మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!
ప్రేమించాలనే ఉన్నత పిలుపు
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
“నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయంతోను, నీ పూర్ణ ఆత్మతోను, నీ పూర్ణ మనస్సుతోను ప్రేమించాలి. ఇదే అన్నిటికంటే గొప్పదైన మొదటి ఆజ్ఞ. రెండవది కూడా దీనివంటిదే: నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి. ధర్మశాస్త్రమంతా, ప్రవక్తల బోధలన్నీ ఈ రెండు ఆజ్ఞలపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి.” మత్తయి 22:37–40
జీవితంలో మీరు కోరుకునే అనేక విషయాల గురించి ఆలోచించండి. ఆ జాబితాలో ఏమేమి ఉంటాయి? బహుశా దృఢమైన కుటుంబ బంధాలు, మంచి ఆరోగ్యం, సంతోషకరమైన జీవితం, మంచి స్నేహితులు, ఆర్థిక భద్రత వంటి అనేక మంచి కోరికలు అందులో ఉండవచ్చు. వృత్తిలో విజయం, ఆహ్లాదకరమైన విహారయాత్రలు, కొత్త ఇల్లు, జీవితంలో ఆనందాన్ని పంచే సాహసాలు వంటి ఇతర విషయాలు కూడా అందులో ఉండవచ్చు. మీ అత్యంత గాఢమైన కోరికతో ప్రారంభిస్తూ ఇలాంటి జాబితాను మీరు రూపొందిస్తే, మొదటి స్థానంలో ఏది ఉంటుంది? మొదట ఏది ఉండాలో మనందరికీ తెలిసి ఉండవచ్చు. కానీ ఇప్పుడు మీ హృదయంలోని కోరికలను నిజాయితీగా పరిశీలిస్తే, ఆ జాబితాలో అగ్రస్థానంలో ఏది ఉంటుంది?
ఆదర్శంగా చూస్తే, మన ఆత్మల మొదటి, అత్యంత గొప్ప కోరిక ఈ రెండు గొప్ప ఆజ్ఞలను పాటించడమే అయి ఉండాలి. అన్నిటికంటే మిన్నగా, దేవుణ్ణి మీ పూర్ణ హృదయంతోను, ఆత్మతోను, మనస్సుతోను ప్రేమించాలని, మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకున్నట్లు మీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలని మీరు కోరుకుంటారు. మీ హృదయంలోని అత్యంత గాఢమైన కోరిక ఇదేనా?
మనం గమనించవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మన హృదయంలోను, ఆత్మలోను, మనస్సులోను అధిక భాగంతో మాత్రమే దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తే సరిపోదు. మనం ఆయనను కేవలం 51%తో ప్రేమించి, మిగిలిన 49%ను ఇతర ప్రేమలకు పంచిపెట్టుకోవడానికి అనుమతించుకోకూడదు. కాదు, మన ప్రేమలో 100% దేవునికే అర్పించాలి. మన ప్రేమ అంతా దేవునిపైనే, ఆయన ఒక్కరిపైనే కేంద్రీకృతమై ఉండాలి.
మీ ప్రేమలో 100% దేవునికి అర్పిస్తే, ఇతరులకు ఇవ్వడానికి మీ వద్ద ఏమి మిగులుతుంది? దేవునిపట్ల మన ప్రేమకున్న మహిమాన్విత స్వభావం ఏమిటంటే, మనం దేవునికి ఎంత ఎక్కువ ప్రేమను అర్పిస్తే, ఇతరులకు పంచడానికి మన వద్ద అంత ఎక్కువ ప్రేమ ఉంటుంది. మన ప్రేమను దేవునికి అర్పించినప్పుడు, ఆయన అసూయతో, అన్నీ తనవే కావాలనే స్వభావంతో ఉన్నట్లుగా, దానిని మన నుండి తీసివేసి స్వార్థంతో తనకోసమే ఉంచుకోరు. దానికి బదులుగా, దేవుణ్ణి ప్రేమించడం మన ప్రేమించే సామర్థ్యాన్ని ఎంతగా రూపాంతరం చెందిస్తుందంటే, మొదట మన వద్ద ఉన్నదానికంటే ఇంకా ఎక్కువ ప్రేమ మనకు లభిస్తుంది. మనం పరిమితులుగల సృష్టిప్రాణులం; మన ప్రేమించే సామర్థ్యమూ పరిమితమైనదే. దేవుడు అనంతుడు, ఆయన ప్రేమ కూడా స్వభావరీత్యా అనంతమైనది. అందువల్ల, మన పరిమితమైన ప్రేమను దేవునికి అర్పించినప్పుడు, ఆయన నుండి ఆయన అనంతమైన ప్రేమను తిరిగి పొందుతాం. అప్పుడు ఈ ప్రేమ మన జీవితాల నుండి పొంగిపొరలగలదు; ఏమీ దాచుకోకుండా దానిని పంచిపెట్టవచ్చు.
కాబట్టి మన మొదటి ప్రశ్నకు తిరిగి వద్దాం: మీరు దేవుణ్ణి మీ పూర్ణ హృదయంతోను, మీ పూర్ణ ఆత్మతోను, మీ పూర్ణ మనస్సుతోను ప్రేమిస్తున్నారా? అలా ప్రేమిస్తుంటే, మీ వ్యక్తిత్వంలోని ప్రతి అంశమూ దేవుని మనస్సులోను, చిత్తంలోను లీనమై ఉందని అర్థం. దేవుణ్ణి, ఆయన మీకు వెల్లడించిన వాటన్నిటినీ అర్థం చేసుకోవడానికి మీరు నిరంతరం ప్రయత్నిస్తున్నారని అర్థం. మీ జీవితంలోని ప్రతి రోజూ మీ పట్ల ఆయనకున్న పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని గ్రహించడానికి మీరు ప్రయత్నిస్తున్నారని అర్థం. దేవుడు కోరుకునేదానిని మాత్రమే మీరు ఎంచుకుంటారని, గాఢమైన ఆసక్తితోను, ఉత్సాహంతోను, తపనతోను అలా చేస్తారని అర్థం. మీరు నిరంతరం దేవునిపట్ల శ్రద్ధ కలిగి ఉంటారని, ఆయన కృప ద్వారా కలిగే మృదువైన ప్రేరణలకు స్పందిస్తారని, మీ జీవితంలోని ప్రతి రోజూ ప్రతి క్షణమూ ఆయన నడిపింపులో ఉంటారని అర్థం. అది ఒక ఉన్నతమైన పిలుపు! అయితే మీకు ఇవ్వబడిన పిలుపు అదే. అప్పుడు, కేవలం అప్పుడే, ఆయన కుమ్మరించే ప్రేమను స్వీకరించడానికి మిమ్మల్ని మీరు తెరచుకోవడం ద్వారా దేవుని ప్రేమతో మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకుంటారు. కేవలం అప్పుడే, మీ చుట్టూ ఉన్నవారికి దేవుని ప్రేమను అందించే సాధనంగా మీరు పనిచేయగలుగుతారు.
మీ ఉనికిలోని ప్రతి అణువుతో దేవుణ్ణి ప్రేమించడానికి మీకు ఇవ్వబడిన ఉన్నతమైన, నిర్ణయాత్మకమైన పిలుపు గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ ప్రేమ మీ జీవితం మొత్తాన్ని ఆవరించేదిగా మారాలి. అది సంపూర్ణంగా, ఎటువంటి సంకోచం లేనిదిగా ఉండాలి. అందుకోసం మీ జీవితాన్ని పూర్తిగా త్యాగం చేయడం, మీ పాపాలను పూర్తిగా తొలగించుకోవడం, సమస్త స్వార్థాన్ని తిరస్కరించడం, రూపాంతరం కలిగించే దేవుని స్పర్శకున్న అనంత శక్తిని స్వీకరించడానికి తెరచిన హృదయం కలిగి ఉండటం అవసరం. దేవుడు దీనిని ఆజ్ఞాపించారు కాబట్టి ఇది సాధ్యమే. గొప్ప పరిశుద్ధతను సాధించడం సాధ్యమే. అంతకంటే తక్కువ దేనినీ లక్ష్యంగా పెట్టుకోకండి. ఈ ఉన్నత పిలుపును ఎన్నడూ వదులుకోకండి. జీవితంలో మీరు గాఢంగా కోరుకునే పరిపూర్ణతను చేరుకోవడానికి ఇదే ఏకైక మార్గమని తెలుసుకోండి.
