తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ముప్పై రెండవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


వరుడు మరియు వధువు

సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

యేసు తన శిష్యులకు ఈ ఉపమానం చెప్పారు: “పరలోక రాజ్యం తమ దీపాలను తీసుకొని పెండ్లికుమారుణ్ణి కలుసుకోవడానికి బయలుదేరిన పదిమంది కన్యలను పోలి ఉంటుంది. వారిలో ఐదుగురు అవివేకులు, ఐదుగురు వివేకవంతులు.” మత్తయి 25:1–2

పదిమంది కన్యల ఉపమానం మొదటి శతాబ్దపు ఇశ్రాయేలులో సాంస్కృతికంగా సుపరిచితమైన భాషను, ఆచారాలను ఆధారంగా చేసుకుంది. ఆనాటి వివాహ ఆచారాలను అర్థం చేసుకోవడం ఈ ఉపమానంలోని లోతైన భావాన్ని గ్రహించడానికి తోడ్పడుతుంది.

మొదటిగా, వధూవరులు ఒకరినొకరు ఎంచుకునేవారు కాదు. వరుని తండ్రి తన కుమారునికి ఒక వధువును ఎంచుకుని, ఆమె తండ్రి సమ్మతిని పొందడానికి ఆయనతో మాట్లాడేవాడు. వధువు తండ్రి అంగీకరిస్తే, ఆ ఇద్దరు తండ్రులు ఒక ఒప్పందాన్ని రూపొందించుకునేవారు. ఆ ఒప్పందంలో తరచుగా వరుని కుటుంబం వధువు కుటుంబానికి కొంత ధనాన్ని చెల్లించాలనే నిబంధన ఉండేది. ఆమె ఇక ఆ ఇంట్లో ఉండకపోవడం వల్ల కలిగే లోటుకు పరిహారంగానూ, వరుడు ఆమెకు ఇచ్చే విలువకు చిహ్నంగానూ ఈ ధనం చెల్లించేవారు.

ఒప్పందం కుదిరిన తరువాత కన్యాశుల్కం చెల్లించి, నిశ్చితార్థ వేడుక జరిపేవారు. ఈ వేడుకలో వధూవరులు చట్టపరంగా ఒకరికొకరు బద్ధులయ్యేవారు; అయితే అప్పటికింకా వారు కలిసి నివసించేవారు కాదు. ఆ క్షణం నుండి వధువు వరునికి చెందినదయ్యేది; అధికారిక విడాకుల ద్వారా మాత్రమే ఆ బంధాన్ని రద్దు చేయగలిగేవారు. నిశ్చితార్థం తరువాత వరుడు తన వధువు కోసం స్థలాన్ని సిద్ధం చేయడానికి తన తండ్రి ఇంటికి తిరిగి వెళ్లేవాడు. తరచుగా కుటుంబ గృహానికి అనుబంధంగా ఒక కొత్త గదిని నిర్మించేవాడు. ఈ సన్నాహకాల కాలం ఒక సంవత్సరం వరకు కొనసాగవచ్చు. ఆ సమయంలో వధువు తన తండ్రి ఇంట్లోనే ఉండి, తనను తాను సిద్ధం చేసుకుంటూ, వరుని రాక కోసం ఎదురుచూసేది.

వరుడు తన సన్నాహకాలను పూర్తి చేసుకుని, తండ్రి సమ్మతి పొందిన తరువాత, వధువును తీసుకురావడానికి తన స్నేహితులతో కలిసి బయలుదేరేవాడు. సాధారణంగా ఇది రాత్రివేళ జరిగేది; అతడు వచ్చే ఖచ్చితమైన సమయం వధువుకుగానీ, ఆమెతో ఉండే తోడికన్యలకుగానీ తెలిసేది కాదు. అందువల్ల వారు ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉండవలసి వచ్చేది. వరుడు సమీపించినప్పుడు, అతని రాకను తెలియజేస్తూ కేక వినిపించేది. తరచుగా దానితోపాటు బాకా ధ్వనులు లేదా ఆనంద కేకలు కూడా వినిపించేవి. వధువు తన తోడికన్యలతో కలిసి, వెలుగుతున్న దీపాలతో అతనిని ఎదుర్కోవడానికి లేచేది. వారందరూ కలిసి ఊరేగింపుగా వరుని ఇంటికి వెళ్లేవారు. అక్కడ తలుపు మూసివేసి, వివాహ విందును ప్రారంభించేవారు. ఆ వేడుక అనేక రోజులపాటు కొనసాగవచ్చు.

ఈ నేపథ్యంతోనే యేసు నేటి ఉపమానాన్ని చెబుతున్నారు. నిశ్చితార్థ కాలం ముగింపుకు వస్తున్నప్పుడు, వరుడు ఏ క్షణమైనా రావచ్చని ఎదురుచూస్తున్న సమయంలో ఈ కథ జరుగుతుంది. అప్రమత్తంగా ఎదురుచూసే ఈ కాలం మన ప్రస్తుత యుగానికి ప్రతీక. జ్ఞానస్నానం ద్వారా మనం ఇప్పటికే క్రీస్తుతో బంధంలో ఉన్నాం. మన మార్మిక వివాహం కోసం చెల్లించిన మూల్యం వరుడైన మనుష్యకుమారుని మరణమే. ఇప్పుడు మనం ఆయన రాకను ఎదురుచూస్తూ అప్రమత్తంగా ఉండాలి.

అర్ధరాత్రి వరుని రాక, కాలాంతంలో క్రీస్తు తిరిగి వచ్చే అనూహ్య క్షణాన్నీ, మన మరణ ఘడియలో ఆయన రాకనూ, అనుగ్రహం ద్వారా ప్రతిరోజూ ఆయన మన వద్దకు రావడాన్నీ సూచిస్తుంది. చీకటిలో వినిపించే కేక, ప్రతి ఆత్మ ప్రభువును కలుసుకోవడానికి లేచే సమయంలో, లెక్క అప్పగించవలసిందిగా వచ్చే పిలుపునకు, దైవతీర్పునకు ప్రతీక. ఆ క్షణంలో మనలో ఎవరు వివేకవంతులో, ఎవరు అవివేకులో స్పష్టమవుతుంది. వివేకవంతులైన కన్యలు నూనె తెచ్చుకున్నారు. అది అనుగ్రహం, దైవప్రేమతో కూడిన పరస్పర ప్రేమ, పట్టుదల అనే అవసరమైన అంతరంగ సంసిద్ధతకు ప్రతీక. అవివేకులైన కన్యలు సిద్ధపడలేదు. అందరూ నిద్రలోకి జారుకొని ఉండవచ్చు; అయినా సంసిద్ధతతో జీవించినవారు మాత్రమే వివాహ విందులోకి ప్రవేశిస్తారు. ఒకసారి తలుపు తాళం వేస్తే, మరెవరూ లోపలికి ప్రవేశించలేరు.

రాత్రి నిశ్శబ్దంలో కునికిపాట్లు పడుతున్న తోడికన్యలలో మీరు కూడా ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. అకస్మాత్తుగా వినిపించిన బాకా ధ్వనికి, “ఇదిగో, వరుడు! ఆయనను ఎదుర్కోవడానికి బయటకు రండి!” అనే కేకకు మీరు ఉలిక్కిపడి మేల్కొంటారు. నేడు ప్రభువును కలుసుకోవడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? లేక అవివేకులైన కన్యలవలె, సిద్ధపడటానికి ఇంకా ఎంతో సమయం మిగిలి ఉందని భావిస్తున్నారా? ఎలాంటి ముందస్తు హెచ్చరిక లేకుండానే సంభవించగల మరణానికి సిద్ధంగా ఉండాలని మాత్రమే కాకుండా, యేసు ప్రతిరోజూ అనుగ్రహం ద్వారా మన వద్దకు వచ్చే అనేక మార్గాల పట్ల శ్రద్ధగా ఉండాలని కూడా ఈ ఉపమానం మనలను పిలుస్తోంది. ప్రార్థనా క్షణాలలోనూ, ప్రేమించడానికి, పశ్చాత్తాపపడి దేవునివైపు తిరగడానికి, క్షమించడానికి, మనలను మనం ఆయనకు సమర్పించుకోవడానికి లభించే అవకాశాలలోనూ ఆయన మన హృదయాల తలుపు తడుతున్నారు. వీటిలో ప్రతిదీ ఆయన మనలను సందర్శించే సందర్భమే; అర్ధరాత్రి వినిపించే కేకకు ఒక చిన్న రూపమే. అనుగ్రహంతో అందే ప్రతి ఆహ్వానాన్నీ స్వీకరించడానికి, వెలుగుతున్న దీపాలతో, తెరచిన హృదయాలతో మనం సిద్ధంగా ఉండాలి. ఆలస్యం చేయడం, ప్రతిఘటించడం లేదా యేసును వేచి ఉండేలా చేయడం వల్ల, నిత్య వివాహ విందు నుండే కాకుండా, ఇక్కడే, ఇప్పుడే ఆయన సాన్నిధ్యం ఇచ్చే ఆనందం నుండి కూడా వెలుపలే మిగిలిపోయే ప్రమాదం ఉంది.

మీ సొంత దీపంలోని నూనె గురించి నేడు ధ్యానించండి. క్షణంలోనే ప్రకాశవంతంగా వెలగడానికి మీ దీపం నూనెతో నిండి సిద్ధంగా ఉందా? ప్రతిరోజూ అనుగ్రహం ద్వారా కలిగే ప్రేరణలకు మీరు శ్రద్ధగా స్పందిస్తున్నారా? లేక లౌకిక చింతలతో మనసు చెదిరి, ఆధ్యాత్మికంగా కునికిపాట్లు పడుతున్నారా? మీ ఆత్మను మేల్కొలపమనీ, మీ జీవితాంతంలోనైనా, ప్రతి రోజులోని నిశ్శబ్ద క్షణాలలోనైనా ఆయన రాక కోసం మిమ్మల్ని అప్రమత్తంగా, ఆతురతతో ఎదురుచూసేలా ఉంచమనీ ప్రభువును వేడుకోండి. మెలకువగా ఉండండి; ప్రతి రోజూ ప్రతి క్షణంలో ఆయనను అనుసరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి.

