ಎಲ್ಲ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!
ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಕಾಳಜಿ
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ A)
“ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ಮಾತ್ರ.” ಆಗ ಅವರು, “ಅವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು. ಆ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿ, ಆಶೀರ್ವಾದದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು; ಶಿಷ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಹಂಚಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ತಿಂದು ತೃಪ್ತರಾದರು. ಉಳಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ ಹನ್ನೆರಡು ಬೆತ್ತದ ಬುಟ್ಟಿಗಳು ತುಂಬಿದವು. ಮತ್ತಾಯ 14:17–20
ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕರ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಘಟನೆಗಳಿವೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಮೊದಲನೆಯ ಘಟನೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಗಲಿಲೇಯ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪ ನಡೆದ ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೀನುಗಳಿಂದ ಐದು ಸಾವಿರ ಪುರುಷರಿಗೆ (ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ) ಊಟ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಉಳಿದದ್ದು ಹನ್ನೆರಡು ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಐದು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಈ ಅದ್ಭುತವು ನಾಲ್ಕೂ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಯೇಸುವಿನ ಏಕೈಕ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ; ಇದು ಅದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕರು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಎರಡನೆಯ ಘಟನೆಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬಾರಿ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದ ದೆಕಪೊಲಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಏಳು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಮೀನುಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಊಟ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಉಳಿದದ್ದು ಏಳು ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು.
ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸೋದರಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಹೃದಯವು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮೊದಲ ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಯೋಹಾನನ ಮರಣವು ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅನುಮತಿಸಿದ ಅವರ ಚಿತ್ತದ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಭವಿಸಿತೆಂದು ಯೇಸುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಈ ದೈವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಅವರ ಮಾನವೀಯ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರವಾದ ದುಃಖವು ನೋವಿನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವಾದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವರ ದುಃಖವು ನೈಜವೂ ಆಳವಾದದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಶೋಕವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರಲೆಂದು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ದೂರ ಹೋಗಲು ಅವರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅವರ ದುಃಖದ ಆಳವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ದೈವತ್ವವು ಅವರ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕುಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಸುಂದರವಾದ ಸಂಗತಿ. ಬದಲಾಗಿ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರು ಯೋಹಾನನ ಮರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಿಜವಾದ ಮಾನವ ಹೃದಯದಿಂದ, ತಕ್ಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿವೆ.
ದೋಣಿಯಿಂದ ಇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವೊಂದು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಯೇಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅವರ ದೈವತ್ವದ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಕಟನೆ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮನಮುರಿತ, ಪಾಪಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, “ಅವರ ಹೃದಯವು ಆ ಜನರಿಗಾಗಿ ಮರುಗಿತು; ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿದರು.” ಇಲ್ಲಿ “ಮರುಗಿತು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು ಅಂತರಾಳದಿಂದ ಉಕ್ಕುವ, ಆಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಕನಿಕರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದೈವಿಕ ಮೂಲದಿಂದ ಬರುವ ಈ ಕನಿಕರವು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕನಿಕರದ ನೋಟವು ದೇವರ ಕರುಣಾಮಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ: ಯೇಸು ಕೇವಲ ಸಹಾನುಭೂತಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ದೃಢವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿ, ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ ಅವರ ನೋವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ತಮ್ಮ ಜನರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅದ್ಭುತವು, ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನ್ನಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಅದ್ಭುತವು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಮಗೆ ಬದಲಾಗದ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ: ಆ ಜನಸಮೂಹದಂತೆ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ.
ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವು ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಪೂರ್ವಸೂಚನೆಯೂ ಆಗಿದೆ; ಬಹುಶಃ ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅದು ನಾಲ್ಕೂ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸದ್ಗುಣವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸಿ, ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ನಿತ್ಯ ವಿವಾಹಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನಮಗಿದೆ—ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪ, ರೋಗ ಮತ್ತು ನೋವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ಆಚರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಇಂದು ಯೇಸುವಿನ ಕೋಮಲ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ತೋರಿದ ಅದೇ ಕನಿಕರದಿಂದ ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ನಿಜವಾದ ರೊಟ್ಟಿಯಾದ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿಮಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಲು ಅವರು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ—ಅದು ಚಿಕ್ಕದು ಅಥವಾ ಸಾಲದು ಎಂದು ಕಂಡರೂ—ನಿಮ್ಮ ಹೋರಾಟಗಳು, ದಣಿವು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಶೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ. ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಮತ್ತು ಇತರರ ಆತ್ಮಗಳ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಡುವವು ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಿ. ಈ ಅದ್ಭುತ ಆಹಾರವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ಪರಮಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಉತ್ಕಟವಾದ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲಿ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ನಮ್ಮ ಪೋಷಣೆ, ನಮ್ಮ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಾನಂದದ ಮುನ್ಸವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಕೊಡುಗೆಯು ನನ್ನ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದುದಾಗಿದೆ. ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಜನಸಮೂಹವು ಬೆರಗಾದಂತೆಯೇ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಕಾಳಜಿಯ ಅರಿವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನೂ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸು; ಆ ಅರಿವು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದಲೂ ತುಂಬಿಸಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯದ ವಿವರಣೆ
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ B)
“ಸ್ವಾಮೀ, ಈ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊಡಿ.” ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ನಾನೇ ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿ; ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಸಿವಾಗದು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುವವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗದು” ಎಂದರು. ಯೋಹಾನ 6:34–35
ಅದ್ಭುತಗಳು ದೈವಿಕ ಭಾಷೆಯ ಪದಗಳಂತಿವೆ—ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅವು ತಿಳಿಸಬೇಕೆಂದಿರುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಯೇಸುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಅಸಾಧಾರಣ ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ, ಕೇವಲ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೀನುಗಳಿಂದ ಐದು ಸಾವಿರ ಪುರುಷರಿಗೆ (ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ) ಊಟ ನೀಡಿದ ಘಟನೆಯ ಮರುದಿನ ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಘಟನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಅದ್ಭುತವು ಯಾವುದೇ ಪಟ್ಟಣ ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಗಲಿಲೇಯ ಸರೋವರದ ಬಳಿಯ ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು.
ಸಹಜ ಮಾನವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಜನರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರಬಹುದಾದ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು: “ಅವರು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದರು? ಅಷ್ಟೊಂದು ಆಹಾರ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಯಾರಾದರೂ ಅದನ್ನು ತರುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿದಿರಾ? ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿರಬೇಕು!” ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು; ಕೇವಲ ಉದಾರತೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಲಿ, ಹಸಿವಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಲಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಯೋಹಾನನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ—ಅವು ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕಾರ್ಯಗಳು. ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದು ಅಂತಹ ಒಂದು ಸೂಚಕಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅತ್ಯಂತ ನೇರವಾದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಇವು ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿಯ ಪ್ರವಚನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬೋಧನೆಯ ಆರಂಭವಾಗಿವೆ.
ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ಊಟ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಯೇಸು ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರ ಸರಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ತಮಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿ, ತಾವೊಬ್ಬರೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರಿದರು. ಜನರು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು. ಆದರೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಸರೋವರದಲ್ಲಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅವರು ಶಿಷ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಫೆರ್ನವುಮನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜನರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು; ಆದರೂ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಫೆರ್ನವುಮಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ಜನರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಯೇಸುವಿನ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಂತೆಯೇ, ಇದೂ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಡೆದದ್ದಲ್ಲ. ಜನರು ತಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ನೀಡಿ, ನಂತರ ತಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು ಎಂದು ನಾವು ಸಮಂಜಸವಾಗಿ ಊಹಿಸಬಹುದು. ಅವರ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲವು, ಅವರು ಕಂಡ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು.
ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ಭಾನುವಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಕೇಳಲಿದ್ದೇವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಈ ಪ್ರವಚನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಯೇಸುವಿನ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ನಮಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ—ನಂತರ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸದತ್ತ ಸೆಳೆಯಲು ಅವರು ಬಳಸುವ ದೈವಿಕ ಭಾಷೆ ಇದು: ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮೌನದ ಭಾಷೆ, ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಅವರು ಇಲ್ಲವೆಂದು ತೋರುವ ಸ್ಥಿತಿಯ ಭಾಷೆ. ಅವರು ಮಾತನಾಡುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆವು.
ಆ ಜನರಂತೆಯೇ, ದೇವರ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನೀವು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡು ಆಳವಾದ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಮಯವೊಂದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. 5,000 ಜನರಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಊಟ ನೀಡಿದ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಾವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ಈ ಅದ್ಭುತವು ಮಾತನಾಡುವ ದೈವಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಬಹುದು. ಅದು ಕಲಿಸುವ ಅನೇಕ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇದು: ನಾವು ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅರಸುವಾಗ, ದೇವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಂತ್ವನದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು; ಅವರಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅನಂತರ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ದೇವರು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ—ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಸರೋವರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಾವು ಏನನ್ನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾವನೆ, ಗೊಂದಲ ಅಥವಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಶುಷ್ಕತೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. “ಸ್ವಾಮೀ, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಿರಿ?” ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಬಹುದು. “ನಾನು ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನೇ?” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು.
ಹೀಗಾದಾಗ ನಾವು ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳ್ಳಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು—ಯೇಸು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಯಸುವ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಬೇಕು. ಅವರು ಇಲ್ಲವೆಂದು ತೋರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೌನದಲ್ಲಿ, ಅವರನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಡುಕಲು ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಂತ್ವನದ ಮಧುರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೀರಿದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವಿಶ್ವಾಸದ ಪಯಣವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾದ ಆನಂದದಿಂದ ಪೋಷಿಸಿದ ನಂತರ ಮೌನವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಂತೆ ತೋರಿದ ಸಮಯವಿತ್ತೇ? ನೀವು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದಿರಿ? ಇಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು, ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಕಟವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಮತ್ತು ದೇವರು ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಜೀವದ ರೊಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವ ದೇವರಿಗಾಗಿಯೇ ಹಸಿಯಲು ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನಗಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾ, ರಹಸ್ಯಮಯ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ. ಸಾಂತ್ವನದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶುಷ್ಕತೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆನಂದಮಯ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುವಂತಾಗಲಿ; ಸದಾ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಭಾನುವಾರ (ವರ್ಷ C)
ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬನು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ಬೋಧಕರೇ, ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹೇಳಿ” ಎಂದನು. ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ಮಿತ್ರನೇ, ನಿಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶನಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ನೇಮಿಸಿದವರು ಯಾರು?” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ, “ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಿ, ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಲೋಭದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ; ಒಬ್ಬನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಜೀವನವು ಅವನ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿಲ್ಲ” ಎಂದರು. ಲೂಕ 12:13–15
ಪ್ರಾಚೀನ ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ರಬ್ಬಿಗಳು ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಬೋಧಕರಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಕಾನೂನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪುಗಾರರಾಗಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಜನಸಮೂಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಹುಶಃ ಯೇಸುವನ್ನು ವಿವೇಕವೂ ಅಧಿಕಾರವೂ ಉಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಂಡು, ಅವರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಇತ್ಯರ್ಥಪಡಿಸಬಲ್ಲರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಕೋರಿಕೆಯು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಾಗಲಿ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕಾಗಲಿ ಮಾಡಿದ ಮನವಿಯಲ್ಲ—ಅದು ಒಂದು ಒತ್ತಾಯ: “ನನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಡಲು ಹೇಳಿ…” ಇದು ಅವನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಸಮಾಧಾನ, ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಆ ವ್ಯಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ಬದಲು ಜನಸಮೂಹದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಅಪಾಯದ ಕುರಿತು ಬೋಧಿಸಲು ಆ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ದುರಾಸೆ.
ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಲೋಭವು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಲೋಭನೆ. ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮಾನವ ಇತಿಹಾಸದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಮಾಜಗಳು ಭೌತಿಕ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿವೆ. ಆದರೂ ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವವರೂ ಲೋಭದಿಂದ ಮುಕ್ತರಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ಸಹೋದರನ ಸ್ವರ—“ನನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಡುವಂತೆ ಹೇಳಿ…”—ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಬಡವರಾಗಿರುವವರ ನಡುವೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಬಹುದು. ಲೋಭವೆಂಬುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಇದೆಯೋ ಕಡಿಮೆ ಇದೆಯೋ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ; ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದರ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಎಂಬ ಆಂತರಿಕ ಮನೋಭಾವವಾಗಿದೆ.
ಈ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಲೋಭದ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವ ಒಂದು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಸಾಮತಿಯನ್ನು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾದ ಬೆಳೆ ಬಂದು, ಅವನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಣಜಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಕಣಜಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನಗೆ ಈಗ ದೊರೆತಿರುವ ಭದ್ರತೆಯಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಅವನು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: “ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೂಡಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ; ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆ, ತಿನ್ನು, ಕುಡಿ, ಆನಂದಿಸು!” ಆದರೆ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಗಂಭೀರ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಮೂರ್ಖನೇ, ಈ ರಾತ್ರಿಯೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಕೇಳಲಾಗುವುದು…” (ನೋಡಿ ಲೂಕ 12:19–20).
ದೇವರು ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು “ಮೂರ್ಖ” ಎಂದು ಕರೆಯುವಾಗ, ಆ ಪದವು ಅವಮಾನವಲ್ಲ; ಅದು ಅವನ ನೈತಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದಕ್ಕೆ “ವಿವೇಕರಹಿತ” ಅಥವಾ “ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದ” ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ. ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದುಕಲು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಳಸದೆ ಇರುವುದನ್ನು ಅದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಬುದ್ಧಿಹೀನನಲ್ಲ; ಅವನು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಕುರುಡನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯೋಜಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೇವರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ತರ್ಕಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ತರ್ಕಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ: ದೇವರ ಶಾಶ್ವತ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ನಾವು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಮೂರ್ಖರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಭಾವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಬೇಕು. ಈ ಲೋಕದ ಸುಳ್ಳು ಭದ್ರತೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟು ಬದುಕಲು ಧೈರ್ಯ ಬೇಕು.
ಈ ತತ್ವವು ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಲೋಭಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪೇತ್ರನು ಭಯದಿಂದ ಯೇಸುವನ್ನು ಸಂಕಟಾನುಭವದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವಂತೆ ಮನವೊಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಗದರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ಸೈತಾನನೇ, ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗು. ನೀನು ದೇವರಂತೆ ಆಲೋಚಿಸದೆ, ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುವೆ” (ಮಾರ್ಕ 8:33). ಪೇತ್ರನ ಭಯವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅವನು ದುಷ್ಟನಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಯೇಸು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೃಢತೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆದರು. ಪೇತ್ರನ ಮನೋಭಾವವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಮೂರ್ಖತನದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದು ಮಾನವ ವಿವೇಚನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಹೊರತು ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ.
ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಂತೆ ಬದುಕಲು ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸು, ಗಮನ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಬೇಕು. ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದ ತತ್ವಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವುದು ಪತನಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕದಡುತ್ತದೆ. “ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆ, ತಿನ್ನು, ಕುಡಿ, ಆನಂದಿಸು” ಎಂಬ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಪ್ರಚೋದನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಾವು ಹೋರಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಭಯ, ಸ್ವಾರ್ಥ, ಸೋಮಾರಿತನ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನೂ ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಬೇಕು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಜ್ಞಾನದ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಡುತ್ತೇವೆ.
ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು ಲೌಕಿಕ ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆಯೋ ಅಥವಾ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಆಲೋಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ದೇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸಕಲ ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳು ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಉನ್ನತವಾಗಿವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಸದಾ ಗಮನಕೊಡುವಂತೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಹೀಗೆ, ನನ್ನ ಸೀಮಿತ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ಮೂರ್ಖತನಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದಂತೆ ಬದುಕುವ ಧೈರ್ಯ ನನಗೆ ದೊರೆಯಲಿ. ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಸೂಚನೆ: A ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನ ಭಾನುವಾರ ಮತ್ತಾಯ 14:13–21 ಅನ್ನು ಓದಿದಾಗ, ಸೋಮವಾರ ಮತ್ತಾಯ 14:22–36 ಅನ್ನು ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಬದುಕಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷ A)
ಯೇಸು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ದೋಣಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ತಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಆಚೆದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಒಬ್ಬರೇ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೋದರು. ಸಂಜೆಯಾದಾಗ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಇದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ದಡದಿಂದ ಕೆಲವು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿತ್ತು; ಎದುರುಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅಲೆಗಳ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಅದು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 14:22–25
ದೇವರು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲರು. ಅವರ ಅದ್ಭುತಗಳು ಅವರ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆಯೇ ಮತ್ತು ಅವರ ಬೋಧನೆಗಳು ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆಯೇ, ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಲನೆಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಡೀ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯು ತನ್ನ ಆರಂಭಿಕ ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೇ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ರೂಪಕಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥಪದರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದೆ.
ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ, ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಯೇಸು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಅವರ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಆಳದಲ್ಲಿ ಇತರ ರಹಸ್ಯಗಳೂ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬೆಟ್ಟ, ಏಕಾಂತ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಬಿರುಗಾಳಿ, ದೋಣಿ, ಭಯ ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಅವರೊಡನೆ ಸಾಗುವ ನಮ್ಮ ಜೀವನಯಾತ್ರೆಯ ಕುರಿತು ಏನನ್ನೋ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಯೇಸು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಒಬ್ಬರೇ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುತ್ತಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗಳು ದೈವಿಕ ಭೇಟಿಯ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿವೆ—ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಎಲೀಯರು ಸೀನಾಯಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು; ತಾಬೋರ್ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರ ಮುಂದೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡರು. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟವು ಯೇಸು ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಿತನ ಮುಂದೆ ಮಾಡುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರೇ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ತಮ್ಮ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪಿತನ ಬಳಿಗೆ ಏರಿಹೋಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ—ಸಭೆಯಾಗಿರುವ ನಾವು ಈ ಲೋಕದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವಾಗ, ಅವರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಯೇಸು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಶಿಷ್ಯರು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅಲೆಗಳು ದೋಣಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿವೆ, ಗಾಳಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ. ದೋಣಿಯು ಲೋಕದ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯ ನಡುವಿರುವ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲೆಗಳು ಯಾವುದೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎದ್ದೇಳುವ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ. ಯೇಸು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ದೂರವಿರುವಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಟದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಯೇಸು ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಜಾವದಲ್ಲಿ—ಬೆಳಗು ಮೂಡುವ ಮುಂಚಿನ ಕೊನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕತ್ತಲೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ—ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಆತ್ಮವು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ನಿರಾಧಾರ ಭಾವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಹೊತ್ತು; ತಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಅಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅನಿಸುವ ಸಮಯ. ಆದರೂ, ದೈವಿಕ ನೆರವು ಬರುವ ಕ್ಷಣವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಯೇಸು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡಿದ ಅಲೆಗಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಅವರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯ ಮೇಲೆ ತಮಗಿರುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ, ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಭೂತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಒಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತದೆ: ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವು ಅಲುಗಾಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬರುವವರನ್ನು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣದಿರಬಹುದು.
ಆಗ ಯೇಸು ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿಯುತ್ತಾರೆ: “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರಿ, ನಾನೇ; ಭಯಪಡಬೇಡಿ.” ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ “ನಾನೇ” ಎಂಬ ಪದಗುಚ್ಛ—egō eimi—ಮೋಶೆಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾದ ದೈವಿಕ ನಾಮವಾಗಿದೆ: “ನಾನಿದ್ದೇನೆ.” ಇದು ಕೇವಲ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಮಾತಲ್ಲ; ಇದು ಯೇಸು ಯಾರೆಂಬ ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದ ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಘೋಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಾವು ಯಾರೆಂಬುದರಲ್ಲಿಯೂ ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತೆ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮತ್ತು ಅಲೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅದೇ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಯೇಸು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದುಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೂ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, ಅವರ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡಿ: “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರಿ, ನಾನೇ; ಭಯಪಡಬೇಡಿ.” ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ; ನೀವು ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಸಂಕಟಕ್ಕೂ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವು ಸಾಕು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯಿಡಿ.
ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಹಗಲಿರುಳು ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀರಿ—ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ, ಪ್ರೇರಣೆಗಳು, ಸೂಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸಂಕೇತಗಳ ಮೂಲಕ. ಆದರೂ, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜೀವನದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳ ನಡುವೆ. ನೀವು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂಬ ದೋಣಿಯೊಳಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಹೀಗೆ ನಾನು ಅನುಭವಿಸುವ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಂದು, ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಕಾಳಜಿ
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಸೋಮವಾರ (ವರ್ಷಗಳು B&C)
“ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ಮಾತ್ರ.” ಆಗ ಅವರು, “ಅವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು. ಆ ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಮೀನುಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿ, ಆಶೀರ್ವಾದದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು; ಶಿಷ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಹಂಚಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ತಿಂದು ತೃಪ್ತರಾದರು. ಉಳಿದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದಾಗ ಹನ್ನೆರಡು ಬೆತ್ತದ ಬುಟ್ಟಿಗಳು ತುಂಬಿದವು. ಮತ್ತಾಯ 14:17–20
ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕರ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಘಟನೆಗಳಿವೆ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಮೊದಲನೆಯ ಘಟನೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಗಲಿಲೇಯ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪ ನಡೆದ ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಮೀನುಗಳಿಂದ ಐದು ಸಾವಿರ ಪುರುಷರಿಗೆ (ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ) ಊಟ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಉಳಿದದ್ದು ಹನ್ನೆರಡು ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು. ಐದು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಈ ಅದ್ಭುತವು ನಾಲ್ಕೂ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಯೇಸುವಿನ ಏಕೈಕ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ; ಇದು ಅದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕರು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಆಹಾರ ನೀಡಿದ ಎರಡನೆಯ ಘಟನೆಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬಾರಿ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದ ದೆಕಪೊಲಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಏಳು ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಮೀನುಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಊಟ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಉಳಿದದ್ದು ಏಳು ಬುಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿತು.
ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸೋದರಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನನ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಹೃದಯವು ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮೊದಲ ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಯೋಹಾನನ ಮರಣವು ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅನುಮತಿಸಿದ ಅವರ ಚಿತ್ತದ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಭವಿಸಿತೆಂದು ಯೇಸುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಈ ದೈವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಅವರ ಮಾನವೀಯ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರವಾದ ದುಃಖವು ನೋವಿನ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವಾದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವರ ದುಃಖವು ನೈಜವೂ ಆಳವಾದದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಶೋಕವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರಲೆಂದು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ದೂರ ಹೋಗಲು ಅವರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅವರ ದುಃಖದ ಆಳವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ದೈವತ್ವವು ಅವರ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕುಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಸುಂದರವಾದ ಸಂಗತಿ. ಬದಲಾಗಿ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರು ಯೋಹಾನನ ಮರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಿಜವಾದ ಮಾನವ ಹೃದಯದಿಂದ, ತಕ್ಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವತ್ವ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿವೆ.
ದೋಣಿಯಿಂದ ಇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತಗಳಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವೊಂದು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಯೇಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅವರ ದೈವತ್ವದ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಕಟನೆ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮನಮುರಿತ, ಪಾಪಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, “ಅವರ ಹೃದಯವು ಆ ಜನರಿಗಾಗಿ ಮರುಗಿತು; ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿದರು.” ಇಲ್ಲಿ “ಮರುಗಿತು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು ಅಂತರಾಳದಿಂದ ಉಕ್ಕುವ, ಆಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಕನಿಕರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದೈವಿಕ ಮೂಲದಿಂದ ಬರುವ ಈ ಕನಿಕರವು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಮಾನವತ್ವದ ಮೂಲಕ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕನಿಕರದ ನೋಟವು ದೇವರ ಕರುಣಾಮಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ: ಯೇಸು ಕೇವಲ ಸಹಾನುಭೂತಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ದೃಢವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿ, ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ ಅವರ ನೋವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ತಮ್ಮ ಜನರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅದ್ಭುತವು, ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನ್ನಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಆಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಅದ್ಭುತವು ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಮಗೆ ಬದಲಾಗದ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ: ಆ ಜನಸಮೂಹದಂತೆ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ.
ರೊಟ್ಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವು ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಪೂರ್ವಸೂಚನೆಯೂ ಆಗಿದೆ; ಬಹುಶಃ ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅದು ನಾಲ್ಕೂ ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ಶರೀರ ಮತ್ತು ರಕ್ತವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸದ್ಗುಣವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸಿ, ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪರಮಪ್ರಸಾದವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿತ್ಯಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ನಿತ್ಯ ವಿವಾಹಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನಮಗಿದೆ—ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪ, ರೋಗ ಮತ್ತು ನೋವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ಆಚರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಇಂದು ಯೇಸುವಿನ ಕೋಮಲ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ತೋರಿದ ಅದೇ ಕನಿಕರದಿಂದ ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ನಿಜವಾದ ರೊಟ್ಟಿಯಾದ ಪರಮಪವಿತ್ರ ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿಮಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಲು ಅವರು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ—ಅದು ಚಿಕ್ಕದು ಅಥವಾ ಸಾಲದು ಎಂದು ಕಂಡರೂ—ನಿಮ್ಮ ಹೋರಾಟಗಳು, ದಣಿವು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಶೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ. ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಮತ್ತು ಇತರರ ಆತ್ಮಗಳ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲ್ಪಡುವವು ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡಿ. ಈ ಅದ್ಭುತ ಆಹಾರವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೂ ಪರಮಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಉತ್ಕಟವಾದ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲಿ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ನಮ್ಮ ಪೋಷಣೆ, ನಮ್ಮ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಾನಂದದ ಮುನ್ಸವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ವರವು ನನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದ್ದಾಗಿದೆ. ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ನೀವು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಜನಸಮೂಹವು ಬೆರಗಾದಂತೆ, ಪರಮಪ್ರಸಾದದ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದೈವಪಾಲನೆಯ ಆರೈಕೆಯ ಅರಿವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನೂ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿರಿ. ಆ ಅರಿವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿಸಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಸೂಚನೆ: A ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನ ಭಾನುವಾರ ಮತ್ತಾಯ 14:13–21 ಅನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಮತ್ತು ಸೋಮವಾರ ಮತ್ತಾಯ 14:22–36 ಅನ್ನು ಓದಿದಾಗ, ಮಂಗಳವಾರ ಮತ್ತಾಯ 15:1–2, 10–14 ಅನ್ನು ಓದಬಹುದು.
ಧಾರ್ಮಿಕ ರೂಢಿಗಳಿಗೆ ಮರುಜೀವ ನೀಡುವುದು
ಸಾಮಾನ್ಯಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ (ವರ್ಷ A)
ಅವರು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಅವರಿಗೆ, “ಕೇಳಿ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ಹೋಗುವುದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುವುದೇ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದರು. ಆಗ ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು, “ನೀವು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಫರಿಸಾಯರು ಬೇಸರಗೊಂಡರೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಮತ್ತಾಯ 15:10–12
ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧತೆಯ ಕುರಿತು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಯೇಸು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಅವರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿರಬೇಕು. ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿದಾಗ ಅವುಗಳಿಗಿರುವ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಅವರು ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಜೀವನದ ಕಡೆಗೆ—ನೈತಿಕ ಶುದ್ಧತೆ ಅಥವಾ ಭ್ರಷ್ಟತೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ನಿಜವಾದ ಮೂಲವಾಗಿರುವ ಹೃದಯದ ಕಡೆಗೆ—ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಫರಿಸಾಯರು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಈ ಬೋಧನೆ ಬಂದಿತು: “ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು ಹಿರಿಯರ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಏಕೆ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ” (ಮತ್ತಾಯ 15:2). “ಹಿರಿಯರ ಸಂಪ್ರದಾಯ” ಎಂದರೆ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದುಬಂದ ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೌಖಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರುವ ವಿಧಾನಗಳ ಸಮೂಹವಾಗಿತ್ತು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವು ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗಳ ತಿರುಳನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದವು.
ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಗಮನವನ್ನು ಅಂತರಂಗದ ಜೀವನದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು ಬಾಹ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕೆಟ್ಟ ಹೃದಯದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಆಸೆಗಳು, ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪದ ಬೇರು ತಪ್ಪಾದ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ವಿಧಿ-ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸದಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಯೇಸು ಫರಿಸಾಯರನ್ನು ನೊಂದಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೂ, ಅವರು ವಿಚಲಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಕುರಿತು, “ಅವರು ಕುರುಡು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ (ಮತ್ತಾಯ 15:14). ಅವರ ನಾಯಕತ್ವವು ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದ ತಿರುಳಿನಿಂದಲೂ ತಂದೆಯ ಚಿತ್ತದಿಂದಲೂ ದೂರವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಂದೆ ನೆಡದಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲ್ಪಡುವುದು. ದೇವರ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿಲ್ಲದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ಉಳಿಯಲಾರವು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದ ಊಟಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೆಟ್ಟದ್ದೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಬ್ಬರ ಅಂತರಂಗದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ ಎಂಬಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಎಡವುವ ಕಲ್ಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತರಂಗದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯು ತನ್ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೇ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲನೆಯ ಶತಮಾನದ ಯೆಹೂದ್ಯ ಧರ್ಮದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಇಂದು ಆಚರಿಸದಿರಬಹುದು; ಆದರೂ ಅದೇ ತತ್ವ ಇಂದಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಊಟಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಕೃತಜ್ಞತಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಇದು ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾದ ಅಭ್ಯಾಸ—ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಚಿಂತನೆ, ಗಮನ ಅಥವಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದು ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಬೇಡುವ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನೂ ಅದು ತರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ, ಭಕ್ತಿಭರಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ಬರಬೇಕು.
ನೀವು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ—ಆಚಾರಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೋ, ಅಥವಾ ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ತಿರುಳಿಗೇನೋ? ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ದೇವರನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದರೆ, ರೂಢಿಯಾಗಿರುವ ಕೆಲವು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು—ಒಳ್ಳೆಯವುಗಳನ್ನೂ ಸಹ—ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಮರುಹೊಂದಿಸಿ, ಬಲಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ: ಶಿಲುಬೆಯ ಗುರುತು ಮಾಡುವುದು, ನಮೋ ಮರಿಯೆ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು, ದಾನಧರ್ಮ ಮಾಡುವುದು, ಅಥವಾ ಭಾನುವಾರದ ದಿವ್ಯಬಲಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದೂ ಸಹ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಅಪಾರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ; ಆದರೆ ಅವು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ. ದಿವ್ಯಬಲಿಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲವೂ ಶಿಖರವೂ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಪವಿತ್ರ ರಹಸ್ಯದಿಂದ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ದೂರವಾಗಿದ್ದು, ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಹಾಜರಿದ್ದರೆ, ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಬಯಸುವ ಅನುಗ್ರಹದ ಫಲಗಳನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ನೀವು ಅನುಸರಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಂದು ಚಿಂತಿಸಿ. ಅವು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಆಚಾರಗಳೇ, ಅಥವಾ ಜೀವಂತ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆಯೇ? ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸನ್ನೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆರಾಧನಾ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿರುವ ಆತ್ಮದಿಂದ ಹರಿದುಬರಲಿ.
ಯೇಸುವಿನ ಅತಿ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯವೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹರಿದುಬಂತು. ನೀನು ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅಥವಾ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ವರ್ತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಂದೆಯನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಂತೆ ಮಾಡು. ಹೀಗೆ ನಾನು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲವೂ ಫಲ ನೀಡಿ, ನಿನಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತರಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಬದುಕಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ (ವರ್ಷ B&C)
ಯೇಸು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ದೋಣಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ತಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಆಚೆದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರು ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಜನರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಒಬ್ಬರೇ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೋದರು. ಸಂಜೆಯಾದಾಗ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಇದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ದಡದಿಂದ ಕೆಲವು ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿತ್ತು; ಎದುರುಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅಲೆಗಳ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಅದು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 14:22–25
ದೇವರು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮಾನವ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲರು. ಅವರ ಅದ್ಭುತಗಳು ಅವರ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಂತೆಯೇ ಮತ್ತು ಅವರ ಬೋಧನೆಗಳು ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತೆಯೇ, ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಲನೆಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಡೀ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯು ತನ್ನ ಆರಂಭಿಕ ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೇ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ರೂಪಕಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥಪದರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದೆ.
ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ, ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಯೇಸು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಅವರ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಆಳದಲ್ಲಿ ಇತರ ರಹಸ್ಯಗಳೂ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬೆಟ್ಟ, ಏಕಾಂತ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಬಿರುಗಾಳಿ, ದೋಣಿ, ಭಯ ಮತ್ತು ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಅವರೊಡನೆ ಸಾಗುವ ನಮ್ಮ ಜೀವನಯಾತ್ರೆಯ ಕುರಿತು ಏನನ್ನೋ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಯೇಸು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಒಬ್ಬರೇ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುತ್ತಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗಳು ದೈವಿಕ ಭೇಟಿಯ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿವೆ—ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಎಲೀಯರು ಸೀನಾಯಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು; ತಾಬೋರ್ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರ ಮುಂದೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡರು. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟವು ಯೇಸು ಪಿತನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಿತನ ಮುಂದೆ ಮಾಡುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರೇ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ತಮ್ಮ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪಿತನ ಬಳಿಗೆ ಏರಿಹೋಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ—ಸಭೆಯಾಗಿರುವ ನಾವು ಈ ಲೋಕದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವಾಗ, ಅವರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಯೇಸು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಶಿಷ್ಯರು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅಲೆಗಳು ದೋಣಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿವೆ, ಗಾಳಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ. ದೋಣಿಯು ಲೋಕದ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯ ನಡುವಿರುವ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲೆಗಳು ಯಾವುದೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎದ್ದೇಳುವ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತವೆ. ಯೇಸು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ದೂರವಿರುವಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕಟದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಯೇಸು ರಾತ್ರಿಯ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಜಾವದಲ್ಲಿ—ಬೆಳಗು ಮೂಡುವ ಮುಂಚಿನ ಕೊನೆಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕತ್ತಲೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ—ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಆತ್ಮವು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ನಿರಾಧಾರ ಭಾವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಹೊತ್ತು; ತಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಅಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅನಿಸುವ ಸಮಯ. ಆದರೂ, ದೈವಿಕ ನೆರವು ಬರುವ ಕ್ಷಣವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಯೇಸು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡಿದ ಅಲೆಗಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಅವರಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯ ಮೇಲೆ ತಮಗಿರುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ, ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಭೂತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಒಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತದೆ: ಭಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವು ಅಲುಗಾಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬರುವವರನ್ನು ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣದಿರಬಹುದು.
ಆಗ ಯೇಸು ಎಲ್ಲ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿಯುತ್ತಾರೆ: “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರಿ, ನಾನೇ; ಭಯಪಡಬೇಡಿ.” ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ “ನಾನೇ” ಎಂಬ ಪದಗುಚ್ಛ—egō eimi—ಮೋಶೆಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾದ ದೈವಿಕ ನಾಮವಾಗಿದೆ: “ನಾನಿದ್ದೇನೆ.” ಇದು ಕೇವಲ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಮಾತಲ್ಲ; ಇದು ಯೇಸು ಯಾರೆಂಬ ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದ ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಘೋಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಾವು ಯಾರೆಂಬುದರಲ್ಲಿಯೂ ಭರವಸೆಯಿಡುವಂತೆ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮತ್ತು ಅಲೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಿಮಗೆ ಅನಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅದೇ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಯೇಸು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದುಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೂ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, ಅವರ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡಿ: “ಧೈರ್ಯವಾಗಿರಿ, ನಾನೇ; ಭಯಪಡಬೇಡಿ.” ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ; ನೀವು ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಸಂಕಟಕ್ಕೂ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವು ಸಾಕು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯಿಡಿ.
