్థ బలియాగాన్ని అనుకరించేవారు అప్పటికే అలవాటుగా మారిన ప్రతి పాపం నుండి శుద్ధి పొంది ఉంటారు. వారు నిరంతరం దేవుణ్ణి, ఆయన చిత్తాన్ని ఎంచుకుంటూ, ఆయన కోసమే జీవిస్తుంటారు. అయితే, పవిత్రతలో ఇంతటి ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్న వారిలో కూడా తొలగించవలసిన కొన్ని చివరి ఆధ్యాత్మిక మమకారాలు ఇంకా ఉంటాయి. ముఖ్యంగా, ఈ దశలోకి ప్రవేశించే ఆత్మలో ఏడు ప్రధాన పాపాలు మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలో ఇంకా ఉన్నాయని సిలువ యోహాను గారు గుర్తిస్తారు. ఆ పాపాల పట్ల మిగిలి ఉన్న మమకారాలను, ఆధ్యాత్మిక అపరిపూర్ణతలను జయించే మార్గానికి యేసు సిలువ మరణం మనకు పరిపూర్ణ ఆదర్శంగా నిలుస్తుంది. మంచి ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులు తగ్గిపోతున్న కొద్దీ, దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే శుద్ధీకరణ కృపతో ఆత్మ సహకరిస్తూ, తన సంకల్పంతో చేసే నిర్ణయం ద్వారా ఆ ఆధ్యాత్మిక అనుభూతుల పట్ల మమకారాన్ని అధిగమిస్తుంది.

ఈ స్థితిలో పొందే కృప “నిష్క్రియాత్మక” కృప. అంటే, దేవుడు ఆత్మను తన ఆధీనంలోకి తీసుకొని, అది తనంతట తాను సాధించలేని చివరి శుద్ధీకరణలను పూర్తి చేస్తారు. శుద్ధీకరణాత్మక ధ్యానదర్శన ప్రార్థన ప్రధాన ప్రార్థనా రూపంగా ఉంటుంది. ఇది దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే ప్రార్థన; ధ్యానదర్శన జీవితానికి ఆరంభం. పునీత తెరేసా గారు ఈ దశను “అద్భుతమైన ఒక కొత్త ప్రపంచం”గా వర్ణిస్తారు. శుద్ధీకరణ బాధాకరమైనదే అయినా, అది ఆత్మను విముక్తం చేసి, కారుణ్య ప్రవాహాన్ని స్వీకరించడానికి తెరుస్తుంది. దేవుడు ఆత్మను దాని అంతరంగంలోకి ఆకర్షించి, పవిత్రత మార్గంలో దాని అడుగులను నిలిపినప్పుడు, మన సొంత ప్రయత్నమేదీ లేకుండానే నిష్క్రియాత్మక అంతరంగ ఏకాగ్రత మొదలవుతుంది. నిశ్శబ్దంలో దేవునితో కొద్దిసేపు ఆధ్యాత్మిక ఐక్యతలోకి ఆకర్షించబడినప్పుడు, ఆత్మ ప్రశాంతతా ప్రార్థనను కూడా అనుభవిస్తుంది. భావనలకు, మానవ ఆలోచనలకు అతీతుడైన దేవుని లోతైన సారస్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడం మొదలయ్యే కొద్దీ, భావనల ఆధారంగా చేసే ధ్యానాల ప్రాముఖ్యత తగ్గడం ప్రారంభమవుతుంది. ఆత్మ తనను తాను మానవ దృష్టితో కంటే దేవుని దృష్టితో ఎక్కువగా చూసుకుంటూ, వినయంలోనూ ఆత్మపరిజ్ఞానంలోనూ కొత్త లోతును పొందుతుంది.

యేసు తన సిలువను, సిలువ మరణాన్ని సంకల్పపూర్వకంగా స్వీకరించడంలో ఎలా ఆదర్శంగా నిలిచారో మీరు ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, మన ప్రభువును అనుకరించగలిగేలా మీకు సహాయం చేయమని శక్తులు అనే దేవదూతల గణాన్ని వేడుకోండి. మనం త్యాగపూరిత ప్రేమలో పరిపూర్ణతకు చేరువవుతున్నప్పుడు తీవ్రమైన ఆధ్యాత్మిక పోరాటం జరుగుతుందని ఈ యోధ దేవదూతల పరిచర్య మనకు నేర్పుతుంది. ఒక పవిత్ర ఆత్మ ఇంత లోతైన శుద్ధీకరణలోకి ప్రవేశించడాన్ని చూసినప్పుడు, దుష్టాత్మలు అసూయతో నిండిపోయి, ఆధ్యాత్మిక పురోగతిని అడ్డుకోవడానికి చివరి ప్రయత్నంగా దాడి చేస్తాయి. ఈ చివరి శోధన గురించి శక్తులు అనే దేవదూతలకు పూర్తిగా తెలుసు; వారు మీతో కలిసి, మీ కోసం పోరాడతారు. వారిని నమ్మండి, వారిని వేడుకోండి, వారిపై ఆధారపడండి. వారి దేవదూతల పరిచర్యతో మనం సహకరించగలిగితే, మన జీవితాలలో ఈ లోతైన శుద్ధీకరణ విజయం సాధిస్తుందనే భరోసా మనకు ఉంటుంది.

మొదటి భాగంలోని ఆరవ, ఎనిమిదవ అధ్యాయాలలో మరింత వివరంగా చెప్పినట్లుగా, అలవాటుగా మారిన పాపాలను, మమకారాలను ఇంద్రియ స్థాయిలో చివరిసారిగా శుద్ధి చేసే ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి గురించి సిలువ యోహాను గారి బోధన ఈ దశకు అనుగుణంగా ఉంటుంది. అవిలా పునీత తెరేసా గారు వివరించిన నాలుగవ నివాసాలలో, ప్రశాంతతా ప్రార్థనతోపాటు నిష్క్రియాత్మక అంతరంగ ఏకాగ్రత, దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే ధ్యానదర్శన కృప యొక్క తొలి అనుభవాలు మొదలవుతాయి. పునీత బొనవెంతురా గారు ఈ దశకు “క్రమబద్ధీకరణ”ను నిర్దేశిస్తారు—అలవాటుగా మారిన పాపాలు, పాపం పట్ల మమకారాలు తొలగిపోతున్న కొద్దీ నైతిక, ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో క్రమం, క్రమశిక్షణ స్థిరపడతాయి.

సిలువను మోయడం: త్యాగపూరిత ప్రేమచే ప్రేరేపితం

వేరుగా పేర్కొన్న చోట తప్ప, ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు లూకా 23:26–31, RSV-CE నుండి తీసుకోబడ్డాయి

“వారు ఆయనను తీసుకువెళ్తుండగా, పల్లె నుండి వస్తున్న కురేనే ప్రాంతానికి చెందిన సీమోను అనే వ్యక్తిని పట్టుకొని, యేసు వెనుక సిలువను మోసేలా దానిని అతనిపై ఉంచారు. పెద్ద జనసమూహం, ఆయన కోసం విలపిస్తూ రోదిస్తున్న స్త్రీలు ఆయనను అనుసరించారు. అయితే యేసు వారి వైపు తిరిగి ఇలా అన్నారు: ‘యెరూషలేము కుమార్తెలారా, నా కోసం ఏడవకండి; మీ కోసం, మీ పిల్లల కోసం ఏడవండి. ఇదిగో, “గొడ్రాళ్లు, ఎన్నడూ ప్రసవించని గర్భాలు, ఎన్నడూ పాలివ్వని స్తనాలు ధన్యమైనవి!” అని ప్రజలు అనే రోజులు వస్తున్నాయి. అప్పుడు వారు పర్వతాలతో, “మాపై పడండి” అనీ, కొండలతో, “మమ్మల్ని కప్పివేయండి” అనీ చెప్పడం ప్రారంభిస్తారు. ఎందుకంటే చెక్క పచ్చిగా ఉన్నప్పుడే వారు ఇలా చేస్తే, అది ఎండిపోయినప్పుడు ఏమి జరుగుతుంది?’”

“వారు ఆయనను తీసుకువెళ్తుండగా…” సైనికులు యేసును బలవంతంగా ఆయన సిలువను మోయించినట్లు కనిపించినా, మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక వాస్తవం ఏమిటంటే, నడిపిస్తున్నది యేసే. “వెంటనే సిలువను ఎత్తుకో!” అని సైనికులు ఆయనపై కేకలు వేయడాన్ని మనం ఊహించవచ్చు. నిజానికి, వారు ఈ మాట అనకముందే యేసుకు ఒకే ధ్యాస, ఒకే సంకల్పం, ఒకే లక్ష్యం ఉన్నాయి. తన సిలువను ఎత్తుకోమని ఆయనకు చెప్పకముందే, ఆయన దానివైపు తొలి అడుగు వేస్తున్నట్లు మనం ప్రార్థనాపూర్వకంగా ఊహించవచ్చు. కొరడా దెబ్బలవల్ల ఆయన దేహమంతా చీలిన గాయాలతో, కమిలిన దెబ్బలతో నిండిపోయి, రక్తం కోల్పోవడం వల్ల బలహీనపడినా, ఆయన దివ్య ఆత్మ ఆయనను సిలువవైపు నడిపించింది. ఏమాత్రం సంకోచం లేదు. ఆయన తన సిలువను అంగీకరించవలసిన అవసరం రాలేదు; ఆయనే తన సిలువను ఎంచుకున్నారు. యేసును తన బలియాగంవైపు నడిపించిన దివ్యప్రేమ, ఆయన పవిత్ర దేహం అనుభవించిన బాధను మించిపోయింది. యేసు పూర్తిగా పరిస్థితిని తన ఆధీనంలో ఉంచుకున్నారు. లెక్కలేనన్ని దేవదూతల సమూహాలు చూస్తూ, ఒక్క ఆజ్ఞ రాగానే జోక్యం చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాయి. అయితే ఆ ఆజ్ఞ రాదని వారికి తెలుసు; ఈ క్షణానికి నడిపించిన దివ్యజ్ఞానంలో వారు ఆనందించారు. తమ దేవుడు మానవజాతిని రక్షిస్తున్నారని వారికి తెలుసు. వారు అత్యంత ప్రేమభక్తులతో ఈ పవిత్ర బలియాగాన్ని తిలకించారు.

