ప్రధానాధిపత్య దూతల మహిమలో పాలుపంచుకోవడం
ఆధ్యాత్మిక పురోగతి సాధించినవారి జ్ఞానప్రకాశ మార్గంలో ఐదవ మెట్టు మధ్యస్థ మెట్టు. ఈ దశతో సంబంధమున్నవారు ప్రధానాధిపత్య దూతలు. వీరు మధ్య త్రయంలోని మధ్య దేవదూతల గణం. ఈ దశలోకి ప్రవేశించేసరికి, ఆత్మ క్రీస్తుతో పూర్తిగా మరణించి, సమస్త పాపాలనుండి, పాపపు అలవాట్లనుండి శుద్ధి పొంది, క్రీస్తులో నూతన జీవితానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది. పాపం చేసే అవకాశం ఇంకా ఉన్నప్పటికీ, స్వల్పపాపం చేసినప్పుడు వెంటనే పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది; పాపం ఎన్నడూ అలవాటుగా మారదు. మన ప్రభువు తన శ్రమల సమయంలో చూపిన త్యాగపూరిత ప్రేమను సంపూర్ణంగా అనుకరించడమనే మునుపటి మెట్టులో ఒక వ్యక్తి పరిపూర్ణతను సాధించగలిగితే, ఇక సాధించవలసింది ఏమీ లేదని మనం సులభంగా అనుకోవచ్చు. ఆ దశ పూర్తయ్యేసరికి, ఆత్మ పాపం నుండి విముక్తి పొంది, ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థిస్తూ, నైతిక పరిపూర్ణత స్థిరంగా నెలకొన్న స్థితిలో జీవిస్తుంది. దేవుడు మననుండి ఇంతకంటే ఇంకేమి కోరగలడు?
నైతిక పరిపూర్ణత, అలవాటుగా మారిన పాపం నుండి విముక్తి అనేవి మనం చేయడానికి పిలువబడిన ప్రయాణంలో మొదటి సగం మాత్రమే. మిగిలిన ప్రయాణం క్రీస్తులో అంతకంతకూ ఉన్నతమయ్యే రూపాంతరంగా మారుతుంది. అది పూర్తిగా ప్రకృత్యతీతమైనది, ధ్యానపరమైనది కాబట్టి వర్ణనకు అందనిది. ఈ లోకంలో క్రీస్తుతో పూర్తిగా మరణించి, అలవాటుగా మారిన పాపం నుండి విముక్తిని, పాపం పట్ల ప్రతి మమకారం నుండి సంపూర్ణ శుద్ధిని అనుభవించిన ఆత్మ, ఇంకా ఎంతో ఎక్కువ పొందడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది.
దేవుడు అనంతుడు, నిత్యుడు కాబట్టి, మనం ఆయనను ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేము; ఆయన తనను తాను ఎరిగినట్లుగా మనం ఆయనను ఎరుగలేము. సెరాఫీము దూతలుగానీ, మన ధన్యమాత స్వయంగానీ దేవుని దివ్యసారపు సంపూర్ణతను గ్రహించలేరు. అయితే, ప్రయాణం ముగియడానికి ఇంకా ఎంతో దూరం ఉంది. ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనం నైతిక పరిపూర్ణత నుండి, దేవుడు ఆత్మలో నింపే మరింత గాఢమైన ధ్యానపూర్వక ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణత వైపు మళ్లడానికి ఆహ్వానించబడుతున్నాము.
మహా పునీత గ్రెగొరీ పాపుగారు, ఇతర మార్మికులు పేర్కొన్న క్రమం ప్రకారం, దేవదూతల ఐదవ గణం ప్రధానాధిపత్య దూతల గణం. పునీత థామస్ ఈ మధ్య గణంలో శక్తి దూతలను ఉంచడానికి మొగ్గు చూపినప్పటికీ, గ్రెగొరీ పేర్కొన్న క్రమం కూడా సమంజసమేనని భావించారని గుర్తుచేసుకోండి. దేవుడు ఈ స్థానాన్ని ప్రధానాధిపత్య దూతలకు ఇచ్చినా, శక్తి దూతలకు ఇచ్చినా, ఐదవ గణంలోని ఆ దేవదూతలు అపారమైన శక్తిని, అధికారాన్ని వినియోగిస్తారు. మనపై, సమస్త విశ్వంపై నేరుగా కార్యం చేసే దేవదూతలలో వీరిదే అత్యున్నత స్థానం. పునీత థామస్ ప్రకారం, అత్యున్నతమైన నాలుగు గణాలు—ఆధిపత్య దూతలు, సింహాసన దూతలు, కెరూబీము దూతలు, సెరాఫీము దూతలు—లోకంతో నేరుగా వ్యవహరించవు; అవి పూర్తిగా దేవుని ధ్యానానికే అంకితమై ఉంటాయి.
మనం ప్రధానాధిపత్య దూతలకు కేటాయించే ఈ ఐదవ గణం, భౌతిక లోకాన్ని, మానవాళిని సంరక్షించే భూలోక పరిచర్యకు పంపబడే ప్రతి ఇతర గణాన్ని నిర్దేశిస్తుంది. ప్రధానాధిపత్య దూతలు ఈ మధ్య స్థానంలో ఉంటే, తమకింద ఉన్న నాలుగు గణాలను నిర్దేశించే అధికారం కూడా వారికి ఉంటుందని పునీత థామస్ చెబుతారు. సంరక్షక దూతలు, ప్రధానదూతలు ఒక సమయంలో ఒక వ్యక్తి కోసం ఒక పరిచర్యను నిర్వర్తిస్తారని భావిస్తారు. ప్రధానాధిపత్య దూతలు మొత్తం దేశాలను, మేత్రాసనాలు, రాష్ట్రాలు వంటి ఇతర ప్రజాసమూహాలను పరిపాలిస్తారు. పాలకులకు, ముఖ్యమైన పరిపాలనా బాధ్యతలు గలవారికి కూడా వారు సహాయం చేస్తారని నమ్ముతారు. పోర్చుగల్లోని ఫాతిమాలో ముగ్గురు పిల్లలకు దేవమాత దర్శనాల కోసం వారిని సిద్ధం చేయడానికి ప్రత్యక్షమైన దేవదూత ఒక ప్రధానాధిపత్య దూతకు ఉదాహరణ. ఆ దూత ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, “నేను పోర్చుగల్ దేశపు దూతను” అని చెప్పాడు.