ಅತ್ಯದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಪ್ರಭುವೇ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ, ಪ್ರೇರಣೆಗಳು, ಸೂಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸಂಕೇತಗಳ ಮೂಲಕ ನೀನು ಹಗಲಿರುಳೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀಯೆ. ಆದರೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜೀವನದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳ ನಡುವೆ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ನಾನು ವಿಫಲನಾಗುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆ. ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಆತ್ಮವೆಂಬ ದೋಣಿಯೊಳಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗು. ಹೀಗೆ ನಾನು ಅನುಭವಿಸುವ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯನ್ನು ನೀನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿನ್ನ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸು. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಲಹೆಯ ವರ: ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಬುಧವಾರ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಟೈರ್ ಮತ್ತು ಸೀದೋನ್ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಆಗ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಕಾನಾನ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯೊಬ್ಬಳು ಬಂದು, “ಪ್ರಭುವೇ, ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರು! ನನ್ನ ಮಗಳು ದೆವ್ವದಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ಕೂಗಿಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ಅವರು ಆಕೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಬಂದು, “ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡಿ; ಆಕೆ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಕೂಗುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಮತ್ತಾಯ 15:21–23
ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಯೇಸು ಕಾನಾನ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯವೊಂದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪಾಠವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಯು ದೈವಿಕ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ, ದೇವರು ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವರೂ ಆದ ಗುರುವಾಗಿ, ತಾಳ್ಮೆಯ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರತರುವ ವಿಧಾನ. ಯೇಸು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲಕ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಆಕೆಯ ವಿಶ್ವಾಸದ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಆಳವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲ ಪರೀಕ್ಷೆ: ಮೊದಲ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಯೇಸುವಿನ ಮೌನದ ಮೂಲಕ ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಸ್ತ್ರೀ ತನ್ನ ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ, “ಪ್ರಭುವೇ, ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರು! ನನ್ನ ಮಗಳು ದೆವ್ವದಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದು ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಯೇಸು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಬಹುಶಃ ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದಾಗ, ಶಿಷ್ಯರು ಅವರ ಮೌನವನ್ನು ಉದಾಸೀನತೆ ಅಥವಾ ಕಿರಿಕಿರಿ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, “ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡಿ; ಆಕೆ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಕೂಗುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ” ಎಂದರು. ಆದರೂ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮೌನವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಉತ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಆಕೆಯ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೊದಲ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ—ತಿರಸ್ಕಾರವೆಂದು ತೋರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಛಲಬಿಡದೆ ಇರುವುದು.
ಎರಡನೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ: ಯೇಸುವಿನ ಮುಂದಿನ ಮಾತುಗಳು ಅವರ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತವೆ: “ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮನೆತನದ ಕಳೆದುಹೋದ ಕುರಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ.” ಟೈರ್ ಮತ್ತು ಸಿದೋನ್ ಪ್ರದೇಶದ ಕಾನಾನ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯಾದ ಆಕೆ, ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಜನರಿಗೆ ಸೇರದವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೂ ಆಕೆ ಇದರಿಂದ ಎದೆಗುಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ: “ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.” ಆಕೆಯ ವಿಶ್ವಾಸವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದು, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೂರನೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ: ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಯೇಸು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಸವಾಲನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ: “ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಎಸೆಯುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.” ಅವರ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳು ಆ ಸ್ತ್ರೀ ತನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡಲು ನೀಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ಆಹ್ವಾನವಾಗಿವೆ. ಆಕೆ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುವ ಬದಲು, ಆ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ದೀನತೆಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೆ: “ದಯಮಾಡಿ, ಪ್ರಭುವೇ, ನಾಯಿಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನರ ಮೇಜಿನಿಂದ ಬೀಳುವ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವಲ್ಲಾ.” ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕೆ ದೇವರ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ತನಗಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವರಿಂದ ಬರುವ ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಸಾಕೆಂದು ಅರಿತಿರುತ್ತಾಳೆ. ದೀನವೂ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೂ ಪಟ್ಟುಹಿಡಿಯುವಂಥದ್ದೂ ಭರವಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೂ ಆದ ಇಂಥ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೇ ಯೇಸು ಆಕೆಯಿಂದ ಹೊರತರಲು ಬಯಸಿದ್ದರು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಆಕೆಯ ವಿಶ್ವಾಸದ ಆಳವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಓ ಸ್ತ್ರೀಯೇ, ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು! ನೀನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ನಿನಗೆ ಆಗಲಿ.” ಆಕೆಯ ಮಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಗುಣಮುಖಳಾದಳು.
ಈ ಪವಿತ್ರ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಬುದ್ಧಿಯ ವರವು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಯೇಸು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಈ ದೈವಿಕ ವರವು, ದೇವರ ನಿಗೂಢ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವು ಮರೆಯಾಗಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವಾಗ, ವಿವೇಕದಿಂದ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಲು ಆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ, ಯೇಸುವಿನ ವಿವೇಕಪೂರ್ಣವೂ ಪ್ರೀತಿಭರಿತವೂ ಆದ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನದಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆದ ಕಾನಾನ್ಯ ಸ್ತ್ರೀ, ಅವರು ಮುಂದಿಡುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶ್ರಮ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಯೇಸುವಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಹೃದಯದ ಆಳವನ್ನು ಕಂಡ ಅವರು, ಈ ವರದ ಮೂಲಕ, ಆಕೆಯ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ, ಆಕೆಯ ಮಗಳ ಗುಣಪಡಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರ ಬೋಧನೆಗಾಗಿ ಆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಹೊರತಂದರು. ನಾವೂ ಅವರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ತಾಳ್ಮೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನಾಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜೀವನದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು.
ಇಂದು ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂವಾದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಮೌನ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಥವಾ ವಿಳಂಬದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹಸ್ತವು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಸದಾ ಗುರುತಿಸಿ, ವಿಶ್ವಾಸ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುವಂತಾಗಲು, ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸುಬುದ್ಧಿಯ ವರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ವರವನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಸಾಧನವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲೂ ಕೋರಿರಿ. ಹೀಗೆ, ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ವಿವೇಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾತ್ರ ರೂಪಿಸಬಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಇತರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸುಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ನಮಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುತ್ತಾ, ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ನೀವು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೂ ದೃಢವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿರಿ; ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಭರವಸೆಯೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಗೆ ವಿವೇಕದಿಂದ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಲು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೃದಯದ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನೆರವಾಗುವಂತೆ ನನಗೆ ಸುಬುದ್ಧಿಯ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ. ನೀವು ಮಾತ್ರ ರೂಪಿಸಬಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಧರ್ಮಸಭೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ!
