తెలుగు

పాస్కా కాలపు ఏడవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


(అనేక మేత్రాసనాల్లో, క్రీస్తు మోక్షారోహణ మహోత్సవాన్ని పాస్కా కాలంలోని ఏడవ వారపు ఆదివారం జరుపుకుంటారు. మీ మేత్రాసనంలో ఈరోజు క్రీస్తు మోక్షారోహణ మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటుంటే, గత గురువారపు ధ్యానాన్ని చూడండి.)

మహిమ వేళ

పాస్కా కాలపు ఏడవ ఆదివారం (క్రీస్తు పరలోకారోహణాన్ని గురువారం జరుపుకున్నప్పుడు—సంవత్సరం A)

యేసు పరలోకం వైపు కన్నులెత్తి ఇలా అన్నారు: “తండ్రీ, గడియ వచ్చింది. నీ కుమారుడు నిన్ను మహిమపరచేలా నీ కుమారుని మహిమపరచుము. నీవు అతనికి అప్పగించిన వారందరికీ అతడు నిత్యజీవాన్ని ప్రసాదించేలా, ప్రజలందరిపై అతనికి అధికారం ఇచ్చావు.” యోహాను 17:1–2

యోహాను సువార్తలోని 17వ అధ్యాయం మొత్తాన్ని సంప్రదాయంగా యేసు ప్రధాన యాజక ప్రార్థన అని పిలుస్తారు. గత రెండు వారాలుగా మనం చదువుతున్న చివరి భోజన ప్రసంగం ఈ ప్రార్థనతో ముగుస్తుంది. యేసు బహిరంగ పరిచర్య ముగింపు నుండి ఆయన శ్రమలు, మహిమప్రాప్తి వైపునకు జరిగే మార్పును ఇది సూచిస్తుంది. తన బోధనను పూర్తిచేసిన యేసు, ప్రార్థనలో తన జీవితాన్ని తండ్రికి అర్పించడం ప్రారంభిస్తారు. ఈ ప్రార్థనను మూడు భాగాలుగా విభజించవచ్చు:

  1. వచనాలు 1–11a: తండ్రికి యేసు చేసే ఆంతరంగిక ప్రార్థన, తన బలియాగం పూర్తవడం ద్వారా వారిరువురూ పరస్పరం మహిమపరచుకోవడంపై కేంద్రీకృతమై ఉంది. బలియాగానికి, మహిమకు సంబంధించిన ఈ “వేళ” ఇప్పుడు సమీపించింది.
  2. వచనాలు 11b–19: తన భూలోక పరిచర్యలో తనతోపాటు ఉన్న శిష్యుల కోసం యేసు ప్రార్థిస్తారు. వారికి రక్షణను, పవిత్రీకరణను, తమ ప్రేషితకార్యంలో పట్టుదలతో నిలిచే శక్తిని అనుగ్రహించమని వేడుకుంటారు.
  3. వచనాలు 20–26: యేసు ప్రార్థన భవిష్యత్తులో విశ్వసించబోయే వారందరికీ, అంటే నేటి మనతో సహా అన్ని కాలాల్లోని కతోలిక సభకు విస్తరిస్తుంది. తండ్రి, కుమారుల ప్రేమలో వేరూనిన ఐక్యత విశ్వాసుల మధ్య ఉండాలని ఆయన ప్రార్థిస్తారు.

ఈరోజు, ఆరాధనా సంవత్సర చక్రం Aలో, ఈ ప్రార్థనలోని మొదటి భాగాన్ని చదువుతున్నాం. ఇందులో యేసు తన దైవిక ప్రేషితకార్యాన్ని గురించి, సృష్టికి పూర్వం తండ్రితో కలిసి పంచుకున్న మహిమలోకి తాను త్వరలో తిరిగి వెళ్లబోవడాన్ని గురించి మాట్లాడుతారు. ఈ ప్రార్థన యోహాను సువార్తలోని ఒక ప్రధాన ఇతివృత్తాన్ని — యేసు “వేళ”ను — ప్రముఖంగా చూపిస్తుంది.

యేసు సూచకక్రియలకు ఆరంభమైన కానా వివాహంలో ఈ “వేళ” అనే ఇతివృత్తం పరిచయమవుతుంది. ధన్యమాత ఆ దంపతుల కోసం విజ్ఞాపన చేస్తూ, “వారికి ద్రాక్షారసం లేదు” అని చెప్పినప్పుడు, యేసు, “అమ్మా, నీ ఆందోళనతో నాకేమి సంబంధం? నా వేళ ఇంకా రాలేదు” అని సమాధానమిస్తారు (యోహాను 2:3–4). ఆ క్షణం నుండి యేసు తన పరిచర్య అంతటా తన “వేళ”ను ప్రస్తావిస్తూ, తన శ్రమలకు, మహిమప్రాప్తికి నియమితమైన సమయాన్ని సూచిస్తారు.

నేటి ప్రధాన యాజక ప్రార్థనలో యేసు తన వేళ గురించి చివరిసారిగా, నిర్ణయాత్మకంగా ప్రస్తావిస్తారు: “తండ్రీ, వేళ వచ్చింది…” (యోహాను 17:1). ఆయన భూలోక ప్రేషితకార్యానికి పరాకాష్ఠ అయిన ఆయన బలియాగపు వేళ ఇప్పుడు వచ్చింది. తాను అనుభవించబోయే బాధలను యేసు పూర్తిగా ఎరిగి ఉన్నప్పటికీ, ఆయన భీతితోనో భయంతోనో ఆ బాధల్లోకి ప్రవేశించలేదు. బదులుగా, తన జీవితమంతటిలో, బహిరంగ పరిచర్య అంతటిలో తాను చేసిన ప్రతిదీ ఎట్టకేలకు వచ్చిన ఈ క్షణం వైపే సూచించిందని ఎరిగి, ఉత్సుకతతో కూడిన దృఢసంకల్పంతో వాటిని ఎదుర్కొన్నారు.

ఈ కీలక క్షణంలో ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు యేసు కనబరచిన మానవ అంతరంగ వైఖరి, ఆయన తన బలియాగాన్ని స్వీకరించినట్లే మనమూ దానిని సమీపించమని ఆహ్వానిస్తుంది. ఆయన సిలువను స్వీకరించమని మనకు ఆహ్వానం అందిన ప్రతిసారీ, ఆయన “వేళ” మన జీవితాల్లో కొనసాగుతుంది. కాబట్టి, త్యాగానికి లభించే ప్రతి అవకాశాన్నీ — అది ఎంత చిన్నదైనా — యేసు ప్రార్థనతో ఏకమై, ప్రార్థనాపూర్వకంగా స్వీకరించాలి.

త్యాగాన్ని ప్రతిఘటించకూడదని, అయిష్టంగా స్వీకరించకూడదని యేసు ప్రార్థన మనకు బోధిస్తుంది. బదులుగా, ప్రతి త్యాగం దేవుణ్ణి మహిమపరచడానికి, ఆయన మహిమలో భాగం పొందడానికి ఒక అవకాశమవుతుంది. ఉదారతతో, నమ్మకంతో త్యాగాన్ని స్వీకరించినప్పుడు, మనల్ని మనం యేసు పరిపూర్ణ బలియాగంతో ఏకం చేసుకుంటాం; ఆయన విమోచన కార్యంలో పాలుపంచుకుంటూ, తండ్రికి మహిమ చెల్లిస్తాం.

సమీపిస్తున్న తన శ్రమలను, మరణాన్ని ఎదుర్కొంటూ యేసు కనబరచిన అంతరంగ వైఖరిని గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. ఆయన భయంతో వెనుకంజ వేయలేదు, సంకోచించలేదు. ఆయన తన సిలువను దైవిక దృష్టితో చూశారు; తన బలియాగాన్ని తన జీవిత ప్రేషితకార్యానికి పరాకాష్ఠగా, తనకూ తన తండ్రికీ మహిమకు మూలంగా చూశారు. మన సొంత త్యాగాలను స్వీకరించడానికి కృషి చేస్తూ, ప్రార్థనలో క్రీస్తు వైపు తిరుగుదాం. ఆయన తండ్రికి అర్పించినట్లే మనమూ ఆయన ప్రార్థనను అర్పించడానికి కావలసిన కృపను, బలాన్ని ఆయనను వేడుకుందాం.

అత్యంత మహిమాన్వితుడవైన ప్రధాన యాజకుడా, నీ శ్రమల వేళ వచ్చినప్పుడు, అచంచలమైన దృఢసంకల్పంతో నీవు ఆ బలియాగాన్ని స్వీకరించావు. ఆ దృఢసంకల్పం తండ్రితో నీవు పంచుకున్న మహిమను వెల్లడించింది. దయచేసి నీ త్యాగపూరిత ప్రేమలోకి నన్ను ఆకర్షించు. నీ ప్రధాన యాజక ప్రార్థనలో నీవు చూపిన అదే దృఢసంకల్పంతో, నేను స్వీకరించవలసిన ప్రతి త్యాగాన్నీ ప్రార్థనాపూర్వకంగా ఎంచుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


(అనేక మేత్రాసనాల్లో, క్రీస్తు మోక్షారోహణ మహోత్సవాన్ని పాస్కా కాలంలోని ఏడవ వారపు ఆదివారం జరుపుకుంటారు. మీ మేత్రాసనంలో ఈరోజు క్రీస్తు మోక్షారోహణ మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటుంటే, గత గురువారపు ధ్యానాన్ని చూడండి.)

సత్యంలో ప్రతిష్ఠితులు

పాస్కా కాలం ఏడవ ఆదివారం (మోక్షారోహణ మహోత్సవాన్ని గురువారం జరుపుకున్నప్పుడు—సంవత్సరం B)

“నీవు వారిని లోకం నుండి తీసుకుపోవాలని నేను అడగడం లేదు; దుష్టుని నుండి వారిని కాపాడాలని అడుగుతున్నాను. నేను లోకానికి చెందినవాడిని కానట్లే, వారూ లోకానికి చెందినవారు కారు. సత్యంలో వారిని ప్రతిష్ఠించు. నీ వాక్యమే సత్యం.” యోహాను 17:15–17

యేసు పొంతి పిలాతు ఎదుట నిలిచినప్పుడు, “సత్యానికి సాక్ష్యమివ్వడానికే నేను జన్మించాను; ఇందుకోసమే నేను లోకంలోకి వచ్చాను” అని ప్రకటించారు. పిలాతు సందేహభావంతో స్పందిస్తూ, “సత్యమంటే ఏమిటి?” అని అడిగాడు (యోహాను 18:37–38). చివరి భోజన సమయంలో యేసు తన శిష్యుల కోసం ప్రార్థించిన కొద్ది గంటలకే అడిగిన ఈ ప్రశ్న, లోకపు సంశయవాదాన్ని, సాపేక్షవాదాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. ఇవి యేసు వెల్లడించే “నీ వాక్యమే సత్యం” అనే దైవిక సత్యానికి పూర్తి విరుద్ధంగా ఉన్నాయి.

