మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
దేవుని అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణ
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)
“ఇక్కడ మా దగ్గర ఉన్నవి ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలు మాత్రమే.” అప్పుడు ఆయన, “వాటిని ఇక్కడ నా దగ్గరకు తీసుకురండి” అని చెప్పి, జనసమూహాలను పచ్చికపై కూర్చోమని ఆజ్ఞాపించారు. ఆ ఐదు రొట్టెలను, రెండు చేపలను తీసుకొని, ఆకాశం వైపు చూసి, ఆశీర్వాదం పలికి, రొట్టెలను విరిచి శిష్యులకు ఇచ్చారు. శిష్యులు వాటిని జనసమూహాలకు పంచిపెట్టారు. అందరూ తిని తృప్తి చెందారు. మిగిలిన ముక్కలను సేకరించగా పన్నెండు వెదురు గంపలు నిండాయి. మత్తయి 14:17–20
మత్తయి, మార్కు సువార్తలలో పెద్ద జనసమూహాలకు అద్భుతరీతిగా ఆహారం అందించిన రెండు వేర్వేరు సంఘటనలు ఉన్నాయి. నేటి సువార్త వాటిలో మొదటిదాన్ని వర్ణిస్తుంది. గలిలయ సముద్రం సమీపంలో జరిగిన ఈ అద్భుతంలో ప్రధానంగా యూదులకు ఆహారం అందించబడింది. ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలతో ఐదువేల మంది పురుషులకు—స్త్రీలను, పిల్లలను లెక్కించకుండా—ఆహారం అందించబడింది; పన్నెండు గంపల ఆహారం మిగిలింది. ఐదువేల మందికి ఆహారం అందించిన ఈ అద్భుతం నాలుగు సువార్తలన్నింటిలోనూ నమోదైన యేసు ఏకైక అద్భుతం కావడం విశేషం. ఇది దాని ప్రాముఖ్యతను నొక్కిచెబుతుంది. మత్తయి, మార్కు మరోసారి అద్భుతరీతిగా ఆహారం అందించిన సంఘటనను కూడా వివరిస్తారు. ఈసారి ప్రధానంగా అన్యమతస్థులు నివసించే దెకపొలి ప్రాంతంలో నాలుగువేల మందికి, ఏడు రొట్టెలు, కొన్ని చేపలతో ఆహారం అందించబడింది; ఏడు గంపల ఆహారం మిగిలింది.
తన బంధువైన స్నాపక యోహాను మరణానికి యేసు దుఃఖిస్తున్న సందర్భంలో, ఆయన హృదయం శోకంతో నిండివుండగా ఈ మొదటి అద్భుతం జరుగుతుంది. యోహాను మరణం తండ్రి మహిమ కొరకు, ఆయన అనుమతించే చిత్తానికి అనుగుణంగా జరిగిందని యేసుకు తెలుసు. అయినా ఈ దైవిక దృష్టి ఆయన మానవ సహజమైన దుఃఖాన్ని తొలగించలేదు. బాధను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు పవిత్రమైన దుఃఖం ప్రేమకు ఒక గాఢమైన వ్యక్తీకరణ.
యేసు ప్రేమ పరిపూర్ణమైనది కాబట్టి, ఆయన దుఃఖం యథార్థమైనది, లోతైనది. తన శోకాన్ని పూర్తిగా అనుభవించేందుకు, ఒంటరిగా ఉండాలని ఉద్దేశపూర్వకంగా పడవలో ఏకాంత ప్రదేశానికి వెళ్లడంలో ఆయన దుఃఖపు లోతు స్పష్టమవుతుంది. యేసు దైవత్వం ఆయన మానవత్వాన్ని మరుగుపరచదు, తగ్గించదు అనే విషయాన్ని గమనించడం ఎంతో అందమైనది. దానికి బదులుగా, దైవిక ప్రేమతో ఆయన యోహాను మరణాన్ని పూర్తిగా అంగీకరిస్తారు; నిజమైన మానవ హృదయంతో సముచితంగా దుఃఖిస్తారు. యేసులో మానవత్వం, దైవత్వం పరిపూర్ణంగా కలిసివున్నాయి.
పడవ దిగినప్పుడు, ఒక పెద్ద జనసమూహం తన రాకను ముందుగా ఊహించి, తన బోధనలు, అద్భుతాల కోసం తపిస్తూ, కాలినడకన తనను అనుసరించి వచ్చిందని యేసు చూస్తారు. ఇక్కడ ఆయన మానవత్వం ద్వారా ప్రకాశించే యేసు దైవత్వపు రెండవ వెల్లడి మనకు కనిపిస్తుంది. ఆ జనసమూహాన్ని చూసి, వారి అంతరంగ వేదనను, పాపస్థితిని, బాధను గ్రహించి, “ఆయన హృదయం వారిపై జాలితో కరిగిపోయింది; వారిలోని రోగులను ఆయన స్వస్థపరిచారు.” ఇక్కడ “జాలి” అని అనువదించబడిన గ్రీకు పదం అంతరాంతరాలను కదిలించే గాఢమైన కరుణను సూచిస్తుంది. దైవిక మూలం కలిగిన ఈ కరుణ యేసు పవిత్ర మానవత్వం ద్వారా పరిపూర్ణంగా ప్రవహిస్తుంది. ఆయన కరుణామయ దృష్టి దేవుని దయాపూరిత ప్రేమను స్పష్టంగా వెల్లడిస్తుంది: యేసు కేవలం సానుభూతి చూపరు; రోగులను స్వస్థపరుస్తూ, వారి బాధను తగ్గిస్తూ దృఢంగా కార్యాచరణకు పూనుకుంటారు. తన ప్రజల మేలు కోసం కార్యాచరణకు ఆయన దైవిక ప్రేమ ఆయనను ప్రేరేపిస్తుంది.
ఈ అద్భుతమే, ఇశ్రాయేలీయులు ఎడారిలో గడిపిన నలభై సంవత్సరాల కాలంలో దేవుడు వారిని అనుగ్రహపూర్వకంగా సంరక్షించిన తీరును గుర్తుచేస్తుంది. అప్పుడు ప్రతి ఉదయం మన్నా కనిపించి, ప్రతిరోజుకూ సరిపడే ఆహారాన్ని అందించేది. ఆ అద్భుతం, నేటి సువార్తతో కలిసి, మనకు ఒకే సత్యాన్ని బోధిస్తుంది: ఆ జనసమూహంలాగే మనం దేవుని వైపు తిరిగి, ఆయనను చిత్తశుద్ధితో వెదికినప్పుడు, ఆయన ఎల్లప్పుడూ మనకు అవసరమైనవి సమకూరుస్తారు.
రొట్టెలను, చేపలను విస్తరింపజేసిన ఈ అద్భుతం దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని కూడా ముందుగా సూచిస్తుంది. ఇది నాలుగు సువార్తలన్నింటిలోనూ నమోదు కావడానికి బహుశా ఇదే కారణం కావచ్చు. దివ్యసత్ప్రసాదంలో దేవుడు మన ఆధ్యాత్మిక పోషణకు సమృద్ధిగా అందిస్తారు. దేవుని అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణపై విశ్వాసంతో, నమ్మకంతో స్వీకరించినప్పుడు, యేసు శరీరరక్తాలు మనలోని ప్రతి సద్గుణాన్ని పోషించి, ఆధ్యాత్మికంగా వికసించేందుకు మనకు శక్తినిస్తాయి. దివ్యసత్ప్రసాదం మనలను నిత్యజీవానికి సిద్ధం చేస్తుంది. అక్కడ పరలోకపు నిత్య వివాహవిందులో పాలుపంచుకోవాలని మనం ఎదురుచూస్తున్నాము—అది పాపం, వ్యాధి, బాధ ఏవీ లేని పరిపూర్ణమైన, శాశ్వతమైన వేడుక.
యేసు ఆప్యాయమైన సంరక్షణ గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. నిర్జన ప్రదేశంలోని జనసమూహాలపై చూపిన అదే కరుణతో ఆయన మీ అవసరాలను చూస్తారు. పరలోకం నుండి వచ్చిన నిజమైన ఆహారమైన అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా ప్రతిరోజూ మిమ్మల్ని పోషించాలని ఆయన ఎలా కోరుకుంటున్నారో ప్రత్యేకంగా ఆలోచించండి. మీ దగ్గర ఉన్నది చిన్నదిగా లేదా సరిపోనిదిగా అనిపించినా, దానిని ఆయన వద్దకు తీసుకురండి—మీ పోరాటాలు, అలసట, ప్రార్థనలు, ఆశలు అన్నింటినీ. ఆయన చేతుల్లో అవి మీ ఆత్మ మేలు కోసం, ఇతరుల ఆత్మల మేలు కోసం విస్తరింపబడతాయని నమ్మండి. అద్భుతరీతిగా ఆహారం అందించిన ఈ సంఘటన, దేవుని అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణపై మీలో మరింత లోతైన విశ్వాసాన్ని, దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల మరింత తీవ్రమైన ఆకాంక్షను రేకెత్తించనివ్వండి. అందులో క్రీస్తే మన పోషణగా, మన స్వస్థతగా, నిత్యానందపు ముందస్తు రుచిగా ఉన్నారు.
దివ్యసత్ప్రసాద ప్రభువా, దివ్యసత్ప్రసాదమనే వరం నా అవగాహనకు మించినది. రొట్టెలు, చేపలు విస్తరింపబడటాన్ని చూసి జనసమూహాలు ఆశ్చర్యపడినట్లే, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని, నీ అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణను అర్థం చేసుకునేలా చేసి నన్ను ఆశ్చర్యచకితుణ్ని చేయి; ఆ అవగాహన నా హృదయాన్ని నీకు తెరిచి, నీ పట్ల కృతజ్ఞతతో నింపునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
ఒక అద్భుత సూచనకు వివరణ
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)
“అయ్యా, ఈ ఆహారాన్ని మాకు ఎల్లప్పుడూ ఇవ్వండి.” యేసు వారితో ఇలా అన్నారు: “నేనే జీవాహారాన్ని; నా దగ్గరకు వచ్చేవారికి ఎన్నడూ ఆకలి వేయదు, నన్ను విశ్వసించేవారికి ఎన్నడూ దాహం వేయదు.” యోహాను 6:34–35
అద్భుతాలు దైవిక భాషలోని మాటల వంటివి—వాటిని పైపైన మాత్రమే అర్థం చేసుకుంటే, అవి అందించదలచిన సందేశాన్ని మనం కోల్పోతాం. యేసు చేసిన అత్యంత అసాధారణమైన అద్భుతాలలో ఒకటి జరిగిన మరుసటి రోజున నేటి సువార్తలోని సంఘటన జరుగుతుంది. కేవలం ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలతో ఐదువేల మంది పురుషులకు, స్త్రీలు పిల్లలను లెక్కించకుండా, ఆయన ఆహారం సమకూర్చారు. ఈ అద్భుతం ఏ పట్టణానికైనా, గ్రామానికైనా దూరంగా, గలిలయ సముద్రం సమీపంలోని ఒక కొండవాలుపై జరిగింది.
సాధారణ మానవ దృష్టితో చూస్తే, జనసమూహంలో జరిగిన సంభాషణలను మనం సులభంగా ఊహించవచ్చు: “ఆయన అలా ఎలా చేశారు? అంత ఆహారం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? ఎవరైనా దాన్ని తీసుకురావడం మీరు చూశారా? ఇది తప్పకుండా ఒక అద్భుతమే అయి ఉండాలి!” నిజానికి, అది ఒక అద్భుతమే; కేవలం ఔదార్యంతో చేసిన పని గానీ, ఆకలి తీర్చడానికి చేసిన సహాయం గానీ కాదు. యోహాను సువార్తలో యేసు అద్భుతాలను సూచక క్రియలు అని పిలుస్తారు—అంటే, మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక వాస్తవాన్ని సూచించే కార్యాలు. రొట్టెలను విస్తరింపజేయడం అలాంటి ఒక సూచక క్రియ. నేటి సువార్తలో యేసు దాని అర్థాన్ని వివరించడం ప్రారంభిస్తారు. సువార్తలలో కనిపించే అత్యంత స్పష్టమైన మాటలలో కొన్నింటిని పలుకుతారు—ఇవే జీవాహార ప్రసంగంగా పిలువబడే బోధకు ఆరంభం.
అద్భుతరీతిగా ఆహారం సమకూర్చిన తరువాత యేసు అక్కడి నుంచి ఏకాంతానికి వెళ్లారు. తన శిష్యులను పడవలో తనకంటే ముందుగా పంపి, తాను ఒంటరిగా ప్రార్థించడానికి కొండపైకి వెళ్లారు. ప్రజలు ఇది గమనించి సమీపంలోనే ఉండిపోయారు. అయితే రాత్రివేళ యేసు నీటిపై నడుస్తూ సముద్రంలో ఉన్న తన శిష్యులను కలుసుకోవడానికి వెళ్లారు. ఆయన వారిని చేరుకున్నప్పుడు, వారు కఫర్నాహూముకు చేరుకున్నారు.
