ಕನ್ನಡ

ಪವಿತ್ರ ವಾರ

ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!

ವಿಷಯಸೂಚಿ


ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರ—ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದ ಆದರ್ಶ

ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)

ಅವರು ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಇಡೀ ನಗರವೇ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು, “ಇವರು ಯಾರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಜನಸಮೂಹವು, “ಇವರು ಗಲಿಲೇಯದ ನಜರೇತಿನ ಪ್ರವಾದಿ ಯೇಸು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿತು. ಮತ್ತಾಯ 21:10–11

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಸ್ಮರಣೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ದಿವ್ಯಬಲಿಯು ಯೇಸುವಿನ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಕುರಿತ ಮತ್ತಾಯನ ವೃತ್ತಾಂತದ ವಾಚನದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬರುವ ಯೇಸುವನ್ನು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು “ತಮ್ಮ ಮೇಲಂಗಿಗಳನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಸಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮರಗಳಿಂದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿದರು” (ಮತ್ತಾಯ 21:8). ಜನರು, “ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೊಸಾನ್ನ! ಪ್ರಭುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರುವವರು ಧನ್ಯರು! ಉನ್ನತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸಾನ್ನ!” ಎಂದು ಜಯಘೋಷ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ (ಮತ್ತಾಯ 21:9).

ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ “ಹೊಸಾನ್ನ” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ, “ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ!” ಎಂಬುದು. ಮೂಲತಃ ಅದು ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮೊರೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದಂತೆ, ಅದು ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಯಿತು. “ಉನ್ನತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸಾನ್ನ” ಎಂಬ ನುಡಿಯು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನಾರೂಢರಾಗಿರುವ ದೇವರು ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಕೋರುತ್ತದೆ. ಜನಸಮೂಹದ ಜಯಘೋಷವು ರಕ್ಷಣೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ, ಯೇಸುವೇ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ವಾರದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಯೇಲಿನ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಯಾತ್ರಿಕರು ಬರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹಲವು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ವಾತಾವರಣವು ಕಳೆಗಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಬಲಿಪಶುಗಳು, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಭೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಪಾಸ್ಕದ ಕುರಿಮರಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದ ಇಸ್ರಯೇಲ್ ಪಡೆದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಸ್ಮರಣೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮೋಚನೆಯ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕದಿಂದ ರೋಮನ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾವುದೇ ಗಲಭೆಯು ರೋಮನ್ನರಿಂದ ಕಠಿಣ ಪ್ರತೀಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಳವಳದಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೂ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿದ್ದರು.

ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹಗಳು ಯೇಸುವೇ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ಅನೇಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ನಾಯಕರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಉತ್ಸಾಹ, ಕಳವಳ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಸ್ರಯೇಲಿನ ವಿಮೋಚನೆ ಸಮೀಪಿಸಿತ್ತೇ? ಕೆಲವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಏಕೆ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಕಂಡರು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಯಘೋಷವು ಎತ್ತಿತೋರಿಸಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫರಿಸಾಯರು, ಅವರ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಸ್ವರೂಪವು ತಾವು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಬಹುದೆಂದು ಹೆದರಿದರು. ಯೇಸುವೇ ತಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಆಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದರು.

ಆದರೆ ಆ ವರ್ಷದ ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಬಗ್ಗೆ ಯೇಸುವಿನ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಗಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ರಕ್ತದಿಂದ ಅನೇಕರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡುವ ಏಕೈಕ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿಯ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ, ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಿ ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದೇ ಅವರ ಏಕೈಕ ಬಯಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಯೇಸು ಜೆರುಸಲೇಮಿನೊಳಗೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಾಗ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ ಇದ್ದರು. ತಮಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ಯಾತನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಭಯ ಅಥವಾ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ, ಶಾಂತಿ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದವು ತಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಲು ಅವಕಾಶಕೊಟ್ಟರು.

ಯೇಸು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರೂ ದೇವರ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಏಕೈಕ ಮಧ್ಯಸ್ಥರೂ ಆಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ಮಾನವ ಜೀವನವು ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆದರ್ಶವೂ ಆಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಪ್ರವೇಶವು, ನಮ್ಮನ್ನು ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಠಿಣ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಆದರ್ಶವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಧೈರ್ಯವು ನಮ್ಮ ಧೈರ್ಯವಾಗಬೇಕು; ಅವರ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವು ನಮ್ಮ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವಾಗಬೇಕು.

ಯೇಸು ವಿಜಯೋತ್ಸವದೊಂದಿಗೆ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಅವರ ಅಂತರಂಗದ ಮನೋಭಾವ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಇತರರಿಗಾಗಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಲು ನಮಗೆ ಕರೆಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರ ಸದ್ಗುಣಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಲು ಅವಕಾಶಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ, ಭಯ ಅಥವಾ ಆತಂಕವು ನಮಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ನಾವು ಬಿಡಬಾರದು. ಆ ಮೊದಲ ಪವಿತ್ರ ವಾರದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತೋರಿಸಿದ ಧೈರ್ಯ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಭಯ, ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ತೊರೆದು, ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಲು ಅವಕಾಶಕೊಡಿ. ಹೀಗೆ ಅವರ ಧ್ಯೇಯವು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ನೀವೂ ಇತರರಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವಂತಾಗಲಿ.

ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುವ ಹೊಸ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿಯ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ ನೀನು ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸು. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಜೀವನವು ನಿನ್ನ ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಬಲಿಯು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.


ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪಾಸ್ಕ ಆಚರಣೆ

ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)

ಅವರ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಹೀಗೆಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದರು: “ಹೊಸಾನ್ನ! ಪ್ರಭುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರುವವರು ಧನ್ಯರು! ಬರಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಪಿತೃ ದಾವೀದನ ರಾಜ್ಯವು ಧನ್ಯವಾದುದು! ಉನ್ನತ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸಾನ್ನ!” ಮಾರ್ಕ 11:9–10

ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ವಾರವು ಯೆಹೂದ್ಯ ಜನರಿಗೆ ವರ್ಷದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ದೇವರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರೆಂಬ ಅವರ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ವಿಮೋಚನಕಾಂಡದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವರು ತಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯವು ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಕೇಂದ್ರ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ವಾರ್ಷಿಕ ಆಚರಣೆಯು ಭವಿಷ್ಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಅಂತಿಮ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ತರಲು ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬರುವನೆಂದು ಅನೇಕರು ನಂಬಿದ್ದರು.

ಆ ಮೊದಲ ಪವಿತ್ರ ವಾರದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೇಲಂಗಿಗಳನ್ನೂ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನೂ ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದೆ ಹಾಸಿ, “ಹೊಸಾನ್ನ!” ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರು ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದನ್ನು ಇಂದು ನಾವು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ವೇಳೆಗೆ ಯೇಸು ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಅವರೂ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರೂ ಯೆಹೂದ್ಯರ ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಅದರಾಚೆಗೂ ಸಂಚರಿಸಿ, ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ, ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕರು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು, ಅವರ ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದರು.

ಯೇಸುವಿನ ಕುರಿತ ಸುದ್ದಿ ಹರಡಿದಂತೆ, ಪ್ರವಾದಿಗಳು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಅವರೇ ಎಂದು ಅನೇಕರು ನಂಬತೊಡಗಿದರು. ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸದ ಆಳವಾದ ಪರಿಚಯವಿತ್ತು. ಅಬ್ರಹಾಮ್, ಮೋಶೆ, ಅರಸ ದಾವೀದ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾಲದವರೆಗೂ ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಹೊಸದಾದ, ಮಹಿಮಾಮಯ ಯುಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ತಾವು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ಎಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಅನೇಕರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ಇಡೀ ಇತಿಹಾಸವು ಈ ಕ್ಷಣದತ್ತಲೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಕೊನೆಗೂ ತಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆಯ ಸಮಯ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಆಶಿಸಿದರು.

ಮೊದಲ ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರದಂದು ಇದ್ದ ಆ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ ಯೆಹೂದ್ಯರಂತೆ, ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಸಾಂತ್ವನದಾಯಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮೊದಲು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಶಕ್ತಿಯುತ ಪ್ರವಚನ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳು, ಅನುಗ್ರಹಭರಿತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಫಲಪ್ರದ ಧ್ಯಾನಕೂಟ ಅಥವಾ ಒಳನೋಟ ನೀಡುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಾಚನ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದರ ಮೂಲಕವಾದರೂ ಇಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆನಂದಭರಿತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೂ, ಮೊದಲ ಪವಿತ್ರ ವಾರವು ಆನಂದದಿಂದ ಆಘಾತದತ್ತ ತಿರುಗಿದಂತೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಾಂತ್ವನವು ದುಃಖವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುವುದನ್ನು ನಾವೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಇಂದಿನ ಮಹೋತ್ಸವದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯುವ ಪಾಠವೇನೆಂದರೆ, ಅನೇಕರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ ಲೌಕಿಕ ಅರಸನಾಗಿ ಪಟ್ಟಾಭಿಷಿಕ್ತರಾಗಲು ಯೇಸು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನೇರಲು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾದ ಪಾಸ್ಕ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಲು ಅವರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರ ರಕ್ತವು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಮರಣದೂತನು ಅವರನ್ನು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆಯೂ, ಅವರು ಪಾಪದ ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವೆಂಬ ಶಾಶ್ವತ ವಾಗ್ದತ್ತ ನಾಡಿಗೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಲಿತ್ತು.

