తెలుగు

పవిత్ర వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


మట్టల ఆదివారం—ధైర్యానికి, దృఢసంకల్పానికి ఆదర్శం

ప్రభువు శ్రమల మట్టల ఆదివారం (సంవత్సరం A)

ఆయన యెరూషలేములో ప్రవేశించినప్పుడు నగరమంతా కలకలం రేగింది. “ఈయన ఎవరు?” అని ప్రజలు అడిగారు. జనసమూహాలు, “ఈయన గలిలయలోని నజరేతు నుండి వచ్చిన ప్రవక్తయైన యేసు” అని జవాబిచ్చాయి. మత్తయి 21:10–11

మన ప్రభువు శ్రమల స్మరణ ప్రారంభమైంది. నేడు, యేసు యెరూషలేములో విజయోత్సాహంతో ప్రవేశించిన తీరును మత్తయి వివరించిన భాగాన్ని చదవడంతో దివ్యబలిపూజ ప్రారంభమవుతుంది. గాడిదపై వస్తున్న యేసును అతి పెద్ద జనసమూహం స్వాగతిస్తుంది. వారు “తమ పైవస్త్రాలను దారిపై పరిచారు; మరికొందరు చెట్ల కొమ్మలను నరికి దారిపై పరిచారు” (మత్తయి 21:8). “దావీదు కుమారునికి హోసన్నా; ప్రభువు పేరట వచ్చేవాడు ధన్యుడు; సర్వోన్నత స్థలములలో హోసన్నా” అని కేకలు వేస్తూ ప్రజలు ఆయనకు స్వాగతం పలుకుతారు (మత్తయి 21:9).

హీబ్రూ భాషలో “హోసన్నా” అనే పదానికి “మమ్మల్ని రక్షించు, వేడుకుంటున్నాము!” అని అర్థం. మొదట అది విముక్తి కోసం చేసిన విన్నపమైనప్పటికీ, క్రమంగా స్తుతికి, ఆనందానికి వ్యక్తీకరణగా మారింది; ముఖ్యంగా మెస్సీయ రాకతో అది ముడిపడినప్పుడు ఈ భావం బలపడింది. “సర్వోన్నత స్థలములలో హోసన్నా” అనే మాటలు పరలోకంలో సింహాసనాసీనుడైన దేవుడు తన రక్షణ శక్తిని భూమిపైకి తీసుకురావాలని కోరుతున్నాయి. జనసమూహాల జయజయధ్వానాలు రక్షణపై వారి ఆశను, ఎంతోకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయగా యేసును వారు గుర్తించడాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి.

పాస్కా పండుగ వారంలో ఇశ్రాయేలు నలుమూలల నుండి యాత్రికులు రావడంతో యెరూషలేము జనాభా అనేక రెట్లు పెరిగేది. మతపరమైన ఉత్సాహంతో, సామూహిక వేడుకలతో వాతావరణం కళకళలాడేది. వ్యాపారులు జనసమూహాలకు బలి పశువులను, ఆహారాన్ని, ఇతర అవసరమైన వస్తువులను అమ్మేవారు. ఈ వేడుకలకు దేవాలయం కేంద్రంగా ఉండేది. అక్కడ బలులు అర్పించేవారు; పవిత్ర భోజనం కోసం పాస్కా గొర్రెపిల్లలను సిద్ధం చేసేవారు. ఈజిప్టు నుండి ఇశ్రాయేలుకు లభించిన విముక్తిని స్మరించుకోవడం జాతీయ విముక్తిపై ఆశలను రేకెత్తించేది. అందువల్ల అశాంతి చెలరేగవచ్చని అప్రమత్తమైన రోమా అధికారులు భద్రతను పెంచేవారు. ఏదైనా అలజడి రోమా పాలకుల కఠిన ప్రతీకార చర్యలకు దారితీయవచ్చనే ఆందోళనతో యూద అధికారులూ అత్యంత అప్రమత్తంగా ఉండేవారు.

పెద్ద జనసమూహాలు యేసును మెస్సీయగా విశ్వసిస్తున్నామని ప్రకటించినప్పుడు, మతపెద్దల్లోనూ రోమా అధికారుల్లోనూ చాలామందికి కలిగిన ఉద్వేగాన్ని, ఆందోళనను, ఆశ్చర్యాన్ని ఊహించండి. ఇశ్రాయేలు విముక్తి సమీపించిందా? ప్రజల ఈ బహిరంగ జయజయధ్వానాలు, కొందరు యేసును ఎందుకు ముప్పుగా చూశారో స్పష్టం చేశాయి. ముఖ్యంగా పరిసయ్యులు, ఆయన మెస్సీయ అన్న గుర్తింపు తాము పట్టుకొని వేలాడుతున్న మతాధికారాన్ని బలహీనపరచవచ్చని భయపడ్డారు. తాము ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయ యేసే అయి ఉండవచ్చనే అవకాశాన్ని వారిలో చాలామంది కొట్టిపారేశారు.

అయితే, ఆ సంవత్సరం పాస్కా పండుగ గురించి యేసుకున్న అవగాహన ఎంతో భిన్నమైనది. తన మహిమకు దారితీసే శ్రమలూ మరణమూ సంభవించే ఘడియకు అది సమయమని ఆయనకు తెలుసు. రాజకీయ ఎత్తుగడలపై ఆయనకు ఏమాత్రం ఆసక్తి లేదు. తన రక్తంతో అనేకుల పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసే ఏకైక పరిపూర్ణ బలి గొర్రెపిల్లగా మారి, మెస్సీయగా తన కార్యాన్ని నెరవేర్చడమే ఆయన ఏకైక కోరిక. యేసు దృఢసంకల్పంతో, నిశ్చయంతో యెరూషలేములోకి సాగారు. తనకోసం ఎదురుచూస్తున్న శ్రమలు ఆయనకు తెలిసినా, ఆత్మలను రక్షించే తన కార్యంపైనే ఆయన దృష్టి నిలిచి ఉంది. తన పవిత్ర మానవ స్వభావంలో, భయానికీ ఆందోళనకూ లోనయ్యే ప్రతి శోధనను ఆయన జయించి, శాంతి, బలం, ఆనందం తన హృదయాన్ని నింపనిచ్చారు.

యేసు మన రక్షకుడు, దేవునికీ మనకూ మధ్య ఏకైక మధ్యవర్తి మాత్రమే కాదు; మనం ఎలా జీవించాలో ఆయన మానవ జీవితం పరిపూర్ణ ఆదర్శంగా నిలుస్తుంది. భయానికీ ఆందోళనకూ లోనయ్యేలా మనలను శోధించే ప్రతి క్లిష్ట పరిస్థితినీ ఎలా ఎదుర్కోవాలో, యేసు యెరూషలేములో విజయోత్సాహంతో ప్రవేశించిన తీరు ప్రత్యేకంగా మనకు చూపిస్తుంది. ఆయన ధైర్యం మన ధైర్యంగా, ఆయన దృఢసంకల్పం మన దృఢసంకల్పంగా మారాలి.

యేసు విజయోత్సాహంతో యెరూషలేములో ప్రవేశించినప్పుడు ఆయన అంతరంగ వైఖరి ఎలా ఉందో నేడు ధ్యానించండి. ఇతరుల కోసం నిస్వార్థంగా మన ప్రాణాలను అర్పిస్తూ, తన త్యాగపూరిత ప్రేమలో పాలుపంచుకోవాలని ఆయన మనలను ఆహ్వానిస్తున్నారు. ఆయన ప్రేమను అనుకరించడానికి పిలుపు అందిన ప్రతిసారీ, ఆయన సద్గుణాలు మనలో వేళ్లూనుకోవడానికి అనుమతిస్తేనే ఇది సాధ్యమవుతుంది. మనకు అప్పగించబడిన కార్యాన్ని స్వీకరించేటప్పుడు భయమో ఆందోళనో మనలను అడ్డుకోనివ్వకూడదు. ఆ మొదటి పవిత్ర వారంలో యేసు తనలో వెల్లడించిన ధైర్యం, శాంతి, అచంచల ప్రేమ మీ హృదయంలో వర్ధిల్లాలని ప్రార్థించండి. భయాన్ని, చింతను, స్వార్థాన్ని విడిచిపెట్టి, యేసు ప్రేమ, బలం మిమ్మల్ని నింపనివ్వండి. అప్పుడు ఆయన కార్యం మీ ద్వారా కొనసాగుతుంది; మన ప్రభువుతో కలిసి మీరూ ఇతరుల కోసం మీ ప్రాణాలను అర్పించగలుగుతారు.

బలిగా అర్పించబడే దేవుని గొర్రెపిల్లవైన యేసూ, నీవైపు తిరిగే వారందరి రక్షణ కోసం రక్తాన్ని చిందించే నూతనమైన, పరిపూర్ణమైన బలి గొర్రెపిల్లగా నీవు యెరూషలేములో ప్రవేశించావు. ప్రియ ప్రభువా, నీవు నాకు అనుగ్రహించాలని కోరుకునేవన్నీ స్వీకరించేలా నా హృదయాన్ని తెరువు. నీలో ఉన్న సద్గుణాలతో నన్ను నింపు. తద్వారా నా జీవితం నీ జీవితంతో ఐక్యమై, నీ బలి నాలో సజీవమవుతుంది. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నిర్ణాయక పాస్కా వేడుక

ప్రభువు శ్రమల మట్టల ఆదివారం (సంవత్సరం B)

ఆయనకు ముందుగా వెళ్తున్నవారు, ఆయనను వెంబడిస్తున్నవారు ఇలా కేకలు వేస్తూనే ఉన్నారు: “హోసన్నా! ప్రభువు పేరిట వచ్చేవాడు ధన్యుడు! రాబోతున్న మన తండ్రి దావీదు రాజ్యం ఆశీర్వదించబడుగాక! సర్వోన్నత స్థలాలలో హోసన్నా!” మార్కు 11:9–10

యూద ప్రజలకు సంవత్సరంలో అత్యంత ముఖ్యమైన సమయం పాస్కా పండుగ వారం. దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజలుగా తమకున్న గుర్తింపును వారు ఈ పండుగలో వేడుకగా జరుపుకునేవారు. ముఖ్యంగా, ఈజిప్టులోని బానిసత్వం నుండి తమకు లభించిన విముక్తిని వివరించే నిర్గమ కథనాన్ని మళ్లీ చెప్పుకోవడం ద్వారా అలా చేసేవారు. దేవుడు తన ప్రజలను ఎలా స్వతంత్రులను చేశాడో జ్ఞాపకం చేసుకోవడమే పాస్కా పండుగలోని ప్రధాన ఇతివృత్తమైన రక్షణకు కేంద్రంగా ఉండేది. అణచివేత నుండి సంపూర్ణ విముక్తిని తీసుకురావడానికి మెస్సీయ పాస్కా పండుగ సమయంలో వస్తాడని చాలామంది విశ్వసించేవారు కాబట్టి, ఈ వార్షిక వేడుక భవిష్యత్తుపై ఆశను కూడా రేకెత్తించేది.

ఆ మొదటి పవిత్ర వారంలో యెరూషలేములో నెలకొన్న ఉత్సాహాన్ని పూర్తిగా గ్రహించడం కష్టం. ప్రజలు తమ వస్త్రాలను, కొమ్మలను యేసు ముందు పరుస్తూ, “హోసన్నా!” అని కేకలు వేస్తుండగా ఆయన నగరంలో ప్రవేశించిన ఘట్టాన్ని ఈ రోజు మనం స్మరించుకుంటున్నాం. అప్పటికి యేసు దాదాపు మూడు సంవత్సరాలుగా బహిరంగ పరిచర్య చేస్తున్నారు. ఆయన, ఆయన శిష్యులు యూదుల దేశమంతటా, దాని వెలుపల కూడా పర్యటిస్తూ, బోధిస్తూ, అద్భుతాలు చేస్తూ, పెద్ద జనసమూహాలను ఆకర్షించారు. అనేకులు ఆయన మాటలను విన్నారు, ఆయన దైవిక అధికారాన్ని ప్రత్యక్షంగా చూశారు; ఇంకా ఎంతోమంది ఆయన గురించి విన్నారు.

యేసును గురించిన వార్తలు వ్యాపించడంతో, ప్రవక్తలు వాగ్దానం చేసిన, చిరకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయ ఆయనేనని అనేకులు విశ్వసించడం ప్రారంభించారు. యూద ప్రజలకు తమ చరిత్ర బాగా తెలుసు. అబ్రాహాము, మోషే, దావీదు రాజు, ప్రవక్తల ద్వారా దేవుడు చేసిన వాగ్దానాలను, తమ కాలం వరకు వాటి కొనసాగింపును వారు పదేపదే గుర్తుచేసుకునేవారు. ఇశ్రాయేలుకు నూతనమైన, మహిమాన్వితమైన యుగాన్ని ఆరంభించే మెస్సీయ రాకను తాము చూస్తున్నామేమో అని భావించినప్పుడు, అనేకుల హృదయాల్లో నిండిన ఉత్సాహాన్ని ఊహించండి. వారి చరిత్ర అంతా ఈ క్షణం వైపే చూపించింది; చివరికి తమ విమోచన సమీపించిందని అనేకులు ఆశించారు.

ఆ మొదటి మ్రానికొమ్మల ఆదివారంనాడు ఉన్న విశ్వాసులైన యూదులవలె, మన జీవితాల్లో యేసు ఓదార్పునిచ్చే సాన్నిధ్యాన్ని తొలిసారిగా అనుభవించినప్పుడు మనం కూడా తరచుగా ఆనందంతో నిండిపోతాం. శక్తిమంతమైన ప్రసంగం ద్వారానైనా, ప్రేమపూర్వక సేవాకార్యాల ద్వారానైనా, కృపతో నిండిన ప్రార్థన ద్వారానైనా, ఫలవంతమైన ఆధ్యాత్మిక సాధన ద్వారానైనా, లోతైన అవగాహననిచ్చే ఆధ్యాత్మిక పఠనం ద్వారానైనా, ఇటువంటి క్షణాలు మనకు ఆనందాన్ని మిగులుస్తాయి. అయినప్పటికీ, మొదటి పవిత్ర వారం ఆనందం నుండి దిగ్భ్రాంతికి మారినట్లే, మన జీవితాల్లో సిలువను ఎదుర్కొన్నప్పుడు మనం అనుభవించే ఓదార్పు కూడా తరచుగా దుఃఖంగా మారుతుంది.

అనేకులు ఆశించినట్లుగా, భూలోక రాజుగా కిరీటం ధరించడానికి యేసు యెరూషలేములో ప్రవేశించలేదన్నదే నేటి మహోత్సవం నుండి మనం నేర్చుకునే పాఠం. దానికి బదులుగా, సిలువ అనే సింహాసనాన్ని అధిరోహించి, అంతిమమైన పాస్కా గొర్రెపిల్ల కావడానికే ఆయన ప్రవేశించారు. ఆయన రక్తం విశ్వాసులపై గుర్తుగా ఉంటుంది; తద్వారా మరణదూత వారిని శాశ్వతంగా దాటి వెళ్లిపోతాడు, వారు పాపపు బానిసత్వం నుండి నిత్యమైన వాగ్దాన భూమి అయిన పరలోకానికి నడిపించబడతారు.