మరుసటి ఉదయం జనసమూహం అయోమయానికి గురైంది. యేసు తన శిష్యులతో కలిసి వెళ్లలేదని వారికి తెలుసు; అయినా ఆయన అక్కడ లేరు. ఆయన కఫర్నాహూములో ఉన్నారని తెలుసుకున్నప్పుడు, వారు వెంటనే ఆయనను వెదుక్కుంటూ వెళ్లి కనుగొన్నారు. యేసు చేసే ప్రతి కార్యంలాగే, ఇది కూడా యాదృచ్ఛికంగా జరగలేదు. ప్రజలు తనను వెదకాలని ఆయన కోరుకున్నారు కాబట్టే, అద్భుతరీతిగా వారికి ఆహారం సమకూర్చి, ఆ తరువాత వారు తనను వెదికేలా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారని మనం సహేతుకంగా ఊహించవచ్చు. వారు చూసిన సూచక క్రియలోని నిజమైన అర్థాన్ని వారికి వెల్లడించడానికి వారి అయోమయం, కుతూహలం మార్గం తెరిచాయి.
రాబోయే కొన్ని ఆదివారాలలో మనం జీవాహార ప్రసంగాన్ని పూర్తిగా వింటాం. అందులో యేసు దివ్యసత్ప్రసాద రహస్యాన్ని క్రమంగా వెల్లడిస్తారు. నేటి సువార్త ఈ ప్రసంగాన్ని ప్రారంభించడమే కాక, యేసు బోధించే విధానాన్ని కూడా వెల్లడిస్తుంది. ఆయన మనకు ఆహారం ఇస్తారు, ఓదార్పునిస్తారు—ఆ తరువాత మనం తనను అనుసరించేలా మనకు దూరమవుతారు. మన హృదయాలను మరింత లోతైన విశ్వాసంవైపు ఆకర్షించడానికి ఆయన ఉపయోగించే దైవిక భాష ఇది: సూచక క్రియలు, నిశ్శబ్దం, సన్నిధి, లేనట్లు అనిపించడం. ఆయన మాట్లాడే భాషను వినడం, అర్థం చేసుకోవడం నేర్చుకుంటేనే మనం దీనిని గుర్తించగలం.
ఆ జనసమూహంలాగే, మీరు దేవుని కార్యాలకు ఆశ్చర్యపడి, హృదయంలో గొప్ప ఓదార్పును అనుభవించిన ఒక సందర్భాన్ని తలచుకోండి. 5,000 మందికి అద్భుతరీతిగా ఆహారం సమకూర్చిన సంఘటనను మనం ప్రత్యక్షంగా చూడకపోయినా, ఈ అద్భుతం పలికే దైవిక భాషను ఇప్పటికీ వినవచ్చు. ఇది నేర్పే అనేక పాఠాలలో ఒకటి ఇది: మనం పవిత్రతను కోరినప్పుడు, దేవుడు తరచూ ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పు అనే భాషలో మాట్లాడతారు. మనకు ప్రేరణ, ప్రోత్సాహం కలగవచ్చు; ఆయనకు అత్యంత సన్నిహితంగా ఉన్నట్లు అనిపించవచ్చు. కానీ ఆ తరువాత, అనుకోకుండా దేవుడు మనకు దూరమవుతారు—మనం గమనించకుండానే సముద్రంపై నడిచి వెళ్లినట్లు. అకస్మాత్తుగా మనం ఏదో కోల్పోయిన భావనను, అయోమయాన్ని, లేదా ప్రార్థనలో శుష్కతను కూడా అనుభవిస్తాం. “ప్రభూ, నీవు ఎక్కడికి వెళ్లావు?” అని మనం అడగవచ్చు. “నేను ఏమైనా తప్పు చేశానా?” అని మనలో మనం ఆలోచించవచ్చు.
ఇలా జరిగినప్పుడు మనం నిరుత్సాహపడకూడదు; సిద్ధంగా ఉండాలి—యేసు వెల్లడించదలచిన మరింత లోతైన సందేశాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. ఆయన లేనట్లు అనిపించే ఆ స్థితిలోనూ, ఆయన నిశ్శబ్దంలోనూ, తనను మళ్లీ వెదకమని మనలను ఆహ్వానిస్తారు. మధురమైన ఓదార్పు భావాలకు ఎంతో అతీతమైన మార్గాలలో పోషణ పొందడానికి మనలను సిద్ధం చేస్తారు.
ఈ రోజు మీ సొంత విశ్వాస ప్రయాణాన్ని ధ్యానించండి. దేవుడు అద్భుతమైన ఆనందంతో మిమ్మల్ని పోషించి, ఆ తరువాత నిశ్శబ్దంగా వెనక్కి తగ్గినట్లు అనిపించిన సందర్భం ఉందా? మీరు ఎలా స్పందించారు? ఇలాంటి క్షణాలను తిరస్కరణలుగా కాక, మరింత లోతుకు వెళ్లడానికి, మరింత సన్నిహితంగా ఆయనను అనుసరించడానికి, దేవుడు ఇచ్చేవాటిని మాత్రమే కాక జీవాహారమైన దేవుణ్ణే ఆకలితో కోరుకోవడానికి అందే ఆహ్వానాలుగా గుర్తించే కృప కోసం ప్రార్థించండి.
దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఉన్న నా ప్రభువా, నీవు ఎవరివో మాకు వెల్లడించడానికి మమ్మల్ని నీకు మరింత దగ్గరగా పిలుస్తూ, నీవు నిరంతరం మాతో మర్మమైన రీతులలో మాట్లాడుతున్నావు. ఓదార్పు క్షణాలలోనూ, ఆధ్యాత్మిక శుష్కత కలిగే క్షణాలలోనూ నీ ప్రేమ భాషను నాకు నేర్పించు. ఆనందకరమైన ప్రతి కలయికలోనూ, ప్రతి పరీక్షలోనూ, కష్టంలోనూ నీ స్వరాన్ని వినేలా చేయి. నిన్ను అర్థం చేసుకోవడానికి, నా పూర్ణహృదయంతో నిన్ను ప్రేమించడానికి నేను ఎల్లప్పుడూ ప్రయత్నించేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మూర్ఖత్వాన్ని అధిగమించడం
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)
జనసమూహంలో ఒక వ్యక్తి యేసుతో, “బోధకుడా, వారసత్వ ఆస్తిని నాతో పంచుకోమని నా సోదరునికి చెప్పు” అన్నాడు. అందుకు ఆయన అతనితో, “మిత్రమా, మీకు న్యాయమూర్తిగా, మధ్యవర్తిగా నన్ను ఎవరు నియమించారు?” అని జవాబిచ్చాడు. తరువాత ఆయన జనసమూహంతో, “అన్ని రకాల దురాశల నుండి మిమ్మల్ని మీరు కాపాడుకోవడానికి జాగ్రత్తపడండి. ఎందుకంటే ఒకరు ధనవంతులైనా, వారి జీవితం వారి ఆస్తిపాస్తులపై ఆధారపడి ఉండదు” అన్నాడు. లూకా 12:13–15
ప్రాచీన యూద సమాజంలో రబ్బీలు తరచూ మోషే ధర్మశాస్త్రాన్ని బోధించేవారిగా మాత్రమే కాక, చట్టపరమైన, కుటుంబ సంబంధమైన వివాదాలలో తీర్పు చెప్పేవారిగా కూడా వ్యవహరించేవారు. జనసమూహంలోని ఆ వ్యక్తి బహుశా యేసును జ్ఞానం, అధికారం గల వ్యక్తిగా భావించి, ఆయన ఈ విషయాన్ని న్యాయంగా పరిష్కరించగలరని అనుకొని ఉంటాడు. అయితే ఆ అభ్యర్థన మధ్యవర్తిత్వం కోసమో, సయోధ్య కోసమో చేసిన విన్నపం కాదు—అది ఒక ఆజ్ఞాపూర్వకమైన కోరిక: “నా సోదరుణ్ణి పంచి ఇవ్వమని చెప్పండి…” ఇది మనసులోని కసిని, సొంతం చేసుకోవాలనే తపనను, భౌతిక హక్కులపైనే మనస్సు నిలిపి ఉంచడాన్ని సూచిస్తుంది. యేసు ఆ వివాదంలో జోక్యం చేసుకోకుండా, జనసమూహం వైపు తిరిగి, మరింత లోతైన ఒక ప్రమాదం గురించి బోధించడానికి ఆ సందర్భాన్ని ఉపయోగించుకుంటారు. ఆ ప్రమాదమే దురాశ.
అంగీకరించడం వినయాన్ని కోరుకున్నప్పటికీ, దురాశ అనేది సాధారణంగా ఎదురయ్యే ఒక శోధన. నేటి ప్రపంచంలో అనేక సమాజాలు మానవ చరిత్రలో మునుపెన్నడూ లేనంత భౌతిక సమృద్ధితో నిండిపోయాయి. అయినా పేదరికంలో జీవించేవారు కూడా దురాశకు అతీతులు కారు. నిజానికి, అసంతృప్తితో ఉన్న ఆ సోదరుని మాట—“నాతో పంచుకోమని నా సోదరునికి చెప్పండి…”—భౌతికంగా పేదలైనవారి మధ్య మనం ఊహించేదానికంటే మరింత బలంగా ప్రతిధ్వనించవచ్చు. దురాశ అనేది ఎక్కువ కలిగి ఉండటానికో, తక్కువ కలిగి ఉండటానికో సంబంధించినది కాదు; అది ఒక అంతరంగ వైఖరి, మనకు ఉన్నవాటిపట్ల—లేదా లేనివాటిపట్ల—మితిమీరిన మమకారం.
ఈ శోధనను ఎదుర్కోవడానికి, దురాశలోని అవివేకాన్ని బయటపెట్టే ఒక శక్తివంతమైన ఉపమానాన్ని యేసు చెబుతున్నారు. ఒక వ్యక్తి పొలంలో సమృద్ధిగా పంట పండి, అతడిని ధనవంతుణ్ణి చేస్తుంది. అప్పుడు అతడు తన పాత గాదెలను పడగొట్టి, మిగులు పంటను నిల్వచేయడానికి మరింత పెద్ద గాదెలను కట్టుకోవాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. కొత్తగా లభించిన భద్రతతో తృప్తిచెంది, తనతో తానే ఇలా చెప్పుకుంటాడు: “అనేక సంవత్సరాలకు సరిపడా ఎన్నో మంచి వస్తువులను నీవు నిల్వచేసుకున్నావు. విశ్రాంతి తీసుకో, తిను, తాగు, ఆనందించు!” కానీ దేవుడు అతనికి గంభీరమైన హెచ్చరిక చేస్తారు: “అవివేకీ, ఈ రాత్రే నీ ప్రాణాన్ని నిన్ను అడుగుతారు…” (చూ. లూకా 12:19–20).
దేవుడు ఆ వ్యక్తిని “అవివేకి” అని పిలిచినప్పుడు, ఆ మాట అవమానించడం కాదు; అతని నైతిక స్థితిని తెలియజేయడం. ఇక్కడ ఉపయోగించిన గ్రీకు పదానికి “హేతుబుద్ధి లేని” లేదా “అవగాహన లేని” అని అర్థం. దైవజ్ఞానానికి అనుగుణంగా జీవించేందుకు బుద్ధిని ఉపయోగించడంలో వైఫల్యాన్ని అది సూచిస్తుంది. ఆ వ్యక్తికి తెలివితేటలు లేకపోలేదు; అతడు నైతికంగా అంధుడయ్యాడు. అతడు తన భవిష్యత్తును శ్రద్ధగా ప్రణాళిక చేసుకున్నాడు, కానీ నిత్యత్వాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు. దేవుణ్ణి పక్కనపెట్టి ఆలోచించాడు, అందువల్ల అవివేకంగా ఆలోచించాడు.
ఇది ప్రతి ఆత్మకూ ఒక హెచ్చరిక: దేవుని నిత్య ధర్మశాసనాన్ని పక్కనపెట్టి నిర్ణయాలు తీసుకున్నప్పుడల్లా, మనం అవివేకుల్లా ప్రవర్తిస్తాము. అవివేకంగా ప్రవర్తించడం మనం అనుకునేదానికంటే ఎంతో సులభం. జ్ఞానానికి కృషి, వినయం, కృప అవసరం. ఈ లోకం ఇచ్చే తప్పుడు భద్రతలను ఎదిరించి, పరలోకంపై మన దృష్టిని నిలిపి జీవించడానికి ధైర్యం కావాలి.
ఈ సూత్రం సంపదకు, దురాశకు మాత్రమే పరిమితం కాదు. ఇది జీవితంలోని ప్రతి రంగానికీ వర్తిస్తుంది. ఉదాహరణకు, పేతురు భయంతో యేసును బాధలనుంచి వెనక్కి మళ్లించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, యేసు అతడిని తీవ్రంగా మందలించిన మాటలను గుర్తుచేసుకోండి: “నా వెనుకకు పో, సాతానూ. నీవు దేవునిలా కాక, మనుష్యుల్లా ఆలోచిస్తున్నావు” (మార్కు 8:33). పేతురు భయం అర్థం చేసుకోదగినదే, కానీ అది దూరదృష్టి లేనిది కూడా. దుష్టుడు అతడిని మోసగించాడు; ప్రేమనుంచి పుట్టిన దృఢత్వంతో యేసు అతడిని తిరిగి పిలిచారు. పేతురు ఆలోచనా ధోరణిలో నిజాయితీ ఉన్నప్పటికీ, అది అవివేకమైనదే; ఎందుకంటే దానికి మార్గనిర్దేశం చేసింది దైవజ్ఞానం కాదు, కేవలం మానవ వివేకమే.