ಈಜಿಪ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಪಾಸ್ಕವು ತಕ್ಷಣವೇ ವಾಗ್ದತ್ತ ನಾಡಿನ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆಗೂ ದಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಬದಲಾಗಿ, ಅದು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು; ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಜನರ ನಿಷ್ಠೆಯು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಗಾಢವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಧ್ಯಾನಕೂಟ ಅಥವಾ ಸಾಂತ್ವನದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದು ತಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸುವನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ, ಅವರ ಪವಿತ್ರ ರಕ್ತದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕ, ನಾವೂ ನಮ್ಮದೇ ಆದ “ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು” ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು—ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆ, ಪರಿವರ್ತನೆ, ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆಯ ಕಾಲ. ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಾಗ ಅಪಾರ ಆನಂದವಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಯಾತನೆ ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಯೇಸುವಿಗೆ ದೊರೆತ ಆನಂದಭರಿತ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ನೋಡಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ. “ಮಹೋನ್ನತದಲ್ಲಿ ಹೊಸಾನ್ನ!” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ. ನೀವು ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಂತ್ವನ, ಒಳನೋಟ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ. ಬಳಿಕ ವಾರದ ಅಂತ್ಯದತ್ತ ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿ. ಯೇಸು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಲಿಯರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಆಘಾತಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಅಥವಾ ಭಯಭೀತರಾಗಬೇಡಿ. ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರ ಮಾದರಿಯಿಂದ ಕಲಿಯಿರಿ: ಅವರನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ, ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಯಾತನೆಪಡಿರಿ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮರಣಹೊಂದಿರಿ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮೂರನೆಯ ದಿನದಂದು ನೀವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ.

ನನ್ನ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಮಹಾ ವೈಭವದಿಂದಲೂ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರಗಳೊಂದಿಗೂ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಿರಿ. ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯ ನೀವೇ ಆಗಿದ್ದಿರಿ; ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಸಮಯವು ಕೊನೆಗೂ ಬಂದಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ಯೋಜನೆಯು ಅನೇಕರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವೊಂದೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತಂದಿತು. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ರಾಜಾಧಿರಾಜರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದು

ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಗರಿಗಳ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)

ಅವರು ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೇಲಂಗಿಗಳನ್ನು ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಆಲೀವ್ ಗುಡ್ಡದ ಇಳಿಜಾರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಇಡೀ ಸಮೂಹವು ತಾವು ಕಂಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸತೊಡಗಿತು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಿದರು: “ಪ್ರಭುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅರಸನು ಆಶೀರ್ವದಿತನು. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮಹೋನ್ನತದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆ.” ಲೂಕ 19:36–38

ವಾರ್ಷಿಕ ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಆರು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು, ಯೇಸು “ಯಾರೂ ಎಂದಿಗೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳದ, ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿರುವ ಒಂದು ಕತ್ತೆಮರಿಯ” ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು (ಲೂಕ 19:30). ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೆಸ್ಸೀಯನಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ಲೌಕಿಕ ಅರಸರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರ ರಾಜ್ಯವೂ ಈ ಲೋಕದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಅವರ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರವೇಶವು ಲೌಕಿಕ ವೈಭವದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳದೆ, ಅವರ ರಾಜತ್ವದ ನಿಜವಾದ ಸಿಂಹಾಸನವಾದ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನೇರುವುದರಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಂಡಿತು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಸರು ಮತ್ತು ದಿಗ್ವಿಜಯಿಗಳು ಬಲಿಷ್ಠ ಯುದ್ಧಾಶ್ವಗಳ ಮೇಲೆ ನಗರಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸೇನಾ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳು ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಜಯವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಯೇಸು, ಯುದ್ಧಕ್ಕಲ್ಲ, ದೈನಂದಿನ ಬದುಕು ಮತ್ತು ದುಡಿಮೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಾಣಿಯಾದ ಕತ್ತೆಮರಿಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಈ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕತ್ತೆಮರಿ ಎಂದರೆ ಸವಾರಿ ಅಥವಾ ದುಡಿಮೆಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಪಳಗಿಸದ ಎಳೆಯ ಕತ್ತೆ. ಬೈಬಲಿನ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆಗಳು ಶಾಂತಿ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಯುದ್ಧ, ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ. ಕತ್ತೆಮರಿಯ ಮೇಲೆ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯೇಸು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆಯ್ಕೆಯು ಅವರ ರಾಜತ್ವದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ: ಅವರು ಶಾಂತಿರಾಜರು; ಬಲಪ್ರಯೋಗ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ಸೌಮ್ಯತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮತ್ಯಾಗದ ಮೂಲಕ ಆಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾರ್ಯವು ಜೆಕರ್ಯ 9:9ರ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೆಸ್ಸೀಯನು ದೀನತೆಯಿಂದ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಅದು ಹೀಗೆ ಮುಂತಿಳಿಸುತ್ತದೆ: “ಚೀಯೋನ್ ಪುತ್ರಿಯೇ, ಬಹಳವಾಗಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸು! ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಪುತ್ರಿಯೇ, ಆನಂದದಿಂದ ಜಯಘೋಷ ಮಾಡು! ಇಗೋ, ನಿನ್ನ ಅರಸನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆತನು ನ್ಯಾಯವಂತನೂ ರಕ್ಷಕನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ದೀನನಾಗಿ ಕತ್ತೆಯ ಮೇಲೆ, ಕತ್ತೆಯ ಮರಿಯಾದ ಕತ್ತೆಮರಿಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.” ಈ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ರಾಜತ್ವಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ದಿಗ್ವಿಜಯ ಅಥವಾ ಲೌಕಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಬದಲಾಗಿ ಕರುಣೆ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಾರ್ಯಗಳು ಅವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ರಾಜ್ಯದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅದು ಶಾಂತಿಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಆಂತರಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಳುವಾಗ, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಬಯಕೆಗಳು, ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲದ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಡದೆ ಕಾಡುವ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಗೊಂದಲವು ಅವರ ಶಾಂತಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿರಾಜರ ಸೌಮ್ಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಜಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

“ನರಪುತ್ರನು ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ವಿಮೋಚನಾ ಕ್ರಯವಾಗಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ ಬಂದನು” (ಮತ್ತಾಯ 20:28). ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸುವಿನ ರಾಜತ್ವವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಧ್ಯೇಯವೂ ಬದಲಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯು, ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊರತಂದು, ನಮ್ಮ ಅರಸನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಇತರರ ಸೇವಕರಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಪ್ರೀತಿಗಳು ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ; ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ದೀನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ದೀನತೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅರಸನಾಗಿ ಆಳುವುದು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ದೀನತೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಇತಿಮಿತಿಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಾವೊಬ್ಬರೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ದೀನತೆಯು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಳತೊಡಗಿದಾಗ, ನಾವು ಅವರ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಾಧನಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ.

ದೀನತೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಲೌಕಿಕರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಮೂಲಕ ಜೀವನದ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇತರರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸೌಮ್ಯ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಅವರ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಸಾಧನಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಯೇಸುವಿನ ನಿಜವಾದ ರಾಜತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಬದುಕಲು ನಿಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ಕರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ನೀವು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ್ದೀರೇ ಎಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಸಂಘರ್ಷವಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅವರ ಸೌಮ್ಯ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಸೂಚಿಸಬಹುದು. ಅವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವುದೇ ನೀವು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ದೇವರಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಕರೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಅರಿತು, ದೀನತೆಯಿಂದ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಅರಸರೇ, ಕರುಣೆ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಶಾಂತಿಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ತಾವು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ; ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವು ಇಂದು ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲವು ಆಳುತ್ತಿರುವೆಡೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅರಸರಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತಮ್ಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ. ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮಹಾದಿನವನ್ನು ನಾನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ದೀನತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಪೂರ್ಣಹೃದಯದ ಆರಾಧನೆ

ಪವಿತ್ರ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ

ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಆರು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು ಯೇಸು ಬೇಥಾನಿಗೆ ಬಂದರು. ಯೇಸು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದ ಲಾಜರನು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಯೇಸುವಿಗಾಗಿ ಔತಣವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು. ಮಾರ್ಥಳು ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಲಾಜರನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನು. ಮರಿಯಳು ಅಪ್ಪಟ ಸುಗಂಧ ಜಟಾಮಾಂಸಿಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಸುಗಂಧ ತೈಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯೇಸುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ, ತನ್ನ ತಲೆಗೂದಲಿನಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿದಳು; ತೈಲದ ಪರಿಮಳವು ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿತು. ಯೋವಾನ್ನ 12:1–3

ಯೇಸು ವಿಜಯೋತ್ಸವದೊಂದಿಗೆ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನವಾದ ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ, ಯೇಸು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಜೆರುಸಲೇಮಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೇಥಾನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಥಳು, ಮರಿಯಳು ಮತ್ತು ಲಾಜರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟವನ್ನು ಸವಿದರು. ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಳಿಕ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಲಾಜರನು ಆ ಊಟದಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದನು. ಮಾರ್ಥಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ತನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದಳು. ಮರಿಯಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಗಾಢ ಭಕ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆದಳು: ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೂಲಿಗೆ ಸಮನಾದ ಬೆಲೆಯ, ಶುದ್ಧ ಜಟಾಮಾಂಸಿಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಸುಗಂಧ ತೈಲವನ್ನು ಯೇಸುವಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಳು.