ఐగుప్తులోని మొదటి పాస్కా జరిగిన వెంటనే ప్రజలు వాగ్దాన భూమికి చేరలేదని, ఇశ్రాయేలు రాజ్యం స్థాపించబడలేదని గుర్తుచేసుకోండి. దానికి బదులుగా, అది ఎడారిలో నలభై సంవత్సరాల ప్రయాణానికి దారితీసింది. ఆ కాలంలో దేవుని ప్రజల విశ్వసనీయత మళ్లీ మళ్లీ పరీక్షించబడింది. అదేవిధంగా, గాఢమైన ప్రార్థనలోనైనా, ఆధ్యాత్మిక సాధనలోనైనా, ఓదార్పు పొందే క్షణాల్లోనైనా మనం క్రీస్తును ఆనందంగా స్వాగతించినంత మాత్రాన, వెంటనే సంపూర్ణ స్వేచ్ఛగల జీవితంలోకి ప్రవేశించం. యేసును మెస్సీయగా ప్రకటించి, ఆయన పవిత్ర రక్తంతో గుర్తించబడిన తరువాత, మనమూ మన స్వంత “ఎడారిలో నలభై సంవత్సరాలు” అనే కాలంలోకి ప్రవేశించాలి—అది పరీక్ష, పరివర్తన, శుద్ధీకరణ, విశ్వసనీయతల కాలం. మన ఆత్మలనే యెరూషలేములోకి యేసును ఆహ్వానించినప్పుడు గొప్ప ఆనందం ఉన్నప్పటికీ, శ్రమానుభవం ఎన్నడూ దూరంగా ఉండదు.

పాస్కా పండుగ కోసం యెరూషలేములో ప్రవేశించినప్పుడు యేసుకు లభించిన ఆనందభరితమైన, ఉత్సాహపూరితమైన స్వాగతాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ప్రార్థనాపూర్వకంగా యెరూషలేమును మీ స్వంత ఆత్మకు ప్రతిరూపంగా చూడండి. మన ప్రభువు ప్రవేశిస్తుండగా ఆయనకు స్వాగతం పలకండి. “సర్వోన్నత స్థలములలో హోసన్నా!” అని బిగ్గరగా పలకండి. మీరు పొందిన ప్రతి ఓదార్పుకు, అవగాహనకు, కృపకు కృతజ్ఞతలు తెలపండి. ఆ తరువాత వారం చివరి వైపు మీ చూపు మళ్లించండి. యేసు మీ ఆత్మలోకి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, మిమ్మల్ని తన సిలువ వద్దకు నడిపించడానికి వస్తున్నారని, తన బలియర్పణలో పాలుపంచుకోమని మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నారని తెలుసుకోండి. మీ ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ఓదార్పు, బాధ అనే పరస్పర విరుద్ధ అనుభవాలను చూసి దిగ్భ్రాంతికి గానీ భయభ్రాంతికి గానీ లోనుకాకండి. బదులుగా, మీ రక్షకుని ఆదర్శం నుండి నేర్చుకోండి: ఆయనను మెస్సీయగా ఆనందంతో ఆలింగనం చేసుకోండి, తోటలో ఆయనతో కలిసి వేదన అనుభవించండి, సిలువపై ఆయనతో కలిసి మరణించండి. అప్పుడే మీరు మూడవ రోజున ఆయనతో కలిసి పునరుత్థానం పొందగలరు.

నా విజయశీలుడైన ప్రభువా, నీవు గొప్ప వైభవంతో, ఆనందోత్సాహాల మధ్య యెరూషలేములో ప్రవేశించావు. చిరకాలంగా ఎదురుచూసిన మెస్సీయవు నీవే; విశ్వాసులకు నీవు విముక్తిని ప్రసాదించే సమయం చివరికి వచ్చింది. నీ రక్షణ ప్రణాళిక అనేకులు ఆశించిన దానికి ఎంతో భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, నీ కార్యం మాత్రమే నిజమైన స్వేచ్ఛను తెచ్చింది. ప్రియ ప్రభువా, నా ఆత్మ అనే యెరూషలేములోకి నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాను. నీ శ్రమలలోనూ, మరణంలోనూ నిన్ను అనుసరించి, నీ పునరుత్థానంలోకి ప్రవేశించడానికి నీ కృప నాకు శక్తినివ్వాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


రాజాధిరాజుకు స్వాగతం

ప్రభువు శ్రమల మట్టల ఆదివారం (సంవత్సరం C)

ఆయన స్వారీ చేస్తూ వెళ్తుండగా ప్రజలు తమ వస్త్రాలను దారిపొడవునా పరుస్తున్నారు. ఆయన ఒలీవల కొండ దిగువకు వెళ్లే వాలు ప్రాంతాన్ని సమీపిస్తున్నప్పుడు, ఆయన శిష్యుల సమూహమంతా తాము చూసిన మహత్కార్యాలన్నిటిని బట్టి ఆనందంతో బిగ్గరగా దేవుణ్ణి స్తుతించడం ప్రారంభించారు. వారు ఇలా ప్రకటించారు: “ప్రభువు పేరిట వచ్చే రాజు ధన్యుడు. పరలోకంలో శాంతి, సర్వోన్నత స్థలములలో మహిమ కలుగును గాక.” లూకా 19:36–38

వార్షిక పాస్కా పండుగకు ఆరు రోజుల ముందు, యేసు “ఇంతవరకు ఎవరూ ఎక్కి కూర్చోని, కట్టివేయబడి ఉన్న ఒక గాడిదపిల్ల”పై స్వారీ చేస్తూ యెరూషలేములో ప్రవేశించారు (లూకా 19:30). చిరకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న మెస్సీయగా ఆయనకు ఆనందోత్సాహాలతో, స్తుతులతో సాదర స్వాగతం లభించింది. అయితే, యేసు భూలోక రాజు కాదు, ఆయన రాజ్యం ఈ లోకానికి చెందినది కాదు. ఆయన విజయోత్సాహ ప్రవేశంలో ఇది స్పష్టమవుతుంది. ఆ ప్రవేశం ప్రాపంచిక మహిమతో ముగియలేదు; ఆయన రాజత్వానికి నిజమైన సింహాసనమైన సిలువను ఆయన అధిరోహించడంతో పరాకాష్ఠకు చేరింది.

ప్రాచీన కాలంలో పాలకులు, విజేతలు బలమైన యుద్ధాశ్వాలపై నగరాల్లోకి ప్రవేశించేవారు. అధికారం, ఆధిపత్యం, విజయాలకు చిహ్నంగా సైనిక ఊరేగింపులు వారి వెంట వచ్చేవి. అయితే యేసు, యుద్ధంతో కాక రోజువారీ జీవితంతో, శ్రమతో ముడిపడిన సాధారణ జంతువైన గాడిదపిల్లపై స్వారీ చేయడానికి ఎంచుకోవడం ద్వారా ఈ రూపాన్ని పూర్తిగా తిరస్కరిస్తున్నారు.

ఇక్కడ గాడిదపిల్ల అంటే స్వారీకి గానీ పనికి గానీ ఇంకా మచ్చిక చేయని చిన్న గాడిద. బైబిలు ప్రతీకల్లో గాడిదలు శాంతికి, సేవకు, వినయానికి సూచనలు కాగా, గుర్రాలు యుద్ధానికి, ఆధిపత్యానికి, లౌకిక శక్తికి, గర్వానికి సూచనలు. గాడిదపిల్లపై యెరూషలేములోకి ప్రవేశించాలని యేసు ఉద్దేశపూర్వకంగా ఎంచుకోవడం ఆయన రాజాధికార స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తుంది: ఆయన శాంతిరాజు; బలప్రయోగంతోనో రాజకీయ శక్తితోనో కాక, సాత్వికతతో, ప్రేమతో, ఆత్మత్యాగంతో పరిపాలిస్తారు. ఈ కార్యం జెకర్యా 9:9 ప్రవచనాన్ని నెరవేరుస్తుంది. మెస్సీయ యెరూషలేములోకి వినయంగా ప్రవేశించడాన్ని అది ముందుగానే ఇలా ప్రకటిస్తుంది: “సీయోను కుమారీ, ఎంతో ఉల్లసించు! యెరూషలేము కుమారీ, ఆనందంతో జయధ్వానాలు చేయి! ఇదిగో, నీ రాజు నీ వద్దకు వస్తున్నాడు; ఆయన నీతిమంతుడైన రక్షకుడు, వినయశీలుడు, గాడిదపై, గాడిదపిల్లపై స్వారీ చేస్తూ వస్తున్నాడు.” ఈ చర్య ద్వారా యేసు రాజాధికారానికి కొత్త అర్థాన్ని ఇస్తున్నారు. జయించడం లేదా లౌకిక అధికారం కాక, కరుణ, సేవ, ఆంతరంగిక శాంతి లక్షణాలుగా గల రాజ్యాన్ని ప్రారంభిస్తున్నారు.

మన ప్రభువు కార్యాలు ఆయన రాజ్యాన్ని మన జీవితాల్లోకి ఎలా ఆహ్వానించాలో, ఆ రాజ్య సభ్యులుగా ఎలా జీవించాలో మనకు నేర్పిస్తాయి. అది శాంతిరాజ్యం కాబట్టి, మనలో దేవుని పరిపాలన ఆంతరంగిక సామరస్యాన్ని కలిగిస్తుంది. యేసు మన హృదయాల్లో పరిపాలించినప్పుడు, క్రమం తప్పిన కోరికలు, అదుపులేని ఉద్రేకాలు, మనసును విడవకుండా పట్టిపీడించే ఆలోచనల వల్ల కలిగే గందరగోళం తొలగిపోయి ఆయన శాంతి నెలకొంటుంది. శాంతిరాజు సౌమ్యమైన పరిపాలనలో మన ఆంతరంగిక పోరాటాల్లో విజయం లభిస్తుంది; తద్వారా ఆయన కృప మన ఆత్మలను మరింత సంపూర్ణంగా నడిపిస్తుంది.

“మనుష్యకుమారుడు సేవ చేయించుకోవడానికి కాక, సేవ చేయడానికి, అనేకుల విమోచన క్రయధనంగా తన ప్రాణాన్ని ఇవ్వడానికి వచ్చాడు” (మత్తయి 20:28) కాబట్టి, యేసు రాజాధికారాన్ని ఆహ్వానించేవారు తమ జీవిత ధ్యేయం కూడా మారడాన్ని గుర్తిస్తారు. ఆయన పరిపాలన మనలను సేవ చేయించుకోవాలని కోరుకునే స్థితి నుంచి ఇతరులకు సేవకులుగా మారేలా ప్రేరేపిస్తుంది. మన రాజుతో ఐక్యమై, త్యాగపూరిత ప్రేమతో మన ప్రాణాలను అర్పించడానికి సిద్ధపడేలా చేస్తుంది. భావోద్వేగ అనుబంధాలు, క్రమం తప్పిన ప్రేమల స్థానంలో స్వచ్ఛమైన దైవప్రేమ, పరస్పర ప్రేమ చోటుచేసుకుంటాయి. ఈ ప్రేమ మనలను స్వార్థం నుంచి విముక్తులను చేసి, వినయపూర్వక సేవలో జీవించడం నేర్పిస్తుంది.

మన జీవితాల్లో దేవుని పరిపాలన వినయం ద్వారానే సాధ్యమవుతుంది. క్రీస్తు మనపై రాజుగా పరిపాలించాల్సిన అవసరాన్ని అంగీకరించడానికి వినయం మనకు తోడ్పడుతుంది. మన బలహీనతలను, పరిమితులను గుర్తించేలా చేసి, మన జీవితాలను మనంతట మనమే నియంత్రించుకోలేమని తెలియజేస్తుంది. వినయం మన హృదయాలను దేవుని కృపకు తెరుస్తుంది; తద్వారా ఆయన తన రాజ్యాన్ని మనలో స్థాపిస్తారు. దేవుడు మన జీవితాల్లో పరిపాలించడం ప్రారంభించినప్పుడు, మనం ఆయన మహిమకు, ఆత్మల రక్షణకు సాధనాలమవుతాము.

వినయం లేకుండా మనం లౌకిక దృక్పథంలోనే ఉండిపోతాము. గర్వంతో, మన సొంత బలంపై ఆధారపడుతూ జీవిత పోరాటాలను ఎదుర్కోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, ఇతరులపై ఆధిపత్యాన్ని, నియంత్రణను కోరుకుంటాము. ఇది అస్తవ్యస్తతకు, అశాంతికి మాత్రమే దారితీస్తుంది. దీనికి విరుద్ధంగా, క్రీస్తు సౌమ్యమైన పరిపాలనకు మనలను మనం సమర్పించుకున్నప్పుడు, స్వార్థం నుంచి, గర్వం నుంచి విముక్తులమై, ఆయన శాంతిని ఇతరులకు అందించే సాధనాలమవుతాము.

యేసు నిజమైన రాజాధికారం గురించి, ఆయన రాజ్య సభ్యులుగా జీవించడానికి మీకు వచ్చిన పిలుపు గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ జీవితంలో క్రీస్తు పరిపాలనను ఆహ్వానించారా అని ఆలోచించండి. మీ అంతరంగంలో గందరగోళం, మీ ఆత్మలో పోరాటం ఉంటే, మీ జీవితంలోని కొన్ని అంశాలను ఇంకా ఆయన సౌమ్యమైన పాలనకు పూర్తిగా సమర్పించలేదని అవి సూచించవచ్చు. మీరు కోరుకునే ఆంతరంగిక శాంతిని పొందడానికీ, దేవునికి, ఇతరులకు నిస్వార్థంగా సేవ చేయాలన్న మీ పిలుపును స్వీకరించడానికీ ఆయనను మీ ప్రభువుగా కలిగి ఉండటమే ఏకైక మార్గమని తెలుసుకొని, వినయంతో మిమ్మల్ని మీరు మరింత సంపూర్ణంగా ఆయన అధీనానికి సమర్పించుకోండి.

నా ప్రభువా, నా రాజా, కరుణ, సేవ, ఆంతరంగిక శాంతితో కూడిన రాజ్యాన్ని స్థాపించడానికి నీవు వచ్చావు; ఈ రోజు నా ఆత్మలో నీ రాజ్యం స్థాపించబడాలని కోరుకుంటున్నావు. నాలో అస్తవ్యస్తత, గందరగోళం రాజ్యమేలుతున్న చోట దయచేసి రాజుగా ప్రవేశించి నీ శాంతిని స్థాపించు. నీ విశ్వవ్యాప్త పరిపాలన వెలసే మహాదినం కోసం ఎదురుచూస్తూ, నా జీవితంలో నీ పాలనకు నన్ను నేను మరింత సంపూర్ణంగా సమర్పించుకునేలా నాకు వినయాన్ని ప్రసాదించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నిండుహృదయంతో ఆరాధన

పవిత్ర వారంలోని సోమవారం

పాస్కా పండుగకు ఆరు రోజుల ముందు యేసు బేతనియకు వచ్చారు. యేసు మృతులలోనుండి లేపిన లాజరు అక్కడ ఉన్నాడు. అక్కడ వారు ఆయనకు విందు ఏర్పాటు చేశారు. మార్త సేవ చేస్తుండగా, ఆయనతో పాటు భోజనానికి కూర్చున్నవారిలో లాజరు కూడా ఉన్నాడు. మరియ స్వచ్ఛమైన సువాసనగల జటామాంసితో చేసిన విలువైన పరిమళతైలం ఒక లీటరు తీసుకొని, యేసు పాదాలకు పూసి, తన తలవెంట్రుకలతో ఆయన పాదాలను తుడిచింది; ఆ తైలపు సువాసనతో ఇల్లు నిండిపోయింది. యోహాను 12:1–3

యేసు యెరూషలేములోకి విజయోత్సాహంతో ప్రవేశించడానికి ముందు రోజు, శనివారం సాయంత్రం, ఆయన, ఆయన శిష్యులు యెరూషలేముకు దాదాపు రెండు మైళ్ల దూరంలోని బేతనియలో మార్త, మరియ, లాజరుల ఇంట భోజనాన్ని ఆస్వాదించారు. సమాధిలో నాలుగు రోజులు ఉన్న తరువాత ఇటీవలే మృతులలోనుండి లేపబడిన లాజరు కూడా ఆ భోజనంలో పాల్గొన్నాడు. మార్త ప్రేమతో సేవ చేసే తన ముఖ్యమైన పాత్రను నిర్వర్తించింది. మరియ మాత్రం తన గాఢమైన భక్తి కార్యంతో మరోసారి అందరి దృష్టిని ఆకర్షించింది. స్వచ్ఛమైన జటామాంసితో చేసిన, దాదాపు ఒక సంవత్సరపు వేతనానికి సమానమైన విలువగల పరిమళతైలం ఒక లీటరుతో యేసును అభిషేకించి ఆయనను గౌరవించింది.