నన్ను ప్రేమించే నా ప్రభువా, నీవు నాకు సమస్తమూ ఇచ్చావు; ప్రతిగా నా సమస్తాన్నీ కోరుతున్నావు. నీ పరిపూర్ణ ప్రేమను అర్థం చేసుకోవడానికి, నా శక్తినంతా వినియోగించి ఆ ప్రేమను ఎంచుకోవడానికి దయచేసి నాకు సహాయం చేయి. ప్రియ ప్రభువా, నేను నిన్ను నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాను. నా సంపూర్ణ అస్తిత్వంతో నిన్ను ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేను చూడాలనుకుంటున్నాను
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
యేసు తన శిష్యులతోను పెద్ద జనసమూహంతోను యెరికో నుండి బయలుదేరుతుండగా, తిమయి కుమారుడైన బర్తిమయి అనే అంధుడు దారిపక్కన కూర్చొని భిక్షమెత్తుకుంటున్నాడు. అక్కడికి వచ్చినది నజరేతు యేసు అని వినగానే, అతడు, “యేసూ, దావీదు కుమారుడా, నాపై కనికరం చూపుము” అని బిగ్గరగా మొరపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. మార్కు 10:46–47
ప్రతిరోజూ జీవించడానికి మీకున్న ఏకైక మార్గం దారిపక్కన కూర్చుని యాచించడమే అయితే, మీకు ఎంత అవమానంగా అనిపిస్తుందో ఊహించుకోండి. ఆ కాలంలో అంధుడైన బర్తిమయి పని చేసి తనను తాను పోషించుకోలేకపోయేవాడు. అతని అంధత్వాన్ని దేవుని శాపంగా, అతని పాపానికి లేదా అతని తల్లిదండ్రుల పాపాలకు ఫలితంగా చాలామంది భావించేవారు. సమాజం వెలివేసిన వ్యక్తిగా, తన కుటుంబానికీ సమాజానికీ భారంగా అతణ్ణి చూసి ఉండేవారు. అందువల్ల, ఆ కాలంలో అంధుడైన వ్యక్తి అనుభవించే మానసిక, భావోద్వేగ వేదనను భరించడం, శారీరక అంధత్వాన్ని భరించినంత కష్టంగానే ఉండేది.
ఈ కథలోని ప్రతీకాత్మకత అసాధారణమైనది; మన క్రైస్తవ ప్రయాణం గురించి ఇది మనకు ఎన్నో విషయాలను బోధిస్తుంది. మొదటగా, బర్తిమయి వినయాన్ని, బలహీనతను మనలోనూ గుర్తించడానికి మనం కృషి చేయాలి. ఆధ్యాత్మికంగా మనమందరమూ అంధులమే; మన పతిత సహజ స్థితిలో మనం ఆధ్యాత్మికంగా వెలివేయబడినవారమే. అంటే, మనంతట మనమే పరలోకాన్ని చేరుకోలేము. బర్తిమయి మన పతిత సహజ స్థితికి ప్రతీక. మనం ప్రతిరోజూ మనల్ని మనం తగ్గించుకొని, మన సొంత ఆత్మలను రక్షించుకోలేని, సహాయం అత్యవసరంగా అవసరమైన వారిగా మనల్ని మనం చూసుకోవాలి.
జీవితంలో మనం అనుభవించే అంధత్వం నుంచి, దయనీయ స్థితి నుంచి బయటపడటానికి మనం ఏమి చేయాలో కూడా బర్తిమయి సూచిస్తున్నాడు. యేసు ఆ దారిన వెళ్తున్నాడని వినగానే, అతడు కనికరం కోసం కేకవేశాడు. అయితే అతడు మన ప్రభువును ఒక్కసారి పిలిచి ఊరుకోలేదు. పట్టుదలతో పిలుస్తూనే ఉన్నాడు. అతడు కేకలు వేయడం విన్నవారు అతణ్ణి గద్దించి, మౌనంగా ఉండమన్నారు. కానీ వారి గద్దింపులు అతడు మరింత ఆర్తితో ప్రార్థించేలా చేశాయి. అంతేకాక, మొదట్లో యేసు అతణ్ణి పట్టించుకోనట్లు కనిపిస్తుంది. యేసు ఎందుకు అలా చేసి ఉంటాడు? యేసుకు అతనిపై శ్రద్ధ లేకపోవడం వల్ల మాత్రం కాదు. బర్తిమయి పట్టుదలతో కొనసాగుతాడని మన ప్రభువుకు తెలుసు; అతడు అలా కొనసాగాలని ప్రభువు కోరుకున్నాడు. బర్తిమయి ప్రార్థన మరింత దృఢంగా మారాలని యేసు కోరుకున్నాడు; అలాగే జరిగింది.
బర్తిమయి ప్రార్థించిన విధంగానే మనమూ ప్రార్థించాలి. జీవితంలో నిరుత్సాహపడి, ఆశ కోల్పోవడం చాలా సులభం. అలా జరిగినప్పుడు మన ప్రార్థన బలహీనంగా, ఫలించనిదిగా మారుతుంది. కొన్ని సందర్భాల్లో, ప్రార్థనను విడిచిపెట్టేలా చేసే మరెన్నో శోధనలను మనం ఎదుర్కొంటాం. జనసమూహం చేసిన గద్దింపులు, ప్రార్థనను విడిచిపెట్టేలా మనకు ఎదురయ్యే అనేక శోధనలకు ప్రతీక. ఆ శోధనలు వచ్చినప్పుడు మన ప్రయత్నాన్ని రెట్టింపు చేసి, మన సంకల్పాన్ని బలపరచుకోవాలి. మొదట్లో యేసు మౌనంగా ఉండటాన్ని కూడా మరింత విశ్వాసంతో ప్రార్థించమనే ఆహ్వానంగా చూడాలి. మనం ప్రార్థిస్తున్నా దేవుడు వినడం లేదనిపిస్తే, దేవుడు మన ప్రార్థన వింటున్నాడని మనం తెలుసుకోవాలి. మొదట్లో ఆయన మౌనంగా ఉండటం, మనల్ని తనకు మరింత దగ్గరగా, మరింత లోతైన విశ్వాసంలోకి, ప్రార్థనలోకి ఆహ్వానించే ఆయన విధానం.
యేసు ఆగి, బర్తిమయిని తన దగ్గరకు తీసుకురమ్మని శిష్యులకు చెప్పినప్పుడు, బర్తిమయి వెంటనే లేచి, తన పైవస్త్రాన్ని విసిరివేసి, మన ప్రభువు దగ్గరకు వెళ్లాడు. కృప ప్రేరణలకు వెంటనే, వేగంగా స్పందించకుండా మనల్ని అడ్డుకునే వాటన్నిటినీ మన జీవితంలో నుంచి విడిచిపెట్టాలి; అతని పైవస్త్రం వాటికి ప్రతీక. పైవస్త్రం కలిగి ఉండటంలో తప్పేమీ లేకపోయినా, ఆ క్షణంలో యేసుకు అతడు వెంటనే స్పందించడానికి అది చిన్న అడ్డంకిగా ఉండింది. మన విషయంలోనూ అంతే; దేవుడు మనల్ని పిలిచిన క్షణమే ఆయనకు స్పందించకుండా అడ్డుపడే దేనినైనా తొలగించుకోవడానికి మనం సిద్ధంగా, సుముఖంగా ఉండాలి.
చివరిగా, బర్తిమయి ప్రార్థన పరిపూర్ణమైనది. “బోధకుడా, నేను చూడాలని కోరుకుంటున్నాను.” ఆధ్యాత్మికంగా చెప్పాలంటే, దేవుణ్ణి చూడాలని, మన ప్రభువును చూడాలని మనలో అత్యంత గాఢమైన కోరికను పెంపొందించుకోవడానికి మనం కృషి చేయాలి. విశ్వాసమనే వరాన్ని, ఆధ్యాత్మిక సత్యాలను చూసి అర్థం చేసుకునే సామర్థ్యాన్ని మనం కోరుకుంటే, మన ప్రభువు ఆ ప్రార్థనకు జవాబిస్తాడు. మన ప్రభువు మనతో కూడా ఇలా అంటాడు: “నీ దారిన వెళ్లు; నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది.”
ఈ పేద అంధ యాచకుడైన బర్తిమయి గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. మిమ్మల్ని మీరు ఎలా చూసుకోవాలో, ఎలా ప్రార్థించాలో తెలిపే ఆదర్శాన్ని అతని వినయపూర్వక ఆత్మలో చూడండి. మీ పతిత స్థితిలోని దీనత్వాన్ని, మీ పాపం వల్ల మీరు అనుభవించే ఒంటరితనాన్ని, ప్రార్థనలో మీకు అవసరమైన పట్టుదలను గమనించండి. బర్తిమయి ఆదర్శాన్ని అనుసరించండి; అప్పుడు మీరు ప్రతిరోజూ మరింత సంపూర్ణంగా మన ప్రభువును అనుసరించగలిగేలా ఆయన మీ హృదయ అంధత్వాన్ని తొలగిస్తాడు.