ಮರಿಯಳು ಬಳಸಿದ ಜಟಾಮಾಂಸಿ ತೈಲವು, ಇಂದಿನ ನೇಪಾಳ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಹಿಮಾಲಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಒಂದು ಸಸ್ಯದ ಬೇರುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಸುಗಂಧ ತೈಲವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, 3,000 ರಿಂದ 4,000 ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಇಸ್ರಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಜಟಾಮಾಂಸಿ ತೈಲವು ಐಷಾರಾಮಿ ವಸ್ತುವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತರು ಮಾತ್ರ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಗುಣಗಳಿಗಾಗಿ ಬೆಲೆಬಾಳುತ್ತಿದ್ದ ಅದರ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಅತ್ತರು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕ ತೈಲಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಅಪರೂಪದ ತೈಲವನ್ನು ಮರಿಯಳು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದು ಅವಳ ಭಕ್ತಿಯ ಆಳವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಯೂದನ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಮತ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗಬಹುದು: “ಈ ತೈಲವನ್ನು ಮುನ್ನೂರು ದಿನಗಳ ಕೂಲಿಗೆ ಮಾರಿ, ಆ ಹಣವನ್ನು ಬಡವರಿಗೆ ಏಕೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ?” (ಯೋಹಾನ 12:5). ಆ ಹಣದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ! ಆದರೂ ಮರಿಯಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯೇಸು ನೀಡಿದ ಸಮರ್ಥನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ: “ಅವಳನ್ನು ಬಿಡಿ. ನನ್ನ ಸಮಾಧಿಯ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಇದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿ. ಬಡವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ” (ಯೋಹಾನ 12:7–8). ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳು ಬಡವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ನಾವು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕಾದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು, ಅಂದರೆ ದೇವರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಮರಿಯಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯವು ಪೂರ್ಣಹೃದಯದ ಆರಾಧನೆಯೇ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಅಡಿಪಾಯ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಎರಡು ಭಾಗಗಳ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು…ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು” (ಮತ್ತಾಯ 22:37, 39). ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆಜ್ಞೆಯಾದ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಎರಡನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಾದ ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಹರಿದುಬಾರದ ಪ್ರೀತಿಸೇವೆ ಕೇವಲ ಮಾನವಸೇವೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಸೇವೆಯು ದೇವರ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದಾಗ, ಅದು ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಮರಿಯಳು ಸರಿಯಾದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಿದಳು. ತಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂಬುದನ್ನು ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆಗೆಯದೆ ಯೇಸುವನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಗೌರವಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವಳ ಹೃದಯ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿತು. ಇದರ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು. ಅವಳು ಮಾಡಿದ ಅಭಿಷೇಕವು ಯೇಸುವಿನ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮರಣವನ್ನೂ ಸಮಾಧಿಗಾಗಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನೂ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅವರು ಮೆಸ್ಸೀಯರು—ದೇವರ ಅಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜರೂ ಪ್ರಧಾನ ಯಾಜಕರೂ—ಎಂಬ ಅವರ ಗುರುತನ್ನೂ ಸೂಚಿಸಿತು. ಆ ತೈಲದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣವು, ದೈವಿಕ ಆರಾಧನೆಗಿಂತ ಯಾವುದೇ ಲೌಕಿಕ ವಸ್ತುವಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನ ನೀಡದೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನು—ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೂ ನಾವು ಆಗಿರುವುದನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ—ದೇವರಿಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವುದು ಮರಿಯಳ ವಿನಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಯೇಸು ತಾವೇ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಲಿದ್ದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮನೆಯನ್ನು ತುಂಬಿದ ಸುಗಂಧವು ನೈಜ ಭಕ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹೇಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸುಗಂಧ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ದೇವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇತರರಿಗೂ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಲ್ಲೆಲ್ಲಾ “ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುಗಂಧವನ್ನು” (2 ಕೊರಿಂಥಿಯರಿಗೆ 2:15) ಹರಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಮಾನವ ಬುದ್ಧಿಗೆ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವೆಂದು ತೋರುವುದನ್ನೂ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರಿಯಳು ಇದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪೂರ್ಣಹೃದಯದ ಆರಾಧನೆಯ ಜ್ಞಾನವು ಅನುಗ್ರಹದ ಕೊಡುಗೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಳು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಮರಿಯಳ ಪ್ರೀತಿಭರಿತ ಭಕ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೀರಿ? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ದೇವರು ಸದಾ ನಮಗಾಗಿ ಇರಲೇಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಉಪಕಾರಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅವರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಏಕಮುಖ ಸಂಬಂಧದಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ದೇವರು ದೇವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೆಥಾನಿಯದ ಮರಿಯಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ. ಮರಿಯಳಂತೆ ನೀವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ಣಹೃದಯದ ಭಕ್ತಿಯ ಆ ಆಂತರಿಕ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಹರಿದುಬರುತ್ತದೆ. ದೇವರು ನಿಮಗೆ ವಹಿಸಿರುವ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅದು ನಿಮಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನೀವು ಮೆಸ್ಸೀಯರು, ದೇವರ ಪುತ್ರರು, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರು. ನನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಗಾಢವಾದ ಆರಾಧನೆಯೊಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅದೇ ನನ್ನ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆದ್ಯತೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ; ಹೀಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತುಗಳು ಹರಿದುಬರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಮಾನವ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ

ಪವಿತ್ರ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಯೇಸು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡು, “ನಿಮಗೆ ನಿಜನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನನಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವನು” ಎಂದು ಸಾಕ್ಷಿ ನುಡಿದರು. ಯೋಹಾನ 13:21

ಪ್ರೀತಿ, ದ್ರೋಹ, ದೈವಿಕ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ ದೌರ್ಬಲ್ಯವು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ತುಂಬಿವೆ. ಚಿಂತನೆಗಾಗಿ ಅದು ನಮಗೆ ಪರಸ್ಪರ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಗಳನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಸಂತೋಷಗಳೂ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಣುಡಿಯಂತೆ, ಜೀವನವು “ಗುಲಾಬಿ ಹೂಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲ.” ಸಂತೋಷ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದ ಜೊತೆಗೆ, ನೋವು, ಕೋಪ, ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವ ಅನುಭವವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ತಮ್ಮದೇ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಯೇಸುವಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ತಾಳಿದ್ದರು. ಅವರ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆ, ಯೋಹಾನ, ಬೆಥಾನಿಯದ ಮರಿಯಳು ಮತ್ತು ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳಂತಹ ಕೆಲವರು ಅವರನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ, ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರಂತಹ ಇತರರು ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಅವನ ಜೀವನವು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಕಥೆಗೆ ಬಹಳ ನಾಟಕೀಯತೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿತು—ಅವನು ಯೇಸುವನ್ನು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೋ ದ್ವೇಷಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವನು ದುರಾಸೆಯುಳ್ಳವನೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿದವನೂ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ.

ಇಂದು ನಾವು ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನರು ಬರೆದ ಕೊನೆಯ ಭೋಜನದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಓದುತ್ತೇವೆ. ಯೇಸು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಪಾಸ್ಕ ಭೋಜನವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಮೇಲ್ಮಹಡಿಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ವಿನಮ್ರ ಸೇವೆಯ ಗಾಢ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವರು ಮೊದಲು ಶಿಷ್ಯರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದರು. ಇದರ ನಂತರ, ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ತಮಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವನೆಂದು ಯೇಸು ಮುಂತಿಳಿಸಿದರು. ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಯೊವಾನ್ನನು ಆ ದ್ರೋಹಿ ಯಾರೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಯೇಸು ಯೂದನಿಗೆ ಒಂದು ತುತ್ತನ್ನು ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು—ಅದು ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, “ಸೈತಾನನು ಅವನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.” ಸೌಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಯೇಸು ಯೂದನಿಗೆ, “ನೀನು ಮಾಡಲಿರುವುದನ್ನು ಬೇಗ ಮಾಡು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕೂಡಲೇ, “ಯೂದನು ಆ ತುತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಆಗ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು” (ಯೊವಾನ್ನ 13:27, 30). ಆ ರಾತ್ರಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಘಟನೆಗಳು ಯೂದನ ದ್ರೋಹದೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ಪೇತ್ರನಿಗೂ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು: “ನಿನಗೆ ನಿಜನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮೊದಲು ಹುಂಜ ಕೂಗುವುದಿಲ್ಲ” (ಯೊವಾನ್ನ 13:38).

ಯೇಸು ದೇವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಪೂರ್ಣ ಮಾನವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾನವತ್ವವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾನವ ಭಾವನೆಯನ್ನೂ ನಮಗಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಅನುಭವಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ದಿನ ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅವರನ್ನು ಮರಣಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಿದ್ದನು; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು, ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಸಭೆಯ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಅವರು ಯಾರಿಗೆ ವಹಿಸಿಕೊಡಲಿದ್ದರೋ ಅವನು, ಯೇಸು ತನಗೆ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸಲಿದ್ದನು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ರಾತ್ರಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಹಿಂಸಿಸಿ, ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ, ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕಲಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯ ತೀರ್ಪಿಗಾಗಿ ತಾವು ಕಾಯಬೇಕಾಗುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಯೇಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದರು. ಈ ಘಟನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾನವತ್ವದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಸಹಾನುಭೂತಿಯು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಶಿಷ್ಯರ, ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಮತ್ತು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಿಸಿದ ಎಲ್ಲರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ನೆರವಾಯಿತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ನೋವು, ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಕೋಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಎಷ್ಟೋ ಮೊದಲೇ ಯೇಸು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು; ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅವರೊಂದಿಗಿರುವ ಅವರ ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಮಾನವ ಯಾತನೆಯ ಆಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿದ್ದರು.