అరియోపగీతుడైన దియోనిసియుస్ పేర్కొన్న క్రమాన్ని అనుసరించి, పునీత థామస్ భౌతిక విశ్వాన్ని సమన్వయపరచడం, గ్రహాలను వాటి కక్ష్యలలో నిలిపి ఉంచడం, ఋతువులను నడిపించడం, ప్రకృతి లోకానికి సంబంధించిన సమస్తాన్ని నిర్వహించడం అనే పాత్రను శక్తి దూతలకు కేటాయించారు. ప్రధానాధిపత్య దూతలను మనం ఐదవ గణంలో ఉంచినప్పుడు, తమకింద ఉన్న గణాలన్నిటినీ వారు పరిపాలిస్తారు కాబట్టి, అలాంటి పాత్రలో వారు కూడా పాలుపంచుకుంటారని స్పష్టమవుతుంది.
శాంతిని, ప్రకృతి క్రమాన్ని కాపాడుతూ, సమస్త సృష్టిని దేవుని మహిమ వైపు నడిపించే బాధ్యత ఈ ఆధ్యాత్మిక జీవులకు అప్పగించబడింది. కాబట్టి, మహిమ, శుద్ధీకరణలకు సంబంధించిన నాలుగవ మెట్టు నుండి మధ్యస్థమైన ఐదవ మెట్టులోకి ప్రవేశించేవారి జీవితాల పట్ల వారు ఎంత ఆసక్తి చూపుతారో మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఈ మానవ ఆత్మలు గొప్ప అధికారంలో పాలుపంచుకుంటాయి. ఎందుకంటే అవి దేవుని కృపచేత నిరంతరం నడిపించబడుతూ, స్థిరమైన క్రమబద్ధ జీవితాలను గడుపుతాయి. అవి దేవుని పరిపాలనా అధికారానికి పవిత్ర నివాసాలు. దేవుడు తన కృపను లోకంలోకి తీసుకురావడానికి వాటిని శక్తివంతమైన విధాలుగా ఉపయోగిస్తాడు; వాటి ప్రార్థనల ద్వారా, ప్రభావం ద్వారా ఎంతోమంది జీవితాలను స్పృశిస్తాడు.
ఈ స్థాయి మహిమతోను, పవిత్రతతోను మనం అనుసంధానించే క్రీస్తు జీవిత రహస్యం పునరుత్థానం. పునరుత్థాన స్థితిలో మన ప్రభువు ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతతో సంపూర్ణంగా మమేకమైన శారీరక పరిపూర్ణతను మనకు వెల్లడించాడు. ఆయన గోడల గుండా మూసివున్న గదుల్లోకి ప్రవేశించాడు; అయినప్పటికీ తన శిష్యులతో కలిసి భోజనం చేశాడు. ఈ స్థితిలో ఆయనను చూసిన అనేకులు మొదట ఆయనను గుర్తించలేదు. ఆయన శారీరక రూపాంతరం అంత గొప్పగా ఉండింది.
క్రీస్తు పునరుత్థాన స్థితిలో స్థిరంగా నడిచే ఆ పవిత్ర ఆత్మలలో స్పష్టమైన రూపాంతరం కనిపిస్తుంది. సజీవులకు, మృతులకు తీర్పు తీర్చడానికి క్రీస్తు తిరిగి వచ్చినప్పుడు మాత్రమే మన శరీరాలు పునరుత్థాన మహిమలో పాలుపంచుకున్నప్పటికీ, మన ఆత్మలు ఇక్కడే, ఇప్పుడే ఆయన పునరుత్థానంలో పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభిస్తాయి. అలా పాలుపంచుకునే ఆ పవిత్ర ఆత్మలు దేవునితో గాఢమైన సహవాసాన్ని అనుభవిస్తూనే, తమ చుట్టూ ఉన్నవారి పట్ల అసాధారణమైన శ్రద్ధ కలిగి ఉంటాయి. వారు శక్తివంతంగా సువార్తను ప్రకటించేవారిగా, దేవుని వాక్యానికి, పవిత్రతకు సాక్షులుగా ఉంటారు.
మనం పునరుత్థాన రహస్యాన్ని ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, ఈ భూమిపైనే యేసు పునరుత్థాన జీవితంలో పాలుపంచుకోవడం వల్ల కలిగే మహిమాన్విత ఫలితాలను గురించి ఆలోచించండి. ప్రధానాధిపతుల దూతగణం చేసే కార్యాలు మనకు ఎంతో అవగాహన కలిగిస్తాయి. ఈ జీవితంలో మనం పాలుపంచుకోగలిగే, పరలోకంలో సంపూర్ణంగా భాగస్వాములమయ్యే ధ్యానమయ జీవితం గురించి అత్యున్నతమైన మూడు దూతగణాలు మనకు ఎన్నో విషయాలు బోధిస్తాయి. అయితే, నైతిక పరిపూర్ణతను పొంది, దేవుని దివ్యచిత్తాన్ని అసాధారణమైన రీతుల్లో నెరవేరుస్తూ ఈ లోకంలో జీవించడం అంటే ఏమిటో ప్రధానాధిపతుల దూతగణం ప్రతిబింబిస్తుంది.