మరియ ఉపయోగించిన నార్దు (జటామాంసి) నూనె, నేటి నేపాల్ మరియు ఉత్తర భారతదేశంలోని హిమాలయ ప్రాంతాల్లో సహజంగా పెరిగే ఒక మొక్క వేర్ల నుంచి తీసిన సుగంధ తైలం. దాన్ని సేకరించి, 3,000 నుంచి 4,000 మైళ్ల దూరం రవాణా చేయడంలోని కష్టాల కారణంగా, ఇశ్రాయేలులో నార్దు ఒక విలాసవంతమైన వస్తువుగా ఉండేది. దానిని ధనవంతుల కోసం ప్రత్యేకించేవారు లేదా పవిత్ర ఆచారాల్లో ఉపయోగించేవారు. స్వస్థత చేకూర్చే గుణాల కారణంగా విలువైనదిగా భావించిన దాని సుగంధాన్ని తరచుగా పరిమళ ద్రవ్యాలు, ధూపం, అభిషేక తైలాల్లో ఉపయోగించేవారు. ఈ అరుదైన తైలాన్ని మరియ ఉదారంగా ఉపయోగించడం ఆమె భక్తి ఎంత గాఢమైనదో నొక్కిచెబుతుంది.

ఆచరణాత్మక దృష్టితో చూస్తే, యూదా చేసిన తీవ్రమైన అభ్యంతరంతో ఏకీభవించడం సులభమే అనిపించవచ్చు: “ఈ తైలాన్ని మూడు వందల రోజుల కూలికి అమ్మి, ఆ డబ్బును పేదలకు ఎందుకు ఇవ్వలేదు?” (యోహాను 12:5). ఆ డబ్బుతో ఎంతమందికి సహాయం చేయవచ్చో ఊహించండి! అయినప్పటికీ, మరియ చేసిన పనిని యేసు నిస్సందేహంగా సమర్థించారు: “ఆమెను అలా ఉండనివ్వండి. నా భూస్థాపన దినం కోసం ఆమె దీనిని ఉంచుకోనివ్వండి. పేదలు ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉంటారు, కానీ నేను ఎల్లప్పుడూ మీతో ఉండను” (యోహాను 12:7–8). యేసు మాటలు పేదలను నిర్లక్ష్యం చేసేవి కావు; బదులుగా, మనం నెరవేర్చవలసిన అత్యున్నత కర్తవ్యాన్ని అవి సూచిస్తున్నాయి: దేవుణ్ణి ఆరాధించడం.

హృదయపూర్వక ఆరాధనే మిగిలిన సత్కార్యాలన్నిటికీ పునాది అని మరియ చేసిన ప్రేమకార్యం చూపిస్తుంది. యేసు ఇచ్చిన రెండు ఆజ్ఞలను గుర్తుచేసుకోండి: “నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణహృదయంతోను, నీ పూర్ణాత్మతోను, నీ పూర్ణమనస్సుతోను ప్రేమించాలి…నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి” (మత్తయి 22:37, 39). మొదటిదీ గొప్పదీ అయిన ఆజ్ఞను—దేవునిపట్ల ప్రేమను—నెరవేర్చినప్పుడే రెండవ ఆజ్ఞను—పొరుగువారిపట్ల ప్రేమను—సంపూర్ణంగా నెరవేర్చగలం. దేవునిపట్ల మన ప్రేమ, ఆరాధనల నుంచి నేరుగా ప్రవహించని ప్రేమసేవ కేవలం మానవతా సేవగా మిగిలిపోతుంది. ప్రేమసేవ దేవుని ఆరాధనలో వేరూనినప్పుడు, అది దైవప్రేమకు వ్యక్తీకరణగా, ఆ ప్రేమలో భాగస్వామ్యంగా మారుతుంది.

మరియ సరైనదే చేసింది. తాను చేస్తున్న పనిని ఆమె పూర్తిగా అర్థం చేసుకుని ఉండకపోవచ్చు. అయినా, దేనికీ వెనుకాడకుండా యేసును దేవునిగా గౌరవించాలని ఆమె హృదయం ఆమెకు చెప్పింది. ఇందులోని ప్రతీకార్థాన్ని విస్మరించలేం. ఆమె చేసిన అభిషేకం సమీపిస్తున్న యేసు మరణాన్నీ, భూస్థాపన కోసం శరీరానికి సాంప్రదాయంగా చేసే అభిషేకాన్నీ ప్రవచించడమే కాకుండా, ఆయన మెస్సీయ—దేవునిచే అభిషిక్తుడైన రాజు, ప్రధాన యాజకుడు—అనే గుర్తింపును కూడా సూచించింది. ఆ తైలం నాణ్యత, పరిమాణం మన కర్తవ్యానికి ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయి: భూసంబంధమైన దేనికీ దైవారాధన కంటే ఉన్నత స్థానం ఇవ్వకుండా, మనకున్నదంతా, మన సమస్త అస్తిత్వంతో సహా, మనలోని అత్యుత్తమమైనదాన్ని దేవునికి ఉదారంగా సమర్పించాలి. ఆయన పాదాలకు అభిషేకం చేయడం మరియ వినయాన్ని నొక్కిచెబుతూ, యేసు స్వయంగా తన శిష్యుల పాదాలను కడగడం ద్వారా చూపబోయే సేవకు ముందస్తు సూచనగా నిలుస్తుంది. ఇంటినంతటినీ నింపిన సుగంధం, నిజమైన భక్తి కార్యాలు నిలిచిపోయే సాక్ష్యాన్ని ఎలా విడిచిపెడతాయో చూపిస్తుంది. ఆ సుగంధం నిలిచి ఉంటుంది. నిజమైన భక్తి కార్యాలు దేవుణ్ణి గౌరవించడమే కాకుండా, ఇతరులకు కూడా స్ఫూర్తినిస్తూ, అవి ఎక్కడ సమర్పించబడినా అక్కడ “క్రీస్తు సుగంధాన్ని” (2 కొరింథీయులు 2:15) వ్యాపింపజేస్తాయని అది సూచిస్తుంది. సాధారణ మానవ బుద్ధి ఆచరణాత్మకమని భావించే దానిని దేవునిపట్ల ప్రేమ అధిగమిస్తుందని మరియ ఇందులో మనకు నేర్పిస్తుంది. హృదయపూర్వక ఆరాధనలోని జ్ఞానాన్ని కృప అనే వరం ద్వారానే అర్థం చేసుకోగలమని ఆమె మనకు గుర్తుచేస్తుంది.

మరియ చేసిన ప్రేమపూర్వక భక్తి కార్యాన్ని అనుసరించడం మీ పవిత్ర కర్తవ్యం అనే విషయాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవునిపట్ల మీ గాఢమైన ప్రేమను మీరు ఎలా వ్యక్తపరుస్తున్నారు? కొన్నిసార్లు మనం దేవుని సన్నిధిని తేలికగా తీసుకుంటూ, ఎప్పుడూ అనుగ్రహాలనే అడుగుతూ, ఆయనతో మన సంబంధాన్ని ఒకవైపు నుంచే ప్రయోజనం పొందే సంబంధంగా చూస్తాం. ఆయన దేవుడు, మన ప్రేమనంతటినీ పొందడానికి అర్హుడు అనే ఒక్క కారణంతోనే ఆయనను గౌరవించి ఆరాధించాలని ఎంచుకోవడం ద్వారా బేతనియాకు చెందిన మరియను అనుసరించండి. మరియలాగే మీరు సరైన విధంగా ఆరాధించగలిగితే, హృదయపూర్వక భక్తితో కూడిన ఆ అంతరంగ వైఖరి నుంచే మిగిలినవన్నీ ప్రవహిస్తాయి. దేవుడు మీకు అప్పగించిన ఇతర కర్తవ్యాలన్నిటినీ నెరవేర్చడానికి అది మీకు తోడ్పడుతుంది.

నా ప్రభువా, నా దేవా, నీవు మెస్సీయవు, దేవుని కుమారుడవు, లోక రక్షకుడవు. నా పూర్ణాత్మతో నిన్ను ప్రేమించి ఆరాధిస్తున్నాను. నీ పట్ల గాఢమైన ఆరాధనలోకి నన్ను ఆకర్షించు. అది నా మొదటి, అత్యున్నత ప్రాధాన్యంగా ఉండేలా చేయి. ఆ ప్రేమకార్యం నుంచి సకల మేలులూ ప్రవహించునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మానవ కష్టాలు మరియు దేవుని కృప

పవిత్ర వారంలోని మంగళవారం

తన శిష్యులతో కలిసి భోజనపు బల్లవద్ద వాలి కూర్చున్న యేసు మనసులో తీవ్రంగా కలత చెంది, “ఆమేన్, ఆమేన్, మీతో చెబుతున్నాను, మీలో ఒకరు నాకు ద్రోహం చేస్తారు” అని సాక్ష్యమిచ్చారు. యోహాను 13:21

ప్రేమ, ద్రోహం, దైవ మహిమ, మానవ బలహీనత నేటి సువార్త అంతటా కనిపిస్తూ, మనం ధ్యానించడానికి పరస్పర విరుద్ధమైన భావోద్వేగాలను, అనుభవాలను మన ముందుంచుతున్నాయి. అన్ని రకాల ఆనందాలూ కష్టాలూ మన జీవితాలను ప్రభావితం చేస్తాయి. పాత సామెత చెప్పినట్లు జీవితం “పూలపాన్పు” కాదు. ఆనందం, ప్రేమ, ఉత్సాహంతో పాటు మనకు మనోవేదన, కోపం, భయం, ఆందోళన కూడా కలుగుతాయి. తన శిష్యులతోను, తనను కలుసుకున్న వారందరితోను యేసు పొందిన మానవ అనుభవం కూడా ఇలాగే ఉండేది. తన తప్పేమీ లేకపోయినా, యేసు విషయంలో ప్రజలు వేర్వేరు వర్గాలుగా విడిపోయారు. ఆయన ధన్యమాత, యోహాను, బేతనియాకు చెందిన మరియ, మగ్దలాకు చెందిన మరియ వంటి కొందరు ఆయనను గాఢంగా ప్రేమించారు. ధర్మశాస్త్రులు, పరిసయ్యులు వంటి మరికొందరు ఆయనను ద్వేషించారు. సువార్త కథనానికి ఎంతో నాటకీయతను జోడించిన జీవితం గల మరో వ్యక్తిని నేటి సువార్త మన ముందుంచుతుంది. అతడు యేసును తీవ్రంగా ప్రేమించడం వల్లనో ద్వేషించడం వల్లనో అలా జరగలేదు; అతడు దురాశపరుడై, ఆధ్యాత్మికంగా దారితప్పినందువల్ల అలా జరిగింది.

ఈ రోజు మనం చివరి భోజనం గురించి పునీత యోహాను వ్రాసిన వృత్తాంతాన్ని చదువుతున్నాం. యేసు, ఆయన శిష్యులు పాస్కా భోజనాన్ని ఆచరించడానికి మేడగదిలో సమావేశమయ్యారు. ఆయన శిష్యుల పాదాలను కడగడంతో ప్రారంభించారు; అది వినయపూర్వక సేవను గాఢంగా వ్యక్తపరిచిన కార్యం. ఆ తరువాత, పన్నెండుగురిలో ఒకరు తనను అప్పగిస్తారని యేసు ప్రవచించారు. ఆ ద్రోహి ఎవరని ప్రియశిష్యుడైన యోహాను అడిగినప్పుడు, యేసు యూదాకు ఒక ముద్దను ఇచ్చి అతడేనని తెలియజేశారు. అలా ముద్దను ఇవ్వడం ఆత్మీయ స్నేహానికి, నమ్మకానికి చిహ్నం. ఆ క్షణంలో, “సాతాను అతనిలో ప్రవేశించాడు.” సాత్వికతతోనూ అధికారంతోనూ యేసు యూదాతో, “నీవు చేయబోయేది త్వరగా చేయి” అని చెప్పారు. వెంటనే, “యూదా ఆ ముద్దను తీసుకొని తక్షణమే బయటికి వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడు రాత్రి అయింది” (యోహాను 13:27, 30). ఆ రాత్రి ఒకదాని తరువాత ఒకటిగా జరిగిన సంఘటనలు యూదా ద్రోహంతో ముగియలేదు. యేసు పేతురుతో కూడా ఇలా వెల్లడించారు: “ఆమేన్, ఆమేన్, నేను నీతో చెబుతున్నాను, నీవు నన్ను మూడుసార్లు ఎరుగనని చెప్పే వరకు కోడి కూయదు” (యోహాను 13:38).

యేసు దేవుడైనప్పటికీ, ఆయన సంపూర్ణ మానవుడు కూడా. ఆయన మానవత్వం పరిపూర్ణమైనది కాబట్టి, ప్రతి మానవ భావోద్వేగాన్నీ మనకంటే ఎంతో ఎక్కువగా అనుభవించగలిగేవారు. అందువల్ల, యేసు మానవ ఆత్మలో మానవ అనుభవాలన్నింటికీ సంబంధించిన భిన్న భావోద్వేగాల మధ్య గాఢమైన వైరుధ్యాన్ని మనం చూస్తాం. పన్నెండుగురిలో ఒకరు అదే రోజు సాయంత్రం మరికొంత సమయం తరువాత ఆయనను మరణానికి అప్పగించబోతున్నారు. మరొకరు, తన సభను నడిపించే బాధ్యతను ఆయన ఎవరికి అప్పగించబోతున్నారో ఆ వ్యక్తి, తనకు యేసు ఎవరో కూడా తెలియదని చెప్పబోతున్నారు. అంతేకాక, ఆ రాత్రి తరువాత తనను బంధిస్తారని, హింసిస్తారని, తనపై అబద్ధపు నిందలు మోపుతారని, చెరలో వేస్తారని, ఉదయం మరణశిక్ష తీర్పు కోసం వేచి ఉండవలసి వస్తుందని యేసుకు పూర్తిగా తెలుసు. ఈ సంఘటనల ప్రభావాలను ఆయన తన మానవత్వంలో అనుభవించడమే కాకుండా, పన్నెండుగురి అనుభవాలను, తన తల్లి అనుభవాలను, తనను ప్రేమించిన లేదా ద్వేషించిన వారందరి అనుభవాలను తన సహానుభూతి ద్వారా గ్రహించగలిగారు. వారు తమ బాధను, అయోమయాన్ని, కోపాన్ని అనుభవించడానికి ఎంతో ముందే ఆయన వాటిని అనుభవించారు; వారు ఎన్నడూ అనుభవించలేనంత లోతుగా ఆయన ఆ భావోద్వేగాలను అనుభవించారు. సిలువ వద్ద విశ్వాసపాత్రంగా ఆయనకు తోడుగా నిలువబోయే ఆయన తల్లి మాత్రమే, యేసు తన ఆత్మలో అనుభవించిన మానవ వేదన యొక్క లోతును అనుభవించనున్నారు.