ದೇವರು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಇಂತಹ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ತಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟರು? ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಮಾನವ ಭಾವನೆಗಳು—ನೋವು ಕೂಡ—ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿನ ಸ್ವಭಾವಗಳ ಐಕ್ಯದಿಂದಾಗಿ, ಅವರ ಎಲ್ಲ ಮಾನವ ಅನುಭವಗಳು—ಸಂತೋಷದವುಗಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ದುಃಖದವುಗಳಾಗಿರಲಿ—ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾದವು. ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಲು ಅವರು ಮುಂದಾದುದರಿಂದ, ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಲ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ನೀವು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಆನಂದಿಸುವ ಅನುಭವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಕೆಲವು ಅನುಭವಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಯೇಸು ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತುಂಬಲು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಬಲವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿ, ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಆನಂದಿಸುವ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನೂ ಯೇಸುವಿನ ಯಾತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿ. ಯೇಸುವಿಗೆ ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಅವರ ತಾಯಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಧಾರೆಯೆರೆದ ಪ್ರೀತಿ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರು ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ತೋರಿದ ಪ್ರೀತಿ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಹೀಗೆ ನೀವು ಅವರ ಸೌಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆದು, ನಿಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ ಹಾಗೂ ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವತ್ತ ಸಾಗುವಂತಾಗಲಿ.

ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಲು ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರಿ. ಪಾಪರಹಿತರಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀವು ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ. ದಯಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಯೇಸುವನ್ನು ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದು

ಪವಿತ್ರ ವಾರದ ಬುಧವಾರ

“ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನನಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವನು.” ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದುಃಖಿತರಾದ ಅವರು ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೊಬ್ಬರು, “ಪ್ರಭುವೇ, ಅದು ನಾನಲ್ಲವಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳತೊಡಗಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಅದ್ದಿದವನೇ ನನಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವನು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಮತ್ತಾಯ 26:21–23

ಕೊನೆಯ ಭೋಜನವು ಅನುಗ್ರಹದ ಮಹಿಮಾಮಯ ಕ್ಷಣವೂ ದ್ರೋಹದ ನೋವಿನ ಕ್ಷಣವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಭೋಜನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ರಕ್ತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವದ ವರವಾದ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅದು ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಅವರ ರಕ್ಷಣಾದಾಯಕ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಭೋಜನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಯೇಸುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತ ಸಂಗಡಿಗರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅವರ ಮುಖದೆದುರೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ, ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿನಾಣ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ತೋರಾ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಎತ್ತು ದಾಸನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಎತ್ತಿನ ಮಾಲೀಕನು ಆ ದಾಸನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಪವಿತ್ರ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಎಲ್ಲ ಜನರನ್ನು ಪಾಪದ ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಯೂದನು ಒಬ್ಬ ದಾಸನ ಬೆಲೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದನು.

ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ತಮಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವನೆಂದು ಯೇಸು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಗೆ ತಿಳಿಸುವಾಗ, ಕೋಪವಾಗಲಿ ಸ್ವಾನುಕಂಪವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ದುಃಖದ ಜೊತೆಗೆ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗತಿ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯತೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ದುಃಖವು ಕೇವಲ ತಾವು ಎದುರಿಸಲಿರುವ ಯಾತನೆಯ ಕುರಿತ ದುಃಖವಲ್ಲ; ತಮಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವನ ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದುಃಖವಾಗಿದೆ. ಶಿಷ್ಯರು ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು, “ಪ್ರಭುವೇ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನಲ್ಲವಲ್ಲ?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ “ಪ್ರಭು” ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದ ಕ್ಯೂರಿಯೋಸ್, ಅಧಿಕಾರ, ಯಜಮಾನಿಕೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪದವು ಪದೇಪದೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಗ್ರೀಕ್ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ (ಸೆಪ್ಟುವಜಿಂಟ್), ದೇವರ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಉಚ್ಚರಿಸದ ನಾಮವಾದ YHWH ಬದಲಿಗೆ ಸುಮಾರು 7,000 ಬಾರಿ ಕ್ಯೂರಿಯೋಸ್ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಯೇಸುವನ್ನು ಕ್ಯೂರಿಯೋಸ್ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಹನ್ನೊಂದು ಮಂದಿ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಬೋಧಕರೆಂದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಮೆಸ್ಸೀಯ ಮತ್ತು ದೇವರ ಪುತ್ರನೆಂದೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬಿರುದು ಯೇಸುವಿನ ದೈವಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯಭಾವದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೂದನು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಕ್ಯೂರಿಯೋಸ್ ಬದಲಿಗೆ ರಬ್ಬೀ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ—“ರಬ್ಬೀ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನಲ್ಲವಲ್ಲ?”—ಇದು “ಬೋಧಕ” ಎಂಬ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಹೀಬ್ರೂ ಮತ್ತು ಅರಮಾಯಿಕ ಪದದ ಲಿಪ್ಯಂತರವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಬೋಧನೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಯೇಸುವನ್ನು ಕ್ಯೂರಿಯೋಸ್ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರನ್ನು ಪ್ರಭು, ಮೆಸ್ಸೀಯ ಮತ್ತು ದೇವರೆಂದು ನೋಡುವ ಬದಲು ಮಾನವ ಬೋಧಕರೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದರೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯು ಪ್ರಥಮ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಾದ ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದ ವೇಳೆ ನಡೆದದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಿ ಯೂದನ ಹೃದಯಭಾವದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಥವಾ ಇತರ ಶಿಷ್ಯರ ವಿಶ್ವಾಸದೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಭುವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ?

ಯೂದನು ಯೇಸುವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮರಣವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಫರಿಸಾಯರಂತಲ್ಲದೆ, ಯೂದನು ತನ್ನ ದ್ರೋಹಕ್ಕಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು ಮತ್ತು ದುರಂತವಾಗಿ “ಹೊರಟುಹೋಗಿ ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊಂಡನು” (ಮತ್ತಾಯ 27:3–5). ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಮೀರಿ ಅವರ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದುದೇ ಅವನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವೈಫಲ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ತನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತನ್ನ ದುರಾಸೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಬಯಕೆಗಳ ಮೇಲೆಯೇ—ನೆಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸ, ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಗಮನಹರಿಸುವ ಯೂದನ ತಪ್ಪಿಗೆ ಬೀಳುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು, “ಪ್ರಭುವೇ, ಕರುಣಿಸಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ; “ರಬ್ಬೀ, ಕರುಣಿಸಿರಿ” ಎಂದಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಕರುಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಮತ್ತು ದೇವರೇ ಅದರ ಮೂಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಆಳದಿಂದ ಬರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮೊಣಕಾಲೂರಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು “ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ!” ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಡಬೇಕು. ಆದರೂ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ನಂತರದ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಚಿತ್ತಚಾಂಚಲ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ! ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯಭಾವದಿಂದ ಯೇಸುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಲು ನಾವು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು—ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೇವರು ಎಂಬುದನ್ನು—ಅರಿತು ಅವರನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ನೀವು ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಇರುವಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀವು ಭಾಗವಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಿವ್ಯಬಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿ. ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ಬಾಹ್ಯರೂಪಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪೂಜ್ಯಭಾವದಿಂದ ಯೇಸುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.

ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಹೃದಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾನು ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ, ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸಿರಿ. ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ನಿಮ್ಮ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಅವರು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ, ಪ್ರಭುವಿನ ಭೋಜನದ ದಿವ್ಯಬಲಿ (ಚಿಂತನೆ I)

ಅವರು ಶಿಷ್ಯರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ತಮ್ಮ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಧರಿಸಿ, ಪುನಃ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಬಳಿಕ ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು: “ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಿತೇ? ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ‘ಬೋಧಕ’ ಮತ್ತು ‘ಒಡೆಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೀರಿ; ಹಾಗೆ ಕರೆಯುವುದು ಸರಿಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಅವರೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಡೆಯನೂ ಬೋಧಕನೂ ಆದ ನಾನೇ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದಿರುವಾಗ, ನೀವೂ ಒಬ್ಬರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ತೊಳೆಯಬೇಕು. ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ನೀವೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅನುಸರಿಸಲು ಒಂದು ಮಾದರಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.” ಯೋಹಾನ 13:12–15

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದಂದು ಸಂಜೆ ಆಚರಿಸುವ ಪ್ರಭುವಿನ ಭೋಜನದ ದಿವ್ಯಬಲಿಯು ವರ್ಷದ ಅತ್ಯಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುವ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ದಿವ್ಯಬಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವಾಗ ಪರಮಪ್ರಸಾದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಾಚನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನದ ನಂತರ, ಶಿಷ್ಯರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ವಿಧಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಆಚರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯಬಲಿಯು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಲಿಪೀಠಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮನೋವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಳೆಯಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ದಿವ್ಯಬಲಿಗಾಗಿ ಸಂತ ಯೋಹಾನರ ಸುವಾರ್ತೆಯಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಾಗವು, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಿದ ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದ ಆರಂಭವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಶಿಷ್ಯರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೇತ್ರನಿಗೆ, ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದರೂ, ಯೇಸು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತೊಳೆಯದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ಪಾಲು ಇರುವುದಿಲ್ಲ” (ಯೋಹಾನ 13:8). ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮಗೂ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಜನರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದನ್ನು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯೇಸು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ?…” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಇದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ: ಈ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಯ ಆಳವಾದ, ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ತರುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀವು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೀರಾ? ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಬೇಕು, ಪರಸ್ಪರ ದಯೆಯಿಂದ ನೆರವಾಗುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲು ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಯೇಸು ಇತರರನ್ನು ತೊಳೆಯುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು.

ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ತೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ? ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಿದ ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮೂಲಕ. ನಮಗಾಗಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರ ರಕ್ತದಿಂದ ನಾವು ತೊಳೆಯಲ್ಪಡಬೇಕು. ತಾವು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಅಂದರೆ ಪಾಪದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಮೊದಲು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ, ನಂತರ ಪಾಪಕ್ಷಮಾ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಮೊದಲು ದೀಕ್ಷಾಸ್ನಾನದ ಮೂಲಕ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಾವು ಪಾಪಮಾಡಿದಾಗ, ಪಾಪಕ್ಷಮಾ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಇದು ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಆ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮಗೆ, “ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ?” ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾವು ಆಲಿಸಬೇಕು.

ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ನಂತರ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ನೀವೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಮಗೆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.” ನಿಜ, ನಾವು ಯೇಸುವಲ್ಲ. ನಾವು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಶರೀರ ಹಾಗೂ ರಕ್ತವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ? ಯೇಸು ಪ್ರಥಮ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಷಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, “ಹೌದು,” ಯೇಸು ತಾವು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ನಿರಂತರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಳಿಕ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಯಾಜಕರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇದು ಮುಖ್ಯ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನೂ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಮಾತ್ರ ನೀಡಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರೂ—ಅದು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ—ನಾವು ಅನುಸರಿಸಲು ಅವರು ನೀಡಿರುವ “ಮಾದರಿ”ಯಾದ ಅವರ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ದೇವರ ಮತ್ತು ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಪರಮಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಬಲಗೊಂಡ ನಾವು ಇತರರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕು; ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ, ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ಅವರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಾಗಿರಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಈ ಆಜ್ಞೆ ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯೂದಾಸನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತಮಗೆ ದ್ರೋಹಮಾಡುವನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಯೇಸು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನೂ ತೊಳೆದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂದು ಯೇಸು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆಯೇ, ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಮಿತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೇಸು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ: “ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ?” ಇಂದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಸಂಜೆ, ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮನನಮಾಡಿ. ಅವರ ಬಲಿದಾನದ ಆಳವನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ? ಆ ಬಲಿದಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದುವರಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ? ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ? ಯೇಸು ನಿಮಗೆ ನೀಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿಡಿ; ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಿಮಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡಿ.

ತಮ್ಮನ್ನೇ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವ ನನ್ನ ಗುರುವೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ನನಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಲು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ರಕ್ತವನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾರೆನಾದರೂ, ಈ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವಾಗ, ದೇವರ ಮತ್ತು ನೆರೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇತರರಿಗಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ, ಪ್ರಭುವಿನ ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದ ದಿವ್ಯಬಲಿ (ಧ್ಯಾನ II)

“ಇದು ನಿಮಗಾಗಿ ಇರುವ ನನ್ನ ಶರೀರ. ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿರಿ.” ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಭೋಜನವಾದ ಮೇಲೆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, “ಈ ಪಾತ್ರೆಯು ನನ್ನ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆ. ನೀವು ಇದನ್ನು ಕುಡಿಯುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರಿ” ಎಂದರು. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಈ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಈ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಕುಡಿಯುವಾಗಲೆಲ್ಲ, ಪ್ರಭು ಬರುವವರೆಗೆ ಅವರ ಮರಣವನ್ನು ಸಾರುತ್ತೀರಿ. 1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 11: 24–26

ಇಂದಿನ ಎರಡನೆಯ ವಾಚನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸದಿರುವ ಅದರ ಮುಂದಿನ ಸಾಲು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ಆದುದರಿಂದ ಅಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಭುವಿನ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ಅಥವಾ ಅವರ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಕುಡಿಯುವವನು ಪ್ರಭುವಿನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ವಿರುದ್ಧ ದೋಷಿಯಾಗುವನು” (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 11:27). ನೀವು ಅವರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿದು ಅವರ ಶರೀರವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತೀರಾ? ಸಂತ ಪೌಲರು 28ನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅನಂತರ ಆ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಆ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಕುಡಿಯಬೇಕು.” “ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಲಿದಾನದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆಯೆಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿರುವುದು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶರೀರವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೂ ಅನೈಕ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ನಮಗೆ ಹಿತವೆನಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರಬಾರದು. ಅದು ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ದೇವರು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವಂತೆ ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರವು ವರ್ಷದ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಕಾಲವಾದ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿದಿನೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ, ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನ ಭಾನುವಾರಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಗ್ರ ರಹಸ್ಯವಾಗಿವೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದು. ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ ಮತ್ತು ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ ಹಾಗೂ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಬಲಿದಾನದ ಫಲಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೆಂದು ನಮಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲೂ ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತರ ದೇಹ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು—ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಬಲಿದಾನದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣಗೊಳಿಸುವುದು—ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಅವರ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳನ್ನಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಅದೇ ಸ್ವಯಂ ಅರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯು ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಂಡಿದೆ. ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಇತರರಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲ. ಇದೇ ಪ್ರೀತಿ, ಇದೇ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ, ಇದೇ ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ ಮತ್ತು ಇದೇ ಪರಮಪ್ರಸಾದ.

ಈ ಬಲಿದಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದರ ಫಲವನ್ನು ಪುನರುತ್ಥಾನ ಭಾನುವಾರ ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ಕ್ರಿಸ್ತರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜೀವನ. ನಾವು ಪರಮಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ—ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸ್ವಯಂ ಅರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಾಗ—ನಮ್ಮ ತ್ಯಾಗಗಳು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತರ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವ ಈ ತ್ಯಾಗಗಳು ಆನಂದಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಶಿಲುಬೆಯು ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಈ ಪವಿತ್ರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ಪಾಸ್ಕ ರಹಸ್ಯದಲ್ಲಿ—ಯೇಸುವಿನ ಜೀವನ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ—ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ನಿಜವಾದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ವಿಶ್ವಾಸವಿಡಲು ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಾವು ವಿಫಲರಾದಾಗ, ಅದನ್ನು ಅಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ತೀರ್ಪನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಹಾನಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೂ ಈ ತೀರ್ಪು ಸಹ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದ್ದು, ಕ್ರಿಸ್ತರ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯತೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮರಳಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಅನುಗುಣಗೊಳಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಬಲಿಪೀಠವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವಾಗ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾ, ಅವರ ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಐಕ್ಯತೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ.

ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿದಿನೋತ್ಸವದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುವ ಪಾಸ್ಕ ರಹಸ್ಯದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಅನುಗುಣಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ. ಯೇಸುವಿನ ದೇಹ ಮತ್ತು ರಕ್ತ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ, ಬಲಿದಾನದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಾಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ; ಹೀಗೆ ನೀವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತ್ಯಾಗವೂ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಆನಂದಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡಲಿ.

ನನ್ನ ಬಲಿದಾನಮಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದ ಸಂಜೆ ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬವು ಆರಂಭವಾದಾಗ, ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಇತರರಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಲಿದಾನದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಲಿದಾನದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆಯಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಲಿದಾನದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತ್ಯಾಗವೂ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮಾಭರಿತ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾಲು ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.


ಕರ್ತರ ಪಾಸ್ಕ

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರ, ಪ್ರಭುವಿನ ಭೋಜನದ ದಿವ್ಯಬಲಿ (ಧ್ಯಾನ III)

“ನೀವು ಅದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ತಿನ್ನಬೇಕು: ನಡುಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕಾಲಿಗೆ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೋಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹೊರಟುಹೋಗುವವರಂತೆ ನೀವು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಇದು ಕರ್ತರ ಪಾಸ್ಕ.” ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 12:11

ಇಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಮೊದಲ ವಾಚನದ ಈ ಭಾಗವು, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಬಲಿಷ್ಠ ಹಸ್ತದಿಂದ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಈಜಿಪ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಪಾಸ್ಕವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಕಳಂಕರಹಿತ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದರ ರಕ್ತವನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಾಗಿಲಿನ ನಿಲುವುಪಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ, ಸುಟ್ಟ ಕುರಿಮಾಂಸವನ್ನು ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಕಹಿ ಸೊಪ್ಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು. ಬದಲಿಯಾಗಿ ಬಲಿಯರ್ಪಿಸಲಾದ ಕುರಿಮರಿಯ ಮರಣವು, ಕೊನೆಯ ವಿಪತ್ತಾದ ಚೊಚ್ಚಲ ಮಕ್ಕಳ ಮರಣದಿಂದ ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ಉಳಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಹಿಟ್ಟು ಉಬ್ಬಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿಯು ಅವರು ಆತುರದಿಂದ ಹೊರಟದ್ದನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸಿತು. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ದಾಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಕಹಿ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕಹಿ ಸೊಪ್ಪುಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದವು.