మొదటి భాగంలోని ఆరు, ఎనిమిది అధ్యాయాల్లో మరింత వివరంగా చెప్పినట్లుగా, ఇంద్రియ సంబంధమైన పాపాలనుండి, వ్యామోహాలనుండి విముక్తి పొంది, అలవడిన ధ్యానంలో దృఢంగా స్థిరపడి, ప్రకాశ మార్గంలో నిరంతరం జీవించే పురోగతి సాధించిన ఆత్మను సిలువగల పునీత యోహాను వర్ణిస్తారు. అవిలాకు చెందిన పునీత తెరేసమ్మ వివరించిన ఐదవ నివాసాలు ఈ దశకు సరిపోతాయి. ఇక్కడ ప్రశాంతతా ప్రార్థన సాధారణ స్థితిగా మారి, ఐక్య ప్రార్థన ప్రారంభమవుతుంది. ఇది ఆత్మను దేవుని ప్రేమ ప్రతిపాదనను అంగీకరించే దైవిక ప్రేమానుబంధ దశకు నడిపిస్తుంది. పునీత బొనవెంతురా ఈ దశకు “అమలుపరచడం” అనే లక్షణాన్ని ఆపాదిస్తారు—ఇది ఆత్మలో మరింత స్థిరమైన క్రమం, నియంత్రణ నెలకొని, కార్యాచరణ, కృషి ద్వారా సత్యాన్ని గ్రహించే దశ.
పునరుత్థానం: నూతన సృష్టిగా జీవించడం
ఈ ధ్యానంలోని ఉల్లేఖనాలు RSV-CE అనువాదం నుండి తీసుకోబడ్డాయి
“యేసు మరల బిగ్గరగా కేకవేసి తన ఆత్మను విడిచిపెట్టాడు. ఇదిగో, దేవాలయపు తెర పైనుండి క్రిందివరకు రెండుగా చినిగిపోయింది; భూమి కంపించింది, బండలు బద్దలయ్యాయి; సమాధులు కూడా తెరుచుకున్నాయి. నిద్రించిన అనేకమంది పునీతుల దేహాలు లేపబడ్డాయి. ఆయన పునరుత్థానం తరువాత వారు సమాధులనుండి బయటకు వచ్చి, పవిత్ర నగరంలోకి వెళ్లి అనేకమందికి కనిపించారు. శతాధిపతి, అతనితో కలిసి యేసుకు కాపలా కాస్తున్నవారు భూకంపాన్ని, జరిగిన వాటిని చూసి, భయవిస్మయాలతో నిండిపోయి, ‘నిజంగా ఈయన దేవుని కుమారుడు!’ అన్నారు” (మత్తయి 27:50–54).
ఈ వాక్యభాగంలో వివరించిన సంఘటనలు యేసు మరణించిన వెంటనే జరిగాయి. అందువల్ల, పునరుత్థానుడైన మన ప్రభువు జీవితంలో సంపూర్ణంగా జీవించడానికి సిద్ధపరిచేదిగా దీని భావాన్ని మనం చూడవచ్చు. యేసు మరణించిన వెంటనే దేవాలయపు తెర రెండుగా చినిగిపోయింది. పాపపరిహారార్థం బలి అర్పించడానికి ప్రధానయాజకుడు సంవత్సరానికి ఒకసారి ప్రవేశించే అతి పరిశుద్ధ స్థలాన్ని ఈ తెర కప్పి ఉంచేది. యేసే ఆ నూతన బలి—నూతన ప్రధానయాజకుడు, నూతన దేవాలయం—ఇప్పుడు ఆయన ప్రధానయాజక బలియర్పణ పూర్తయింది. ఆ బలియర్పణ పరిపూర్ణత ద్వారా రాబోయే నూతన జీవితంలో పాలుపంచుకోవడానికి ఆయన మరణం మనందరినీ ఆహ్వానిస్తుంది.
యేసు రక్షణ బలియర్పణ కోసం ఎదురుచూస్తూ మరణించిన పునీతులు, ఆయన రక్షణ కార్యానికి సాక్ష్యంగానూ, త్వరలో జరగబోయే యేసు పునరుత్థానానికి పూర్వసూచనగానూ వెంటనే తమ సమాధులనుండి బయటకు వచ్చారు. అది ఎంత అద్భుతమైన దృశ్యమై ఉండాలి!
“అది సిద్ధపాటు దినం కావడంతో, విశ్రాంతి దినాన దేహాలు సిలువలపై ఉండకుండా ఉండేందుకు (ఎందుకంటే ఆ విశ్రాంతి దినం మహా పర్వదినం), వారి కాళ్లు విరగ్గొట్టి, వారిని అక్కడినుండి తీసివేయించాలని యూదులు పిలాతును కోరారు. అందువల్ల సైనికులు వచ్చి, యేసుతోపాటు సిలువ వేయబడిన మొదటివాని కాళ్లను, మరొకవాని కాళ్లను విరగ్గొట్టారు. అయితే వారు యేసు దగ్గరకు వచ్చి, ఆయన అప్పటికే మరణించాడని చూసి, ఆయన కాళ్లను విరగ్గొట్టలేదు. కానీ సైనికులలో ఒకడు బల్లెంతో ఆయన ప్రక్కను పొడిచాడు. వెంటనే రక్తం, నీరు బయటకు వచ్చాయి” (యోహాను 19:31–34).
ఈ లోకంలో మనం యేసుతో కలిసి మనకు మనం సంపూర్ణంగా మరణించే మార్గాన్ని ఆయన తన మానవ స్వభావంలో పరిపూర్ణంగా చూపించిన తరువాత, ఆయన మృతదేహం సిలువపై వేలాడుతుండగా, ఒక సైనికుడు బల్లెంతో ఆయన దివ్యహృదయాన్ని పొడిచాడు. ఆయన హృదయం నుండి రక్తం, నీరు ధారగా ప్రవహించాయి. సంప్రదాయంగా, కతోలిక సభ ఈ ప్రవాహాన్ని తన దివ్యసంస్కార జీవితానికి సూచనగా పరిగణించింది. ఇందులో నీరు జ్ఞానస్నానానికీ, రక్తం దివ్యసత్ప్రసాదానికీ ప్రతీకలు.