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಗುರುವಾರ
ಸೀಮೋನ್ ಪೇತ್ರನು ಉತ್ತರವಾಗಿ, “ನೀವು ಕ್ರಿಸ್ತರು, ಜೀವಂತ ದೇವರ ಪುತ್ರರು” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು ಅವನಿಗೆ, “ಯೋನನ ಮಗನಾದ ಸೀಮೋನನೇ, ನೀನು ಧನ್ಯನು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದು ನರಮನುಷ್ಯರಲ್ಲ, ನನ್ನ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಪಿತನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನೀನು ಪೇತ್ರನು; ಈ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವೆನು. ಪಾತಾಳದ ದ್ವಾರಗಳು ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಜಯಗಳಿಸಲಾರವು. ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಬೀಗದ ಕೈಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವೆನು. ನೀನು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಕಟ್ಟುವೆಯೋ ಅದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವುದು; ನೀನು ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಬಿಚ್ಚುವೆಯೋ ಅದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 16:16–19
ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿರುವ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಕಲಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಶಾಶ್ವತ ಮಹತ್ವವಿದ್ದರೂ, ಸೀಮೋನನ ವಿಶ್ವಾಸ ಘೋಷಣೆಯು ಇಂದಿಗೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಯೇಸು “ಕ್ರಿಸ್ತರು, ಜೀವಂತ ದೇವರ ಪುತ್ರರು” ಎಂದು ಸೀಮೋನನು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿ, ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ಸೀಮೋನನಿಗೆ ‘ಬಂಡೆ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಪೇತ್ರ ಎಂಬ ಹೊಸ ಗುರುತನ್ನು ನೀಡಿ, ಈ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಎರಡು ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳಿಂದ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಸಂತರನ್ನೂ ಪಾಪಿಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಭೂಲೋಕದ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಪಡೆದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಪ್ರೇಷಿತರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿದ್ದು, ಪೇತ್ರನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಪೋಪರು ಅದರ ದೃಶ್ಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಈ ಭೂಲೋಕದ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಅಪರಿಪೂರ್ಣ ಸದಸ್ಯರಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಗರಣಗಳು, ವಿಭಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಂಥ ಮಾನವ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಒಂದು ದೈವಿಕ ರಹಸ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ—ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ವಧು—ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ತಪ್ಪದ ವಾಗ್ದಾನದಿಂದ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನರಕದ ದ್ವಾರಗಳು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅವು ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲಿಸಲಾರವು ಎಂದು ಅವರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದರು. ದಾಳಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಭೀಕರವಾಗಿದ್ದರೂ—ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಂದರೂ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದರೂ—ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ಇದನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಬೋಧನೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಧ್ಯೇಯಕಾರ್ಯವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅದರ ಅಸ್ತಿವಾರವು ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅದರ ಮೂಲಕ ದಯಪಾಲಿಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ತಾವು ಸೂಚಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸದಾ ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಯೇಸು ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯದ ಬೀಗದ ಕೈಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಇವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವ, ಬೋಧಿಸುವ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. “ಕಟ್ಟುವ ಮತ್ತು ಬಿಚ್ಚುವ” ಅಧಿಕಾರವು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು, ಶಿಸ್ತಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಸಾರಲು ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರೇಷಿತರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ ಹಸ್ತಾಂತರಗೊಂಡ ಈ ಅಧಿಕಾರವು ಇಂದು ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.
ಪೇತ್ರನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪಯಣವು ಮಾನವ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನೂ ಬಯಲಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಹಿಮಾಮಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಶಿಲುಬೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪೇತ್ರನು ವಿಫಲನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಯೇಸು, “ಸೈತಾನನೇ, ನನ್ನ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದುಹೋಗು!” ಎಂಬ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪೇತ್ರನು ಅನನ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಮಾನವನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಇದೇ ವಾಸ್ತವವು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನಿಗೂ—ಪೋಪ್ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೂ ಸಹ—ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಕ್ರೈಸ್ತ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರು ವಿನಮ್ರರಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು, ಮಾನವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುವ ಬದಲು ದೇವರಂತೆ ಯೋಚಿಸಲು ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಂಬಂಧದ ಕುರಿತು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಈ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಾದ ನಾವು ಪೇತ್ರನ ವಿಶ್ವಾಸ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಮಾನವ ಬಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ದೈವಿಕ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ನಾವೂ ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು—ಅದರ ದೈವಿಕ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನೂ ಅದರ ಮಾನವ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲು—ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿದು, ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತು, ಜೀವನದ ಬಿರುಗಾಳಿಗಳಾಗಲಿ ನರಕದ ದ್ವಾರಗಳಾಗಲಿ ಅವರ ದೈವಿಕ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗಿರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡದಂತೆ ಧರ್ಮಸಭೆಗಾಗಿ, ಅದರ ನಾಯಕರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಎಲ್ಲ ಸದಸ್ಯರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲು, ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲದಂತೆಯೇ ನರಕದ ದ್ವಾರಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲಿಸಲಾರವು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಅದರ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವಿರಿ.
ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ನರಕದ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವುದೆಂದು ನೀವು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ವಾಗ್ದಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಗಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕುರಿತಾದ ಅದೇ ವಿಶ್ವಾಸ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಂಬಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ. ಹೀಗೆ ನೀವು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಮೂಲಕ ನಾನು ಸದಾ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತಾಗಲಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಮೂರು ಅಂಶಗಳ ಆಜ್ಞೆ
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ
ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವವನು ತನ್ನನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವನು; ಆದರೆ ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತಾಯ 16:24–25
ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯು ನಿಜವಾದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿರುವ ಮೂರು ಅಂಶಗಳ ಆಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮತ್ತು ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು. ಈ ಆಜ್ಞೆಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಯೇಸು “ಮಾಡಲೇಬೇಕು” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಇದು ಕೇವಲ ಆಹ್ವಾನವಲ್ಲ—ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಲಾದ ದೈವಿಕ ನಿಯಮವಾಗಿದೆ. “ಮಾಡಲೇಬೇಕು” ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಗ್ರೀಕ್ ಪದ “dei.” ಈ ಪದವು ಅಗತ್ಯ, ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ನೇಮಕದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ದೇವರ ರಕ್ಷಣಾ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಲಹೆಯೋ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಆದರ್ಶವೋ ಅಲ್ಲ; ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
ತಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿರದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಯೇಸು ನಮ್ಮಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ, “ನರಪುತ್ರನು ಬಹಳವಾಗಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು” (ಮತ್ತಾಯ 16:21) ಎಂದು ಯೇಸು ಘೋಷಿಸಿದರು—ಮತ್ತು ಅವರು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲೇಬೇಕು. ಇದೇ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಮಾರ್ಗ; ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಅನುರೂಪರನ್ನಾಗಿಸಿ, ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮಹಿಮೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ. ಈ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಶಿಷ್ಯತ್ವದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.
ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ನಾವು ತಪ್ಪದೆ ದಾರಿ ಬಿಡಬೇಕು. ಇದರ ಅರ್ಥ, ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟಗಳು, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳಿಗಿಂತ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು. ಇಂತಹ ಸ್ವನಿರಾಕರಣೆಯೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯು ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವಂತೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಕ್ರಮವಾಗಿದೆ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆಗ ದೇವರ ಚಿತ್ತವೊಂದನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಇಹಲೋಕದ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ನಿರಂತರ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ತಪ್ಪದೆ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಸೇರದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
ಇಂದು ಕ್ರೈಸ್ತರು ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರತಿರೂಪವೆಂದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವ ಕ್ರೂರ ರೋಮನ್ ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು—ಅದು ಅಸಹನೀಯ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಮಾನದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ನಾವು ಯಾವುದರಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತೇವೋ, ಯಾವುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಯಾವುದು ಧೈರ್ಯ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. ಹೀಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅಲೌಕಿಕ ಭರವಸೆಯೂ ಅಗತ್ಯ. ಇಂತಹ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಒಳಿತನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲವರು ದೇವರು ಮಾತ್ರ. ಇದನ್ನು ಅರಿತು ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ—ಯಾತನೆಗಳು, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ತ್ಯಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನೂ ಸಹ—ವಿರೋಧಿಸದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಮೋಚಕ ಯಾತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಈ ಮೂರು “ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ” ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವೆಂದು, ಕನಿಷ್ಠ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕಾದರೂ, ತೋರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಶಿಷ್ಯತ್ವವು ಕೇವಲ ಅವರ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುವುದು, ದಯೆಯಿಂದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಆಳವಾದದ್ದು. ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾ, ಅವರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು. ಇದು ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ನಡೆಯುವ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪಯಣ—ಅವರ ಜೀವನ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು. ನಿಷ್ಠೆ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಿರಿದಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ.