దేవుడు మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించి, ఇంతటి బాధను అనుభవించడానికి తనను తాను ఎందుకు అనుమతించుకున్నారు? ఎందుకంటే మానవ భావోద్వేగాలన్నీ—బాధతో సహా—దివ్యప్రేమతో మమేకం కావలసి ఉంది. ఒకే వ్యక్తిలోని దివ్యమానవ స్వభావాల ఐక్యం కారణంగా, క్రీస్తు మానవ అనుభవాలన్నీ—ఆనందకరమైనవైనా, దుఃఖకరమైనవైనా—దివ్యప్రేమతో పరిపూర్ణంగా ఐక్యమై, ఆయన ప్రేమించేవారికి కృపకు మూలాలుగా రూపాంతరం చెందాయి. ఆయన ధైర్యంగా తన శ్రమానుభవంలోకి ప్రవేశించడం వల్ల, ఆయన బలంతో, నిరీక్షణతో, శాంతితో మన మానవ కష్టాలను మనం సహించగలుగుతున్నాం.

ఈ రోజు మీ జీవితాన్ని, మీరు సహిస్తున్న అనుభవాలను, ఆనందిస్తున్న అనుభవాలను ధ్యానించండి. కొన్ని అనుభవాలు భరించలేనంతగా అనిపిస్తే, యేసు వాటిని పూర్తిగా అర్థం చేసుకుంటారని, గాఢమైన సహానుభూతి చూపుతారని, పరిష్కారాన్ని అందిస్తారని తెలుసుకోండి. అయోమయాన్ని తొలగించి, మిమ్మల్ని శాంతితో నింపడానికి తన దివ్యబలాన్ని ఇస్తానని వాగ్దానం చేస్తూ, ఆయన తన కష్టాలలో పాలుపంచుకోవడానికి మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నారు. మీరు ఆనందించే ఆశీర్వాదాలను కూడా యేసు శ్రమానుభవంతో ఐక్యం చేయండి. భూమిపై యేసుకు అత్యంత ఆనందాన్ని కలిగించినవాటిలో ఆయన తల్లి ఆయనపై కురిపించిన ప్రేమ ఒకటి; ముఖ్యంగా ఆమె సిలువ పాదాల చెంత విశ్వాసపాత్రంగా నిలిచినప్పుడు చూపిన ప్రేమ. మన ప్రభువుతో కలిసి, మీ ఆశీర్వాదాలను కృతజ్ఞతతో స్వీకరించండి. ఆయన సాత్వికత, అధికారం మీకు మార్గం చూపుతూ, ఆయన పునరుత్థానంలో మీకు భాగం కలిగించేలా, మీ దైనందిన కష్టాలను సహించడానికి ఆ ఆశీర్వాదాలు మీకు బలాన్నివ్వనివ్వండి.

నా పట్ల సహానుభూతి చూపి, నన్ను అర్థం చేసుకునే నా ప్రభువా, మా మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా, మేము అనుభవించేవన్నీ అనుభవించడానికి నిన్ను నీవు అనుమతించుకున్నావు. నీవు పాపరహితుడవైనప్పటికీ, వేదనతోనూ ప్రేమతోనూ పాపపు ప్రభావాలను సహించావు. నీ మానవ ఆనందాలలోను కష్టాలలోను నన్ను భాగస్వామిని చేయి. తద్వారా నీలో, నీ వలన, నీ ద్వారా నా జీవితాన్ని గడుపుతూ, నీ మానవత్వం ద్వారా కృపను పొంది, నీ మహిమలోను దైవత్వంలోను పాలుపంచుకోగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


యేసును ప్రభువుగా గుర్తించడం

పవిత్ర వారంలోని బుధవారం

“ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, మీలో ఒకరు నన్ను అప్పగిస్తారు.” ఈ మాటకు వారు ఎంతో దుఃఖించి, ఒకరి తరువాత ఒకరు ఆయనతో, “ప్రభువా, అది నేను కాదు కదా?” అని అడగసాగారు. ఆయన సమాధానంగా, “నాతోపాటు పాత్రలో చేయి ముంచినవాడే నన్ను అప్పగించబోయేవాడు” అని చెప్పారు. మత్తయి 26:21–23

చివరి భోజనం కృపతో నిండిన మహిమాన్వితమైన ఘట్టం, అలాగే ద్రోహంతో కూడిన బాధాకరమైన ఘట్టం కూడా. ఆ భోజన సమయంలో యేసు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్థాపించారు. అది ఆయన శరీరరక్తాల, ఆత్మదైవత్వాల వరం; కాలాంతం వరకు ఆయన రక్షణదాయక బలిని కొనసాగిస్తుంది. అదే పవిత్ర భోజనంలో యేసుకు అత్యంత సన్నిహితులైన సహచరులలో ఒకడు ఆయన ముఖం ఎదుటే అబద్ధం చెప్పి, ముప్పై వెండి నాణేల కోసం ఆయనను అప్పగించాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

తోరా ప్రకారం, ఒక ఎద్దు బానిసను చంపితే, ఆ ఎద్దు యజమాని బానిస యజమానికి ముప్పై వెండి నాణేలు చెల్లించవలసి ఉండేది. ఇందులోని పవిత్రమైన వైరుధ్యం ఏమిటంటే, యేసు ప్రజలందరినీ పాపపు బానిసత్వం నుండి విముక్తులను చేయడానికి వచ్చినప్పటికీ, యూదా ఒక బానిస వెలకు ఆయనను అప్పగించాడు.

పన్నెండుగురిలో ఒకరు తనకు ద్రోహం చేస్తారని యేసు వారికి చెప్పినప్పుడు, ఆయనలో కోపమో, తనపై తాను జాలిపడటమో కనిపించదు. ఆయన మాటల్లో అంగీకార భావం, స్పష్టత, సౌమ్యతలతో కూడిన పవిత్రమైన దుఃఖం వ్యక్తమవుతుంది. ఈ దుఃఖం కేవలం తనకు ఎదురుకాబోయే శ్రమల గురించిన విచారం కాదు; తనకు ద్రోహం చేయబోయే వ్యక్తి ఆత్మ నాశనమవుతోందనే ప్రేమపూర్వకమైన దుఃఖం. శిష్యులు తీవ్రంగా కలత చెంది, ఒకరి తరువాత ఒకరు, “ప్రభువా, అది నేను కాదు కదా?” అని అడుగుతారు.

ఇక్కడ “ప్రభువు” అనే అర్థంలో ఉపయోగించిన గ్రీకు పదం ‘కిరియోస్’, అధికారం, యాజమాన్యం, దైవిక ప్రభువత్వాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ పదం నూతన నిబంధనలో తరచుగా, ప్రధానంగా యేసును సూచిస్తూ కనిపిస్తుంది. గ్రీకు పాత నిబంధనలో (సెప్తువజింత్), దేవుని పవిత్రమైన, ఉచ్చరించని నామమైన ‘యహ్వే’ స్థానంలో సుమారు 7,000 సార్లు ‘కిరియోస్’ అనే పదం వాడబడింది. యేసును ‘కిరియోస్’ అని సంబోధించడం ద్వారా, ఆ పదకొండుగురు ఆయనను తమ బోధకునిగా మాత్రమే కాక, మెస్సీయగా, దేవుని కుమారునిగా గుర్తిస్తున్నారు. ఈ సంబోధన యేసు దైవిక అధికారాన్ని అంగీకరిస్తూ, నమ్మకం, భక్తిపూర్వక గౌరవం గల సంబంధాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది.

యూదా మాట్లాడినప్పుడు, ‘కిరియోస్’కు బదులుగా ‘రబ్బీ’ అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తూ, “రబ్బీ, అది నేను కాదు కదా?” అని అడుగుతాడు. ‘రబ్బీ’ అనేది “బోధకుడు” అని అర్థమిచ్చే హీబ్రూ, అరామయిక్ పదానికి లిప్యంతరీకరణ. ఈ సంబోధనలో గౌరవం ఉన్నప్పటికీ, అది యేసును ‘కిరియోస్’గా అంగీకరించే స్థాయికి చేరదు. ఆయనను ప్రభువుగా, మెస్సీయగా, దేవునిగా కాక, మానవ బోధకునిగా మాత్రమే చూస్తుంది. ఈ వ్యత్యాసం సూక్ష్మమైనదే అయినా ప్రాముఖ్యమైనది. ఈ సంభాషణ చివరి భోజనంలో—అంటే మొదటి దివ్యబలిపూజలో—జరిగింది కాబట్టి, దివ్యబలిపూజలో మనం యేసును ఎలా సమీపిస్తున్నామో ఆలోచించమని ఇది మనలను ఆహ్వానిస్తుంది. ఆయనను కేవలం లౌకిక దృష్టితో గుర్తిస్తూ యూదా హృదయంతో సమీపిస్తున్నామా? లేక ఇతర శిష్యుల విశ్వాసంతో ఆయనను ప్రభువుగా చూస్తూ సమీపిస్తున్నామా?

యూదా యేసును ద్వేషించలేదు. ఆయన మరణాన్ని కోరుకున్న పరిసయ్యుల మాదిరిగా కాకుండా, యూదా తాను చేసిన ద్రోహానికి పశ్చాత్తాపపడి, ఆ ముప్పై వెండి నాణేలను తిరిగి ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించాడు; విషాదకరంగా, “వెళ్లి ఉరి వేసుకున్నాడు” (మత్తయి 27:3–5). యేసు మానవత్వాన్ని దాటి ఆయన దైవత్వాన్ని గ్రహించలేకపోవడమే అతని అతి పెద్ద వైఫల్యం. అతని దృష్టి తనపైనే—ముఖ్యంగా తన దురాశ, స్వార్థపూరిత కోరికలపైనే—నిలిచిపోయింది. అదేవిధంగా, విశ్వాసం, సమర్పణ, ఆరాధన లేకుండా మనం దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని సమీపించినప్పుడు, క్రీస్తుకంటే మనపైనే ఎక్కువ దృష్టి పెట్టి, యూదా చేసిన తప్పులో పడే ప్రమాదం ఉంది.

దివ్యబలిపూజలో మనం “ప్రభువా, దయచూపుము” అని అంటాము గాని, “రబ్బీ, దయచూపుము” అని అనము. మనకు కరుణ అవసరమనీ, దానికి మూలం దేవుడేననీ గుర్తిస్తూ, ఈ ప్రార్థన మన హృదయాంతరాళం నుంచి రావాలి. ప్రతిష్ఠాపన సమయంలో మనం మోకరిల్లినప్పుడు, మన హృదయాలు “నా ప్రభువా, నా దేవా!” అని మొరపెట్టుకోవాలి. అయినప్పటికీ, దివ్యబలిపూజ తరువాత మనం చేయబోయే పనుల గురించి ఆలోచిస్తూ, ఎన్నిసార్లు పరధ్యానంలో పడిపోతున్నాము? విశ్వాసంతో, భక్తిపూర్వక గౌరవంతో యేసును సమీపించడాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసినప్పుడు, ఆయన నిజంగా ఉన్నట్లుగా—మన ప్రభువుగా, మన దేవునిగా—ఆయనను కలుసుకునే అవకాశాన్ని మనం కోల్పోతాము.

మీరు దివ్యబలిపూజలో ఎలా పాల్గొంటున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు పాల్గొనే ప్రతి దివ్యబలిపూజతో ఆ క్షణాన్ని ఏకం చేస్తూ, చివరి భోజనంలో మీరు ఉన్నట్లు భావించండి. రొట్టె, ద్రాక్షారసాల బాహ్యరూపాలను దాటి మీ ప్రభువును కలుసుకుంటూ, ప్రేమతో, భక్తితో, గౌరవంతో యేసును స్వీకరించగలిగేలా ప్రార్థించండి.

నా ప్రభువా, నా దేవా, నేను నీయందు విశ్వాసముంచుతున్నాను, నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను, నీ కరుణపై ఆశపెడుతున్నాను, నా పూర్ణహృదయంతో నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. ముఖ్యంగా నేను దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనే ప్రతిసారీ, నీ సన్నిధిపై గాఢమైన విశ్వాసంతో నన్ను నింపుము. నాకు నీవు అవసరమని గుర్తించి, నీ కరుణకు, ప్రేమకు నన్ను నేను సంపూర్ణంగా సమర్పించుకునేలా అనుగ్రహించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఆయన చేసినదానిని గ్రహించడం

పవిత్ర గురువారం, ప్రభువు రాత్రి భోజన దివ్యబలిపూజ (ధ్యానం I)

ఆయన వారి పాదాలను కడిగి, తన వస్త్రాలను తిరిగి ధరించి, మళ్లీ భోజనానికి కూర్చున్న తరువాత వారితో ఇలా అన్నాడు: “నేను మీకు ఏమి చేశానో మీకు అర్థమైందా? మీరు నన్ను ‘బోధకుడు’ అనీ, ‘యజమాని’ అనీ పిలుస్తారు. మీరు అలా అనడం సరైనదే, ఎందుకంటే నేను నిజంగా అలాగే ఉన్నాను. కాబట్టి, యజమానిని, బోధకుడిని అయిన నేనే మీ పాదాలను కడిగినట్లయితే, మీరు కూడా ఒకరి పాదాలను మరొకరు కడగాలి. నేను మీకు చేసినట్లే మీరు కూడా చేయాలని, మీరు అనుసరించడానికి మీకు ఒక ఆదర్శాన్ని ఇచ్చాను.” యోహాను 13:12–15

పవిత్ర గురువారం సాయంత్రం జరిగే ప్రభువు రాత్రి భోజన దివ్యబలిపూజ, సంవత్సరంలోని ఆధ్యాత్మికంగా అత్యంత సమృద్ధినిచ్చే ఆరాధనా వేడుకలలో ఒకటి. దివ్యబలిపూజ ప్రారంభమయ్యే సమయానికి దివ్యసత్ప్రసాద మందసం ఖాళీగా ఉంటుంది. పఠనాలు, ప్రసంగం తరువాత శిష్యుల పాదాలను కడిగే ఆచారం జరుగుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాద వేడుకతో దివ్యబలిపూజ పరాకాష్ఠకు చేరుతుంది. ఆ తరువాత దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని ఊరేగింపుగా మరొక పీఠం వద్దకు తీసుకువెళతారు. అక్కడ విశ్వాసులు అర్ధరాత్రి వరకు ఆరాధన చేస్తారు. ఆ సమయంలో, తోటలో తీవ్రమైన వేదనను అనుభవిస్తున్న మన ప్రభువుతో ఆత్మీయంగా ఏకమై, ఆయనతో ఒక గంట గడపమని మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాము.

ఈ దివ్యబలిపూజలో చదివే పునీత యోహాను సువార్త భాగం, యేసు తన శిష్యులతో చేసిన చివరి భోజనం ప్రారంభాన్ని వివరిస్తుంది. యేసు శిష్యుల పాదాలను కడగడం ద్వారా సేవకుడు చేసే పనిని చేస్తాడు. ఇది వారిని, ముఖ్యంగా పేతురును ఆశ్చర్యపరిచినా, యేసు “నేను నిన్ను కడగకపోతే, నాతో నీకు ఏ వారసత్వభాగమూ ఉండదు” (యోహాను 13:8) అని నొక్కి చెబుతాడు. మన ప్రభువు మనతో కూడా అదే చెబుతున్నాడు.