యోహాను సువార్తలోని 17వ అధ్యాయాన్ని తరచుగా యేసు మహాయాజక ప్రార్థన అని పిలుస్తారు. ఇది యేసు తన శ్రమానుభవానికి ముందు చేసిన చివరి ప్రసంగమైన అంతిమ భోజన ప్రసంగానికి ముగింపు. తన బోధనను ముగించిన తరువాత, యేసు తండ్రివైపు తిరిగి ప్రార్థిస్తూ మూడు విధాలుగా విన్నవిస్తారు: మొదట తన కొరకు, తరువాత తన శిష్యుల కొరకు, చివరిగా మనతో సహా భవిష్యత్తులో తనను విశ్వసించబోయే వారందరి కొరకు. ఈ రోజు మనం ఈ ప్రార్థనలోని రెండవ భాగాన్ని చదువుతున్నాం. ఇందులో యేసు తన శిష్యుల కొరకు విన్నవిస్తూ, వారిని కాపాడమని, పవిత్రపరచమని, ఐక్యంగా ఉంచమని తండ్రిని అడుగుతారు. వారు దుష్టుని నుండి సురక్షితంగా కాపాడబడాలని, వారికి వెల్లడైన సత్యానికి విశ్వసనీయంగా ఉండాలని, తండ్రి వారిని “సత్యంలో ప్రతిష్ఠించాలని” ప్రార్థిస్తారు.

“ప్రతిష్ఠించబడటం” అంటే పవిత్రపరచబడటం, ఒక పవిత్రమైన ఉద్దేశం కోసం ప్రత్యేకించబడటం, కేవలం దేవునికే అంకితం చేయబడటం, ఆ ఉద్దేశాన్ని నెరవేర్చడానికి శక్తిని పొందటం. ఈ ప్రతిష్ఠ కోసం శిష్యులు శుద్ధిపరచబడి, పవిత్రపరచబడి, దైవసేవకు సిద్ధపరచబడవలసి వచ్చింది. వారి ప్రతిష్ఠ రెండు విధాలుగా జరుగుతుంది. మొదటగా, యేసు తన బహిరంగ పరిచర్య అంతటా వారికి సత్యాన్ని బోధించడం ద్వారా వారిని ప్రతిష్ఠించారు. మూడు సంవత్సరాల కాలంలో వారు ఆయన ప్రసంగాలను విన్నారు, ఆయన కార్యాలను చూశారు, ఆయనతో లోతైన సంభాషణల్లో పాల్గొన్నారు. ఆయన బోధించినదంతా వారికి అప్పటికి పూర్తిగా అర్థం కాకపోయినా, యేసు వాక్కు వారి విశ్వాసానికి పునాది వేసింది. వారికి సత్యం ప్రకటించబడింది; తరువాత పవిత్రాత్మ ఈ అనేక సత్యాలను మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకునేలా వారిని నడిపిస్తారు.

తండ్రి వాక్కులోని సత్యాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా శిష్యులు ప్రతిష్ఠించబడ్డారు. అయితే, “వారు కూడా సత్యంలో ప్రతిష్ఠించబడేలా, వారి కొరకు నన్ను నేను ప్రతిష్ఠించుకుంటున్నాను” (యోహాను 17:19) అని ప్రకటించినప్పుడు యేసు మరింత గొప్ప ప్రతిష్ఠా కార్యాన్ని సూచిస్తున్నారు. ఇక్కడ యేసు సమీపిస్తున్న తన శ్రమానుభవాన్ని గురించి చెబుతున్నారు. సిలువపై ఆయన చేసిన ఆత్మార్పణమే వారి పవిత్రీకరణకు పరమ మూలం. సత్యంలో ప్రతిష్ఠించబడటం అనేది ప్రధానంగా యేసు బోధనను స్వీకరించడం వల్ల మాత్రమే సాధించబడదని ఇది మనకు బోధిస్తుంది; సత్యస్వరూపుడైన ఆయనకు చెందినవారిగా ఉండటం ద్వారా అది సంపూర్ణమవుతుంది. యేసు కేవలం దైవసత్యాలను బోధించేవారు మాత్రమే కాదు—ఆయనే సత్యం: “నేనే మార్గాన్ని, సత్యాన్ని, జీవాన్ని” (యోహాను 14:6). తన శ్రమలు, మరణం, పునరుత్థానం ద్వారా యేసు తన శిష్యుల పవిత్రతకు, పరివర్తనకు మూలమవుతారు. తనను తాను పరిపూర్ణ బలిగా అర్పించుకోవడం ద్వారా, వారు—అలాగే మనమూ—ప్రతిష్ఠించబడటానికి, దేవుని కార్యం కోసం ప్రత్యేకించబడటానికి, దానిని నెరవేర్చే శక్తిని పొందటానికి ఆయన వీలు కల్పిస్తారు.

తన శిష్యులను, వారి ద్వారా మనలను కూడా ప్రతిష్ఠించాలనే యేసు ద్వివిధ కార్యాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని వాక్కును వినడం, అర్థం చేసుకోవడం, విశ్వసించడంతో మన ప్రతిష్ఠ ప్రారంభమవుతుంది. ఈ మొదటి విధమైన ప్రతిష్ఠ, యేసు పాస్కా బలి ద్వారా మనం అనుభవించే మరింత లోతైన ప్రతిష్ఠకు మనలను సిద్ధం చేస్తుంది. ఆయన శ్రమానుభవం, పునరుత్థానం ద్వారా సత్యంలో ప్రతిష్ఠించబడటం అంటే మనం ఆయనతో ఐక్యమవడం—పాపానికి మరణించి, ఆయనతో నూతన జీవితానికి లేవడం. ఈ ప్రతిష్ఠలో ఆయన బలి మన బలిగా, ఆయన ప్రార్థన మన ప్రార్థనగా మారుతుంది. సత్యస్వరూపుడైన ఆయనకు చెందినవారిగా ఉండటం ద్వారా మనం ఆయన ప్రేమకు, పవిత్రతకు సాధనాలుగా రూపాంతరం చెందడమే కాదు; ఆయన తన శిష్యులకు అప్పగించిన కార్యాన్ని కొనసాగిస్తూ, ఆయన సత్యాన్ని లోకానికి తీసుకువెళ్లే శక్తిని కూడా పొందుతాం.

సకల సత్యానికి ప్రభువా, నీవు పరలోక భూలోకాల సత్యాలను వెల్లడించడమే కాదు, నీవే సత్యస్వరూపుడవు, తండ్రి నిత్యవాక్కువు. మా విశ్వాస సత్యాలతో నా మనస్సును పోషించి, నీవు లోకాన్ని పవిత్రపరిచే నీ సిలువ బలిలోకి నా అస్తిత్వమంతటినీ ఆకర్షించడం ద్వారా నన్ను సత్యంలో ప్రతిష్ఠించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


(అనేక మేత్రాసనాల్లో, పాస్కా కాలపు ఏడవ వారంలోని ఆదివారం నాడు ప్రభువు స్వర్గారోహణ మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటారు. మీ మేత్రాసనంలో ఈ రోజు స్వర్గారోహణ మహోత్సవాన్ని జరుపుకుంటున్నట్లయితే, గత గురువారం నాటి ధ్యానాన్ని చూడండి.)

క్రీస్తు మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

పాస్కా కాలపు ఏడవ ఆదివారం (క్రీస్తు మోక్షారోహణ మహోత్సవాన్ని గురువారం జరుపుకున్నప్పుడు—సంవత్సరం C)

“పవిత్ర తండ్రీ, నేను వీరి కొరకు మాత్రమే కాక, వీరి వాక్కు ద్వారా నన్ను విశ్వసించబోయే వారి కొరకు కూడా ప్రార్థిస్తున్నాను. వారందరూ ఒక్కటిగా ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. తండ్రీ, నీవు నాలోను, నేను నీలోను ఉన్నట్లే, వారు కూడా మనలో ఉండాలి. అప్పుడు నీవే నన్ను పంపావని లోకం విశ్వసిస్తుంది. మనం ఒక్కటిగా ఉన్నట్లే వారు కూడా ఒక్కటిగా ఉండాలని, నీవు నాకు ఇచ్చిన మహిమను నేను వారికి ఇచ్చాను. నేను వారిలోను, నీవు నాలోను ఉండటం ద్వారా, వారు ఒక్కటిగా పరిపూర్ణతను పొందాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. అప్పుడు నీవే నన్ను పంపావని, నీవు నన్ను ప్రేమించినట్లే వారిని కూడా ప్రేమించావని లోకం తెలుసుకుంటుంది.” యోహాను 17:20–23

యేసు ప్రార్థన ఎంతో లోతైన భావంతో, అర్థంతో నిండి ఉంది. ఇది ఆయన మహాయాజక ప్రార్థనలోని మూడవ భాగం నుండి తీసుకోబడింది. అంతిమ భోజనం ముగింపులో, తాను అరెస్టు చేయబడబోయే గెత్సెమనే తోటకు బయలుదేరడానికి కొద్దిముందు ఆయన ఈ ప్రార్థన చేశారు.

ఈ ప్రార్థనలోని మొదటి భాగంలో, యేసు తండ్రితో తనకున్న ఐక్యత గురించి, వారు పరస్పరం మహిమపరచుకోవడం గురించి చెబుతూ పునాది వేస్తారు. రెండవ భాగంలో, యేసు తన శిష్యుల కోసం ప్రార్థిస్తూ, తండ్రితో తనకున్న ఆత్మీయ సహవాసంలోనికి వారిని ఆహ్వానిస్తారు. తద్వారా తండ్రి నుండి తాను పొందే సేవాకార్యంలోను, మహిమలోను వారిని భాగస్వాములను చేస్తారు. నేటి సువార్తగా ఉన్న తన ప్రార్థనలోని మూడవ భాగంలో, శిష్యుల బోధన ద్వారా తనను విశ్వసించబోయే వారందరిపై యేసు దృష్టి సారిస్తారు. ఇందులో అన్ని కాలాల్లోని కతోలిక సభ అంతా—మనలో ప్రతి ఒక్కరం కూడా—చేరి ఉన్నాం.