నన్ను స్వస్థపరిచే నా ప్రభువా, నా అంతట నేను బలహీనతలో, యాచించే స్థితిలో, పాపస్థితిలో ఉన్నాను. నా అవసరంలో నిన్ను పిలవడమే, ఎంతో ఆర్తితో అలా పిలవడమే నాకు మిగిలిన ఏకైక ఆశ. ప్రియ ప్రభువా, దయచేసి నాకు చూపును తిరిగి ప్రసాదించు. నీవు నన్ను ఎక్కడికి నడిపించినా నేను నిన్ను అనుసరించగలిగేలా నన్ను స్వస్థపరచి, నిన్ను చూడటానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ప్రార్థనలో వినయం
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
“ఇద్దరు వ్యక్తులు ప్రార్థించడానికి దేవాలయ ప్రాంగణానికి వెళ్లారు; వారిలో ఒకరు పరిసయ్యుడు, మరొకరు సుంకరి. పరిసయ్యుడు తన స్థానంలో నిలబడి, తనలో తాను ఇలా ప్రార్థించుకున్నాడు: ‘ఓ దేవా, మిగిలిన మనుషుల్లా—దురాశాపరుల్లా, నిజాయితీ లేనివారిలా, వ్యభిచారుల్లా—లేదా ఈ సుంకరిలా కూడా నేను లేనందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను.’” లూకా 18:10–11
ఎంత విచారకరమైన ప్రార్థన! నిజానికి అది దేవునికి చేసిన ప్రార్థన కూడా కాదు, ఎందుకంటే ఆ పరిసయ్యుడు “తనలో తాను ఇలా ప్రార్థించుకున్నాడు.” అయితే, సుంకరి చేసిన ప్రార్థన అన్ని ప్రార్థనలకూ పరిపూర్ణమైన ఆదర్శం. ఆ సుంకరి “దూరంగా నిలబడి, ఆకాశం వైపు కన్నులెత్తడానికి కూడా సాహసించకుండా, రొమ్ము కొట్టుకుంటూ, ‘ఓ దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించు’ అని ప్రార్థించాడు” అని మనం చదువుతాము. ఈ రెండు ప్రార్థనల్లో ఏది మీ ప్రార్థనను ఎక్కువగా పోలి ఉంది?
ఆ ప్రశ్నకు నిజాయితీగా సమాధానం ఇవ్వడానికి, ఆ రెండు ప్రార్థనలనూ పరిశీలిద్దాం. ముందుగా, ఈ రెండు ప్రార్థనల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం వినయానికీ గర్వానికీ మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం. పరిసయ్యుడు గర్వంతో నిండిపోయాడని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. మన గురించి మనం నిజంగా తెలుసుకోకుండా గర్వం మనలను అంధుల్ని చేస్తుంది. దేవుని వైపు మన ప్రయాణంలో మనం మొట్టమొదట చేయవలసినది వినయం ద్వారా మన గురించి మనం తెలుసుకోవడమేనని ఆవిలా పునీత తెరేసా బోధిస్తున్నారు. అది లేకుండా మనం పవిత్రతలో ఎన్నటికీ ఎదగలేము.
పరిసయ్యుని ప్రార్థనలో గర్వమనే పాపం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది; అందువల్ల, తన గురించి అతనికి నిజమైన అవగాహన లేదన్నది కూడా స్పష్టమవుతుంది. అతను నిలబడిన శరీర భంగిమ కూడా గర్వాన్ని వ్యక్తం చేస్తోందని గమనించండి. పవిత్ర గ్రంథమంతటా, మోకరిల్లడం లేదా సాష్టాంగపడటం కూడా వినయవంతుల మనోభావాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. అతను నిలబడటమే కాకుండా, పరిసయ్యుని ప్రార్థన తన సొంత మంచితనాన్ని ఏకరువు పెట్టడంగా ఉంది. అతను నిజంగానే వారానికి రెండుసార్లు ఉపవాసం ఉండి, తన మొత్తం ఆదాయంలో పదవ వంతును చెల్లించి ఉండవచ్చు. కానీ అతను ఇదంతా తన సొంత కృషితోనే చేశానని భావిస్తున్నట్లు అతని ప్రార్థన సూచిస్తుంది. ఆ కార్యాలను దేవుని కృపకూ శక్తికీ అతను ఆపాదించలేదు; అంటే అవి దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమతో చేసిన నిజమైన కార్యాలు కావు. మంచి చేయడానికి తనకు దేవుని అవసరం లేదని అతను భావిస్తున్నట్లు అతని ప్రార్థన సూచిస్తుంది. అతను దేవుణ్ణి ఏమీ అడగకపోవడంలో కూడా ఇది కనిపిస్తుంది. బదులుగా, తన సొంత కృషి వల్ల తాను ఎంత మంచివాడిగా ఉన్నాడో అందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పడంతో సరిపెట్టుకుంటాడు. ఫలితంగా, అతను ఏమీ అడగలేదు కాబట్టి దేవుడు అతనికి ఏమీ ఇవ్వడు.
మన బలహీనతనూ, మనకు దేవుని అవసరముందన్న సత్యాన్నీ వినయంతో గుర్తించడంతో నిజమైన ప్రార్థన ప్రారంభం కావాలి. సుంకరి పరలోకం వైపు కన్నులెత్తడానికి కూడా సాహసించకుండా, నేలవైపు తలవంచి ఈ వినయాన్ని వ్యక్తం చేశాడు. దేవుని కృపను పొందడానికి తాను అర్హుడినని అతను భావించలేదని ఇది వెల్లడిస్తుంది. నిజం చెప్పాలంటే, అతను దానికి అర్హుడు కాదు. అందుకే దేవుని కృప ఆయన కనికరానికి నిదర్శనం. మనం పొందడానికి అర్హులం కానిదానిని ఆయన మనకు ప్రసాదిస్తాడు కాబట్టి, అదంతా ఆయన కనికరమే. దానికి తాము అర్హులం కాదని తెలిసినవారికే ఆయన దానిని ప్రసాదిస్తాడు. సుంకరి పలికిన మాటలు ఈ సత్యాలను వ్యక్తం చేస్తున్నాయి కాబట్టి అవి ప్రార్థనకు పరిపూర్ణమైన ఆదర్శం. పాపిగా అతనికి కనికరాన్ని పొందే అర్హత లేదు; అయినా, దేవుడు తన కనికరంతో కృపను ప్రసాదించాలని అతను వేడుకుంటున్నాడు.
మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు ఎలా ప్రార్థిస్తారు? మీ హృదయ వైఖరి ఎలా ఉంటుంది? మీరు దేనికోసం ప్రార్థిస్తారు? మీరు ఏ శరీర భంగిమలో ప్రార్థిస్తున్నారో పరిశీలించడంతో ప్రారంభించండి. మనం నిలబడి, కూర్చుని, మోకరిల్లి లేదా పడుకుని కూడా ప్రార్థించవచ్చు; అయినా మోకరిల్లడంలో లేదా సాష్టాంగపడటంలో ఎంతో మేలు ఉంది. మనం ప్రార్థించే సమయమంతా అలాగే ఉండాలని దీని అర్థం కాదు. అయితే ప్రతిరోజూ కనీసం కొద్దిసేపైనా దేవుని ముందు మోకరిల్లడం, తలవంచడం లేదా సాష్టాంగపడటం మంచి అభ్యాసం. మీరు ఇలా చేస్తున్నారా? చేయకపోతే, దీన్ని రోజువారీ అలవాటుగా చేసుకోవడం గురించి ఆలోచించండి.
మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు, మీ ప్రార్థనను వినయంతో ప్రారంభిస్తున్నారా? మన అంతరాత్మను పరిశీలించుకొని, మన పాపాలను ఒప్పుకోవడంతో మనం దివ్యబలిపూజను ప్రారంభిస్తాము. మీరు ప్రార్థించే ప్రతిసారీ మీ ప్రార్థనను ఎలా ప్రారంభించాలో చెప్పడానికి ఇది ఒక మంచి ఉదాహరణ. మీ పాపాలనూ బలహీనతలనూ గుర్తుచేసుకుంటూ మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి. వాటిని దేవుని ముందు ఒప్పుకొని, మీ పాపాల కారణంగా మీరు దేవుని కనికరాన్ని పొందడానికి అనర్హులన్న సత్యాన్ని అంగీకరించండి. ఇలాంటి వినయం, దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా చూస్తున్నాడో అలా మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది. అలాగే, పవిత్రతలో ఎదగడానికి దేవుని నుంచి మీకు అవసరమైన కృపను స్వీకరించేలా మీ హృదయాన్ని తెరవడానికి ఇది సహాయపడుతుంది.
ఈ సుంకరి ప్రార్థనలో కనిపించే వినయాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. అలా చేస్తూ, మీ సొంత ప్రార్థనా అభ్యాసాన్ని పరిశీలించి, మీరు ఈ సుంకరి మనోభావాన్నీ ప్రార్థననూ అనుసరిస్తున్నారో లేదో వివేచించండి. ప్రతిరోజూ మన ప్రభువు ముందు మీ శరీర భంగిమ ద్వారా కూడా మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోవడానికి నిబద్ధతతో ప్రయత్నించండి. ప్రతిరోజూ మోకరిల్లండి, తలవంచండి లేదా సాష్టాంగపడండి. మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు, దేవుని నుంచి ఏదీ పొందడానికి అర్హత లేని వారిగా ఆయన కనికరాన్ని వేడుకోండి. ప్రతి ప్రార్థనకూ పునాదిగా ఉండవలసిన వినయపూర్వక సత్యం ఇదే. ఈ విధంగా మిమ్మల్ని మీరు ఎంత ఎక్కువగా తగ్గించుకోగలిగితే, దేవుడు అంత ఎక్కువగా మిమ్మల్ని ఉన్నతపరచి, తన కనికరాన్ని మీపై కుమ్మరిస్తాడు.