ప్రజలు తరచుగా కాళ్లు కడగడంలోని అర్థాన్ని పైపైన మాత్రమే గ్రహిస్తారు. బహుశా అందుకే యేసు శిష్యులతో, “నేను మీకు ఏమి చేశానో మీరు గ్రహిస్తున్నారా?…” అని అన్నారు. ఇది మన ముందుకు ఒక ప్రశ్నను తెస్తుంది: అత్యంత పవిత్రమైన ఈ కార్యంలోని లోతైన, పరివర్తన కలిగించే అర్థాన్ని మీరు గ్రహిస్తున్నారా? మనం ఒకరితో ఒకరు మంచిగా ఉండాలని, ఒకరికొకరు మేలు చేసే అవకాశాలను వెదకాలని చెప్పడానికి మాత్రమే యేసు ఇలా చేయలేదు. దీని అర్థం మరెంతో గాఢమైనది. మొదట, యేసు మనలను కడిగి శుద్ధి చేయాలి. రెండవది, యేసు ఇతరులను కడిగి శుద్ధి చేసే కార్యంలో మనమూ పాలుపంచుకోవాలి.

యేసు మనలను ఎలా కడిగి శుద్ధి చేస్తారు? పాపాన్ని నాశనం చేసి నిత్యజీవాన్ని తిరిగి ప్రసాదించిన తన సిలువ, పునరుత్థానం ద్వారా. మనకొరకు చిందించబడి, చివరి భోజన సమయంలో మొదటిసారిగా తన శిష్యులకు అందించబడిన ఆయన రక్తంతో మనం శుద్ధి పొందాలి. తాను వారికి అనుగ్రహిస్తున్న శుద్ధి, అంటే పాపశుద్ధి, వారికి అవసరమని యేసు వారికి తెలియజేస్తున్నారు. నేడు ఈ శుద్ధి మొదట జ్ఞానస్నానంలోనూ, ఆ తరువాత సయోధ్య సంస్కారంలోనూ జరుగుతుంది. మనం దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఫలవంతంగా పాలుపంచుకోవాలనుకుంటే, మొదట జ్ఞానస్నానం ద్వారా శుద్ధి పొందాలి. ఆ తరువాత జీవితంలో మనం పాపం చేసినప్పుడు, సయోధ్య సంస్కారంలో మన పాపాలను ఒప్పుకోవడం ద్వారా ఈ శుద్ధి జరుగుతుంది. ఇది దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయనను యోగ్యంగా స్వీకరించడానికి మనలను సిద్ధం చేస్తుంది. ఆ సంస్కారాలను స్వీకరించేటప్పుడు, “నేను మీకు ఏమి చేశానో మీరు గ్రహిస్తున్నారా?” అని మన ప్రభువు మనతో చెప్పడం మనం వినాలి.

ఆ ప్రశ్న తరువాత యేసు ఇలా అంటారు: “నేను మీకు చేసినట్లే మీరూ చేయాలని, మీరు అనుసరించడానికి ఒక ఆదర్శాన్ని ఇచ్చాను.” నిజమే, మనం యేసులం కాదు. మనం పాపాలను క్షమించి, ఆయన పవిత్ర శరీరరక్తాలను ఇతరులకు ఇవ్వలేం, కదా? యేసు తన అపొస్తలులతో, అంటే మొదటి పీఠాధిపతులతో, మాట్లాడుతున్నారని గుర్తుంచుకోండి. కాబట్టి, “అవును,” తాను స్థాపించిన సంస్కారాలను విశ్వసనీయంగా అందించడం ద్వారా, నిరంతరం కొనసాగుతున్న తన వరాన్ని అందిస్తూ ఉండాలని యేసు వారినీ, వారి తరువాత వచ్చిన పీఠాధిపతులందరినీ, యాజకులందరినీ ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు.

అదే ప్రధాన ఆజ్ఞ అయినప్పటికీ, మన ప్రభువు తన్ను తాను అర్పించుకునే కార్యంలో పాలుపంచుకోవాలని మనందరినీ కూడా పిలుస్తున్నారు. మనకు అవసరమైన శుద్ధిని, పరివర్తనను ఆయన మాత్రమే అనుగ్రహించగలిగినప్పటికీ—అది సంస్కారాలలో కాలమంతటా కొనసాగుతుంది—మనం అనుసరించడానికి ఆయన ఇచ్చిన “ఆదర్శం” ప్రకారం, దేవునిపట్లా పొరుగువారిపట్లా ప్రేమతో ఆయన త్యాగప్రేమను అనుకరించాలని కూడా మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు. మన పాపాలకు క్షమాపణ పొంది, దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా బలపరచబడిన మనం, ఇతరులవైపు దృష్టి సారించాలి. వారికి క్రీస్తుగా ఉండేందుకు అవసరమైనదంతా చేయాలని నిర్ణయించుకొని, నిస్వార్థంగా, ఏ సంకోచమూ లేకుండా మన ప్రాణాలను అర్పించాలి. ఈ ఆజ్ఞ మనకు ఇష్టమైనవారికి మాత్రమే కాదు, అందరికీ సమానంగా, ఎలాంటి చలనం లేకుండా వర్తిస్తుంది. యూదా త్వరలోనే తనకు ద్రోహం చేస్తాడని తెలిసినా, యేసు అతని కాళ్లను కూడా కడిగారని గమనించండి. అలా చేయడం ద్వారా, మనకు అన్యాయం చేసేవారికి కూడా మన ప్రేమ విస్తరించాలని యేసు బోధిస్తున్నారు. తాను ప్రేమించినట్లే, షరతులూ హద్దులూ లేకుండా ప్రేమించాలని మనలను పిలుస్తున్నారు.

“నేను మీకు ఏమి చేశానో మీరు గ్రహిస్తున్నారా?” అని యేసు పన్నెండుగురు అపొస్తలులను అడిగిన ప్రశ్నను నేడు ధ్యానించండి. ఈ రోజు, ముఖ్యంగా ఈ సాయంత్రం, ఆ ప్రశ్నను లోతుగా ఆలోచించండి. ఆయన బలియాగంలోని గాఢతను మీరు గ్రహిస్తున్నారా? ఆ బలియాగాన్ని కాలమంతటా కొనసాగించే సంస్కారాలను మీరు అర్థం చేసుకుంటున్నారా? ఆయన వరాన్ని స్వీకరించడం మీపై ఉంచే బాధ్యతలను మీరు గ్రహిస్తున్నారా? యేసు మీకు అందించేవన్నీ స్వీకరించేందుకు హృదయాన్ని తెరవండి. అలాగే, మీకు ఇవ్వబడినదాన్ని మీరూ ఇతరులకు ఇవ్వండి.

తన్ను తాను బలిగా అర్పించుకున్న నా బోధకుడా, ప్రభువా, పాపం నుండి నన్ను శుద్ధి చేసి, నాకు తిరిగి జీవాన్ని ప్రసాదించడానికి నీ అమూల్య రక్తాన్ని నాపై కుమ్మరించావు. ఈ వరాన్ని నేను ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయినా, ఈ గొప్ప మర్మాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోవడానికి వివేకాన్ని అనుగ్రహించమని ప్రార్థిస్తున్నాను. నీవు నన్ను పరివర్తన చెందింపజేస్తుండగా, దైవప్రేమతో కూడిన ప్రేమకార్యాలలోనూ నిస్వార్థ సేవలోనూ ఇతరులకొరకు నన్ను పూర్తిగా అర్పితమయ్యే వరంగా ఉపయోగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దివ్యబలిపూజలో యోగ్యంగా పాల్గొనడం

పవిత్ర గురువారం, ప్రభువు చివరి భోజన దివ్యబలిపూజ (ధ్యానం II)

“ఇది మీకొరకైన నా శరీరం. నా జ్ఞాపకార్థం దీనిని చేయండి.” అలాగే భోజనం తరువాత పాత్రను కూడా తీసుకొని, “ఈ పాత్ర నా రక్తంలో నూతన నిబంధన. మీరు దీనిలోనిది త్రాగినప్పుడెల్లా నా జ్ఞాపకార్థం దీనిని చేయండి” అని అన్నారు. మీరు ఈ రొట్టెను తిని, ఈ పాత్రలోనిది త్రాగినప్పుడెల్లా, ప్రభువు వచ్చేవరకు ఆయన మరణాన్ని ప్రకటిస్తున్నారు. 1 కొరింథీయులకు 11: 24–26

ఈనాటి రెండవ పఠనంలో చేర్చని ఆ తరువాతి వాక్యం ఇలా చెబుతోంది: “కాబట్టి, ఎవరైనా అయోగ్యంగా ప్రభువు రొట్టెను తిన్నా, ఆయన పాత్రలోనిది త్రాగినా, ప్రభువు శరీరరక్తాల పట్ల దోషులవుతారు” (1 కొరింథీయులకు 11:27). మీరు ఆయన రక్తాన్ని యోగ్యంగా త్రాగుతూ, ఆయన శరీరాన్ని యోగ్యంగా భుజిస్తున్నారా? పునీత పౌలు 28వ వచనంలో ఇలా కొనసాగిస్తున్నారు: “ప్రతి ఒక్కరూ తమను తాము పరిశీలించుకొని, ఆ తరువాత ఆ రొట్టెను తిని, ఆ పాత్రలోనిది త్రాగాలి.” “పరిశీలించుకోవడం” అంటే మన హృదయాలు, క్రియలు క్రీస్తు బలియాగ సత్యానికి అనుగుణంగా ఉన్నాయో లేదో నిర్ధారించుకుంటూ, మనలను మనం క్షుణ్ణంగా పరీక్షించుకోవడం. అలా చేయకపోవడం క్రీస్తుతో మనకున్న సంబంధాన్ని దెబ్బతీయడమే కాకుండా, క్రీస్తు శరీరమైన కతోలిక సభలో అనైక్యతకు కూడా కారణమవుతుంది.

దీనిని, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని అర్థం చేసుకోవడమంటే ఒక పవిత్ర రహస్యంలోకి ప్రవేశించడమే. మన అవగాహన మనకు ఏది మంచి అనుభూతిని కలిగిస్తుందనే దానిపై ఆధారపడి ఉండకూడదు. అది సత్యంపై ఆధారపడి ఉండాలి. అప్పుడే దేవుడు ఉద్దేశించినట్లుగా దివ్యసత్ప్రసాదం మన జీవితాలను రూపాంతరం చెందిస్తుంది.

పవిత్ర గురువారంతో సంవత్సరంలో అత్యంత పవిత్రమైన కాలమైన పవిత్ర త్రిదినాలు ప్రారంభమవుతాయి. పవిత్ర గురువారం, మహా శుక్రవారం, పాస్కా ఆదివారం కలిసి ఒకే సమగ్ర రహస్యంగా ఉంటాయి; అందులో పాలుపంచుకోవడానికి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాము. వాటిని వేరుచేయలేము. మహా శుక్రవారం, పాస్కా వెలుగులో పవిత్ర గురువారాన్ని, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని దర్శించినప్పుడే వాటి అర్థం పూర్తిగా స్పష్టమవుతుంది.

మహా శుక్రవారం వెలుగులో దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, మనం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనడం, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం అంటే క్రీస్తు బలియాగ ఫలాలను పొందడమేనని గ్రహిస్తాము. అలా చేయడంలో, ఈ రహస్యాన్ని బుద్ధితో అర్థం చేసుకోవడానికి మాత్రమే కాకుండా, వ్యక్తిగతంగా అనుభవించడానికి కూడా మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాము. క్రీస్తు శరీరరక్తాలను యోగ్యంగా స్వీకరించడం—అంటే, ఆయన బలియాగ సత్యానికి అనుగుణంగా మన హృదయాలను, క్రియలను మలచుకోవడం—ప్రేమతో అర్పించబడిన ఆయన శరీరంలో మనలను అవయవాలుగా చేస్తుంది. క్రీస్తు సిలువపై వెల్లడించిన అదే ఆత్మార్పణ ప్రేమ దివ్యసత్ప్రసాదంలో మూర్తీభవిస్తుంది. దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా, నిస్వార్థంగా ఇతరుల కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించడం కంటే గొప్ప ప్రేమ లేదు. ఇదే ప్రేమ, ఇదే మహా శుక్రవారం, ఇదే పవిత్ర గురువారం, ఇదే దివ్యసత్ప్రసాదం.

ఈ బలియాగంలో పాలుపంచుకోవడం వల్ల కలిగే ఫలాన్ని పాస్కా ఆదివారం మనకు చూపిస్తుంది: క్రీస్తులో నూతన జీవితం. క్రీస్తు ఆత్మార్పణ ప్రేమను స్వీకరించి, మన దైనందిన జీవితాల్లో ఆచరిస్తూ దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని యోగ్యంగా స్వీకరించినప్పుడు, మన త్యాగాలు దుఃఖంతో ముగియవు. క్రీస్తు సిలువతో ఐక్యమైన ఈ త్యాగాలు ఆనందానికి దారితీస్తాయి; ఎందుకంటే ఆయన సిలువ పునరుత్థానంలో పరిపూర్ణతను పొందుతుంది.

ఈ పవిత్ర రహస్యాలను అర్థం చేసుకుని, విశ్వసించి, స్వీకరించినప్పుడు, మనం పాస్కా రహస్యంలో—యేసు జీవితం, మరణం, పునరుత్థానంలో—యోగ్యంగా పాలుపంచుకునేవారమవుతాము. దివ్యసత్ప్రసాదపు నిజమైన రహస్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో, విశ్వసించడంలో, స్వీకరించడంలో విఫలమైనప్పుడు, దానిని అయోగ్యంగా స్వీకరించి, మనపైకి మనమే తీర్పును తెచ్చుకుంటాము; క్రీస్తు శరీరమైన సభకు హాని కలిగిస్తాము. అయినప్పటికీ, ఈ తీర్పు కూడా మనలను పశ్చాత్తాపానికి, సమాధానానికి ఆహ్వానిస్తూ, క్రీస్తు శరీరమైన సభతో తిరిగి ఐక్యతలోకి నడిపిస్తుంది. యోగ్యంగా పాలుపంచుకోవడమంటే మన హృదయాలను క్రీస్తుకు అనుగుణంగా మలచుకోవడం మాత్రమే కాదు; బలిపీఠాన్ని సమీపిస్తున్నప్పుడు ఇతరులతో సమాధానపడటానికి ప్రయత్నిస్తూ, ఆయన సభలో ఐక్యత కోసం కృషి చేయడం కూడా.

దివ్యబలిపూజలో మీరు పాలుపంచుకునే తీరును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. పవిత్ర గురువారపు సౌందర్యంలోకి ప్రవేశిస్తూ, దివ్యసత్ప్రసాదపు పూర్తి అర్థాన్ని గ్రహించడానికి ప్రయత్నించండి. పవిత్ర త్రిదినాలంతటా మనకు సన్నిధిలోకి తీసుకురాబడే పాస్కా రహస్య సత్యానికి అనుగుణంగా మీ జీవితాన్ని మలచుకుని, యోగ్యంగా పాలుపంచుకోవాలని నిశ్చయించుకోండి. యేసు శరీరరక్తాలను, ఆత్మను, దైవత్వాన్ని స్వీకరిస్తున్నప్పుడు, మీరు చేసే ప్రతి త్యాగం పునరుత్థాన ఆనందానికి దారితీసేలా, ఆత్మార్పణ ప్రేమలో ఆయనతో కలిసి మరణించడానికి సిద్ధపడండి.