యేసు తన సిలువను మోయడం మనకు అందుతున్న ఒక గాఢమైన ఆహ్వానాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అంతకుముందు ధ్యానించిన, స్తంభానికి కట్టబడి కొరడాలతో కొట్టబడటం, ముళ్లకిరీటం ధరింపజేయబడటం అనే మర్మాలు, అన్యాయానికి ప్రేమతో ప్రతిస్పందించాలని, ప్రతి అన్యాయాన్నీ కృపకు మూలంగా మార్చాలని దేవుడు మనల్ని ఆహ్వానిస్తున్నారని వెల్లడించాయి. ఇప్పుడు అంతకన్నా లోతైన విషయం వెల్లడవుతోంది. యేసు ఇక అన్యాయాన్ని ప్రేమతో సహించి అంగీకరించడం మాత్రమే కాక, త్యాగపూరితమైన ప్రేమవైపు స్వచ్ఛందంగా అడుగులు వేస్తున్నారు. సిలువను మోయడం అనేది యేసుకు ఇతరులు చేసిన కార్యం కంటే, యేసు మనకోసం చేసిన కార్యమే. మనకు ఎదురయ్యే అన్యాయాలను లేదా బాధలను మాత్రమే చూడకుండా, వాటికి ఆవల ఉన్న మరింత గొప్ప విషయంపై—త్యాగపూరితమైన ప్రేమతో ఇతరుల కోసం మన ప్రాణాలను అర్పించడంపై—దృష్టి నిలిపినప్పుడు, మన ప్రభువును అనుసరిస్తూ ఆయన జీవితంలోని ఈ లోతైన మర్మంలో పాలుపంచుకుంటాం. మనం ఇలా చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు, అసంఖ్యాక దుష్టాత్మలు అసూయతో, భయంతో మనపై దాడి చేస్తాయని నిశ్చయంగా తెలుసుకోవచ్చు. పైకి కనిపించే “అన్యాయం” గురించి, “సిలువ యొక్క అవివేకం” గురించి అబద్ధాలు చెబుతూ మన దృష్టిని ఆకర్షించడానికి అవి ప్రయత్నిస్తాయి. వాటి మాట వినకండి. మన ప్రభువుతో కలిసి మీ సిలువను మోసే శక్తి మీకు కలిగేలా, పోరాడటానికి పరలోక శక్తులను వేడుకోండి.

సిలువ మనలో ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలోకి వస్తుంది, అయితే వేర్వేరు రూపాల్లో వస్తుంది. ఇతరుల పాపాలు, శారీరక అనారోగ్యాలు, నిరుపేదరికం లేదా తమ అదుపులో లేని ఇతర బాధాకర పరిస్థితుల వల్ల కొందరు భారమైన బరువులను మోస్తుండగా, మరికొందరు స్పష్టంగా కనిపించే బాధలేమీ లేకుండా, తులనాత్మకంగా సౌకర్యవంతమైన జీవితాలను గడుపుతారు. మనం ఎలాంటి భారాలు మోస్తున్నా, లేదా భారాలేవీ లేకున్నా, ఉద్దేశపూర్వకంగా త్యాగపూరిత జీవితాన్ని గడపడం ద్వారా సిలువను మోయాలని మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఆహ్వానం అందుతోంది. అంటే, మన దృష్టిని మన మీద నుంచి, మన భారాల మీద నుంచి, సౌకర్యాల మీద నుంచి మరల్చి, ఇతరుల మేలు కోసం నిస్వార్థంగా వారికి ఏ విధంగా సేవ చేయగలమో ఆ మార్గాలపై నిలపాలి.

మనం అందించవలసిన “మేలు” అంటే, వారి నిత్యరక్షణకు తోడ్పడే ఏదైనా, ప్రతిదీ. క్రీస్తు దివ్యప్రేమచే ప్రేరేపితమయ్యే ఆత్మలుగా మనం సేవ చేయాలి, క్షమించాలి, ఇతరుల బాధలను అర్థం చేసుకుని స్పందించాలి, ప్రార్థించాలి, మన సౌకర్యాన్ని దాటి శ్రమ తీసుకోవాలి, ప్రేమతో మనం చేయగలిగినదంతా చేయాలి. మనం త్యాగపూరిత ప్రేమను మాత్రమే ఎంచుకుని, దుష్టాత్మల ప్రతి మోసాన్నీ తిరస్కరించాలి. మనం అలా చేసినప్పుడు, భౌతిక సంపదలతో ఆశీర్వదించబడినవారు లేదా జీవితంలో పైకి కనిపించే భారాలేవీ లేనివారు కూడా క్రీస్తు సిలువలో పాలుపంచుకుంటారు. యేసు సిలువ మొదట అంగీకారాన్ని, సహనాన్ని చూపింది. అయితే తనకు కలిగే మూల్యాన్ని లెక్కించకుండా, ఆ నిస్వార్థ కార్యం ద్వారా తాను ప్రసాదించగల అనంతమైన పుణ్యఫలాలపై మాత్రమే దృష్టి నిలిపి, ప్రేమించడానికి, మన రక్షణ కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించడానికి ఆయన ప్రేరేపించబడటంలోనే సిలువ యొక్క పరిపూర్ణ స్వరూపం వెల్లడవుతుంది.

“…వారు పల్లె ప్రాంతం నుంచి వస్తున్న కురేనెకు చెందిన సీమోను అనే వ్యక్తిని పట్టుకుని, యేసు వెనుక సిలువను మోసుకెళ్లడానికి దానిని అతనిపై ఉంచారు.” దివ్యశక్తితో యేసు తన సిలువను ఒంటరిగానే మోయగలిగేవారు. తన సిలువను మోయడంలో సహాయపడటానికి సీమోనును అనుమతించడం మన ప్రభువు చూపిన అత్యంత గొప్ప ఔదార్య కార్యం; సీమోను దానిని బట్టి ఎప్పటికీ ఘనతను పొందుతాడు. యేసు సిలువను మోయడం ద్వారా సీమోను నిజానికి తన సొంత సిలువనే మోస్తున్నాడు. మనందరిలాగే, సీమోను కూడా యేసు బాధలు అనుభవించి మరణించడానికి కారణమే. యేసు మరణమే మన రక్షణకు మూలం. ఆ క్షణంలో సీమోను దానిని గ్రహించి ఉండకపోయినా, తనకు అర్థం కాని ఆ కార్యాన్ని చేయడానికి ఏదో అతనిని ప్రేరేపించింది.

మనల్ని మనం సీమోనుగా చూసుకోవాలి. మన ప్రభువు సిలువను మన సిలువగా చూడాలి. క్రీస్తు పరిపూర్ణుడు కాబట్టి, ఆయన జీవితంలో మాత్రమే సిలువ “అన్యాయం” అవుతుంది. ఆయన ఎవరికోసం బాధలు అనుభవించారో, ఆ దోషులం మనమే. యేసు సిలువ ద్వారా సాధించిన విమోచనలో మనం పాలుపంచుకోవాలనుకుంటే, ఏమాత్రం సంకోచించకుండా, కృతజ్ఞతతో, మన ఆత్మలలోకి ప్రసాదించబడిన దివ్యశక్తితో దానిని మోయాలి. అలా చేయడం పరిశుద్ధత యొక్క ఉన్నత శిఖరాలవైపు సాగే మన ప్రయాణాల్లో మనకు ఊహించలేనంతగా సహాయపడటమే కాక, మనం ఎవరికి సేవ చేయడానికి పంపబడ్డామో వారి రక్షణకు కూడా ఎంతో మేలు చేస్తుంది.

“ప్రజల గొప్ప సమూహమూ, ఆయన కోసం విలపిస్తూ రోదిస్తున్న స్త్రీలూ ఆయనను వెంబడించారు.” యేసును వెంబడించిన పవిత్ర స్త్రీలలో ఆయన తల్లి కూడా ఉన్నారు. వారందరిలో ఆమె అంతరంగ భావాలు విశిష్టమైనవిగా, పరిపూర్ణమైనవిగా ఉన్నాయి. ఊహించగలిగినంత గాఢమైన పవిత్ర దుఃఖం ఆమె నిర్మల హృదయాన్ని ఛేదించినా, ఆమెలో నిరాశ లేదు. ఆమె యేసు శ్రమలను పరిపూర్ణ ప్రేమతో ఎదుర్కొన్నారు. కృపా పరిపూర్ణతవల్ల, తన కుమారుడు చేస్తున్నది తండ్రి చిత్తమని ఆమెకు తెలుసు. ఆమె దానికి సమ్మతించి, తన కుమారునితో ఏకమై, ఆయన తన సిలువను మోయాలని పరిపూర్ణంగా కోరుకున్నారు. స్వచ్ఛమైన ప్రేమతో ఎదుర్కొన్న ఆయన శ్రమలు, విమోచన అవసరమైన ప్రతి ఒక్కరికీ కారుణ్యాన్ని అందించాయి. ఆమె తన కుమారుని శ్రమలు ఆగిపోవాలని కాక, అవి పరిపూర్ణం కావాలని ఆకాంక్షించారు. తన ఆధ్యాత్మిక సంతానమంతా తన కుమారుని శ్రమలలో ఆయనతో ఏకమవ్వాలని, అందరూ పునరుత్థానంలో పాలుపొందేలా ఆయనతో నడిచి, ఆయనతో మరణించాలని ఆమె ఆశించారు. దయ్యపు అబద్ధాలకు ఆమెపై ఎలాంటి అధికారం లేదు. ఆమెకు తెలిసింది సత్యం మాత్రమే; ఆ సత్యమే తన కుమారునితో కలిసి ఆయన సిలువను మోస్తూ, ఆయనవలె ప్రేమించే స్వేచ్ఛను ఆమెలో నిలిపింది.