ఓ దేవా, పాపినైన నన్ను కరుణించు. అత్యంత మహిమగల, కరుణామయుడవైన దేవా, నీ ఎదుట శిరస్సు వంచుతున్నాను. నా జీవితంలో నీవు సమృద్ధిగా చూపుతున్న కరుణకు నా స్తుతిని, కృతజ్ఞతను నీకు అర్పిస్తున్నాను. నీకూ, నీ కృపకూ నాకు యోగ్యత లేకపోయినా, నీవు నీ కృపను నాకు అనుగ్రహిస్తున్నావు. అందుకు ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో నీకు వందనాలు అర్పిస్తూ, నీ కృపావరాన్ని నిరంతరం దయచేయమని వేడుకుంటున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అతిశయ పాపభీతి అనే భారం
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ వారంలోని సోమవారం
అయితే యేసు విశ్రాంతిదినాన స్వస్థపరచినందుకు సమాజమందిరపు అధికారి ఆగ్రహించి, జనసమూహంతో ఇలా అన్నాడు: “పని చేయడానికి ఆరు రోజులు ఉన్నాయి. స్వస్థత పొందడానికి ఆ రోజుల్లో రండి, విశ్రాంతిదినాన కాదు.” ప్రభువు అతనికి ఇలా జవాబిచ్చాడు: “కపటులారా! మీలో ప్రతి ఒక్కరూ విశ్రాంతిదినాన తన ఎద్దునో గాడిదనో తొట్టి దగ్గర నుంచి విప్పి, నీరు త్రాగించడానికి బయటకు తీసుకువెళ్లరా?” లూకా 13:14–15
యేసు విశ్రాంతిదినాన ఒక స్త్రీని స్వస్థపరిచినందుకు సమాజమందిరపు అధికారి ఎందుకు “ఆగ్రహించాడు”? ఆమె పద్దెనిమిది సంవత్సరాలుగా అంగవైకల్యంతో బాధపడుతోంది! ముఖ్యంగా, ఆమె కుటుంబాన్ని ఊహించండి. ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఆమె పడుతున్న బాధను వారు చూసి ఉంటారు; ఆ సంవత్సరాలన్నీ కరుణతో ఆమె బాధను పంచుకుని ఉంటారు. యేసు విశ్రాంతిదినాన ఆమెను స్వస్థపరచినప్పుడు వారు అక్కడ ఉండి ఉంటే, “విశ్రాంతిదినాన మన తల్లిని, భార్యను లేదా సోదరిని ఇలా స్వస్థపరచడానికి యేసు ఎంత ధైర్యం చేశాడు?” అని వెంటనే అనుకుని ఉంటారా? ఎంతమాత్రమూ కాదు! వారు ఆనందించి, సంభ్రమంతో, కృతజ్ఞతతో, కన్నీళ్లతో కూడా నిండిపోయి ఉండేవారు. ఈ అద్భుతాన్ని చూసినప్పుడు ఆమె కుటుంబానికి సహజంగా కలిగే ఈ ప్రతిస్పందనే సరైనది. సమాజమందిరపు అధికారి ప్రతిస్పందన మాత్రం ఎంతో అస్తవ్యస్తంగా ఉందనడంలో సందేహం లేదు.
ఈ సమాజమందిరపు అధికారి అలా ఎందుకు ప్రవర్తించాడు? అతడూ, ఇంకా అనేకమంది ధర్మశాస్త్రులు, సద్దూకయ్యులు, పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్ర పండితులూ అసూయతోను కపటత్వంతోను పోరాడినప్పటికీ, ఇతరులు కొన్నిసార్లు వేరే కారణాలవల్ల ఈ సమాజమందిరపు అధికారిలాగే ప్రతిస్పందించవచ్చు. అలాంటి కారణాల్లో ఒకటి అతిశయ పాపభీతి.
అతిశయ పాపభీతి అంటే దేవుణ్ణీ ఆయన పవిత్ర చిత్తాన్నీ నియమనిష్ఠావాద దృష్టితో చూసే ప్రవృత్తి. “నియమనిష్ఠావాదం” అంటే కేవలం దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి విశ్వసనీయంగా ఉండటం కాదు; అలా ఉండటం మంచిదే. నియమనిష్ఠావాదం అంటే దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడం. దానివల్ల ఒక వ్యక్తి దేవునికంటే తనకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇచ్చే ప్రవృత్తికి లోనవుతారు. అతిశయ పాపభీతి గల వ్యక్తి ఆలోచనలన్నీ తన చుట్టూనే తిరుగుతుంటాయి. దేవునికంటే పాపం గురించే ఎంతో ఎక్కువగా ఆందోళన చెందుతుంటారు. పాపం విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండటం ఎంతో అవసరమైనప్పటికీ, పాపం చేస్తామనే భయం ఎడతెగని వ్యామోహంగా మారినప్పుడు, అది దేవుని నిర్మలమైన చిత్తాన్ని మరుగుపరుస్తుంది. దానివల్ల ఆ వ్యక్తి తీవ్రమైన భారంతో కుంగిపోయి, దేవుని నిజమైన చిత్తాన్ని ఆనందంగా జీవించలేకపోతారు.
లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేస్ తన ఆత్మకథలో అతిశయ పాపభీతితో తాను పడిన పోరాటాలను బహిరంగంగా పంచుకున్నారు. ఈ పోరాటాన్ని ఆమె “అతిసున్నితత్వం” అని పేర్కొంటూ ఇలా అన్నారు: “దీన్ని సరిగా అర్థం చేసుకోవాలంటే ఈ వేదనను స్వయంగా అనుభవించాలి. ఏడాదిన్నరపాటు నేను అనుభవించినదాన్ని మాటల్లో చెప్పడం నాకు అసాధ్యం.” అయితే, చివరికి ఆమె “సంపూర్ణ పరివర్తన” అని పిలిచిన అనుభవాన్ని పొందారు. దానిద్వారా అతిసున్నితత్వం అనే పెనుభారం తొలగిపోయింది. ఈ అతిసున్నితత్వం ఆమెను అనేక విధాలుగా అణచివేసింది. వాటిలో ఒకటి ఏమిటంటే, తన మనసులో యాదృచ్ఛికంగా మెదిలే కొన్ని ఆలోచనలు కూడా ఘోరపాపాలేననీ, వాటివల్ల తాను శిక్షకు గురవుతాననీ ఆమె భయపడేవారు.
పునీత తెరేస్లా ఈ సమాజమందిరపు అధికారి “అతిసున్నితత్వం”తో పోరాడుతూ ఉండే అవకాశం ఎక్కువగా లేకపోయినా, అతడు తీవ్రమైన అతిశయ పాపభీతితో ప్రవర్తిస్తున్నాడు. అందువల్ల, అంగవైకల్యంతో బాధపడుతున్న ఈ స్త్రీకి మన ప్రభువు చేసిన సత్కార్యాన్ని బట్టి ఆయనపై కఠినంగా తీర్పు చెబుతూ, ఆయనను ఖండించాడు.
ఈ పెనుభారాలకు సంబంధించిన ప్రవృత్తి ఏదైనా మీలో ఉందేమో నేడు ధ్యానించండి. మీరు పాపం గురించి హేతువుకు అందని విధంగా ఆందోళన చెందుతున్నారా? తప్పుడు నిర్ణయం తీసుకుంటారేమోనని భయపడుతూ, నిర్ణయాల గురించే పదేపదే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోతున్నారా? దేవుని గురించీ ఇతరుల గురించీ ఆలోచించేదానికంటే మీ గురించే ఎంతో ఎక్కువగా ఆలోచిస్తున్నారా? అలా అయితే, మన ప్రభువు తొలగించాలని కోరుకునే అటువంటి పెనుభారాన్నే మీరు కూడా మోస్తూ ఉండవచ్చు. దేవుణ్ణి సేవించడం, ఆయన పవిత్ర చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం మన జీవితాల్లో అత్యంత గాఢమైన ఆనందంగా మారాలి గాని, పెనుభారంగా కాదు. మీ క్రైస్తవ జీవనయానం మరింత భారంగా అనిపిస్తే, మీ దృష్టిని మీపై నుంచి మరల్చి, కరుణామయుడైన దేవుని వైపు చూడండి. పునీత తెరేస్ చివరికి చేసినట్లుగా, చిన్నబిడ్డకు ఉండే సంపూర్ణ నమ్మకంతో ఆయన వద్దకు పరుగెత్తండి. అతిశయ పాపభీతితో మీకు మీరే మోపుకున్న భారాల నుంచి విముక్తి పొంది, ఆయనను మరింత యథార్థంగా ప్రేమించడానికి మీకు మీరే అవకాశం ఇవ్వండి.