తన్ను తాను బలిగా అర్పించుకున్న నా ప్రభువా, ఆ పవిత్ర గురువారం సాయంత్రం పాస్కా పండుగ ప్రారంభమైనప్పుడు, నీవు ఆత్మార్పణ ప్రేమ అనే గొప్ప రహస్యంలోకి సంపూర్ణంగా ప్రవేశించి, ఇతరుల కోసం నీ ప్రాణాన్ని స్వచ్ఛందంగా అర్పించావు. నీ చిత్తానికి అనుగుణంగా నా ప్రాణాన్ని అర్పించగలిగే శక్తినిచ్చి, నీ ఆత్మార్పణ ప్రేమలో యోగ్యంగా పాలుపంచుకునేలా నన్ను ఆకర్షించుము. నీ బలియాగంతో ఐక్యమైన నా ప్రతి త్యాగం, నీ మహిమాన్విత పునరుత్థానంలో నేను పాలుపొందడంలో పరిపూర్ణతను పొందాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రభువు పాస్కా

పవిత్ర గురువారం, ప్రభువు రాత్రి భోజన దివ్యబలిపూజ (ధ్యానం III)

“మీరు దానిని ఈ విధంగా తినాలి: నడుము కట్టుకుని, కాళ్లకు చెప్పులు తొడుక్కుని, చేతిలో కర్ర పట్టుకుని, పారిపోతున్నవారిలా మీరు తినాలి. ఇది ప్రభువు పాస్కా.” నిర్గమకాండము 12:11

ఈ రాత్రి మొదటి పఠనంలోని ఈ వాక్యభాగం, దేవుడు తన బలమైన హస్తంతో ఇశ్రాయేలీయులను బానిసత్వం నుండి విడిపించినప్పుడు ఐగుప్తులో జరిగిన మొదటి పాస్కాను వివరిస్తుంది. మచ్చలేని ఒక గొర్రెపిల్లను బలిగా అర్పించి, దాని రక్తంతో తమ ద్వారబంధాలకు గుర్తు వేసి, కాల్చిన ఆ గొర్రెపిల్ల మాంసాన్ని పులియని రొట్టెలతో, చేదు ఆకుకూరలతో తినమని ఆయన వారికి ఆజ్ఞాపించాడు. వారి స్థానంలో బలిగా అర్పించబడిన ఆ గొర్రెపిల్ల మరణం, చివరి విపత్తైన తొలి సంతానపు మరణం నుండి ఇశ్రాయేలీయులను తప్పించిందని సూచించింది. పిండి పొంగడానికి సమయం లేకపోవడం వల్ల, పులియని రొట్టెలు వారు బయలుదేరిన తొందరను సూచించాయి. చేదు ఆకుకూరలు ఐగుప్తు బానిసత్వంలో ఇశ్రాయేలీయులు అనుభవించిన బాధను, చేదు అనుభవాలను సూచించాయి.

మొదటి పాస్కా, దేవుని గొర్రెపిల్లయు తండ్రి తొలి కుమారుడునైన క్రీస్తుకు పూర్వసూచనగా ఉంది. ఆయన సిలువ బలియాగం మనలను పాపమరణాల బానిసత్వం నుండి విడిపిస్తూ, విశ్వాసం, పవిత్ర సంస్కారాల ద్వారా ఆయన రక్తంతో గుర్తించబడిన వారందరికీ నిత్యజీవాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. పవిత్ర గురువారంనాడు యేసు స్థాపించిన దివ్యసత్ప్రసాదమే నూతన పాస్కా భోజనం. దివ్యసత్ప్రసాదంతో పోషణ పొందుతూ, పాపం నుండి శుద్ధి పొందే ఎడారి గుండా ప్రయాణించడానికి మన సంసిద్ధతకు సూచనగా, దివ్యబలిపూజలో పులియని రొట్టెను ఉపయోగించడం కొనసాగిస్తున్నాము. మన దివ్యసత్ప్రసాద వేడుకలో చేదు ఆకుకూరలు భౌతికంగా లేకపోయినా, దివ్యబలిపూజ సమయంలో క్రీస్తు శ్రమల చేదును ఆధ్యాత్మికంగా ధ్యానిస్తాము. మన దేవాలయాల్లో మధ్యభాగంలో ప్రముఖంగా ఉంచబడిన సిలువపై క్రీస్తు ప్రతిమ, ఆ శ్రమలను మన కళ్లముందు నిలుపుతుంది.

ముఖ్యంగా పవిత్ర గురువారం నాడు, మొదటి పాస్కా సమయంలో ఇశ్రాయేలీయులతో మాట్లాడినట్లే దేవుడు మనతో మాట్లాడుతుండగా మనం ఆలకించాలి. అయితే నేడు, ఆయన మాటలను మరింత నిర్ణయాత్మకమైన భావంతో వినాలి: “ఇది ప్రభువు పాస్కా.”

దివ్యబలిపూజను మనం ఎలా ఆచరించాలో మొదటి పాస్కా మనకు ఎన్నో విషయాలు నేర్పుతుంది. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, దేవుని గొర్రెపిల్లగా తనను తాను అర్పించుకున్న తండ్రి జ్యేష్ఠ కుమారుని బలిలో దివ్యబలిపూజ ద్వారా మనం నిజంగా పాలుపంచుకుంటాం. దివ్యబలిపూజలో మనపై ఆయన రక్తపు ముద్ర వేయబడుతుంది; అది పాపం నుండి, మరణం నుండి మనలను కాపాడుతుంది. దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడం మనపై గంభీరమైన బాధ్యతలను ఉంచుతుంది. పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయనను స్వీకరించాలంటే, మనం పొందే కృపకు స్పందించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. దివ్యబలిపూజ ముగింపులో మనం పంపబడినప్పుడు, “ఇతా మిస్సా ఎస్త్” (“సమాధానంతో వెళ్లండి”) అనే మాటలలో వ్యక్తమయ్యే దేవుని ప్రబోధాన్ని మనం వినాలి. అది పరలోకమనే వాగ్దత్త భూమికి సురక్షితంగా చేరుకునేలా, దాస్యం నుండి త్వరగా బయలుదేరి, మనలను శుద్ధిచేసే కఠినమైన హృదయపరివర్తన ఎడారి ప్రయాణంలో ప్రవేశించమనే పవిత్ర ఆజ్ఞ. ఫిర్యాదు గాని, మనసులో కసి గాని లేకుండా త్యాగాన్ని స్వీకరిస్తూ, దాని చేదును మనం ఇష్టపూర్వకంగా “రుచి చూడాలి”.

ప్రభువు పాస్కాకు పరిపూర్తి అయిన దివ్యసత్ప్రసాదం, సుదీర్ఘ ప్రయాణానికి బయలుదేరేవారికి భోజనం. త్యాగాన్ని, అసౌకర్యాన్ని, ఆకలిని అనుభవించే ఈ ప్రయాణంలో పట్టుదల, నమ్మకం అవసరం. ఇశ్రాయేలీయులకు రాత్రివేళ అగ్నిస్తంభం, పగటివేళ మేఘస్తంభం దారి చూపినట్లే, మన వెలుగూ మార్గదర్శీ అయిన క్రీస్తు స్వయంగా, హృదయపరివర్తనతో కూడిన క్రైస్తవ జీవితమనే మన “నలభై ఏళ్ల ఎడారి ప్రయాణం”లో మనలను నడిపిస్తాడు. దేవుని వాగ్దానాల నెరవేర్పు వైపు మనం ముందుకు సాగుతుండగా, తన శరీరరక్తాలతో మనలను పోషిస్తూ, తన వాక్య సత్యం ద్వారా, దివ్యసంస్కారాల కృప ద్వారా, తన పునీతుల ఆదర్శం ద్వారా ఆయన మనలను నడిపిస్తాడు. ఎడారిలో దేవుని సాన్నిధ్యంపై ఇశ్రాయేలీయులు నమ్మకం ఉంచినట్లే, జీవితంలోని కష్టాలు, శోధనల గుండా నిత్యమైన వాగ్దత్త భూమి అయిన పరలోకం వైపు ప్రయాణిస్తున్న మనం కూడా, మనతో నిరంతరం ఉండే క్రీస్తు సాన్నిధ్యంపై, ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆయన సాన్నిధ్యంపై నమ్మకం ఉంచాలని పిలువబడుతున్నాం. అక్కడ దేవుని సమక్షంలో త్యాగమంతా శాశ్వత ఆనందానికి చోటిస్తుంది.

పవిత్ర గురువారపు ఈ అత్యంత పవిత్ర రాత్రిలోకి మనం ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, ఈ రాత్రిని క్రైస్తవ జీవన ప్రయాణానికి ఆరంభంగా ధ్యానించండి. యేసు చివరిదీ, నిర్ణయాత్మకమైనదీ అయిన పాస్కా చివరి విందుతో ప్రారంభమైనప్పటికీ, ఆయనను బంధించి, విచారించి, శిక్ష విధించి, హింసించి, చంపడంతో అది త్వరగానే కల్లోలభరితమైంది. విశ్వాసభక్తులతో దివ్యసత్ప్రసాదంలో పాల్గొన్న ప్రతిసారీ, ఆ తరువాత జరిగినవాటికి కూడా మనం సిద్ధంగా ఉండాలి. నిరాశతో కాక నిరీక్షణతో, భయంతో కాక నమ్మకంతో, స్వార్థంతో కాక త్యాగంతో ముందుకు సాగడానికి మనకు అవసరమైన ఆహారం దివ్యసత్ప్రసాదం. ఇది ప్రభువు పాస్కా. ఈ పవిత్ర భోజనాన్ని మన ప్రభువు ఏ విధంగా ఆచరించాలని కోరుతున్నాడో, ఈ సాయంత్రం ఆ విధంగానే ఆచరించండి.

తండ్రి జ్యేష్ఠ కుమారుడా, పవిత్ర గురువారం రాత్రి నీవు నీ శ్రమలలోకి ప్రవేశించావు. ఆ శ్రమలలో మన పాపాల కోసం మన స్థానంలో నీవు అంతిమమైన పాస్కా బలివయ్యావు. దేవుని గొర్రెపిల్లగా, పాపదాస్యం నుండి పరలోక స్వాతంత్ర్యానికి సాగే ప్రయాణంలో మాకు ఆహారంగా నీ శరీరరక్తాలను అందిస్తున్నావు. దివ్యబలిపూజ రహస్యాన్ని నేను ఎల్లప్పుడూ అర్థం చేసుకొని, నిజమైన విశ్వాసభక్తులతో దానిని ఆచరించేలా అనుగ్రహించు. నీవు నన్ను ఎక్కడికి నడిపించినా నీకు వెంటనే స్పందించడానికి సంసిద్ధతను దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఇదిగో, నీ తల్లి

ప్రభువు శ్రమల శుభ శుక్రవారం (ధ్యానం I)

యేసు సిలువ చెంత ఆయన తల్లి, ఆయన తల్లి సోదరి, క్లోపా భార్య మరియ, మగ్దలా మరియ నిలబడి ఉన్నారు. యేసు తన తల్లిని, తాను ప్రేమించిన శిష్యుని అక్కడ చూసి, తన తల్లితో, “అమ్మా, ఇదిగో నీ కుమారుడు” అని అన్నారు. తరువాత ఆ శిష్యునితో, “ఇదిగో నీ తల్లి” అని అన్నారు. ఆ గడియ నుండి ఆ శిష్యుడు ఆమెను తన ఇంటికి తీసుకువెళ్లాడు. యోహాను 19:25–27

పవిత్ర గ్రంథంలోని ఏదైనా ఒక ఘట్టంలో ప్రత్యక్షంగా ఉండి, దానిని మీ కళ్లతో చూసి, మీ చెవులతో విని, మీ హృదయంతో అనుభవించమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తే, మీరు ఏ ఘట్టాన్ని ఎంచుకుంటారు? గబ్రియేలు మరియకు చేసిన ప్రకటన, క్రీస్తు జననం, ఒక అద్భుతం లేదా ఒక ప్రసంగం తప్పక అద్భుతమైన విస్మయాన్ని కలిగిస్తాయి. అయితే, స్వచ్ఛమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రేమను బహుశా అన్నిటికంటే గొప్పగా వెల్లడించే ఘట్టం, యేసు సిలువపై గడిపిన మూడు గంటలలో తల్లీకుమారుల మధ్య పంచుకోబడిన ప్రేమ.

యేసు జీవితమంతటా, మరెవ్వరికీ సాధ్యం కానంతగా ఆయనను తెలుసుకునే విశిష్ట భాగ్యం ఆయన తల్లికి లభించింది. ఆమె ఆయనను తన గర్భంలో మోసింది, తన చనుబాలతో పోషించింది, చిన్నతనంలో ఆయనకు స్నానం చేయించింది, భోజనం పెట్టింది, ఆయన ఎదుగుదలను గమనించింది, ఆయన ప్రతి సద్గుణాన్ని శ్రద్ధగా చూసింది. ఆయన పరిచర్య ఎంతోమంది దృష్టిని ఆకర్షించడంతోపాటు తీవ్రమైన విమర్శలకు కూడా గురైనప్పుడు, ఆమె నిర్మలమైన మాతృహృదయం ఆయన పట్ల, ఆయన దైవకార్యం పట్ల పరిపూర్ణమైన శ్రద్ధతో నిలిచింది.

పాస్కా వారంలో ఉద్రిక్తతలు పెరుగుతుండగా, ఆమె మాతృసహజ అంతర్దృష్టి వల్ల ఆమె నిర్మల హృదయం ఊహించగలిగినంతటి అత్యంత పవిత్రమైన ప్రేమ, దుఃఖాల మేళవింపుతో నిండిపోయింది. యేసును బంధించినప్పుడు, ఏ మానవ హృదయమూ అంతకుముందు ఎన్నడూ అనుభవించనంత లోతైన వేదనను ఆమె అనుభవించింది. తన కుమారుని శ్రమల సమయంలో ఆయన చెంత ఉండాలనే ఆమె సంకల్పాన్ని ఏ భూలోక శక్తీ అడ్డుకోలేకపోయింది. ఏ భయమూ, బెదిరింపూ, దుఃఖమూ తన కుమారునికి చివరివరకు తోడుగా ఉండకుండా ఆమెను ఆపలేకపోయాయి. దేవుని చిత్తంతో పరిపూర్ణ ఐక్యతలో ఉన్న మరియ ప్రేమ అచంచలంగా నిలిచింది. సిలువ చెంత ఆమె మౌన సాన్నిధ్యం మాతృప్రేమ అపారమైన బలానికి సాక్ష్యమైంది. యేసు జననానందంలో ఆమె ఆయనను కౌగిలించుకున్నట్లే, ఇప్పుడు ఆయన శ్రమల సమయంలో ఆయనను తన హృదయంలో హత్తుకొని, విమోచన కార్యానికి సాక్షిగాను, అందులో పాలుపంచుకునే వ్యక్తిగాను నిలిచింది.

యేసు తాను వేలాడుతున్న సిలువపై నుండి తన తల్లి వైపు చూసినప్పుడు, ఆమె చూపు ద్వారా తనకు లభించిన మానవీయ ఓదార్పే ఆయనకు చాలింది. ఈ లోకంలో ఆయనకు మిగిలినవి ఆమె ప్రేమానురాగాలు మాత్రమే. ఆయన వస్త్రాలు తొలగించబడి, సిలువకు మేకులతో కొట్టబడి, ఊపిరాడక బాధపడుతున్నా, ఆయన తల్లి ప్రేమను మాత్రం ఎవరూ ఆయన నుండి తీసివేయలేకపోయారు. అయినా యేసు ప్రేమతో సమస్తాన్నీ ఇవ్వడానికే వచ్చాడు—తన తల్లితో సహా తనకున్నదంతా ఇవ్వడానికి వచ్చాడు. ప్రేమతో యేసు ఆమెను తన ప్రియశిష్యుడైన యోహానుకు, అతని ద్వారా మనందరికీ అప్పగించాడు. అలా మనం ఆమెను మన సొంత తల్లిగా స్వీకరించగలిగేలా చేశాడు.

ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య ఎన్నడూ పంచుకోబడనంత గాఢమైన ప్రేమతో ఆమెను చూస్తూ, ఆయన ఆమెను “స్త్రీ” అని సంబోధించాడు—“స్త్రీ, ఇదిగో నీ కుమారుడు.” ఆమెను “స్త్రీ” అని పిలవడం ద్వారా, రక్షణ చరిత్రలో ఆమెకు గల గుర్తింపు ఎలా పరిపూర్ణమైందో యేసు వెల్లడించాడు. ఆదికాండంలో ముందుగా చెప్పబడిన స్త్రీ, ప్రకటన గ్రంథంలోని దర్శనంలో వెల్లడైన స్త్రీ ఆమే. ఆకాశాలు తెరుచుకొని, లోకంపై కృప కుమ్మరించబడిన ఆ క్షణంలో, యేసు తల్లి నూతన ఏవగా, జీవించేవారందరికీ నూతన మాతగా తన పాత్రను నెరవేర్చింది. ఆమె దేవుని పిల్లలందరికీ తల్లిగా, సంరక్షకురాలిగా మారి, సాటిలేని ప్రేమతో వారికోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేస్తూ, దేవుని కృపను అందించే మధ్యస్థత్వంలో పాలుపంచుకుంది. ఆమె పక్కన నిలిచిన యోహానుతో యేసు, “ఇదిగో నీ తల్లి” అన్నాడు. ఆ తరువాత ఆయన దప్పిగొన్నాడు, హిస్సోపు రెమ్మపై అందించిన చేదు ద్రాక్షారసాన్ని తాగాడు, “సమాప్తమైంది!” అని బిగ్గరగా పలికి, తల వంచి, తన ఆత్మను అప్పగించాడు.

మనం ఈ పవిత్ర శుక్రవారాన్ని ఆచరిస్తున్నప్పుడు, దైవప్రేమతో ఏకమైన మానవ ప్రేమ అత్యంత పవిత్రమైన రీతిలో లోకానికి వెల్లడైన ఆ క్షణంపై మీ దృష్టిని నిలపండి. ఈ తల్లీకుమారుల మధ్య ఉన్న ప్రేమ, తన తల్లిని నూతన ఏవగా మనందరికీ వరంగా ఇవ్వడంతో కలిసి, దైవప్రేమలోని నిస్వార్థ స్వభావానికి మూర్తిరూపంగా నిలుస్తుంది. ఈ మర్మాన్ని ధ్యానించండి. మీరు ఆధ్యాత్మికంగా ఆ క్షణంలోకి ఆకర్షించబడాలని ప్రార్థించండి. వారి ప్రేమను తిలకిస్తూ, దేవుని కుమారుడైన మెస్సీయ మీతో చెప్పే ఈ మాటలను వినండి: “ఇదిగో నీ తల్లి.” ఆ మాటలను వినడం, నమ్మడం, వాటికి స్పందించడం ద్వారా, ప్రేమ పరిపూర్ణమై, లోకంపై రక్షణ వెల్లువెత్తిన ఆ క్షణంలో మీరు సన్నిహితులవుతారు.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, ఈ లోకంలో నీ తల్లి తప్ప మరేదీ నీకు మిగలకుండా నీవు సిలువపై బాధపడుతున్నప్పుడు, నీకూ ఆమెకూ మధ్య ఉన్న ప్రేమలో మేము పాలుపంచుకునేలా, ఆమెను మా తల్లిగా మాకు అప్పగించావు. నేను నిజంగా ఆమెను నా తల్లిగా, నిన్ను నా రాజుగా, నా దేవునిగా గుర్తించి స్వీకరిస్తున్నాను. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నీవు నాకు ఇచ్చిన అగాధమైన ఈ వరానికి నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు అర్పిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పరిపూర్ణత పాత్ర

ప్రభువు శ్రమల పవిత్ర శుక్రవారం (ధ్యానం II)

దీని తరువాత, అప్పటికి అంతా సమాప్తమైందని తెలిసిన యేసు, లేఖనం నెరవేరేలా, “నాకు దాహంగా ఉంది” అన్నారు. అక్కడ సాధారణ ద్రాక్షారసంతో నిండిన ఒక పాత్ర ఉంది. కాబట్టి వారు ద్రాక్షారసంలో ముంచిన స్పాంజిని హిస్సోపు కొమ్మకు తగిలించి, ఆయన నోటి దగ్గరకు అందించారు. యేసు ఆ ద్రాక్షారసాన్ని స్వీకరించిన తరువాత, “సమాప్తమైంది” అన్నారు. తరువాత తల వంచి, తన ఆత్మను అప్పగించారు. యోహాను 19:28–30

పవిత్ర గురువారం నాడు యేసు తన శిష్యులతో కలిసి పంచుకున్న పాస్కా భోజనం, ఐగుప్తు నుండి ఇశ్రాయేలు విముక్తిని స్మరించుకోవడం మాత్రమే కాదు. అది తొలి పాస్కా ముందుగా సూచించిన సమస్తానికి నెరవేర్పు; దేవుని గొర్రెపిల్ల, నిత్య ప్రధాన యాజకుడు అయిన క్రీస్తులో నూతనమైన, శాశ్వతమైన పాస్కా స్థాపన.

పాత నిబంధనలోని పాస్కాను కఠినమైన నియమాల ప్రకారం ఆచరించేవారు: పవిత్రతకు చిహ్నంగా గొర్రెపిల్ల ఏ లోపమూ లేనిదై ఉండాలి; మరణదూత నుండి ఇశ్రాయేలుకు లభించిన రక్షణను గుర్తుచేసుకోవడానికి దాని రక్తాన్ని బలిపీఠంపై చిలకరించేవారు. కుటుంబాలు పొంగని రొట్టెలతో, చేదు ఆకుకూరలతో గొర్రెపిల్ల మాంసాన్ని తినేవి; వాటితో పాటు నాలుగు పాత్రల ద్రాక్షారసాన్ని సేవించేవి. ప్రతి పాత్ర నిర్గమకాండము 6:6–7లో దేవుడు చేసిన వాగ్దానాలలోని ఒక దశను సూచించేది:

మొదటి పాత్ర (పవిత్రీకరణ): “నేను మిమ్మల్ని స్వతంత్రులుగా చేస్తాను.”
రెండవ పాత్ర (విముక్తి): “నేను మిమ్మల్ని విడిపిస్తాను.”
మూడవ పాత్ర (విమోచన): “నేను మిమ్మల్ని విమోచిస్తాను.”
నాలుగవ పాత్ర (స్తుతి లేదా పరిపూర్ణత): “నేను మిమ్మల్ని నా సొంత ప్రజలుగా స్వీకరిస్తాను.”

ఈ వాగ్దానాలు క్రీస్తు అర్పణలో నెరవేరుతాయి. అవి పాపం నుండి మనకు స్వేచ్ఛను, చెడు నుండి విముక్తిని, ఆయన బలిద్వారా విమోచనను, ఆయన నిత్య రాజ్యంలో పరిపూర్ణతను సూచిస్తాయి.

కడరాత్రి భోజనంలో యేసు ఈ ప్రాచీన భోజన క్రమాన్ని మార్చి, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్థాపించాడు. మూడవ పాత్ర అయిన విమోచన పాత్రను అందిస్తూ, “ఇది మీ కొరకు ఇవ్వబడే నా శరీరము” (లూకా 22:19) అనీ, “ఈ పాత్ర మీ కొరకు చిందింపబడే నా రక్తంలో నూతన నిబంధన” (లూకా 22:20) అనీ ప్రకటించాడు. ఈ మాటల ద్వారా, లోక రక్షణ కోసం తన శరీరరక్తాలను అర్పించే నిజమైన పాస్కా గొర్రెపిల్ల తానేనని క్రీస్తు వెల్లడించాడు.

ముఖ్యంగా, నాలుగవదీ చివరిదీ అయిన పరిపూర్ణత పాత్రను ఆయన తాగకుండా వదిలిపెట్టాడు. తన విమోచన కార్యం ఇంకా పూర్తి కాలేదని అలా సూచించాడు. యేసు తన శిష్యులతో, “నా తండ్రి రాజ్యంలో నేను ఈ ద్రాక్షారసాన్ని నూతనంగా తాగే రోజు వరకు ఇక దీనిని తాగను” (మత్తయి 26:29) అని చెప్పాడు. పాస్కా మేడగదిలో ముగియబోయేది కాదు; సిలువపై పరిపూర్ణం కాబోయేది.

యోహాను సువార్తలో సిలువ వద్ద మూడు ముఖ్యమైన ఘట్టాలు చోటుచేసుకుంటాయి: యేసు తన తల్లిని యోహానుకు అప్పగిస్తాడు, తన దాహాన్ని వ్యక్తపరుస్తాడు, ద్రాక్షారసాన్ని స్వీకరించిన తరువాత, “సమాప్తమైంది” అని ప్రకటిస్తాడు. ఆయన దాహం, ఆత్మలు దేవుని నూతన కుటుంబమైన సభలో ప్రవేశించాలనే దివ్యమైన తపన. సిలువ క్రింద మరియమ్మను, యోహానును ఒక్కటిగా చేయడం ద్వారా, కృపాక్రమంలో తన ప్రక్కనుండి పుట్టిన ఈ ప్రేమ సహవాసానికి యేసు విశ్వాసులందరినీ ప్రతీకాత్మకంగా అప్పగించాడు. ఆయన సిలువపై ద్రాక్షారసాన్ని త్రాగినప్పుడు, నాలుగవ పాత్ర—పరిపూర్ణత పాత్ర—పూర్తయింది; అది ఆయన రక్తంలో నూతన నిబంధనకు ముద్ర వేసింది.

సిలువ నూతన పాస్కా బలిపీఠమవుతుంది. నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల, ప్రధాన యాజకుడు అయిన యేసు, ఆత్మల విమోచన కోసం తన ప్రాణాన్ని పరిపూర్ణ బలిగా అర్పిస్తాడు. మనం దివ్యసత్ప్రసాద వేడుకను జరుపుకునే ప్రతిసారీ, ఈ నిత్యార్పణలో ఆధ్యాత్మిక రహస్యరీతిలో పాలుపంచుకుంటూ, లోకపాపాలను తొలగించే నిజమైన దేవుని గొర్రెపిల్లను స్వీకరిస్తాము. నూతన పాస్కా యొక్క నాలుగు పాత్రలు దివ్యబలిపూజలో నెరవేరుతాయి: దేవుడు మనలను పాపం నుండి స్వతంత్రులను చేస్తాడు, కీడు నుండి విడిపిస్తాడు, తన రక్తం ద్వారా విమోచిస్తాడు, ప్రేమతో తన సొంతంగా స్వీకరిస్తాడు.

“సమాప్తమైంది” అని సిలువపై క్రీస్తు పలికిన మాటలను ఈ రోజు ధ్యానించండి. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, అది పరిపూర్ణమైంది! తన పవిత్ర తల్లికి బిడ్డగా, తన శరీరమైన సభలో సభ్యులుగా, ఆమెతో ఐక్యమవడానికి ఆయన మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నట్లు చూడండి. మీ ఆత్మ కోసం ఆయన పడుతున్న దాహాన్ని వినండి; విమోచన కార్యాన్ని పూర్తిచేస్తూ, పరిపూర్ణత పాత్రను త్రాగే దేవుని గొర్రెపిల్లను తిలకించండి. ఆయన పూర్తిచేసిన కార్యం మీ జీవితాన్ని రూపాంతరం చేసి, జీవమిచ్చే ఆయన ప్రేమలోకి మిమ్మల్ని మరింత లోతుగా నడిపించుగాక.

దేవుని పవిత్ర గొర్రెపిల్లవు, ప్రధాన యాజకుడవు అయిన ప్రభువా, ఆత్మల రక్షణ కోసం పరిపూర్ణమైన, నిత్యమైన బలి గొర్రెపిల్లగా, నిష్కళంక గొర్రెపిల్లగా నీవు నీ ప్రాణాన్ని అర్పించావు. విమోచన మహారహస్యంలోకి నన్ను ఆకర్షించు. నీవు చేసిన దానిని చూడటానికి నా కళ్లను తెరువు; నాపై సమృద్ధిగా కుమ్మరించబడిన కృపను స్వీకరించడానికి నా హృదయాన్ని తెరువు. నీవే నా దేవుడవు, నా మెస్సీయవు, నా ప్రభువువి, నా రక్షకుడవు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


త్యాగపూరిత ప్రేమ

ప్రభువు శ్రమల శుభ శుక్రవారం (ధ్యానం III)

యేసు తన శిష్యులతో కలిసి కిద్రోను లోయ దాటి, అక్కడ ఉన్న ఒక తోటకు వెళ్లాడు. ఆయన, ఆయన శిష్యులు ఆ తోటలోకి ప్రవేశించారు. ఆయనకు ద్రోహం చేసిన యూదాకు కూడా ఆ స్థలం తెలుసు, ఎందుకంటే యేసు తన శిష్యులతో తరచూ అక్కడ కలుసుకునేవాడు. కాబట్టి యూదా ఒక సైనికదళాన్ని, ప్రధాన యాజకులు, పరిసయ్యులు పంపిన కాపలావారిని వెంటబెట్టుకొని, లాంతర్లు, దివిటీలు, ఆయుధాలతో అక్కడికి వచ్చాడు. యోహాను 18:1–3

తోట నిశ్శబ్దంలో దేవుని కుమారుని శ్రమలు ప్రారంభమయ్యాయి. తనకు ఏమి సంభవించబోతుందో పూర్తిగా తెలిసి కూడా, యేసు స్వచ్ఛందంగా శ్రమను స్వీకరించాడు. ఈ రోజు మనం ఆయన చివరి ఘడియలలోని అగాధమైన రహస్యాన్ని స్మరించుకోవడానికి ఆగుతాము. తండ్రితోను పవిత్రాత్మతోను సమానంగా నిత్యుడైన దేవుని కుమారుడు, పరిశుద్ధ కన్య మరియమ్మ ద్వారా మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించి, పాపం మినహా అన్ని విషయాల్లో మనలో ఒకరిగా సంపూర్ణ మానవ జీవితం గడిపాడు. ద్రోహాన్ని, అపహాస్యాన్ని, కొరడా దెబ్బలను, శిక్షావిధిని, సిలువ మరణాన్ని అంగీకరించిన ఆ మొదటి శుభ శుక్రవారం నాడు ఆయన భూలోక కార్యం పరాకాష్ఠకు చేరింది. మూడు రోజుల తరువాత ఆయన పునరుత్థానమై, జీవాన్ని, నిరీక్షణను పునరుద్ధరించబోతున్నప్పటికీ, ఈ రోజు ఆయన శ్రమలను, త్యాగపూరిత ప్రేమను ధ్యానించడానికి మనకు ఆహ్వానం అందుతోంది.

క్రీస్తు తన జీవితంలో సాకారం చేసిన అనేక సద్గుణాలలో, దైవప్రేమ అని కూడా పిలువబడే ఆయన త్యాగపూరిత ప్రేమ అన్ని సద్గుణాల సమన్వయం; అది ఆయన శ్రమల ద్వారా అత్యంత సంపూర్ణంగా వెల్లడవుతుంది. ఆయన ప్రేమ రహస్యాన్ని మనం ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, అది ఎంత అర్థంకానిదిగా అనిపించినా, దానిని స్వీకరించడానికి మాత్రమే కాకుండా అనుకరించడానికి కూడా మనం పిలువబడుతున్నాము.