“యెరూషలేము కుమార్తెలారా, నా కోసం ఏడవకండి; మీ కోసం, మీ పిల్లల కోసం ఏడవండి.” నిరాశ, అయోమయం వల్ల కన్నీరు కార్చుతున్న వారిని యేసు మందలించి, వారి దుఃఖాన్ని సరైన దిశకు మళ్లించారు. నిజమైన దుఃఖం పాపానికి ప్రతిస్పందనగా కలుగుతుంది. యేసు మరణం పరిపూర్ణ ప్రేమతో చేసిన కార్యం. ఆయన సిలువ మరణం గురించి దుఃఖించడం అటువంటి భావాలను తప్పు దిశలో మళ్లించడమే. వారి దుఃఖం వారి సొంత పాపాల వైపూ, వారి పిల్లల పాపాల వైపూ, తన బలి అవసరమైన వారందరి వైపూ మళ్లాలని యేసు కోరుకున్నారు. ఆ పవిత్ర స్త్రీలు తన బలిలో తనతో ఏకమవ్వాలని, తన వెంట ఉండాలని, తమ ఆత్మలూ తమ పిల్లల ఆత్మలూ తన శ్రమలవల్ల సాధ్యమైన శుద్ధీకరణకు తెరచుకుని ఉంటాయనే ఆశతో తన బలిని కోరుకోవాలని యేసు ఆశించారు. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, తన సిలువను మోస్తూ యేసు వారి ఆత్మలలో ఆధ్యాత్మిక పోరాటం చేస్తున్నారు.

పిలాతు ఆయనకు శిక్ష విధించిన హేరోదు రాజభవనం నుండి, ఆయన మరణించిన కల్వరి కొండ వరకు యేసు నడిచిన దూరం అర మైలు కంటే కొంచెం తక్కువ. పవిత్ర గ్రంథంలో నమోదు కాకపోయినా, ఆ చివరి ప్రయాణంలోని ఇతర పవిత్ర క్షణాలను సంప్రదాయం, ముఖ్యంగా సిలువ మార్గంలోని స్థలాల ద్వారా, మనకు అందించింది. కల్వరి మార్గంలో యేసు తన తల్లిని కలుసుకున్నారు, మూడుసార్లు పడిపోయారు; వెరోనిక ప్రేమతో తన మేలిముసుగుతో ఆయన ముఖాన్ని తుడిచారు. ఆ మేలిముసుగుపై మన ప్రభువు తన ముఖముద్రను వదిలారు. ఆ పవిత్ర కలయికలతోపాటు, ఆయన నడుస్తున్నప్పుడు జరిగిన మరెన్నో కలయికలను మనం ఊహించుకోగలం మాత్రమే.

మన ప్రభువు చివరి పవిత్ర ప్రయాణాన్ని మీరు ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, ఆయన సిలువను మోయడాన్ని మన ధన్యమాత దృష్టితో చూడండి. జరుగుతున్నదేమిటో ఆమెకు విశిష్టమైన రీతిలో తెలుసు; ఇది తన కుమారుని దౌత్యానికి పరాకాష్ఠ అని ఆమె అర్థం చేసుకున్నారు. ఆమె నిర్మల హృదయం ప్రేమవల్ల కలిగే అత్యంత తీవ్రమైన వేదనలను భరిస్తూనే, తన సంతానమందరి పాపాలను ఆయన బలి శుద్ధి చేయాలని కోరుకుంటూ, ఆ బలిని ఆమె ఆకాంక్షించారు. మన జీవితాలలో మనం మోసే సిలువ పట్ల మన స్పందన కూడా ఇలాగే ఉండాలి. 

స్వచ్ఛమైన విశ్వాసం, ఆశ, ప్రేమలతో సిలువను ఎదుర్కోవడానికి మన ఆత్మలు సంపూర్ణంగా శుద్ధి కావాలి. మన తరఫున యుద్ధం చేయడానికి శక్తులనే దేవదూతలు మనకు అవసరం. మనం పిలువబడిన ఈ గాఢమైన ప్రేమకు, లోతైన ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతతోపాటు అలవాటుగా మారిన ప్రతి పాపం నుండి, దయ్యపు ప్రతి మోసం నుండి విముక్తి అవసరం. పరలోక శక్తులను ప్రార్థించండి; వారి సహాయంపై ఆధారపడండి.

నిరాశ, అయోమయం, వెనుకంజ లేదా ప్రతిఘటనకు బదులుగా, మన ప్రభువుతో కలిసి మన జీవితాలను బలిగా సమర్పించుకోవాలని, విమోచన పట్ల ప్రేమపూర్వకమైన ఆశతో ప్రతి భారాన్ని మోయాలని, మనం భరించేదంతా ఆయన శ్రమలతో ఏకం చేయాలని మనం ఎంచుకోవాలి. విశ్వాస దృష్టితో, ప్రేమతో జ్వలించే హృదయాలతో మన జీవితాలలో ఆయనతో నడవడానికి అవసరమైన ప్రతి కృప మనకు అనుగ్రహించబడుతుంది. తద్వారా అలవాటుగా మారిన ప్రతి పాపం నుండి విముక్తి పొంది, మన జీవిత బలిలో మిగిలేది ప్రేమ మాత్రమే అవుతుంది. ఆయన తన సిలువను మోస్తున్నప్పుడు దైవికంగా ఆరంభమైన స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, ఆయన మరణించినప్పుడు దైవికంగా పరిపూర్ణమవుతుంది. మన ప్రభువుతో కలిసి ప్రతి సిలువనూ మోయండి. అప్పుడు, ఆయన సిలువపై మరణిస్తూ జీవించి చూపిన త్యాగపూరిత ప్రేమ వైపు మీరు కూడా నడిపించబడతారు.

సిలువ మరణం: ఇంద్రియాల అంధకార రాత్రిని పూర్తి చేయడం

ఈ ధ్యానంలోని ఉటంకింపులు ఆర్‌ఎస్‌వి-సిఇ అనువాదం నుండి తీసుకోబడ్డాయి

“అప్పుడు వారు యేసును తీసుకువెళ్లారు. ఆయన తన సిలువను తానే మోసుకుంటూ, కపాల స్థలమని పిలువబడే చోటికి వెళ్లారు. దానిని హీబ్రూ భాషలో గొల్గొతా అంటారు. అక్కడ వారు ఆయనను సిలువ వేశారు. ఆయనతోపాటు మరొక ఇద్దరిని, చెరొక వైపున సిలువ వేశారు; మధ్యలో యేసు ఉన్నారు” (యోహాను 19:17–18). 

యేసు ఘడియ వచ్చింది. ఆయన సిలువ అనే తన సింహాసనాన్ని అధిరోహించి, అక్కడి నుండి దైవప్రేమ, జ్ఞానం, శక్తి యొక్క పరిపూర్ణతను వెల్లడించారు. ఆయన మూడు గంటలపాటు సిలువపై ఉన్నారు—మూడు అనేది పరిపూర్ణతకు చిహ్నం. ఆ సమయంలో ఆయన పలికిన చివరి ఏడు దివ్యవచనాలను పవిత్ర గ్రంథం నమోదు చేసింది. వీటిని సంప్రదాయంగా యేసు “చివరి ఏడు వచనాలు” అని పిలుస్తారు. ఈ “వచనాలలో” ప్రతి ఒక్కటీ యేసు ప్రేమ గురించి, ఆయన దౌత్యం పరిపూర్ణం కావడం గురించి అసాధారణమైన అంతర్దృష్టిని అందిస్తుంది.

ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రికి అనుగుణమైన ఈ దశలో, ఏడు ప్రధాన పాపాల ఆధ్యాత్మిక రూపాలనుంచి ఆత్మ నిష్క్రియాత్మకంగా శుద్ధి చేయబడుతుందని సిలువ యోహాను గారు బోధిస్తారు. బాహ్య ప్రవర్తనలో ఈ పాపాలను ఇప్పటికే జయించడం జరిగింది. అయితే వాటిపట్ల అంతరంగంలో మిగిలి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక మమకారాన్ని, శుద్ధిచేసే ధ్యానచింతన ద్వారా, దైవదూతల ఆధ్యాత్మిక పోరాటం ద్వారా దైవకృప మాత్రమే తొలగించగలదు. ఈ ఏడు ప్రధాన పాపాలను వాటి ఆధ్యాత్మిక రూపాలలో మనం ఎలా జయించగలమో యేసు పలికిన చివరి ఏడు మాటలు లోతుగా తెలియజేస్తాయి.

“తండ్రీ, వీరిని క్షమించు; తాము ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు” (లూకా 23:34). యేసు తన అత్యంత తీవ్రమైన శ్రమల మధ్య తనను హింసించేవారిని క్షమించారు. అలా చేయడం సరైనది కాబట్టి కేవలం బుద్ధిపూర్వకంగానే కాక, తన మానవ ఆత్మలోని ప్రతి భావోద్వేగంతో, ప్రతి కోరికతో, ప్రతి మానవ సహజ వాంఛతో ఆయన వారిని క్షమించారు. మనలో చాలామందికి అలా చేయడం ఎన్నటికీ సాధ్యంకాని పరిస్థితిలో, యేసు మానవ ఆత్మ అంతా కారుణ్యాన్ని, క్షమాపణను పరిపూర్ణంగా వ్యక్తపరిచింది.