నా కరుణామయ ప్రభువా, నాకు భారంగా ఉన్న వాటన్నిటి నుండి నన్ను విడిపించాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. చిన్నబిడ్డకు ఉండే నమ్మకంతో నేను నీ వైపు తిరగాలని నీవు ఆశిస్తున్నావు. ప్రియ ప్రభువా, నా మితిమీరిన ఆలోచనలు, హేతువులేని చింతలతో నా మీద నేనే మోపుకుంటున్న ప్రతి భారం నుండి దయచేసి నన్ను విడిపించు. నాపై నీకున్న అనంతమైన ప్రేమను నేను ఎల్లప్పుడూ అర్థం చేసుకుంటూ, నీ మార్గాలలో ఎల్లప్పుడూ స్వేచ్ఛగా, ఆనందంగా నడిచేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మళ్లీ మళ్లీ విత్తనాన్ని నాటడం
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ వారంలోని మంగళవారం
యేసు ఇలా అన్నారు: “దేవుని రాజ్యం దేనిలా ఉంటుంది? దానిని దేనితో పోల్చగలను? అది ఒక మనిషి తీసుకుని తోటలో నాటిన ఆవగింజ వంటిది. అది పూర్తిగా పెరిగినప్పుడు పెద్ద పొదగా మారింది; ఆకాశపక్షులు దాని కొమ్మల్లో నివసించాయి.” లూకా 13:18–19
ఈ చిన్న ఉపమానం అనేకమందికి, వారు గ్రహించేదానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా సందేశాన్ని అందించాలి. అపోస్తలిక కార్యాల ద్వారా దేవుని రాజ్యాన్ని నిర్మించడానికి మనం కృషి చేస్తున్నప్పుడు, ఇది మనందరికీ గొప్ప ప్రోత్సాహానికి మూలంగా ఉండాలి.
ఆవగింజ చాలా చిన్నది. మొదట దాన్ని చేతిలో పట్టుకున్నప్పుడు, దాని గురించి ఎవరికైనా పెద్దగా ఏమీ అనిపించకపోవచ్చు. కానీ అనుకూలమైన పరిస్థితుల్లో దాన్ని నాటితే, ఆ గింజ 20 అడుగులకు పైగా ఎత్తు పెరిగే చెట్టుగా ఎదగవచ్చు.
యేసు ఈ ఉపమానం ద్వారా మనకు ఎన్నో పాఠాలు నేర్పుతున్నారు. వాటిలో ఒకటి మన అపొస్తలిక ప్రేమసేవా కార్యాలకు సంబంధించినది. భూదిగంతాల వరకు సువార్తను వ్యాపింపజేస్తూ, ప్రభువు కోసం అపొస్తలులుగా ఉండాలనే పిలుపు గురించి ఆలోచించినప్పుడు మీకు ఏమి గుర్తుకు వస్తుంది? బహుశా ఎంతో విస్తృతమైన, బహిరంగమైన, ఉత్సాహభరితమైన పరిచర్య బాధ్యతను పొందినవారు మొదట గుర్తుకు రావచ్చు. అలాంటి సందర్భంలో, వారి అపొస్తలిక కార్యాల వల్ల కలిగే మంచి ఫలాలను చూడటం సులభం. మరి మీ సంగతేమిటి? చాలామంది తమకు సాధ్యమైన ప్రతి చిన్న మార్గంలో ఇతరులను ప్రేమించడానికి, వారికి సేవ చేయడానికి కృషి చేస్తారు. అయినా తమ కృషి వల్ల సమృద్ధిగా కలిగే మంచి ఫలాలను వారు చూడలేకపోతారు. అలా జరిగినప్పుడు కొందరు నిరుత్సాహపడి, సువార్తను వ్యాపింపజేయాలనే ఉత్సాహాన్ని కోల్పోవచ్చు.
మీ పరిస్థితి కూడా ఇదే అయితే, ఆవగింజను గురించి ఆలోచించండి. ఈ చిన్న గింజను నాటడం మన అపొస్తలిక ప్రయత్నాలలో చాలావాటికి ప్రతీకగా ఉంటుంది. చిన్నచిన్న దయా కార్యాలు చేయాలని, ఆడంబరం లేకుండా, గోప్యమైన మార్గాల్లో సైతం మన విశ్వాసాన్ని పంచుకోవాలని, ఎవరూ గమనించనప్పుడు కూడా ప్రేమతో సేవ చేయాలని, ఇవన్నీ ఎడతెగకుండా చేయాలని దేవుడు మనలను పిలుస్తున్నారు. ఈ చిన్న కార్యాలు దేవుని రాజ్యం కోసం ఫలాలను ఇస్తాయా? ఆవగింజను గురించిన ఈ ఉపమానాన్ని మీరు విశ్వసిస్తే, దానికి జవాబు తప్పకుండా గట్టిగా చెప్పే “అవును” అయి ఉండాలి.
జీవితంలో చాలాసార్లు, మన పనులు ఇతరులపై చూపే ప్రభావాన్ని మనం ఎన్నడూ పూర్తిగా చూడలేము. మన చెడు ప్రభావం మనం గ్రహించేదానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా వారిపై పడుతుంది. అలాగే, మన విశ్వాసాన్ని పంచుకోవడానికి మనం చేసే ప్రేమసేవా కార్యాలు కూడా మనం గ్రహించేదానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా ప్రజలను ప్రభావితం చేస్తాయి. ఈ ఆవగింజ ఉపమానంలోని సందేశాన్ని విశ్వసించడం ద్వారా మనలో ఈ నమ్మకం కలగాలి: మన ప్రేమసేవ, సద్గుణాలు, మాటల ద్వారా విశ్వాసమనే ఆ చిన్న గింజలను నాటడం నిజంగానే సమృద్ధిగా మంచి ఫలాలను ఇస్తుంది. పరలోక మహిమలోకి ప్రవేశించేంతవరకు మనం తెలుసుకోగలిగేదానికంటే ఆ ఫలాలు ఎంతో ఎక్కువగా ఉంటాయి.
ప్రతిరోజూ విశ్వాసం, ప్రేమ అనే అతి చిన్న గింజలను నాటాల్సిన మీ కర్తవ్యాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ ప్రయత్నాల వల్ల సమృద్ధిగా ఫలాలు కలుగుతున్నట్లు స్పష్టంగా కనిపించకపోయినా నిరుత్సాహపడకండి. మళ్లీ మళ్లీ ఆ గింజలను నాటడానికే మిమ్మల్ని మీరు అంకితం చేసుకోండి. విశ్వాసమనే విత్తనాన్ని చల్లడంలో ఆనందించండి; దానినే మీ ప్రేషిత కార్యంగా భావించండి. జీవితమంతా మీరు ఇలా చేస్తే, పరలోకం నుండి వెనుదిరిగి చూసినప్పుడు, అల్పమైనవిగా కనిపించిన ఆ విశ్వాస, ప్రేమ కార్యాల ద్వారా దేవుడు తన రాజ్యాన్ని ఎంత శక్తివంతంగా ఆవిర్భవింపజేశారో చూసి మీరు ఆశ్చర్యపోతారు.
నా మహిమగల రాజా, ప్రేమతో మేము చేసే కృషి ద్వారా నీ రాజ్యం నలుదిశలా విస్తరించాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. ప్రియ ప్రభువా, ప్రతిరోజూ విశ్వాసం, ప్రేమ అనే నీ విత్తనాలను నాటడానికి దయచేసి నన్ను ఉపయోగించుకో. ఈ అపోస్తలిక కార్యాలలో నేను ఎన్నడూ అలసిపోకుండా, నీకు సేవ చేయడంలోనూ, నాకు సాధ్యమైన ప్రతి విధంగా నీ రాజ్యాన్ని నిర్మించడంలోనూ ఎల్లప్పుడూ ఎంతో ఆనందం పొందేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఇరుకైన ద్వారం గుండా ప్రవేశించడం
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ వారంలోని బుధవారం
ఒకరు ఆయనను, “ప్రభువా, కొద్దిమంది మాత్రమే రక్షణ పొందుతారా?” అని అడిగారు. ఆయన వారితో ఇలా అన్నారు: “ఇరుకైన ద్వారం గుండా ప్రవేశించడానికి శ్రమించండి. ఎందుకంటే, నేను మీతో చెబుతున్నాను, అనేకులు ప్రవేశించడానికి ప్రయత్నిస్తారు, కానీ వారికి తగినంత బలం ఉండదు.” లూకా 13:23–24
పైన చెప్పిన మన ప్రభువు మాటలను మనం తప్పకుండా హృదయంలో నిలుపుకోవాలి. మనకు రక్షణ లభిస్తుందని తేలికగా ఊహించుకోవచ్చు. దేవుడు దయగలవారని, మనం హృదయపూర్వకంగా మంచివారమని, కాబట్టి మన రక్షణ ఖాయమని తేలికగా భావించవచ్చు. కానీ యేసు చెప్పేది అది కాదు.
అయితే రక్షణ పొందేది ఎవరు? దేవుని చిత్తమైతే, మనం పరలోకానికి చేరుకున్నప్పుడు, ఎవరు రక్షణ పొందారు, ఎవరు పొందలేదు అనేది చూసి ఆశ్చర్యపోవచ్చు. నేటి సువార్తలోని సందేశాలలో ఇది స్పష్టంగా ఒకటి. కొందరు మరణించినప్పుడు తాము పరలోకంలోకి ప్రవేశించబోతున్నామని అనుకుంటారని, కానీ మన ప్రభువు తమతో, “మీరు ఎక్కడి నుండి వచ్చారో నాకు తెలియదు. దుష్కార్యాలు చేసేవారలారా, మీరందరూ నా నుండి తొలగిపోండి!” అని చెప్పడం వింటారని కూడా యేసు అంటున్నారు. మళ్లీ చెబుతున్నాం, మనం ఈ మాటలను హృదయంలో నిలుపుకోవాలి.