నా ప్రభువా, కతోలిక సభ వరుడా, నీవు పగటివేళ అంతటా కృప ద్వారా మా వద్దకు వచ్చినా, మా జీవితాంతంలో వచ్చినా, దైవిక ఐక్యత అనే వివాహ విందులోకి నిన్ను అనుసరించడానికి మేము సిద్ధంగా ఉండేలా మమ్మల్ని జాగరూకతకు పిలుస్తున్నావు. ఎలాంటి మార్పూ అవసరం లేదనే ఆత్మసంతృప్తి నుండి, ఆధ్యాత్మిక సోమరితనం నుండి నన్ను విడిపించమని ప్రార్థిస్తున్నాను. వాటికి బదులుగా శ్రద్ధ, శ్రద్ధాపూర్వక కృషి అనే సద్గుణాలను నాకు దయచేయి. అప్పుడు కృపతో నిండిన ప్రతి క్షణానికీ ప్రేమతో, నిష్ఠతో నేను స్పందించగలను. నా ప్రతి స్పందన ఇప్పుడూ, ఎల్లప్పుడూ నీతో మరింత గాఢమైన సహవాసంలోకి నన్ను నడిపించుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఔదార్యపు పరిపూర్ణత

సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

యేసు కానుకల భాండాగారానికి ఎదురుగా కూర్చుని, ప్రజలు అందులో డబ్బు ఎలా వేస్తున్నారో గమనించాడు. అనేకమంది ధనవంతులు పెద్ద మొత్తాలను వేశారు. ఒక పేద వితంతువు కూడా వచ్చి, కొన్ని సెంట్ల విలువగల రెండు చిన్న నాణేలను వేసింది. ఆయన తన శిష్యులను తన దగ్గరకు పిలిచి వారితో ఇలా అన్నాడు: “నిశ్చయంగా మీతో చెబుతున్నాను, ఈ పేద వితంతువు కానుకల భాండాగారంలో కానుకలు వేసిన మిగిలిన వారందరికంటే ఎక్కువ వేసింది. ఎందుకంటే వారంతా తమకు మిగులుగా ఉన్న సంపదలో నుండి ఇచ్చారు. ఈమె మాత్రం తన పేదరికంలో నుండి తనకు ఉన్నదంతా, తన జీవనాధారమంతా ఇచ్చింది.” మార్కు 12:41–44

యేసు ప్రేమ మనలను అనేక విధాలుగా ప్రభావితం చేస్తుంది కాబట్టి ఆయనకు అనేక బిరుదులు ఉన్నాయి. ఆ బిరుదులలో న్యాయాధిపతి అనేది ఒకటి. ప్రతి ఆత్మ హృదయాన్ని గూర్చి ఆయన చేసే పరిపూర్ణ దైవిక తీర్పును నేటి సువార్త చిత్రిస్తుంది.

“యేసు కానుకల భాండాగారానికి ఎదురుగా కూర్చుని, ప్రజలు అందులో డబ్బు ఎలా వేస్తున్నారో గమనించాడు” అనే మాటలను గమనించండి. ఇది దేవుని నిత్యమైన శ్రద్ధకు ఒక వ్యక్తీకరణ. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ చూస్తూ, గమనిస్తూ, గుర్తిస్తూ, తాను మాత్రమే గ్రహించగలిగిన హృదయ సంకల్పాలను కచ్చితంగా తీర్పుతీరుస్తూ ఉంటాడు.

దేవాలయ నిర్వహణ బాధ్యత వహించే ప్రధాన యాజకుని స్థానంలో మీరు ఉంటే, ఏ కానుకను కోరుకుంటారు: ధనవంతులు సమర్పించిన పెద్ద మొత్తాల డబ్బునా, లేక కొన్ని సెంట్ల విలువగల రెండు చిన్న నాణేలనా? ఆ రెండు కానుకలలో ఒకదానిని ఎంచుకోవలసిన పరిస్థితి మీకు ఎదురైతే, దేనిని ఎంచుకుంటారు? సదుద్దేశం గల చాలామంది బహుశా ఆ వితంతువును చూసి చిరునవ్వు నవ్వి, ఆమె కానుకకు హృదయపూర్వకంగా కృతజ్ఞతలు తెలిపి, ఆ తరువాత పెద్ద మొత్తపు విరాళమే ఆచరణలో ఎక్కువ ఉపయోగపడుతుందని, దేవాలయపు ప్రాథమిక అవసరాలను తీర్చడానికి అది ఎంతో ఎక్కువగా తోడ్పడుతుందని అయిష్టంగానే వివరిస్తారు.

కానీ యేసు ఏ కానుకను ఎంచుకొని ఉండేవాడు? ఈ సంఘటన ఆ రెండింటిలో ఏదో ఒకదానిని మాత్రమే ఎంచుకోవాలని చెప్పకపోయినా, ఈ ప్రశ్న యేసు బోధలోని అర్థాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది. నిస్సందేహంగా, యేసు పెద్ద మొత్తాల కంటే ఆ రెండు చిన్న నాణేలనే ఎంచుకొని ఉండేవాడు. ఎందుకు? ఎందుకంటే ఆయన ప్రధానంగా పట్టించుకునేది తాత్కాలికమైన దానిని కాదు, నిత్యమైన దానిని. పెద్ద మొత్తాల డబ్బు భౌతిక దేవాలయ సంరక్షణకు తోడ్పడగలదు. కానీ నిజమైన దేవాలయమైన దేవుని రాజ్యం, ఆ వితంతువు తనను తాను సంపూర్ణంగా అర్పించుకోవడం ద్వారా ఎంతో ఎక్కువగా నిర్మించబడి, పోషించబడుతుంది.

మరోసారి చెప్పాలంటే, దేవుడు సమస్తాన్నీ చూసి, మన హృదయాలలోని ప్రతి సంకల్పంతో సహా సమస్తాన్నీ తీర్పుతీర్చే, పరిపూర్ణమైన శ్రద్ధగల దైవిక న్యాయాధిపతి. నేటి సువార్తలోని ఆ రెండు రకాల ధన కానుకలు ఒక విషయాన్ని వెల్లడిస్తాయి: ఇతరుల ముందు మన ఆత్మలను ఉన్నదానికి భిన్నంగా చూపించడం సులభమే—కానీ దేవుని ముందు అలా చేయలేము.

దేవుని హృదయాన్ని ఏది ఎక్కువగా సంతోషపరుస్తుంది: ఆధ్యాత్మికంగా నులివెచ్చని హృదయంతో ఉన్న ఒక శక్తిమంతుడైన మహాధర్మాధ్యక్షుడా, లేక మరుగైన మార్గాలలో దేవునికి సేవ చేయాలని కోరుకునే ఒక సాధారణ ఆత్మా? ఎవరు మిమ్మల్ని ఎక్కువగా ఆకట్టుకుంటారు? మీరు ఎవరిలా ఉండాలని కోరుకుంటారు? అంతగా ఆకట్టుకోని సేవకునికంటే శక్తి, పలుకుబడి గల వ్యక్తిని ఎక్కువగా మెచ్చుకోకుండా ఉండటం కష్టమే. “నాకు శక్తి, పలుకుబడి లేదా సంపద ఉంటే ఎలా ఉంటుంది? నేను చేయగలిగిన పనులన్నిటినీ ఒక్కసారి ఆలోచించండి!” అని తర్కిస్తూ మనం తరచూ లోక ప్రమాణాల ప్రకారం తీర్పుతీరుస్తాం.

అయితే, ఆ ఆలోచనా విధానంలో తీవ్రమైన లోపం ఉంది. గొప్పతనం, నిజమైన శక్తి, నిత్యమైన ప్రభావం—ఇవన్నీ హృదయాలను నిశితంగా గమనించే దైవిక న్యాయాధిపతియైన దేవునికి మాత్రమే కనిపిస్తాయి. ఆ సత్యాన్ని బట్టి, “కానుకల భాండాగారంలో కానుకలు వేసిన మిగిలిన వారందరికంటే ఎక్కువ వేసిన” ఆ వితంతువులా ఉండగల సామర్థ్యం మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఉంది. ఎందుకంటే ఆమె “తనకు ఉన్నదంతా, తన జీవనాధారమంతా ఇచ్చింది.” మనలో ప్రతి ఒక్కరం దేవునికి సమస్తాన్నీ ఇవ్వగలం. అలాంటి ఔదార్యంలోని జ్ఞానాన్ని గ్రహించి, ఆ జ్ఞానాన్ని విశ్వసించి, దానిని ఆచరించాలని నిర్ణయించుకోవడమే మనం చేయవలసింది.

దేవుడు మీ హృదయాన్ని ఎలా చూస్తున్నాడో ఈ రోజు ధ్యానించండి. లోక ప్రమాణాల ప్రకారం మీరు ఎంత ఇస్తున్నారో ఆయన చూడడు; ప్రేమతో, సమర్పణతో మీ జీవితమంతటినీ ఎంతగా ఆయనకు అప్పగిస్తున్నారో చూస్తాడు. దేవునికి సమస్తాన్నీ ఇవ్వడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? దేవుణ్ణి, ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడాన్నే మీ జీవితపు ఏకైక లక్ష్యంగా చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? దేవుడు మిమ్మల్ని ఏది అడిగినా చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? అలా అయితే, ఆ వితంతువులాగే మీరు మీ “జీవనాధారమంతా” ఇస్తున్నారు. అలా కాకపోతే, దేవుడు మీరు సమర్పించే దానిని—మీకు మిగులుగా ఉన్నదానిని—వినయంగా స్వీకరించి, తన మహిమ కొరకు ఉపయోగించుకుంటాడు. అయితే మీరు ఇంకా లోకాన్ని ఎంతగా అంటిపెట్టుకొని ఉన్నారో చూస్తూ, ఆయన దుఃఖభరిత హృదయంతో అలా చేస్తాడు. మనమందరం ఈ వితంతువు నుండి నేర్చుకుందాం; ఆమె పరిపూర్ణ ఔదార్యమే మన ఔదార్యానికి కూడా కొలమానం కావాలి.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, ఈ వినయశీలురాలైన పేద విధవరాలు నీకు నిజమైన ప్రతిబింబం. ఆత్మల రక్షణ కోసం నీ జీవనాధారమంతటినీ—నీ జీవితమంతటినీ—నీవు త్యాగపూర్వకంగా అర్పించావు. నీ నిజమైన దేవాలయమైన కతోలిక సభ నిర్మాణం కోసం నా సర్వస్వాన్నీ, నాకు ఉన్నదంతటినీ నీకు అంకితం చేయడం ద్వారా, నీ ఉదారతను, ఈ విధవరాలి ఉదారతను అనుసరించేందుకు నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నిత్యత్వం అన్నిటినీ మార్చివేస్తుంది

సామాన్య కాలంలో ముప్పై రెండవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

“ఈ యుగానికి చెందినవారు వివాహం చేసుకుంటారు, మళ్లీ వివాహం చేసుకుంటారు; అయితే రాబోయే యుగాన్ని, మృతుల పునరుత్థానాన్ని పొందడానికి యోగ్యులుగా పరిగణించబడినవారు వివాహం చేసుకోరు, వివాహమునకు ఇవ్వబడరు. వారు దేవదూతలవలె ఉంటారు కాబట్టి ఇక మరణించలేరు; పునరుత్థానమయ్యేవారు కాబట్టి వారు దేవుని సంతానం.” లూకా 20:34–36

నేటి సువార్తలో యేసు సద్దూకయ్యులతో మాట్లాడారు. యూదమతంలోని ఒక మతశాఖకు చెందిన వీరు, మన పాత నిబంధనలోని మొదటి ఐదు గ్రంథాలైన తోరాలో స్పష్టంగా కనిపించని సిద్ధాంతాలను తిరస్కరించేవారిగా పేరుపొందారు. పరిసయ్యులకు భిన్నంగా, సద్దూకయ్యులు మృతుల పునరుత్థానాన్ని, ఆత్మ అమరత్వాన్ని, దేవదూతలు మరియు ఆత్మల ఉనికిని నిరాకరించారు.

అలాంటి నమ్మకాన్ని కలిగి ఉండటం ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోండి. మరణానంతర జీవితం, పరలోకం, దేవదూతలు, అమరమైన ఆత్మ, కాలాంతంలో శరీర పునరుత్థానం ఏవీ లేకపోతే, జీవితం పూర్తిగా భిన్నంగా కనిపిస్తుంది. తోరాకు సద్దూకయ్యులు ఇచ్చిన తప్పుడు అర్థం ప్రకారం, దేవుని బహుమానాలు, శిక్షలు ఈ జీవితానికి మాత్రమే పరిమితమయ్యాయి. అలాంటప్పుడు, సంపద, అధికారం, మంచి ఆరోగ్యం, దీర్ఘాయుష్షు, పెద్ద సంతోషకరమైన కుటుంబం, సమస్త ఇహలోక ఆశీర్వాదాలు మాత్రమే సాధించదగిన మేలులని నిర్ధారించుకోవడం సమంజసంగానే అనిపిస్తుంది.

సద్దూకయ్యుల దృష్టిలో, దేవాలయ ఆరాధన, ధర్మశాస్త్రాన్ని కచ్చితంగా పాటించడం అనేవి నిత్యానందానికి మార్గం కావు; అవి దేవుని నుండి ఇహలోక అనుగ్రహాన్ని పొందే సాధనాలు మాత్రమే. అందువల్ల, జీవితంలో ఎదురయ్యే దురదృష్టాలను, ఒక వ్యక్తి దేవుని అనుగ్రహాన్ని కోల్పోయి, ఇక్కడే, ఇప్పుడే ఆయన శిక్షకు లోనవుతున్నారనడానికి సూచనలుగా భావించేవారు.

అలా జీవించడం ఎంత దుఃఖకరమో! అయినప్పటికీ, నేడు ఎంతోమంది అటువంటి మనస్తత్వంతోనే జీవిస్తున్నారు. ఇహలోక సిరిసంపదలు, గౌరవం, అధికారం, ఆరోగ్యం తరచుగా అత్యున్నత మేలులుగా పరిగణించబడుతున్నాయి. పేదలను, రోగులను, బాధపడేవారిని పట్టించుకోకుండా లేదా తక్కువగా చూస్తూ, ధనవంతులను, అధికారవంతులను, విజయవంతమైనవారిని అభిమానించేవారు, అంతేకాక వారిని చూసి అసూయపడేవారు సద్దూకయ్యుల దృక్పథాన్నే ప్రతిబింబిస్తున్నారు.

ఈ కారణాలవల్ల, నేటి సువార్త సద్దూకయ్యుల ప్రపంచ దృక్పథాన్ని కూల్చివేయడమే కాకుండా, సాధ్యమైనన్ని ఇహలోక సంపదలను, సౌకర్యాలను సంపాదించుకోవాలనే మన ఆధునిక ధోరణిని కూడా సవాలు చేస్తుంది. ఆత్మ యొక్క నిత్య స్వభావం, శరీర పునరుత్థానం అనే ఆధ్యాత్మిక సత్యం అన్నిటినీ మార్చివేస్తుంది.

మన శరీరాల పునరుత్థానం, మన ఆత్మల అమరత్వం వెల్లడించేదేమిటంటే, మన అంతిమ గమ్యం పాపపతనానికి లోనైన ఈ జీవితంలోని క్షణిక ఆనందాలలో కాదు, దేవునితో నిత్య సహవాసంలో ఉంది. రాబోయే యుగంలో పాలుపొందడానికి యోగ్యులుగా పరిగణించబడినవారు “వివాహం చేసుకోరు, వివాహమునకు ఇవ్వబడరు” అని యేసు బోధిస్తున్నారు. వివాహం అపవిత్రమైనదని కాదు, పునరుత్థాన జీవితం ప్రతి ఇహలోక మేలును మించినది కాబట్టి అలా బోధిస్తున్నారు. పరలోకంలో ఆత్మ దేవునితో సంపూర్ణంగా ఐక్యమవుతుంది; మానవ ప్రేమ అంతా దైవప్రేమలో పరిపూర్ణమవుతుంది. వివాహం వంటి ఇహలోక చిహ్నాలు, తాము ముందుగా సూచించే వాస్తవానికి చోటిస్తాయి: అదే ఆత్మ తన సృష్టికర్తతో పొందే అంతులేని ఐక్యత. దాని ఫలితమే మనమందరం పంచుకునే ఏకైక నిత్య సహవాసం. ఈ నిత్యత్వ దృక్పథం, ఇప్పుడు మనం అనుభవించే ప్రతి పరీక్షను, ఆశీర్వాదాన్ని కొత్త కోణంలో చూపిస్తుంది; ఎన్నటికీ అంతంకాని జీవితానికి ఈ జీవితాన్ని ఒక సిద్ధపాటుగా చూడటం నేర్పిస్తుంది.

మీరు ఆర్థికంగా, శారీరకంగా, కష్టతరమైన కుటుంబ సంబంధాలతో లేదా ఇతర రకాల బాధలతో పోరాడుతున్నారా? అలా అయితే, మీ పరీక్షలను ప్రతికూలంగా చూస్తున్నారా, లేక నిత్యత్వపు వెలుగులో చూస్తున్నారా? చివరికి, యేసు మహిమతో తిరిగి వచ్చి, మన శరీరాలు మృతులలో నుండి లేచి, మన ఆత్మలతో శాశ్వతంగా తిరిగి ఐక్యమైనప్పుడు, మన తాత్కాలిక కష్టాలేవీ ముఖ్యమైనవి కావు. మనం అనుభవించిన మంచి, చెడు అన్నిటిలోనూ దేవునిపట్ల చూపిన విశ్వసనీయతే ముఖ్యమవుతుంది. మన దృష్టిని నిత్యత్వంపై నిలిపి, నిత్యజీవానికి సిద్ధపడుతూ జీవించకపోతే, మనం కూడా సద్దూకయ్యులతో కలిసి, రాబోయే పునరుత్థానం అనే మహిమాన్విత వాస్తవాన్ని నిరాకరిస్తున్నట్లే.

మీ మనస్సు, హృదయం ఈ లోకంలో గతించిపోయే సుఖాలు, చింతలపైనే ఎక్కువగా నిలిచి ఉన్నాయా, లేక క్రీస్తు వెల్లడించిన నిత్య సత్యాలపైనా అని నేడు ధ్యానించండి. పరలోకాన్ని మనస్సులో ఉంచుకుని, పునరుత్థాన నిరీక్షణ మీ ఎంపికలను, మీ విలువలను, నిజంగా ముఖ్యమైనదేదో తెలిపే మీ దృక్పథాన్ని మలచనిస్తూ ప్రతిరోజూ జీవిస్తున్నారా? ఈ జీవితం క్షణికమైనది, కానీ నిత్యత్వం శాశ్వతమైనది. పునరుత్థాన వాగ్దానం మీకు మార్గదర్శక వెలుగుగా ఉండనివ్వండి. ప్రతి పరీక్షను విశ్వాసంతో సహించడానికి, ప్రతి శోధనను నిరీక్షణతో ఎదిరించడానికి, దేవునిపైనే నిలిచిన హృదయంతో ప్రేమించడానికి అది మీకు తోడ్పడనివ్వండి. మీ దృష్టిని పరలోకంపై నిలిపి ఉంచండి; నిత్యజీవపు నిశ్చయత నేడు మీరు జీవించే విధానాన్ని మార్చనివ్వండి.

పునరుత్థానుడవైన నా ప్రభువా, మహిమపరచబడిన నీ శరీరం రాబోయే జీవితానికి ముందస్తు రుచిని అందించడమే కాక, ఆ జీవితానికి వాగ్దానంగా కూడా ఉంది. భూసంబంధమైన దీవెనలను మాత్రమే కోరుకుంటూ, నిత్యమైన దీవెనలను విస్మరించే అవివేకపు లోకదృష్టిని విడిచిపెట్టడానికి నాకు సహాయం చేయుము. విశ్వాసంలోను నిరీక్షణలోను దృఢంగా నిలిచి, నేను ఇప్పుడు ఆచరించే దైవప్రేమ, సోదరప్రేమ నీ మహిమలో నా భాగస్వామ్యాన్ని నిత్యమూ మరింత గాఢం చేస్తాయని నమ్ముతూ, ఈ రోజు పరలోకం కోసం జీవించేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


తన లోపాలను గుర్తించి, ఆశతో నిండిన హృదయం

సామాన్య కాలము ముప్పై రెండవ వారంలోని సోమవారం

అపొస్తలులు ప్రభువుతో, “మా విశ్వాసాన్ని పెంచుము” అని అన్నారు. ప్రభువు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “మీకు ఆవగింజంత విశ్వాసం ఉంటే, ఈ మల్బరీ చెట్టుతో, ‘వేర్లతో సహా పెకలించబడి సముద్రంలో నాటబడు’ అని మీరు చెప్పినా, అది మీకు లోబడుతుంది.” లూకా 17:5–6

నేటి సువార్త మొదటి భాగంలో, ఇతరులు పాపంలో పడటానికి కారణం కాకూడదని, పాపిని ప్రేమతో సరిదిద్దాలని, పరిమితి లేకుండా క్షమించాలని యేసు అపొస్తలులకు బోధిస్తున్నాడు. ఇది ఉన్నతమైన పిలుపు; పన్నెండుగురు అపొస్తలులకు ఇది ప్రత్యేకంగా కలవరాన్ని కలిగించింది. ప్రేమ, కారుణ్యాల విషయంలో యేసు కోరే సమూలమైన మార్పు మనకు బాగా పరిచయమే అయినా, మొదటి శతాబ్దపు ఇశ్రాయేలులోని ఆయన తొలి అనుచరులకు ఈ బోధనలు వారి సాంస్కృతిక, మతపరమైన అంచనాలకు ఎంతో మించినవిగా అనిపించాయి. అపొస్తలులు ఉక్కిరిబిక్కిరి కావడం అర్థం చేసుకోదగినదే. వారు వింటున్నప్పుడు, మనలో చాలామంది చేసే పనినే చేశారు: అంతరంగంలో ఆలోచించుకున్నారు, ఈ ఆదర్శానికి తాము ఎంత దూరంగా ఉన్నారో గుర్తించారు, దానిని చేరుకోవడం ఎంత కష్టమో గ్రహించారు. అందుకే వినయంతో, “మా విశ్వాసాన్ని పెంచుము” అని మొరపెట్టుకున్నారు. ఆ సందర్భానికి అది ఎంతో సముచితమైన ప్రార్థన. దేవుని కృపలో ఎదగడం గురించి అనేక ముఖ్యమైన సత్యాలను అది వెల్లడిస్తుంది.

మొదటిగా, మనం విశ్వాసంలో ఎదగాలంటే, సువార్త మనకు సవాలు విసరడానికి అవకాశం ఇవ్వాలి. అది మనలను పరిపూర్ణతకు పిలుస్తుంది కాబట్టి, తన స్పష్టతతోను పవిత్రతతోను సువార్త ఎల్లప్పుడూ మనకు సవాలుగా నిలుస్తుంది. మనం నిజంగా విన్నప్పుడు, అంతరంగంలో గాఢమైన స్పృహ కలుగుతుంది—దేవుడు మనలను దేనికి పిలుస్తున్నాడో, ఆ ఆదర్శానికి మనం ఎంత దూరంగా ఉన్నామో వినయంతో గుర్తిస్తాము.

వినయంగల హృదయం దేవుని స్వరాన్ని విని, అది ముందుంచే సవాలును అంగీకరించినప్పుడు, ఒక నిర్ణయం తీసుకోవాలి. “మా విశ్వాసాన్ని పెంచుము” అని ప్రార్థించడంలో మనం అపొస్తలులతో కలవాలి; లేదా నిరుత్సాహానికి లొంగిపోయి వినడం మానేయాలి.

నిజానికి, మారడం కంటే వినడం మానేయడం చాలా సులభం. అలా వినడానికి నిరాకరించడం ఒక అలవాటుగా మారవచ్చు. చాలామంది తాము చేరుకున్న పవిత్రత స్థాయితోనే సంతృప్తిపడి జీవిస్తారు; తాము పిలువబడిన పరిపూర్ణత వైపు ముందుకు సాగడానికి ఎన్నడూ కృషి చేయరు.

కానీ మరింత పవిత్రతను కోరుకునేవారు సత్యపు వెలుగులో తమను తాము నిరంతరం పరిశీలించుకుంటారు. తమ పాపాలను, క్రమరహితమైన వ్యామోహాలను గుర్తించడం, కృప కోసం ప్రార్థించడం, శుద్ధి పొందడం, ఆ తరువాత దేవుని స్వరాన్ని మళ్లీ మరింత శ్రద్ధగా వినడం—ఇదంతా వారి జీవితాలలో నిరంతర ప్రక్రియగా మారుతుంది. ఈ ప్రక్రియ అంతకంతకూ లోతుగా సాగుతూ, మరింత నిబద్ధతను కోరుతూ, మరింతగా రూపాంతరం కలిగిస్తుంది.

మన కతోలిక సభకు చెందిన గొప్ప మార్మిక వేదాంతవేత్తలలో అనేకులు, ముఖ్యంగా సిలువ యోహాను, ఆవిలా తెరేసా, బొనవెంతురా వంటి పునీత మార్మిక సభాపండితులు, ఈ ప్రయాణాన్ని స్పష్టంగా వివరించారు. మన ఆత్మలను మరింత సంపూర్ణంగా పరిపూర్ణం చేసుకోవడానికి, దైవకృపకు సాధనాలుగా మారడానికి, చివరికి పరలోక సమూహాల మధ్య నిత్యమహిమలో మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడానికి మనం సాగవలసిన సుదీర్ఘ శుద్ధీకరణ మార్గాన్ని వారు వివరిస్తారు.

ఈ పరిపూర్ణత సాధ్యమే అన్నదే నేటి సువార్తలోని శుభవార్త. మరింత విశ్వాసం కోసం అపొస్తలులు చేసిన విన్నపానికి సమాధానంగా, ఆవగింజంత విశ్వాసం ఉన్నా చాలని యేసు వారికి భరోసా ఇస్తున్నాడు. ఆ గింజ ఎంతో చిన్నదైనా, దానిలో అపారమైన సామర్థ్యం దాగి ఉంది. నిర్మలమైన విశ్వాసం కూడా అలాంటిదే: అది తెరచిన హృదయమనే మంచి నేలలో నాటబడి, ప్రార్థన, దివ్యసంస్కారాల ద్వారా ప్రతిరోజూ పోషించబడుతుంది. అలాంటి విశ్వాసం పెరిగి, నిరంతర హృదయపరివర్తనకు సరిపోతుంది.

అలాంటి విశ్వాసంతో ఎవరైనా మల్బరీ చెట్టును, “వేర్లతో సహా పెకలించబడి సముద్రంలో నాటబడు” అని ఆజ్ఞాపిస్తే, అది లోబడుతుందని యేసు ఇంకా చెబుతున్నాడు. దీన్ని తప్పనిసరిగా అక్షరార్థంలో తీసుకోనవసరం లేకపోయినా, ఈ శక్తిమంతమైన రూపకం విశ్వాసంలోని ఆధ్యాత్మిక శక్తిని సూచిస్తుంది. మల్బరీ చెట్ల వేర్లు లోతుగా, విస్తారంగా వ్యాపిస్తాయని ప్రసిద్ధి; అందువల్ల వాటిని పెకలించడం కష్టం. ఎంతో లోతుగా పాతుకుపోయిన అడ్డంకులనైనా—పాపాలు, భయాలు, అలవాట్లు—నిజమైన విశ్వాసం ద్వారా తొలగించవచ్చని యేసు చెబుతున్నాడు. ఇది క్రమంగా జరుగుతున్నప్పుడు, యేసు ఇచ్చే ఉన్నతమైన పిలుపు ఇక మనలను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేయదు; అది ప్రోత్సహిస్తుంది, ఆహ్వానిస్తుంది, ఉత్సాహాన్ని కలిగిస్తుంది, ఆశను నింపుతుంది.

యేసు మీ నుండి ఏమి కోరుతున్నాడో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన మాటలు మీకు సవాలు విసరడానికి మీరు అవకాశం ఇస్తున్నారా? మీరు ప్రస్తుతం ఉన్న పవిత్రత స్థాయిని దాటి ముందుకు రావాలని ఆయన పిలుస్తున్న స్వరాన్ని వింటున్నారా? ఆ పిలుపు విన్నప్పుడు, “మా విశ్వాసాన్ని పెంచుము” అని వినయంతో ప్రార్థించడంలో మీరు అపొస్తలులతో కలుస్తున్నారా? ముందుగా సువార్త మీకు సవాలు విసరడానికి అవకాశం ఇవ్వండి; ఆ సవాలును గ్రహించినప్పుడు ఆనందించండి. ఆ తరువాత, నిరంతర ప్రార్థనకు, దైవప్రేమకు, సోదరప్రేమకు, దివ్యసంస్కారాలలో పాల్గొనడానికి మీరు చూపే నిబద్ధత మీ విశ్వాసాన్ని పోషించి, దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా ఉండాలని పిలుస్తున్నాడో అలా మారడానికి తోడ్పడుతుందనే నమ్మకంతో, మీకున్న కొద్దిపాటి విశ్వాసంతోనే ముందుకు సాగండి.

నా నుంచి ఎంతో కోరే నా ప్రభువా, నీవు నన్ను పరిపూర్ణమైన పవిత్రతకు పిలుస్తున్నావు. దయచేసి నీ స్వరాన్ని వినేలా నా చెవులను తెరువు; స్పందించడానికి నాకు అవసరమైన ధైర్యాన్ని, విశ్వాసాన్ని ప్రసాదించు. ప్రభువా, నా విశ్వాసాన్ని అధికం చేసి, అది పెరగడానికి తోడ్పడు. అలా నా ఆత్మను అంటిపెట్టుకున్న ప్రతి పాపమూ, వ్యామోహమూ సమూలంగా తొలగించబడి, నీ కరుణ అగాధాలలో పడవేయబడుగాక. వాటికి బదులుగా, నీ కృప అనే అపార సముద్రంలో నన్ను ముంచివేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


హృదయపూర్వక దాస్యంలో కృతజ్ఞత

సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని మంగళవారం

యేసు అపొస్తలులతో ఇలా అన్నాడు: “మీలో ఎవరైనా, పొలంలో దున్ని లేదా గొర్రెలను కాచి అప్పుడే ఇంటికి వచ్చిన తన సేవకునితో, ‘వెంటనే ఇక్కడికి వచ్చి భోజనానికి కూర్చో’ అని అంటారా? బదులుగా అతనితో, ‘నాకు తినడానికి ఏదైనా సిద్ధం చేయి. నడుముకు వస్త్రం కట్టుకొని, నేను తిని తాగేవరకు నాకు వడ్డించు. నేను ముగించిన తరువాత నీవు తిని తాగవచ్చు’ అని అనరా? ఆ సేవకుడు ఆజ్ఞాపించినది చేశాడని అతనికి కృతజ్ఞతలు చెబుతారా?” లూకా 17:7–9

యేసు వాస్తవంగా బోధించిన సువార్తకు భిన్నమైన రూపాన్ని నమ్మే ఉచ్చులో పడటం సులభం. కొందరు పాపం చేశామేమోననే మితిమీరిన మనస్సాక్షి శంకలకు లోనై, మన ప్రభువు పలికిన మరింత సవాలుతో కూడిన మాటలను అతిగా పెంచి చూస్తారు. మరింత సాధారణంగా, మరికొందరు ఆయన సందేశాన్ని సులభంగా అంగీకరించగలిగేలా దాని తీవ్రతను తగ్గిస్తారు. ఈ రెండు ధోరణులూ క్రీస్తు బోధించిన సువార్త స్వచ్ఛతను వక్రీకరిస్తాయి.

నేటి వాక్యభాగాన్ని సులభంగా అపార్థం చేసుకోవచ్చు లేదా విస్మరించవచ్చు. ఒకవైపు, దాస్యాన్ని లేదా కృతఘ్నతను సమర్థించడానికి దానిని దుర్వినియోగం చేయవచ్చు. మరోవైపు, కఠినమైన బోధనలకు ప్రాధాన్యాన్ని తగ్గించేవారికి ఈ వాక్యభాగాన్ని పూర్తిగా తోసిపుచ్చడం సులభంగా అనిపించవచ్చు. యేసు ఉద్దేశించిన సందేశాన్ని స్వీకరిస్తూ, ఆయన మాటలను శ్రద్ధగా ధ్యానించడమే సరైన స్పందన.

ఈ దృశ్యం ఆధునిక భావాలకు కలవరం కలిగిస్తుంది. యేసు దూలోస్ అనే గ్రీకు పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు. దీనిని తరచుగా “సేవకుడు” లేదా “బానిస” అని అనువదిస్తారు. ఆయన కాలంలో ఇటువంటి దాస్యం సాధారణంగా ఉండేది. ఒక దూలోస్ యజమానికి ఆస్తిగా ఉండేవాడు; అతనికి చట్టపరమైన హక్కులు ఉండేవి కావు; యజమాని ఆజ్ఞలను నెరవేర్చడమే అతని జీవితమై ఉండేది. కొందరు బానిసత్వంలోనే పుట్టారు, మరికొందరు అప్పుల కారణంగా అమ్మివేయబడ్డారు, ఇంకొందరు పేదరికం నుంచి బయటపడటానికి స్వచ్ఛందంగా దాస్యంలో చేరారు.

దూలోస్ అనే పదం అక్షరార్థంలో బానిసత్వాన్ని సూచించినప్పటికీ, నూతన నిబంధనలో దానిని ఆధ్యాత్మిక అర్థంలో కూడా ఉపయోగిస్తారు. ఉదాహరణకు, పునీత పౌలు తనను తాను “క్రీస్తు యేసు బానిస” అని పిలుచుకున్నారు (రోమీయులకు 1:1). పునీత యాకోబు కూడా అలాగే అన్నారు: “దేవునికీ, ప్రభువైన యేసు క్రీస్తుకూ బానిసయైన యాకోబు…” (యాకోబు 1:1). బహుశా వారు నేటి బోధనను గుర్తుచేసుకుంటూ ఈ పదాన్ని ఉపయోగించి ఉండవచ్చు.

ఇది ఒక ఉపమానం కాబట్టి, యేసు బానిసత్వాన్ని సమర్థించడం లేదు. బదులుగా, దేవుని ఎదుట మనల్ని మనం ఎలా చూసుకోవాలో వివరించడానికి ఆయన అందరికీ తెలిసిన ఆ సామాజిక వ్యవస్థను ఉపయోగిస్తున్నారు.

అటువంటి సంబంధంలో, పని ముగిశాక తనతో కలిసి భోజనం చేయమని యజమాని తన సేవకుణ్ణి పిలవడం ఊహించలేని విషయం. సేవకుడు భోజనం సిద్ధం చేసి వడ్డించాలని ఆశించేవారు. చేయవలసిన పని చేసినందుకు యజమాని సాధారణంగా సేవకునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పేవాడు కాదు.

బానిసత్వ వ్యవస్థ చాలావరకు రద్దయినప్పటికీ, ఈ దృశ్యం ఇప్పటికీ మనకు ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన విషయాన్ని బోధిస్తుంది. పౌలు, యాకోబుల వలె మనమూ క్రీస్తుకు బానిసలమవడానికి పిలువబడ్డాము. తేడా ఏమిటంటే, మన దైవిక యజమాని అణచివేసేవారు కాదు—మనల్ని బంధించే సమస్తం నుంచి విడిపిస్తూ, ఆయన ప్రేమతో ఆజ్ఞాపిస్తారు. ఆ కారణంగానే, దేవునికి కృతజ్ఞత చూపవలసినది మనమే.

దేవుని చిత్తాన్ని మనం పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చినప్పటికీ, “మేము నిష్ప్రయోజన సేవకులం; మేము చేయవలసిన దానినే చేశాము” అని చెప్పాలని యేసు చివరగా బోధిస్తున్నారు. మరి మన కర్తవ్యం ఏమిటి? ఆయన కరుణను స్వీకరించడం, రక్షణను అంగీకరించడం, కృపలో జీవించడం, ఆయన మహిమలో పాలుపంచుకోవడం. దేవుడే మన యజమాని అయినప్పుడు, దాస్యంలో అవమానం ఉండదు; గౌరవం, స్వేచ్ఛ, ఆనందం మాత్రమే ఉంటాయి. మనం దేవునికి దాసులుగా ఉండటం అంటే, యేసు రాజాధిరాజు, మన ప్రభువు, మన దేవుడు అని మరో విధంగా ప్రకటించడమే. ఆయన పరిపూర్ణ ప్రేమతో కూడిన ఆజ్ఞలను జారీ చేస్తూ, సామరస్యాన్ని, శాంతిని నెలకొల్పుతూ, అందరికీ తన నిత్య విందులో భాగం ఇస్తారు.

దేవునితో మీ సంబంధాన్ని మీరు ఎలా భావిస్తున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ప్రశంసనో ప్రతిఫలాన్నో ఆశించి ఆయనకు సేవ చేస్తున్నారా? లేక అంత మహిమాన్వితమైన, కరుణామయుడైన యజమానికి సేవ చేసే అవకాశం ఎంతటి భాగ్యమో గుర్తిస్తున్నారా? ఈ సువార్త వాక్యభాగంలోని వినయం మీ ఆత్మను మలచనివ్వండి. “సేవ చేసే నేను నిష్ప్రయోజనమే; నేను చేయవలసిన దానిని మాత్రమే చేశాను” అని నిజాయితీగా చెప్పడానికి కృషి చేయండి. ఆ తరువాత కృతజ్ఞతతో ఉండండి. క్రీస్తు యేసుకు బానిసలవడానికి భయపడకండి. అలా చేయడం ద్వారా దైవప్రేమలోని ఈ విరోధాభాస సత్యాన్ని మీరు కనుగొంటారు: దేవుని ఎదుట మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకున్నప్పుడు, ఆయన మిమ్మల్ని పైకెత్తి, తన స్నేహితులని పిలుస్తారు; తన రాజ్యంలో భాగాన్ని స్వీకరించమని ఆజ్ఞాపిస్తారు.

నా దేవా, నా యజమానీ, నీవు మమ్మల్ని నీ సేవకులుగా, నీ బానిసలుగా కూడా ఉండమని పిలుస్తున్నావు. అయినా ఆ పిలుపులో భయమేమీ లేదు; ఎందుకంటే నీవు పరిపూర్ణమైన యజమానివి, ప్రభువువి. నీవు ఆజ్ఞాపించే సమస్తానికీ నమ్మకంతో, ప్రేమతో విధేయత చూపేలా నా కర్తవ్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీవు ఇచ్చే ప్రతి ఆజ్ఞా—నాకు సవాలు విసిరేవి, నా సామర్థ్యానికి మించి కృషి చేయవలసి వచ్చేవి కూడా—నీ అత్యున్నత ప్రేమకు వ్యక్తీకరణ అని నేను గ్రహించేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కరుణ కోసం మొరపెట్టుకోవడం!

సామాన్య కాలపు ముప్పై రెండవ వారంలోని బుధవారం

యేసు యెరూషలేమునకు తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తూ, సమరయ, గలిలయ ప్రాంతాల గుండా వెళ్లారు. ఆయన ఒక గ్రామంలో ప్రవేశిస్తుండగా, పదిమంది కుష్ఠరోగులు ఆయనకు ఎదురయ్యారు. వారు ఆయనకు దూరంగా నిలబడి, బిగ్గరగా, “యేసూ, గురువా! మాపై జాలి చూపించు!” అని మొరపెట్టుకున్నారు. ఆయన వారిని చూసి, “వెళ్లి మిమ్మల్ని మీరు యాజకులకు చూపించుకోండి” అని చెప్పారు. వారు వెళ్తుండగానే శుద్ధులయ్యారు. లూకా 17:11–14

మోషే ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం, కుష్ఠరోగులను ఆచారపరంగా అశుద్ధులుగా ప్రకటించి, సమాజానికి దూరంగా నివసించాలని నిర్దేశించేవారు. వారు చిరిగిన బట్టలు ధరించి, జుట్టును చెదిరినట్లుగా వదిలేసి, ముఖం కింది భాగాన్ని కప్పుకొని, ఎవరైనా దగ్గరికి వచ్చినప్పుడల్లా “అశుద్ధం! అశుద్ధం!” అని కేకలు వేయవలసి ఉండేది (చూడండి: లేవీయకాండము 13:45–46). ఇలా వేరుగా ఉంచడం వల్ల వ్యాధి వ్యాప్తి నిరోధించబడేది, ఇశ్రాయేలు ప్రజలలో ఆచారపరమైన శుద్ధి కాపాడబడేది. కుష్ఠరోగులు తీవ్రమైన సామాజిక ఒంటరితనాన్ని, ఆధ్యాత్మిక ఎడబాటును, వ్యక్తిగత బాధను అనుభవించేవారు. అందువల్ల వారి స్థితి, బైబిలులో పాపాన్ని, దాని పర్యవసానాలను సూచించే అత్యంత విషాదకరమైన ప్రతీకలలో ఒకటిగా నిలిచింది.

నేటి సువార్తలోని కుష్ఠరోగులు, తమకు ప్రవేశించడానికి అనుమతి లేని ఒక గ్రామంలోకి యేసు ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు ఆయనను కలుసుకున్నారు. వారు గ్రామం వెలుపల నివసించేవారు; బహుశా అదే వ్యాధితో బాధపడుతున్న మరికొందరితో కలిసి ఉండేవారు. ఆధ్యాత్మికంగా వారు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతీకలు. వారిలో మన స్థితిని మనం వినయంతో గుర్తించగలిగితే, వారు అందించే పాఠాన్ని మరింత సులభంగా స్వీకరిస్తాము.

మన ప్రస్తుత స్థితిలో, పతనమైన మానవ స్వభావం వల్ల, వ్యక్తిగత పాపం వల్ల మన ఆత్మలు ఆధ్యాత్మికంగా వికృతమై ఉన్నాయి. ప్రతీకాత్మకంగా చూస్తే, ఈ లోకం దేవుని రాజ్యపు పొలిమేరలలో ఉంది; కృప ద్వారా శుద్ధి పొందేవరకు మనకు ఆ రాజ్యంలో ప్రవేశం లేదు. ఆ శుద్ధికి దారితీసే మార్గాన్ని ఈ కుష్ఠరోగులు మనకు చూపిస్తున్నారు. మొదట మన అవసరాన్ని గుర్తించాలని, ఆ తరువాత దేవునితోను పునీతులతోను సంపూర్ణ సహవాసంలోకి తిరిగి చేర్చబడేందుకు క్రీస్తు కరుణపై దృఢమైన ఆశతో ఆయన వైపు తిరగాలని వారు మనకు నేర్పిస్తున్నారు.

పదిమంది దూరం నుండే, “యేసూ, బోధకుడా! మాపై జాలి చూపు!” అని కేకలు వేశారు. ఆ గ్రామం సమీపంలో ఉన్న కుష్ఠరోగులు వీరు మాత్రమేనా అని పవిత్ర గ్రంథం చెప్పకపోయినా, మరికొందరు మౌనంగా ఉండిపోయి ఉండవచ్చు. అలా అయితే, కేకలు వేసిన ఈ పదిమంది తమ దయనీయ స్థితిని, పతిత స్థితిని, దేవుని రాజ్యానికి దూరంగా ఉన్న స్థితిని వినయంతో అంగీకరించి, క్రీస్తు రక్షణశక్తిపై నమ్మకం ఉంచేవారికి ప్రతినిధులుగా నిలుస్తారు.

అదేవిధంగా, ఈ లోకం మన నిజమైన నివాసం కాదని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. ఆదిపాపం కారణంగా మన ఆదితల్లిదండ్రులతోపాటు మనమూ పరదైసు నుండి వెలివేయబడ్డాము. క్రీస్తు కరుణ ద్వారా మాత్రమే మనం తిరిగి చేర్చబడగలము. మన ప్రవాస స్థితిని, దానికి గల కారణాన్ని గుర్తించడం స్వస్థత వైపు మొదటి అడుగు. మన ఆధ్యాత్మిక కుష్ఠరోగాన్ని మనం అంగీకరించకపోతే, దానికి ఏకైక నివారణమైన యేసు కరుణ కోసం మొరపెట్టుకోము.

ఈ కథలోని ఒక అందమైన అంశమేమిటంటే, ఇది ఆధ్యాత్మిక స్వస్థతలో రెండవదైన, మరింత లోతైన స్థాయిని వెల్లడిస్తుంది. మొరపెట్టి స్వస్థత పొందిన ఆ పదిమంది, జ్ఞానస్నానం పొంది, ఘోరపాపాన్ని నివారించడం ద్వారాగానీ, పాపసంకీర్తన సంస్కారం మరియు పాపవిమోచనం ద్వారా తిరిగి కృపాస్థితిని పొందడం ద్వారాగానీ కృపాస్థితిలో నిలిచి ఉండేవారికి ప్రతినిధులు. అయినా, తాను స్వస్థత పొందానని గ్రహించిన తరువాత యేసుకు కృతజ్ఞతలు తెలపడానికి ఒక్కరు మాత్రమే తిరిగి వచ్చారు. మిగిలిన తొమ్మిదిమంది రాలేదు.

ఒక్కరే తిరిగి వచ్చారనే వాస్తవం, మనలో చాలామందికి మిగిలిన తొమ్మిదిమందే మరింత సరైన ప్రతినిధులని సూచిస్తుంది. పరిపక్వత లేని చిన్నబిడ్డ తన తల్లిదండ్రులు తనకు ఆహారం పెట్టి, తనను చూసుకోవాలని ఆశించినట్లే, మనం కూడా తరచుగా తగిన కృతజ్ఞతలు తెలపకుండానే దేవుడు మనలను క్షమించి, పునరుద్ధరించాలని ఆశిస్తాము. మన ఆధ్యాత్మిక జీవితాలు అంతవరకే పరిమితమైతే, మనం అపరిపక్వంగానే ఉండిపోతాము. ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతలో ఎదగాలంటే, ప్రార్థనలో నిరంతరం దేవుని వద్దకు తిరిగి రావడం ద్వారా, బిగ్గరగా ఆయనను మహిమపరచడం ద్వారా, ఆరాధనతో యేసు పాదాలపై పడటం ద్వారా కృతజ్ఞతలో కూడా ఎదగాలి. అప్పుడే మనం మరింత లోతైన స్వస్థతను, దేవుని కరుణలో మరింత గొప్ప భాగస్వామ్యాన్ని పొందుతాము.

కరుణ కోసం కుష్ఠరోగులు చేసిన మొరను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీకూ స్వస్థత అవసరమని మీరు గుర్తిస్తున్నారా అని మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి. మీ ఆధ్యాత్మిక గాయాలను అంగీకరించడానికి, యేసుకు మొరపెట్టడానికి, కృతజ్ఞతలో నిలకడగా కొనసాగడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? అలా అయితే, దేవుని కరుణను తమకు సహజంగానే లభించేదిగా భావించి, ఆధ్యాత్మిక శుద్ధి మరియు పునరుద్ధరణ అనే వరానికి తగిన కృతజ్ఞతను వ్యక్తం చేయని ఆ తొమ్మిదిమందిలో మీరు ఉన్నారా? వినయంతో, కృతజ్ఞతతో, విశ్వాసంతో నిండి యేసు వద్దకు తిరిగి వచ్చిన ఆ ఒక్కరిలా ఉండటానికి కృషి చేయండి. ఆరాధనతో యేసు పాదాలపై పడండి, ఆయన చేసిన సమస్తానికీ కృతజ్ఞతలు తెలపండి. “నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది” అని ఆయన మీతో చెప్పడం వినండి.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నీ కరుణకు అంతం లేదు; అది అపారంగా, ఉచితంగా ప్రసాదించబడుతుంది. నీ మంచితనం ఇంత గొప్పదైనా, నీవు నాకు ఎప్పుడూ అందుబాటులో ఉండటం సహజమే అన్నట్లుగా నేను తరచూ భావిస్తూ, నీకు తగిన కృతజ్ఞతను, వినయపూర్వక ఆరాధనను సమర్పించడంలో విఫలమవుతున్నాను. దయచేసి ఇప్పుడు, ఎల్లప్పుడూ నాపై కరుణ చూపు. నేను ఎల్లప్పుడూ నీ వద్దకు తిరిగి వచ్చి, నీ ముందు సాష్టాంగపడి, అత్యంత వినయంతో, హృదయపూర్వకంగా నీకు కృతజ్ఞతలు తెలిపేలా, నాకు అన్నీ హక్కుగా లభించాలనే ప్రతి భావనను నాలో నుండి తొలగించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


నీ రాజ్యం వచ్చుగాక!

సామాన్య కాలము ముప్పై రెండవ వారంలోని గురువారం

దేవుని రాజ్యం ఎప్పుడు వస్తుందని పరిసయ్యులు అడిగినప్పుడు యేసు ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “దేవుని రాజ్యం రావడాన్ని గమనించడం సాధ్యం కాదు. ‘చూడండి, అది ఇక్కడ ఉంది’ అనిగానీ, ‘అది అక్కడ ఉంది’ అనిగానీ ఎవరూ ప్రకటించరు. ఇదిగో, దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది.”  లూకా 17:20–21

తమ కాలంలోని అనేకమంది యూదులవలెనే పరిసయ్యులు కూడా దేవుని రాజ్యం నాటకీయంగా, కంటికి కనిపించేలా, రాజకీయ రూపంలో వస్తుందని ఆశించారు. ఇశ్రాయేలును రోమీయుల పాలన నుండి విముక్తం చేసి, జాతీయ స్వాతంత్ర్యాన్ని పునరుద్ధరించి, శత్రువులపై విజయాలతో కూడిన మహిమాన్వితమైన భూలోక పరిపాలనను స్థాపించే మెస్సీయా దావీదు రాజు వంశం నుండి వస్తారని వారు ఎదురుచూశారు. వారి నిరీక్షణ పూర్తిగా భూసంబంధమైనదే గాని ఆధ్యాత్మికమైనది కాదు. అందువల్ల, దేవుని రాజ్యం ఎప్పుడు వస్తుందని వారు అడిగిన ప్రశ్న, దేవుని గురించీ, ప్రస్తుత క్షణంలో ఆయన చేస్తున్న రక్షణ కార్యం గురించీ వారికున్న మౌలికమైన అపార్థాన్ని వెల్లడిస్తుంది.

వారి ప్రశ్న కేవలం కుతూహలంతో అడిగినది కాకపోవచ్చు. అది బహుశా ఒక పరీక్ష, లేదా ఒక ఉచ్చు కూడా అయి ఉండవచ్చు. పరిసయ్యులు యేసును తరచుగా ప్రశ్నించేవారు; ఆయన నుండి నేర్చుకోవడానికి కాదు, ఆయనను మోసగాడిగా చూపించి, ఆయనపై ఉన్న నమ్మకాన్ని దెబ్బతీయడానికి. మానవ జ్ఞానంపైనే ఆధారపడి, మన ప్రభువు విశ్వసనీయతను దెబ్బతీయడానికి వారు ఆ “జ్ఞానాన్ని” ఆయుధంగా ఉపయోగించారు. యేసు తొందరపాటుతో ఒక నిర్దిష్ట కాలాన్ని చెబితే, ఆయన తప్పుడు ప్రవచనం చెప్పాడని నిందించడానికో, ప్రజల్లో అశాంతిని రేకెత్తించడానికో తమకు ఆధారం దొరుకుతుందని వారు ఆశించి ఉండవచ్చు. మెస్సీయకు మార్గాన్ని సిద్ధం చేయవలసిన మతనాయకులే ఆయనకు అత్యంత తీవ్రమైన విరోధులుగా మారడం ఎంత విషాదకరం!

దేవుని నిజమైన రాజ్యం భౌతిక నేత్రాలతో “గమనించగలిగేది” కాదని వెల్లడించడం ద్వారా, మెస్సీయ రాజ్యం రాజకీయమైనదిగా లేదా కంటికి కనిపించేదిగా ఉంటుందనే వారి తప్పుడు అంచనాను యేసు సరిచేస్తున్నారు. భౌగోళికమైన లేదా రాజకీయమైన అర్థంలో అది “ఇక్కడ” లేదా “అక్కడ” కనబడేది కాదు. బదులుగా, “దేవుని రాజ్యం మీ మధ్యనే ఉంది” అని ఆయన చెబుతున్నారు. “మీ మధ్యనే” అని అనువదించిన గ్రీకు పదబంధాన్ని “మీలోనే” అని కూడా అనువదించవచ్చు. అంటే, క్రీస్తు స్వయంగా సన్నిహితంగా ఉండటం ద్వారా ఆ రాజ్యం వారి మధ్య ఉందనీ, లేదా విశ్వసించేవారి హృదయాల్లో ఉందనీ అది సూచిస్తుంది.

పునీత అగుస్తీను, “మా తండ్రీ” ప్రార్థనపై తన వ్యాఖ్యానంలో, “నీ రాజ్యం వచ్చుగాక” అనే విన్నపం క్రీస్తునే సూచిస్తుందని బోధిస్తున్నారు. యేసే ఆ రాజ్యం. ఆయన ఎక్కడ సన్నిహితంగా ఉంటారో, అక్కడ ఆ రాజ్యం నిజంగానే వచ్చేసింది.

రెండు వేల సంవత్సరాల తరువాత నేటి కాలానికి వస్తే, దేవుని రాజ్యం ఎప్పుడు వస్తుందని మన ప్రభువును మనం అడిగితే, మన ప్రశ్నలోని నిజాయితీని తెలుసుకోవడానికి ఆయన మొదట మన హృదయాల్లోకి చూస్తారు. మనలో వినయాన్ని, సత్యం పట్ల తపనను కనుగొని, మనం ఒక సూచన కోసం కాక తన కోసమే వెదుకుతున్నామని గ్రహిస్తే, ఆయన తన సాన్నిధ్యాన్ని మనకు ఎంతో లోతైన విధాలుగా వెల్లడిస్తారు.

ఈ లోకంలో క్రీస్తు సాన్నిధ్యాన్ని మీరు గుర్తిస్తున్నారా? మనుష్యావతారం ద్వారా దేవుని కుమారుడు, మన రాజు, మెస్సీయ అయిన ఆయన లెక్కలేనన్ని విధాలుగా సన్నిహితంగా ఉంటున్నారు. పవిత్ర సంస్కారాల్లో, తన సజీవ వాక్యంలో, తన సభలో, ప్రేమతోనూ సత్యంతోనూ తనను సేవించేవారి జీవితాల్లో ఆయన మన మధ్య ఉన్నారు. మనం ప్రార్థించినప్పుడు, ఆయనకు మనలను అప్పగించుకున్నప్పుడు, కృప ద్వారా మన చిత్తాన్ని ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా మలచుకున్నప్పుడు, ఇతరులకు ఆయన ప్రేమను ప్రతిబింబించినప్పుడు ఆయన మనలో ఉంటారు.

అయితే, జీవిత ప్రయాణంలో మనం తరచుగా నేటి కోసం కాక రేపటి కోసం జీవిస్తుంటాం. పరిస్థితులు ఎప్పుడు మెరుగుపడతాయా అని ఆలోచిస్తూ, ఈ క్షణంలో ఉన్న క్రీస్తు పవిత్ర సాన్నిధ్యాన్ని విస్మరిస్తాం. పరిసయ్యుల చెడు మాదిరి నుండి పాఠం నేర్చుకుంటూ, దూరంగా ఉన్నదానినో, ఆలస్యంగా వచ్చేదానినో వెదకకుండా, ఇప్పటికే ఇక్కడ మన మధ్య నివసిస్తూ, మన గుర్తింపు కోసం, మన ప్రేమ కోసం, మన సాక్ష్యం కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఆయనను గుర్తించమనే ఆహ్వానాన్ని మనం అందుకుంటున్నాం.