“ప్రేమ” అనే పదం అనేక మానవ అనుభవాలను వ్యక్తపరుస్తుంది. పవిత్ర గ్రంథంలో నాలుగు గ్రీకు పదాలు “ప్రేమ” అని అనువదించబడ్డాయి. అగాపే అనేది స్వార్థరహితమైన, త్యాగపూరితమైన ప్రేమ; అది వ్యక్తిగతంగా మూల్యం చెల్లించవలసి వచ్చినా ఎదుటివారి మేలును కోరుతుంది. ఫిలియా అనేది స్నేహబంధం; ఎరోస్ అనేది ప్రణయ వాంఛ; స్టోర్గే అనేది కుటుంబాలలో సహజంగా ఉండే అనురాగం. వీటిలో ప్రతి ఒక్కటి మానవ జీవితంలోని ఒక ముఖ్యమైన అంశాన్ని ప్రతిబింబించినప్పటికీ, అగాపే మాత్రమే క్రీస్తు తన శ్రమలలో సాకారం చేసిన నిస్వార్థ ప్రేమను పూర్తిగా వ్యక్తపరుస్తుంది.

ఈ అగాపే—త్యాగపూరిత ప్రేమ—యేసు చివరి ఘడియలన్నిటిలో ప్రకాశిస్తుంది. పాస్కా పండుగ కోసం ఆయన యెరూషలేములో ఉండటం యాదృచ్ఛికం కాదు; తన ప్రాణాన్ని స్వచ్ఛందంగా అర్పించడానికి ఆయన నిష్కళంక గొర్రెపిల్లగా వచ్చాడు. గెత్సెమని తోటలో, యూదా సైనికులతోను కాపలావారితోను త్వరలోనే వస్తాడని తెలిసిన యేసు, అక్కడినుండి తప్పించుకొని వెళ్లగలిగేవాడు; కానీ ఆయన అలా చేయలేదు. బదులుగా, “తనకు సంభవించబోయేదంతా తెలిసి…” ఆయన స్వచ్ఛందంగా తన శ్రమలలోకి ప్రవేశించాడు (యోహాను 18:4).

రాత్రంతా యేసు ద్రోహాన్ని, అపహాస్యాన్ని, పేతురు తనను ఎరుగనని చెప్పడాన్ని, ప్రధాన యాజకుల అన్యాయ విచారణను సహించాడు. ఉదయం ఆయన పిలాతు ఎదుట నిలబడ్డాడు. పిలాతు ఇష్టంలేకపోయినా ఒత్తిడికి లొంగి, యేసును కొరడాలతో కొట్టించమని ఆజ్ఞాపించాడు. ముండ్ల కిరీటం పెట్టబడి, రాజుగా అపహసించబడిన తరువాత, దెబ్బలతో రక్తమోడుతూ యేసు మళ్లీ పిలాతు ఎదుట నిలబడ్డాడు.

ఇదంతా జరుగుతున్నప్పటికీ, యేసు త్యాగపూరిత ప్రేమ ఎన్నడూ చలించలేదు. ఆయన ద్వేషానికి బదులుగా కారుణ్యాన్ని, అపహాస్యానికి బదులుగా కనికరాన్ని, తీర్పుకు బదులుగా క్షమాపణను అందించాడు. విశ్వాసం లేకుండా చూస్తే, ఈ ప్రతిస్పందనలు దిగ్భ్రాంతి కలిగించేవిగా కనిపిస్తాయి—అవి ఆయన శత్రువులనూ అనుచరులనూ అయోమయంలో పడేస్తాయి. ఇటువంటి ప్రేమ మానవ అవగాహనకు అతీతమైనది; దానిలోని జ్ఞానాన్ని గ్రహించడానికి కృప అవసరం.

పిలాతు యేసును సిలువ వేయమని ఆదేశించినప్పుడు, త్యాగపూరిత ప్రేమ, దైవజ్ఞానం ప్రేరేపించగా, యేసు తన సిలువను స్వచ్ఛందంగా తానే మోశారు. ఆ క్షణంలో ఆవిష్కృతమవుతున్న ఈ రహస్యాన్ని బహుశా ఆయన, ఆయన ధన్యమాత మాత్రమే పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నారు. తరువాత అనేకులు దానిని గ్రహించినా, ఆ క్షణంలో చాలామంది ఆయన త్యాగపూరిత ప్రేమను అర్థం చేసుకోలేకపోయారు.

యేసు పరిపూర్ణ బలియర్పణ పరాకాష్ఠను మనం తిలకిస్తున్నప్పుడు, అత్యంత లోతైన కృతజ్ఞతతో సిలువపై ఉన్న ఆయనను చూడండి. రక్తాన్ని, భీతిని దాటి, సంపూర్ణ నిస్వార్థమైన, త్యాగపూరితమైన ప్రేమను దర్శించండి. పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా యేసు పరిపూర్ణ బలిని అర్పించి, నిత్యజీవానికి మార్గాన్ని తెరిచారు. అయితే ఆయన బలి మన రక్షణ కోసం చేసిన అర్పణ మాత్రమే కాదు; మనం అనుసరించవలసిన ఆదర్శం కూడా. ఆయన కృప వల్ల సాధ్యమయ్యే విధంగా, ఆయన ప్రేమను అనుకరిస్తూ జీవించమనే ఆహ్వానం అది.

తన త్యాగపూరిత ప్రేమ కార్యంలో పాలుపంచుకోమని యేసు ఇస్తున్న ఆహ్వానాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. తన రక్తం ద్వారా ఆయన సాధించిన రక్షణ వరాన్ని స్వీకరించండి; తరువాత, త్యాగపూరితంగా జీవించమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా పిలుస్తున్నారో ఆలోచించండి. ఎలాంటి పరిమితులు పెట్టుకోకుండా క్షమించండి, స్వార్థాన్ని విడిచిపెట్టండి, ఇతరుల కోసం త్యాగపూరితంగా జీవించండి. ధైర్యంతో, వినయంతో, కనికరంతో మీ జీవితాన్ని స్వచ్ఛందంగా అర్పించండి. పరిశుద్ధతను పొందిన తరువాత, ఇతరుల రక్షణపై దృష్టి పెట్టండి. మానవ స్వభావం గ్రహించగల లేదా ఎంచుకోగల స్థాయిని మించి మీ బుద్ధిని, సంకల్పాన్ని ఉన్నతపరచడానికి ఈ విధమైన ప్రేమకు త్యాగపూరిత ప్రేమలోని దైవజ్ఞానం అవసరం.

అతిపరిశుద్ధ దేవుని గొర్రెపిల్లా, పరిపూర్ణ దైవజ్ఞానం నడిపించిన నీ ప్రేమ, దానికంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న మానవ ప్రేమ రూపాలన్నిటినీ మించిపోయింది. నీ బలియర్పణ నా పాపాలకు, సమస్త లోకపు పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసింది. ఈ ప్రాయశ్చిత్త వరాన్ని నా జీవితంలో స్వీకరించడం మాత్రమే కాకుండా, నా చేతలలో దానిని అనుకరించేలా అనుగ్రహించు; తద్వారా నా ద్వారా నీవు అనేక ఆత్మలను రక్షించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పవిత్ర శనివారపు ఆశాపూర్వక నిరీక్షణ

పవిత్ర శనివారం

నిన్న దివ్యబలిపూజ అర్పించబడకపోయినా, ప్రభువు శ్రమల స్మరణ సమయంలో విశ్వాసులు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించారు. అయితే నేడు కతోలిక సభ గాఢమైన నిశ్శబ్దంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. పగటి సమయంలో ఆరాధనా వేడుకలేవీ జరగవు; దివ్యసత్ప్రసాద మందసం ఖాళీగా ఉంటుంది. పునరుత్థాన ఆనంద ప్రకటన కోసం సభ ఆశాభరితమైన నిశ్శబ్దంలో వేచి ఉంటుంది. మృతుల లోకానికి క్రీస్తు దిగివెళ్లిన రహస్యంలోకి మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికీ, ఆయన బలియర్పణలోని అగాధమైన లోతులను ధ్యానించడానికీ ఈ నిశ్శబ్దం మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.

ప్రతిరోజూ దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనేవారికి ఈ రోజు తరచుగా ఒక వెలితిని కలిగిస్తుంది—ఆత్మలోని ఆధ్యాత్మిక ఆకలిని ప్రతిబింబించే దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల ఆరాటం అది. అయినప్పటికీ, కతోలిక సభ తన జ్ఞానంతో దివ్యబలిపూజను, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకారాన్ని రెండింటినీ నిలిపి ఉంచుతుంది. ఎందుకు? ఎందుకంటే పవిత్ర శనివారం తనంతట తానే ఒక విశిష్ట కృపను అందిస్తుంది. ఈ రోజున ఉండే ప్రశాంత నిశ్శబ్దం ఏదో కోల్పోవడం కాదు; అది స్వీకరించే ఒక లోతైన విధానం—నమ్మకం ఉంచమని, వేచి ఉండమని, నిరీక్షణ కలిగి ఉండమని మనలను ఆహ్వానిస్తూ నిశ్శబ్దంలో అందించబడే వరం.

ఈ మూడు పవిత్ర దినాలలో ఒక్కొక్కటి పాస్కా రహస్యాన్ని దశలవారీగా ఆవిష్కరిస్తూ, ఆరాధనా సంవత్సరం స్వయంగా కృపకు ఒక మూలమని పాస్కా త్రిదినాలు వెల్లడిస్తాయి. పునీత తోమస్ అక్వినాస్ దీనిని ఇలా వివరిస్తారు: “వాస్తవం వచ్చినప్పుడు దాని సూచకరూపం ముగుస్తుంది. అయితే, పైన చెప్పినట్లుగా, ఈ దివ్యసంస్కారం మన ప్రభువు శ్రమలకు సూచకరూపం, ప్రాతినిధ్యం. అందువల్ల, మన ప్రభువు శ్రమలు వాస్తవంగా నెరవేరిన విధంగా స్మరించబడే రోజున, ఈ దివ్యసంస్కార ప్రతిష్ఠాపన జరగదు” (సుమ్మా థియొలోజికా III.83.2). మరో మాటలో చెప్పాలంటే, పవిత్ర శుక్రవారం ప్రభువు శ్రమలలో మనం పాలుపంచుకోవడం ద్వారా, ఆయన విమోచన బలియర్పణలోని సంపూర్ణ కృపను మనకు అందిస్తుంది; అందుచేత ఆ రోజున దివ్యబలిపూజ ఆచరణ అవసరం లేకుండా చేస్తుంది.

అదేవిధంగా, పవిత్ర శనివారం ఒక ప్రత్యేక కృపను ప్రసాదిస్తుంది; అది ఆశాభరితంగా వేచి ఉండే రహస్యంలోకి మనలను తీసుకువెళుతుంది. పాస్కా జాగరణ వరకు ఆరాధనా వేడుకలేవీ జరగకపోయినా, ఈ నిశ్శబ్ద దినం క్రీస్తు అంతిమ విజయంపై నిరీక్షణలో విశ్రమించమని మనలను ఆహ్వానిస్తుంది. నిశ్చలతలో సైతం దేవుడు కార్యం చేస్తున్నారనీ, పునరుత్థాన వాగ్దానం త్వరలో నెరవేరుతుందనీ నమ్ముతూ, మన మాతతోను శిష్యులతోను కలిసి వారి జాగరణలో నిలిచి ఉండాలని మనం పిలువబడుతున్నాము.

మన జీవితాలలో ఆశాభరితంగా వేచి ఉండటం ఒక అత్యావశ్యక ఆధ్యాత్మిక వరం. ఎలాంటి పోరాటాలు ఎదురైనా, పరీక్షలలో పట్టుదలతో కొనసాగడానికి, కష్టాలను సహనంతో భరించడానికి, నిరీక్షణలో స్థిరంగా నిలిచి ఉండటానికి అది కృపను అందిస్తుంది. నిరీక్షణ మూడు దైవసంబంధ సద్గుణాలలో ఒకటి. అది విశ్వాసంపై ఆధారపడి, విశ్వాసాన్ని ఆచరణలో పెట్టడానికి మనలను ప్రేరేపిస్తుంది; ఆ ఆచరణ సద్గుణాలన్నిటిలో అత్యంత గొప్పదైన దైవప్రేమకు దారితీస్తుంది. ప్రకృత్యతీత నిరీక్షణ లేకుండా మనం దైవప్రేమను పూర్తిగా పొందలేము లేదా నిలుపుకోలేము.

అయితే, నిరీక్షణ అనేది కేవలం ఏదైనా జరగాలని కోరుకోవడం లేదా ఆశావహంగా ఆలోచించడం కంటే ఎంతో గొప్పది. ప్రకృత్యతీత నిరీక్షణ దేవుని వాగ్దానాలలో స్థిరంగా పాతుకుపోయి ఉంటుంది; విశ్వాసం ద్వారా స్వీకరించబడి, ప్రార్థన, నమ్మకం ద్వారా పోషించబడుతుంది. మన ధన్యమాత ఈ నిరీక్షణకు ఆదర్శంగా నిలుస్తారు. పవిత్ర శనివారం నాడు ఆమె హృదయం సందేహంతో కాకుండా, అచంచలమైన నిరీక్షణతో నిండి ఉంది. తన కుమారుని వాగ్దానం నెరవేరడం కోసం వేచి ఉంటూ, ప్రార్థనలో జాగరణ చేయడానికి ఆ నిరీక్షణ ఆమెను ప్రేరేపించింది. ఈ నిరీక్షణ కేవలం ఎదురుచూపుతో ముగిసిపోలేదు; ప్రకృత్యతీత దైవప్రేమగా వికసించింది—దేవుని చిత్తంలో వేళ్లూనుకుని, దుఃఖం, అనిశ్చితి ఎదురైనా ఫలించే ప్రేమగా వికసించింది.

ఈ రోజు పవిత్ర శనివారపు నిశ్శబ్దాన్ని ధ్యానించండి. అలా ధ్యానిస్తూ, మీరు అనుభవిస్తున్న ఆందోళనలను, అసహనాన్ని లేదా కష్టాలను పరిగణించండి. ఈ పరీక్షల మధ్య నిరీక్షణ కోసం ప్రార్థించండి; మీ జీవితంలో దేవుని రక్షణ వాగ్దానం నెరవేరడం కోసం ఎదురుచూడండి. ఆయనపై నమ్మకం ఉంచండి, ఆయన కోసం వేచి ఉండండి. క్రీస్తు శ్రమల గుండా ఆయన పునరుత్థాన మహిమలోకి ప్రవేశించడానికి అవసరమైన దేవునిపట్ల, ఇతరులపట్ల ప్రేమతో మీ విశ్వాసం, నిరీక్షణ మిమ్మల్ని నింపనివ్వండి.

నిశ్శబ్దంగా ఉన్న నా ప్రభువా, నీవు సమాధిలో ఉన్నప్పుడు, నీ శరీరం విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా, నీ ఆత్మ నీకంటే ముందే మరణించిన విశ్వాసపాత్రులైన ఆత్మల వద్దకు దిగివెళ్లింది. వారి కోసం, అలాగే విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమలతో నిన్ను అనుసరించే వారందరి కోసం నీవు పరదైసు ద్వారాలను తెరిచావు. నిశ్శబ్దంగా ఎదురుచూసే ఈ రోజున, ముఖ్యంగా నిరాశకు లోనయ్యే శోధన నాకు ఎదురైనప్పుడు, నన్ను నిరీక్షణతో నింపు. ఈ పవిత్ర శనివారాన నా నమ్మకమంతా నీపై ఉంచి, నీ కృపాసమృద్ధిని పొందుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!