ఈ ప్రత్యక్షీకరణ నుండి మనం గ్రహించగల ఒక ఆధ్యాత్మిక సందేశం ఏమిటంటే, త్యాగపూరిత ప్రేమ ద్వారా క్రీస్తులో మరణించేవారు, ఆ తరువాత తమ జ్ఞానస్నాన కృపపైనా, పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదంలో తమ భాగస్వామ్యంపైనా మరింతగా ఆధారపడాలి. దివ్యసత్ప్రసాదం మన క్రైస్తవ జీవితానికి మూలం, శిఖరం. పునరుత్థాన జీవితంలో జీవించే ధ్యానపరులకు అది మరింతగా మూలమూ శిఖరమూ అవుతుంది.
ఈ భూమిపై ఉన్నంతకాలం, దివ్యసంస్కారాలకు ఉన్న పరివర్తన శక్తిని మనం ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేము. ఈ జీవితంలో దేవునితో మనకున్న అత్యంత గాఢమైన అనుబంధం అవే. క్రీస్తులో మనం పొందే జ్ఞానస్నానం మనల్ని దేవుని కుమారులుగా, కుమార్తెలుగా, మన పునీత మాత బిడ్డలుగా చేస్తుంది. కాబట్టి, మనం పిలువబడిన గౌరవస్థితి ఈ లోకానికి అతీతమైనది. దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయన శరీరరక్తాలను, ఆత్మను, దైవత్వాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా, మనం ఆయనతో నిరంతరం మరింత గాఢమయ్యే ఐక్యంలోకి ప్రవేశిస్తాము. మనం అనుమతిస్తే, దివ్యసత్ప్రసాదం మన జీవితాలను అద్భుతమైన రీతుల్లో మార్చగలదు.
“ఆ తరువాత, యూదులకు భయపడి రహస్యంగా యేసు శిష్యునిగా ఉన్న అరిమతయి యోసేపు, యేసు దేహాన్ని తీసుకువెళ్లడానికి పిలాతును అనుమతి అడిగాడు. పిలాతు అతనికి అనుమతి ఇచ్చాడు. కాబట్టి అతడు వచ్చి ఆయన దేహాన్ని తీసుకువెళ్లాడు. మొదట రాత్రివేళ యేసు దగ్గరకు వచ్చిన నికోదేము కూడా సుమారు నూరు పౌండ్ల బరువుగల బోళం, అగరు మిశ్రమాన్ని తీసుకొని వచ్చాడు. వారు యేసు దేహాన్ని తీసుకొని, యూదుల ఖనన ఆచారం ప్రకారం సుగంధ ద్రవ్యాలతో నారబట్టలలో చుట్టారు. ఆయనను సిలువ వేసిన చోట ఒక తోట ఉంది. ఆ తోటలో అంతవరకు ఎవరినీ ఉంచని కొత్త సమాధి ఒకటి ఉంది. అది యూదుల సిద్ధపాటు దినం కావడం వల్ల, సమాధి కూడా దగ్గరలోనే ఉండడం వల్ల, వారు యేసును అక్కడ ఉంచారు” (యోహాను 19:38–42).
యేసును సమాధిలో ఉంచిన తరువాత, మన ధన్యమాత ఆయన పునరుత్థానం కోసం ఆశాభావంతో ఎదురుచూస్తూ ఉండిపోయారు. తరువాత ఏమి జరగబోతుందో ఆమె అందరికంటే ఎక్కువగా అర్థం చేసుకున్నారు. సమస్త పాపం విషయంలోనూ, వ్యామోహాల విషయంలోనూ క్రీస్తుతోపాటు పూర్తిగా మరణించి, ఆధ్యాత్మిక వికాసంలో ఈ దశకు చేరుకున్నవారు కూడా మన ధన్యమాతతో కలిసి జాగరణ చేయాలి. క్రీస్తు తమ అంతరంగంలో పునరుత్థానమై, తన పునరుత్థానంలో మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునేలా తమను శక్తిమంతులను చేస్తున్నప్పుడు, తాము పొందబోయే అనేక అనుగ్రహాల కోసం ఆశాభావంతో ఎదురుచూడాలి. పునరుత్థాన అనుగ్రహాన్ని సంపూర్ణంగా పొందడంలో ఈ ఆశాభావంతో కూడిన నిరీక్షణ మొదటి అడుగు. ఆత్మలో దైవవరంగా నింపబడిన నిరీక్షణ ఆ సమృద్ధమైన అనుగ్రహాలకు ద్వారం తెరుస్తుంది; నవజీవితంలో పాలుపంచుకోవడానికి మార్గం సుగమం చేస్తుంది.
“వారంలో మొదటి రోజున తెల్లవారుజామున, ఇంకా చీకటిగా ఉండగానే, మరియ మగ్దలేన సమాధి దగ్గరకు వచ్చి, సమాధికి అడ్డంగా ఉన్న రాయి తొలగించబడి ఉండడం చూసింది. అప్పుడు ఆమె పరుగెత్తుకుంటూ సీమోను పేతురు దగ్గరకూ, యేసు ప్రేమించిన మరో శిష్యుని దగ్గరకూ వెళ్లి, ‘వారు ప్రభువును సమాధిలోనుంచి తీసుకువెళ్లారు. ఆయనను ఎక్కడ ఉంచారో మాకు తెలియదు’ అని వారితో చెప్పింది” (యోహాను 20:1–2).
ఏమి జరిగిందో మరియ మగ్దలేనకూ, ఇతర శిష్యులకూ ఇంకా అర్థం కాలేదు. యేసు తన పునరుత్థానాన్ని ముందే ప్రకటించినప్పటికీ, ఆ వాస్తవం వారి అవగాహనకూ, వారు నమ్మినదానికీ అతీతంగా ఉంది. అది నిజమేనా? యేసు నిజంగా పునరుత్థానమయ్యారా? లేక ఎవరైనా ఆయన దేహాన్ని తీసుకువెళ్లి మరోచోట సమాధి చేశారా? యేసు ఇక సమాధిలో లేరని తెలుసుకున్న తరువాత మరియ మగ్దలేనకూ, శిష్యులకూ వచ్చిన ఆలోచనలలో ఇవి కూడా ఉండి ఉండవచ్చు.