మనం పడిపోగల అత్యంత ప్రమాదకరమైన పాపాలలో ఒకటి, దేవుడు మనలను తప్పక రక్షిస్తారనే మితిమీరిన ధీమా. ఈ మితిమీరిన ధీమా ప్రాణాంతకమైనది; ఎందుకంటే అది మనపై రెండు విధాలుగా ప్రభావం చూపుతుంది. మొదటిగా, ఈ ధీమాలో చిక్కుకున్న వ్యక్తి ఘోరపాపం చేసి, దాని గురించి పశ్చాత్తాపపడకుండా ఉంటారు. అంతేకాక, తమ పాపాన్ని అంగీకరించడానికి నిరాకరించడం వల్ల పశ్చాత్తాపపడలేని స్థితిలోనే ఉండిపోతారు. వారి అంతరాత్మ పనిచేయడం లేదు. వారు తమ కళ్లకు గంతలు కట్టుకుని, దేవుడు కూడా అవే గంతలు కట్టుకోవాలని ఆశిస్తారు. కానీ దేవుడు అన్నిటినీ చూస్తారు, దానికి అనుగుణంగానే తీర్పు తీరుస్తారు.
యేసు చెప్పే “ఇరుకైన ద్వారం” అనేది పరలోకాన్ని పొందడం సులభం కాదని మనకు తెలియజేయడానికి ఆయన ఉపయోగించిన ఉపమానం. దానికి మన వైపు నుండి దృఢమైన కృషితో పాటు దేవుని అనంతమైన కారుణ్యం కూడా అవసరం. అయితే మన వంతు విషయానికి వస్తే, మనం దేవుని చిత్తాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా వెదకి, ఉదారంగా ఆయనకు స్పందిస్తేనే పరలోకాన్ని పొందడం సాధ్యం. మొదటిగా, మన పాపాలను ఒప్పుకుని, వాటి నుండి వైదొలగాలని దీని అర్థం. అంతటితో ఆగకుండా, మన జీవితాలలో దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి శాయశక్తులా కృషి చేయాలని కూడా దీని అర్థం.
దీనిని అంగీకరించడం కష్టంగా అనిపిస్తే, ఈ బోధ నేరుగా యేసు నుండే వచ్చిందని గుర్తుచేసుకోండి. ఆయన ఎంతో స్పష్టంగా చెబుతున్నారు; ఆయన చెప్పిన మాటలకు అదే అర్థం. అది మీలో ఒక విధమైన పవిత్ర భయాన్ని నింపితే, అది మంచిదే. “పవిత్ర భయం” ఒక వరం. దాని ద్వారా మనకు సక్రమంగా రూపుదిద్దుకున్న అంతరాత్మ కలుగుతుంది; మన జీవితాలలో నిత్యరక్షణకు తొలగించలేని అడ్డంకులుగా మారినవాటిని అది గుర్తించగలుగుతుంది. అలా సక్రమంగా రూపుదిద్దుకున్న అదే అంతరాత్మ, నిత్యజీవానికి ఏకైక మార్గమైన ఆ ఇరుకైన ద్వారం దగ్గరకు మనలను నడిపిస్తుంది.
నిత్యరక్షణను మనమందరం గంభీరంగా పరిగణించాలనే విషయాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో మీరు అలసత్వానికి లోనయ్యారని గుర్తిస్తే, మార్పు చెందడానికి ఈ సువార్తను ప్రేరణగా తీసుకోండి. పరలోక ద్వారాలను తట్టిన తరువాత, మన ప్రభువుకు మీరు తెలియరని గ్రహించే వారిలో మీరు ఒకరుగా ఉండకండి. మీ జీవితంలో మితిమీరిన ధీమా అనే పాపాన్ని నిర్మూలించడానికి మీ చేతనైనదంతా చేయండి. అప్పుడు పరలోకంలో మీ ప్రతిఫలం నిజంగా గొప్పదిగా ఉంటుంది.
నా అత్యంత కరుణామయ ప్రభువా, నీవు, నీవు మాత్రమే మాకు పరలోక ద్వారాలను తెరవగలవు; నీ పవిత్ర చిత్తానికి స్పందించినవారికి మాత్రమే నీవు, నీవు మాత్రమే ఆ ద్వారాలను తెరుస్తావు. నేను ఏయే విధాలుగా నీ నుండి దూరమవుతున్నానో, నా ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో అలసత్వంతో ఉంటున్నానో చూడగలిగేలా దయచేసి నా కన్నులు తెరువు. స్పష్టంగా చూసి, హృదయపూర్వకంగా నీకు స్పందించడానికి నాకు అవసరమైన కృపను దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సంరక్షణ, స్వస్థత మరియు రక్షణ
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ వారంలోని గురువారం
“యెరూషలేమా, యెరూషలేమా, ప్రవక్తలను చంపుతూ, నీ వద్దకు పంపబడినవారిని రాళ్లతో కొట్టి చంపుతున్నదానా, కోడి తన పిల్లలను రెక్కల క్రింద చేర్చుకున్నట్లు నీ పిల్లలను ఒకచోట చేర్చుకోవాలని నేనెన్నిసార్లు తపించాను! కానీ నీవు ఇష్టపడలేదు!” లూకా 13:34
యేసు తిరుహృదయాన్ని ధ్యానించడం ప్రయోజనకరం. ఆయన హృదయం బలమైనది, సౌమ్యమైనది; దయగలది, న్యాయమైనది; కరుణామయమైనది, సత్యనిష్ఠగలది. ఈ సువార్త భాగంలో యెరూషలేము ప్రజల పట్ల యేసుకున్న ప్రేమను మనం కొంతవరకు చూడగలుగుతున్నాము. ఆయన తన ప్రేమను వ్యక్తపరచింది నగరం పట్ల కాదు, ఆ నగరంలోని ప్రజల పట్ల. సమస్త కీడు నుండి వారిని కాపాడేందుకు, వారిని తన దగ్గరకు చేర్చుకోవడానికి వారు తనను అనుమతించాలన్నదే ఆయన హృదయాంతరంగ కోరిక, ఆయన ప్రగాఢమైన తపన అని స్పష్టమవుతోంది.
యేసు “యెరూషలేమా” అనే మాటను రెండుసార్లు పలుకుతూ ప్రారంభిస్తారు. ఇది ఆ నగర ప్రజల పట్ల ఆయనకున్న ప్రగాఢమైన కనికరాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. మారడానికి ఇష్టపడకుండా, వారు తన వైపు తిరగలేదనే విలాపాన్ని కూడా వ్యక్తపరుస్తుంది. పశ్చాత్తాపపడి దేవుని వైపు తిరిగి రావాలని ప్రవక్తలు ఇచ్చిన పిలుపును వారి పూర్వీకులు తిరస్కరించినప్పుడే, యేసు ఈ భూమిపై నడయాడటానికి ఎంతో ముందే, వారి తిరస్కారం మొదలైంది. వారి పితరుల మొండితనం యేసు కాలం నాటి ప్రజలలోనూ కొనసాగింది; ఆయన వారి తిరస్కారాన్ని అనుభవించారు. ఈ తిరస్కారం యేసులో కోపాన్ని లేదా ఖండనను రేకెత్తించినదానికంటే ఎక్కువగా పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని కలిగించింది.
కోడి తన పిల్లలను తన రెక్కల క్రింద చేర్చుకునే దృశ్యం ధ్యానించడానికి ఎంతో మనోహరమైనది. తల్లి కోడి తన భద్రత గురించి ఆలోచించకుండా, ఎంతో ధైర్యంతో తన పిల్లలను కాపాడుతుంది. ప్రమాదం దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు, తనను తాము కాపాడుకోలేని పిల్లలను రక్షించడానికి అది తన రెక్కలను చాచి వాటిని కప్పుతుంది. యెరూషలేము ప్రజలనే కాక, మనందరినీ కాపాడాలనే తన కోరికను వ్యక్తపరచడానికి యేసు ఈ మాతృత్వపు పోలికను ఉపయోగిస్తున్నారు.
ప్రజలను కాపాడటానికి యేసు వారిని తన “రెక్కల” క్రింద ఒకచోట చేర్చుకోవాలని తపించినట్లయితే, మనకు మన ప్రభువు సంరక్షణ అవసరమని మనం నిశ్చయంగా తెలుసుకోవాలి. అవసరం లేనిదాన్ని ఆయన కోరుకోరు. తన బిడ్డల గురించి హేతువు లేకుండా ఆందోళన చెందుతూ, అతిగా కాపాడే దేవుడు కారు ఆయన. ఆయన చూపే శ్రద్ధ వాస్తవమైనది, అవసరమైనది; మనకు ఆయన సంరక్షణ అవసరమని మనం తెలుసుకోవాలి.
మీ దైనందిన జీవితాన్ని గడుపుతున్నప్పుడు, జీవితాన్ని మీ అంతట మీరే నడిపించుకోగలరని మీకు అనిపిస్తుందా? తల్లిదండ్రుల సంరక్షణలోని భద్రత నుండి విడిపోయి స్వతంత్రంగా ఉండాలనుకునే బిడ్డలా మీరు ప్రవర్తిస్తున్నారా? జీవితంలో బాధ్యతాయుతంగా ఉండటానికి మనమందరం కృషి చేయాలి. అయినప్పటికీ, మనల్ని ప్రేమించే దేవుని సంరక్షణ ఇక అవసరం లేని స్థితికి మనం ఎన్నటికీ చేరుకోము. మనం జీవిస్తున్న లోకం ఎన్నో ప్రమాదాలతో నిండి ఉంది; వాటి నుండి దేవుడు మాత్రమే మనల్ని కాపాడగలరు.