ಮೊದಲ ಪಾಸ್ಕವು ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯೂ ಪಿತನ ಚೊಚ್ಚಲ ಪುತ್ರರೂ ಆದ ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ಮುನ್ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪ ಮತ್ತು ಮರಣದ ದಾಸತ್ವದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿ, ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ರಕ್ತದ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದಂದು ಯೇಸು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪರಮಪ್ರಸಾದವೇ ಹೊಸ ಪಾಸ್ಕ ಭೋಜನವಾಗಿದೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ಪಾಪದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವ ಮರುಭೂಮಿಯ ಮೂಲಕ ಪಯಣಿಸಲು ನಮಗಿರುವ ಸಿದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ನಾವು ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಹಿ ಸೊಪ್ಪುಗಳು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಗಳ ಕಹಿಯನ್ನು ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ದೇವಾಲಯಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಇರಿಸಲಾದ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿದ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪ್ರತಿಮೆಯು ಆ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರು ತರುತ್ತದೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದಂದು, ಮೊದಲ ಪಾಸ್ಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆಯೇ ದೇವರು ನಮಗೂ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಆಲಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಲಿಸಬೇಕು: “ಇದು ಕರ್ತನ ಪಾಸ್ಕ.”

ನಾವು ದಿವ್ಯಬಲಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂಬುದರ ಕುರಿತು ಮೊದಲ ಪಾಸ್ಕವು ನಮಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ತಂದೆಯ ಚೊಚ್ಚಲ ಪುತ್ರನ ಬಲಿದಾನದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಬಲಿಯು ನಿಜವಾದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಾಪ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಅವರ ರಕ್ತದಿಂದ ನಾವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ. ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸುತ್ತದೆ. ಪವಿತ್ರ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾದರೆ, ನಾವು ಪಡೆಯುವ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು. ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವಾಗ, “Ita Missa est” (“ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹೋಗಿರಿ”) ಎಂಬ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ದೇವರ ಕರೆಯನ್ನು ನಾವು ಆಲಿಸಬೇಕು. ಅದು ದಾಸ್ಯದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಬಂದು, ಮನಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮರುಭೂಮಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಠಿಣ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ವಾಗ್ದತ್ತ ನಾಡಾದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಪವಿತ್ರ ಆಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಯಾವುದೇ ಗೊಣಗಾಟವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಅಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲದೆ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಕಹಿಯನ್ನು ಇಚ್ಛಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ “ಸವಿಯಬೇಕು”.

ಕರ್ತನ ಪಾಸ್ಕದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಾಗಿರುವ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದವು ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವವರ ಭೋಜನವಾಗಿದೆ. ತ್ಯಾಗ, ಅಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಹಸಿವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ಈ ಪ್ರಯಾಣವು ನಮ್ಮಿಂದ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲರನ್ನು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭವೂ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೇಘಸ್ತಂಭವೂ ಮುನ್ನಡೆಸಿದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಬೆಳಕೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಾವೇ ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನದ ನಮ್ಮ “ಮರುಭೂಮಿಯ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ” ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವರು. ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯತ್ತ ನಾವು ಮುಂದುವರಿಯುವಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದ ಸತ್ಯದ ಮೂಲಕ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸಂತರ ಮಾದರಿಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಂತೆಯೇ, ಜೀವನದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಶಾಶ್ವತ ವಾಗ್ದತ್ತ ನಾಡಾದ ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ, ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸದಾ ಇರುವ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ, ಭರವಸೆಯಿಡಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತ್ಯಾಗಗಳೂ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿನ ನಿತ್ಯಾನಂದಕ್ಕೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುವವು.

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದ ಈ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ನಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಈ ರಾತ್ರಿಯು ಕ್ರೈಸ್ತ ಪ್ರಯಾಣದ ಆರಂಭವೆಂಬುದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಯೇಸುವಿನ ಅಂತಿಮವೂ ನಿರ್ಣಾಯಕವೂ ಆದ ಪಾಸ್ಕವು ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾದರೂ, ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿ, ಅಪರಾಧಿಯೆಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ, ಹಿಂಸಿಸಿ, ಕೊಂದಾಗ ಅದು ಬೇಗನೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಯಿತು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅದರ ನಂತರ ಸಂಭವಿಸಿದುದನ್ನೂ ಎದುರುನೋಡಬೇಕು. ನಿರಾಶೆಯಿಂದಲ್ಲ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ; ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ಭರವಸೆಯಿಂದ; ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲ್ಲ, ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರವೇ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ. ಇದು ಕರ್ತನ ಪಾಸ್ಕ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಭೋಜನವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕರ್ತರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ಸಂಜೆ ಆಚರಿಸಿ.

ತಂದೆಯ ಚೊಚ್ಚಲ ಪುತ್ರರೇ, ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದ ರಾತ್ರಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಿರಿ. ಆ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬದಲಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂತಿಮ ಪಾಸ್ಕ ಬಲಿಯಾದಿರಿ. ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ, ಪಾಪದ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದತ್ತ ಸಾಗುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತೀರಿ. ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಿದರೂ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ಇಗೋ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ

ಕರ್ತನ ಯಾತನೆಯ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ (ಧ್ಯಾನ I)

ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿ ಅವರ ತಾಯಿ, ಅವರ ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರಿ, ಕ್ಲೋಪಾಸನ ಹೆಂಡತಿ ಮರಿಯಳು ಮತ್ತು ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನೂ ಕಂಡು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ, “ಸ್ತ್ರೀಯೇ, ಇಗೋ ನಿನ್ನ ಮಗನು” ಎಂದರು. ಬಳಿಕ ಆ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ, “ಇಗೋ ನಿನ್ನ ತಾಯಿ” ಎಂದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಆ ಶಿಷ್ಯನು ಆಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ಯೋಹಾನ 19:25–27

ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ, ಹೃದಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಯಾವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಮರಿಯಳಿಗೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಕಟಣೆ, ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜನನ, ಒಂದು ಅದ್ಭುತಕಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ಉಪದೇಶವು ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶುದ್ಧವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಕ್ಷಣವೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕಳೆದ ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗನ ನಡುವೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾದ ಪ್ರೀತಿಯೇ.

ಯೇಸುವಿನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ, ಅವರ ತಾಯಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅರಿಯದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸೌಭಾಗ್ಯವಿತ್ತು. ಅವಳು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಳು, ಎದೆಹಾಲುಣಿಸಿದಳು, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದಳು, ಊಟ ಉಣಿಸಿದಳು, ಅವರು ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸದ್ಗುಣವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವರ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವು ಅಪಾರ ಗಮನವನ್ನೂ ಕಟುವಾದ ಟೀಕೆಯನ್ನೂ ಸೆಳೆದಾಗಲೂ, ಅವಳ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮಾತೃಹೃದಯವು ಅವರ ಮೇಲೂ ಅವರ ಧ್ಯೇಯದ ಮೇಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತು.

ಪಾಸ್ಕದ ವಾರದಲ್ಲಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ, ಅವಳ ತಾಯಿಯ ಒಳಅರಿವು ಅವಳ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯವನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಹೆಣೆತದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿತು. ಯೇಸುವನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದಾಗ ಅವಳು ಅನುಭವಿಸಿದ ನೋವು, ಯಾವುದೇ ಮಾನವ ಹೃದಯವು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಳವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮಗನ ಯಾತನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನೊಡನೆ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಅವಳ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಭೂಲೋಕದ ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯೂ ತಡೆಯಲಾರದು. ಯಾವ ಭಯವೂ, ಬೆದರಿಕೆಯೂ ಅಥವಾ ದುಃಖವೂ ತನ್ನ ಮಗನೊಡನೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸಾಗುವುದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯಲಾರವು. ದೇವರ ಚಿತ್ತದೊಡನೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮರಿಯಳ ಪ್ರೀತಿಯು ಅಚಲವಾಗಿತ್ತು. ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ಮೌನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಪರಿಮಿತ ಬಲಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಯೇಸುವಿನ ಜನನದ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆಯೇ, ಈಗ ಅವರ ಯಾತನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವಿಮೋಚನೆಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಯೂ ಸಹಭಾಗಿಯಾಗಿಯೂ ನಿಂತಳು.

ತಾವು ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಯೇಸು ಕೆಳಗೆ ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರ ನೋಟದಿಂದ ದೊರೆತ ಮಾನವೀಯ ಸಾಂತ್ವನವೇ ಅವರಿಗೆ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಮತೆ ಮಾತ್ರವೇ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಳಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಸಂಪತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಶಿಲುಬೆಗೆ ಮೊಳೆಗಳಿಂದ ಜಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವರಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಯೇಸು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದರು—ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ತಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಯೊವಾನ್ನನಿಗೆ—ಮತ್ತು ಅವನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ—ಒಪ್ಪಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತಾಯಿತು.

ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಎಂದೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾದ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತಲೂ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವರನ್ನು “ಸ್ತ್ರೀಯೇ” ಎಂದು ಕರೆದರು—“ಸ್ತ್ರೀಯೇ, ಇಗೋ ನಿನ್ನ ಮಗ.” ಅವರನ್ನು “ಸ್ತ್ರೀಯೇ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರ ಗುರುತು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಆದಿಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮುಂತಿಳಿಸಲಾದ ಸ್ತ್ರೀಯೂ, ಪ್ರಕಟಣ ಗ್ರಂಥದ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾದ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಅವರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶವು ಬಿರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹವು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಸುರಿದಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ತಾಯಿ ನೂತನ ಹವ್ವೆಯಾಗಿ, ಜೀವಿಸುವವರೆಲ್ಲರ ನೂತನ ತಾಯಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು. ಅವರು ದೇವರ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯೂ ರಕ್ಷಕಿಯೂ ಆದರು; ಅತುಲ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತಾ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು. ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯೊವಾನ್ನನಿಗೆ ಯೇಸು, “ಇಗೋ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ” ಎಂದರು. ಅನಂತರ ಅವರು ಬಾಯಾರಿದರು, ಹಿಸ್ಸೋಪ್ ಕಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ನೀಡಿದ ಕಹಿ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿದರು, “ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿತು!” ಎಂದು ಕೂಗಿ, ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.