ఈ మూడు దశలు యేసు సేవాకార్యపు అంతరార్థాన్ని వెల్లడిస్తాయి: తండ్రి కుమారుల మధ్య ఉన్న ప్రేమపూర్ణమైన పరిపూర్ణ సహవాసంలోనికి విశ్వాసులందరినీ చేర్చడం. ఈ ఐక్యత ద్వారా, కతోలిక సభ లోకానికి దేవుని ప్రేమను చూపించే దృశ్యమైన సూచనగా నిలుస్తుంది. ఈ ప్రార్థన యేసు, తండ్రి నుండి విస్తరించి, అపొస్తలులను, చివరికి కతోలిక సభ ద్వారా ఈ దైవిక సహవాసంలో పాలుపంచుకోబోయే వారందరినీ చేర్చుకుంటుంది.

తండ్రితోను కుమారునితోను పంచుకోవడానికి మనం పిలువబడిన ఐక్యత ఎంతో గాఢమైనది, మర్మభరితమైనది. దానిని ధ్యానించినప్పుడు మనం విస్మయంతో నిండిపోవచ్చు. మనం తనతో ఏకీభవించాలని లేదా ఒకేలా ఆలోచించాలని మాత్రమే యేసు ప్రార్థించలేదు. బదులుగా, మన అస్తిత్వపు అత్యంత లోతైన స్థాయిని స్పృశించే ఐక్యత కోసం ఆయన ప్రార్థించారు: “తండ్రీ, నీవు నాలోను, నేను నీలోను ఉన్నట్లే, వారందరూ ఒక్కటిగా ఉండునుగాక; వారు కూడా మనలో ఉండునుగాక.” ఆ ప్రార్థనను కొంతసేపు నిశ్శబ్దంగా మననం చేయండి. తండ్రితో తనకున్న ఐక్యత ఎంత జీవదాయకమైనదో, ఎంత గాఢమైనదో, తనతో మనకున్న ఐక్యత కూడా అలాగే ఉండాలని యేసు కోరుకుంటారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, దైవిక సహవాసపు పరిపూర్ణతలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడానికి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం. మనం దేవునిలో జీవిస్తున్నట్లే, ఆయన మనలో జీవించాలని కోరుకుంటున్నారు.

మనం ఈ ఐక్యతలోనికి ప్రవేశించి, దేవుడు మనలో నివసించడానికి అనుమతించినప్పుడు, మూడు అసాధారణమైన ఆశీర్వాదాలు లభిస్తాయి. మొదటిగా, మనం “ఒక్కటిగా పరిపూర్ణతకు చేర్చబడతాం.” యేసుతో ఐక్యత మనలను పరిపూర్ణులను చేస్తుంది; ఆయన ప్రేమలో రూపాంతరం చెందుతున్న కొద్దీ మనలను పవిత్రులుగా చేస్తుంది. రెండవదిగా, మనం పరిపూర్ణులమవుతున్న కొద్దీ, తండ్రి తనకు ఇచ్చిన మహిమను యేసు మనతో పంచుకుంటారు. మనం దేవునికి మహిమను చెల్లించడం మాత్రమే కాదు; దేవుని మహిమను స్వీకరించి, దానిలో పాలుపంచుకుంటాం. అలా ఆయన దైవిక జీవంలోను, విజయవంతమైన ప్రేమలోను భాగస్వాములమవుతాం. చివరిగా, యేసుతో మనకున్న ఐక్యత ఆయన సేవాకార్యాన్ని మనకు అప్పగిస్తుంది. అది తండ్రి ఆయనకు అప్పగించిన, ఆయన పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చిన సేవాకార్యం. ఆయన పరలోకానికి ఆరోహణమై, తన భూలోక సేవాకార్యాన్ని పూర్తి చేసినప్పటికీ, మనం త్యాగపూరిత ప్రేమతో జీవిస్తున్నప్పుడు మన ద్వారా తన సేవాకార్యాన్ని కొనసాగిస్తారు.

తండ్రితోను కుమారునితోను మనం పంచుకోవడానికి పిలువబడిన, మనలను రూపాంతరం చేసే ఐక్యత అనే మర్మాన్ని ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ ఐక్యత మనలను శుద్ధి చేసి పరిపూర్ణులను చేస్తుంది, దేవుని మహిమలో పాలుపంచుకునేలా చేస్తుంది, ప్రజలందరినీ రక్షణ వైపు నడిపించే క్రీస్తు సేవాకార్యాన్ని కొనసాగించడానికి మనకు శక్తినిస్తుంది. ఇంతకంటే గొప్ప ప్రతిఫలాన్ని ఇచ్చేది ఏదీ లేదు. ఎందుకంటే అస్తిత్వంలోను, ప్రతిఫలంలోను, సేవాకార్యంలోను ఈ ఐక్యతే మనకు అత్యున్నతమైన ఆనందం, పరిపూర్ణ సంతృప్తి.

ప్రభువైన యేసూ, నీవు, తండ్రి ఒక్కటే; తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మగా పరిపూర్ణ ఐక్యతలో ఉన్న ఏకైక దేవుడవు. నీతో సహవాసంలోనికి నన్ను చేర్చడం ద్వారా, నీ జీవంలోను, నీ మహిమలోను, నీ సేవాకార్యంలోను పాలుపంచుకోవడానికి నన్ను ఆహ్వానించినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు. నేనూ ఇతరులను నీ మహిమాన్విత జీవంలోనికి చేర్చేలా, వారి పట్ల నీ త్యాగపూరిత ప్రేమకు సాధనంగా మారే అనుగ్రహం దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


స్పష్టత నుండి సిలువ వైపు

పాస్కా కాలపు ఏడవ వారం సోమవారం

శిష్యులు యేసుతో ఇలా అన్నారు: “ఇప్పుడు నీవు ఏ అలంకారిక భాషనూ ఉపయోగించకుండా స్పష్టంగా మాట్లాడుతున్నావు. నీకు అన్నీ తెలుసుననీ, ఎవరూ నిన్ను ప్రశ్నించవలసిన అవసరం లేదనీ ఇప్పుడు మేము గ్రహిస్తున్నాము. అందువల్ల నీవు దేవుని నుండి వచ్చావని మేము విశ్వసిస్తున్నాము.” యోహాను 16:29–30

యోహాను సువార్త అంతటా, యేసు తరచుగా ఉపమానాలు, రూపకాలు ఉపయోగించి మాట్లాడతారు. వాటిని అర్థం చేసుకోవడానికి శిష్యులు కష్టపడతారు. వాటిలో, ఆయన తనను తాను మంచి కాపరిగా, జీవాహారంగా, లోకానికి వెలుగుగా, నిజమైన ద్రాక్షావల్లిగా, జీవజలంగా పేర్కొన్నారు. అయితే, చివరి భోజన సమయంలో, వారికి అలవాటైన నిగూఢమైన భాషలో కాకుండా, యేసు స్పష్టంగా, బహిరంగంగా మాట్లాడతారు. వారి పట్ల తండ్రికి ఉన్న ప్రేమ గురించి, తాను త్వరలో వారిని విడిచి తండ్రి వద్దకు తిరిగి వెళ్లడం గురించి, సమస్త సత్యంలోనికి వారిని నడిపించడానికి సత్యాత్మ అయిన పవిత్రాత్మను ఎలా పంపబోతున్నారనే దాని గురించి ఆయన మాట్లాడతారు.

యేసు స్పష్టంగా మాట్లాడటం విన్న అపొస్తలులు, తమకు కొత్తగా కలిగిన స్పష్టతతో ఆనందించారు. ఇది వారి విశ్వాసం మరింత లోతైన స్థాయికి చేరుకుందని సూచిస్తుంది. యేసు అరెస్టుకు, శ్రమానుభవానికి కేవలం కొన్ని గంటల ముందు ఉన్న ఈ కీలక సమయంలో, తమకు కలిగిన కొత్త అవగాహన వారిని సైతం ఆశ్చర్యపరిచి ఉండాలి: “నీకు అన్నీ తెలుసునని ఇప్పుడు మేము గ్రహిస్తున్నాము…నీవు దేవుని నుండి వచ్చావని మేము విశ్వసిస్తున్నాము.”

ఈ కొత్త స్థాయి అవగాహన, రాబోయే సంవత్సరాలలో సమస్త సత్యంలోనికి వారిని మరింత లోతుగా నడిపించబోయే ప్రయాణానికి కేవలం ఆరంభం మాత్రమే. అయితే, వారికి ఈ కొత్త అవగాహన కలిగినప్పటికీ, వారు త్వరలోనే “చెదరిపోతారని,” తనను ఒంటరిగా విడిచిపెడతారని యేసు వెంటనే చెబుతారు. వారికి కొత్తగా కలిగిన స్పష్టత త్వరలోనే సిలువను ముఖాముఖిగా ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది.

అపొస్తలుల అనుభవం మన సొంత ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాల గురించి మనకు ఎంతో నేర్పుతుంది. చివరి భోజనానికి ముందు, అపొస్తలులు ఎన్నో సంవత్సరాలపాటు యేసు మాటలను వింటూ, నిగూఢమైన ఆయన మాటల అర్థాన్ని గ్రహించడానికి ప్రయత్నిస్తూ, అద్భుతాలను చూస్తూ విశ్వాసంలో ఎదిగారు. పాస్కా భోజన సమయంలో యేసు స్పష్టంగా, ప్రేమతో మాట్లాడి, వారి విశ్వాసం వికసించేందుకు ఆ నిగూఢత అనే తెరను మరింతగా తొలగించారు. తన శ్రమలు వారిని తీవ్రంగా కలచివేస్తాయని ఆయనకు తెలుసు కాబట్టి, కొంతవరకు ఆ కారణంతోనే ఆయన ఇలా చేశారు—నిజంగానే వారు తీవ్రంగా కలత చెందారు.

మనలో ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలోనూ ఇలాంటి క్రమమే కనిపిస్తుంది. ప్రార్థించడం నేర్చుకుంటూ, సువార్తలను ధ్యానిస్తూ, దైవసత్యాలను అధ్యయనం చేస్తూ ఉన్నప్పుడు, మనం కనుగొన్న నిధి విలువను గ్రహించడం మొదలుపెట్టి ప్రోత్సాహం పొందుతాము. ఆ తరువాత, దేవుడు నేరుగా మనతోనే మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపించే స్పష్టతా క్షణాన్ని మనం అనుభవించవచ్చు. అలా జరిగినప్పుడు, జీవితంలో ప్రతిదీ వెంటనే సులభమవుతుందని అనుకోవడం తేలిక. అయినా, తరచుగా ఆ తరువాత వచ్చేది సిలువే. అపొస్తలులలాగే మనం కూడా తడబడవచ్చు, అయోమయానికి లేదా భయానికి లోనై చెదిరిపోవచ్చు.

అపొస్తలులు నేర్పే ఈ పాఠాన్ని మనం గ్రహించాలి. ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టులు, ఓదార్పులు మనకు వరంగా లభించి, జీవితం, దేవుని వాక్యం మరింత అర్థవంతంగా అనిపించినప్పుడు, ఈ ఓదార్పులు, స్పష్టతా క్షణాలు మరింత లోతుగా మారాలని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. మనలను తనకు మరింత దగ్గరగా చేర్చుకోవడానికి దేవుడు మన విశ్వాసాన్ని శుద్ధి చేసి, మన సంకల్పాలను బలపరచాలి. తన బలియర్పణలో మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునేందుకు మనలను సిద్ధం చేయడం ద్వారా ఆయన ఇలా చేస్తారు.

భారమైన సిలువను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, దానిని ప్రతిఘటించడమే తరచుగా మన తొలి ప్రతిస్పందనగా ఉంటుంది. దేవుడు ఎక్కడ ఉన్నారు, ఈ బాధ మనలను ఎందుకు పీడిస్తోంది అని మనం అనుకోవచ్చు. మనం ఎదుర్కొనే సిలువలు క్రీస్తు సిలువతో ఐక్యమైనప్పుడు అవే మనకు అత్యంత గొప్ప దీవెనలవుతాయనేదే అపొస్తలుల జీవితాలు నేర్పే పాఠం. మంచి ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులు, అంతర్దృష్టులు మాత్రమే మనలో కలిగించలేని లోతైన మార్పును కలిగించే దేవుని శక్తికి, క్షణికమైన అయోమయం, వేదన చోటివ్వాలి.

పెంతెకోస్తు రోజున పవిత్రాత్మ శిష్యులపై సంపూర్ణంగా దిగివచ్చిన తరువాత, వారి స్పష్టత, ఓదార్పులు మరింత పెరిగాయి; అయితే వారు భరించిన సిలువలు కూడా అంతే పెరిగాయి. మనం పిలువబడిన విశ్వాస ప్రయాణం అన్నింటికన్నా ముందుగా క్రీస్తు శ్రమలలోకి సాగే ప్రయాణం. మనం చేయమని ఆహ్వానించబడే త్యాగాల విలువను అర్థం చేసుకోవడానికి మనకు ఎన్నో స్పష్టతా క్షణాలు అవసరం. బలం అత్యంత అవసరమైనప్పుడు మన సంకల్పాలు దృఢంగా ఉండేందుకు మనకు ఓదార్పులు అవసరం.

మీ ముందున్న మీ సొంత ప్రయాణాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. భవిష్యత్తు వైపు చూస్తున్నప్పుడు, దేవుడు మీకు ఎన్నో విషయాలు నేర్పాలని, తన దైవసత్యాలను కప్పి ఉన్న తెరను తొలగించాలని కోరుకుంటున్నారని తెలుసుకోండి. ప్రతిదీ సులభంగా ఉండాలనో, జీవితం అంతులేని ఓదార్పుగా సాగాలనో ఆయన ఇలా చేయడం లేదు; తన శ్రమల ద్వారా వెల్లడైన త్యాగపూరిత ప్రేమలో మీరు పాలుపంచుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు కాబట్టే అలా చేస్తున్నారు. చివరికి, ఆ శుద్ధి చేయబడిన ప్రేమకే మనలను పవిత్రులుగా చేసి, పునీతుల మహిమలో మనకు భాగం కల్పించగల శక్తి ఉంది.

దైవరహస్యాలను బయలుపరచే నా ప్రభువా, రాబోయే నీ శ్రమలకు, అపొస్తలులు అనుభవించబోయే అయోమయానికి వారిని సిద్ధం చేయడానికి, చివరి భోజన సమయంలో దైవరహస్యాలను కప్పి ఉన్న తెరను నీవు తొలగించావు. నేను జీవిత ప్రయాణం సాగిస్తున్నప్పుడు, పునరుత్థాన మహిమకు ఏకైక మార్గమైన నీ త్యాగపూరిత ప్రేమలో మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకునేలా, నీవు నిరంతరం నిన్ను నాకు బయలుపరుస్తావని నమ్ముతున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నిత్య మహిమలో పాలుపంచుకోవడం

పాస్కా కాలపు ఏడవ వారంలోని మంగళవారం

“నేను వారికోసం ప్రార్థిస్తున్నాను. లోకం కోసం కాదు, నీవు నాకు ఇచ్చినవారి కోసం ప్రార్థిస్తున్నాను, ఎందుకంటే వారు నీవారు. నావన్నీ నీవే, నీవన్నీ నావే; వారిలో నేను మహిమపరచబడ్డాను.” యోహాను 17:9–10

కతోలిక సభ సంప్రదాయంగా పాపాలను ఏడు ప్రధాన పాపాల క్రింద సంగ్రహించినప్పటికీ, పాపం మూడు ముఖ్య మూలాల నుండి ఉద్భవిస్తుందని కూడా అర్థం చేసుకుంటారు: శరీరం, లోకం, అపవాది. “శరీరం” అనేది పతనమైన మన మానవ స్వభావం నుండి పుట్టే క్రమరహిత కోరికలను, ఉద్రేకాలను సూచిస్తుంది. “లోకం” అనేది దేవుని చిత్తానికి విరుద్ధమైన జీవనశైలిని ప్రోత్సహించే సామాజిక విలువలను, భౌతికవాదాన్ని, లౌకిక భావజాలాలను సూచిస్తుంది. “అపవాది” అనేది మోసం, అబద్ధాలు, పాపపు కోరికలను రేకెత్తించడం ద్వారా మనలను దారితప్పించడానికి ప్రయత్నించే వ్యక్తిత్వం గల ఆధ్యాత్మిక శత్రువును సూచిస్తుంది. ఈ మూడు మూలాలు దేవునితో మనకున్న సంబంధాన్ని దెబ్బతీయడానికి నిరంతరం ప్రయత్నిస్తుంటాయి.

ఈ శోధనలను ప్రతిఘటించి, విశ్వాసంలో స్థిరంగా నిలవడానికి మనం పిలువబడ్డాము. ఈ మూలాలను అణచివేయడానికి కృపపై ఆధారపడటం ద్వారా ఇది సాధ్యమవుతుంది. మితత్వం అనే సద్గుణం ద్వారా శరీరం అదుపులోకి వచ్చి, నియంత్రించబడుతుంది; దేవుని స్వరాన్ని వివేచించడం ద్వారా అపవాదిని జయిస్తాము; మనం ఏ నిజమైన మహిమకు పిలువబడ్డామో ఆ మహిమను అన్వేషించడం ద్వారా లోకాన్ని జయిస్తాము. ఈ మూడవ మూలాన్ని, దానికి పరిహారాన్ని గురించే యేసు ఈనాటి వాక్యభాగంలో ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావిస్తున్నారు.

ఈ ప్రార్థనతో యేసు చివరి భోజన ప్రసంగం ముగుస్తుంది. ఆయన గెత్సేమని తోటకు వెళ్లడానికి సరిగ్గా ముందు ఈ ప్రార్థన చేస్తారు; అక్కడ ఆయన అరెస్టుతో ఆయన శ్రమలు మొదలవుతాయి. యేసు పలికిన ఈ చివరి మాటలు జీవితపు పరమోద్దేశాన్ని సంగ్రహంగా తెలియజేస్తాయి. ఈ ప్రార్థనలో ఆయన తన తండ్రిని ఇలా ప్రార్థిస్తారు: “ఇప్పుడు, తండ్రీ, లోకం ఆరంభం కాకముందు నీ సన్నిధిలో నాకు ఉన్న మహిమతో, నీ సన్నిధిలో నన్ను మహిమపరచు” (యోహాను 17:5).

మానవ దృక్కోణంలో, మనం సహజంగానే మహిమను కోరుకుంటాం. అయితే, లోక దృక్కోణంలో, భూసంబంధమైన “మహిమ” ఒక శోధన. ఎందుకంటే దేవుడు మనకు అనుగ్రహించాలని కోరుకునే మహిమకంటే సృష్టిప్రాణుల ప్రశంసలనే మనం వెదికేలా అది చేస్తుంది. యేసు మహిమకున్న విలువను తోసిపుచ్చడం లేదు; ఆయన దాని నిజమైన మూలమైన తండ్రిని మాత్రమే సూచిస్తున్నారు. యేసు మహిమ మానవుల ప్రశంసల నుండి ఉద్భవించదు. పాపాల నిమిత్తం ఏకైక బలిగా తన్ను తాను అర్పించుకుంటూ, తండ్రి చిత్తాన్ని పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చడం నుండే ఆయన మహిమ ఉద్భవిస్తుంది. తన శ్రమల ద్వారా, ఆయన తన మానవ స్వభావంలో తండ్రిచేత మహిమపరచబడుతున్నారు; దేవుని నిత్యకుమారునిగా తాను ఎల్లప్పుడూ అనుభవిస్తున్న మహిమను వెల్లడిస్తున్నారు. ఆయన ఈ మహిమను నిత్యకాలమంతా వెల్లడిస్తూనే ఉంటారు.

యేసు ఈ ప్రార్థనను తన కోసం ప్రారంభించినప్పటికీ, వెంటనే “నీవు నాకు ఇచ్చినవారిని” కూడా అందులో చేర్చుకుంటారు. వీరు ఆయన శిష్యులు; చివరికి, వారి ద్వారా ఆయనను విశ్వసించబోయే మనతో సహా అందరూ వీరిలో ఉంటారు. యేసుతోను తండ్రితోను ఐక్యమై ఉన్న వారందరి కోసం ఆయన ప్రార్థిస్తున్నారు. వారు ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చి, ఆయన ప్రేషితకార్యాన్ని కొనసాగిస్తారు కాబట్టి, వారిలో యేసు మహిమపరచబడుతున్నారని ఈ ప్రార్థన తెలియజేస్తుంది. దీని ఫలితంగా మనం ఆయన నిత్యమహిమలో పాలుపంచుకుంటాం.

మనం పంచుకోవడానికి ఆహ్వానించబడిన నిజమైన మహిమతో పోలిస్తే, లోక మహిమను, గుర్తింపును పొందడం ఎంత అల్పమైనదో ఈ వాక్యభాగం అందంగా వివరిస్తుంది. యేసు స్వయంగా కలిగియున్న మహిమలో, అంటే ఆయన తండ్రితో పంచుకునే నిత్యమహిమలో పాలుపంచుకోవడానికి మనం పిలువబడ్డాం. త్యాగపూరిత ప్రేమతో జీవించడమనే ఆయన భూలోక ప్రేషితకార్యంలో ఆయనతో ఐక్యమవడం ద్వారా మనం అలా చేస్తాం. ఇది ఆయన మహిమను, అంటే మనం తపించే నిజమైన మహిమను వెల్లడిస్తుంది.

మహిమ కోసం మీలో ఉన్న సహజమైన కోరికను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుడు ఈ కోరికను మనలో ఉంచుతారు. కానీ పతనమైన లోకపు విలువలు, ఇతరుల అభిప్రాయాలు ప్రసాదించే క్షణికమైన మహిమను వెదకమని మనలను శోధిస్తాయి. నిజమైన మహిమ కోసం ఉన్న కోరిక నెరవేరాలంటే, క్రీస్తు శ్రమలలోను మరణంలోను సైతం ఆయనతో మనలను ఐక్యం చేసుకోవడమే ఏకైక మార్గం. అప్పుడు తండ్రి ఆయనకు అనుగ్రహించిన మహిమను మనం పొందగలుగుతాం. అందుకే త్యాగపూరిత ప్రేమకు పరాకాష్ఠ అయిన విశ్వాససాక్షి మరణం మహిమాన్వితమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. క్రీస్తు మహిమను వెల్లడించిన ఆయన సొంత శ్రమలలో పాలుపంచుకోవడానికి ఇది అత్యున్నత వ్యక్తీకరణ. త్యాగం, నిస్వార్థత, సద్గుణం, క్రీస్తుకు పరిపూర్ణంగా అనురూపులవడం—ఇవన్నీ మనలను ఈ నిత్యమహిమలోకి నడిపిస్తాయి. క్రీస్తులో రూపాంతరం చెంది జీవించడం మనకు ఆ మహిమను ఇక్కడే, ఇప్పుడే ప్రసాదిస్తుంది. మనం మరణించినప్పుడు, భూమిపై ఏ స్థాయి మహిమలో పాలుపంచుకున్నామో, ఆ స్థాయి మహిమను పరలోకంలో శాశ్వతంగా అనుభవిస్తాం. మహిమను—నిజమైన మహిమను—వెదకండి. అప్పుడు మీ సహజమైన కోరికలు ప్రకృత్యతీత కృప ద్వారా నెరవేరుతున్నాయని మీరు తెలుసుకుంటారు.

సకల మహిమలకు ప్రభువా, నీ తండ్రితో కలిసి నీవు నిత్యమూ మహిమపరచబడుతున్నావు. అనాదినుండి తండ్రి నీకు అనుగ్రహించిన మహిమ ప్రకాశిస్తోంది. ఆ మహిమ భూమిపై వెల్లడైన సాధనమైన నీ శ్రమలలో పాలుపంచుకోవడం ద్వారా, నీ మహిమలో పాలుపంచుకోమని నీవు మమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నావు. పరలోకంలో నీతోను పరిశుద్ధులందరితోను కలిసి ఈ మహిమను శాశ్వతంగా పంచుకునేలా, లోకం అందించే మహిమకంటే ఈ పవిత్రమైన, నిర్మలమైన మహిమనే నేను ఎల్లప్పుడూ వెదకుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవునిలో మన గుర్తింపు

పాస్కా కాలపు ఏడవ వారంలోని బుధవారం

“కన్నులెత్తి పరలోకం వైపు చూస్తూ యేసు ఇలా ప్రార్థించారు: “పవిత్ర తండ్రీ, మనం ఏకమై ఉన్నట్లే వారూ ఏకమై ఉండేలా, నీవు నాకు ఇచ్చిన నీ నామంలో వారిని కాపాడు.”  యోహాను 17:11

ప్రాచీన లోకంలో, పేరు అనేది కేవలం గుర్తించే సాధనమే కాకుండా, ఆ వ్యక్తి కలిగియున్న అధికారానికీ శక్తికీ వ్యక్తీకరణగా కూడా ఉండేది. ఉదాహరణకు, ఒక రాజు లేదా పాలకుడు ఒక ఆజ్ఞ జారీ చేసినప్పుడు, అది రాజు “పేరిట” జారీ చేయబడేది. అంటే, ఆ ఆజ్ఞకు ఆయన పూర్తి అధికారం, శక్తి అండగా ఉన్నాయని అర్థం.

బైబిలులో దేవుని “నామం” కేవలం ఒక పేరు లేదా సంబోధన కంటే ఎంతో ఎక్కువ అర్థాన్ని కలిగివుంది; అది దేవుని అస్తిత్వం, గుణగణాలు, శక్తి యొక్క సంపూర్ణ ప్రకటనను సూచిస్తుంది. దేవుని నామం అనే భావన, ఆయన స్వభావంతోను లోకంలో ఆయన చేసే కార్యాలతోను గాఢంగా ముడిపడి ఉంది. ఆయన నామం దేవుడు ఎవరో, తన ప్రజలతో ఆయనకు ఉన్న సంబంధం ఏమిటో తెలియజేస్తుంది.

పాత నిబంధనలో, దేవుడు మండుతున్న పొదలో మోషేకు ప్రత్యక్షమై, తన ప్రజలైన ఇశ్రాయేలీయులను ఈజిప్టు నుండి బయటకు తీసుకురావడానికి ఫరో వద్దకు వెళ్లమని ఆయనకు ఆదేశించారు. మోషే ఇలా అడిగారు: “కానీ… నేను ఇశ్రాయేలీయుల వద్దకు వెళ్లి, ‘మీ పూర్వీకుల దేవుడు నన్ను మీ వద్దకు పంపారు’ అని వారితో చెప్పినప్పుడు, వారు నన్ను ‘ఆయన పేరు ఏమిటి?’ అని అడిగితే, నేను వారికి ఏమని చెప్పాలి?” దేవుడు మోషేకు ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “నేను ఉన్నవాడను నేనే.” తరువాత ఆయన ఇలా అన్నారు: “నీవు ఇశ్రాయేలీయులతో ఇలా చెప్పాలి: ‘ఉన్నవాడను’ అనువారు నన్ను మీ వద్దకు పంపారు” (నిర్గమకాండము 3:13–14).

దేవుని రహస్యమయమైన నామం—“నేను ఉన్నవాడను నేనే” లేదా కేవలం “ఉన్నవాడను”—ఆయన గుర్తింపు కూడా. అది దేవుని నిత్య ఉనికిని, ఆయన స్వయంపూర్ణత్వాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. ఆయన ఆది అంతాలు లేకుండా, తన స్వభావం ద్వారానే ఉనికి కలిగి, సమస్త సృష్టిపై సర్వాధిపత్యం కలిగియున్నవారు.

యోహాను సువార్తలో యేసు అనేకసార్లు దైవనామంతో తనను తాను వెల్లడించుకుంటారు: “ఆయనను నేనే;” “జీవాహారాన్ని నేనే;” “లోకానికి వెలుగును నేనే;” “అబ్రాహాము పుట్టకముందే, నేనున్నవాడను;” “ద్వారాన్ని నేనే;” “మంచి కాపరిని నేనే;” “మార్గమూ, సత్యమూ, జీవమూ నేనే;” “నిజమైన ద్రాక్షావల్లిని నేనే;” అలాగే “నేనున్నవాడనని మీతో చెప్పాను.” అందువల్ల, “పవిత్రుడవైన తండ్రీ, నీవు నాకు ఇచ్చిన నీ నామంలో వారిని కాపాడు…” అని యేసు తండ్రిని ప్రార్థించినప్పుడు, ఆయన ప్రార్థన అధికారంతో కూడినదిగా ఉంది. ఆ ప్రార్థన ద్వారా తండ్రి చిత్తం నెరవేరుతుంది. ఎందుకంటే యేసు ‘నేనున్నవాడను’ అయిన దేవుడు; ఆ నామంలోనే ఆయన ప్రార్థిస్తున్నారు.

“మనం ఏకమై ఉన్నట్లే వారు కూడా ఏకమై ఉండాలని” యేసు ప్రార్థించారు. ఈ ప్రార్థన మనకు గొప్ప ఆశను కలిగించాలి. తండ్రీ కుమారుడూ ఏకమై ఉన్నట్లే దేవునితో “ఏకమై ఉండడం” అంటే, దేవుని జీవంలోనే పాలుపంచుకోవడానికి మనం పిలువబడ్డామని అర్థం. అది కేవలం బుద్ధిపూర్వక అంగీకారానికో స్నేహానికో మించిన రీతిలో ఆయనతో ఐక్యమవడం. దేవుని ఐక్యతలోకి ప్రవేశించి, ఆయనలో మన గుర్తింపును పొందుతూ, ఆయన సారంలోనూ జీవంలోనూ పాలుపంచుకోవడానికి మనం ఆహ్వానించబడ్డాము. మనం క్రీస్తు శరీరమైన కతోలిక సభలో సభ్యులమై, ఆయనలోనూ, ఆయనతోనూ, ఆయన ద్వారానూ కార్యాలు చేస్తాము. అందుకే, తన నామంలో తండ్రిని మనం ఏది అడిగినా ఆయన మనకు ఇస్తారని యేసు చివరి భోజన సమయంలో మూడుసార్లు చెప్పారు.

2 పేతురు 1:4లో, దేవుని శక్తి మనలను భ్రష్టత్వం నుండీ దుష్టవాంఛ నుండీ తప్పించిందని, “వాటి ద్వారా మీరు దైవస్వభావంలో పాలుపంచుకునేలా అమూల్యమైన, అత్యంత గొప్ప వాగ్దానాలను” మనకు ప్రసాదించిందని చదువుతాము. ఈ మౌలికమైన లేఖనవాక్యం, “దైవీకరణం” అనే మన ఉన్నత పిలుపు గురించి అనేకమంది సభా పితరులు బోధించడానికి ఆధారమైంది. అలెగ్జాండ్రియాకు చెందిన పునీత అథనాసియుసు ప్రసిద్ధంగా చెప్పినట్లుగా, “మనం దేవునిగా చేయబడేలా ఆయన మనిషి అయ్యారు; అదృశ్యుడైన తండ్రిని గురించిన అవగాహన మనకు కలిగేలా ఆయన ఒక దేహం ద్వారా తనను తాను వెల్లడించుకున్నారు; మనం అమరత్వాన్ని వారసత్వంగా పొందేలా ఆయన మానవుల అవమానాలను భరించారు” (మానవావతారం గురించి, 54:3).

మీరు పొందిన ఉన్నత పిలుపు గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని జీవంలో పాలుపంచుకోవడానికి, ఆయనలో మీ గుర్తింపును పొందడానికి, ఆయన అధికారాన్ని వినియోగిస్తూ, ఆయన త్యాగపూరిత ప్రేమను వెల్లడిస్తూ, దేవుని దివ్యనామంలో జీవించడానికి, కార్యాలు చేయడానికి మీరు ఆహ్వానించబడ్డారు. క్రీస్తు తండ్రితో ఐక్యమై ఉన్నట్లే మనం క్రీస్తుతో ఐక్యమైనప్పుడే ఇది సాధ్యమవుతుంది. దేవుని చిత్తప్రకారం, ఆయన అధికారంతోనూ కృపతోనూ మనం ఆయనతో ఏకమవుతాము. ఆయన నామంలోనూ ఆయన అధికారంతోనూ కార్యాలు చేయడానికి మనం ఎంత ఉన్నతమైన గౌరవాన్ని పొందాము! ఈ కొత్త గుర్తింపును స్వీకరిస్తూ, ఈ ఉన్నత పిలుపులోకి ఆకర్షించబడడం సాధ్యమేనన్న ఆశను కలిగి ఉండండి. అప్పుడు చివరి భోజన సమయంలో యేసు చేసిన ప్రార్థన మీ జీవితంలో వాస్తవమవుతుంది.

నా దివ్యప్రభువా, ‘నేనున్నవాడను’ అను మహాదేవా, ఏకైక నిత్యదేవునిగా నీవు అనాదినుండి ఉన్నావు. క్రీస్తు మానవత్వం ద్వారా ఆయనలో నన్ను నీతో ఐక్యపరచి, నీ జీవంలో పాలుపంచుకోవడానికి నన్ను ఆహ్వానిస్తున్నావు. ఈ ఉన్నత పిలుపును నేను అంగీకరిస్తున్నాను. చివరి భోజన సమయంలో నీవు ప్రార్థించినట్లే, నేనూ నీతో ఏకమై ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను—తండ్రీ, కుమారుడా, పవిత్రాత్మా—నీ నామంలో జీవిస్తూ, కార్యాలు చేసేలా అనుగ్రహించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మీరు ఒక వరం!

పాస్కా ఏడవ వారంలోని గురువారం

“తండ్రీ, వారు నీవు నాకు ఇచ్చిన వరం. నేను ఉన్నచోట వారూ నాతో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. లోకానికి పునాది వేయకముందే నీవు నన్ను ప్రేమించావు కనుక, నీవు నాకు ఇచ్చిన మహిమను వారు చూడాలని కోరుకుంటున్నాను.” యోహాను 17:24

కుమారుడైన యేసుకు తండ్రి ఇచ్చిన వరం మీరే. ఇది తెలుసుకోవడం ఎంత అద్భుతమైన విషయం! ఈ లోతైన సత్యమే నేటి సువార్తకు కేంద్రంగా ఉంది. అందులో తండ్రికీ, కుమారునికీ, ఆయనను విశ్వసించే వారందరికీ మధ్య ఉన్న విశిష్టమైన, సన్నిహితమైన సంబంధం గురించి యేసు మాట్లాడుతున్నారు.

చివరి భోజనం ముగింపులో యేసు తండ్రికి సమర్పించిన ప్రధానయాజక ప్రార్థన నేటి సువార్తలో కొనసాగుతుంది. ఆయన శ్రమలు ప్రారంభం కావడానికి ముందు యోహాను సువార్తలో నమోదైన ఆయన చివరి మాటలు ఇవే. ఈ సుందరమైన ప్రార్థన యేసు సంపూర్ణ ప్రేషితకార్యాన్నీ, ఆయనెవరో అన్న సత్యాన్నీ సంక్షిప్తంగా వ్యక్తపరుస్తుంది. తండ్రితో ఆయనకున్న గాఢమైన సాన్నిహిత్యాన్నీ, తనకూ తండ్రికీ తనను విశ్వసించే వారందరికీ మధ్య ఐక్యత ఉండాలన్న ఆయన తపననూ వెల్లడిస్తుంది. ఈ ప్రార్థన ద్వారా యేసు తండ్రితో తనకున్న సంబంధ స్వరూపాన్ని, తన అనుచరులకు తాను కోరుకునే ఐక్యతను, తనలో ఐక్యమైనవారికి రాబోయే నిత్యమహిమను వెల్లడిస్తున్నారు.

పై వాక్యం తండ్రికీ కుమారునికీ మధ్య ఉన్న సాన్నిహిత్యాన్ని వ్యక్తపరచడమే కాక, విశ్వాసులందరినీ ఆ సన్నిహిత సంబంధంలో చేర్చుతుంది. ఇదే యేసు ప్రేషితకార్యంగా ఉండేది, ఇప్పటికీ ఉంది. తండ్రిపట్ల ఆయనకున్న ప్రేమా, తండ్రితో ఆయనకున్న ఐక్యతా అనాదినుండి ఉన్నాయి. ఆ పరిపూర్ణ ప్రేమను ఏదీ మార్చలేదు. అది అంత గాఢమైన, బలమైన ప్రేమగా ఉండేది, ఇప్పుడూ ఉంది, ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. అందుకే దేవుడు తన నిత్యప్రేమతో, ఆ ప్రేమలో పాలుపంచుకునేలా మనలను సృష్టించాలని ఎంచుకున్నారు. దేవుని వైపు నుండి ఈ ప్రేమ పూర్తిగా ఉచితమైనది; మన అర్హతవల్ల కాక, స్వేచ్ఛగా ప్రసాదించబడినది. అయినప్పటికీ, తాను తండ్రితో పంచుకునే ప్రేమలోకి మనకు లభించిన ఆహ్వానాన్ని, తండ్రి కుమారునికి ఇచ్చిన వరంగా యేసు వర్ణించడం వినడం ఎంత సుందరం! మనం దూరమైనవారిగా లేదా వేరుపడినవారిగా చూడబడటం లేదు; స్వేచ్ఛగా ఇవ్వబడిన, స్వీకరించబడిన వరాలుగా చూడబడుతున్నాము.

రోజువారీ వాడుకలో, “బహుమతి” అంటే పుట్టినరోజు వంటి సందర్భంలో మరొకరి నుంచి ఆశించేది అని అర్థం చేసుకుంటాం. వేదాంతపరంగా, “వరం” అనే మాటకు మరింత లోతైన అర్థం ఉంది. ప్రతిఫలాన్ని ఆశించకుండా స్వేచ్ఛగా ఇచ్చేదే వరం; అది ఇచ్చేవారి ప్రేమను, మంచితనాన్ని సూచిస్తుంది. ఈ అర్థంలో వరం అనేది దైవప్రేమకు, ఔదార్యానికి వ్యక్తీకరణ. అది కేవలం వస్తువుల ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం కాదు; బంధంలో జరిగే పరస్పర వినిమయం—ఇచ్చేవారికీ స్వీకరించేవారికీ మధ్య ప్రేమ ప్రవాహం. తండ్రి, కుమారుల మధ్య ప్రేమ వినిమయం ఎంత పరిపూర్ణమైనదంటే, వారు తమకున్నదంతా ఏదీ దాచుకోకుండా, ఎలాంటి ప్రతిఫలాన్నీ ఆశించకుండా ఒకరికొకరు పూర్తిగా ఇచ్చుకుంటారు. నిత్యమూ సాగే ఈ ప్రేమ ఇచ్చిపుచ్చుకోవడమే వారి మధ్య దైవిక ఐక్యసహవాసానికి పునాది. వారిద్దరి పరిపూర్ణ ప్రేమకు వ్యక్తీకరణ అయిన పవిత్రాత్మ ఆ ప్రేమ నుంచే వెలువడతారు. పునీత అగస్టీను బోధించినట్లుగా, “పవిత్ర లేఖనాల ప్రకారం, పవిత్రాత్మ తండ్రికి మాత్రమే చెందినవారు కాదు, కుమారునికి మాత్రమే చెందినవారు కాదు, వారిద్దరికీ చెందినవారు; అందువల్ల తండ్రి, కుమారుడు ఒకరినొకరు ప్రేమించుకునే పరస్పర ప్రేమను మనకు తెలియజేస్తారు” (త్రిత్వాన్ని గురించి XV.17.27).

మరొకసారి చెప్పాలంటే, మీరు ఆ ప్రేమలో భాగమై ఉన్నారు. వారి ప్రేమ అయిన పవిత్రాత్మ మీలో నివసిస్తున్నందున, మీరు కుమారునికి తండ్రి ఇచ్చే ప్రేమవరంగానూ, తండ్రికి కుమారుడు ఇచ్చే ప్రేమవరంగానూ ఉన్నారు. అది ఎంత గొప్ప భాగ్యం! ఈ ప్రేమమయ వాస్తవాన్ని అర్థం చేసుకుంటే, మనం అనుగ్రహ స్థితిలో ఉండి, దివ్యవ్యక్తుల మధ్య ప్రేమతో ఇచ్చిపుచ్చుకునే వరాలుగా రూపాంతరం చెందినప్పుడు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఉండే గౌరవం వెల్లడవుతుంది. ఈ మార్మికమైన, లోతైన భావవ్యక్తీకరణను మననం చేయడం ఎంతో అవసరం. ముఖ్యంగా, ఇది యోహాను సువార్త అంతటా వ్యాపించి ఉండి, మనపట్ల దేవునికున్న ప్రేమ యొక్క అంతరంగాన్ని వెల్లడిస్తుంది.

పవిత్రాత్మ మీలో నివసించే వరం ద్వారా, మీరు కుమారునికి తండ్రి ఇచ్చే వరంగానూ, తండ్రికి కుమారుడు ఇచ్చే వరంగానూ ఎలా ఉన్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. అలాంటి గౌరవానికి అర్హత సంపాదించడానికి మనంతట మనం ఏమీ చేయకపోయినా, ఈ వాస్తవంలోకి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం. మన వంతుగా మనం అనుగ్రహంతో సహకరించాలి; అప్పుడు దేవుడు మన ఆత్మలను అంతకంతకూ అధిక మహిమ, సౌందర్యం గల వరాలుగా రూపాంతరం చేస్తారు. దేవుని అనుగ్రహంతో మనం ఎంత ఎక్కువగా సహకరిస్తామో, అంత మహిమాన్వితమైన వరంగా మారుతాం. ప్రతి పునీతుడూ దేవుని ముఖాముఖి దర్శనంలో ఆనందించే నిత్యజీవన స్థితి పరలోకం అయినప్పటికీ, మనలో ప్రతి ఒక్కరం పరమపవిత్ర త్రిత్వ హృదయాలలో నిత్యానందాలను కలిగిస్తామని అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. వారు మనల్ని చూసి, తమలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఇచ్చిన వరాలుగా మనల్ని గుర్తిస్తారు; దానివల్ల దైవప్రేమ నిరంతరం పొంగిప్రవహిస్తుంది. ఈ మర్మం ఎంతో గొప్పది. దీన్ని మననం చేయండి, లోతుగా ధ్యానించండి, అలాంటి జీవితానికి మీరు పిలువబడ్డారని ఆనందించండి.

పరమపవిత్ర త్రిత్వమా—తండ్రీ, కుమారుడా, పవిత్రాత్మా—మీరు దైవప్రేమ యొక్క పరిపూర్ణ ఐక్యసహవాసమై ఉన్నారు. మీ ప్రేమ ఎంత గొప్పది, ఎంత పరిపూర్ణమైనది, ఎంత బలమైనదంటే, నన్ను మీరు ఒకరికొకరు ఇచ్చుకునే మీ ప్రేమవరంగా చేస్తూ, మీ జీవంలోకే నన్ను ఆకర్షించాలని సంకల్పించారు. అంతుపట్టని ఈ వరానికి మీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. మీ పరస్పర ఆత్మార్పణ మహిమాన్వితంగా ఉండేలా, నాలో నివసించమని పవిత్రాత్మను వేడుకుంటున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మనం ఉన్న స్థితిలోనే మనల్ని కలుసుకోవడం

పాస్కా ఏడవ వారంలోని శుక్రవారం

యేసు తన శిష్యులకు ప్రత్యక్షమై, వారితో కలిసి ఉదయపు భోజనం చేసిన తరువాత, సీమోను పేతురుతో, “యోహాను కుమారుడవైన సీమోనూ, వీరికంటే ఎక్కువగా నీవు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?” అని అడిగారు. సీమోను పేతురు, “అవును ప్రభూ, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని నీకు తెలుసు” అని జవాబిచ్చాడు. యేసు అతనితో, “నా గొర్రెపిల్లలను మేపు” అని అన్నారు. తరువాత ఆయన రెండవసారి సీమోను పేతురుతో అన్నారు…” యోహాను 21:15–16

యోహాను సువార్తలో నమోదు చేయబడిన ప్రకారం, ఈనాటి పునరుత్థాన ప్రత్యక్షత యేసు తన శిష్యులకు మూడవసారి కనిపించిన సందర్భం. అపొస్తలులలో ఏడుగురు చేపలు పడుతుండగా ఇది జరిగింది. అద్భుతరీతిలో చేపలు చిక్కిన తరువాత, ఒడ్డున ఉన్నది యేసు అని వారు గుర్తించారు. వారు ఆయన దగ్గరకు వెళ్లిన తరువాత, యేసు ఉదయపు భోజనం వండి, పేతురు తనను ప్రేమిస్తున్నాడా అని మూడుసార్లు అడిగారు.

మొదటిసారి యేసు పేతురును తనను ప్రేమిస్తున్నావా అని అడిగినప్పుడు, యేసు అగపావో అనే క్రియను (అగపే అనే నామవాచకం నుంచి వచ్చినది) ఉపయోగించారు. కానీ పేతురు ఫిలేయో అనే క్రియతో జవాబిచ్చాడు: “‘యోహాను కుమారుడవైన సీమోనూ, వీరికంటే ఎక్కువగా నీవు నన్ను అగపావో ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నావా?’” సీమోను పేతురు ఆయనకు, “‘అవును ప్రభూ, నేను నిన్ను ఫిలేయో ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నానని నీకు తెలుసు’” అని జవాబిచ్చాడు. అగపావో అనే పదం మరింత లోతైన ప్రేమను సూచిస్తుంది—అది మానవాళిపట్ల దేవుని ప్రేమను ప్రతిబింబించే, ఆత్మత్యాగంతో కూడిన సంపూర్ణ అంకితభావం. ఈ ప్రేమ కేవలం అనురాగం మాత్రమే కాదు; ఇతరుల మేలు కోసం త్యాగం చేయడానికి సిద్ధపడే ప్రేమ. యేసు స్వయంగా చూపించిన ప్రేమ అలాంటిదే. మరోవైపు, పేతురు ఉపయోగించిన ఫిలేయో అనే క్రియ మరింత అనురాగపూర్వకమైన, స్నేహభావంతో కూడిన ప్రేమను సూచిస్తుంది. అది తరచుగా లోతైన, మానవ సంబంధాలపై ఎక్కువగా దృష్టి కేంద్రీకరించే స్నేహబంధంతో ముడిపడి ఉంటుంది. అది నిజాయితీతో కూడినదే అయినప్పటికీ, అగపే ప్రేమతో పోలిస్తే దాని తీవ్రత, ఆత్మత్యాగ స్వభావం తక్కువ.

యేసు రెండవసారి ప్రశ్న అడిగినప్పుడు, మళ్లీ అగపావో అనే పదాన్నే ఉపయోగిస్తారు; పేతురు మళ్లీ ఫిలేయో అనే పదంతో సమాధానమిస్తాడు. మూడవసారి, యేసు పేతురు సమాధానానికి అనుగుణంగా తన ప్రశ్నను మార్చి, ఫిలేయో అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు: “యోహాను కుమారుడైన సీమోనూ, నీవు నన్ను ఫిలేయో ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నావా?” పేతురు మళ్లీ ఫిలేయో అనే పదంతో సమాధానమిస్తాడు: “ప్రభూ, నీకు అన్నీ తెలుసు; నేను నిన్ను ఫిలేయో ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నానని నీకు తెలుసు.”

మూడవ ప్రశ్నలో ఫిలేయో అనే పదానికి మారడం, యేసు పేతురు పరిమితులను, త్యాగపూర్వకమైన ప్రేమకంటే ఆప్యాయతతో కూడిన ప్రేమను చూపగల అతని ప్రస్తుత సామర్థ్యాన్ని గుర్తించి, అతడు ఉన్న స్థితిలోనే అతనిని కలుసుకుంటున్నారని చూపిస్తుంది. ఈ సంభాషణ పేతురుకు తన బలహీనత తెలుసునని, యేసు తనను పిలుస్తున్న అగాపే ప్రేమలోని పూర్తి లోతుతో తాను ఇంకా ప్రేమించలేనని అతడు వినయంతో అంగీకరిస్తున్నాడని కూడా స్పష్టం చేస్తుంది.

సంభాషణ ముగింపులో యేసు ఇలా అంటారు: “నిజంగా, నిజంగా, నేను నీతో చెబుతున్నాను, నీవు యౌవనంలో ఉన్నప్పుడు నీ అంతట నీవే దుస్తులు ధరించి, నీకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్లేవాడివి; కానీ నీవు వృద్ధుడవైనప్పుడు నీ చేతులు చాపుతావు, మరొకరు నీకు దుస్తులు తొడిగి, నీకు ఇష్టంలేని చోటికి నిన్ను నడిపిస్తారు” (యోహాను 21:18). పేతురు వేదసాక్షిగా మరణిస్తాడని మాత్రమే కాక, తన వేదసాక్షి మరణం ద్వారా దేవుణ్ణి మహిమపరుస్తాడని కూడా యేసు ప్రవచిస్తున్నారు. ఎందుకంటే ఆ మరణం, యేసు అతనిని పిలిచిన త్యాగపూర్వకమైన అగాపే ప్రేమకు అత్యున్నత వ్యక్తీకరణ అవుతుంది. తన పిలుపులోని సవాలును ఎదుర్కొంటున్నప్పటికీ, పేతురుకు ఈ వాగ్దానం భవిష్యత్తు పట్ల ఆశను ఇచ్చి ఉండవచ్చు.

పేతురులో బలహీనత ఉన్నప్పటికీ, అతడు అగాపే ప్రేమను వ్యక్తపరచలేకపోయినప్పటికీ, యేసు అతడు ఉన్న స్థితిలోనే అతనిని కలుసుకోవడమే కాక, దైవిక ప్రాముఖ్యతగల మూడు భాగాల బాధ్యతను కూడా అతనికి అప్పగిస్తారు. “నా గొర్రెపిల్లలను పోషించు…నా గొర్రెలను కాచు…నా గొర్రెలను పోషించు” అని ఆయన అంటారు. ఈ ఆజ్ఞలు ఒకేలా అనిపించినప్పటికీ, అవి వేర్వేరు అంశాలకు ప్రాధాన్యమిస్తాయి. “నా గొర్రెపిల్లలను పోషించు” అనేది విశ్వాసంలో బలహీనులై, దేవుని వాక్యం ద్వారా తొలి పోషణ అవసరమైన వారి పట్ల శ్రద్ధ వహించే బాధ్యతను పేతురుకు సూచిస్తుంది. “నా గొర్రెలను కాచు” అంటే పరిణతి చెందిన క్రైస్తవులకు కాపరిగా ఉండి, వారిని నడిపించడం. “నా గొర్రెలను పోషించు” అనేది విశ్వాసంలో పరిణతి చెందినవారు దేవుని వాక్యాన్ని మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా, జీవాహారమైన దివ్యసత్ప్రసాద వరం ద్వారా పోషణ పొందవలసిన అవసరాన్ని నొక్కిచెబుతుంది. పేతురు అపరిపూర్ణుడైనప్పటికీ, యేసు తనను కోరుతున్నంత గాఢమైన ప్రేమను వ్యక్తపరచలేకపోతున్నాననే అపరాధభావంతో, నిరుత్సాహంతో పోరాడుతున్నప్పటికీ, యేసు అతనికి దైవప్రేరితమైన బాధ్యతను అప్పగించారు.