నేటి సువార్త ప్రారంభంలో యేసు హేరోదును “నక్క” అని పిలిచారు. తన పిల్లలను కాపాడే తల్లికోడిలా ఉండాలన్న యేసు కోరిక నేపథ్యంలో ఈ ఉపమానాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. హేరోదు ఆయనను చంపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడని యేసుకు చెప్పారు, కానీ ఆయన హేరోదుకు ఏమాత్రం భయపడలేదని స్పష్టమవుతుంది. తనను చంపాలన్న హేరోదు కోరిక గురించి యేసు ఇలా అన్నారు: “మీరు వెళ్లి ఆ నక్కతో ఇలా చెప్పండి: ‘ఇదిగో, నేను నేడూ రేపూ దయ్యాలను వెళ్లగొడతాను, స్వస్థతలు కలుగజేస్తాను; మూడవ రోజున నా కార్యాన్ని పూర్తి చేస్తాను.’” రక్షకునిగా యేసు దయ్యాలపై అధికారం చెలాయించారు, స్వస్థతలు కలుగజేశారు, మూడవ రోజున మృతులలోనుండి పునరుత్థానమై పరలోక ద్వారాలను తెరిచారు. మన జీవిత ప్రయాణంలో మనపై దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించే దయ్యాలు ఎన్నో ఉంటాయి. మనకు అనేక విధాలైన స్వస్థత అవసరమవుతుంది. మరణంపైనే యేసు సాధించిన విజయమనే వరం లేకుండా, మనం పరలోక మహిమలకు నడిపించబడము. దయ్యాలు నిజంగా ఉన్నాయి. గాయాలు నిజంగా ఉన్నాయి. రక్షకుని అవసరం కూడా నిజమైనదే.
ఈ లోకంలో మీరు ఎదుర్కొనే ఎన్నో ప్రలోభాలనుండి, పిశాచ దాడులనుండి మిమ్మల్ని కాపాడటానికి యేసు తల్లికోడిలా తన రెక్కలను మీపై చాచే రూపాన్ని నేడు ధ్యానించండి. ప్రతిరోజూ మీకు ఆయన రక్షణ అవసరమనే వాస్తవాన్ని మననం చేయండి. దయ్యాలు తమ దాడులను ఎన్నటికీ ఆపవు. మానసిక, భావోద్వేగ, ఆధ్యాత్మిక గాయాలకు ఆయన స్వస్థత అవసరం. మిమ్మల్ని కాపాడి, స్వస్థపరచి, ఆ తరువాత నిత్యజీవమనే వరాన్ని మీపై సమృద్ధిగా కుమ్మరించగల ఏకైక వ్యక్తి యేసే. ఆయన రక్షణలో ఉండండి; తన పవిత్ర హృదయపు తపనలను నెరవేర్చడానికి ఆయనను అనుమతించండి.
కరుణామయుడవైన నా ప్రభువా, ఈ లోకంలోని ఎన్నో చెడులనుండి నన్ను కాపాడాలని నీవు తపిస్తున్నావు. నా పాపాలవల్ల కలిగిన గాయాలను మాన్పాలని నీవు తపిస్తున్నావు. నిత్యజీవమనే వరాన్ని నాకు ప్రసాదించాలని కూడా నీవు తపిస్తున్నావు. ప్రియ ప్రభువా, నీ రక్షణను నేను అంగీకరిస్తున్నాను; నాకు అవసరమైన స్వస్థత కోసం ప్రార్థిస్తున్నాను. దయచేసి ఎల్లప్పుడూ నన్ను నీ రెక్కలతో కప్పి కాపాడు; నిత్యజీవమనే వరాన్ని నాకు ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
అసౌకర్యం కలిగించే పరిస్థితులు
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ వారంలోని శుక్రవారం
ఒక విశ్రాంతిదినాన యేసు ప్రముఖ పరిసయ్యులలో ఒకరి ఇంటికి భోజనం చేయడానికి వెళ్లారు. అక్కడున్నవారు ఆయనను నిశితంగా గమనిస్తున్నారు. లూకా 14:1
తన ఇంట్లో భోజనం చేయమని ఈ ప్రముఖ పరిసయ్యుడు ఇచ్చిన ఆహ్వానాన్ని యేసు అంగీకరించారు. ఆ విందులో ఉన్నవారు “ఆయనను నిశితంగా గమనిస్తున్నారు.” ఆ దృశ్యాన్ని ఊహించుకోవడం అంత కష్టమేమీ కాదు. తమను నిశితంగా గమనిస్తున్న ఎంతోమంది అపరిచితులతో కలిసి భోజనం చేయడానికి ఆహ్వానం అందితే, చాలామందికి ఎంతో అసౌకర్యంగా, సంకోచంగా అనిపించవచ్చు. అయితే యేసు సంపూర్ణ ఆత్మవిశ్వాసంతో, సువార్తను పంచుకోవాలనే అచంచల నిబద్ధతతో అక్కడికి వచ్చారు. ఈ విందు నుండీ, అందులో యేసు కనబరిచిన వైఖరి నుండీ మనం నేర్చుకోగల ఒక విషయం ఏమిటంటే, అసౌకర్యం కలిగించే పరిస్థితులు నిజానికి మీ విశ్వాసాన్ని పంచుకోవడానికి గొప్ప అవకాశాలు.
మనమందరం ఏదో ఒక సమయంలో అసౌకర్యకరమైన పరిస్థితిని ఎదుర్కోవలసి వస్తుంది. ఉదాహరణకు, దూరపు బంధువు కోసమో కొత్త పొరుగువారి కోసమో ఏర్పాటు చేసిన వేడుకకు మిమ్మల్ని ఆహ్వానించారని ఊహించుకోండి. అక్కడ మీకు తెలిసినవారు చాలా తక్కువమందే ఉంటారని తెలిసినా, మీరు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. బిడియపడే స్వభావం ఉన్నవారు అక్కడికి వెళ్లి, తమకు తెలిసిన ఎవరినైనా వెతుక్కుని, మిగతా సమయమంతా ఆ వ్యక్తితోనే గడపడానికి మొగ్గుచూపుతారు. అయితే యేసు ఏమి చేశారో ఆలోచించండి. ఈ విందులో ఆయనకు తెలిసినవారు బహుశా చాలా తక్కువమందే ఉండవచ్చు. కొత్త స్నేహితులను కలుసుకుంటూ కేవలం విశ్రాంతిగా, సరదాగా గడపడం ఆయన అక్కడికి రావడానికి ప్రధాన ఉద్దేశం కాదు. దానికి బదులుగా, అవసరంలో ఉన్నవారికి తన రక్షణ సందేశాన్ని ప్రకటించడమే ఆయన ప్రధాన ఉద్దేశం. అందుకే ఆయన అవసరంలో ఉన్నవారి దగ్గరకు ఆత్మవిశ్వాసంతో వెళ్లారు.
మీరు ఇతరులతో కలిసిమెలిసి ఉండడాన్నీ, కొత్తవారిని కలుసుకోవడాన్నీ ఇష్టపడేవారైనా, అలాంటి సందర్భాలంటే భయపడేవారైనా, మీ విశ్వాసాన్ని పంచుకోవడానికి ఆ సందర్భాలు అద్భుతమైన అవకాశాలనే సరళమైన విషయాన్ని పరిగణించండి. మన ప్రభువులాగే మీరు చొరవ తీసుకుని, మీకు కొత్తగానూ అపరిచితంగానూ ఉన్న పరిస్థితుల్లోకి ప్రవేశించడానికి సిద్ధంగా ఉంటే, అవకాశాలు సమృద్ధిగా ఉన్నాయని మీరు గుర్తించడం మొదలుపెట్టవచ్చు. కొత్త వాతావరణాలు, కొత్త వ్యక్తులు సువార్తను ప్రకటించడానికి కొత్త అవకాశాలు. నిజమే, అవి కొత్త స్నేహితులను సంపాదించుకోవడానికీ ఆనందంగా గడపడానికీ అవకాశాలే. అయితే సువార్తను పంచుకోవాలనే కోరికపై మీ హృదయం స్థిరంగా ఉంటే, ఏదో ఒక విధంగా మీ విశ్వాసాన్ని ఇతరులతో పంచుకోగల కొత్త అవకాశాల కోసం మీరు తరచుగా వెతుకుతారు.
తనకు పరిచయం లేని ఎంతోమందితో విశ్వాసాన్ని పంచుకోవాలనే ఉద్దేశంతో యేసు ఒక విందుకు హాజరైన ఈ సరళమైన సువార్త దృశ్యాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ భోజనంలో మీరు కూడా మన ప్రభువుతో కలిసి ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. మీకు ఎలా అనిపించి ఉండేది? మీరు సంకోచంతోనూ అసౌకర్యంతోనూ ఉండేవారా? లేక దానిని సువార్తను పంచుకునే అవకాశంగా చూసేవారా? ఇతరులకు సువార్తను ప్రకటించే మీ ప్రయత్నాలలో మీకు ఎంత ఉత్సాహం ఉందో పరిశీలించుకుని, ఈ పవిత్రమైన కృషికి మిమ్మల్ని మీరు తిరిగి అంకితం చేసుకోండి. మన ప్రభువు మిమ్మల్ని ఎక్కడికి పంపినా, ఆయన మిమ్మల్ని తన పనికి ఉపయోగించుకోవడానికి మీరు సిద్ధంగానూ సుముఖంగానూ ఉన్నారని ఆయనకు చెప్పండి. ఆ తరువాత జీవితంలో మీరు చేపట్టే ప్రతి కొత్త సాహసాన్నీ, పొందే ప్రతి కొత్త అనుభవాన్నీ క్రీస్తు రక్షణ సందేశాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవడానికి ఒక కొత్త అవకాశంగా చూడటానికి ప్రయత్నించండి.
నన్ను రక్షించే నా ప్రభువా, నీ రక్షణ సందేశం భూదిగంతాల వరకు, అంతటా విస్తృతంగా పంచబడాలని నీవు కోరుకుంటున్నావు. దయచేసి ఆత్మల రక్షణపట్ల ఉత్సాహంతో నన్ను నింపు. నేను కలిసే ప్రతిఒక్కరితో సువార్తను పంచుకోవాలనే అచంచలమైన కోరికను నాకు దయచేయి. ప్రియ ప్రభువా, అవసరంలో ఉన్నవారికి నీ ప్రేమ, కరుణ అందేలా, నీకు ఇష్టమైన విధంగా నన్ను ఉపయోగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
వినయం ఇచ్చే స్వేచ్ఛ
సామాన్యకాలం ముప్పయ్యవ వారంలోని శనివారం
“ఎవరైనా మిమ్మల్ని వివాహ విందుకు ఆహ్వానించినప్పుడు, భోజనపంక్తిలో గౌరవస్థానంలో కూర్చోవద్దు. మీకంటే గౌరవనీయుడైన అతిథిని ఆయన ఆహ్వానించి ఉండవచ్చు. అప్పుడు మీ ఇద్దరినీ ఆహ్వానించిన ఆతిథ్యమిచ్చే వ్యక్తి మీ దగ్గరకు వచ్చి, ‘ఈయనకు మీ స్థానాన్ని ఇవ్వండి’ అని చెప్పవచ్చు. అప్పుడు మీరు సిగ్గుతో అతి తక్కువ స్థానానికి వెళ్లి కూర్చోవలసి వస్తుంది.” లూకా 14:8–9
ఇది ఆసక్తికరమైన ఉపమానం. ముందుగా, నిజమైన పరిశుద్ధ వ్యక్తి ఇలాంటి అవమానానికి సిగ్గుపడరనే విషయాన్ని గమనించాలి. దానికి బదులుగా, తమ గౌరవస్థానాన్ని సంతోషంగా మరొకరికి ఇస్తారు. నిజానికి, ఇలాంటి లోకసంబంధమైన గౌరవానికి వారి దృష్టిలో ఎలాంటి ప్రాముఖ్యతా ఉండదు కాబట్టి, వారు వెంటనే “అతి తక్కువ” స్థానాన్ని ఎంచుకునే అవకాశమే ఎక్కువ. అయితే యేసు ఆ సమయంలో మాట్లాడుతున్నది సజీవ పరిశుద్ధులతో కాదు. లోకంలో గౌరవం పొందాలనే కోరికలతో నిజంగా పోరాడుతున్న ప్రజలతో ఆయన మాట్లాడుతున్నారు. యేసు ఎవరితో మాట్లాడుతున్నారో ఆ ప్రజల్లో కూడా అభద్రతాభావం ఉందనీ, ఆరోగ్యకరమైన ఆత్మగౌరవం లోపించిందనీ ఇది చూపిస్తుంది.
అందమైన విషయం ఏమిటంటే, యేసు ఈ ప్రజల స్థితిని అర్థం చేసుకుని, వారు తమ జీవితాలతో అన్వయించుకోగల ఉపమానాన్ని వారికి చెబుతున్నారు. ఒక ప్రముఖ పరిసయ్యుడు ఏర్పాటు చేసిన విందుకు వచ్చిన అతిథులే వీరు. ఆ విందుకు యేసు కూడా ఆహ్వానించబడ్డారు. గర్వం కంటే వినయం ఎంతో మేలైనదనే సత్యాన్ని వారితో సౌమ్యంగా పంచుకోవడమే యేసు ఉద్దేశం. వ్యక్తులుగా ఇతరులకు సహజంగా ఉన్న గౌరవాన్నీ విలువనూ చాటే విధంగా, తనను తాను తగ్గించుకుని ఇతరులను ఉన్నతపరచడం ద్వారానే నిజమైన ఔన్నత్యం, గౌరవం లభిస్తాయి. ఇది నేర్చుకోవడానికి కష్టమైన పాఠం.
చాలామంది, ఇతరులతో ఒక సమూహంలో ఉన్నప్పుడు, తమను ఇతరులతో పోల్చుకోకుండా ఉండటానికి కష్టపడతారు. “ఆమె మరింత అందంగా ఉంది” లేదా “అతను మరింత విజయాన్ని సాధించాడు” లేదా “వారు బాగా చదువుకున్నారు” మొదలైన ఆలోచనలు వస్తాయి. ఒక వ్యక్తిగా మీరెవరో అనే విషయంలో మీలో అభద్రతాభావం ఉండటం వల్ల తరచుగా ఈ సాధారణ ధోరణి కలుగుతుంది. అయితే, మీరెవరో ఆ స్థితిలోనే మీరు పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉండగలిగితే, దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రేమించే విధంగా మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకుంటే, ఇతరులను ప్రేమించడానికి, వారి గౌరవాన్ని గుర్తించడానికి, వారు విజయం సాధించి ఉన్నత స్థితికి చేరే విషయాల్లో సంతోషించడానికి కూడా మీకు మరింత స్వేచ్ఛ ఉంటుంది.
యేసు తన ఉపమానాన్ని ఈ మాటలతో ముగిస్తున్నారు: “తమను తాము హెచ్చించుకునే వారందరూ తగ్గించబడతారు, కానీ తమను తాము తగ్గించుకునేవారు హెచ్చించబడతారు.” సాధారణ లౌకిక దృక్పథంతో ఆలోచించేవారికి ఈ సత్యాన్ని గ్రహించడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. వినయం ఎంత విలువైనదో అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. అయితే వినయం అంటే సత్యపు వెలుగులో, దేవుడు మిమ్మల్ని చూసే విధంగా మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడమే. వినయంగలవారికి ఇతరుల ప్రశంసలు, గౌరవం అవసరం లేదు. దేవునికి వారిపట్ల ఉన్న ప్రేమ వారికి చాలు. అందువల్ల వినయంగలవారు, దేవుడు తమను ప్రేమించినట్లే తమను తాము ప్రేమించడమే కాకుండా, ఇతరుల మేలుపై తమ పూర్తి శ్రద్ధను నిలిపేందుకు స్వేచ్ఛను కూడా పొందుతారు. ఇదే స్వచ్ఛమైన ప్రేమ. వినయాన్ని సంపూర్ణంగా ఆచరించినప్పుడే ఈ ప్రేమ సాధ్యమవుతుంది.
వినయం ఎంతో కొరవడినవారికి యేసు అందించిన ఈ మృదువైన బోధనను నేడు ధ్యానించండి. వారిపట్ల యేసుకున్న శ్రద్ధను, వారిని అవమానపరచడం కాకుండా, వారిలోని అభద్రతాభావాల భారంనుండి వారిని విడిపించాలన్న ఆయన కోరికను చూడటానికి ప్రయత్నించండి. మీరు కూడా ఈ విషయంలో పోరాడుతుంటే, వినయాన్ని అలవరచుకోమని మన ప్రభువు మిమ్మల్ని మృదువుగా ఆహ్వానిస్తున్నారని ధ్యానించండి. ఈ సద్గుణం కోసం ప్రార్థించండి; దానిని చిత్తశుద్ధితో ఆచరించండి. ఈ సద్గుణాన్ని పొందడం మీ జీవితంలో ఎంతో స్వేచ్ఛకు ద్వారం తెరుస్తుందని తెలుసుకోండి.
వినయశీలుడవైన నా ప్రభువా, నీవు నిన్ను సంపూర్ణంగా తెలుసుకున్నావు; పరలోకంలోని తండ్రి నీపై చూపిన ప్రేమతోనే నీవు నీ పవిత్ర ఆత్మను ప్రేమించుకున్నావు. దయచేసి నేను ఎవరినో తెలుసుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీవు నన్ను చూసే విధంగా నన్ను నేను చూసుకోవడానికి సహాయం చేయి. భూలోక సత్కారాలకూ, లౌకిక గౌరవానికీ వెంపర్లాడే వక్రమైన కోరిక నాకు ఎన్నడూ భారంగా మారకుండునుగాక. దానికి బదులుగా, వినయమనే ఈ మహిమాన్విత వరం నా ఆత్మలో లోతుగా నిలిచి ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!
అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్