ನಾವು ಈ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವಾಗ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯೊಡನೆ ಒಂದಾದ ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟವಾದ ಆ ಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿರಿ. ಈ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗನ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯೂ, ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೂತನ ಹವ್ವೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯೂ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಮೂರ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ. ಆ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ನೀವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ. ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮಗನಾದ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ನಿಮಗೆ, “ಇಗೋ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಆಲಿಸಿರಿ. ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ನಂಬಿ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರೀತಿಯು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಂಡು ರಕ್ಷಣೆಯು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ಸುರಿದ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗುತ್ತೀರಿ.

ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಹೊರತು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬೇರೇನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ನೀವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯಾಗಿ ನಮಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದಿರಿ. ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರನ್ನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯಾಗಿಯೂ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಅರಸರೂ ದೇವರೂ ಆಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನೀವು ನನಗೆ ನೀಡಿರುವ ಅಗಾಧವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.


ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆ

ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ (ಧ್ಯಾನ II)

ಇದಾದ ಬಳಿಕ, ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿತೆಂದು ಅರಿತ ಯೇಸು, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯವು ನೆರವೇರುವಂತೆ, “ನನಗೆ ದಾಹವಾಗಿದೆ” ಎಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಿತ್ತು. ಆದುದರಿಂದ ಅವರು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ ಸ್ಪಂಜನ್ನು ಹಿಸೋಪಿನ ಕೊಂಬೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಅವರ ಬಾಯಿಗೆ ಹಿಡಿದರು. ಯೇಸು ಆ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, “ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿತು” ಎಂದರು. ಅನಂತರ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಯೋಹಾನ 19:28–30

ಪವಿತ್ರ ಗುರುವಾರದಂದು ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಪಾಸ್ಕ ಭೋಜನವು, ಇಸ್ರಯೇಲರು ಈಜಿಪ್ಟಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದುದರ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾತ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಮೊದಲ ಪಾಸ್ಕವು ಮುನ್ಸೂಚಿಸಿದ ಎಲ್ಲದರ ನೆರವೇರಿಕೆಯೂ, ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯೂ ನಿತ್ಯ ಮಹಾಯಾಜಕರೂ ಆದ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನೂತನ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಪಾಸ್ಕದ ಸ್ಥಾಪನೆಯೂ ಆಗಿತ್ತು.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪಾಸ್ಕವು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿತ್ತು: ಕುರಿಮರಿಯು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು; ಮರಣದೂತನಿಂದ ಇಸ್ರಯೇಲರಿಗೆ ದೊರೆತ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರ ರಕ್ತವನ್ನು ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಚಿಮುಕಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕುಟುಂಬಗಳು ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಕಹಿ ಸೊಪ್ಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು; ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪಾನಪಾತ್ರೆಗಳ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾನಪಾತ್ರೆಯೂ ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 6:6–7ರಲ್ಲಿ ದೇವರು ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನಗಳ ಒಂದು ಹಂತವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಿತ್ತು:

ಮೊದಲ ಪಾನಪಾತ್ರೆ (ಪವಿತ್ರೀಕರಣ): “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವೆನು.”
ಎರಡನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆ (ಬಿಡುಗಡೆ): “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸುವೆನು.”
ಮೂರನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆ (ವಿಮೋಚನೆ): “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುವೆನು.”
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆ (ಸ್ತುತಿ ಅಥವಾ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ): “ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನವರನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆನು.”

ಈ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ; ಅವು ಪಾಪದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ, ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನೂ, ಅವರ ಬಲಿದಾನದ ಮೂಲಕ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನೂ, ಅವರ ಶಾಶ್ವತ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಂತಿಮ ಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಭೋಜನದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಮೂರನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯಾದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು, “ಇದು ನಿಮಗಾಗಿ ನೀಡಲಾಗುವ ನನ್ನ ಶರೀರ” (ಲೂಕ 22:19) ಎಂದೂ, “ಈ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯು ನಿಮಗಾಗಿ ಸುರಿಸಲಾಗುವ ನನ್ನ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ” (ಲೂಕ 22:20) ಎಂದೂ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ, ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಪಾಸ್ಕ ಕುರಿಮರಿ ತಾವೇ ಎಂದು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅವರು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯಾದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯದೆ ಬಿಟ್ಟರು; ಇದು ಅವರ ವಿಮೋಚನೆಯ ಕಾರ್ಯ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ನನ್ನ ತಂದೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ದಿನದವರೆಗೆ ನಾನು ಈ ದ್ರಾಕ್ಷಾಲತೆಯ ರಸವನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ” (ಮತ್ತಾಯ 26:29) ಎಂದರು. ಪಾಸ್ಕದ ನೆರವೇರಿಕೆಯು ಮೇಲಂತಸ್ತಿನ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು.

ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಯ ಬಳಿಯ ಮೂರು ಮಹತ್ವದ ಕ್ಷಣಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ: ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಯೋಹಾನನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ದಾಹವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, “ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿತು” ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದಾಹವು ಆತ್ಮಗಳು ದೇವರ ಹೊಸ ಕುಟುಂಬವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂಬ ದೈವಿಕ ಹಂಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಶಿಲುಬೆಯ ಕೆಳಗೆ ಮರಿಯಳನ್ನೂ ಯೋಹಾನನನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಯೇಸು ಅನುಗ್ರಹದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪಾರ್ಶ್ವದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯೊಳಗೆ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯಾದ ಪೂರ್ಣಸಿದ್ಧಿಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು; ಹೀಗೆ ಅವರ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಮುದ್ರೆ ಬಿದ್ದಿತು.

ಶಿಲುಬೆಯು ಹೊಸ ಪಾಸ್ಕದ ಬಲಿಪೀಠವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳಂಕರಹಿತ ಕುರಿಮರಿಯೂ ಮಹಾಯಾಜಕರೂ ಆದ ಯೇಸು, ಆತ್ಮಗಳ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ದಿವ್ಯಬಲಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ, ಈ ನಿರಂತರ ಅರ್ಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಹಸ್ಯಮಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ದೇವರ ನಿಜವಾದ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೊಸ ಪಾಸ್ಕದ ನಾಲ್ಕು ಪಾನಪಾತ್ರೆಗಳು ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತವೆ: ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೇಡಿನಿಂದ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮವರನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿಂದ ಕ್ರಿಸ್ತರು ನುಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿರಿ: “ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿತು.” ಅಂದರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ಣಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆ! ತಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ತಾಯಿಯ ಮಗುವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ, ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗಿರುವ ದಾಹವನ್ನು ಆಲಿಸಿರಿ; ಪೂರ್ಣಸಿದ್ಧಿಯ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಕುಡಿದು ತಮ್ಮ ವಿಮೋಚನಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಿರಿ. ಅವರು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ಅವರ ಜೀವದಾಯಕ ಪ್ರೀತಿಯೊಳಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಸೆಳೆಯಲಿ.

ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಕುರಿಮರಿಯೇ, ಮಹಾಯಾಜಕರೇ, ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನೀವು ಕಳಂಕರಹಿತ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ನಿರಂತರವೂ ಆದ ಬಲಿಯ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದಿರಿ. ವಿಮೋಚನೆಯ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯದೊಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆಯಿರಿ. ನೀವು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಲು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸುರಿಸಲಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ನೀವೇ ನನ್ನ ದೇವರು, ನನ್ನ ಮೆಸ್ಸೀಯ, ನನ್ನ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ನನ್ನ ರಕ್ಷಕ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.


ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿ

ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ (ಧ್ಯಾನ III)

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟು ಕಿದ್ರೋನ್ ಕಣಿವೆಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಒಂದು ತೋಟವಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರೂ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರೂ ಆ ತೋಟವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದ ಯೂದನಿಗೂ ಆ ಸ್ಥಳವು ತಿಳಿದಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಸೇರಿಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯೂದನು ಪ್ರಧಾನ ಯಾಜಕರಿಂದ ಮತ್ತು ಫರಿಸಾಯರಿಂದ ಸೈನಿಕರ ತುಕಡಿಯನ್ನೂ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನೂ ಪಡೆದು, ದೀಪಗಳು, ಪಂಜುಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಯೋಹಾನ 18:1–3

ತೋಟದ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪುತ್ರನ ಯಾತನೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಏನು ಕಾದಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿದ್ದರೂ, ಯೇಸು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಇಂದು ನಾವು ಅವರ ಅಗಾಧವಾದ ಅಂತಿಮ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ವಿರಮಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪಿತನೊಂದಿಗೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೂ ನಿತ್ಯರಾಗಿರುವ ದೇವಪುತ್ರರು ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಳ ಮೂಲಕ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪಾಪರಹಿತರಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಂತೆ ಬದುಕಿದರು. ಆ ಮೊದಲ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದಂದು ದ್ರೋಹ, ಅಪಹಾಸ್ಯ, ಕೊರಡೆಗಳ ಹೊಡೆತ, ದಂಡನೆ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಮರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ ಅವರ ಭೂಲೋಕದ ಧ್ಯೇಯವು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡು, ಜೀವವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಪುನಃ ನೀಡಲಿದ್ದರೂ, ಇಂದು ಅವರ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಅನೇಕ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ, ದೈವಪ್ರೇಮವೆಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅವರ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿಯು ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅವರ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ, ಅದು ಎಷ್ಟೇ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅನುಸರಿಸಲೂ ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

“ಪ್ರೀತಿ” ಎಂಬ ಪದವು ಮಾನವರ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗ್ರೀಕ್ ಪದಗಳನ್ನು “ಪ್ರೀತಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಗಾಪೆ ಎಂದರೆ ತನಗೆ ನಷ್ಟವಾದರೂ ಪರರ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸುವ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ, ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿ. ಫಿಲಿಯಾ ಎಂದರೆ ಸ್ನೇಹದ ಬಾಂಧವ್ಯ; ಏರೋಸ್ ಎಂದರೆ ಪ್ರಣಯದ ಬಯಕೆ; ಮತ್ತು ಸ್ಟೋರ್ಗೆ ಎಂದರೆ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಹಜ ಮಮತೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಮಾನವ ಜೀವನದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದರೂ, ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಅಗಾಪೆ ಮಾತ್ರ.