ఈ జీవితంలో మన ప్రభువు పునరుత్థానంలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడం ఒక ఉన్నతమైన పిలుపు. అంటే క్రీస్తు మనలో జీవిస్తారు, మన ద్వారా మాట్లాడతారు, మన ద్వారా కార్యాలు చేస్తారు. ఈ లోకంలో సజీవంగా ఉన్న క్రీస్తు శరీరంలో మనం సంపూర్ణ సభ్యులమవుతాము. ఈ పవిత్ర ఆత్మలు పునీత పౌలుతో కలిసి నిరంతరం ఇలా అంటారు: “నేను క్రీస్తుతోపాటు సిలువ వేయబడ్డాను; ఇక జీవించేది నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో జీవిస్తున్నారు. ఇప్పుడు నేను శరీరంలో జీవిస్తున్న జీవితాన్ని, నన్ను ప్రేమించి నాకోసం తనను తాను అర్పించుకున్న దేవుని కుమారునిపై విశ్వాసంతో జీవిస్తున్నాను” (గలతీయులకు 2:20). ఈ మాటలను సత్యంగా చెప్పాలంటే, అలా జీవించడం సాధ్యమేనని నమ్మడానికి మనం పిలువబడ్డాము. మరియ మగ్దలేనకూ, ఇతర శిష్యులకూ కలిగినట్లే, మొదట మనకూ సందేహాలు లేదా కనీసం ప్రశ్నలు కలగవచ్చు. అయినప్పటికీ, మనలను రూపాంతరం చేసే విశ్వాసంలో మనం పట్టుదలతో కొనసాగాలి. మనం క్రీస్తుతోపాటు పూర్తిగా మరణించి ఉంటే, ఆయన మనలో జీవిస్తారనీ, మన జీవితాలు ఇక మనవి కాక క్రీస్తువి అవుతాయనీ నమ్మాలి. మనకంటే ఎక్కువగా మన ప్రభువే దీనిని కోరుకుంటున్నారు. కాబట్టి యేసు కోరికలో పాలుపంచుకోవడానికి మనం మనలను అనుమతించుకోవాలి.
“యేసు ఆమెతో, ‘అమ్మా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? ఎవరి కోసం వెదుకుతున్నావు?’ అని అడిగారు. ఆయన తోటమాలి అనుకొని ఆమె ఆయనతో, ‘అయ్యా, మీరు ఆయనను తీసుకువెళ్లి ఉంటే, ఎక్కడ ఉంచారో నాకు చెప్పండి. నేను ఆయనను తీసుకువెళతాను’ అంది. యేసు ఆమెతో, ‘మరియా’ అన్నారు. ఆమె తిరిగి హెబ్రీ భాషలో, ‘రబ్బోనీ!’ అంది (అంటే బోధకుడు అని అర్థం). యేసు ఆమెతో, ‘నన్ను పట్టుకొని ఉండవద్దు, ఎందుకంటే నేను ఇంకా తండ్రి వద్దకు ఆరోహణం కాలేదు. అయితే నా సహోదరుల దగ్గరకు వెళ్లి, నేను నా తండ్రి, మీ తండ్రి, నా దేవుడు, మీ దేవుడు అయిన వారి వద్దకు ఆరోహణమవుతున్నానని వారికి చెప్పు’ అన్నారు” (యోహాను 20:15–17).
యేసు మరియ మగ్దలేనతో, “నన్ను పట్టుకొని ఉండవద్దు…?” అని ఎందుకు అన్నారు? ఎందుకంటే యేసు ఇంకా తండ్రి వద్దకు ఆరోహణం కాలేదు. మనం ఆహ్వానించబడుతున్న ఐక్యతలోని ఒక కొత్త స్థాయిని ఈ మాట సూచిస్తుంది. యేసు భూమిపై ఉన్నప్పుడు, మరియకు ఆయనతో మానవరీతిలో పరిచయం ఉండేది. ఆయన బహిరంగ పరిచర్య కాలంలో ఆయన దైవత్వం నిశ్చయంగా ఆమెను స్పృశించింది. అయితే యేసు అంతకంటే ఎక్కువ కోరుకున్నారు. మరియతో తనకున్న మానవ సంబంధాన్ని మించిన, ఎంతో సన్నిహితమైన ఐక్యతను యేసు కోరుకున్నారు. “ఇక జీవించేది నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో జీవిస్తున్నారు” అని ఆమె చెప్పగలిగేలా, తన పునరుత్థాన స్థితిలో ఆమె ఆత్మలో నివసించాలని ఆయన కోరుకున్నారు. తన కళ్లతో యేసును చూడడం, ఆయనను తాకడం, ఆయన స్వరాన్ని వినడం అనేవి పునరుత్థాన అనుగ్రహంలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడం కాదు. సంపూర్ణంగా రూపాంతరం చెంది, సంపూర్ణంగా సజీవులమై ఆయనలో జీవించడమే పునరుత్థాన ఉద్దేశం.
యేసు ఈ మాటలను మనతో కూడా చెబుతున్నారు. ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ఈ దశలో ఉన్నవారు, లోకసంబంధమైన భావనల ద్వారా క్రీస్తును గురించి తాము నేర్చుకున్నదంతా ఆయనను పరిపూర్ణంగా తెలుసుకోవడానికీ, ఆయనతో ఐక్యం కావడానికీ తగిన సాధనం కాదని అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభిస్తారు. తరువాతి దశ అయిన ఆరవ మెట్టులో, పునీత సిలువ యోహాను ‘ఆత్మ యొక్క క్రియాశీల రాత్రి’ అని పిలిచిన దాని గురించి మనం ధ్యానిస్తాము. ఈ సమయంలో ఆత్మకు చెందిన బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పం కొత్తదైన, గాఢమైన శుద్ధీకరణకు లోనవడం ప్రారంభిస్తాయి. దేవుడు అంతరంగంలో ప్రసాదించే విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమల పరిపూర్ణతను స్వీకరించడమే ఈ శుద్ధీకరణ ఉద్దేశం. ఇవి లోకసంబంధమైన భావనలు సాధించగలిగిన దానిని మించి ఆత్మను రూపాంతరం చేస్తాయి. కాబట్టి, మగ్దలా మరియతో కలిసి మనం క్రీస్తు పునరుత్థానంలో ఆనందించాలి, మన ఆత్మల శక్తినంతటినీ కూడగట్టి ఆయన పునరుత్థానాన్ని విశ్వసించాలి, ఆయనతో మరింత సంపూర్ణమైన ఐక్యత కోసం నిరీక్షించాలి. దేవుడు అంతరంగంలో ప్రసాదించే కృప ద్వారా మరింత శుద్ధీకరణ పొందడం వల్ల మాత్రమే ఆ ఐక్యత సాధ్యమవుతుంది.
క్రీస్తు మీలోనూ, మీ ద్వారానూ సంపూర్ణంగా జీవించగలరని మీరు విశ్వసిస్తున్నారా? మీరు ఆయన శరీరంగా, ఆయన చేతులుగా, పాదాలుగా, నోరుగా, తిరుహృదయంగా మారగలరని విశ్వసిస్తున్నారా? ఇదే మన పిలుపు, మన కార్యలక్ష్యం. ఆయనతో కలిసి మరణించడం ద్వారా ఇది సాధ్యమవుతుంది; అప్పుడు మనం ఆయనతోనూ, ఆయనలోనూ లేవగలుగుతాము. మనం ధ్యానించే ఈ రహస్యం మాటలకూ, లోకసంబంధమైన భావనలకూ అతీతమైనది. పుస్తకాలలోగానీ, ధ్యానాలలోగానీ, ప్రసంగాలలోగానీ దీనిని ఎన్నటికీ పూర్తిగా వివరించలేము. దేవుడు ప్రసాదించే ధ్యానానుభవం ద్వారా మన మనస్సులలోకి చొచ్చుకుపోయి, మన ఆత్మలలో మాత్రమే గ్రహించగల రహస్యాలను మనకు వెల్లడిచేసే విశ్వాస వరం ద్వారా మాత్రమే దీనిని తెలుసుకోగలం. ఈ వాస్తవం మీ అవగాహనకు అతీతమైనదైనా, దీనిని విశ్వసించండి. రూపాంతరం కలిగించే ఈ వరం మీకు ప్రసాదించబడుతుందని విశ్వసించి, నిరీక్షించండి.
“ఎనిమిది రోజుల తరువాత ఆయన శిష్యులు మళ్లీ ఆ ఇంటిలో ఉన్నారు; తోమా కూడా వారితో ఉన్నాడు. తలుపులు మూసి ఉన్నా, యేసు వచ్చి వారి మధ్య నిలిచి, ‘మీకు శాంతి కలుగుగాక’ అన్నారు. తరువాత ఆయన తోమాతో, ‘నీ వేలు ఇక్కడ ఉంచి, నా చేతులను చూడు; నీ చేయి చాచి, నా ప్రక్కలో ఉంచు; అవిశ్వాసిగా ఉండకు, విశ్వసించు’ అన్నారు. తోమా ఆయనతో, ‘నా ప్రభువా, నా దేవా!’ అని అన్నాడు” (యోహాను 20:26–28).
యేసు మొదటిసారి అపొస్తలులకు ప్రత్యక్షమైనప్పుడు, తోమా అక్కడ లేడు. ఎనిమిది రోజుల తరువాత, తోమా ఉన్నప్పుడు యేసు వారికి మళ్లీ ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఆ ఎనిమిది రోజులూ యేసు పునరుత్థానంపై విశ్వాసం విషయంలో తోమా అంతర్మథనానికి లోనయ్యాడు. మన జీవితాలలో క్రీస్తు పునరుత్థానానికి ఉన్న అద్భుతమైన, రూపాంతరం కలిగించే శక్తిని విశ్వసించడానికి మనం పోరాడుతున్నప్పుడు, తోమా మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతిరూపంగా నిలుస్తాడు. తోమాతో కలిసి, మన సందేహాలను వినయంతో అంగీకరించడం ఎంతో ముఖ్యం. అలా చేయడం యేసు కనికరానికి తలుపులు తెరుస్తుంది; రూపాంతరం కలిగించే తన శక్తిని ఆయన మనకు వెల్లడిచేయడానికి వీలు కలిగిస్తుంది.
ప్రధానులనే దేవదూతలు, క్రీస్తు శరీరమైన కతోలిక సభతో సహా పెద్ద ప్రజాసమూహాలకు మార్గనిర్దేశం చేస్తారు కాబట్టి, ఈ ఐదవ మెట్టుపై నిలిచినవారివలె క్రీస్తు శరీరంలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునే పవిత్ర ఆత్మల పట్ల వారు ప్రత్యేక శ్రద్ధ చూపుతారు. లోకంలో రూపాంతరం కలిగించే కార్యాల కోసం ఈ పవిత్ర ఆత్మలను ఉపయోగించుకునేందుకు, వారు మరింత వెలుగును, అధికారాన్ని, ప్రేమను ప్రసాదిస్తారు. నిశ్శబ్దంగా, మరుగున జీవించడానికి పిలువబడినవారిని కూడా దేవుడు విశేష ఫలితాలను కలిగించే విధంగా ఉపయోగించుకుంటారు. ముఖ్యంగా, ఒక కొత్త ఉన్నత స్థాయికి చేరుకునే వారి మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థనాశక్తి ద్వారా ఆయన అలా చేస్తారు.
ఇంత గాఢమైన విశ్వాసాన్ని చేరుకోకుండా మిమ్మల్ని అడ్డుకుంటున్నది ఏమిటి? యేసు భౌతికంగా ప్రత్యక్షమవడం ద్వారా తోమా సందేహం తొలగిపోయినా, మన సందేహం మాత్రం ఆయన ఆధ్యాత్మిక ప్రత్యక్షత ద్వారా తొలగిపోవాలి. తోమావలె మనం ఆయన చేతులను, ప్రక్కను తాకలేకపోయినా, మరింత లోతైన విశ్వాస కార్యం ద్వారా ఆయన దైవసాన్నిధ్యాన్ని అందుకుని తాకాలి. మన హృదయాంతరాళం నుండి, “నా ప్రభువా, నా దేవా!” అని మనం మొరపెట్టుకోవాలి. మన ప్రార్థనలో ఆయనను చూడాలి, మన అంతరంగపు లోతుల్లో జీవిస్తున్న ఆయనను తేరి చూడాలి, దివ్యసంస్కారాలలో ఆయనను కనుగొనాలి, పునరుత్థానుడైన ఆయన సాన్నిధ్యంపై మన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించాలి.
యేసు శిష్యులలో ఏడుగురు తిబేరియా సముద్రంలో చేపలు పడుతుండగా ఆయన వారికి ప్రత్యక్షమైన సంఘటనతో యోహాను సువార్త ముగుస్తుంది. వారు రాత్రంతా శ్రమించినా ఏమీ పట్టుకోలేక, ఇక ఆపివేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. యేసు ఒడ్డున వారికి ప్రత్యక్షమై, పడవకు కుడివైపున వలలు వేయమని చెప్పారు. వారు విధేయతతో అలా చేసినప్పుడు, 153 పెద్ద చేపలను లాగి తెచ్చారు. ఆ చేపలు పడగానే, ఆయన ప్రభువని శిష్యులు గుర్తించి, ఒడ్డుకు వచ్చి, ఆయనతో కలిసి ఉదయ భోజనం చేశారు. ఆ కాలంలో కొందరు చేపలలో 153 జాతులు ఉన్నాయని నమ్మేవారు కాబట్టి, ఆ 153 చేపలు ప్రపంచమంతటికీ వ్యాపించే కతోలిక సభ సువార్త సేవకు ప్రతీక అని పునీత జెరోమ్ వ్యాఖ్యానించారు. కనీసం, సమృద్ధిగా పడిన ఆ చేపలు ఈ అపొస్తలులు పిలువబడిన పరిచర్య యొక్క అపారమైన ఫలసమృద్ధిని సూచిస్తాయి. వారు పునరుత్థానంలో సంపూర్ణంగా జీవించినప్పుడే అది సాధ్యమవుతుంది.
అల్పాహారం తరువాత, తనను ప్రేమిస్తున్నావా అని యేసు పేతురును మూడుసార్లు అడిగారు. పేతురు ఆ మూడుసార్లూ “అవును” అని సమాధానమిచ్చాడు. ఇలా మూడుసార్లు ప్రశ్నించడం, పేతురు మూడుసార్లు చేసిన నిరాకరణను తొలగించేదిగా తరచుగా భావిస్తారు. పేతురు సమాధానాల తరువాత యేసు అతనితో, “నా గొర్రెపిల్లలను మేపుము,” “నా గొర్రెలను సంరక్షించుము,” “నా గొర్రెలను మేపుము” అని అన్నారు. యేసు పేతురుకు అప్పగిస్తున్న బాధ్యత క్రమంగా ఎంత లోతుగా మారుతోందో గమనించండి. మొదట, విశ్వాసంలో “గొర్రెపిల్లలు” వంటి వారిని, అంటే కొత్తగా విశ్వాసాన్ని స్వీకరించినవారిని అతడు చూసుకోవాలి. వారికి ఆహారం అందించాలి. వారు ఎదుగుతున్న కొద్దీ “గొర్రెలు” అవుతారు; అప్పుడు వారిని నడిపిస్తూ, మార్గదర్శనం చేస్తూ, కాపాడుతూ సంరక్షించాలి. చివరిగా, పరిణతి చెందిన ఆ “గొర్రెలకు” కూడా, ముఖ్యంగా దేవుని వాక్యం ద్వారా, దివ్యసంస్కారాల ద్వారా ఆహారం అందించాలి.
యేసు పేతురుతో ఈ మాటలు చెప్పిన తరువాత, ఇలా ముగించారు: “నిజముగా, నిజముగా నీతో చెబుతున్నాను, నీవు యౌవనంలో ఉన్నప్పుడు నీ నడుమును నీవే కట్టుకొని, నీకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్లేవాడివి; కానీ నీవు వృద్ధుడవైనప్పుడు నీ చేతులు చాపుతావు; మరొకడు నీ నడుము కట్టి, నీకు ఇష్టంలేని చోటికి నిన్ను తీసుకువెళ్తాడు” (యోహాను 21:18). మన విశ్వాసంలో పరిణతి చెంది లేదా “వృద్ధులమై,” క్రీస్తు పునరుత్థానంలో పాలుపంచుకోవాలని మనం కోరుకుంటే, మన చేతులు చాపి, మనలను ఆయనకూ ఆయన ప్రజలకూ త్యాగపూర్వకంగా సమర్పించుకుంటూ యేసుతో కలిసి మరణించాలని ఇది పేతురుకూ మనందరికీ సూచిస్తోంది. ఇలా చేసినప్పుడే, సభ యొక్క అపొస్తలిక సేవాకార్యంలో పాలుపంచుకుంటూ, క్రీస్తు గొర్రెపిల్లలను, గొర్రెలను మేపి సంరక్షిస్తూ, ఆయన హృదయంతో ప్రేమించాలనే మన ప్రభువు ప్రబోధాన్ని మనం పూర్తిగా స్వీకరించగలం.
మన లోకంలో నేరుగా జోక్యం చేసుకునే దేవదూతలలో ప్రధానాధిపతులైన దేవదూతలు అత్యంత శక్తిమంతులు. వారి మార్గదర్శనాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, సమాజ పరివర్తనలో చురుకుగా పాలుపంచుకోవడం ద్వారా కూడా ఈ భూమిపై వారి సహకారులుగా ఉండటానికి మనం పిలువబడ్డాము. దేవుడు మనలో ఒక్కొక్కరిని వేర్వేరు విధాలుగా ఉపయోగించుకుంటారు; అయితే మనం ఆయనకు అవకాశం ఇస్తే, ఆయన మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ తప్పక ఉపయోగించుకుంటారు. ప్రధానాధిపతులైన దేవదూతలను ప్రార్థించండి, మీకు మార్గదర్శనం చేయమని వారిని ఆహ్వానించండి. దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా మిమ్మల్ని సంపూర్ణంగా ఉపయోగించుకొని, లోకాన్ని నడిపించమని వారిని అడగండి. మీ కుటుంబంపై, విచారణపై, పీఠభూమిపై, దేశంపై లేదా యావత్ సభపై ప్రభావం చూపే మౌన ప్రార్థనా జీవితానికి మీరు పిలువబడి ఉండవచ్చు. ఇంట్లో, పనిస్థలంలో, సభలో లేదా మరెన్నో విధాలుగా ఇతరులను చురుకుగా క్రీస్తు వద్దకు నడిపించడానికి మీరు పిలువబడి ఉండవచ్చు. “అవును” అని చెప్పండి; ఈ గొప్ప సేవాకార్యంలో ప్రధానాధిపతులైన దేవదూతలు మీకు సహాయం చేస్తారని నమ్మకం ఉంచండి. మీ పిలుపు ఏదైనా సరే, ఇతరుల మేలు కోసం మిమ్మల్ని ఉపయోగించుకోవాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. మనం ఆయనకు ఎంత దగ్గరగా వెళ్తామో, అంత శక్తివంతంగా దేవుడు మనలోనూ మన ద్వారానూ లోకంలో కార్యం చేయగలరు.
ఐదవ మెట్టు సారాంశం: పరిపక్వ ప్రకాశనం
ప్రధానాధిపతులైన దేవదూతల పాలనలో, ఆత్మ మరింత నిలకడగా, నిత్యరీతిగా విశ్వాసపు వెలుగులో జీవించడం ప్రారంభిస్తుంది. దైవప్రేమ ఎంతో వృద్ధి చెంది, చివరికి పరిపూర్ణమవుతుంది. దైవసత్యాలను మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడం, ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో మరింత గాఢమైన శాంతిని అనుభవించడం ఈ దశ లక్షణాలు. ఇప్పుడు ఆత్మ చేసే పనులు దేవుని చిత్తానికి మరింత అనుగుణంగా ఉంటాయి; దేవునిపట్ల మరింత గాఢమైన ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తాయి. ఆ ప్రేమను ఇతరులతో పంచుకోవాలని ఆత్మ తపిస్తుంది. నిత్యరీతిగా దైవానుగ్రహంతో ప్రసాదించబడే ధ్యానప్రార్థన వల్ల అంతరంగంలో దేవుని సాన్నిధ్యం స్థిరంగా నెలకొంటుంది. అది నిరంతర ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టికి, ప్రకాశనానికి, నిశ్చయతకు, క్రమానికి, శాంతికి దారితీస్తుంది.
ఈ దశకు అవసరమైన కృపకు మొదటి మహిమ రహస్యమైన పునరుత్థానం ఆదర్శంగా నిలుస్తుంది: నూతన సృష్టిగా జీవించడం.
క్రీస్తుతో ఆధ్యాత్మిక ఐక్యతలోని ఈ లోతు గురించి మనం మాట్లాడవచ్చు; కానీ మానవ భాషతో, భావనలతో దానిని వర్ణించడం కష్టం. కాబట్టి, ఈ భూలోక యాత్రలో పునరుత్థానంలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడం అంటే ఏమిటో మీరు ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, ఈ స్థాయి పవిత్రతను, మహిమను పూర్తిగా అర్థం చేసుకునేలా చేయగలిగేది దేవుడు మాత్రమేనని తెలుసుకోండి. క్రీస్తులో సంపూర్ణంగా సజీవమైన జీవితం సాధ్యమేనని తెలుసుకోవడం, అటువంటి జీవితం కోసం కృషిచేయడానికి మనకు ప్రేరణనిస్తుంది. మన ధన్యమాతతో కలిసి ఆశాభావంతో ఎదురుచూస్తూ ఉండాలి; మరియ మగ్దలేన, శిష్యుల వలె మన సందేహాలను అంగీకరించాలి. ఈ దశలోకి ప్రవేశించడానికి ఎంతో లోతైన వినయం అవసరం. ఎందుకంటే క్రీస్తు పునరుత్థాన స్థితిలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడం దేవుని శక్తి వల్ల మాత్రమే సాధ్యం.
దేవుడు మిమ్మల్ని ఇంత ఉన్నతమైన పవిత్రతలోకి ఆహ్వానించినప్పుడు, ఆయన అలా చేసేది మీ మేలు కోసం మాత్రమే కాకుండా ఇతరుల మేలు కోసం కూడా అని తెలుసుకోండి. ప్రధానాధిపతులైన దేవదూతలు ప్రజల పెద్ద సమూహాలను పరిపాలించినట్లే, అనేకమంది జీవితాలను స్పృశించడానికి మిమ్మల్ని ఉపయోగించుకోవాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. ఆయన మిమ్మల్ని ఎలా ఉపయోగించుకుంటారనేది ఆయన పరిపూర్ణ జ్ఞానంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మిమ్మల్ని ఉపయోగించుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారనేది మాత్రం నిశ్చయం.
ఈ స్థాయి లోతైన పవిత్రతపై మీ దృష్టిని నిలపండి. అప్పుడు పునీత పౌలుతో కలిసి మీరు ఇలా చెప్పగలుగుతారు: “నేను క్రీస్తుతో కూడ సిలువ వేయబడ్డాను; ఇక జీవించేది నేను కాదు, నాలో జీవించేది క్రీస్తే; ఇప్పుడు నేను శరీరంలో జీవిస్తున్న జీవితాన్ని, నన్ను ప్రేమించి నా కోసం తన్నుతాను అర్పించుకున్న దేవుని కుమారునిపై విశ్వాసంతో జీవిస్తున్నాను” (గలతీయులకు 2:20).
తరువాత: ఆరవ మెట్టు కోసం ధ్యానాలు—పరిపూర్ణ ప్రకాశనం: ప్రభుతులైన దేవదూతల మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

మెత్తని అట్టతో పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – గూగుల్ ప్లే – యాపిల్ బుక్స్ – మరెన్నో!