తనను ప్రేమించి, తన కార్యాన్ని నెరవేర్చమని దేవుడు మిమ్మల్ని ఆహ్వానించడం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మనలో ప్రతి ఒక్కరం అపరిపూర్ణులమైనప్పటికీ, ఎన్నో విధాలుగా విఫలమవుతున్నప్పటికీ, యేసు మన నుండి నిరంతరం అగాపే ప్రేమను కోరుతూనే ఉంటారు. అంత గాఢమైన ప్రేమతో జీవించడానికి మనం కష్టపడుతున్నప్పటికీ, దేవుడు తన కారుణ్యంతో, తన సాధనాలుగా మనల్ని పంపడానికి మనం పరిపూర్ణులమయ్యేంతవరకు వేచి ఉండరు. విశ్వాసం కొద్దిగా ఉన్నవారిని లేదా అసలు విశ్వాసమే లేనివారిని మనం పోషించాలని, విశ్వాసంలో మరింత బలంగా ఉన్న మన సోదరసోదరీమణులను బలపరచి ప్రోత్సహించాలని, తన నిర్మలమైన ప్రేమకు సాధనాలుగా మారి వారిని పోషించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. మనం అగాపే ప్రేమను ఎంతగా స్వీకరిస్తామో, అంతగా ఆ కార్యాన్ని చక్కగా నెరవేర్చగలుగుతాం. అయితే మనకు సాధ్యమైనంత ఉత్తమంగా స్పందిస్తూ ఈ రోజే ప్రారంభించాలి. ఎందుకంటే యేసు మనల్ని మరింత ఉన్నత స్థితికి పిలుస్తూనే, మనం ఉన్న స్థితిలోనే మనల్ని కలుసుకుని, తన కార్యానికి ఉపయోగించుకుంటారు.

అత్యంత ప్రేమగల ప్రభూ, నాపట్ల నీ ప్రేమ పరిపూర్ణమైనది, కానీ నాప్రేమ అపరిపూర్ణమైనది. దయచేసి నాకు ఆశను ప్రసాదించి, నీవు నన్ను పిలుస్తున్న నిర్మలమైన అగాపే ప్రేమకు ప్రతిరోజూ నన్ను మరింత దగ్గరగా ఆకర్షించు. నేను ఈ ప్రేమలో ఎదుగుతున్నప్పుడు, నీవు నాకు అప్పగించిన కార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి, నేను ఉన్న స్థితిలోనే నన్ను ఉపయోగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అనుచితమైన కుతూహలం

పాస్కా ఏడవ వారంలోని శనివారం

పేతురు వెనుదిరిగి, యేసు ప్రేమించిన శిష్యుడు తమను వెంబడించడం చూశాడు. విందు సమయంలో యేసు వక్షస్థలంపై ఆనుకొని, “బోధకుడా, నీకు ద్రోహం చేయబోయేది ఎవరు?” అని అడిగింది ఇతడే. పేతురు అతనిని చూసి యేసుతో, “ప్రభూ, మరి ఇతని సంగతి ఏమిటి?” అని అడిగాడు. యేసు అతనితో, “నేను వచ్చేవరకు అతడు ఉండాలని నేను కోరుకుంటే నీకేమిటి? అది నీకు సంబంధించిన విషయం ఎలా అవుతుంది? నీవు నన్ను అనుసరించు” అన్నారు. యోహాను 21:20–22

నేటి సువార్త భాగానికి కొద్దిముందు, యేసు పేతురు వేదసాక్షి మరణాన్ని ముందుగా తెలిపి, “నన్ను అనుసరించు” అని ముగించారు. తద్వారా శిష్యునిగా తనకు అప్పగించిన కార్యంపై దృష్టి పెట్టమని పేతురును పిలిచారు. అయితే తనకు ఏమి జరగబోతుందో తెలుసుకున్న తరువాత, యోహానుకు ఏమి జరుగుతుందో తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం పేతురులో కలిగింది: “ప్రభూ, మరి ఇతని సంగతి ఏమిటి?” యేసు మృదువుగా అతని దృష్టిని తిరిగి మళ్లించారు: “నేను వచ్చేవరకు అతడు ఉండాలని నేను కోరుకుంటే నీకేమిటి? అది నీకు సంబంధించిన విషయం ఎలా అవుతుంది? నీవు నన్ను అనుసరించు.” యేసు మాటలు మనకు ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని గుర్తుచేస్తాయి: అనారోగ్యకరమైన కుతూహలానికి లోనుకాకుండా, ఆయనను అనుసరించేందుకు మనకు వ్యక్తిగతంగా వచ్చిన పిలుపుపై దృష్టి పెట్టాలి.

ఇతరులను స్నేహితులుగా తెలుసుకొని ప్రేమించడం, వారి సంతోషాలను, పోరాటాలను ప్రేమతో వినడం అనేవి వ్యర్థమైన కుతూహలానికి భిన్నమైనవి. ఒకరిని నిజంగా తెలుసుకోవడం నిస్వార్థమైన, ప్రేమపూర్వకమైన సంబంధాలను నిర్మిస్తుంది; తద్వారా సంబంధమయమైన దేవుని స్వభావంలో మనకు భాగస్వామ్యం కలుగుతుంది. తండ్రి కుమారుణ్ణి తెలుసుకొని ప్రేమిస్తారు; కుమారుడు తండ్రిని తెలుసుకొని ప్రేమిస్తారు; ఆ ప్రేమ నుండి పవిత్రాత్మ ఉద్భవిస్తారు. దీనికి విరుద్ధంగా, వ్యర్థమైన కుతూహలం—తప్పుడు కారణాలతో ఒకరి “గురించి తెలుసుకోవడం”—గర్వానికి, ఇతరులకు తీర్పు తీర్చడానికి లేదా దృష్టి చెదిరిపోవడానికి దారితీయవచ్చు.

జ్ఞానాన్ని పొందాలనే కోరిక దానికదే మంచిదీ కాదు, చెడ్డదీ కాదు; అది దేవుడు మనకు ఇచ్చిన సహజ ప్రవృత్తి. సత్యాన్ని, ముఖ్యంగా దేవుని గురించీ, సృష్టి గురించీ, మనలను మరింత పవిత్రతవైపు నడిపించే విషయాలన్నిటి గురించీ తెలుసుకోవాలనే కోరికకు అది దారితీసినప్పుడు మంచిదవుతుంది. జ్ఞానాన్ని క్రమం తప్పిన రీతిలో అన్వేషించే కుతూహలానికీ, జ్ఞానం కోసం మనలో ఉన్న సహజమైన కోరికను మంచి, అవసరమైన లక్ష్యాలవైపు మళ్లించే నైతిక సద్గుణమైన అధ్యయనశీలతకూ మధ్య ఉన్న తేడాను పునీత తోమా అక్వినాస్ వివరిస్తారు. అధ్యయనశీలతను మనస్సుకు సంబంధించిన ఒక విధమైన మితత్వంగా ఆయన వర్ణిస్తారు. జ్ఞానం కోసం మనకున్న కోరిక సత్యానికీ, సద్గుణానికీ, అంతిమంగా దేవుని మహిమకూ ఉపయోగపడేలా దానిని మితంగా ఉంచి, సరైన క్రమంలో నడిపించే అలవాటు ఇది.

జ్ఞానాన్ని పొందాలనే కోరిక ఏ మంచి ప్రయోజనానికీ ఉపయోగపడనప్పుడు, మన కర్తవ్యాల నుంచి మన దృష్టిని మరల్చినప్పుడు, లేదా గర్వం, ఇంద్రియసుఖాల పట్ల కోరిక, చెడు పట్ల అనారోగ్యకరమైన ఆకర్షణ నుంచి పుట్టినప్పుడు అది క్రమం తప్పుతుంది. లౌకిక జ్ఞానం మన మనస్సులను ఆక్రమించి, మనలను దేవుని నుంచీ ఆధ్యాత్మిక విషయాల నుంచీ దూరం చేసినప్పుడు కూడా అది క్రమం తప్పుతుంది. ఉదాహరణకు, దిగ్భ్రాంతికరమైన, సంచలనాత్మకమైన కథనాలు తరచూ మన ప్రపంచాన్ని ముంచెత్తుతుంటాయి. వార్తా కథనాలకు విలువ ఉన్నప్పటికీ, అవి మన ధ్యేయం నుంచి మన దృష్టిని మరల్చి, మనలను పాపంలోకి నడిపించగలవు. 

ఆదాము, ఏవల పతనానికి గర్వమూ, తమకు అవసరం లేని జ్ఞానం కోసం వారిలో కలిగిన అపవిత్రమైన కోరికా కారణమయ్యాయి; ఎందుకంటే ఆ పండు “జ్ఞానాన్ని పొందడానికి కోరదగినదిగా” కనిపించింది (ఆదికాండము 3:6). యోహాను గురించి పేతురు అడిగిన ప్రశ్నలో జరిగినట్లే, వారి దృష్టి మరలడం దేవుని ప్రణాళికపై నమ్మకం నుంచి వారిని దూరం చేసింది. యేసు సున్నితంగా చేసిన సవరణ పేతురుకూ—మనకూ—నిజంగా ముఖ్యమైనది ఏమిటో గుర్తుచేస్తుంది.

ఇతరులను తెలుసుకోవడం ఎంత ముఖ్యమో, వారి గురించి విషయాలు తెలుసుకోవడానికి అతిగా కుతూహలపడటంలో ఉన్న ప్రమాదం ఏమిటో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మనం తెలుసుకోవలసిన అవసరం లేని విషయాలు ఎన్నో ఉన్నాయి; దేవుడు మనకు అప్పగించిన బాధ్యతలపైనే దృష్టి నిలిపేలా మనలను మనం క్రమశిక్షణలో ఉంచుకోవడానికి మనస్సుకు మితత్వం అవసరం. గర్వం నుంచి పుట్టే మనస్సు యొక్క అమితత్వం పరుల గురించి చాడీలు చెప్పడానికీ, తీర్పు తీర్చడానికీ దారితీస్తుంది. కాబట్టి యేసు మనకు చేసే ఈ జ్ఞాపికను మనం నిరంతరం వినాలి: “దానితో నీకేమి సంబంధం? నీవు నన్ను అనుసరించు.”

సర్వజ్ఞుడవైన ప్రభువా, నీవు నన్ను పూర్తిగా ఎరిగియున్నావు—నా ప్రతి పనినీ, ఆలోచననూ, కోరికనూ ఎరిగియున్నావు. నా పాపమూ, నా సద్గుణమూ, నా బలహీనతలూ, ఆనందాలూ నీకు తెలుసు. నిన్ను తెలుసుకోవడానికీ, నీ చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి నాకు అవసరమైనవన్నీ తెలుసుకోవడానికీ దయచేసి నాకు ఆరోగ్యకరమైన కోరికను ప్రసాదించు. అందరిపట్ల ప్రేమతో మెలుగుతూ, నా ధ్యేయం నుంచి దృష్టి మరలకుండా ఉండేలా క్రమం తప్పిన నా కుతూహలాన్ని కూడా దయచేసి శుద్ధిచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!