దైవజ్ఞానం ప్రకారం జీవించడానికి స్వీకరించే మనస్సు, శ్రద్ధ, దృఢసంకల్పం అవసరం. దైవసత్య సూత్రాలపట్ల విశ్వసనీయత, పతనమైన మన మానవ స్వభావపు ధోరణులను కలవరపరుస్తుంది. “విశ్రాంతి తీసుకో, తిను, తాగు, ఆనందించు” అనే క్రమరహితమైన ప్రేరణలతో మనం పోరాడవలసి వస్తుంది. భయాన్ని, స్వార్థాన్ని, సోమరితనాన్ని, దురాశను, మరే ఇతర శోధననైనా మనం నిరంతరం ఎదిరించాలి. అంతిమంగా, అలా చేయడం ఒక జ్ఞానయుక్తమైన కార్యం; దానిద్వారా మనం పవిత్రతలో ఎదిగి, పరలోకంలో నిజమైన నిధిని కూడబెట్టుకుంటాము.
మీ ఆలోచనలు, నిర్ణయాలు, కోరికలు లౌకిక వివేకంవల్ల ఎక్కువగా రూపుదిద్దుకుంటున్నాయా, లేక దైవజ్ఞానంవల్లనా అని ఈరోజు ధ్యానించండి. మీ హృదయంలో దాగి ఉన్న అవివేకాన్ని ఏదైనా బయటపెట్టమని మన ప్రభువును అడగండి. స్పష్టంగా చూడటానికి, క్రీస్తు మనస్సుతో ఆలోచించడానికి, ఆయన నిత్యసత్యం ప్రకారం జీవించడానికి కావలసిన కృప కోసం ప్రార్థించండి. అంతిమంగా, దేవుని దృష్టిలో విలువైనవాటిలో సంపన్నులైనవారు మాత్రమే శాశ్వత ఆనందాన్ని పొందుతారు.
సకల జ్ఞానానికీ ప్రభువా, నీ మార్గాలు మా మార్గాలకంటే ఎంతో ఉన్నతమైనవి. నా పరిమిత అవగాహనలోని అవివేకం ప్రకారం కాక, దైవజ్ఞానం ప్రకారం జీవించే ధైర్యం నాకు కలిగేలా, దయచేసి నీ సత్యాన్ని గ్రహించడానికి నా మనస్సును తెరచి, నీ వాక్యంపట్ల శ్రద్ధగా ఉండేందుకు నాకు సహాయం చేయి. ప్రియ ప్రభువా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను; నేను చేసే ప్రతిదానిలో ఆ ప్రేమను వ్యక్తపరచడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
గమనిక: A సంవత్సరంలో, ముందరి ఆదివారం మత్తయి 14:13–21 చదివినప్పుడు, సోమవారం మత్తయి 14:22–36 చదువుతారు.
జీవితంలోని తుఫానులు
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని సోమవారం (సంవత్సరం A)
యేసు జనసమూహాలను పంపివేస్తున్న సమయంలో, శిష్యులను పడవ ఎక్కి తనకంటే ముందుగా అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్లమని ఆదేశించారు. అలా చేసిన తరువాత, ప్రార్థించడానికి ఆయన ఒంటరిగా కొండపైకి వెళ్లారు. సాయంత్రమైనప్పుడు ఆయన అక్కడ ఒంటరిగానే ఉన్నారు. ఇంతలో పడవ ఒడ్డునుంచి కొన్ని మైళ్ల దూరం వెళ్లింది; ఎదురుగాలి వీస్తుండటంతో అలలు దానిని అటూ ఇటూ కొడుతున్నాయి. రాత్రి నాలుగవ జామున ఆయన సముద్రంపై నడుస్తూ వారి దగ్గరకు వచ్చారు. మత్తయి 14:22–25
దేవుడు మాత్రమే తన పరిపూర్ణ జ్ఞానంతో, యేసు మానవ కార్యాలద్వారా లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థాన్ని తెలియజేయగలరు. ఆయన అద్భుతాలు ఆయన దైవత్వాన్ని వెల్లడిస్తాయి, ఆయన బోధనలు దైవరహస్యాలను వివరిస్తాయి; అలాగే ఆయన చేసే ప్రతి చిన్న కదలిక కూడా అదే చేస్తుంది—అవన్నీ కలిసి సంపూర్ణ సువార్తను ప్రవచనాత్మకంగా చిత్రిస్తాయి. కతోలిక సభ తన తొలి శతాబ్దాలనుంచే, పవిత్ర గ్రంథంలోని రూపకాలంకారార్థం, ఆధ్యాత్మికార్థం అని పిలువబడే అర్థాలద్వారా, ఈ లోతైన భావాలను గుర్తించి ధ్యానిస్తూ వచ్చింది.
పైకి చూస్తే, నేటి సువార్త యేసు నీటిపై నడవడం ద్వారానే ఆయన దైవత్వాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అయితే లోతుగా చూస్తే, మరికొన్ని రహస్యాలు ఆవిష్కృతమవుతాయి. కొండ, ఏకాంతం, ప్రార్థన, తుఫాను, పడవ, భయం, యేసు మాటలు—ఇవన్నీ క్రీస్తు రక్షణ కార్యం గురించి, ఆయనతో కలిసి సాగే మన జీవిత ప్రయాణం గురించి కొంత తెలియజేస్తాయి.
యేసు ప్రార్థించడానికి ఒంటరిగా కొండపైకి వెళ్తారు. పవిత్ర గ్రంథంలో కొండలు దైవసాక్షాత్కార స్థలాలు—మోషే, ఏలీయా సీనాయి కొండపై దేవుణ్ణి కలుసుకున్నారు; తాబోరు కొండపై యేసు తన శిష్యుల సమక్షంలో రూపాంతరం చెందారు. నేటి సువార్తలో కొండ, తండ్రితో యేసుకున్న ఐక్యతను, పరలోకంలో ఆయన చేసే మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థనను సూచిస్తుంది. తన పునరుత్థానం తరువాత తండ్రి వద్దకు ఆరోహణం చేయబోయే విధంగానే, ఇక్కడ ఆయన శిష్యులను విడిచి ఒంటరిగా కొండపైకి వెళ్తారు. కతోలిక సభ అయిన మనం ఈ లోకపు తుఫానుల మధ్య మన యాత్రను కొనసాగిస్తుండగా, ఆయన ఆధ్యాత్మికంగా మనతోనే ఉంటారు.
యేసు ప్రార్థనలో ఉండగా, శిష్యులు పడవలో కష్టపడుతున్నారు. అలలు పడవను అటూఇటూ విసురుతున్నాయి; గాలి వారికి ఎదురుగా వీస్తోంది. ఈ పడవ లోకపు కల్లోలాల మధ్య ఉన్న కతోలిక సభను సూచిస్తుంది. అలలు అనుకోకుండా తలెత్తే పరీక్షలకు, శోధనలకు, భయాలకు ప్రతీకలు. యేసు శారీరకంగా దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపించినా, ఆయన ఎన్నడూ వారిని పట్టించుకోకుండా ఉండరు. నిజానికి, అత్యంత తీవ్రమైన ఆపద సమయంలోనే ఆయన దగ్గరకు వస్తారు.
రాత్రి నాలుగవ జామున—తెల్లవారకముందు ఉండే చివరి, అత్యంత చీకటి వేళలో—యేసు వారి వద్దకు వస్తారు. ఇది ఆత్మ అత్యంత లోతైన ఆధ్యాత్మిక శూన్యతను అనుభవించే వేళ; పూర్తిగా విడిచిపెట్టబడినట్లు, ఎటువంటి రక్షణా లేనట్లు, నిస్సహాయంగా అనిపించే సమయం. అయినా, దైవసహాయం అందేది కూడా సరిగ్గా ఆ క్షణంలోనే. వారిని నాశనం చేస్తామని బెదిరించిన ఆ అలలనే తన రాకకు మార్గంగా చేసుకుని, యేసు సముద్రంపై వారి వైపు నడుస్తారు. తుఫాను ఆయనను అడ్డుకోదు; ఆయన దానిపై నడుస్తూ, కల్లోలంపై తనకున్న అధికారాన్ని, అత్యంత తీవ్రమైన పరీక్షలను సైతం తన సన్నిధిని అందించే సాధనంగా మార్చగల తన శక్తిని చూపిస్తారు.
కానీ శిష్యులు ఆయనను గుర్తించరు. ఆయన దయ్యమని భావించి భయంతో కేకలు వేస్తారు. ఇది ఒక ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది: భయం, అయోమయం కలిగే క్షణాల్లో క్రీస్తు సన్నిధిని సైతం మనం తప్పుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. మన హృదయాలు కలత చెంది, మన విశ్వాసం సడలినప్పుడు, మనలను రక్షించడానికి వస్తున్న ఆయనను మనం స్పష్టంగా చూడలేకపోవచ్చు.
అప్పుడు యేసు అన్ని యుగాల్లోనూ ప్రతిధ్వనించే ఈ మాటలు పలుకుతారు: “ధైర్యంగా ఉండండి, నేనే; భయపడకండి.” గ్రీకు భాషలో “నేనే” అనే పదబంధం—ఏగో ఏమీ—మోషేకు వెల్లడైన దైవనామం: “నేను ఉన్నవాడను.” ఇది కేవలం అభయమివ్వడం మాత్రమే కాదు; యేసు దైవస్వరూపాన్ని వెల్లడించడం కూడా. ఈ ప్రకటనతో యేసు సముద్రాన్ని శాంతింపజేయడం కంటే ఎక్కువే చేస్తారు—ఆయన ఆత్మను శాంతింపజేస్తారు. తాను చేసే కార్యాలపైనే కాక, తాను ఎవరన్న సత్యంపై కూడా నమ్మకం ఉంచాలని శిష్యులను ఆహ్వానిస్తారు.
మీ జీవితంలో దేవుడు లేనట్లు, అలలు మిమ్మల్ని ముంచెత్తుతున్నట్లు అనిపించే ఏదైనా తుఫాను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. సరిగ్గా ఆ అలలపైనే యేసు మీ వైపు నడుస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. ఆయన సన్నిధి వెంటనే స్పష్టంగా తెలియకపోయినా, విశ్వాస నేత్రాలతో చూడండి; ఆయన స్వరాన్ని వినడానికి శ్రద్ధ వహించండి: “ధైర్యంగా ఉండండి, నేనే; భయపడకండి.” ఆయనను లోనికి ఆహ్వానించండి. మీరు ఎదుర్కోవడానికి దేవుడు అనుమతించే ప్రతి పరీక్షలోనూ, ప్రతి శ్రమలోనూ ఆయన కృప మీకు చాలునని నమ్మకం ఉంచండి.
అత్యద్భుత కార్యాలు చేసే ప్రభువా, పవిత్ర గ్రంథం ద్వారా, ప్రేరణల ద్వారా, సూచనల ద్వారా, పవిత్ర చిహ్నాల ద్వారా నీవు రేయింబవళ్లు నాతో మాట్లాడుతున్నావు. అయినా, ముఖ్యంగా జీవితపు తుఫానుల మధ్య, నీ సన్నిధిని నేను తరచూ గుర్తించలేకపోతున్నాను. నీవు ఊహించని మార్గాల్లో వచ్చినప్పుడు కూడా నిన్ను గుర్తించేలా నా కళ్లను తెరువు. నేను ఎదుర్కొనే కల్లోలాన్ని నీవు క్రమబద్ధం చేసి, నీ శాశ్వత శాంతితో నన్ను నింపేలా, విశ్వాసంతోనూ ఆనందంతోనూ నిన్ను నా ఆత్మ అనే పడవలోకి ఆహ్వానించడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
దేవుని అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణ
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని సోమవారం (సంవత్సరాలు B&C)
“ఇక్కడ మా దగ్గర ఉన్నవి ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలు మాత్రమే.” అప్పుడు ఆయన, “వాటిని ఇక్కడ నా దగ్గరకు తీసుకురండి” అని చెప్పి, జనసమూహాలను పచ్చికపై కూర్చోమని ఆజ్ఞాపించారు. ఆ ఐదు రొట్టెలను, రెండు చేపలను తీసుకొని, ఆకాశం వైపు చూసి, ఆశీర్వాదం పలికి, రొట్టెలను విరిచి శిష్యులకు ఇచ్చారు. శిష్యులు వాటిని జనసమూహాలకు పంచిపెట్టారు. అందరూ తిని తృప్తి చెందారు. మిగిలిన ముక్కలను సేకరించగా పన్నెండు వెదురు గంపలు నిండాయి. మత్తయి 14:17–20
మత్తయి, మార్కు సువార్తలలో పెద్ద జనసమూహాలకు అద్భుతరీతిగా ఆహారం అందించిన రెండు వేర్వేరు సంఘటనలు ఉన్నాయి. నేటి సువార్త వాటిలో మొదటిదాన్ని వర్ణిస్తుంది. గలిలయ సముద్రం సమీపంలో జరిగిన ఈ అద్భుతంలో ప్రధానంగా యూదులకు ఆహారం అందించబడింది. ఐదు రొట్టెలు, రెండు చేపలతో ఐదువేల మంది పురుషులకు—స్త్రీలను, పిల్లలను లెక్కించకుండా—ఆహారం అందించబడింది; పన్నెండు గంపల ఆహారం మిగిలింది. ఐదువేల మందికి ఆహారం అందించిన ఈ అద్భుతం నాలుగు సువార్తలన్నింటిలోనూ నమోదైన యేసు ఏకైక అద్భుతం కావడం విశేషం. ఇది దాని ప్రాముఖ్యతను నొక్కిచెబుతుంది. మత్తయి, మార్కు మరోసారి అద్భుతరీతిగా ఆహారం అందించిన సంఘటనను కూడా వివరిస్తారు. ఈసారి ప్రధానంగా అన్యమతస్థులు నివసించే దెకపొలి ప్రాంతంలో నాలుగువేల మందికి, ఏడు రొట్టెలు, కొన్ని చేపలతో ఆహారం అందించబడింది; ఏడు గంపల ఆహారం మిగిలింది.
తన బంధువైన స్నాపక యోహాను మరణానికి యేసు దుఃఖిస్తున్న సందర్భంలో, ఆయన హృదయం శోకంతో నిండివుండగా ఈ మొదటి అద్భుతం జరుగుతుంది. యోహాను మరణం తండ్రి మహిమ కొరకు, ఆయన అనుమతించే చిత్తానికి అనుగుణంగా జరిగిందని యేసుకు తెలుసు. అయినా ఈ దైవిక దృష్టి ఆయన మానవ సహజమైన దుఃఖాన్ని తొలగించలేదు. బాధను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు పవిత్రమైన దుఃఖం ప్రేమకు ఒక గాఢమైన వ్యక్తీకరణ.
యేసు ప్రేమ పరిపూర్ణమైనది కాబట్టి, ఆయన దుఃఖం యథార్థమైనది, లోతైనది. తన శోకాన్ని పూర్తిగా అనుభవించేందుకు, ఒంటరిగా ఉండాలని ఉద్దేశపూర్వకంగా పడవలో ఏకాంత ప్రదేశానికి వెళ్లడంలో ఆయన దుఃఖపు లోతు స్పష్టమవుతుంది. యేసు దైవత్వం ఆయన మానవత్వాన్ని మరుగుపరచదు, తగ్గించదు అనే విషయాన్ని గమనించడం ఎంతో అందమైనది. దానికి బదులుగా, దైవిక ప్రేమతో ఆయన యోహాను మరణాన్ని పూర్తిగా అంగీకరిస్తారు; నిజమైన మానవ హృదయంతో సముచితంగా దుఃఖిస్తారు. యేసులో మానవత్వం, దైవత్వం పరిపూర్ణంగా కలిసివున్నాయి.
పడవ దిగినప్పుడు, ఒక పెద్ద జనసమూహం తన రాకను ముందుగా ఊహించి, తన బోధనలు, అద్భుతాల కోసం తపిస్తూ, కాలినడకన తనను అనుసరించి వచ్చిందని యేసు చూస్తారు. ఇక్కడ ఆయన మానవత్వం ద్వారా ప్రకాశించే యేసు దైవత్వపు రెండవ వెల్లడి మనకు కనిపిస్తుంది. ఆ జనసమూహాన్ని చూసి, వారి అంతరంగ వేదనను, పాపస్థితిని, బాధను గ్రహించి, “ఆయన హృదయం వారిపై జాలితో కరిగిపోయింది; వారిలోని రోగులను ఆయన స్వస్థపరిచారు.” ఇక్కడ “జాలి” అని అనువదించబడిన గ్రీకు పదం అంతరాంతరాలను కదిలించే గాఢమైన కరుణను సూచిస్తుంది. దైవిక మూలం కలిగిన ఈ కరుణ యేసు పవిత్ర మానవత్వం ద్వారా పరిపూర్ణంగా ప్రవహిస్తుంది. ఆయన కరుణామయ దృష్టి దేవుని దయాపూరిత ప్రేమను స్పష్టంగా వెల్లడిస్తుంది: యేసు కేవలం సానుభూతి చూపరు; రోగులను స్వస్థపరుస్తూ, వారి బాధను తగ్గిస్తూ దృఢంగా కార్యాచరణకు పూనుకుంటారు. తన ప్రజల మేలు కోసం కార్యాచరణకు ఆయన దైవిక ప్రేమ ఆయనను ప్రేరేపిస్తుంది.
ఈ అద్భుతమే, ఇశ్రాయేలీయులు ఎడారిలో గడిపిన నలభై సంవత్సరాల కాలంలో దేవుడు వారిని అనుగ్రహపూర్వకంగా సంరక్షించిన తీరును గుర్తుచేస్తుంది. అప్పుడు ప్రతి ఉదయం మన్నా కనిపించి, ప్రతిరోజుకూ సరిపడే ఆహారాన్ని అందించేది. ఆ అద్భుతం, నేటి సువార్తతో కలిసి, మనకు ఒకే సత్యాన్ని బోధిస్తుంది: ఆ జనసమూహంలాగే మనం దేవుని వైపు తిరిగి, ఆయనను చిత్తశుద్ధితో వెదికినప్పుడు, ఆయన ఎల్లప్పుడూ మనకు అవసరమైనవి సమకూరుస్తారు.
రొట్టెలను, చేపలను విస్తరింపజేసిన ఈ అద్భుతం దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని కూడా ముందుగా సూచిస్తుంది. ఇది నాలుగు సువార్తలన్నింటిలోనూ నమోదు కావడానికి బహుశా ఇదే కారణం కావచ్చు. దివ్యసత్ప్రసాదంలో దేవుడు మన ఆధ్యాత్మిక పోషణకు సమృద్ధిగా అందిస్తారు. దేవుని అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణపై విశ్వాసంతో, నమ్మకంతో స్వీకరించినప్పుడు, యేసు శరీరరక్తాలు మనలోని ప్రతి సద్గుణాన్ని పోషించి, ఆధ్యాత్మికంగా వికసించేందుకు మనకు శక్తినిస్తాయి. దివ్యసత్ప్రసాదం మనలను నిత్యజీవానికి సిద్ధం చేస్తుంది. అక్కడ పరలోకపు నిత్య వివాహవిందులో పాలుపంచుకోవాలని మనం ఎదురుచూస్తున్నాము—అది పాపం, వ్యాధి, బాధ ఏవీ లేని పరిపూర్ణమైన, శాశ్వతమైన వేడుక.
యేసు ఆప్యాయమైన సంరక్షణ గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. నిర్జన ప్రదేశంలోని జనసమూహాలపై చూపిన అదే కరుణతో ఆయన మీ అవసరాలను చూస్తారు. పరలోకం నుండి వచ్చిన నిజమైన ఆహారమైన అతి పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా ప్రతిరోజూ మిమ్మల్ని పోషించాలని ఆయన ఎలా కోరుకుంటున్నారో ప్రత్యేకంగా ఆలోచించండి. మీ దగ్గర ఉన్నది చిన్నదిగా లేదా సరిపోనిదిగా అనిపించినా, దానిని ఆయన వద్దకు తీసుకురండి—మీ పోరాటాలు, అలసట, ప్రార్థనలు, ఆశలు అన్నింటినీ. ఆయన చేతుల్లో అవి మీ ఆత్మ మేలు కోసం, ఇతరుల ఆత్మల మేలు కోసం విస్తరింపబడతాయని నమ్మండి. అద్భుతరీతిగా ఆహారం అందించిన ఈ సంఘటన, దేవుని అనుగ్రహపూర్వక సంరక్షణపై మీలో మరింత లోతైన విశ్వాసాన్ని, దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల మరింత తీవ్రమైన ఆకాంక్షను రేకెత్తించనివ్వండి. అందులో క్రీస్తే మన పోషణగా, మన స్వస్థతగా, నిత్యానందపు ముందస్తు రుచిగా ఉన్నారు.
దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఉన్న నా ప్రభువా, దివ్యసత్ప్రసాదమనే వరం నా అవగాహనకు అందనిది. రొట్టెలను, చేపలను నీవు విస్తరింపజేసినప్పుడు ప్రజాసమూహాలు ఆశ్చర్యచకితులైనట్లే, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని, దైవప్రణాళిక ప్రకారం నీవు చూపే సంరక్షణను అర్థం చేసుకునేలా చేసి నన్ను ఆశ్చర్యచకితం చేయి. ఆ అవగాహనతో నా హృదయాన్ని నీ పట్ల సుముఖతతోనూ కృతజ్ఞతతోనూ నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
గమనిక: పఠన చక్రంలోని ఎ సంవత్సరంలో, ముందరి ఆదివారం మత్తయి 14:13–21, సోమవారం మత్తయి 14:22–36 చదివినప్పుడు, మంగళవారం మత్తయి 15:1–2, 10–14 చదవవచ్చు.
మతపరమైన ఆచారాలకు పునరుజ్జీవం
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని మంగళవారం (సంవత్సరం A)
ఆయన ప్రజాసమూహాన్ని దగ్గరకు పిలిచి వారితో ఇలా అన్నారు: “విని అర్థం చేసుకోండి. నోటిలోకి వెళ్లేది మనిషిని అపవిత్రం చేయదు; నోటి నుండి బయటకు వచ్చేదే మనిషిని అపవిత్రం చేస్తుంది.” అప్పుడు ఆయన శిష్యులు దగ్గరకు వచ్చి, “నీవు చెప్పిన మాటలు విని పరిసయ్యులు నొచ్చుకున్నారని నీకు తెలుసా?” అని అడిగారు. మత్తయి 15:10–12
పవిత్రత, అపవిత్రత గురించి లోతుగా పాతుకుపోయిన మత విశ్వాసాలను యేసు సవాలు చేశారు కాబట్టి, ఆయన మాటలు వాటిని విన్న యూదులను దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసి ఉంటాయి. బాహ్య ఆచారాలను సరిగ్గా అర్థం చేసుకుని, సరైన స్థానంలో ఉంచి ఆచరించినప్పుడు వాటికున్న విలువను ఆయన నిరాకరించడం లేదు. బదులుగా, నైతిక పవిత్రతకైనా భ్రష్టత్వానికైనా నిజమైన మూలమైన అంతరంగ జీవితం వైపు—హృదయం వైపు—ఆయన చర్చను మళ్లిస్తున్నారు.
పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్ర పండితులు అడిగిన ఒక ప్రశ్నకు సమాధానంగా ఈ బోధ వచ్చింది: “నీ శిష్యులు పెద్దల సంప్రదాయాన్ని ఎందుకు ఉల్లంఘిస్తున్నారు? వారు భోజనం చేసేటప్పుడు చేతులు కడుక్కోవడం లేదు” (మత్తయి 15:2). “పెద్దల సంప్రదాయం” అనేది తరతరాలుగా రూపుదిద్దుకున్న మోషే ధర్మశాస్త్రపు మౌఖిక వ్యాఖ్యానాలు, అన్వయాల సముదాయాన్ని సూచిస్తుంది. ధర్మశాస్త్రాన్ని కాపాడాలనే ఉద్దేశంతో ఏర్పడినప్పటికీ, కాలక్రమేణా ఈ సంప్రదాయాలు బాహ్య ఆచారాలకు మితిమీరిన ప్రాధాన్యం ఇస్తూ దేవుని ఆజ్ఞల అంతరార్థాన్ని మరుగుపరచడం ప్రారంభించాయి.
యేసు అంతరంగ జీవితంపై దృష్టిని మళ్లిస్తూ సమాధానమిస్తారు. ఒక వ్యక్తిని అపవిత్రం చేసేది బాహ్య ఆచారాలను విధిప్రకారం పాటించకపోవడం కాదని, కలుషితమైన హృదయం నుండి వెలువడే క్రమరహితమైన కోరికలు, ఆలోచనలు, మాటలేనని ఆయన చెబుతారు. పాపానికి మూలం తప్పుడు ఆలోచనలు, అంతరంగంలోని అస్తవ్యస్తతే గాని, ఆచార నియమాలను పాటించకపోవడం కాదు.
గమనించదగ్గ విషయం ఏమిటంటే, యేసు పరిసయ్యులకు మనస్తాపం కలిగించారని శిష్యులు ఆందోళన వ్యక్తం చేసినప్పటికీ, ఆయన తన వైఖరిని మార్చుకోలేదు. వారి గురించి ఆయన, “వారు అంధులైన మార్గదర్శకులు” అని అంటారు (మత్తయి 15:14). వారి నాయకత్వం దైవసత్యపు సారానికి, తండ్రి చిత్తానికి దూరమైపోయింది. తన పరలోక తండ్రి నాటనిదేదైనా పెకలించబడుతుంది. దేవుని చిత్తంలో పునాదిలేని సంప్రదాయాలు, ఆచరణలు నిలువలేవు.
ఇక్కడ ప్రస్తావించిన సంప్రదాయం—భోజనానికి ముందు ఆచారబద్ధంగా చేతులు కడుక్కోవడం—దానికదే మంచిదీ కాదు, చెడ్డదీ కాదు. శుభ్రత నిశ్చయంగా మంచి అలవాటు కావచ్చు. అయితే, అంతరంగ వైఖరితో సంబంధం లేకుండా, ఒక ప్రతీకాత్మక క్రియకు అనుగ్రహాన్ని ప్రసాదించే లేదా పవిత్రతను కలిగించే శక్తి ఉన్నట్లుగా భావించినప్పుడు, అది అడ్డంకిగా మారుతుంది. అంతరంగ విశ్వాసం, ఉద్దేశం నుండి వేరుపడిన బాహ్య క్రియ తన అసలు ఉద్దేశాన్నే దెబ్బతీస్తుంది.
మొదటి శతాబ్దపు యూదమతంలోని నిర్దిష్ట ఆచారాలు ఇప్పుడు పాటించబడకపోవచ్చు; అయినా అదే సూత్రం నేటికీ వర్తిస్తుంది. ఉదాహరణకు, భోజనానికి ముందు కృతజ్ఞతా ప్రార్థన చేసే అలవాటును పరిగణించండి. ఇది అందమైన, ప్రశంసనీయమైన అలవాటు—కానీ అది నిజమైన ప్రార్థన అయినప్పుడే. ఆలోచన, శ్రద్ధ, కృతజ్ఞత లేకుండా మాటలు వల్లించడం దేవుణ్ణి మహిమపరచదు. మనం కోరుకునే ఆశీర్వాదాన్ని కూడా అది తీసుకురాదు. ప్రార్థన ఎల్లప్పుడూ నిజాయితీగల, భక్తిపూర్వకమైన హృదయం నుండి రావాలి.
మీరు దేనిని ఎక్కువగా అంటిపెట్టుకొని ఉంటారు—ఆచారాలు, సంప్రదాయాలు, అలవాట్లనా, లేక దేవుని చిత్తపు అసలు సారాన్నా? దేవుణ్ణి నిష్ఠగా అనుసరించాలంటే, కొన్ని అలవాట్లను—మంచివాటిని కూడా—పరిశీలించి, పునఃక్రమబద్ధం చేసి, బలపరచుకోవడం తరచుగా అవసరమవుతుంది.
ఇది ముఖ్యంగా భక్తి సంబంధమైన అలవాట్లకు వర్తిస్తుంది: సిలువ గురుతు వేసుకోవడం, నమో మరియా లేదా పరలోకమందున్న మా తండ్రీ ప్రార్థనలు చేయడం, దానధర్మాలు చేయడం, లేదా ఆదివారపు దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనడం కూడా. ఈ క్రియలకు గొప్ప ఆధ్యాత్మిక విలువ ఉంది; అయితే అవి మనస్ఫూర్తిగా ఆచరించే విశ్వాసంతో, ప్రేమతో ఏకమైనప్పుడే. దివ్యబలిపూజ నిజంగా మన విశ్వాసానికి మూలం, శిఖరాగ్రం. కానీ మనం బాహ్యంగా మాత్రమే అక్కడ ఉండి, అంతరంగంలో మన ఎదుటనున్న పవిత్ర రహస్యంతో సంబంధం లేకుండా ఉంటే, దేవుడు ప్రసాదించాలని కోరుకునే అనుగ్రహ ఫలాలను మనం పొందలేము.
మీరు ఆచరించే భక్తి సంబంధమైన అలవాట్ల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. అవి కేవలం బాహ్య ఆచారాలేనా, లేక సజీవమైన విశ్వాసాన్ని వ్యక్తపరుస్తున్నాయా? హృదయాన్ని, అలవాటును తిరిగి ఏకం చేయడానికి కృషి చేయండి. అప్పుడు ప్రతి ప్రార్థన, ప్రతి హావభావం, ప్రతి ప్రేమకార్యం, ప్రతి ఆరాధనా క్రియ దేవుని చిత్తంతో నిజాయితీగా ఏకమైన ఆత్మ నుండి ప్రవహిస్తాయి.
యేసు అతిపరిశుద్ధ హృదయమా, నీవు చేసినదంతా నీ హృదయాన్ని నింపిన పరిపూర్ణ ప్రేమ నుండి ప్రవహించింది. నీవు కేవలం ఆచారం లేదా అలవాటు ప్రకారం ప్రవర్తించలేదు; బదులుగా, ఉద్దేశపూర్వకంగా, నిజాయితీగా, నీ పరలోక తండ్రిని మహిమపరిచే ప్రేమతో ప్రతి కార్యాన్ని చేశావు. దయచేసి నా హృదయాన్ని నీ హృదయంలా మార్చు. అప్పుడు నేను చేసే ప్రతిదీ ఫలించి, నీకు నిత్య మహిమను చేకూరుస్తుంది. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
జీవితంలోని తుఫానులు
సామాన్య కాలము పద్దెనిమిదవ వారపు మంగళవారం (బి&సి సంవత్సరం)
యేసు జనసమూహాలను పంపివేస్తున్న సమయంలో, శిష్యులను పడవ ఎక్కి తనకంటే ముందుగా అవతలి ఒడ్డుకు వెళ్లమని ఆదేశించారు. అలా చేసిన తరువాత, ప్రార్థించడానికి ఆయన ఒంటరిగా కొండపైకి వెళ్లారు. సాయంత్రమైనప్పుడు ఆయన అక్కడ ఒంటరిగానే ఉన్నారు. ఇంతలో పడవ ఒడ్డునుంచి కొన్ని మైళ్ల దూరం వెళ్లింది; ఎదురుగాలి వీస్తుండటంతో అలలు దానిని అటూ ఇటూ కొడుతున్నాయి. రాత్రి నాలుగవ జామున ఆయన సముద్రంపై నడుస్తూ వారి దగ్గరకు వచ్చారు. మత్తయి 14:22–25
దేవుడు మాత్రమే తన పరిపూర్ణ జ్ఞానంతో, యేసు మానవ కార్యాలద్వారా లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థాన్ని తెలియజేయగలరు. ఆయన అద్భుతాలు ఆయన దైవత్వాన్ని వెల్లడిస్తాయి, ఆయన బోధనలు దైవరహస్యాలను వివరిస్తాయి; అలాగే ఆయన చేసే ప్రతి చిన్న కదలిక కూడా అదే చేస్తుంది—అవన్నీ కలిసి సంపూర్ణ సువార్తను ప్రవచనాత్మకంగా చిత్రిస్తాయి. కతోలిక సభ తన తొలి శతాబ్దాలనుంచే, పవిత్ర గ్రంథంలోని రూపకాలంకారార్థం, ఆధ్యాత్మికార్థం అని పిలువబడే అర్థాలద్వారా, ఈ లోతైన భావాలను గుర్తించి ధ్యానిస్తూ వచ్చింది.
పైకి చూస్తే, నేటి సువార్త యేసు నీటిపై నడవడం ద్వారానే ఆయన దైవత్వాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అయితే లోతుగా చూస్తే, మరికొన్ని రహస్యాలు ఆవిష్కృతమవుతాయి. కొండ, ఏకాంతం, ప్రార్థన, తుఫాను, పడవ, భయం, యేసు మాటలు—ఇవన్నీ క్రీస్తు రక్షణ కార్యం గురించి, ఆయనతో కలిసి సాగే మన జీవిత ప్రయాణం గురించి కొంత తెలియజేస్తాయి.
యేసు ప్రార్థించడానికి ఒంటరిగా కొండపైకి వెళ్తారు. పవిత్ర గ్రంథంలో కొండలు దైవసాక్షాత్కార స్థలాలు—మోషే, ఏలీయా సీనాయి కొండపై దేవుణ్ణి కలుసుకున్నారు; తాబోరు కొండపై యేసు తన శిష్యుల సమక్షంలో రూపాంతరం చెందారు. నేటి సువార్తలో కొండ, తండ్రితో యేసుకున్న ఐక్యతను, పరలోకంలో ఆయన చేసే మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థనను సూచిస్తుంది. తన పునరుత్థానం తరువాత తండ్రి వద్దకు ఆరోహణం చేయబోయే విధంగానే, ఇక్కడ ఆయన శిష్యులను విడిచి ఒంటరిగా కొండపైకి వెళ్తారు. కతోలిక సభ అయిన మనం ఈ లోకపు తుఫానుల మధ్య మన యాత్రను కొనసాగిస్తుండగా, ఆయన ఆధ్యాత్మికంగా మనతోనే ఉంటారు.
యేసు ప్రార్థనలో ఉండగా, శిష్యులు పడవలో కష్టపడుతున్నారు. అలలు పడవను అటూఇటూ విసురుతున్నాయి; గాలి వారికి ఎదురుగా వీస్తోంది. ఈ పడవ లోకపు కల్లోలాల మధ్య ఉన్న కతోలిక సభను సూచిస్తుంది. అలలు అనుకోకుండా తలెత్తే పరీక్షలకు, శోధనలకు, భయాలకు ప్రతీకలు. యేసు శారీరకంగా దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపించినా, ఆయన ఎన్నడూ వారిని పట్టించుకోకుండా ఉండరు. నిజానికి, అత్యంత తీవ్రమైన ఆపద సమయంలోనే ఆయన దగ్గరకు వస్తారు.
రాత్రి నాలుగవ జామున—తెల్లవారకముందు ఉండే చివరి, అత్యంత చీకటి వేళలో—యేసు వారి వద్దకు వస్తారు. ఇది ఆత్మ అత్యంత లోతైన ఆధ్యాత్మిక శూన్యతను అనుభవించే వేళ; పూర్తిగా విడిచిపెట్టబడినట్లు, ఎటువంటి రక్షణా లేనట్లు, నిస్సహాయంగా అనిపించే సమయం. అయినా, దైవసహాయం అందేది కూడా సరిగ్గా ఆ క్షణంలోనే. వారిని నాశనం చేస్తామని బెదిరించిన ఆ అలలనే తన రాకకు మార్గంగా చేసుకుని, యేసు సముద్రంపై వారి వైపు నడుస్తారు. తుఫాను ఆయనను అడ్డుకోదు; ఆయన దానిపై నడుస్తూ, కల్లోలంపై తనకున్న అధికారాన్ని, అత్యంత తీవ్రమైన పరీక్షలను సైతం తన సన్నిధిని అందించే సాధనంగా మార్చగల తన శక్తిని చూపిస్తారు.
కానీ శిష్యులు ఆయనను గుర్తించరు. ఆయన దయ్యమని భావించి భయంతో కేకలు వేస్తారు. ఇది ఒక ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది: భయం, అయోమయం కలిగే క్షణాల్లో క్రీస్తు సన్నిధిని సైతం మనం తప్పుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. మన హృదయాలు కలత చెంది, మన విశ్వాసం సడలినప్పుడు, మనలను రక్షించడానికి వస్తున్న ఆయనను మనం స్పష్టంగా చూడలేకపోవచ్చు.
అప్పుడు యేసు అన్ని యుగాల్లోనూ ప్రతిధ్వనించే ఈ మాటలు పలుకుతారు: “ధైర్యంగా ఉండండి, నేనే; భయపడకండి.” గ్రీకు భాషలో “నేనే” అనే పదబంధం—ఏగో ఏమీ—మోషేకు వెల్లడైన దైవనామం: “నేను ఉన్నవాడను.” ఇది కేవలం అభయమివ్వడం మాత్రమే కాదు; యేసు దైవస్వరూపాన్ని వెల్లడించడం కూడా. ఈ ప్రకటనతో యేసు సముద్రాన్ని శాంతింపజేయడం కంటే ఎక్కువే చేస్తారు—ఆయన ఆత్మను శాంతింపజేస్తారు. తాను చేసే కార్యాలపైనే కాక, తాను ఎవరన్న సత్యంపై కూడా నమ్మకం ఉంచాలని శిష్యులను ఆహ్వానిస్తారు.
మీ జీవితంలో దేవుడు లేనట్లు, అలలు మిమ్మల్ని ముంచెత్తుతున్నట్లు అనిపించే ఏదైనా తుఫాను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. సరిగ్గా ఆ అలలపైనే యేసు మీ వైపు నడుస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. ఆయన సన్నిధి వెంటనే స్పష్టంగా తెలియకపోయినా, విశ్వాస నేత్రాలతో చూడండి; ఆయన స్వరాన్ని వినడానికి శ్రద్ధ వహించండి: “ధైర్యంగా ఉండండి, నేనే; భయపడకండి.” ఆయనను లోనికి ఆహ్వానించండి. మీరు ఎదుర్కోవడానికి దేవుడు అనుమతించే ప్రతి పరీక్షలోనూ, ప్రతి శ్రమలోనూ ఆయన కృప మీకు చాలునని నమ్మకం ఉంచండి.
అత్యద్భుతాలు చేసే ప్రభువా, పవిత్ర గ్రంథాలు, ప్రేరణలు, సూచనలు, పవిత్ర ప్రతీకల ద్వారా నీవు పగలూ రాత్రీ నాతో మాట్లాడుతున్నావు. అయినా, ముఖ్యంగా జీవితపు తుఫానుల మధ్య, నేను నీ సన్నిధిని చాలా తరచుగా గుర్తించలేకపోతున్నాను. నీవు ఊహించని రీతుల్లో వచ్చినప్పుడు కూడా నిన్ను గుర్తించేలా నా కన్నులు తెరువు. విశ్వాసంతో, ఆనందంతో నా ఆత్మ అనే పడవలోకి నిన్ను ఆహ్వానించడానికి నాకు సహాయం చేయి. తద్వారా నేను ఎదుర్కొంటున్న అస్తవ్యస్తతను నీవు క్రమబద్ధం చేసి, నన్ను నీ శాశ్వత శాంతితో నింపుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సదాలోచన వరం: ఇవ్వడం, స్వీకరించడం
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని బుధవారం
ఆ సమయంలో యేసు తూరు, సీదోను ప్రాంతానికి వెళ్లిపోయారు. ఇదిగో, ఆ ప్రాంతానికి చెందిన ఒక కనానీయ స్త్రీ వచ్చి, “ప్రభువా, దావీదు కుమారుడా, నాపై దయ చూపు! నా కుమార్తెను ఒక దయ్యం పీడిస్తోంది” అని కేకవేసింది. కానీ ఆయన ఆమెకు ఒక్క మాట కూడా సమాధానంగా చెప్పలేదు. ఆయన శిష్యులు వచ్చి, “ఆమె మన వెనుక కేకలు వేస్తూనే ఉంది; ఆమెను పంపివేయండి” అని ఆయనను అడిగారు. మత్తయి 15:21–23
మొదట చూసినప్పుడు ఈ సంభాషణ ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. అయినా, యేసు ఆ కనానీయ స్త్రీ పట్ల ప్రేమతో వ్యవహరిస్తూనే, తన శిష్యులకు ఒక ముఖ్యమైన పాఠాన్ని కూడా బోధిస్తున్నారు. ఈ ప్రేమపూర్వక బోధన దైవ బోధనా విధానం ద్వారా వ్యక్తమవుతుంది—అంటే, వివేకవంతుడూ ప్రేమగలవాడూ అయిన గురువుగా దేవుడు సహనంతో బోధిస్తూ, పరీక్షిస్తూ, మరింత లోతైన సత్యాలను వెలికితీసే విధానం. యేసు ఆ స్త్రీని మూడు పరీక్షల గుండా నడిపిస్తారు. ప్రతి పరీక్ష ఆమె విశ్వాసంలో పెరుగుతున్న లోతును వెల్లడిస్తుంది.
మొదటి పరీక్ష: మొదటి పరీక్ష యేసు మౌనం ద్వారా వస్తుంది. ఆ స్త్రీ తన హృదయాంతరాళం నుండి, “ప్రభువా, దావీదు కుమారుడా, నాపై దయ చూపు! నా కుమార్తెను ఒక దయ్యం పీడిస్తోంది” అని కేకవేస్తుంది. యేసు ఎలా స్పందిస్తారో చూడటానికి శిష్యులు బహుశా నిశితంగా గమనిస్తూ ఉండవచ్చు. ఆయన సమాధానమివ్వనప్పుడు, వారు ఆయన మౌనాన్ని ఉదాసీనతగా లేదా చిరాకుగా తప్పుగా అర్థం చేసుకొని, “ఆమె మన వెనుక కేకలు వేస్తూనే ఉంది; ఆమెను పంపివేయండి” అని అన్నారు. అయినా ఆ స్త్రీ వెనుదిరగదు. ఆమె ఆయన మౌనాన్ని సహించి, ఆయన స్పందన కోసం ఓపికగా వేచి ఉంటుంది. ఇది ఆమె విశ్వాసపు మొదటి ఫలాన్ని చూపిస్తుంది—తిరస్కారం ఎదురైనట్లు అనిపించినప్పటికీ పట్టుదలతో నిలవడం.
రెండవ పరీక్ష: యేసు తరువాత పలికిన మాటలు ఆయన ప్రేషితకార్యానికి ఒక పరిమితిని విధిస్తున్నట్లుగా అనిపిస్తాయి: “ఇశ్రాయేలు వంశంలో తప్పిపోయిన గొర్రెల వద్దకే నేను పంపబడ్డాను.” తూరు, సీదోను ప్రాంతానికి చెందిన కనానీయురాలైన ఆ స్త్రీ, బాహ్యంగా చూస్తే, దేవునితో నిబంధనలో ఉన్న ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు వెలుపల ఉన్న వ్యక్తి. అయినా ఆమె దీనివల్ల నిరుత్సాహపడదు. బదులుగా, ఆమె మరింత దగ్గరకు వచ్చి, ఆయనకు ప్రణామం చేసి, ఇంకా ఎక్కువగా వేడుకుంటుంది: “ప్రభువా, నాకు సహాయం చేయి.” మరింత వినయంతో, నమ్మకంతో లోతుగా పెరుగుతూ ఆమె విశ్వాసం నిలకడగా ఉంటుంది.
మూడవ పరీక్ష: చివరిగా, యేసు అత్యంత కఠినమైన సవాలును ముందుంచుతారు: “పిల్లల ఆహారాన్ని తీసుకొని కుక్కలకు వేయడం తగదు.” ఆయన కఠినమైన మాటలు, తన హృదయాన్ని వెల్లడించమని ఆ స్త్రీకి అందించే మరో ఆహ్వానం. నొచ్చుకోవడమో, వెళ్లిపోవడమో చేయకుండా, ఆమె ఆ ఉపమానాన్ని అంగీకరించి, దానినే విశ్వాసాన్ని, వినయాన్ని ప్రకటించే మాటలుగా మలుస్తుంది: “దయచూపు ప్రభువా, కుక్కలు కూడా తమ యజమానుల బల్లమీద నుంచి పడే ముక్కలను తింటాయి కదా.” ఇలా ఆమె, దేవుని నుంచి లభించే అతి చిన్న కృప కూడా చాలని గుర్తిస్తూ, ఆయన కారుణ్యంపై తనకున్న సుందరమైన నమ్మకాన్ని వెల్లడిస్తుంది. యేసు ఆమెలో నుంచి వెలికితీస్తున్నది సరిగ్గా ఇదే—వినయంతో, ధైర్యంతో, పట్టుదలతో, నమ్మకంతో నిండిన విశ్వాసం. ఆ క్షణంలో, యేసు ఆమె విశ్వాసపు లోతును గౌరవించి, శిష్యులకు వినిపించేలా దానిని స్పష్టంగా ప్రకటిస్తారు: “ఓ స్త్రీ, నీ విశ్వాసం గొప్పది! నీవు కోరినట్లే నీకు జరుగుగాక.” వెంటనే ఆమె కుమార్తె స్వస్థత పొందింది.
ఈ పవిత్ర సమాగమంలో, సదాలోచన వరం ఎలా పనిచేస్తుందో యేసు వెల్లడిస్తారు. యేసులో పరిపూర్ణంగా ఉండి, ఆయన ద్వారా వ్యక్తమయ్యే పవిత్రాత్మకు చెందిన ఈ దివ్యవరం, దేవుని మర్మమైన మార్గాలకు జ్ఞానంతో స్పందించేలా ఆ స్త్రీని సమర్థురాలిని చేస్తుంది; ముఖ్యంగా ఆ మార్గాలు మరుగున ఉన్నప్పుడు లేదా అర్థం చేసుకోవడం కష్టమైనప్పుడు. దైవకృపతో ప్రేరేపితురాలై, యేసు అనుసరించే జ్ఞానపూర్వకమైన, ప్రేమపూర్వకమైన బోధనా విధానం ద్వారా నడిపించబడిన ఆ కనానీయురాలు, ఆయన ముందుంచిన పరీక్షలను పట్టుదలతో, వినయంతో, చలించని నమ్మకంతో ఎదుర్కొని, చివరికి దేవుని కారుణ్యాన్ని సంపూర్ణంగా పొందుతుంది. తాను ఏమి చేస్తున్నారో యేసుకు స్పష్టంగా తెలుసు. ఆయన ఆమె హృదయపు లోతును చూశారు; ఈ వరం ద్వారా, ఆమె మేలు కోసం, ఆమె కుమార్తె స్వస్థత కోసం, తన శిష్యులకు బోధించేందుకు, ఆ విశ్వాసాన్ని నేర్పుగా వెలుగులోకి తెచ్చారు. మనం కూడా ఆయన మాదిరిని అనుసరించడానికి పిలువబడ్డాము. సహనంతో, వివేచనతో కూడిన ప్రేమ ద్వారా జీవితపు పరీక్షలలో మనలనూ, ఇతరులనూ నడిపించడానికి పవిత్రాత్మను అనుమతించాలి.
ఈ పవిత్ర సంభాషణ గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. నిశ్శబ్దం, పరీక్ష లేదా ఆలస్యం ఎదురయ్యే క్షణాలలో దేవుని హస్తం పనిచేస్తోందని మీరు ఎల్లప్పుడూ గుర్తించి, విశ్వాసంతో, వినయంతో, పట్టుదలతో స్పందించగలిగేలా, మీలో సదాలోచన వరాన్ని మరింత లోతుగా పెంపొందించమని పవిత్రాత్మను అడగండి. ఈ వరాన్ని మీ కోసం మాత్రమే కాకుండా, దేవుడు తన ప్రేమపూర్వక మార్గదర్శకత్వానికి మిమ్మల్ని ఒక సాధనంగా ఉపయోగించుకునేలా కూడా కోరండి. అలా ఆయన మాత్రమే తన దివ్యజ్ఞానంతో ఏర్పాటు చేయగల మార్గాలలో, మీరు ఇతరులను ఆయనకు మరింత దగ్గరకు నడిపించగలుగుతారు.
పరిపూర్ణ సదాలోచనకు ప్రభువా, నీవు అనేక విధాలుగా మాకు బోధిస్తూ, ఎల్లప్పుడూ మమ్మల్ని నీకు మరింత దగ్గరగా నడిపిస్తున్నావు. నీ దివ్య బోధనా విధానానికి నా హృదయాన్ని తెరువు. నీపై నాకున్న విశ్వాసం, నమ్మకం మరింత లోతుగా పెరిగేలా, నీవు అనుమతించే ప్రతి పరీక్షలో పట్టుదలతో నిలవడం నాకు నేర్పు. నీ ప్రేరణలకు నేను జ్ఞానంతో స్పందించి, ఇతరులను నీ ప్రేమమయ హృదయం వైపు నడిపించడంలో సహాయపడేలా నాకు సదాలోచన వరాన్ని ప్రసాదించు. నీవు మాత్రమే రూపొందించగల మార్గాలలో ఆత్మలను సత్యం వైపు ఆకర్షించడానికి నన్ను నీ సాధనంగా ఉపయోగించుకో. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సభ విజయం సాధిస్తుంది!
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని గురువారం
సీమోను పేతురు సమాధానమిస్తూ, “నీవు క్రీస్తువు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడవు” అన్నాడు. యేసు అతనితో ఇలా అన్నారు: “యోనా కుమారుడవైన సీమోనూ, నీవు ధన్యుడవు. ఎందుకంటే ఈ విషయాన్ని నీకు వెల్లడించింది రక్తమాంసాలు కాదు, పరలోకంలోని నా తండ్రి. కాబట్టి నేను నీతో చెప్పేదేమిటంటే, నీవు పేతురువు; ఈ బండమీద నా సభను నిర్మిస్తాను. పాతాళలోకపు ద్వారాలు దానిని జయించలేవు. పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలోనూ బంధించబడుతుంది; నీవు భూమిపై దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలోనూ విప్పబడుతుంది.” మత్తయి 16:16–19
నేటి సువార్త సభ జీవితానికి పునాదియైన ఒక బోధనను అందిస్తుంది. యేసు బోధించిన ప్రతిదానికీ నిత్యమైన ప్రాధాన్యం ఉన్నప్పటికీ, సీమోను చేసిన విశ్వాస ప్రకటన నేటికీ సభ స్వరూపాన్ని తీర్చిదిద్దే ఫలితాలకు దారితీసింది. యేసు “క్రీస్తు, సజీవుడైన దేవుని కుమారుడు” అని సీమోను ప్రకటించినప్పుడు, యేసు దైవిక ఆమోదంతో స్పందించి, అతనికి ఒక పవిత్ర బాధ్యతను అప్పగించారు. ఆయన సీమోనుకు పేతురు అనే కొత్త గుర్తింపును ప్రసాదించారు—దానికి “బండ” అని అర్థం—మరియు ఈ బండమీద తన సభను నిర్మిస్తానని ప్రకటించారు.