ఈ దశలో ఆత్మలు ఎదుర్కొనే పైశాచిక ప్రలోభాలలో ఒకటి, మనల్ని గాయపరిచినవారిపట్ల సంపూర్ణ కారుణ్యం చూపకుండా ఉండటం. సాధారణ అవగాహన, సహజమైన మానవ హేతుబుద్ధి మాత్రమే గ్రహించగలిగిన దానిని కారుణ్యం మించిపోతుంది. కారుణ్యంలోని జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకునేలా మన హేతుబుద్ధిని దైవిక వెలుగు మాత్రమే మార్చగలదు. పైశాచిక శక్తుల అబద్ధాలను తిరస్కరించి, ఈ ప్రలోభాన్ని జయించడానికి శక్తులనే దైవదూతలను ఆశ్రయించండి.

క్రీస్తు శ్రమలలో పాలుపంచుకోవాలని, అవి మనలో కలిగించే శుద్ధీకరణను అనుభవించాలని మనం కోరుకుంటే, మనం పూర్తిగా క్షమించడం మాత్రమే కాదు, మన అస్తిత్వంలోని ప్రతి భాగాన్ని దేవుని కారుణ్యం ఆవరించడానికి అనుమతించాలి. దీనివల్ల మనం కోపమనే పాపాన్ని జయించగలగడమే కాకుండా, మనలోని కోపం, అసహనాల ఆధ్యాత్మిక రూపాలన్నీ కూడా తొలగిపోతాయి.

ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ఎంతో పురోగతి సాధించిన ఆత్మ ప్రార్థనలో శుష్కతను అనుభవించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఆ శుష్కత దేవుడు ఇచ్చే వరం. ఎందుకంటే అంతరంగ ఓదార్పులు లేకుండానే దేవుణ్ణి ప్రేమించమని అది ఆత్మను ఆహ్వానిస్తుంది. అయితే శుద్ధిచేసే ఈ శుష్కతను—ఈ అంధకార రాత్రిని—మొదటిసారి అనుభవించినప్పుడు, ఆత్మ కలత చెంది, నిరాశకు లోనై, ఆహ్లాదకరమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులు తిరిగి రావాలని కోరుకుంటుంది. ఇదే ఆధ్యాత్మిక కోపం. యేసు తనను హింసించినవారిని క్షమించడం ద్వారా కోపమనే పాపాన్ని జయించారు. తద్వారా ఆ పాపపు ఈ ఆధ్యాత్మిక రూపాన్ని కూడా జయించడం మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ సాధ్యమయ్యేలా చేశారు.

మీ అంతరాత్మలోకి చూసుకొని, ప్రార్థన చేసేటప్పుడు లేదా అపోస్తలిక సేవ చేస్తున్నప్పుడు మీరు కలతతో, అసంతృప్తితో పోరాడారా అని ఆలోచించండి. దానికి మూలకారణం వేరే ఏదైనా పాపమైతే, మీరు ఆ పాపాన్ని ఎదుర్కోవాలి. అయితే ఆ శుష్కత లేదా అంధకారం, మీ ప్రార్థనను, అపోస్తలిక కార్యాచరణను శుద్ధి చేయడానికి దేవుడు ఇచ్చిన వరమైతే, ఆ విషయాన్ని బట్టి సంతోషించండి. అంతటి క్రూరత్వాన్ని, బాధను ఎదుర్కొంటూ కూడా యేసు సంపూర్ణంగా కారుణ్యాన్ని కోరుకున్నప్పుడు, ఆయన తన మానవ ఆత్మలో అనుభవించిన సంతృప్తిని ధ్యానించండి. యేసు తన సిలువను స్వచ్ఛందంగా కోరుకున్నారనే విషయాన్ని మనం ఇంతకుముందు ధ్యానించాము. అది ఆయనపై బలవంతంగా మోపబడలేదు; ఆయన తన ప్రాణాన్ని స్వేచ్ఛగా అర్పించారు. మనకు ఎదురయ్యే అంతరంగ శుష్కతతో సహా మన సిలువలను మనం హృదయపూర్వకంగా ఎంచుకుంటే, ఆ అనుభవాలు కలతకు లేదా కోపానికి కాక, కృతజ్ఞతకు, శాంతికి దారితీస్తాయి.

“వ్రేలాడదీయబడిన నేరస్థులలో ఒకడు ఆయనను దూషిస్తూ, ‘నీవు క్రీస్తువు కాదా? నిన్ను నీవు రక్షించుకొని, మమ్మల్ని కూడా రక్షించు!’ అన్నాడు. అయితే మరొకడు వానిని మందలిస్తూ, ‘నీవూ అదే శిక్షావిధికి లోనై ఉండి, దేవునికి భయపడవా? మనకైతే ఇది న్యాయమే; మనం చేసిన పనులకు తగిన ప్రతిఫలం పొందుతున్నాము. కానీ ఈయన ఏ తప్పూ చేయలేదు’ అన్నాడు. తరువాత అతడు, ‘యేసూ, నీవు నీ రాజ్యంలోకి వచ్చినప్పుడు నన్ను జ్ఞాపకం చేసుకో’ అన్నాడు. ఆయన అతనితో, ‘నిజంగా నీతో చెబుతున్నాను, నేడు నీవు నాతో పరదైసులో ఉంటావు’ అన్నారు” (లూకా 23:39–43).

దయ్యాలు చేయగల రెండు పాపాలలో అసూయ ఒకటి. ఎందుకంటే అది స్వభావరీత్యా ఆధ్యాత్మికమైనది. మరొకటి గర్వం. మంచి దొంగకు యేసు చూపిన అపారమైన కారుణ్యం, మన ఆత్మలలోని అసూయ అంతా చివరిగా ఎలా శుద్ధి చేయబడుతుందో అర్థం చేసుకోవడానికి తోడ్పడుతుంది. ఈ దొంగలోని మంచితనాన్ని గుర్తించి, అతనికి నిత్యరక్షణను ప్రసాదించడం ద్వారా, కృపలో నడుచుకునే ప్రతి ఒక్కరిపట్ల మనం కలిగి ఉండవలసిన అంతరంగ వైఖరిని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు. ఇంత గాఢమైన కారుణ్యాన్ని చూపవలసి వచ్చినప్పుడు మనం ఎదుర్కొనే తీవ్రమైన ప్రలోభాన్ని కూడా ఆయన వెల్లడిస్తున్నారు. మన ప్రభువు ఇతరులకు అనుగ్రహించే ప్రతి కారుణ్యపూరిత ఆశీర్వాదాన్ని చూసి మన హృదయాంతరాళాలనుంచి సంతోషించాలి.

ఇతరుల మంచితనాన్ని, వారికి లభించిన ఆశీర్వాదాలను చూసినప్పుడు, మీ అంతరంగంలో ఎలా స్పందిస్తారు? ఆధ్యాత్మిక అసూయ, ఇతరులలో పనిచేస్తున్న దేవుని అనుగ్రహాన్ని గానీ, వారికి సహజసిద్ధంగా ఉన్న గౌరవాన్ని గానీ కాకుండా, వారి పాపాలనే ఎక్కువగా పరిగణించేలా మనలను చేస్తుంది. ఇతరులు చేసిన పనులకు ప్రశంసలు లేదా కృతజ్ఞతలు అందుకోవడం చూసినప్పుడు, అసూయ మనలను దుఃఖపెట్టి, మనలో మనమే ముడుచుకుపోయేలా చేయవచ్చు. మంచి దొంగ పరదైసులో తనతో ఉంటాడని వాగ్దానం చేయడం ద్వారా, దేవుని అనుగ్రహానికి సహకరించే ప్రతి పాపి పట్ల మనకు ఉండవలసిన అంతరంగ వైఖరిని యేసు మనకు చూపిస్తున్నారు. ఆ వ్యక్తి గత పాపాలను పట్టించుకోకుండా మనం సంతోషించాలి; ఆ ఆత్మకు కూడా యేసు అదే నిత్యజీవ వాగ్దానాన్ని అందిస్తున్నారని తెలుసుకొని కృతజ్ఞతతో ఉండాలి; పరలోకపు ప్రతి ఆశీర్వాదం ఆ వ్యక్తికి లభించాలని కోరుకోవాలి. ప్రతి ఆత్మ పట్ల ప్రేమను ఆచరిస్తూ, వారిని ప్రేమిస్తూ, వారికి లభించిన ఆశీర్వాదాలను చూసి సంతోషించినప్పుడు మనం అసూయను జయిస్తాము.

ఆచరణాత్మక సాధనగా, మీరు యేసు సిలువ పాదాల వద్ద, ఈ మంచి దొంగ సిలువ పాదాల వద్ద నిలబడి ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. ఆ మంచి దొంగ చేసిన నేరాలలో ఒకటి మీకు వ్యతిరేకంగా చేసినదని కూడా ఊహించుకోండి. యేసు అతనితో మాట్లాడటం వింటూ, అతనికి నిత్యజీవాన్ని వాగ్దానం చేయడం విన్నప్పుడు, మీరు ఎలా స్పందిస్తారు? అసూయ దుఃఖానికి దారితీస్తుంది. ఆ నేరస్థునికి క్షమాపణ మాత్రమే కాకుండా, పరదైసు అనే నిత్యమైన వరం కూడా లభించిందని తెలుసుకోవడం వల్ల, ప్రేమ అంతరంగ ఆనందానికి, కృతజ్ఞతకు దారితీస్తుంది.

బహుశా మీ జీవితంలో పాపపు మార్గాలను విడిచిపెట్టి, దేవుని అనుగ్రహం వైపు తిరిగిన వ్యక్తి ఎవరైనా ఉండవచ్చు. ఆ వ్యక్తికి కొత్తగా కలిగిన విశ్వాసానికి మీరు ఎలా స్పందిస్తారు? ఆ వ్యక్తిని తక్కువగా చూస్తూ, గతాన్నే తలచుకుంటూ, ఆ వ్యక్తి చేసే మంచి పనులను చూసి, ముఖ్యంగా వాటికి ప్రశంసలు లభిస్తే, మీరు దుఃఖిస్తారా? లేక దేవుడు ఆ వ్యక్తిని స్పృశించి, మంచి కోసం ఉపయోగిస్తున్నారని అంతరంగంలో సంతోషిస్తూ, ఆశతో చూస్తారా? మీరు అందరినీ ప్రేమిస్తూ, వారు చేసే ప్రతి మంచి పనిని బట్టి, వారికి లభించే దైవిక ఆశీర్వాదాలను బట్టి సంతోషించగలరా? ఇతరుల ఆశీర్వాదాలను చూసి నిస్వార్థంగా సంతోషించే ఈ ఉన్నత స్థాయికి నిజమైన ప్రేమ మనలను నడిపిస్తుంది. ఆ మంచితనాన్ని చూసినప్పుడు అసూయ మనలను దుఃఖపెడుతుంది.

మరొకరి పట్ల మీలో ఉన్న ఏ రూపమైన ఆధ్యాత్మిక పాపాన్నైనా గుర్తించడానికి కృషి చేయండి. యేసు ఆ వ్యక్తితో, “ఈ రోజు నీవు నాతో పరదైసులో ఉంటావు” అని చెబుతున్నట్లు ప్రార్థనాపూర్వకంగా ఊహించుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. ఆ మాటలు మీ అంతరంగంలోకి ఇంకి, మీ ఆత్మలో మిగిలి ఉన్న అసూయనంతటినీ తొలగించనివ్వండి. అలా చేయడానికి మీ ఆత్మలో ఆధ్యాత్మిక పోరాటం అవసరమవుతుంది. మన ప్రభువు అందించే స్థాయి కారుణ్యాన్ని చూసి సంతోషించడం కష్టమే. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని ఈ దశలోకి సంపూర్ణంగా ప్రవేశించడానికి, యేసు అనుగ్రహంతో ఆయనను అనుకరించడం అత్యవసరం. ఈ పరీక్షకు సంబంధించిన ఆధ్యాత్మిక పోరాటాన్ని శక్తుల దూతగణం సహాయంతో సాగించాలి.

“అయితే యేసు సిలువ దగ్గర ఆయన తల్లి, ఆయన తల్లి సోదరి, క్లోపా భార్య మరియ, మగ్దల మరియ నిలబడి ఉన్నారు. యేసు తన తల్లిని, తాను ప్రేమించిన శిష్యుడు ఆమె దగ్గర నిలబడి ఉండటాన్ని చూసి, తన తల్లితో, ‘అమ్మా, ఇదిగో, నీ కుమారుడు!’ అని అన్నారు. తరువాత ఆ శిష్యునితో, ‘ఇదిగో, నీ తల్లి!’ అని అన్నారు. ఆ సమయం నుండి ఆ శిష్యుడు ఆమెను తన సొంత ఇంటికి తీసుకువెళ్లాడు” (యోహాను 19:25–27).

ఆధ్యాత్మిక లోభం అనే పాపం వల్ల ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ప్రారంభ దశలో ఉన్న వ్యక్తి, ఓదార్పునిచ్చే దేవుని కంటే దేవుడిచ్చే ఓదార్పులనే ఎక్కువగా పట్టుకొని ఉంటారు. ఆ వ్యక్తి చిన్న చిన్న భక్తి వస్తువులను, పుస్తకాలను, అనుభవాలను కూడబెట్టుకుంటారు. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలోని ఈ దశలో, ఆ మంచి అనుభవాలు, వస్తువులు గతంలో కలిగించిన ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులను ఆత్మ విడిచిపెట్టాలి. అప్పుడు అది దేవుణ్ణి, కేవలం దేవుణ్ణే అంటిపెట్టుకొని ఉండగలుగుతుంది. దీనికి ఉత్తమ మార్గం, ఆధ్యాత్మిక ఔదార్యం తన ఆత్మను పరిపూర్ణంగా నింపడానికి అనుమతించడమే. యేసు తన సొంత నిష్కళంక మాతను పునీత యోహానుకు, మనందరికీ ఇవ్వడం కంటే గొప్ప ఆధ్యాత్మిక ఔదార్య కార్యం మరొకటి ఉండదు.

సిలువపై వేలాడుతున్నప్పుడు యేసు సంపూర్ణ నిరుపేదగా ఉన్నారు. భూలోక సంబంధమైన ఆస్తులన్నీ ఆయన నుండి తీసివేయబడ్డాయి. ఆయన వస్త్రాలను ఒలిచిన తరువాత, సైనికులు వాటిని తమలో తాము పంచుకున్నారు. సిలువకు మేకులతో కొట్టబడిన తరువాత, యేసు భూలోక స్వేచ్ఛ హరించబడింది. ఆయనకు మిగిలింది ఒక్కటే—సిలువ ఎదుట నిలబడి ఉన్న ఆయన తల్లి.

యేసుకు ఈ లోకంలో ఉన్న అత్యంత గొప్ప సంపద ఆయన తల్లి. వారిద్దరూ ఒకరినొకరు పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో ప్రేమించుకున్నారు; ఆ మానవ ప్రేమ అందించే ఓదార్పును అనుభవించారు. తన ఎదుట విశ్వాసంతో నిలిచివున్న తల్లిని యేసు పైనుండి చూసి, ఆమెను “స్త్రీ” అని సంబోధించారు. కానా వివాహ విందుపై ధ్యానంలో మనం చదివినట్లుగా, ఈ ప్రతీకాత్మక సంబోధన అత్యంత గౌరవాన్ని వ్యక్తం చేయడమే కాకుండా, మరియ ఆదికాండము 3:13–16లోని నూతన హవ్వ అని, ప్రకటన గ్రంథము 12:1–3; 5; 17లోని స్త్రీ అని కూడా సూచించింది. యేసు తన తల్లిని నూతన హవ్వగా యావత్ సభకు అప్పగిస్తున్నారు; ఆ సభ ద్వారా మనం ఆయన అనుగ్రహ కుటుంబంలోకి మళ్లీ జన్మిస్తాము. తన భూలోక తల్లితో తనకున్న సంబంధంలో పరివర్తన ఇప్పుడు పూర్తయిందని ఆయన అంగీకరించారు. ఆమె ఇక కేవలం ఆయన తల్లి మాత్రమే కాదు. ఆమె సజీవులందరికీ తల్లి, అందువల్ల దేవుని కుటుంబంలోని సభ్యులందరికీ నూతన తల్లి. అనుగ్రహంతో సహకరించే వారందరికీ యేసు తన తల్లిని కానుకగా ఇవ్వడం ఆయన అత్యంత ఉదారమైన దానం. ఆయన దివ్య చిత్తం ప్రకారం, మనందరికీ ప్రసాదించబడే అనుగ్రహానికి ఆమె మధ్యవర్తిని అవుతుంది. పరలోకంలో ఆమె పరమ పవిత్ర త్రిత్వానికి అత్యంత సమీపంగా, దేవదూతల శ్రేణులన్నిటికీ పైన రాజమాతగా ఆసీనురాలై, తన నూతన సంతానమంతటికీ దేవుని ప్రేమను, కరుణను పంచిపెడుతుంది.

మీ అత్యంత గొప్ప సంపద ఏమిటో గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. అది లోకసంబంధమైనదైతే, ఆ పైపై మమకారానికి పశ్చాత్తాపపడి, మరింత లోతుగా చూడండి. జీవిత భాగస్వామిగా లేదా తల్లిదండ్రులుగా, గురువుగా లేదా సమర్పిత జీవితం గడిపే వ్యక్తిగా ఉండటం మీ అత్యంత గొప్ప సంపదల్లో ఒకటి కావచ్చు. బహుశా అది దేవునితో మీ అంతరంగంలో అనుభవించే సాన్నిహిత్యం కావచ్చు, లేదా మీరు నిమగ్నమై ఉన్న అపొస్తలిక సేవాకార్యం కావచ్చు. అది ఏదైనా సరే, ఏమాత్రం దాచుకోకుండా దానిని దేవునికి సమర్పించాలని నిర్ణయించుకోండి. దానినే పట్టుకొని ఉండకండి. దేవుణ్ణి మాత్రమే గట్టిగా పట్టుకోండి. మీ ఉదారతకు ప్రతిఫలం లభిస్తుందని నమ్ముతూ, మీకున్న అందమైన, పవిత్రమైన ప్రతి సంపదను ఆయనకు సమర్పించండి.

మన ప్రభువు తన తల్లిని సభకు అప్పగించినప్పుడు, ఆయన ఆమెను కోల్పోలేదు; ఆమె బిడ్డగా మారే ప్రతి ఆత్మను పొందారు. మనకు ప్రసాదించబడిన అత్యంత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సంపదలను మనం ఉదారంగా తిరిగి దేవునికి సమర్పించినప్పుడు, దేవుడు వాటిని స్వీకరించి సమృద్ధిగా వృద్ధి చేస్తారు. “…ఇవ్వండి, అప్పుడు మీకూ ఇవ్వబడుతుంది; మంచి కొలతతో, అణచి, కుదించి, పొర్లిపారేలా మీ ఒడిలో పోస్తారు. ఎందుకంటే మీరు ఏ కొలతతో ఇస్తారో, అదే కొలతతో మీకు తిరిగి ఇవ్వబడుతుంది” (లూకా 6:38). సమస్తాన్నీ దేవునికి ఇవ్వండి; అంతకంటే ఎక్కువే మీపై కుమ్మరించబడుతుంది. అలా చేయడం మీకు కష్టమైతే, మీకు సహాయపడేలా ఆధ్యాత్మిక పోరాటంలో పాల్గొనమని స్వర్గపు శక్తులను వేడుకోండి.

“దీని తరువాత, ఇప్పుడు అంతా పూర్తయిందని తెలిసిన యేసు, లేఖనం నెరవేరేలా, ‘నాకు దాహంగా ఉంది’ అన్నారు” (యోహాను 19:28). ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించిన వ్యక్తి ఈ దశలోకి ఆహ్వానించబడి, ఆధ్యాత్మిక శుష్కతను, అంధకారాన్ని అనుభవించినప్పుడు, ఆ ఆత్మ ఆధ్యాత్మిక కోపంతో కలత చెందుతుంది; గతంలో అనుభవించిన ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలు మరింతగా కావాలని అత్యాశ పడుతుంది. ఆ ఆత్మ ఆధ్యాత్మిక అలసత్వాన్ని కూడా అనుభవిస్తుంది; ఆధ్యాత్మిక ఆనందాల పట్ల తనకున్న మమకారం విషయంలో నిరుత్సాహానికి లోనవుతుంది. ఆధ్యాత్మిక అలసత్వం దేవునికి సంబంధించిన విషయాల పట్ల శక్తిని, ప్రేరణను కోల్పోయేలా చేస్తుంది. ఆ వ్యక్తి ఉన్న స్థితితోనే తృప్తిపడి, ముందుకు సాగడం కష్టంగా భావిస్తారు.

యేసు తన తల్లిని ఉదారంగా సభకు అప్పగించిన తరువాత దాహంతో ఉన్నారు; అయితే అది సాధారణ దాహం కాదు. ఆధ్యాత్మిక అలసత్వాన్ని అధిగమించడానికి మనందరిలో ఉండవలసిన అంతరంగ దాహానికి అది వ్యక్తీకరణ. ఈ వ్యత్యాసాన్ని గమనించండి. ఆధ్యాత్మిక శుష్కత వల్ల, అంటే ఇంద్రియాల అంధకార రాత్రి వల్ల, నిరుత్సాహపడిన ఆత్మకు ప్రేరణ ఉండదు; దేవునికి సంబంధించిన విషయాల పట్ల “దాహం” ఉండదు. యేసు ఆధ్యాత్మిక దాహాన్ని తీర్చడానికి ఒక సైనికుడు స్పాంజిని తీసుకొని, పాతబడిన ద్రాక్షారసంలో (ద్రాక్షపులుసులో) ముంచి, ఆయన పెదవుల వద్దకు ఎత్తాడు; ఆయన దానిని తాగారు. అనేకమంది సభాపితరులు ఈ ద్రాక్షపులుసును పతనమైన మానవజాతికి ప్రతీకగా చూశారు. ఈ ద్రాక్షారసాన్ని తాగడం ద్వారా యేసు ఒక విషయాన్ని వెల్లడిస్తున్నారు: మనం పతనమైన స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, ఆయన వద్దకు వస్తే, ఆయన దాహాన్ని తీరుస్తాము.

మన జీవితాల్లో శుష్కత ప్రవేశించి, క్రీస్తు మనకు అప్పగించిన కార్యాన్ని నిర్వర్తించడానికి ప్రేరణ లేకుండా చేసినప్పుడు, మనం ఆయనను అనుకరించాలి. మనం దాహంతో ఉండాలి. ఆత్మల రక్షణ కోసం దాహంతో ఉండండి. దేవుని ప్రేమ కోసం దాహంతో ఉండండి. మిమ్మల్ని మీరు ఉత్సాహంగా యేసుకు సమర్పించుకోవడం ద్వారా ఆయన దాహాన్ని తీర్చాలని దాహంతో ఉండండి. ఇలా చేయడం ద్వారా ఆధ్యాత్మిక అలసత్వం జయించబడుతుంది.

మీరు దేనికోసం దాహంతో ఉన్నారు? మన దాహం గతించిపోయే దేనికోసమైనా లేదా లోకసంబంధమైన దేనికోసమైనా అయితే, ఆ పాపానికి మనం పశ్చాత్తాపపడాలి. మనం ఆధ్యాత్మికంగా మంచి అనుభూతుల కోసం దాహపడితే, ఆ శుష్కత కొనసాగినప్పుడు మనలో కోరిక లేకపోవడాన్ని, ఉత్సాహం లేకపోవడాన్ని, ఆధ్యాత్మిక తపన లేకపోవడాన్ని ఎదుర్కొంటాము. అలా జరిగినప్పుడు, యేసు దాహం మన దాహంగా మారడానికి మనం అనుమతించాలి. ఆయన మనలో దాహపడాలి. దీనికి గాఢమైన విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ అవసరం. “నాకు దాహంగా ఉంది!” అని ఆయన మనలో పలకడానికి మనం అనుమతించాలి.

దేవుని రాజ్యంపట్ల మీలో ఉత్సాహం ఏ విధంగానైనా లోపిస్తోందేమో ఆలోచించి, మన ప్రభువుతో కలిసి, “నాకు దాహంగా ఉంది!” అని పలకండి. ఆ మొర మీ ఆత్మ లోతులనుండి ఉబికి వస్తూ, మిమ్మల్ని రూపాంతరం చేసే ప్రార్థనగా మారనివ్వండి. యేసు మిమ్మల్ని ప్రేరేపించి, ప్రోత్సహించనివ్వండి. పాతబడిన ద్రాక్షారసంతో సంతృప్తి చెందండి; అంటే, పాపికోసం, మీరు భరించే సిలువలకోసం, మన ప్రభువు మీనుండి కోరుకునే ప్రతిదానికోసం దాహపడండి. ఆధ్యాత్మిక శుష్కత మధ్య దాహపడే ఆత్మను వరంగా ప్రసాదించమని దేవుణ్ణి వేడుకోండి. ప్రతి పరీక్షలోనూ శ్రమలోనూ దాహపడుతూ, దేవునిపట్ల లోతైన విశ్వాసాన్ని, నిరీక్షణను నిలుపుకున్నప్పుడే దైవప్రేమ అందించే సేదతీర్పు మీ ఆత్మను ముంచెత్తుతుంది.

“దాదాపు తొమ్మిదవ గంటకు యేసు, ‘ఏలీ, ఏలీ, లమా సబక్తానీ?’ అని బిగ్గరగా కేకవేశాడు; అంటే, ‘నా దేవా, నా దేవా, నన్నెందుకు విడిచిపెట్టావు?’” (మత్తయి 27:46, RSV-CE). ఇంతకుముందు పేర్కొన్న అనేక ఆధ్యాత్మిక పాపాలలాగే, ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనం అంటే ఇంద్రియాల అంధకార రాత్రిలో ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలకోసం ఆరాటపడటం. యేసు పరిపూర్ణుడైనప్పటికీ, తన మానవ స్వభావంలో తన తండ్రి ప్రేమపూర్వక సాన్నిధ్యం పూర్తిగా లేనట్లుగా అనుభవించడానికి తనను తాను అనుమతించుకున్నాడు. కీర్తన 22ను ఉటంకించడం ద్వారా, యేసు తాను అనుభవించిన తీవ్రమైన అంతరంగ శుష్కతను వ్యక్తపరచడమే కాకుండా, ఆ శుష్కతను అధిగమించే మార్గాన్ని కూడా మనకు వెల్లడించాడు—అదే పట్టుదలతో నిలిచి ఉండటం. కీర్తనకారుడు మొదట బలహీనత అనే మానవ అనుభవాన్ని, విడిచిపెట్టబడిన భావాలను అంగీకరిస్తాడు. అయితే, తాను కూడా నమ్మకంగా ఉండాలని ఎంచుకుంటూ, దేవుని గొప్పతనాన్ని, ఆయన విశ్వసనీయతను అంగీకరించడం కొనసాగిస్తాడు.

మనకు ఒంటరితనం, బలహీనత, అయోమయం, విడిచిపెట్టబడిన భావం కలిగిన ప్రతిసారీ మన ప్రభువు చేసిన ఈ ప్రార్థన మన ప్రార్థన కావాలి. మన ఆధ్యాత్మిక విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ శుద్ధి చెంది, శారీరక అనుభూతులవల్లగానీ ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులవల్లగానీ కాకుండా కృపవల్ల మాత్రమే నడిపించబడేలా దేవుడు ఆ భావాలను అనుమతిస్తాడు. ఆత్మ శుష్కతలో పట్టుదలతో నిలిచి, ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనాన్ని అధిగమించిన తరువాత, చివరికి మానవ కోరికలు, భావోద్వేగాలు సరైన క్రమంలోకి వస్తాయి. ఆధ్యాత్మిక శాంతి, ఆనందం ఆత్మను ముంచెత్తుతాయి. అలా జరిగినప్పుడు, కోరికలు, భావోద్వేగాలు మరిన్ని అనుభూతులను వెదకడానికి మనిషిని నడిపించవు; బదులుగా, శుద్ధి చెందిన విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ దేవుని చిత్తంవైపు నడిపిస్తాయి. వాంఛలన్నీ సరైన క్రమంలోకి వచ్చి, ఆత్మ చీకటిలోనే ఎంచుకున్న దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి తోడ్పడతాయి.

కొన్నిసార్లు మీరు కలత చెందుతున్నా, దేవుడు మిమ్మల్ని విడిచిపెట్టినట్లు అనిపిస్తున్నా, అది మీ పాపాలవల్ల కలుగుతోందేమో పరిశీలించండి. అలా కాకపోతే, సిలువపై ఉన్న యేసుతో చేరి, “నా దేవా, నా దేవా, నన్నెందుకు విడిచిపెట్టావు?” అని ఆయనతో కలిసి మొరపెట్టుకోవడానికి దేవుడు మిమ్మల్ని అనుమతించినందుకు సంతోషించండి. మీకు కలుగుతున్న ఈ అంతరంగ అనుభవం అంతం కాదని, దేవునిపట్ల మరింత గాఢమైన నమ్మకానికి, ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనం నుండి ఆధ్యాత్మిక ఫలదాయకతకు మార్పు చెందడానికి ఇది ఆరంభమని నిరీక్షణతో, దృఢనమ్మకంతో ఆ మాటలను ప్రార్థించండి. ప్రతి ఆధ్యాత్మిక పాపాన్ని అధిగమించడంలో వలెనే, ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనాన్ని అధిగమించడానికి కూడా శుద్ధి చేసే అంతరంగ ఆధ్యాత్మిక పోరాటం జరగాలి. ఆ పోరాటంనుండి పారిపోకండి; పరలోక శక్తుల దృఢనమ్మకంతో, అధికారంతో ఆ పోరాటంలోకి పరుగెత్తండి.

“అప్పుడు యేసు బిగ్గరగా కేకవేస్తూ, ‘తండ్రీ, నీ చేతుల్లో నా ఆత్మను అప్పగిస్తున్నాను!’ అన్నాడు” (లూకా 23:46). ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభించినప్పుడు అనుభవించిన ఆహ్లాదకరమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులపట్ల శరీర సంబంధమైన మమకారమే ఆధ్యాత్మిక కామం. ఈ అనుభూతులు లైంగికమైనవి కాకపోయినా, వాటితో సంబంధం కలిగి ఉంటాయి; మరిన్ని ఆహ్లాదకరమైన అనుభూతులకోసం తీవ్రమైన కోరికలను రేకెత్తించగలవు. యేసు సిలువపై తన చివరి అర్పణ చేసినప్పుడు తన తండ్రికి తనను తాను సంపూర్ణంగా సమర్పించుకోవడం, మనలోని ప్రతి శారీరక, ఆధ్యాత్మిక వాంఛకు ఉండవలసిన పరిపూర్ణతను వెల్లడిస్తుంది. దంపతులు నిస్వార్థంగా ఒకరికొకరు తమను తాము సమర్పించుకొని, ఆ స్వీయ సమర్పణలో లోతైన సంతృప్తిని పొందడానికి పిలువబడినట్లే, మనమందరం కూడా సంపూర్ణంగా, అత్యంత ఉదారంగా తండ్రికి మనలను మనం సమర్పించుకోవాలి. అలా చేయడం ప్రతి ఉద్వేగాన్ని దేవునివైపు మళ్లించి, ఆధ్యాత్మిక కామానికి ఒక రూపమైన స్వార్థంనుండి దూరం చేస్తుంది.

మన ప్రార్థనలు తరచూ స్వార్థపూరితంగా ఉంటాయి. “దయచేసి ఈ విషయంలో నాకు సహాయం చేయి… నాకు అది ఇవ్వు… నాకు ఈ మేలు చేయి…” తనకోసం ఏదీ కోరకుండా, దేవునికి ఒక అర్పణగా మారాలని మాత్రమే కోరుకునేదే ప్రార్థనలో అత్యంత లోతైన రూపం. ఆధ్యాత్మిక కామం అనేది మరింత ఇంద్రియ సంబంధమైన ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలోని దురాశకు ఒక రూపం. ఆధ్యాత్మిక పవిత్రత అంటే మనం దేవునివైపు తిరిగి, యేసుతో కలిసి, “తండ్రీ, నీ చేతుల్లో నా ఆత్మను అప్పగిస్తున్నాను!” అని పలకడం. మనం దేవునినుండి తీసుకోము, దేవుణ్ణి అడగము, ఆయననుండి దేనినీ కోరుకోము. ఉదారంగా, సంపూర్ణంగా మనలను మనం సమర్పించుకుంటాము. ఆధ్యాత్మిక, ఇంద్రియ ఆనందాలన్నింటినీ కోల్పోయిన స్థితిలో సైతం, అన్ని విధాలుగా దేవునికి లోబడుతూ మనలను మనం ఆయనకు సమర్పించుకుంటాము.

యేసు చేసిన చివరి, పరిపూర్ణమైన ప్రార్థనను ప్రార్థిస్తూ సమయం గడపండి. మీ ఆత్మలోని ప్రతి స్వార్థానికి అది నివారణగా మారనివ్వండి. యేసు తనను తాను సంపూర్ణంగా తండ్రికి సమర్పించుకున్నాడు; తండ్రి తన కుమారుణ్ణి సంపూర్ణంగా మనకు ఇచ్చాడు. అలాంటి వరాన్ని మనం స్వీకరిస్తున్నప్పుడు, ఆయన స్వీయ సమర్పణలో మనమూ పాలుపంచుకునేలా, ఆయన శక్తితో మనమూ అదేవిధంగా చేయడమే తగిన ఏకైక ప్రతిస్పందన.

సిలువ యోహాను గారు ప్రస్తావించిన బలమైన దుష్టశక్తులు మిమ్మల్ని అన్ని రకాల స్వార్థం వైపు తీవ్రంగా ప్రలోభపెడతాయని మీరు నిశ్చయంగా తెలుసుకోవచ్చు. అలాంటి ప్రలోభాలకు భయపడకండి. సత్యంతో, హృదయశుద్ధితో, కృపతో వాటిని ఎదుర్కోండి. పరలోకంలోని యోధులు మీకు సహాయంగా వస్తారని నమ్మకంతో ఉండండి. వారి ఆధ్యాత్మిక శక్తులపై ఆధారపడండి.

“యేసు పులిసిన ద్రాక్షారసాన్ని స్వీకరించిన తరువాత, ‘సమాప్తమైంది’ అని పలికారు; తల వంచి తన ప్రాణాన్ని విడిచారు” (యోహాను 19:30). అహంకారాన్ని “అన్ని పాపాలకు తల్లి” అని అంటారు. ఆధ్యాత్మిక అహంకారం అన్ని ఆధ్యాత్మిక పాపాలకు తల్లి. మిగిలిన ఆరు ఆధ్యాత్మిక పాపాలను జయించడమే ఆధ్యాత్మిక అహంకారాన్ని జయించడానికి అత్యుత్తమ మార్గం. అలా జరిగినప్పుడు, ఆధ్యాత్మిక అహంకారం తొలగిపోయి, శుద్ధీకరణ పూర్తవుతుంది.

యేసు సిలువపై “సమాప్తమైంది” అని బిగ్గరగా పలికినప్పుడు, కృపా పరిపూర్ణత తన మానవ స్వభావంలో వెల్లడై, మనందరికీ అందుబాటులోకి వచ్చిందని ఆయన చెబుతున్నట్లు మనం ప్రార్థనాపూర్వకంగా ఊహించవచ్చు. అందువల్లనే యేసు కార్యం ముగిసింది, పూర్తయింది, పరిపూర్ణమైంది.

ఇతర ఆధ్యాత్మిక పాపాలన్నింటిలోనూ ఏదో ఒక విధంగా స్వార్థం ఉంటుంది కాబట్టి, ఆధ్యాత్మిక అహంకారం వాటన్నిటి సమ్మేళనం. సమస్త కృపకు మూలమైన దేవునివైపు మాత్రమే తిరిగి, ఆయన దేవుడు, మన ఆరాధనకు అర్హుడు అనే ఏకైక కారణంతో ఆయనను ఘనపరచి, ఆరాధిస్తూ, స్వార్థాన్నంతటినీ విడిచిపెట్టడమే ఆధ్యాత్మిక వినయం. ఆధ్యాత్మిక వినయం గలవారు తమకోసం ఏదీ కోరుకోరు. తాము అయోగ్యులైనప్పటికీ, దేవుడు తమకు ఏదైనా అనుగ్రహించాలని నిర్ణయించగలడని తెలుసుకొని, వినయవంతులు దేవునిపై పూర్తిగా నమ్మకం ఉంచుతారు. మనంతట మనం ఏదీ వెదకనవసరం లేదనే అవగాహన కలుగుతుంది; మనం దేవునికి నిస్వార్థమైన కానుకగా, దేవుని బిడ్డలైన మన సహోదర సహోదరీలకు త్యాగపూరితమైన కానుకగా మారగలిగేలా క్రీస్తుతో సహకరిస్తే చాలు.

ఆధ్యాత్మిక వినయం ఆత్మను నిర్మలమైన జ్ఞానంతో, ప్రేమతో, ఆధ్యాత్మిక అధికారంతో నింపుతుంది. దేవుడు ఆత్మలో నివసిస్తూ, దానిపై, దాని ద్వారా కార్యం చేస్తారు. ఆధ్యాత్మిక వినయం భయాన్నంతటినీ పారద్రోలి, దాని స్థానంలో దేవునిపై నమ్మకాన్ని నింపుతుంది. ఆధ్యాత్మిక వినయం గల ఆత్మలో మిగిలే ఏకైక కోరిక దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే. దేవునికి ప్రీతికరమైనది ఆత్మకూ ప్రీతికరంగా ఉంటుంది; ప్రేమ నిమిత్తమే దేవునికి ప్రీతి కలిగించాలన్నదే ఆత్మకు ఉండే ఏకైక కోరిక.

ఒక పోలికగా చెప్పాలంటే, ప్రతి దుష్టశక్తి అహంకారంలోనూ, ఆధ్యాత్మిక అహంకారపు ప్రతి రూపంలోనూ “పరిపూర్ణత” సాధించిందని మనం అనవచ్చు. దుష్టశక్తుల ఆలోచనంతా తమ గురించే. దేవునికి హాని కలిగించాలనే అవివేకమైన ప్రయత్నంలో, ఆ అహంకారాన్ని మనపై రుద్దడమే వాటి నిరంతర కార్యం. వాస్తవానికి అవి పొరబడుతున్నాయి; ఎందుకంటే దేవునికి హాని కలిగించడం సాధ్యం కాదు, కానీ మనకు హాని కలగవచ్చు. అహంకార ప్రలోభంతో ఈ దుష్టాత్మలు మిమ్మల్ని వేధించినప్పుడు వాటిని తిరస్కరించి, గద్దించండి. వినయం కోసం వేడుకోండి. సమస్తమూ కృపయేనని, సమస్తమూ మనం ఎంతమాత్రమూ అర్హులం కాని వరమేనని మీ వినయంలో అంగీకరించండి. మన అయోగ్యత ఉన్నప్పటికీ దేవుడు తన కృపను అనుగ్రహిస్తున్నారనే సత్యంలో ఆనందించండి. ఈ సత్యాన్ని ధ్యానించండి, విశ్వసించండి, మీ ఆత్మకున్న సమస్త శక్తులతో ప్రకటించండి.