ಈ ಮೂರು ಅಂಶಗಳ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಕಠಿಣವಾದುದರಿಂದ, ನೆರವಾಗಲೆಂದು ಯೇಸು ಒಂದು ದೈವಿಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ: “ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವನು; ಆದರೆ ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು ಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು.” ಯೇಸುವಿನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಸವಾಲಿನ ಎದುರು ಇದು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. “ಒಬ್ಬನು ಇಡೀ ಲೋಕವನ್ನೇ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಲಾಭ?” ಎಂದು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಗಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನದಿಂದ ದೊರಕುವ ಮಹಿಮೆಗೆ “ಲೋಕ” ಮತ್ತು ಅದರ ಎಲ್ಲ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಲಾರವು.
ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕೆ ಬಾಧ್ಯರಾಗಲು ನೀವು ಏನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಯೇಸು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಇಂದು ಮನನ ಮಾಡಿ. ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಿಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ. ಇಂದೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ; ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ, ಮಹಿಮೆಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.
ನನ್ನ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಹಾಗೂ ತ್ಯಾಗಮಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನೀವು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೊದಲು ನೀವೇ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರಿ. ಹೀಗೆ ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಶಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಿರಿ. ಶಿಲುಬೆಯ ಕುರಿತಾದ ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿರಿ. ಅದು ತರುವ ತಕ್ಷಣದ ಕಷ್ಟಗಳಾಚೆಗೆ, ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ತ್ಯಾಗಮಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿರಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕದಲಿಸುವುದು
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ವಾರದ ಶನಿವಾರ
ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, “ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿರಿ. ಅವನು ಚಂದ್ರರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದೆ, ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ” ಎಂದನು. ಯೇಸು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ, “ಓ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದ ವಕ್ರ ಪೀಳಿಗೆಯೇ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಇರಬೇಕು? ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತನ್ನಿರಿ” ಎಂದರು. ಮತ್ತಾಯ 17:14–17
ಈ ಭೇಟಿಗೆ ಮುನ್ನ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಬ್ಬರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲು, ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ತಾವೇ ಭೇಟಿ ನೀಡಲಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯು ತಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಶಿಷ್ಯರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಅವರು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಬೋಧಿಸಿದ್ದರು, ದೆವ್ವಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿದ್ದರು.
ಇಂದಿನ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ದೆವ್ವದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಇದೇ ಶಿಷ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅವನನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ಪೇತ್ರ, ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಹಾನರೊಂದಿಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮೂವರು ಪ್ರೇಷಿತರು ಅವರ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಕಂಡರು; ಉಳಿದ ಒಂಬತ್ತು ಮಂದಿ ಕೆಳಗೆಯೇ ಇದ್ದರು.
ಯೇಸು ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ, ಹತಾಶನಾದ ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಹುಡುಗನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ selēniazetai, ಅಂದರೆ “ಚಂದ್ರನಿಂದ ಬಾಧಿತ” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ “ಚಂದ್ರರೋಗಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದು ಅಪಸ್ಮಾರದಂತಹ ಸೆಳೆತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಚಂದ್ರನು ನಡವಳಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲನೆಂಬ ಪ್ರಾಚೀನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಈ ಪದವು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕಾರಣವು ದೆವ್ವದ ಬಾಧೆಯೇ ಎಂದು ಸುವಾರ್ತೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗನ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳ ಭೀಕರತೆ—ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬೀಳುವುದು—ದುಷ್ಟನ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವರು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹಾನಿಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದು.
ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತದೆ: “ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದ ವಕ್ರ ಪೀಳಿಗೆಯೇ, ನಾನು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರಬೇಕು?” ಇದು ದೈವಿಕ ವಿಲಾಪ. ಅವರ ದುಃಖವು ಶಿಷ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜನರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕುರುಡುತನದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಶಿಷ್ಯರು ಈ ಹಿಂದೆ ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ್ದರೂ, ಈ ಬಾರಿ ಏನೋ ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಳವೂ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಕೊರತೆಯಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಮಾತುಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರು ಹೀಗೆ ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿಯೇ; ತಮ್ಮ ಜನರು ತಾವು ಜೀವಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವೇ.
ಆದರೂ, ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. “ಹುಡುಗನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಒಂದೇ ಮಾತಿನಿಂದ ದೆವ್ವವನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ತಕ್ಷಣವೇ ಗುಣಮುಖವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗದ್ದನ್ನು ಯೇಸು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೊಬ್ಬರೇ ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನಂತರ, ತಾವು ಏಕೆ ವಿಫಲರಾದೆವೆಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಕೇಳಿದಾಗ, “ನಿಮ್ಮ ಅಲ್ಪವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೇ” ಎಂದು ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ದೇವರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಭರವಸೆಯ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಿಮಗೆ ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೆ, ಈ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ, ‘ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸರಿದುಹೋಗು’ ಎಂದು ಹೇಳುವಿರಿ; ಅದು ಸರಿದುಹೋಗುವುದು. ನಿಮಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.”
ದೆವ್ವಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಅಥವಾ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ನೀವು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೀರಾ? ಇಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವರಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನೂ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸರಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸಬಹುದಾದ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸರಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುವಂತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಚಿತ್ತದೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುವುದು.
ದೇವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಳಿತನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಅವರ ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸುವಷ್ಟು ದೃಢವಿಶ್ವಾಸವುಳ್ಳವರ ಮೂಲಕ ಅವರು ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೇ ಬಯಸುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು—ಇವುಗಳೇ ಮುಖ್ಯ.
ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಆಳವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗಿಂತ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಅವರ ಚಿತ್ತವು ನೆರವೇರಲೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ? ದೀನವಾದ, ಭರವಸೆಯುಳ್ಳ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನಷ್ಟಿದ್ದರೂ, ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲದ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಅದು ಒಂದಾದಾಗ, ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ತೋರುವುದನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲದು. ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ ಸಾಕು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೂಲಕವೂ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸರಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಏಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೇವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಸರಿಯುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡಾಗ, ಅವರ ಮಹತ್ತ್ವದ ಮುಂದೆ ವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ದೀನತೆಯಿಂದ ನಿಲ್ಲುವೆವು.
ಸರ್ವಶಕ್ತ ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತವೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಚಿತ್ತವು ನೆರವೇರಲೆಂದು, ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು—ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು—ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ. ನನ್ನ ಮೂಲಕ ನೀವು ಅನೇಕರ ಬದುಕನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ರಾಜ್ಯದೊಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಇಷ್ಟು ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಎಲ್ಲಾ 4 ಸಂಪುಟಗಳು ಪೇಪರ್ಬ್ಯಾಕ್ & ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!