సభను రెండు దృక్కోణాల నుంచి అర్థం చేసుకోవచ్చు. మొదటిగా, పుణ్యాత్ములు, పాపులతో కూడిన దృశ్యమాన సంస్థగా సభ భూమిపై ఉనికిలో ఉంది. భూలోక సభ జ్ఞానస్నానం పొందిన విశ్వాసుల సమాజం. అపొస్తలుల వారసులు దానిని నడిపిస్తారు; పేతురు వారసుడైన పోప్ దాని దృశ్యమాన అధిపతిగా సేవలందిస్తారు. అయినప్పటికీ, ఈ భూలోక సమాజంలో బలహీనతలతోను, పాపంతోను పోరాడే అపరిపూర్ణ సభ్యులు ఉన్నారు. కొన్నిసార్లు, అపకీర్తికర ఘటనలు, విభేదాలు, వైఫల్యాలు సభ బలహీనంగా ఉన్నట్లు లేదా విశ్వసనీయత కోల్పోయినట్లు కనిపించేలా చేయవచ్చు. అయితే, ఇటువంటి మానవ బలహీనతలు సభ నిజస్వరూపాన్ని నిర్వచించవు.
సభ ఒక దైవిక రహస్యం కూడా—క్రీస్తు యొక్క నిష్కళంక వధువు—పవిత్రాత్మ ద్వారా జీవం పొంది, క్రీస్తు ఎన్నటికీ విఫలం కాని వాగ్దానం ద్వారా సత్యంలో నిలిచి ఉంటుంది. నరక ద్వారాలు తన సభపై ఎన్నడూ దాడి చేయవని యేసు చెప్పలేదు; బదులుగా, అవి సభను ఎన్నడూ జయించలేవని ఆయన గంభీరంగా వాగ్దానం చేశారు. లోపలి నుంచైనా, బయటి నుంచైనా దాడులు ఎంత తీవ్రంగా జరిగినా, సభ ఎన్నటికీ ఓడిపోదు. యేసు దీనిని వాగ్దానం చేస్తున్నారు. సభ బోధ ఎన్నటికీ కలుషితం కాదు. సభ ప్రేషిత కార్యం ఎన్నటికీ విఫలం కాదు. క్రీస్తు స్వయంగా వేసిన దాని పునాది కదలకుండా నిలిచి ఉంటుంది. క్రీస్తు సభ ద్వారా ప్రసాదించే దివ్యసంస్కారాలు, అవి సూచించే కృపను ఎల్లప్పుడూ అందిస్తాయి.
యేసు పేతురుకు పరలోక రాజ్యపు తాళపు చెవులను కూడా అప్పగించారు. ఇవి క్రీస్తు నామంలో పరిపాలించడానికి, బోధించడానికి, పవిత్రపరచడానికి గల అధికారాన్ని సూచిస్తాయి. “బంధించడానికి, విప్పడానికి” గల అధికారం అంటే పాపాలను క్షమించడానికి, క్రమశిక్షణా నియమాలను స్థాపించడానికి, దైవ సహాయంతో విశ్వాస బోధను ప్రకటించడానికి దేవుడు సభకు ఇచ్చిన అధికారం. అపొస్తలుల వారసత్వ క్రమం ద్వారా అందించబడిన ఈ అధికారం, నేడు కూడా పోపు గారి పరిచర్యలోను, ఆయనతో ఐక్యంగా ఉన్న బిషప్పుల పరిచర్యలోను కొనసాగుతోంది.
పేతురు వ్యక్తిగత ప్రయాణం మానవ బలహీనతకు, దైవ కృపకు మధ్య ఉండే సంఘర్షణను కూడా వెల్లడిస్తుంది. ఈ మహిమాన్విత బాధ్యతను పొందిన వెంటనే, పేతురు సిలువ ఆవశ్యకతను అర్థం చేసుకోలేకపోతారు. అప్పుడు యేసు, “సాతానూ, నా వెనుకకు పో!” అనే తీవ్ర పదాలతో ఆయనను గద్దిస్తారు. పేతురు దేవుడు నెలకొల్పిన ఒక విశిష్ట పదవిని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఆయన మానవుడే; ఆయన అవగాహనకు నిరంతర పరివర్తన, శుద్ధీకరణ అవసరం. ఇదే వాస్తవం సభలోని ప్రతి సభ్యునికీ—పోపు గారికి, బిషప్పులకు సైతం—వర్తిస్తుంది. క్రైస్తవ నాయకులు, శిష్యులు అందరూ వినయంతో ఉండాలని, మానవ రీతిలో కాక దేవుని రీతిలో ఆలోచించడానికి ఎల్లప్పుడూ కృషి చేయాలని ఇది మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
సభతో మీకున్న సంబంధాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ సభ సభ్యులుగా, పేతురు చేసిన విశ్వాస ప్రకటనను ధైర్యంతో, విశ్వసనీయతతో ప్రతిధ్వనింపజేయడానికి మనం పిలువబడ్డాం. మానవ బలంపై కాక, దైవ పరిపాలనపై నమ్మకం ఉంచడానికి మనం పిలువబడ్డాం. సభకు ఉన్న దైవిక పునాదిని, దాని మానవ పోరాటాలను రెండింటినీ గుర్తించి, క్రీస్తు సభను ప్రేమించినట్లే మనమూ ప్రేమించడానికి పిలువబడ్డాం. సభ కోసం, దాని నాయకుల కోసం, సభ్యులందరి కోసం ప్రార్థించండి. క్రీస్తు అనే శిలపై దృఢంగా నిలిచి, విశ్వాసంలో స్థిరంగా ఉండేలా, జీవితపు తుపానులుగానీ నరక ద్వారాలుగానీ ఆయన దైవ ప్రణాళికపై మనకున్న నమ్మకాన్ని ఎన్నడూ కదిలించకుండా ఉండేలా ప్రార్థించండి. సభకు అండగా నిలవడానికి, దానిని రక్షించడానికి, విశ్వాసం, ప్రేమతో కూడిన మీ జీవితం ద్వారా దానిని బలపరచడానికి నిశ్చయించుకోండి. అలా చేయడం ద్వారా మీరు సభ విజయాన్ని పంచుకుంటారు. సభ ఎన్నటికీ ఓడిపోనట్లే, నరక ద్వారాలు మిమ్మల్ని కూడా ఎన్నటికీ జయించలేవనే నమ్మకంతో ఉంటారు.
విశ్వసనీయుడవైన ప్రభువా, నీ సభ నరక ద్వారాలను జయిస్తుందని నీవు హామీ ఇచ్చావు. నీ వాగ్దానంపై నేను నమ్మకం ఉంచుతున్నాను; సభను బట్టి నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. దయచేసి నీ పట్ల అదే విశ్వాస ప్రకటనను నా ఆత్మలో స్థిరపరచు. భూమిపై నీ సభ అనే రహస్యాన్ని విశ్వసించడానికి నాకు సహాయం చేయి. తద్వారా నీవు మాకు ఇచ్చిన సభ అనే సాధనం ద్వారా నేను ఎల్లప్పుడూ నీతో ఐక్యంగా ఉండగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మూడు అంశాల ఆజ్ఞ
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని శుక్రవారం
యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “నా వెనుక రావాలని కోరుకునే ఎవరైనా తమను తాము నిరాకరించుకొని, తమ సిలువను ఎత్తుకొని, నన్ను అనుసరించాలి. ఎందుకంటే తమ ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలని కోరుకునేవారు దానిని కోల్పోతారు; కాని నా కోసం తమ ప్రాణాన్ని కోల్పోయేవారు దానిని పొందుతారు.” మత్తయి 16:24–25
నిజమైన క్రైస్తవ జీవితానికి పునాదిగా నిలిచే మూడు అంశాల ఆజ్ఞతో నేటి సువార్త ప్రారంభమవుతుంది: మనం తప్పనిసరిగా మనలను మనం నిరాకరించుకోవాలి, మన సిలువను ఎత్తుకోవాలి, యేసును అనుసరించాలి. ఈ ఆజ్ఞలు మన నుండి ఏమి కోరుతున్నాయో పరిశీలిద్దాం.
మొదటిగా, యేసు “తప్పనిసరిగా చేయాలి” అనే మాటను ఉపయోగిస్తున్నారని గమనించడం ముఖ్యం. ఇది ఆహ్వానం మాత్రమే కాదు—మన నిత్య శ్రేయస్సు కోసం ఇవ్వబడిన దైవ శాసనం. “తప్పనిసరిగా చేయాలి” అనే అర్థాన్నిచ్చే గ్రీకు పదం “డెయి.” ఈ పదం ఆవశ్యకతను, బాధ్యతను, దైవ నిర్ణయాన్ని సూచిస్తుంది. దేవుని రక్షణ ప్రణాళిక ప్రకారం అవసరమైనదాన్ని వ్యక్తపరచడానికి పవిత్ర గ్రంథంలో ఈ పదాన్ని తరచుగా ఉపయోగిస్తారు. ఇది భక్తిపరులైన ఆత్మలకు ఒక సూచనో ఆదర్శమో మాత్రమే కాదు; క్రీస్తును అనుసరించాలనుకునే వారందరికీ ఇది తప్పనిసరి అవసరం.
తాను స్వయంగా ఇప్పటికే చేయనిదేదీ యేసు మనలను చేయమని ఎన్నడూ అడగరు. నేటి సువార్త భాగానికి కొద్దిముందే, “మనుష్యకుమారుడు తప్పనిసరిగా ఎంతో బాధ అనుభవించాలి” (మత్తయి 16:21) అని యేసు ప్రకటించారు—ఆయన అలాగే అనుభవించారు. అదే విధంగా, మనం తప్పనిసరిగా మనలను మనం నిరాకరించుకొని, మన సిలువను ఎత్తుకొని, ఆయనను అనుసరించాలి. జీవానికి నడిపించే ఇరుకైన మార్గం ఇదే; మనలను క్రీస్తు పోలికలోకి మార్చి, ఆయన పునరుత్థాన మహిమకు చేర్చే ఏకైక మార్గం ఇదే. ఈ ఆవశ్యకతను విస్మరించడం అంటే నిజమైన శిష్యత్వ మార్గాన్ని తిరస్కరించడమే.
మనలను మనం నిరాకరించుకోవడమంటే, అన్నిటికంటే ముందుగా, స్వార్థకేంద్రిత వైఖరిని విడిచిపెట్టడం. క్రీస్తు మనలో పరిపాలించేలా మనం తప్పక ఆయనకు అడ్డుగా ఉండకుండా తప్పుకోవాలి. అంటే మన ఇష్టాలు, ఆశయాలు, కోరికలకంటే దేవుని చిత్తానికి ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. ఇలాంటి ఆత్మనిరాకరణే అంతిమ లక్ష్యం కాదు; దైవప్రేమ మన జీవితాలను నడిపించేందుకు చోటు కల్పిస్తూ, మన ఆత్మను శుద్ధిచేసే అవసరమైన ప్రక్రియ అది. పరలోకంలో ఈ శుద్ధీకరణ సంపూర్ణమవుతుంది; అప్పుడు దేవుని చిత్తాన్ని మాత్రమే ఎంచుకోవడం సులభమవుతుంది. అయితే మన భూలోక యాత్రలో, దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా లేనిదంతా మనం పదేపదే తప్పక త్యజించాల్సిన నిరంతర అంతరంగ పోరాటాన్ని ఎదుర్కొంటాము.
నేడు క్రైస్తవులు సిలువను మన రక్షణకు పవిత్ర ప్రతిరూపంగా సముచితంగానే గౌరవిస్తున్నారు. అయితే యేసు కాలంలో సిలువను కేవలం మరణశిక్ష విధించడానికి రోమన్లు ఉపయోగించే క్రూరమైన సాధనంగానే చూశారు—అది భరించలేని బాధకు, తీవ్రమైన అవమానానికి ప్రతిరూపం. కాబట్టి మన సిలువను ఎత్తుకోవడమంటే, సహజంగా మనం దూరంగా ఉంచాలనుకునేదాన్ని, భయాన్ని కలిగించేదాన్ని, ధైర్యం, త్యాగం, ఆత్మసమర్పణ అవసరమయ్యేదాన్ని స్వీకరించడం. ఇలా స్వీకరించడానికి ప్రకృతికి అతీతమైన నమ్మకం కూడా అవసరం. అలాంటి బాధల నుండి మేలును కలిగించగలిగేది దేవుడు మాత్రమే. దీనిని అర్థం చేసుకొని మనలను మనం ఆయనకు అప్పగించుకున్నప్పుడు, ఆయన అనుమతించే వాటన్నిటినీ—బాధలు, పరీక్షలు, త్యాగాలు, చివరికి మరణాన్ని సైతం—ఎదురుతిరగకుండా అంగీకరించి, క్రీస్తు విమోచనాత్మక శ్రమలతో వాటిని ఐక్యం చేయగలుగుతాము.