ప్రస్తుతం మీ జీవితంలో నిశ్శబ్దంగా, నిరంతరంగా ఉన్న దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని విస్మరిస్తూ, భవిష్యత్తులోని ఏదో క్షణంలోనో, అసాధారణమైన సూచనలోనో ఆయనను వెదికే ధోరణి మీలో ఉందేమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ప్రార్థనలో, కృపలో, దివ్యసత్ప్రసాదంలో, ఆయన మీ ముందుంచే ప్రజల్లో ఆయన “మీ మధ్య” మరియు “మీలో” ఏ విధంగా ఉన్నారో ఆలోచించండి. క్రీస్తు ద్వారా ఆయన రాజ్యం ఇప్పటికే వచ్చిందని మీరు నిజంగా విశ్వసిస్తున్నారా, ఆ రాజ్యంతో సహవాసంలో ప్రతిరోజూ జీవిస్తున్నారా అని ఆలోచించండి. మీరు ధ్యానిస్తుండగా, క్రీస్తు దూరంగా లేరనే అవగాహనను పునరుద్ధరించుకోండి. ఆయన ఇక్కడే ఉన్నారు. మరుగైన మహిమలో ఆయన ఇప్పటికే పరిపాలిస్తున్నారు; పూర్ణహృదయంతో తనను కనుగొని సేవించమని మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నారు.

నా ప్రభువా, నా రాజా, నీవు ఎక్కడో సుదూర దేశంలో దాగి ఉన్న దూరపు పాలకుడవు కావు. నీవు ఇక్కడే, మా మధ్య, విశ్వసించేవారిలో ఉన్నావు. ఈ రోజు దివ్యసత్ప్రసాదంలో, నీ వాక్యంలో, నా హృదయంలో కృప నిశ్శబ్దంగా పనిచేసే విధానాల్లో నీ సాన్నిధ్యాన్ని గుర్తించడానికి నాకు సహాయం చేయుము. అర్థంలేని సూచనల్లో నేను ఎన్నడూ నీ కోసం వెదకకుండా, నీవు నిజంగా నివసించే చోట నిన్ను గుర్తించుదును గాక. ప్రభువా, ఈ రోజు, ఎల్లప్పుడూ నా హృదయంలో పరిపాలించుము; నీ రాజ్యానికి నన్ను సజీవ సాక్షిగా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అప్రమత్తత మరియు విధేయత

సామాన్య కాలం ముప్పై రెండవ వారంలోని శుక్రవారం

“తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలని ప్రయత్నించేవారు దానిని కోల్పోతారు; కానీ దానిని కోల్పోయేవారు దానిని రక్షించుకుంటారు. నేను మీతో చెబుతున్నాను: ఆ రాత్రి ఒకే మంచంపై ఇద్దరు ఉంటారు; ఒకరు తీసుకువెళ్లబడతారు, మరొకరు విడిచిపెట్టబడతారు. ఇద్దరు స్త్రీలు కలిసి పిండి విసురుతూ ఉంటారు; ఒకరు తీసుకువెళ్లబడతారు, మరొకరు విడిచిపెట్టబడతారు.” అందుకు వారు ఆయనను, “ప్రభువా, ఎక్కడ?” అని అడిగారు. ఆయన వారితో, “శవం ఎక్కడ ఉంటుందో, రాబందులు కూడా అక్కడే గుమికూడుతాయి” అన్నారు. లూకా 17:33–37

నేటి సువార్తలో, నోవహు కాలంలోని జలప్రళయం, లోతు కాలంలో సొదొమ గొమొర్రాల వినాశనం అనే విషాద సంఘటనలను యేసు గుర్తుచేస్తున్నారు. దేవుని తీర్పు ఎంత అకస్మాత్తుగా వస్తుందో, ఆధ్యాత్మిక ఉదాసీనత ఎంత ప్రమాదకరమో నొక్కిచెప్పడానికి ఆయన అందరికీ తెలిసిన ఈ కథనాలను ఉపయోగిస్తున్నారు. ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ ప్రజలు తినడం, తాగడం, వివాహాలు చేసుకోవడం, కొనడం, అమ్మడం, నాటడం, కట్టడం వంటి తమ దైనందిన పనుల్లో నిమగ్నమై, తీర్పు సమీపించిందనే స్పృహ ఏమాత్రం లేకుండా ఉన్నారు. ఈ పనులు స్వతహాగా పాపాలు కావు; కానీ అవి లోక సంబంధమైన వ్యవహారాల్లో మునిగిపోయి, దేవునికి సంబంధించిన విషయాలను నిర్లక్ష్యం చేయడాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి.

ఒక మహా జలప్రళయానికి సిద్ధపడేందుకు ఓడను నిర్మించమని దేవుడు నోవహును ఆజ్ఞాపించిన విషయాన్ని గుర్తుచేసుకోండి. చుట్టూ ఉన్నవారు బహుశా ఆయనను ఎగతాళి చేసి, ఆయన మాటలను కొట్టిపారేసి ఉండవచ్చు. అయినా నోవహు విశ్వాసంలో స్థిరంగా నిలిచాడు. వర్షాన్ని చూసి కాదు, ప్రభువు వాక్కును నమ్మినందువల్ల ఆయన విధేయత చూపాడు. అంతా మామూలుగానే కనిపిస్తున్నప్పటికీ ఆయన చూపిన అప్రమత్తత, విధేయత ఆయన అంతరంగ విశ్వసనీయతకు సూచనగా నిలిచాయి. జలప్రళయం వచ్చినప్పుడు నోవహు, ఆయన ఇంటివారు సిద్ధంగా ఉన్నారు. అది ఎప్పుడు వస్తుందో ముందుగా ఊహించినందువల్ల కాదు, దేవునితో సరైన సంబంధంలో జీవించినందువల్ల వారు సిద్ధంగా ఉన్నారు.

అలాగే, సొదొమ పట్టణం నాశనమయ్యే ముందు అక్కడి నుండి పారిపొమ్మని దేవదూతలు లోతును హెచ్చరించిన విషయాన్ని గుర్తుచేసుకోండి. ఆయన సంకోచించినప్పటికీ, చివరకు విధేయత చూపి తన కుటుంబంతో బయలుదేరాడు. విచారకరంగా, ఈ కృపా క్షణంలో కూడా లోతు భార్య వెనక్కి చూసింది. ఆమె వెనుతిరిగి చూడటం, తాను విడిచిపెడుతున్న జీవితంపై ఇంకా మమకారం కలిగి, రెండుగా చీలిన హృదయానికి సూచనగా నిలిచింది. దాని ఫలితంగా ఆమె ఉప్పు స్తంభంగా మారిపోయింది (చూడండి. ఆదికాండము 19:26). అరకొర మనస్సుతో చూపే విధేయత, పాపం పట్ల విడవని మమకారం రక్షణకు ఆటంకాలవుతాయని ఆమెకు పట్టిన గతి శాశ్వత హెచ్చరికగా నిలుస్తుంది. ఈ హెచ్చరిక మన దృష్టిని తప్పక ఆకర్షించాలి.

“మనుష్యకుమారుడు బయలుపడే రోజున,” అంటే క్రీస్తు రెండవ రాకడ రోజున ఏమి జరుగుతుందో స్పష్టం చేయడానికి యేసు ఈ రెండు సంఘటనలను గుర్తుచేస్తున్నాడు. అది అకస్మాత్తుగా వచ్చి, రోజువారీ జీవన క్రమాన్ని ఛేదిస్తుంది. వస్తువులను తెచ్చుకోవడానికిగానీ, చివరి సన్నాహాలు చేసుకోవడానికిగానీ సమయం ఉండదు. ఆ క్షణంలో నిర్ణయాత్మకమైన ప్రశ్న ఒకరి సంపద, హోదా లేదా విజయం గురించి కాదు; వారి హృదయం దేవునికి విశ్వసనీయంగా నిలిచిందా లేదా అన్నదే.

అందుకే యేసు ఇలా హెచ్చరిస్తున్నాడు: “తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలని చూసేవారు దానిని కోల్పోతారు; కానీ దానిని కోల్పోయేవారు దానిని రక్షించుకుంటారు.” దేవుణ్ణి, నిత్య సత్యాన్ని విస్మరించి, భూలోక జీవితమే పరమ మేలైనదన్నట్లు దానిని పట్టుకుని వేలాడేవారు సమస్తాన్నీ కోల్పోయే ప్రమాదంలో పడతారు. కానీ ప్రతిరోజూ ఇష్టపూర్వకంగా తమ స్వార్థానికి మరణిస్తూ, దేవుని చిత్తానికి విధేయంగా జీవిస్తూ, దేవుని రాజ్యం కోసం మమకారాలను విడిచిపెట్టేవారు నిత్యజీవాన్ని పొందుతారు.

తీర్పు వ్యక్తిగతంగా, ఒక్కొక్కరికి ప్రత్యేకంగా ఉంటుందని కూడా క్రీస్తు స్పష్టం చేస్తున్నాడు. “ఒకే మంచంపై ఇద్దరు ఉంటారు… ఒకరు తీసుకుపోబడతారు, మరొకరు విడిచిపెట్టబడతారు.” ఇది నీతిమంతులు అనీతిమంతుల నుండి అంతిమంగా వేరుచేయబడటాన్ని సూచిస్తుంది. భార్యాభర్తలు, తోబుట్టువులు, సహోద్యోగులు వంటి అత్యంత సన్నిహితంగా జీవించేవారు కూడా తమ వ్యక్తిగత విశ్వసనీయతను బట్టి తీర్పు పొందుతారు. పరిశుద్ధతను మరొకరి నుండి అరువు తెచ్చుకోలేము; దానిని మన జీవితంలో ఆచరించాలి.

యేసు ఒక నిగూఢమైన దృశ్యంతో ముగిస్తున్నాడు: “శవం ఎక్కడ ఉంటుందో, అక్కడ రాబందులు కూడా గుమికూడుతాయి.” ఈ మాట అంతం, మరణం కళ్లముందు నిలిచేలా చేస్తూ, రాబోయే తీర్పు స్పష్టంగా గుర్తించదగినదిగా, సార్వత్రికంగా ఉంటుందని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. శవం చుట్టూ సహజంగానే రాబందులు గుమికూడినట్లే, ఆధ్యాత్మికంగా నిర్జీవమైపోయిన లోకంపై అంతిమ తీర్పు వచ్చిపడుతుంది. ఇది హెచ్చరిక మాత్రమే కాదు, ఆధ్యాత్మిక అప్రమత్తతకు పిలుపు కూడా.

ప్రతిరోజూ సంసిద్ధతతో, విధేయతతో జీవించవలసిన అవసరాన్ని గురించి యేసు ఇచ్చిన స్పష్టమైన హెచ్చరికపై ఈ రోజు ధ్యానించండి. ప్రభువు రాకడ కోసం, కాలాంతంలో మీ వ్యక్తిగత తీర్పు కోసం మీరు శ్రద్ధగా సిద్ధపడుతున్నారా? అలా అయితే, ఆ ఆలోచన భయపెట్టేది కాదు, నిరీక్షణను కలిగించేది. మీ చుట్టూ ఉన్నవారు నిర్లక్ష్యంగా, నిశ్చింతగా కనిపించినా, దేవుని స్వరానికి విధేయంగా ఉండండి. మనుష్యకుమారుడు మహిమతో తిరిగి వచ్చినప్పుడు అప్రమత్తంగా, విశ్వసనీయంగా ఉన్నట్లు ఆయనకు కనబడేవారు ధన్యులు.

నా ప్రభువా, న్యాయవంతుడైన న్యాయాధిపతీ, సజీవులకూ మృతులకూ తీర్పు తీర్చడానికి, నూతన ఆకాశాలలోను నూతన భూమిపైనను నీ నిత్య రాజ్యాన్ని స్థాపించడానికి నీవు కాలాంతంలో తిరిగి వస్తావని నేను విశ్వసించి ప్రకటిస్తున్నాను. ప్రభువా, ఆ రోజు యొక్క గంభీరతను గ్రహించేలా నన్ను మేల్కొలుపు. ఆ క్షణానికి సన్నాహంగా ఈ జీవితాన్ని గడపడానికి నాకు సహాయం చేయి. అప్పుడు ఆ రోజు నాకు భయాందోళనల రోజు కాకుండా ఆనందించే రోజు అవుతుంది. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుడు మౌనంగా ఉన్నప్పుడు

సామాన్య కాలము ముప్పై రెండవ వారంలోని శనివారం

“ఒక పట్టణంలో ఒక న్యాయాధిపతి ఉండేవాడు. అతడు దేవునికి భయపడేవాడు కాదు, ఏ మనిషినీ గౌరవించేవాడు కాదు. ఆ పట్టణంలో ఒక వితంతువు ఉండేది. ఆమె అతని దగ్గరకు వస్తూ, ‘నా ప్రత్యర్థి విషయంలో నాకు న్యాయమైన తీర్పు ఇవ్వండి’ అని అడుగుతూ ఉండేది. చాలాకాలం పాటు ఆ న్యాయాధిపతి అందుకు ఇష్టపడలేదు. కానీ చివరికి అతడు ఇలా అనుకున్నాడు: ‘నేను దేవునికి భయపడను, ఏ మనిషినీ గౌరవించను అన్నది నిజమే. అయినా ఈ వితంతువు నన్ను విసిగిస్తూనే ఉంది కాబట్టి, చివరికి వచ్చి నన్ను కొట్టకుండా ఉండేందుకు ఆమెకు న్యాయమైన తీర్పు ఇస్తాను.’” లూకా 18:2–5

మనం ఆశించినట్లు జరగనప్పుడు తరచుగా నిరుత్సాహం కలుగుతుంది. పదేపదే చేసిన ప్రయత్నాలు ఆశించిన ఫలితాన్ని ఇవ్వనప్పుడు ఈ శోధన మరింత బలపడుతుంది. మనం ఎంతగా నిరుత్సాహపడితే, అంతగా నిరాశలో పడిపోయే అవకాశం పెరుగుతుంది. అంటే, నిరీక్షణను కోల్పోయి, చివరికి ప్రయత్నాన్ని పూర్తిగా మానేస్తాము.

దేవునితో మన సంబంధంలో, ఆధ్యాత్మిక వరమైన నిరీక్షణ అనేది విశ్వాసం, ప్రేమలతో పాటు మూడు దైవసంబంధ సద్గుణాలలో ఒకటి. ఈ మూడు ఒకదానిపై మరొకటి ఆధారపడి ఉంటాయి. ఒకటి లోపించినప్పుడు మిగిలినవి బలహీనపడతాయి. నిరాశ పట్టుకున్నప్పుడు విశ్వాసం, ప్రేమ తీవ్రంగా గాయపడతాయి.

“వారు అలసిపోకుండా ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థించవలసిన అవసరం గురించి” యేసు నేటి ఉపమానాన్ని చెబుతున్నారు. మన ప్రార్థనా జీవితం దేవుడు ప్రసాదించే నిరీక్షణ అనే వరంలో వేరూని ఉండాలని చెప్పడానికి ఇది మరో విధానం. ప్రార్థనలో అలసిపోవడమంటే, దానిలో నిరుత్సాహపడటమే.

మనం కష్టాలను ఎదుర్కొంటూ, దేవుని సహాయం కోసం వేడుకున్నా, ప్రతిస్పందనగా నిశ్శబ్దం మాత్రమే అనిపించినప్పుడు ప్రార్థనలో అలసిపోతాము. అయితే ఆ నిశ్శబ్దంలో కూడా దేవుని గుప్త సన్నిధిని గుర్తించడం నేర్చుకోవాలి. దేవుడు కొన్నిసార్లు ఎందుకు మౌనంగా ఉంటారు? మన ప్రార్థన ఆయన చిత్తం కంటే మన సొంత చిత్తాన్నే ఎక్కువగా ప్రతిబింబించడం ఒక కారణం కావచ్చు. ఉదాహరణకు, ఎవరైనా అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు మనం ఒక అద్భుతం కోసం అడిగితే, అది మరింత మేలుకు దారితీస్తేనే దేవుడు దానిని అనుగ్రహించవచ్చు. లేదా మన ఆత్మీయులలో ఎవరైనా ఉద్యోగానికి దరఖాస్తు చేసి, ఎన్నో ప్రార్థనలు చేసినా అది రాకపోతే, దేవుడు వారి కోసం మరింత మేలైనదేదో సిద్ధపరచి ఉంచి ఉండవచ్చు.

దేవుడు నెరవేరుస్తారని మనం ఆశించే కోరికల జాబితాగా ప్రార్థన ఉండకూడదని ఇది మనకు నేర్పుతుంది. బదులుగా, అది ఆత్మసమర్పణ చర్యగా ఉండాలి. ఏదో ఒక నిర్దిష్ట ఫలితాన్నే పట్టుకుని ఉండకుండా, మనల్ని మనం, మన ప్రార్థనా ఉద్దేశాలను ఆయన దైవిక సంరక్షణకు అప్పగించాలి. కొన్నిసార్లు దేవుని మౌనమే ఆయన సమాధానం. ఎందుకంటే మనం గానీ ఇతరులు గానీ ఎదుర్కొంటున్న కష్టకాలంలో అది మరింత లోతైన నమ్మకానికి, ఆత్మసమర్పణకు ఆహ్వానిస్తుంది.

అయితే, ఎల్లప్పుడూ దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉంటాయని మనం నిశ్చయంగా నమ్మగల ప్రార్థనలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు: “ప్రభువా, నన్ను నీకు మరింత దగ్గరగా ఆకర్షించు, నీ పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నాకు తెలియజేయి, పూర్ణహృదయంతో నిన్ను సేవించే కృపను నాకు అనుగ్రహించు.” ఇటువంటి ప్రార్థనలు కృపకు, పరివర్తనకు తెరచి ఉన్న హృదయాన్ని వ్యక్తపరుస్తాయి.

నేటి ఉపమానం మనం చేసే విన్నపాలలోని విషయాలపై కాకుండా, ప్రార్థనకు మనం తీసుకురావలసిన మనోభావంపై దృష్టి పెడుతుంది. అది నిరుత్సాహానికి గానీ నిరాశకు గానీ లొంగిపోవడానికి నిరాకరించే, నిరీక్షణతో కూడిన దేవునిపై నమ్మకం.

బైబిలు కాలంలో, సమాజంలో అత్యంత నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్నవారిలో వితంతువు కూడా ఒకరు. తరచుగా ఆమెకు చట్టపరమైన రక్షణ కూడా ఉండేది కాదు. నిజాయితీ లేని ఒక న్యాయాధిపతికి ఆమె విన్నపాన్ని పట్టించుకోవాలనే ప్రేరణ చాలా తక్కువగా ఉండేది. ఈ ఉపమానంలోని న్యాయాధిపతి ఆమె పట్టుదల కారణంగానే ఆమె విన్నపాన్ని ఆలకించాడు.

అన్యాయస్థుడైన న్యాయాధిపతి సైతం పట్టుదలకు తలొగ్గగలిగితే, మన ప్రేమగల తండ్రి మన ప్రార్థనలను ఇంకెంతగా ఆలకిస్తారు? ఆయన మౌనంగా ఉన్నట్లు అనిపించినప్పుడు, ఈ వితంతువును అనుసరించమని మనలను ఆహ్వానిస్తున్నారు. వెంటనే సమాధానం లభించడం కంటే, పట్టుదలతో, నిరీక్షణతో నిండిన ప్రార్థన తరచుగా మన ఆత్మకు మరింత మేలు చేస్తుంది. అది విశ్వాసాన్ని లోతుగా చేస్తుంది, దేవునిపట్ల, పొరుగువారిపట్ల ప్రేమను బలపరుస్తుంది, మనలను పవిత్రులుగా చేస్తుంది. దేవుడు మౌనంగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తే, దానికి ఒక మంచి కారణం, అత్యుత్తమమైన కారణం ఉంది; ఆయన మౌనం ఎంతకాలం కొనసాగితే, మన నమ్మకం, నిరీక్షణ అంత లోతుగా మారాలి.

నిరీక్షణలో వేరూనిన అచంచల ప్రార్థనకు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. దేవుని మౌనాన్ని మరింత లోతైన ఆత్మసమర్పణకు ఆహ్వానంగా స్వీకరించండి. నిశ్శబ్దంలో కూడా, మనం గ్రహించగలిగిన దానికంటే ఎంతో మించిన విధాలుగా ఆయన కార్యం చేస్తున్నారని నమ్మండి. ఎన్నడూ వెనుదిరగకండి, ఎన్నడూ సందేహించకండి, ఎన్నడూ నిరాశ చెందకండి. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మనలను ఆలకిస్తారు; తన పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా మన ప్రార్థనలకు సమాధానమిస్తారు. మనకు గానీ ఇతరులకు గానీ అత్యుత్తమమైనదని మనం భావించే దేనికంటే కూడా ఆయన చిత్తం ఎంతో గొప్పది.

నీ దైవిక సంరక్షణతో నన్ను కాపాడే నా ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ మా ప్రార్థనలను ఆలకిస్తావు. మేము పొందాలని కోరుకునే దానికంటే కూడా ఎంతో సమృద్ధిగా మాపై కృపను కుమ్మరించాలని నీవు కోరుకుంటావు. సందేహానికి, నిరుత్సాహానికి, నిరాశకు ఎన్నడూ లొంగిపోకుండా, ప్రార్థనలో స్థిరంగా ఉండే హృదయాన్ని నాకు అనుగ్రహించు. ఎల్లప్పుడూ, ముఖ్యంగా కష్టాలు కొనసాగుతున్నప్పుడు, నేను నీలోనే నిరీక్షణ ఉంచేలా చేయి. ఆ క్షణాలు నీ పరిపూర్ణ చిత్తానికి మరింత లోతుగా నన్ను సమర్పించుకునేలా నన్ను నడిపించుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!