నాలుగవ మెట్టు సారాంశం: జ్ఞానోదయ ఆరంభం

శక్తులు అనే దేవదూతల సంరక్షణలో, ఆత్మ అసాధారణమైన ఆధ్యాత్మిక పోరాటం, శుద్ధీకరణ, ఆధ్యాత్మిక యుద్ధం గల దశలోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఇది లోతుగా వేళ్లూనుకున్న ఆధ్యాత్మిక పాపాలను, మమకారాలను ఎదుర్కొనే సమయం; తరచుగా దీనితోపాటు ఆధ్యాత్మిక శుష్కత, పరీక్షలు కూడా ఉంటాయి. ఆత్మ ఇంద్రియాలకు అనుభవమయ్యే ఓదార్పులపై కాకుండా, దేవుడు అంతరంగంలో నింపిన విశ్వాసంపై ఆధారపడటం నేర్చుకుంటుంది; అది శుద్ధిచేసే ధ్యానంలోకి నడిపిస్తుంది. తమ సొంత బలంపై కాకుండా దేవుని శక్తిపై ఆధారపడటాన్ని, వినయాన్ని, ఆత్మజ్ఞానాన్ని మరింతగా పెంపొందించుకోవడానికి ఈ దశ అత్యవసరం. అతీంద్రియ బలంతో బాధను స్వీకరించడం, సహించడం మొదలవుతాయి.

ఈ దశకు అవసరమైన కృపకు ఆదర్శాన్ని సిలువను మోయడంలోనూ, సిలువ వేయబడటంలోనూ చూడవచ్చు:

  • సిలువను మోయడం: త్యాగపూరిత ప్రేమను ఎంచుకోవడం.
  • సిలువ వేయబడటం: ఇంద్రియాల చీకటి రాత్రిని పూర్తి చేయడం.

ఈ స్థాయి అంతరంగ రూపాంతరం ఎంతో గాఢమైనది. ఈ ఆధ్యాత్మిక వికాస దశను దాటిన ఆత్మ ప్రతి అలవాటైన పాపం నుండి విముక్తి పొంది, త్యాగపూరిత ప్రేమ కృపలో నిరంతరం నడుస్తుంది. ఈ స్థాయి పవిత్రతను గురించి ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, అంతటి ఉన్నతమైన పవిత్రత ఎంతో దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపించి నిరుత్సాహం కలగవచ్చు; అయినప్పటికీ, ఆ నిరుత్సాహానికి లొంగిపోకండి. ఆధ్యాత్మిక పోరాటానికి మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోండి; పరలోకం నుండి సమస్త సహాయమూ మీకు లభిస్తుందని తెలుసుకోండి.

ఈ దశలో అనుభవించే అంతరంగ శుద్ధీకరణలు అత్యంత బాధాకరమైనవైనప్పటికీ, ఆ బాధతోపాటు కలిగే శాంతి, అంతరంగ ఆనందం ఆత్మను నిలబెట్టడానికీ, రూపాంతరం చెందించడానికీ మించినవి. ప్రలోభాలు కొనసాగినా, అప్పుడప్పుడు పాపంలో పడిపోవడం జరిగినా, ఆత్మ వెంటనే పశ్చాత్తాపపడి, కృపతో సంపూర్ణంగా సహకరించే స్థితికి తిరిగి వస్తుంది.

ఈ ఆధ్యాత్మిక శుద్ధీకరణ దశను పూర్తి చేయడం ద్వారా, ఆత్మలోని భావోద్వేగాలు, కోరికలు, వాంఛలు కృపచేత క్రమబద్ధమవుతాయి; అవి ఇక ఆత్మకు వ్యతిరేకంగా కాకుండా, దాని మేలు కోసం పనిచేస్తాయి. ఆత్మ తన మనస్సును, హృదయాన్ని తననుండి మరల్చి దేవునివైపు, ఇతరులవైపు తిప్పినప్పుడు, ఇతరుల కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించాలనే కోరిక అతీంద్రియ స్థాయికి చేరుతుంది.

దేవుడు అలౌకికంగా ప్రసాదించే ధ్యాననిష్ఠ నిరంతరం కొనసాగే దైనందిన కార్యంగా మారుతుంది. తద్వారా నిజంగా “ఎల్లప్పుడూ ఆనందించండి, నిరంతరం ప్రార్థించండి” అనే మాటలను, “అన్ని పరిస్థితులలోనూ కృతజ్ఞతలు చెల్లించండి” అనే మాటలను ఆచరించడం సాధ్యమవుతుంది (1 థెస్సలొనీకయులు 5:16–18). ఫలితంగా, “మీ పరలోక తండ్రి పరిపూర్ణుడై ఉన్నట్లే మీరూ పరిపూర్ణులై ఉండండి” అనే మాటలకు అర్థమేమిటో ఆత్మ గ్రహించడం ప్రారంభిస్తుంది (మత్తయి 5:48). మనంతట మనకు ఇది అసాధ్యం. కానీ పరలోక శక్తులతోనూ, శుద్ధిపరిచే దేవుని కృపతోనూ సహకరించడం ద్వారా, ఈ భూలోక జీవితంలో ఇటువంటి పరిపూర్ణతను సాధించడం అకస్మాత్తుగా సాధ్యమవుతుంది.

ఈ దశను పవిత్ర ఫౌస్టీనా కొవాల్స్కా దినచర్య: నా ఆత్మలో దైవకారుణ్యం నుండి “త్యాగం, ప్రార్థనలపై బోధ” అనే శీర్షికగల ఒక భాగంతో ముగిద్దాం. పవిత్ర ఫౌస్టీనా ఆధ్యాత్మిక సాధనలో ఉన్నప్పుడు ఆమెకు కలిగిన యేసు దర్శనాల పరంపరలోని ఒక దర్శనం నుండి ఈ భాగం తీసుకోబడింది. ఆ సమయంలో ఆయన తన కారుణ్యం గురించి ఆమెకు అనేక ఆధ్యాత్మిక బోధనలు చేశారు. మన ప్రభువు మనల్ని స్వీకరించమని పిలుస్తున్న ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణపు లోతును సరిగా అర్థం చేసుకోకపోతే, ఈ బోధ మన సామర్థ్యానికి మించినదిగా అనిపించవచ్చు. యేసు తన పరిపూర్ణ త్యాగప్రేమను తన అంతరంగంలో వెల్లడించిన తీరును ధ్యానించిన తరువాత, పవిత్ర ఫౌస్టీనాతో ఆయన పలికిన మాటలు మన హృదయాలలో మరింత స్పష్టంగా ప్రతిధ్వనిస్తాయని ఆశిద్దాం:

నా కుమారీ, త్యాగం, ప్రార్థనల ద్వారా నీవు ఆత్మలను ఎలా రక్షించాలో నీకు బోధించాలని నేను కోరుతున్నాను. ఒక మిషనరీ తన బోధనలు, ప్రసంగాల ద్వారా మాత్రమే రక్షించే ఆత్మలకన్నా ఎక్కువ ఆత్మలను నీవు ప్రార్థన, బాధల ద్వారా రక్షిస్తావు. నిన్ను సజీవమైన ప్రేమబలిగా చూడాలని నేను కోరుతున్నాను; అప్పుడే నీ బలికి నా సమక్షంలో విలువ ఉంటుంది. నీ అస్తిత్వపు అత్యంత రహస్య లోతులలో నీవు మరణించినట్లుగా జీవిస్తూ, నిర్మూలమై, నాశనమై ఉండాలి. మానవ నేత్రం ఎన్నడూ చొచ్చుకుపోని ఆ రహస్య లోతులో నీవు నాశనమై ఉండాలి; అప్పుడు నీలో నాకు ప్రీతికరమైన బలిని, మాధుర్యంతోనూ సుగంధంతోనూ నిండిన సర్వదహనబలిని నేను కనుగొంటాను. ఎవరి కోసం నీవు మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థన చేస్తావో, వారి పట్ల నీ ప్రార్థనకు గొప్ప శక్తి ఉంటుంది. బాహ్యంగా నీ త్యాగం ఇలా ఉండాలి: మౌనంగా, మరుగున ఉండి, ప్రేమతో నిండి, ప్రార్థనతో పెనవేసుకొని ఉండాలి. నా కుమారీ, నీ త్యాగంలో నేను ఆనందం పొందేలా అది పవిత్రంగా, వినయంతో నిండి ఉండాలని నేను కోరుతున్నాను. నేను నీ నుండి కోరేది నీవు నెరవేర్చగలిగేలా నా కృపను ధారాళంగా ప్రసాదిస్తాను. 

నిన్ను భ్రమల నుండి కాపాడటానికి, దైనందిన జీవితంలో నీ సర్వదహనబలి దేనితో కూడి ఉండాలో ఇప్పుడు నీకు బోధిస్తాను. నీవు అన్ని బాధలనూ ప్రేమతో స్వీకరించాలి. నీ హృదయం తరచుగా త్యాగం పట్ల విముఖతను, అయిష్టతను అనుభవిస్తే కలత చెందకు. త్యాగపు శక్తి అంతా సంకల్పంలోనే ఉంటుంది. అందుచేత ఈ విరుద్ధ భావాలు నా దృష్టిలో త్యాగపు విలువను తగ్గించడం మాట అటుంచి, దానిని మరింత పెంచుతాయి. నీ శరీరమూ ఆత్మా తరచుగా అగ్ని మధ్యలో ఉంటాయని తెలుసుకో. కొన్ని సందర్భాలలో నీవు నా సన్నిధిని అనుభవించకపోయినా, నేను ఎల్లప్పుడూ నీతోనే ఉంటాను. భయపడకు; నా కృప నీకు తోడుగా ఉంటుంది… (దినచర్య #1767).


తరువాత: ఐదవ దశకు ధ్యానాలు—పరిపక్వ ప్రకాశనం: ప్రధానాధిపత్య దూతగణ మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

విషయ సూచిక

మెత్తని అట్టతో పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – గూగుల్ ప్లే – యాపిల్ బుక్స్ – మరెన్నో!