ఈ మూడు “తప్పనిసరి” ఆజ్ఞలలో, యేసును అనుసరించడం కనీసం పైకి చూడటానికైనా అత్యంత సులభంగా అనిపించవచ్చు. అయినప్పటికీ నిజమైన శిష్యత్వం అంటే కేవలం ఆయన వెనుక నడవడం, దయతో మెలగడం, జీవితాన్ని ఆస్వాదించడం మాత్రమే కాదు; అది అంతకంటే ఎంతో లోతైనది. క్రీస్తును అనుసరించడమంటే మన జీవితాలు ఆయన జీవితానికి అనుగుణంగా మలచబడేందుకు అనుమతిస్తూ ఆయనలో నడవడం. ఇది జీవితాంతం సాగే పరివర్తన యాత్ర—ఆయన జీవితం, మరణం, పునరుత్థానంలో పాలుపంచుకోవడం. నిష్ఠ, వినయం, ప్రేమ అనే ఇరుకైన మార్గంలో నడవాలని ప్రతిరోజూ నిర్ణయించుకోవడం దీనికి అవసరం.
ఈ మూడు అంశాల ఆజ్ఞ సవాలుతో కూడుకున్నది కాబట్టి, మనకు సహాయపడేందుకు యేసు విరుద్ధంగా అనిపించినా దివ్యసత్యమైన ఒక మాట చెబుతున్నారు: “తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలని కోరుకునేవాడు దానిని కోల్పోతాడు; కానీ నా కోసం తన ప్రాణాన్ని కోల్పోయేవాడు దానిని పొందుతాడు.” యేసు ఆజ్ఞలను అనుసరించే సవాలు ఎదురైనప్పుడు ఈ మాట వెంటనే ఆశను ఇస్తుంది. “ఒక వ్యక్తి లోకమంతటినీ సంపాదించుకొని తన ప్రాణాన్ని కోల్పోతే ఏమి లాభం?” అని అడుగుతూ ఆ సవాలును ఆయన మరింత సులభం చేస్తున్నారు. మనం పిలువబడిన త్యాగజీవితం ద్వారా పొందే మహిమతో “లోకం” గానీ, దాని ఆకర్షణలన్నీ గానీ సరిపోలవు.
నిత్యజీవాన్ని వారసత్వంగా పొందేందుకు మీరు ఏమి తప్పక చేయాలో యేసు ప్రేమతో మీకు చెబుతున్న విషయాన్ని నేడు ధ్యానించండి. ప్రతిఫలం ఏమిటో అర్థమయ్యాక, దానిని పొందే మార్గాలను అంగీకరించడం ఎంతో సులభమవుతుంది. మిమ్మల్ని మీరు నిరాకరించుకోండి, మీ సిలువను ఎత్తుకోండి, యేసును అనుసరించండి. నేడూ, మీ జీవితంలోని ప్రతి రోజూ అలా చేయండి; అప్పుడు మీ జీవితం క్రీస్తులో సజీవమై, నిత్యకాలం మహిమపరచబడటాన్ని మీరు కనుగొంటారు.
నిస్వార్థమైన, త్యాగమయమైన నా ప్రభువా, మమ్మల్ని మేము నిరాకరించుకొని మా సిలువలను ఎత్తుకోమని నీవు ఆజ్ఞాపించడమే కాదు, ముందుగా నీవే ఆ మార్గంలో నడిచావు; నీతో ఐక్యంగా జీవిస్తూ నిన్ను అనుసరించేందుకు మాకు శక్తినిచ్చావు. సిలువ పట్ల నాకున్న ప్రతి భయం నుండి నన్ను విముక్తి చేయి. అది వెంటనే తెచ్చే కష్టాలకు ఆవల, నీతో కలిసి త్యాగజీవితం గడిపేవారి కోసం ఎదురుచూసే మహిమను చూడటానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
పర్వతాలను కదిలించడం
సామాన్య కాలం పద్దెనిమిదవ వారంలోని శనివారం
ఒక వ్యక్తి యేసు వద్దకు వచ్చి, ఆయన ముందు మోకరిల్లి, “ప్రభువా, మతిభ్రమించి తీవ్రంగా బాధపడుతున్న నా కుమారునిపై కనికరం చూపండి; అతడు తరచూ నిప్పులోను, తరచూ నీళ్లలోను పడుతున్నాడు. అతణ్ణి మీ శిష్యుల వద్దకు తీసుకువచ్చాను, కానీ వారు అతణ్ణి నయం చేయలేకపోయారు” అన్నాడు. యేసు బదులుగా, “ఓ విశ్వాసంలేని, వక్రమార్గం పట్టిన తరమా, నేనెంతకాలం మీతో ఉంటాను? ఎంతకాలం మిమ్మల్ని సహిస్తాను? ఆ బాలుణ్ణి ఇక్కడ నా దగ్గరకు తీసుకురండి” అన్నారు. మత్తయి 17:14–17
ఈ సంఘటనకు ముందు, యేసు తాను సందర్శించబోయే చోట్ల తన రాకకు మార్గాన్ని సిద్ధం చేయడానికి తన శిష్యులను ఇద్దరిద్దరిగా పంపారు. తన నామంలో బోధించమని, రోగులను స్వస్థపరచమని, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టమని వారికి చెప్పారు. దేవుని శక్తి తమ ద్వారా పనిచేసిన తీరుకు ఆశ్చర్యపోతూ వారు తిరిగివచ్చారు. వారు అధికారంతో బోధించారు, దయ్యాలను ఆజ్ఞాపించారు, రోగులను స్వస్థపరిచారు.
నేటి సువార్తలో, ఒక వ్యక్తి దయ్యం పట్టి బాధపడుతున్న తన కుమారుణ్ణి సహాయం కోసం ఇదే శిష్యుల వద్దకు తీసుకువస్తాడు; అయితే ఈసారి వారు అతణ్ణి స్వస్థపరచలేకపోతారు. యేసు పేతురు, యాకోబు, యోహానులతో కలిసి కొండపైకి వెళ్లారు. అక్కడ ఆ ముగ్గురు అపొస్తలులు ఆయన దివ్యరూప పరివర్తనాన్ని చూశారు; మిగిలిన తొమ్మిదిమంది కిందనే ఉండిపోయారు.
యేసు తిరిగివస్తుండగా, దిక్కుతోచని స్థితిలో ఉన్న ఒక తండ్రి ఆయన వద్దకు వచ్చి, భక్తితో మోకరిల్లి, కనికరం చూపమని వేడుకుంటాడు. ఆ బాలుని స్థితిని గ్రీకులో సెలేనియాజెటై, అంటే “చంద్రుని ప్రభావానికి గురైనవాడు” అని వర్ణించారు. దీనిని తరచూ “మతిభ్రమించినవాడు” అని అనువదిస్తారు; కానీ మరింత ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే ఇది మూర్ఛవ్యాధిలో వచ్చే పోటువంటి లక్షణాలను సూచిస్తుంది. చంద్రుడు ప్రవర్తనను ప్రభావితం చేయగలడనే ప్రాచీన నమ్మకాన్ని ఈ పదం ప్రతిబింబిస్తుంది. అయితే ఈ సందర్భంలో దానికి కారణం దయ్యమని సువార్త స్పష్టం చేస్తుంది. నిప్పులోను నీళ్లలోను పడిపోయే ఆ బాలుని తీవ్రమైన లక్షణాలు, దేవుడు మంచిగా సృష్టించిన దానిని గాయపరచి నాశనం చేయాలనే దుష్టుని విధ్వంసక లక్ష్యాన్ని నొక్కిచెబుతున్నాయి.
యేసు సమాధానం మనలను కదిలిస్తుంది: “ఓ విశ్వాసంలేని, వక్రబుద్ధిగల తరమా, నేను ఎంతకాలం మీతో ఉండాలి?” ఇది దైవిక విలాపం. ఆయన దుఃఖానికి కారణం శిష్యులు మాత్రమే కాదు, ప్రజలలో విస్తృతంగా ఉన్న ఆధ్యాత్మిక అంధత్వం కూడా. శిష్యులు ఇంతకుముందు దయ్యాలను వెళ్లగొట్టినప్పటికీ, ఈసారి ఏదో లోపం జరిగింది. వారిలో ఆధ్యాత్మిక లోతు, నిలకడైన విశ్వాసం కొరవడ్డాయని యేసు మాటలు వెల్లడిస్తున్నాయి. ఆయన అసంతృప్తి ప్రేమనుంచి, తన ప్రజలు తాము జీవించడానికి పిలువబడిన విశ్వాసంలో ఎదగాలనే తపననుంచి పుడుతుంది.
అయినప్పటికీ, యేసు తన శక్తిని చూపడానికి వెనుకాడరు. “ఆ బాలుణ్ణి ఇక్కడికి నా దగ్గరకు తీసుకురండి” అని ఆజ్ఞాపించి, ఒక్క మాటతో దయ్యాన్ని గద్దిస్తారు. ఆ బిడ్డకు వెంటనే స్వస్థత కలుగుతుంది. శిష్యులు తమ సొంత బలంతో చేయలేనిదాన్ని యేసు సులభంగా నెరవేరుస్తారు. చెడునుంచి విముక్తి కలిగించేది ఆయన ఒక్కరే; దైవిక కనికరంతో ఆయన అలా చేస్తారు.
తరువాత, తాము ఎందుకు విఫలమయ్యామని శిష్యులు అడిగినప్పుడు, “మీ అల్పవిశ్వాసం వల్లనే” అని యేసు వారికి చెబుతారు. అంటే, తమ ద్వారా పనిచేసే దేవునిపై వారికి నిజమైన నమ్మకం కొరవడింది. ఆపై ఆయన ఒక శక్తిమంతమైన సత్యాన్ని తెలియజేస్తారు: “మీకు ఆవగింజంత విశ్వాసం ఉంటే, ఈ కొండతో, ‘ఇక్కడినుంచి అక్కడికి కదులు’ అని చెబుతారు; అది కదులుతుంది. మీకు అసాధ్యమైనదేదీ ఉండదు.”
దయ్యాలను వెళ్లగొట్టాలని లేదా రోగులను స్వస్థపరచాలని మీరు తపిస్తున్నారా? అలాంటి ఆత్మవరాలు అందరికీ ఇవ్వబడవు. అయితే, ప్రతి శిష్యుడూ విశ్వాసం ద్వారా కొండలను కదిలించడానికి పిలువబడ్డారు. ఇది మీ సొంత ఇష్టాన్ని నెరవేర్చుకోవడానికి ఉపయోగించే మాంత్రిక శక్తి కాదు. కొండలను కదిలించడం అంటే, పరలోకంలో వలె భూమిపైనా దేవుని ప్రణాళికను నెరవేరుస్తూ, ఆయన చిత్తానికి సహకరించడం.
దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మేలైనదానినే కోరుకుంటారు. తమ హృదయాలను ఆయన హృదయంతో ఏకం చేసేంత బలమైన విశ్వాసం ఉన్నవారి ద్వారా ఆయన దానిని నెరవేరుస్తారు. మన సొంత ఇష్టంపై మమకారాన్ని విడిచిపెట్టడం, ఆయనపై అచంచలమైన నమ్మకం ఉంచడం, ఆయన మహిమను మాత్రమే కోరే ప్రేమ కలిగి ఉండడం—ఇవే కీలకం.
ఈ రోజు మీ విశ్వాసపు నాణ్యతను, లోతును ధ్యానించండి. మీ సొంత ప్రయత్నాలకంటే దేవుని శక్తిపై మీరు ఎక్కువ నమ్మకం ఉంచుతున్నారా? మీ ద్వారా ఆయన చిత్తం నెరవేరేలా మీ కోరికలను సమర్పించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? ఆవగింజంత వినయంతో కూడిన, నమ్మకంతో కూడిన, నిస్వార్థమైన విశ్వాసం కూడా, ఏదీ అసాధ్యం కాని దేవునితో ఏకమైనప్పుడు, అసాధ్యంగా కనిపించేదాన్ని నెరవేర్చగలదు. మనం ఆయనకు అవకాశం ఇస్తే చాలు, మనలో ప్రతి ఒక్కరి ద్వారా గొప్ప కార్యాలు చేయాలని ఆయన కోరుకుంటారు. కొండలను కదిలించే విశ్వాసం కోసం ప్రార్థించండి. ఎందుకంటే, దేవుడు మనలను తన పనికి వినియోగించుకోవడానికి మనం అనుమతించి, కొండలు కదలడం చూసినప్పుడు, మనం ఆశ్చర్యపోయి ఆయన గొప్పతనం ముందు వినమ్రులమవుతాము.
సర్వశక్తిమంతుడవైన దేవా, అత్యంత మహిమాన్వితమైన, పరిపూర్ణమైన నీ చిత్తం నెరవేరేలా, మా ద్వారా గొప్ప కార్యాలు చేయాలని—కొండలను కదిలించి, నీ కృపకు అడ్డుగా ఉన్న ప్రతి అవరోధాన్ని తొలగించాలని—నీవు కోరుకుంటున్నావు. నా ద్వారా నీవు ఎందరో జీవితాలను స్పృశించి, మహిమాన్వితమైన నీ నిత్యరాజ్యంలోకి నన్ను ఆకర్షించేందుకు, ఇంత లోతైన విశ్వాసం కోసం నేను ప్రార్థిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!