ಈ ಅಗಾಪೆ—ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿ—ಯೇಸುವಿನ ಅಂತಿಮ ಗಂಟೆಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲು ಅವರು ಕಳಂಕರಹಿತ ಕುರಿಮರಿಯಾಗಿ ಬಂದರು. ಗೆತ್ಸೆಮನಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ, ಯೂದನು ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಕಾವಲುಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಯೇಸು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, “ತಮಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರಾಗಿ…” (ಯೋಹಾನ 18:4), ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಯೇಸು ದ್ರೋಹ, ಅಪಹಾಸ್ಯ, ಪೇತ್ರನು ಅವರನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ಯಾಜಕರ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವರು ಪಿಲಾತನ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು. ಪಿಲಾತನು ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊರಡೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ರಾಜನೆಂದು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ರಕ್ತಸಿಕ್ತರಾಗಿ, ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾದ ಯೇಸು ಮತ್ತೆ ಪಿಲಾತನ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ಯೇಸುವಿನ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ಕುಂದಲಿಲ್ಲ. ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕರುಣೆಯನ್ನೂ, ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅನುಕಂಪವನ್ನೂ, ತೀರ್ಪಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನೂ ಅವರು ನೀಡಿದರು. ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತಿವೆ—ಅವರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯು ಮಾನವ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿದೆ; ಅದರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಅನುಗ್ರಹ ಬೇಕು.

ಪಿಲಾತನು ಯೇಸುವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಯೇಸು ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ತಾವೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡರು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಹುಶಃ ಅವರೂ ಅವರ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯೂ ಮಾತ್ರ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ನಂತರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಅವರ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಯೇಸುವಿನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬಲಿದಾನದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಅವರ ಶಿಲುಬೆ ಮರಣವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ರಕ್ತಪಾತ ಮತ್ತು ಭೀಕರತೆಯಾಚೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾದ, ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಾಣಿರಿ. ಯೇಸು ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಿತ್ಯಜೀವದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆರೆದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಬಲಿದಾನವು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿರುವ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ನಾವು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಮಾದರಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ಬದುಕಲು ಅದು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಅವರು ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕುರಿತು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ತಮ್ಮ ರಕ್ತದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಸಾಧಿಸಿದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ; ನಂತರ, ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿ ಬದುಕಲು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ತೊರೆದು, ಇತರರಿಗಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಯವಾಗಿ ಬದುಕಿ. ಧೈರ್ಯ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ. ಪವಿತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡ ಬಳಿಕ, ಇತರರ ರಕ್ಷಣೆಯ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸಿ. ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲ ಅಥವಾ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಲು, ಈ ವಿಧದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಪರಮಪವಿತ್ರ ದೇವರ ಕುರಿಮರಿಯೇ, ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿತವಾದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಯ ಎಲ್ಲ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿತು. ನಿಮ್ಮ ಬಲಿದಾನವು ನನ್ನ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ಇಡೀ ಲೋಕದ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಯಿತು. ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಈ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವಂತಾಗಲಿ; ಹೀಗೆ ನೀವು ನನ್ನ ಮೂಲಕ ಅನೇಕ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.


ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರದ ಆಶಾಭರಿತ ನಿರೀಕ್ಷೆ

ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರ

ನಿನ್ನೆ ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಪವಿತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಸ್ಮರಣಾಚರಣೆಯ ವೇಳೆ ಭಕ್ತರು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇಂದು, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಗಾಢ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಆನಂದಮಯ ಘೋಷಣೆಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತದೆ. ಈ ಮೌನವು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮೃತರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ರಹಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಬಲಿದಾನದ ಅಗಾಧ ಆಳವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿದಿನ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ, ಈ ದಿನವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಶೂನ್ಯತೆಯ ಅನುಭವವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ—ಆತ್ಮದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಸಿವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದ ಹಂಬಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಈ ದಿನ ದಿವ್ಯಬಲಿಯನ್ನೂ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕಾರವನ್ನೂ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರವು ತಾನೇ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ದಿನದ ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯು ವಂಚನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಒಂದು ಗಹನವಾದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ—ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ, ಭರವಸೆಯಿಡಲು, ಕಾಯಲು ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದಿರಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ.

ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿದಿನವು ಆರಾಧನಾ ವರ್ಷವೇ ಅನುಗ್ರಹದ ಒಂದು ಮೂಲವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಮೂರು ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಪಾಸ್ಕ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂತ ತೋಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ವಾಸ್ತವವು ಬಂದಾಗ ಅದರ ಮುನ್ಸೂಚಕ ರೂಪವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಈ ಸಂಸ್ಕಾರವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯ ಮುನ್ಸೂಚಕ ರೂಪವೂ ಪ್ರತಿನಿಧೀಕರಣವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಿದಂತೆಯೇ ಅದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ದಿನದಂದು, ಈ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ” (Summa Theologica III.83.2). ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದಂದು ಪ್ರಭುವಿನ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಅವರ ವಿಮೋಚನಾ ಬಲಿದಾನದ ಪೂರ್ಣ ಅನುಗ್ರಹವು ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಆ ದಿನ ದಿವ್ಯಬಲಿಯ ಆಚರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಂತೆಯೇ, ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರವು ಒಂದು ಅನನ್ಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದು ನಿರೀಕ್ಷಾಭರಿತರಾಗಿ ಕಾಯುವ ರಹಸ್ಯದೊಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಪಾಸ್ಕ ಜಾಗರಣೆಯವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಆರಾಧನಾ ಆಚರಣೆಗಳು ನಡೆಯದಿದ್ದರೂ, ಈ ಮೌನದ ದಿನವು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಅಂತಿಮ ವಿಜಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮಾತೆಯೂ ಶಿಷ್ಯರೂ ನಡೆಸುವ ಜಾಗರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಉಳಿಯಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ನಿಶ್ಶಬ್ದತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ವಾಗ್ದಾನವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನೆರವೇರಲಿದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯಿಂದಿರಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಾಭರಿತವಾಗಿ ಕಾಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಮುನ್ನಡೆಯಲು, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಲು ಮತ್ತು ನಾವು ಯಾವುದೇ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಮೂರು ದೈವಿಕ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ; ಅದು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ್ದು, ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅತೀಂದ್ರಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಲು ಅಥವಾ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆದರೂ, ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಕೇವಲ ಹಾರೈಕೆಯ ಅಥವಾ ಆಶಾವಾದಿ ಚಿಂತನೆಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು. ಅತೀಂದ್ರಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹಾಗೂ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯು ಈ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರದಂದು ಅವರ ಹೃದಯವು ಸಂಶಯದಿಂದಲ್ಲ, ಅಚಲವಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನ ವಾಗ್ದಾನದ ನೆರವೇರಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಲು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಈ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಕೇವಲ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳದೆ, ಅತೀಂದ್ರಿಯ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಅರಳಿತು—ದೇವರ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ ಈ ಪ್ರೀತಿಯು ದುಃಖ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಫಲ ನೀಡಿತು.

ಇಂದು ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರದ ಮೌನವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ನೀವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರಬಹುದಾದ ಆತಂಕಗಳು, ತಾಳ್ಮೆಯ ಕೊರತೆ ಅಥವಾ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ; ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಾಗ್ದಾನವು ನೆರವೇರುವುದನ್ನು ಎದುರುನೋಡಿ. ಅವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಿ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ದೇವರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ.

ಮೌನವಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು; ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ನಿಮಗಿಂತ ಮೊದಲು ಮರಣಹೊಂದಿದ್ದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಆತ್ಮಗಳ ಬಳಿಗೆ ಇಳಿದುಹೋಯಿತು. ಅವರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರೆಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ನೀವು ಸ್ವರ್ಗೋದ್ಯಾನದ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿರಿ. ಮೌನವಾಗಿ ಎದುರುನೋಡುವ ಈ ದಿನದಂದು ನನ್ನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನನಗೆ ಉಂಟಾದಾಗ. ನಾನು ನನ್ನ ಭರವಸೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಈ ಪವಿತ್ರ ಶನಿವಾರದಂದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಪರಿವಿಡಿ


ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!

ಈ ಪುಟವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: