తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ఇరవై ఏడవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


దైవకృప అనే నూతన ద్రాక్షతోట

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

యేసు వారితో ఇలా అన్నారు: “మీరు లేఖనాల్లో ఎన్నడూ చదవలేదా: ఇల్లు కట్టేవారు తిరస్కరించిన రాయి మూలరాయి అయింది; ఇది ప్రభువు వలన జరిగింది, మన కళ్లకు ఇది అద్భుతంగా ఉంది అని? అందుచేత నేను మీతో చెబుతున్నాను, దేవుని రాజ్యం మీ నుండి తీసివేయబడి, దాని ఫలాలను అందించే ప్రజలకు ఇవ్వబడుతుంది.” మత్తయి 21:42–43

దుష్ట కౌలుదారుల ఉపమానంలో పాత నిబంధనకు సంబంధించిన ప్రతీకలు పుష్కలంగా ఉన్నాయి. ద్రాక్షతోట అనే ప్రతీక యెషయా ప్రవక్త గ్రంథం నుండి వచ్చింది (యెషయా 5:1–7); అది ఇశ్రాయేలు ప్రజలను సూచిస్తుంది. ఆ తోట యజమాని దేవుడు. ఆయన అబ్రాహాము కాలం నుండి తన ప్రజలను ప్రేమతో, ఒక ఉద్దేశంతో పెంచి పోషిస్తూ వచ్చాడు. కంచె, బురుజు, ద్రాక్ష గానుగ వరుసగా దేవుని పరిపాలనాత్మక శ్రద్ధను, రక్షణను, వారి ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల కోసం ఆయన ఏర్పాటు చేసిన వ్యవస్థను సూచిస్తాయి.

ప్రజలను పవిత్రతలో నడిపించే బాధ్యత అప్పగించబడిన ఇశ్రాయేలులోని మత ప్రముఖులే ఆ కౌలుదారులు. తోట యజమాని పంపిన సేవకులు ప్రవక్తలు—పదేపదే తిరస్కారానికి, దుర్వ్యవహారానికి గురైన విశ్వసనీయ సందేశవాహకులు. చివరిగా, ఆ కుమారుడు స్వయంగా యేసే. ప్రజలను తనవైపు పిలిచే తన దైవిక ప్రయత్నానికి పరాకాష్ఠగా తండ్రి ఆయనను పంపాడు.

కుమారుని హత్యతో ఈ ఉపమానం విషాదంగా ముగుస్తుంది. అయినా ఆ విషాదం నుండే ఒక నూతన ఆరంభం ఉద్భవిస్తుంది: “దేవుని రాజ్యం మీ నుండి తీసివేయబడి, దాని ఫలాలను పండించే ప్రజలకు ఇవ్వబడుతుంది” (మత్తయి 21:43). యేసు తన కాలంలోని మత నాయకులైన ధర్మశాస్త్ర పండితులు, పరిసయ్యులు, ప్రధాన యాజకులు, సద్దూకయ్యులు, పెద్దలను ఉద్దేశించి మాట్లాడినప్పటికీ, నూతన ఆరంభం గురించి ఆయన చేసిన శాశ్వత వాగ్దానం నేడు మనతోనూ మాట్లాడుతోంది.

దేవుడు ఇప్పుడు తన ద్రాక్షతోట అయిన సభను ఎవరికి అప్పగిస్తున్నాడో, ఆ ప్రజలలో భాగమవ్వడానికి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం. నేడు కంచె, ద్రాక్ష గానుగ, బురుజు అనేవి సంస్కారాలను, సభ బోధనాధికారాన్ని, పవిత్ర గ్రంథాన్ని, విశ్వాసుల సహవాసాన్ని సూచిస్తున్నాయి. పవిత్రత, విశ్వసనీయత, ప్రేమ, సత్యంతో కూడిన మన జీవితాల ద్వారా తన ద్రాక్షతోట ఫలించాలని ఆశిస్తూ, దేవుడు ఎంతో శ్రద్ధతో దానిని పెంచి పోషిస్తూనే ఉన్నాడు. క్రీస్తు శరీరంలోని అవయవాలుగా మనలో ప్రతి ఒక్కరం, మనపై ఉంచబడిన ఈ నమ్మకాన్ని కృతజ్ఞతతో స్వీకరించి, రాజ్యం కోసం శ్రద్ధగా శ్రమించడానికి పిలువబడుతున్నాం. మన విమోచన కోసం వెలివేయబడి, చంపబడిన కుమారుడు చెల్లించిన మూల్యాన్ని మనం ఎన్నడూ మరువకూడదు.

కొన్నిసార్లు మనం “సభ” గురించి మాట్లాడేటప్పుడు, అది మనకు దూరంగా ఉన్న ఏదో సంస్థ అన్నట్లుగా మాట్లాడుతాం. వెంటనే మన ఆలోచనలు వాటికన్, పాపుగారు లేదా స్థానిక పీఠాధిపతి వైపు మళ్లవచ్చు. ద్రాక్షతోటలో ఈ కాపరులు కీలకమైన, పునాదివంటి పాత్రలను నిర్వహిస్తున్నప్పటికీ, మనం సభను మరింత సమగ్రంగా అర్థం చేసుకోవాలి.

నేటి ఉపమానంలోని ప్రతీకను ఉపయోగించి చెప్పాలంటే, ద్రాక్షతోటను, అది పండించవలసిన ఫలాలను కేవలం కౌలుదారులతోనో, సేవకులతోనో, కుమారునితోనో, చివరికి తోట యజమానితోనో మాత్రమే సమానంగా చూడలేం. ద్రాక్షతోట స్వయంగా దేవుని ప్రజలందరినీ సూచిస్తుంది. అది పండించే ఫలం, విశ్వాసం ద్వారా రూపాంతరం చెందిన జీవితాలు అందించే కృపాపూరిత సాక్ష్యం. ఇందులో గురువులు, సన్యాసులు, సన్యాసినులు, గృహస్థ విశ్వాసులు—మనమందరం ఉన్నాం. సభలోని ప్రతి సభ్యునికీ ద్రాక్షతోటలో శ్రమించే పని ఉంది. నిజమైన కుమారుడైన క్రీస్తు మార్గదర్శకత్వంలో కలిసికట్టుగా పనిచేసి, న్యాయం, కారుణ్యం, సత్యం అనే సమృద్ధియైన పంటను తండ్రికి సమర్పించడానికి ప్రతి ఒక్కరూ పిలువబడుతున్నారు.

ఈ ఉపమానాన్ని మీ వ్యక్తిగత పిలుపుగా ఎలా స్వీకరించవచ్చో నేడు ధ్యానించండి. ఆత్మల రక్షణ కోసం శ్రమించేలా దేవుని రాజ్యం కొంతవరకు మీకు అప్పగించబడింది—అంటే, “దాని ఫలాలను పండించే ప్రజలు”గా ఉండేందుకు. సువార్త ప్రచార కార్యం నిరంతరం కొనసాగవలసిన, అత్యవసరమైన దౌత్యం. దేవుడు తన దివ్య ద్రాక్షతోటలో పనిచేయడానికి మిమ్మల్ని ఏ విధంగా పిలుస్తున్నాడు? కృప అనే ద్రాక్షతీగలను కత్తిరించి, పోషించే నమ్మకమైన ప్రార్థన ద్వారానా? మీ మాటలు, మీ సాక్ష్యం, మీ ప్రేమకార్యాల ద్వారా ఇతరులను క్రీస్తువైపు ఆకర్షించే పంటకోత పని ద్వారానా? సిలువవేయబడిన ప్రభువుతో ఐక్యమై సమర్పించే బాధలలో మౌనంగా పట్టుదలతో నిలవడం ద్వారానా? దేవుడు మిమ్మల్ని ఏ విధంగా పిలిచినా, ఆలస్యం చేయకండి. ఆయన మీపై ఉంచిన నమ్మకాన్ని వినయంతో స్వీకరించండి; ఆనందంతో శ్రమించండి. ద్రాక్షతోట ఆయనదే, కాని దాని ఫలం కొంతవరకు మీపైనా ఆధారపడి ఉంది.

మహిమగల నా రాజా, నీవు మమ్మల్ని నీ చెంతకు పిలిచి, నీ రాజ్య సభ్యులుగా చేశావు. నీ సభ అనే ద్రాక్షతోటలో శ్రమించడానికి, అనేక ఆత్మలను నీ తిరుహృదయం వైపు ఆకర్షించడంలో తోడ్పడటానికి కూడా నీవు మమ్మల్ని పంపావు. నీవు నాకు అప్పగించిన పాత్రను, దౌత్యాన్ని దయచేసి నాకు తెలియజేయి. నీ మృదువైన ఆజ్ఞలను నేను శ్రద్ధగా విని, ఉదారతతోనూ విశ్వాసంతోనూ నిండిన హృదయంతో స్పందించేలా చేయి. నీవు కుమ్మరించే కృప ద్వారా నీ సభ సమృద్ధిగా ఫలాలను పండిస్తూనే ఉండుగాక; ఆ సభలో నేనూ ఒక సజీవ అవయవాన్ని. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


చిన్నపిల్లలవలె మారడం

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

ఆయన పిల్లలను తాకాలని ప్రజలు వారిని ఆయన దగ్గరకు తీసుకొస్తున్నారు; అయితే శిష్యులు వారిని గద్దించారు. యేసు అది చూసి ఆగ్రహించి, వారితో ఇలా అన్నాడు: “పిల్లలను నా దగ్గరకు రానివ్వండి; వారిని అడ్డుకోవద్దు, ఎందుకంటే దేవుని రాజ్యం ఇలాంటివారిదే. నేను మీతో నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను, చిన్నబిడ్డలా దేవుని రాజ్యాన్ని స్వీకరించని వారు అందులో ప్రవేశించరు.” మార్కు 10:13–15

పిల్లలు అల్లరి చేసేవారైనా, దేవుని ఎదుట మనకు ఉండవలసిన మనోభావానికి వారు ఆదర్శాలు కూడా. చిన్నపిల్లలు సహజంగానే కుతూహలంతో ఉంటారు, ఆటపాటలను ఇష్టపడతారు, త్వరగా క్షమిస్తారు, తమ తల్లిదండ్రులతో గాఢమైన అనుబంధం కలిగి ఉంటారు. వారు సరళమైన మనసుతో నమ్మకం ఉంచుతారు, షరతులు లేకుండా ప్రేమిస్తారు, తమ అవసరాల కోసం పూర్తిగా ఇతరులపై ఆధారపడతారు. వారు గర్వంతో గానీ కపట వేషాలతో గానీ రారు; స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న విశాల హృదయాలతో వస్తారు. ఈ విధంగా, దేవుని రాజ్యంలో ప్రవేశించడానికి మనం అలవరచుకోవలసిన ఆధ్యాత్మిక వైఖరిని పిల్లలు ప్రతిబింబిస్తారు: వినయంతో, ఆధారపడే స్వభావంతో, కృపను పూర్తిగా స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న హృదయం. యేసు పిల్లలను ఆలింగనం చేసుకోవడం, మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ తండ్రితో అలాంటి ప్రేమపూర్వక సాన్నిహిత్యంలోకి ఆకర్షించాలనే ఆయన కోరికను వెల్లడిస్తుంది. అక్కడ విశ్వాసం అనేది మనం సాధించేదానిపై కాక, మనల్ని మనం సమర్పించుకోవడంపై, నమ్మకంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.

యేసు ఈ పిల్లలను ఎందుకు ఆలింగనం చేసుకున్నారు? మొదటిగా, ఆయన వారిని ప్రేమించారు కాబట్టి. వారు ఎంత చిన్నవారైనా, స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న వారికి ఉచితంగా ప్రసాదించిన ఆయన దైవిక ప్రేమకు అది సహజమైన వ్యక్తీకరణ. అయితే, తన శిష్యులకు ఒక ముఖ్యమైన పాఠం నేర్పే అవకాశాన్ని కూడా యేసు చూసి ఉండవచ్చు. ప్రజలు తమ పిల్లలను ఆయన దగ్గరకు తీసుకురావడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, శిష్యుల హృదయాల్లో కలిగిన అసంతృప్తిని ఆయన గ్రహించి, దానిని సరిదిద్దాలని అనుకొని ఉండవచ్చు.

ఆ కాలంలో పిల్లలను సామాజికంగా ప్రాముఖ్యత లేనివారిగా, హోదా గానీ పలుకుబడి గానీ లేనివారిగా తరచూ పరిగణించేవారు. వారిని తమకంటూ విలువ ఉన్న వ్యక్తులుగా కంటే, ఇతరులపై ఆధారపడేవారిగానే ఎక్కువగా చూసేవారు. అందువల్ల, పిల్లల గౌరవాన్ని, వారి ఆధ్యాత్మిక సామర్థ్యాన్ని తక్కువగా అంచనా వేసే లోకసంబంధమైన మనస్తత్వం నుంచే శిష్యుల మందలింపు వచ్చి ఉండవచ్చు. పిల్లలకు అధికారం, ధర్మశాస్త్ర పరిజ్ఞానం, సామాజిక హోదా లేదా మతపరమైన ప్రతిష్ఠ లేకపోవడంతో, వారిని సులభంగా పట్టించుకోకుండా వదిలేసేవారు లేదా పక్కనపెట్టేవారు. ఈ తప్పుడు వైఖరిని యేసు గ్రహించినప్పుడు, ఆయన ఆగ్రహించి, తన శిష్యుల హృదయాల్లోని తప్పుడు అవగాహనను సరిదిద్దడానికి ఉత్సుకత చూపారు.

పిల్లలను స్వాగతించడం ద్వారా యేసు లోకసంబంధమైన విలువలను తలకిందులు చేసి, తక్కువగా ఎంచబడినవారిని ఘనపరుస్తారు. తన రాజ్యంలో ప్రవేశం బలం, జ్ఞానం, వయస్సు, లోకసంబంధమైన విజయాలు లేదా హోదాపై కాకుండా, స్వీకరించే మనసు, వినయం, నిర్మల హృదయంతో కూడిన నమ్మకంపై ఆధారపడి ఉంటుందని ఆయన బోధిస్తారు. పిల్లలు తమ చిన్నతనం ద్వారానే, నిజమైన శిష్యత్వానికి అవసరమైన లక్షణాలకు ప్రతిరూపాలవుతారు.

వారిని ఆలింగనం చేసుకోవడం ద్వారా యేసు ఒక సజీవ ఉపమానాన్ని అందిస్తారు. దేవుని ప్రేమ “ముఖ్యమైనవారి” కోసమే ప్రత్యేకించబడినది కాదని, సరళతతోనూ నిజాయితీతోనూ ఆయనను సమీపించే వారందరిపై అది కుమ్మరించబడుతుందని ఆయన బోధిస్తారు. పిల్లలవలె ఉండటం మంచిదని మాత్రమే కాదు, వారిలా ఉండటం అవసరమని కూడా ఈ పాఠం చెబుతుంది: “చిన్నబిడ్డవలె దేవుని రాజ్యాన్ని స్వీకరించని ఎవరూ అందులో ప్రవేశించరు.” దేవుడు మనకు ప్రసాదించే ఆశీర్వాదాలకు ప్రతిగా, మనల్ని మనం తప్ప మరేమీ ఆయనకు సమర్పించలేమని ఈ పిల్లలు మనకు చూపిస్తారు—దేవుడు కోరుకునేది సరిగ్గా అదే.

మొదటి శతాబ్దపు ఇశ్రాయేలులో పిల్లలను చూసిన తీరుకీ, నేడు వారిని చూసే తీరుకీ తేడా ఉంది. కాబట్టి, అవే సత్యాలను వ్యక్తపరిచే ఇతర చిత్రాలను కూడా ఆలోచించండి. తాము ఇతరులపై ఆధారపడుతున్నామని తెలిసిన పేదలవలె; స్వస్థత కోసం తపించే రోగులవలె; తమకు కరుణ అవసరమని తెలిసిన పాపులవలె; తమను ఎవరైనా కనుగొనాలని ఆరాటపడే తప్పిపోయినవారివలె మనం కూడా యేసు దగ్గరకు రావాలి. ఈ చిత్రాలలో ప్రతి ఒక్కటీ మన బలహీనతను అంగీకరించి, స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండే వైఖరిని వ్యక్తపరుస్తుంది.

పేదరికం, అనారోగ్యం, పాపం, దారితప్పిన స్థితిలో ఉన్న ఒక చిన్నబిడ్డగా మిమ్మల్ని మీరు ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ విజయాల పట్ల గర్వంతో నిండిపోయి యేసు దగ్గరకు వస్తున్నారా? లేక దేవుని కోసం తపిస్తూ, పశ్చాత్తాపంతో, ఆయన సహాయం అవసరమైన ఆత్మగా వస్తున్నారా? మన జీవితాల్లోని నిజమైన ఆశీర్వాదం మన సొంత ప్రయత్నంతో మనం సాధించే వాటిలో కాదు, క్రీస్తు ఆలింగనంలోనూ మనపట్ల ఆయనకున్న ప్రేమలోనూ లభిస్తుంది. ఆ ఆప్యాయమైన ఆలింగనంతో సంతృప్తి చెందండి, దేవుని ఎదుట మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి, ఒక చిన్నబిడ్డవలె ఆయన నుండి సమృద్ధిగా ఆశీర్వాదాలు పొందడానికి మిమ్మల్ని మీరు అప్పగించుకోండి.

నన్ను స్వీకరించే నా ప్రభువా, నీ అవసరం ఉండి, నీ కనికరాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న వారందరి వైపూ నీ హృదయం ఆకర్షితమవుతుంది. దయచేసి నాలో వినయాన్ని కలిగించి, నన్ను ఒక చిన్నబిడ్డవలె చేయుము. అప్పుడు నేను ఎన్నడూ గర్వంతో గానీ నా సొంత శక్తిపైనే ఆధారపడి గానీ నీ దగ్గరకు రాకుండా, వినయంతో, నీపై ఆధారపడుతూ, నీ కరుణ అవసరమైన స్థితిలో నీ దగ్గరకు వస్తాను. పేదరికంలోనూ, అనారోగ్యంలోనూ, పాపంలోనూ, దారితప్పిన స్థితిలోనూ నీ దగ్గరకు వస్తున్నాను. దయచేసి నన్ను స్వీకరించి, ఎన్నడూ విఫలం కాని నీ ప్రేమతో నన్ను ఆశీర్వదించుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


విశ్వాసపు నాణ్యత

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

అపొస్తలులు ప్రభువుతో, “మా విశ్వాసాన్ని పెంచుము” అన్నారు. ప్రభువు ఇలా జవాబిచ్చాడు: “మీకు ఆవగింజంత విశ్వాసం ఉంటే, ఈ మల్బరీ చెట్టుతో, ‘వేర్లతో సహా పెకలించబడి సముద్రంలో నాటబడుము’ అని మీరు చెప్పినా, అది మీకు లోబడుతుంది.” లూకా 17:5–6

అపొస్తలులు యేసుతో ఎక్కువ కాలం గడిపేకొద్దీ, ఆయన బోధనలు వారికి మరింత స్పష్టమయ్యాయి. ప్రేమ, క్షమాపణ, కరుణ, లోకసంబంధమైన వాటిపట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టడం, తండ్రిపై సంపూర్ణ నమ్మకం ఉంచడం గురించి ఆయన చెప్పిన మాటలను వారు విన్నారు. ఒకదాని తరువాత మరొక బోధనను వారు హృదయంలోకి తీసుకుంటుండగా, వారిలో ఏదో కదలిక మొదలైంది. తమ సొంత శక్తితో యేసు బోధనల ప్రకారం జీవించలేమని వారు గ్రహించారు; తమ బలహీనతతో ఆయన కోరుతున్నదానిని సమన్వయం చేసుకోవడానికి తంటాలు పడ్డారు. ఇది వారిలో అయోమయాన్ని, అంతరంగ సంఘర్షణను కలిగించి ఉండవచ్చు. చివరికి యేసుకు ఈ చిన్నదైనా అందమైన ప్రార్థనను సమర్పించేలా వారిని ప్రేరేపించి ఉండవచ్చు: “మా విశ్వాసాన్ని పెంచుము.”

యేసు సమాధానం ఆశ్చర్యకరంగా అనిపించవచ్చు. ఆయన ఇలా అంటారు: “మీకు ఆవగింజంత విశ్వాసం ఉంటే…” ఆవగింజ ఎంతో చిన్నదైనా, దానిలో విస్తారంగా పెరిగే సామర్థ్యం ఉంది. నిజమైన విశ్వాసం కూడా అలాంటిదే. దేవునిపై నమ్మకంలో వేరూని, ఆయన శక్తితో చైతన్యం పొందిన నిజమైన విశ్వాసం కొద్దిగా ఉన్నా, మానవులకు అసాధ్యమైనదాన్ని సాధించగలదు—మల్బరీ చెట్టును వేర్లతో సహా పెకలించి సముద్రంలో నాటే అద్భుతమైన దృశ్యం దీనికి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది.

ఆవగింజంత విశ్వాసం అనే మాట, విశ్వాసాన్ని పరిమాణంతో కాక గుణంతో కొలుస్తామని సూచిస్తుంది. దేవుడు మన ఆత్మలలో నాటిన స్వచ్ఛమైన, పవిత్రమైన విశ్వాసం చిన్న రవ్వంత ఉన్నా, అది అనేక రెట్లు వృద్ధి చెందగలదు. దీనికి విరుద్ధంగా, దేవుని గురించి ఎన్నో విషయాలను నులివెచ్చని నమ్మకంతో విశ్వసించడం వల్ల పరివర్తనకు అవకాశం తక్కువగానే ఉంటుంది. దేవుడు కోరుకున్నట్లుగా వినయంతో, నమ్మకంతో మనం విశ్వసించినప్పుడు, అసాధ్యమైనది కూడా సాధ్యమవుతుంది—మన శక్తితో కాదు, దేవుని శక్తితో.

అపొస్తలుల విన్నపానికి జవాబిచ్చిన వెంటనే, యేసు పొలం నుండి తిరిగి వచ్చే ఒక సేవకుని గురించి చిన్న ఉపమానం చెబుతారు. దానికి ముందు చెప్పిన విషయంతో సంబంధం లేనట్లు అనిపిస్తుంది. ఆ తరువాత ఆ ఉపమానం అర్థాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తారు: “మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నీ చేసినప్పుడు, ‘మేము నిష్ప్రయోజకులైన సేవకులం; మేము చేయవలసినదే చేశాము’ అని చెప్పండి” (లూకా 17:10).

ఈ ఉపమానాన్ని విశ్వాసం గురించి యేసు చెప్పిన మాటకు అన్వయించినప్పుడు, చెట్లను సైతం పెకలించగల దృఢమైన, స్వచ్ఛమైన విశ్వాసం మనం దేవునికి చేసే మేలు కాదని ఆయన చెబుతున్నట్లు మనకు అర్థమవుతుంది. అది ఒక కర్తవ్యం, ఒక ఆజ్ఞ, ఒక నైతిక బాధ్యత. మన విశ్వాసం దృఢంగా, స్వచ్ఛంగా ఉన్నప్పుడు, మనం గుర్తింపునో ప్రశంసలనో ఆశించకూడదు. బదులుగా, “మేము నిష్ప్రయోజకులైన సేవకులం; మేము చేయవలసినదే చేశాము” అని వినయంగా ఒప్పుకోవాలి.

విశ్వాసం అవసరమనీ, అది మన బాధ్యత అనీ అర్థం చేసుకోవడం మనకు స్వేచ్ఛను, బలాన్ని ఇస్తుంది. ఎందుకంటే, నిశ్చయమైన, స్వచ్ఛమైన విశ్వాసానికి గొప్ప శత్రువులలో ఒకటైన అంతరంగ తర్జనభర్జనలను తొలగించడానికి అది తోడ్పడుతుంది. యేసు కఠినమైన బోధలను విన్న తరువాత అపొస్తలులు ఎదుర్కొన్నట్లుగా, మనం నైతిక లేదా ఆధ్యాత్మిక సవాళ్లను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, తరచూ మనలో మనమే ముడుచుకుపోయి, మనల్ని కలవరపెట్టే విషయాల గురించి ఎడతెగకుండా ఆలోచిస్తుంటాము. విశ్లేషిస్తాము, సమర్థించుకుంటాము, జాప్యం చేస్తాము, కొన్నిసార్లు స్పందించడాన్నే తప్పించుకుంటాము.

కానీ నిజమైన విశ్వాసం తరచూ వెంటనే స్పందిస్తుంది. దేవుడు మన నుండి ఏమి కోరుతున్నారో ఏదో విధంగా మనకు స్పష్టంగా తెలిసిపోతుంది. దేవుడు పలికే సత్యాన్ని అంగీకరించి, సంకోచించకుండా దాని ప్రకారం నడుచుకున్నప్పుడే ఆ విశ్వాసం మరింత బలపడుతుంది. ప్రేరణ కలిగిన క్షణంలో మౌనంగా చేసే ప్రార్థన, అపరిచితులతో పలికే దయగల మాట, శోధన నుండి వెంటనే దూరమవ్వాలనే నిర్ణయం, లేదా పవిత్రాత్మ ప్రేరణతో హృదయంలో కలిగి, విధేయతతో కార్యరూపం దాల్చే ఏ స్పందన అయినా—అది ఎంత చిన్నదైనా—విశ్వాసానికి శక్తిమంతమైన కార్యమే.

విశ్వాసంతో కార్యాచరణకు దేవుడు మిమ్మల్ని ఆహ్వానించే సరళమైన, నిశ్శబ్దమైన మార్గాల గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. గొప్ప క్షణాల కోసమో, సంపూర్ణ నిశ్చయత కోసమో ఎదురుచూడకండి. విశ్వాసం కోసం ప్రార్థించండి. అతి చిన్న విషయాలలోనైనా ప్రభువు మిమ్మల్ని ప్రేరేపిస్తున్నట్లు మీకు అనిపించినప్పుడు, నమ్మకంతో స్పందించండి. ఆ తరువాత వినయంతో ఇలా చెప్పండి: “నేను చేయవలసినది మాత్రమే చేశాను.” యేసు కోరుకునేది ఇలాంటి గుణం గల విశ్వాసాన్నే.

నా నుండి ఎంతో కోరే ప్రభువా, నేను చేయవలసినదంతా తప్పక చేయాలని నాకు తెలుసు. దయచేసి నీ ఆజ్ఞలను స్వీకరించడానికి నా మనస్సును, హృదయాన్ని తెరువు. నీవు నన్ను కోరేదంతా భారానికి కాక, నిజమైన స్వేచ్ఛకు, శాశ్వతమైన ఆనందానికి దారితీస్తుందని అర్థం చేసుకొని విశ్వసించడానికి నాకు సహాయపడు. నీ చిత్తాన్ని నేను ప్రేమిస్తున్నాను. నీ దివ్యహృదయం నుండి ప్రవహించే ప్రేమ ఆజ్ఞలన్నిటినీ స్వీకరిస్తున్నాను. నీవు నాలో నాటే విశ్వాసం బలపడి, నీ రాజ్యానికి ఉన్న ప్రతి అడ్డంకినీ పెకలించివేసేలా, నేను సంకోచించకుండా విని స్పందించేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మంచి సమరయుడు

సామాన్య కాలం ఇరవై ఏడవ వారంలోని సోమవారం

యేసు ఇలా జవాబిచ్చారు: “ఒక మనిషి యెరూషలేము నుండి యెరికోకు దిగివెళ్తుండగా దొంగల బారిన పడ్డాడు. వారు అతని బట్టలు ఊడదీసి, కొట్టి, సగం ప్రాణంతో విడిచిపెట్టి వెళ్లిపోయారు. ఒక యాజకుడు అనుకోకుండా ఆ దారినే దిగివెళ్తున్నాడు. కానీ అతణ్ణి చూసి, దారికి అవతలి వైపున వెళ్లిపోయాడు. అలాగే ఒక లేవీయుడు ఆ చోటికి వచ్చి, అతణ్ణి చూసి, దారికి అవతలి వైపున వెళ్లిపోయాడు. కానీ ప్రయాణం చేస్తున్న ఒక సమరయుడు అతని దగ్గరకు వచ్చి, అతణ్ణి చూడగానే కనికరంతో చలించిపోయాడు.” లూకా 10:30–33

యూదులు సమరయులను మతభ్రష్టులుగా చూసేవారు. సమరయులు కూడా తరచూ యూదుల పట్ల తృణీకార భావాన్ని కలిగి ఉండేవారు. ఇద్దరికీ తోరాపై ఒకే విశ్వాసం ఉండి, అబ్రాహాము వంశానికి చెందినవారైనప్పటికీ, దేవాలయ ఆరాధన విషయంలో వారి మధ్య తీవ్ర విభేదాలు ఉండేవి.

యూద ధర్మశాస్త్ర పండితుడు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానంగా యేసు ఈ ఉపమానం చెబుతారు. ఆ పండితుడు తోరా సారాంశాన్ని తెలిపే రెండు ముఖ్యమైన వాక్యాలను ఉటంకిస్తాడు: ప్రతిరోజూ పఠించే షెమా—“నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయంతో, నీ సమస్త అస్తిత్వంతో, నీ పూర్ణ బలంతో ప్రేమించాలి” (ద్వితీయోపదేశకాండము 6:5), అలాగే “నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి” (లేవీయకాండము 19:18).

ఆ కాలంలో, పొరుగువారిని ప్రేమించాలనే ఆజ్ఞ ఎవరెవరికి వర్తిస్తుందనే విషయంపై యూద వర్గాల మధ్య విస్తృతమైన చర్చ జరిగేది. పరిసయ్యులు సాధారణంగా “పొరుగువారు” అంటే తోటి యూదులు మాత్రమేననీ, ప్రత్యేకించి ధర్మశాస్త్రాన్ని నిష్ఠగా పాటించేవారనీ అర్థం చేసుకునేవారు. ఈ సంకుచిత దృక్పథం వల్ల వారు ప్రేమ విధించే బాధ్యతలను పరిమితం చేసుకొని, అన్యజనులను, సమరయులను, పాపులుగా పరిగణించబడిన తోటి యూదులను సైతం మినహాయించగలిగేవారు.

ఈ చర్చ నేపథ్యంలో ఆ ధర్మశాస్త్ర పండితుడు యేసును, “మరి నా పొరుగువారు ఎవరు?” అని అడుగుతాడు. యేసు ఆ చర్చలో నేరుగా పాల్గొనరు. ఎవరిని పొరుగువారిగా పరిగణించాలో ఆయన పరిమితులు విధించరు. బదులుగా, మంచి సమరయుని ఉపమానం ద్వారా అందరికీ పొరుగువారిగా ఉండటమంటే ఏమిటో చూపిస్తారు. ఆ ఉపమానంలో ఒక సమరయుడిని కనికరానికి ఆదర్శంగా చూపిస్తూ, పొరుగువారనే భావనను సమూలంగా విస్తరిస్తారు. ఇది ఆయన శ్రోతలను దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసి ఉండేది. సమరయులను మతసమాజానికి వెలుపలివారిగా, అపవిత్రులుగా పరిగణించేవారు.

నిజమైన పొరుగుప్రేమకు సమరయుడిని ఆదర్శంగా ఎంచుకోవడం ద్వారా, ప్రేమించాలనే పిలుపు ఎలాంటి మినహాయింపు లేకుండా ప్రజలందరికీ విస్తరించాలని యేసు బోధిస్తున్నారు. ప్రేమకు నిజమైన కొలమానం కరుణయే గాని జాతి, మత గుర్తింపు లేదా సామాజిక స్థాయి కాదు. నిజమైన పొరుగువానిగా ఒక సమరయుడిని గుర్తించడం ద్వారా, దైవప్రేమ విశ్వవ్యాప్తమైనదని యేసు వెల్లడిస్తున్నారు. తనను అనుసరించే వారందరూ అదే అపారమైన కనికరాన్ని అనుకరించాలని ఆహ్వానిస్తున్నారు.

మీ పొరుగువారు ఎవరు? కరుణ, కనికరం లేదా ప్రేమ అవసరమై మీకు ఎదురయ్యే ప్రతి ఒక్కరూ మీ పొరుగువారే. యేసు బోధించే అర్థంలో పొరుగువారిగా ఉండటమంటే, అసౌకర్యంగా ఉన్నా, ఇబ్బందిగా ఉన్నా, ప్రస్తుత సామాజిక ధోరణికి విరుద్ధంగా ఉన్నా, కనికరంతో కదిలిపోయి ఉదారమైన ప్రేమతో కార్యాచరణకు దిగడం. నిజమైన ప్రేమకు హద్దులు లేవని, ధర్మశాస్త్రాన్ని తెలుసుకోవడంలో మాత్రమే కాకుండా, స్పష్టమైన కరుణాకార్యాల ద్వారా దానిని ఆచరించడంలో నిత్యజీవం లభిస్తుందని మంచి సమరయుడు మనకు బోధిస్తున్నాడు.

ఈ ఉపమానం ఇతరులపట్ల అస్పష్టమైన లేదా సాధారణమైన ప్రేమను ప్రేరేపించడానికి ఉద్దేశించినది కాదు; ఆచరణాత్మకమైన, నిర్దిష్టమైన విధాలుగా ప్రేమించమని మనకు సవాలు చేయడానికి ఉద్దేశించినది. దొంగల బారినపడిన వ్యక్తి, మనం తీర్చడంలో సహాయపడగల ఏదో ఒక అవసరంతో మన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతీక. ఉదాహరణకు, ఎవరైనా వచ్చి పలకరించాలని కోరుకునే ఒంటరి వృద్ధ పొరుగువారు కావచ్చు; బాధ్యతల భారంతో సతమతమై ప్రోత్సాహం అవసరమైన తల్లి లేదా తండ్రి కావచ్చు; ఆందోళనతో మౌనంగా పోరాడుతున్న సహోద్యోగి కావచ్చు; లేదా దుఃఖభారంతో ఉన్న కుటుంబ సభ్యులు కావచ్చు. వీరిలో ప్రతి ఒక్కరూ ఏదో ఒక విధంగా “సగం ప్రాణంతో” ఉన్నారు—భావోద్వేగపరంగా, ఆధ్యాత్మికంగా లేదా భౌతికంగా గాయపడి ఉన్నారు. వారు మన దారిలో ఉంచబడింది యాదృచ్ఛికంగా కాదు, దైవపరిపాలన వల్లనే.

దేవుడు మీ దారిలో ఉంచినవారి గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. “సగం ప్రాణంతో” ఉండి మీ కనికరం అవసరమైనవారు ఎవరు? ఒంటరితనం, తిరస్కారం, భయం లేదా బాధతో గాయపడినవారు ఎవరు? మనకు మొదట అవసరమైన కృప వారిని నిజంగా చూడగల కృప: వారి ఉనికిని గమనించడం, దేవుని బిడ్డలుగా వారి గౌరవాన్ని గ్రహించడం, ప్రేమ చూపించవలసిన ఆధ్యాత్మిక, నైతిక బాధ్యత మనకు ఉందని గుర్తించడం. కేవలం బాధ్యతగా భావించి కాకుండా, క్రీస్తు హృదయాన్నే ప్రతిబింబించే కరుణతో కదిలిన హృదయంతో కార్యాచరణకు దిగాలని నిశ్చయించుకోండి.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, గాయపడిన మా ఆత్మలకు స్వస్థతను, ఉపశమనాన్ని కలిగించడానికి నీ కృప అనే లేపనాన్ని పోసే నిజమైన మంచి సమరయుడవు నీవే. అవసరంలో ఉన్న వారందరికీ నిజమైన పొరుగువారిగా మెలగడం ద్వారా నీ కరుణాకార్యాలలో నేను పాలుపంచుకునేలా చేయుము. ప్రతి వ్యక్తి గౌరవాన్ని గుర్తించి, నీ తిరుహృదయం నుండి ప్రవహించే ప్రేమతో ప్రతి ఒక్కరిపట్ల ప్రవర్తించడానికి నాకు సహాయం చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మనస్సు చెదరడం వర్సెస్ ధ్యాననిష్ఠ

సామాన్య కాలపు ఇరవై ఏడవ వారంలోని మంగళవారం

యేసు ఒక గ్రామంలో ప్రవేశించాడు. అక్కడ మార్తా అనే ఒక స్త్రీ ఆయనకు స్వాగతం పలికింది. ఆమెకు మరియ అనే సోదరి ఉంది. ఆమె ప్రభువు పాదాల దగ్గర కూర్చొని, ఆయన చెప్పేది వింటూ ఉంది. మార్తా మాత్రం ఎన్నో సేవా పనుల భారంతో సతమతమవుతూ, ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, “ప్రభువా, నా సోదరి సేవా పనులన్నీ నాకే వదిలేసిందని నీకు పట్టదా? నాకు సహాయం చేయమని ఆమెకు చెప్పు” అంది. లూకా 10:38–40

ఎన్నో సేవాపనులతో మార్తా ఎందుకు భారపడింది? “భారపడింది” అని అనువదించిన గ్రీకు పదం అక్షరాలా అటూ ఇటూ ఈడ్చబడటాన్ని లేదా అన్ని దిక్కులకూ లాగబడటాన్ని సూచిస్తుంది. ఆమె పనులకు ప్రేమ ప్రేరణ అయినప్పటికీ, వాటిలో ఆందోళన, ఇతరులతో పోల్చుకోవడం కలిసిపోయాయి. నిరాశతో ఆమె చేసిన ఫిర్యాదు, ఆమె హృదయంలోని చీలికను వెల్లడిస్తుంది: “ప్రభువా, సేవాపనులన్నీ నాకే విడిచిపెట్టి నా సోదరి వెళ్లిపోయినా నీకు పట్టదా?”

మార్తా చేస్తున్న పని అవసరమైనదే. ఆమె సేవకు ప్రాముఖ్యత లేకపోవడం ఆమె సమస్య కాదు. ఆమె, ఆమె తోబుట్టువులైన మరియ, లాజరు యేసుకు సన్నిహిత మిత్రులు. ఆయన తరచుగా వారిని సందర్శించేవారు—ముఖ్యంగా మొదటి పవిత్ర వారానికి కొద్దిముందు వారిని సందర్శించారు. 

యేసు ఇచ్చిన మృదువైన సమాధానం మార్తాపట్ల ఆయనకున్న ప్రేమను, గౌరవాన్ని చూపిస్తుంది. అదే సమయంలో, ఆమె ఆందోళనను అధిగమించడానికి సహాయపడేలా ఆమెను సరిదిద్దుతుంది: “మార్తా, మార్తా, నీవు ఎన్నో విషయాల గురించి ఆందోళన చెందుతూ కలవరపడుతున్నావు. అవసరమైనది ఒక్కటే. మరియ మరింత మేలైన భాగాన్ని ఎంచుకుంది; అది ఆమె నుండి తీసివేయబడదు” (లూకా 10:41–42).

ఆ “మరింత మేలైన భాగం” ఏమిటి? మరియ సేవ చేయకూడదని ఎంచుకోవడమేనా? ఎంతమాత్రం కాదు. కొంత ఇబ్బందికరమైన ఈ సంభాషణ తరువాత, మరియ లేచి సేవాపనులలో సహాయపడి ఉండవచ్చు. యేసు ప్రస్తావించిన “మరింత మేలైన భాగం” బాహ్య కార్యం కంటే అంతరంగ వైఖరిని ఎక్కువగా సూచిస్తుంది.

మరియ హృదయంలో ఆందోళన, కలవరం లేదా భారం లేవు. ఆమె శ్రద్ధతో, ధ్యాననిష్ఠతో ఉంది. యేసు పాదాల చెంత మరియ కూర్చోవడాన్ని, మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ పిలుపునిచ్చే ధ్యానజీవితానికి ప్రతీకగా సంప్రదాయబద్ధంగా అర్థం చేసుకున్నారు.

యేసు సౌమ్యత మార్తాను—మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ—మనకు అత్యంత భారంగా ఉన్నదేమిటో గుర్తించమని ఆహ్వానిస్తుంది. మార్తా విషయానికి వస్తే, ఆమె ప్రేమతో చేసే సేవకన్నా తనను తన సోదరితో పోల్చుకోవడంపైనే ఎక్కువ దృష్టి పెట్టింది. ధ్యానపూర్వక హృదయంతో తన సేవను స్వీకరించమని యేసు మార్తాను ఆహ్వానిస్తున్నాడు. ఆమె మౌనంగా పనిచేస్తూ, భోజనం సిద్ధం చేస్తూ, మరియ యేసును ఆరాధిస్తున్నందుకు అంతరంగంలో ఆనందించి ఉండవచ్చు. తన ఇంటిలో యేసు ఉండటం ఎంత గొప్ప భాగ్యమో ధ్యానించి, తాను సిద్ధం చేసిన భోజనాన్ని దేవుని కుమారునికి వడ్డించే అవకాశం లభించినందుకు విస్మయం చెంది ఉండవచ్చు. మరియలాగే, ఆమె కూడా “శ్రేష్ఠమైన భాగాన్ని” ఎంచుకోగలిగేది.

మార్తా మంచి స్త్రీ అనేది స్పష్టం. యోహాను సువార్తలో, లాజరు మరణించిన కొన్ని రోజుల తరువాత యేసు వచ్చినప్పుడు, ఆయనను కలుసుకోవడానికి పరుగెత్తుకొని వెళ్లి, ఆయనపై తన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించింది మార్తాయే. బహుశా నేడు మనం వింటున్న ఈ సౌమ్యమైన దిద్దుబాటే ఆమె మరింత ధ్యానపూర్వకంగా జీవించడానికి తోడ్పడి, లాజరు మరణించే సమయం వచ్చినప్పుడు యేసుపై నమ్మకం ఉంచేలా ఆమెను సిద్ధపరచి ఉండవచ్చు.

మార్తాతో యేసు పలికిన మాటలు మన హృదయాలలోనూ ప్రతిధ్వనించాలి. మీరు ప్రతిరోజూ శ్రేష్ఠమైన భాగాన్ని ఎంచుకుంటున్నారా? మీరు మౌనంగా ప్రార్థిస్తున్నప్పుడూ, పనిచేస్తున్నప్పుడూ—రోజంతా దేవుని మహిమను ధ్యానిస్తూ, అంతరంగ ఏకాగ్రతను నిలుపుకుంటూ, ధ్యానపూర్వకంగా ఉండటానికి కృషి చేస్తున్నారా? లేక అసూయ, ఈర్ష్య లేదా ఇతర స్వార్థపూరిత ఆలోచనలవల్ల మీ మనస్సు చెదరిపోతోందా?

మిమ్మల్ని కుంగదీస్తూ, మీ శాంతిని హరించే అంతరంగ భారాల గురించి నేడు ధ్యానించండి. రోజంతా, ముఖ్యంగా మీ పనులు, బాధ్యతల మధ్య, మీ హృదయం ఏకాగ్రతతో ప్రభువుపట్ల శ్రద్ధగా ఉందా అని మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి. ప్రార్థనలో యేసు పాదాల చెంత కూర్చోవడం ద్వారా మరియను అనుకరించడానికి కృషి చేయండి; ప్రేమతో సేవ చేయడం ద్వారా మార్తాను అనుకరించండి—కానీ ఈ రెండింటినీ ధ్యానపూర్వక మనస్సుతో చేయండి. మీ హృదయాన్ని క్రీస్తుపైనే నిలిపి ఉంచడం ద్వారా ప్రతిరోజూ శ్రేష్ఠమైన భాగాన్ని ఎంచుకోండి. అప్పుడు మీరు ప్రార్థించినా, పనిచేసినా, మీ ఆత్మ ఆయనలో విశ్రాంతి పొందుతుంది.

ప్రభువైన యేసూ, నా శ్రమకన్నా నా హృదయాన్నే నీవు ఎక్కువగా కోరుకుంటున్నావు. మరియవంటి శ్రద్ధగల మనస్సుతో ప్రతిరోజూ నీ పాదాల చెంత కూర్చోవడానికి నాకు సహాయము చేయుము. మార్తావలె నేను కూడా ప్రేమతో, అంకితభావంతో నీకు సేవ చేయుదును గాక; అయితే నా శాంతిని కోల్పోతూ గానీ, ఇతరులతో పోల్చుకుంటూ గానీ ఎన్నడూ సేవ చేయకుందును గాక. నా పనిని ప్రార్థనతోనూ, నా కార్యాచరణను ధ్యానంతోనూ ఏకం చేయడం నాకు నేర్పుము. మనస్సును చెదరగొట్టే ఆలోచనల నుండి, ఆందోళనల నుండి, ఇతరులపై తీర్పులు చెప్పడం నుండి నన్ను విముక్తి చేసి, నీ స్వరాన్ని నేను వినగల ఆ అంతరంగ నిశ్చలతలోనికి నన్ను నడిపించుము. నేను ఎల్లప్పుడూ శ్రేష్ఠమైన భాగాన్నే ఎంచుకుందును గాక; అది నా నుండి ఎన్నడూ తీసివేయబడకుండును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


యేసు ప్రార్థన, మన ప్రార్థన

సామాన్య కాలము ఇరవై ఏడవ వారంలోని బుధవారం

యేసు ఒక చోట ప్రార్థిస్తూ ఉన్నాడు. ఆయన ప్రార్థన ముగించిన తరువాత, ఆయన శిష్యులలో ఒకడు ఆయనతో, “ప్రభూ, యోహాను తన శిష్యులకు నేర్పినట్లే మాకూ ప్రార్థించడం నేర్పుము” అన్నాడు. ఆయన వారితో ఇలా అన్నాడు: “మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు ఇలా అనండి: తండ్రీ, నీ నామము పవిత్రముగా ఎంచబడును గాక, నీ రాజ్యము వచ్చును గాక. ప్రతిరోజూ మాకు కావలసిన ఆహారమును మాకు దయచేయుము. మాకు ఋణపడిన ప్రతి ఒక్కరినీ మేము క్షమిస్తున్నాము కనుక మా పాపములను క్షమించుము. మమ్ము అంతిమ పరీక్షకు లోనుచేయకుము.” లూకా 11:1–4

యేసు ప్రార్థిస్తుండగా మీరు చూస్తున్నట్లు ఊహించుకోండి. ఆయన ప్రతి మాట, ప్రతి సంజ్ఞ ఒక పవిత్రమైన సాన్నిహిత్యాన్ని, అనాదినుండి తండ్రితో పంచుకుంటున్న దివ్యమైన ప్రేమైక్యాన్ని ప్రసరింపజేస్తాయి. ఆయన సంపూర్ణ దైవస్వభావం గలవాడైనప్పటికీ, తన మానవస్వభావంలో యేసు కృపను పొందడానికి కాక, తండ్రిపట్ల తన సంపూర్ణ విధేయతను, పుత్రప్రేమను వెల్లడించడానికే ప్రార్థించాడు. ఆయన ప్రార్థన ఒక దివ్య ప్రకటన. ఎలా ప్రార్థించాలో మాత్రమే కాక, దేవుడు ఎవరో కూడా అది మనకు చూపిస్తుంది—ఆయన మన మాట విని, మన అవసరాలు తీర్చి, క్షమించి, కాపాడే ప్రేమగల తండ్రి.

యేసుకు ప్రార్థన అనేది తన జీవితానికి అదనంగా జోడించిన బాహ్య కార్యం కాదు; అది పవిత్రాత్మలో ఆయనకూ తండ్రికీ మధ్య నిత్యమూ ప్రవహించే ప్రేమ. మానవస్వభావాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా ఆయన ఈ దివ్య ఐక్యతను విడిచిపెట్టలేదు. బదులుగా, మన మానవస్వభావాన్ని ఆ నిత్య ప్రేమ వినిమయంలోనికి తీసుకువెళ్లి, తానులాగే మనమూ దేవునితో అబ్బా అని సంభాషించగలిగేలా చేశాడు.

శిష్యులలో ఒకడు దూరం నుండి ఈ పవిత్రమైన సంభాషణను గమనించాడు. యేసు ప్రార్థనలోని గాఢతకు చలించి, తాను కూడా అదే ఐక్యతలో ప్రవేశించాలని తపించాడు. “ప్రభూ, మాకు ప్రార్థించడం నేర్పుము” అని అడిగాడు. ఈ వినయపూర్వక విన్నపం మన దైనందిన మనవిగా మారాలి.

ఎలా ప్రార్థించాలో ఈ శిష్యునికి నేర్పించవలసి వచ్చిందనే వాస్తవం, ప్రార్థన దానంతట అదే వచ్చేది కాదని వెల్లడిస్తుంది. అది మనం నేర్చుకోవలసిన, కోరుకోవలసిన, స్వీకరించవలసిన కృప. యేసుకు అత్యంత సన్నిహితులైనవారికి కూడా తమ హృదయాలను దేవునివైపు ఎత్తడానికి శిక్షణ అవసరమైంది. దానికి సమాధానంగా, యేసు కేవలం కొన్ని మాటలనే కాక, మన జీవితమంతటినీ సజీవ ప్రార్థనగా మార్చే ఒక దివ్యమైన క్రమాన్ని అందిస్తున్నాడు.

లూకా సువార్తలో, యేసు దేవుని అబ్బా అని సంబోధిస్తూ ప్రార్థనను ప్రారంభిస్తాడు. తల్లిదండ్రుల ప్రేమలోని భద్రతలో విశ్రమించే చిన్నబిడ్డ అనుభూతివలె, ఈ సంబోధన వాత్సల్యాన్ని, సాన్నిహిత్యాన్ని, నమ్మకాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది. “నీ నామము పవిత్రముగా ఎంచబడును గాక, నీ రాజ్యము వచ్చును గాక” అనే మొదటి రెండు మనవులు నిత్యమైన ఆకాంక్షలను వ్యక్తపరుస్తాయి. పరలోకంలో పునీతులు, దేవదూతలు దేవుని నామాన్ని నిత్యమూ పవిత్రపరుస్తూ, ఆయన రాజ్యంలో ఆనందిస్తారు. కనుక, భూమిపై మనం చేసే ప్రతి ప్రార్థన ఈ శాశ్వత వాస్తవాలవైపు మనలను నడిపించాలి.

అయితే దేవుని నామాన్ని మహిమపరుస్తూ, ఇక్కడే, ఇప్పుడే ఆయన రాజ్యం నెలకొనేలా మనం ఎలా చేయగలం? దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా. “మా అనుదిన ఆహారం” కోసం చేసే ప్రార్థన మన శారీరక పోషణను మాత్రమే కాక, మరింత లోతుగా జీవాహారాన్ని సూచిస్తుంది. దివ్యబలిపూజలో దేవుడు మన ఆధ్యాత్మిక, భావోద్వేగ, భౌతిక అవసరాలన్నింటినీ తీరుస్తాడు—ఎందుకంటే దివ్యసత్ప్రసాదం సాక్షాత్తు క్రీస్తే.

దేవుని పరిపాలనలో లభించే మేలులను స్వీకరించడానికి అతి పెద్ద అడ్డంకి పాపం. పాపం దైవన్యాయానికి మనలను రుణపరుస్తుంది—ఆ రుణాన్ని మనంతట మనమే తీర్చలేము. అయితే దేవుడు తన కారుణ్యంతో, తన స్వరక్తాన్ని చెల్లించి ఆ రుణాన్ని తీరుస్తాడు. కానీ మనం ఆయన కారుణ్యాన్ని అనుసరిస్తేనే ఈ వరాన్ని స్వీకరించగలం. అందుకే, “మా పాపాలను క్షమించు, ఎందుకంటే మాకు రుణపడి ఉన్న ప్రతి ఒక్కరినీ మేము క్షమిస్తున్నాము” అని ప్రార్థిస్తాము. ఇతరులను క్షమించడానికి నిరాకరించడం దేవుని క్షమాపణకు మన హృదయాలను మూసివేస్తుంది.

చివరిగా, “మమ్మల్ని అంతిమ పరీక్షకు గురిచేయకు” అని ప్రార్థిస్తాము. ఈ చివరి విన్నపం మన మానవ బలహీనతను అంగీకరిస్తుంది. మన బలానికి మించిన పరీక్షలలోకి మనం నడిపించబడమనే నమ్మకాన్ని వ్యక్తపరుస్తాము. “అంతిమ పరీక్ష” అనేది ఏదైనా గొప్ప పరీక్షను, శోధనను లేదా హింసను, ముఖ్యంగా మన విశ్వాసాన్ని కదిలించే ప్రమాదమున్న వాటిని సూచించవచ్చు. దేవుడు పరీక్షలను అనుమతిస్తాడు, అయితే వాటిని తట్టుకోవడానికి కృపను కూడా అనుగ్రహిస్తాడు. బాధ, అనారోగ్యం, నష్టం లేదా దుష్టుని ఉచ్చుల వల్ల కలిగే ప్రతి చీకటి ఘడియలోనూ దేవుని రక్షణపై సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని వ్యక్తపరిచే ప్రార్థన ఇది.

ఈ పరిపూర్ణ ప్రార్థనపై నేడు ధ్యానించండి. మనం దీనిని తరచుగా ప్రార్థిస్తాము కాబట్టి, పరలోక జపాన్ని మన జీవితాలకు ఆదర్శంగా కాక, కేవలం కొన్ని మాటల సమాహారంగా భావించే అవకాశం ఉంది. ప్రతి విన్నపం మీ హృదయాన్ని మలచడానికి వీలిస్తూ, నెమ్మదిగా, మనసుపెట్టి ఈ ప్రార్థన చేయండి. అది మీ కోరికలకు దిశానిర్దేశం చేయనివ్వండి; దేవునిపట్ల మీకున్న చిన్నబిడ్డలాంటి ప్రేమను వ్యక్తపరచనివ్వండి; దివ్యసత్ప్రసాద వరంలో వ్యక్తమయ్యే ఆయన పరిపాలనపై ఆధారపడేలా చేయనివ్వండి; క్షమించడానికి, క్షమాపణ పొందడానికి వచ్చిన పిలుపును స్వీకరించేలా మీకు తోడ్పడనివ్వండి; సహనంతో కూడిన నమ్మకంతో ప్రతి పరీక్షనూ తట్టుకునేలా మిమ్మల్ని బలపరచనివ్వండి. దేవదూతలు, పునీతులు నిత్యమూ దేవుణ్ణి మహిమపరిచే ఆయన రాజ్యంలోకి మీరు ఆకర్షించబడుతున్నారనే దృఢమైన, నిశ్చయమైన నిరీక్షణతో ప్రార్థించండి.

పరలోకంలో ఉన్న మా తండ్రీ, నీ నామం పవిత్రపరచబడుగాక. నీ రాజ్యం వచ్చుగాక, నీ చిత్తం పరలోకంలో నెరవేరినట్లే భూలోకంలోనూ నెరవేరుగాక. మా అనుదిన ఆహారాన్ని మాకు ఈ రోజు దయచేయి. మాకు విరుద్ధంగా అపరాధాలు చేసినవారిని మేము క్షమించినట్లే, మా అపరాధాలను క్షమించు; మమ్మల్ని శోధనలోకి నడిపించకు, దుష్టత్వం నుండి మమ్మల్ని విడిపించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


“మేలు” కోసం ప్రార్థించడం

సామాన్య కాలము ఇరవై ఏడవ వారంలోని గురువారం

“నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, అడగండి, మీరు పొందుతారు; వెదకండి, మీకు దొరుకుతుంది; తట్టండి, మీకు తలుపు తెరవబడుతుంది. ఎందుకంటే అడిగే ప్రతి ఒక్కరూ పొందుతారు; వెదికేవారికి దొరుకుతుంది; తట్టేవారికి తలుపు తెరవబడుతుంది.” లూకా 11:9–10

ప్రార్థన మనలను దేవునితో కలిపి ఉంచే జీవనాధారం. ఆయన కృప సమృద్ధిగా ప్రవహించడానికి అది తలుపు తెరుస్తుంది. మనకు ప్రతిరోజూ కృప అవసరమైతే—నిజంగా అవసరమే—మనం ప్రతిరోజూ ప్రార్థించాలి. ప్రార్థనను అలవాటుగా చేసుకున్నప్పుడు, అది మన అస్తిత్వానికి ప్రధాన పునాదిగా మారి, దేవుని నిజమైన కుమారులుగా, కుమార్తెలుగా జీవించడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.

మీరు ఎంత తరచుగా ప్రార్థిస్తారు? మనం ఎంతగా ప్రార్థిస్తున్నామనేది ముఖ్యమే అయినా, మన ప్రార్థన నాణ్యతే మనలను నిలబెట్టి, పరివర్తన చెందిస్తుంది. నిజమైన ప్రార్థన మనలను దేవునితో సాన్నిహిత్యంలోకి తీసుకువెళ్తుంది, మన హృదయాలను ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా మలుస్తుంది, ఆయన నుండి ప్రతి మంచి వరాన్ని స్వీకరిస్తూ ఆయన కృపారాజ్య సభ్యులుగా జీవించడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.

లూకా సువార్తలో, శిష్యులలో ఒకరు యేసును, “ప్రభువా, మాకు ప్రార్థించడం నేర్పించు” (లూకా 11:1) అని అడిగిన తరువాత, ఆయన వారికి అన్ని ప్రార్థనలకూ ఆదర్శమైన ప్రార్థనను ఇచ్చాడు: అదే ప్రభువు ప్రార్థన, లేదా పరలోక జపం. నేటి సువార్త భాగం ఆ బోధనకు వెంటనే కొనసాగింపుగా వస్తూ, ప్రార్థన స్వభావాన్ని, అది అందించే ఫలాన్ని మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకునేలా చేస్తుంది.

యేసు నొక్కిచెప్పే మొదటి లక్షణం పట్టుదల. అనుకోకుండా వచ్చిన అతిథికి రొట్టెలు అడగడానికి ఒక వ్యక్తి అర్ధరాత్రి తన స్నేహితుని తలుపు తట్టే ఉపమానాన్ని ఆయన చెబుతాడు. తలుపు అప్పటికే మూసి ఉందనీ, తన కుటుంబం నిద్రిస్తోందనీ ఆ స్నేహితుడు జవాబిస్తాడు. అయినా ఆ వ్యక్తి పట్టుదలతో అడుగుతూనే ఉంటాడు. యేసు ఇలా ముగిస్తాడు: “నేను మీతో చెబుతున్నాను, వారి స్నేహం కారణంగా లేచి అతనికి రొట్టెలు ఇవ్వకపోయినా, అతని పట్టుదల కారణంగా లేచి అతనికి కావలసినవన్నీ ఇస్తాడు” (లూకా 11:8). “పట్టుదల” అని అనువదించిన పదాన్ని మరింత అక్షరార్థంగా “మొహమాటం లేని ధైర్యం” అని చెప్పవచ్చు. ఇది విసిగించడం కాదు, నమ్మకం నుండి పుట్టిన ధైర్యంతో పట్టువిడవకుండా అడగడం.

యేసు తన బోధనను కొనసాగిస్తూ, అలాంటి పట్టుదలతోపాటు చలించని నమ్మకం కూడా ఉండాలని తెలియజేస్తాడు: “అడగండి, మీకు లభిస్తుంది; వెదకండి, మీకు దొరుకుతుంది; తట్టండి, మీకు తలుపు తెరవబడుతుంది.”

ఈ వాక్యాన్ని సులభంగా అపార్థం చేసుకోవచ్చు లేదా తప్పుగా అన్వయించుకోవచ్చు. మనం పట్టుదలతో, నమ్మకంతో ప్రార్థించినంత మాత్రాన, మనం ఏది అడిగినా దేవుడు ఇస్తాడా? ఖచ్చితంగా ఇవ్వడు. మన విన్నపాల బలంతో దేవుణ్ణి మనకు అనుకూలంగా నడిపించలేము. మరి యేసు ఇలా ఎందుకు చెబుతున్నాడు?

దేవుడు ప్రోత్సహించేది నిజంగా మేలైన దానికోసం చేసే విన్నపాన్నే—అంటే, ఆయన జ్ఞానానికీ పరిపాలనకూ అనుగుణంగా, ఆయన చిత్తానికి లోబడి ఉన్న దానికోసం చేసే విన్నపాన్ని. యేసు ఇచ్చిన వివరణ దీనిని స్పష్టం చేస్తుంది: “చెడ్డవారైన మీరే మీ పిల్లలకు మంచి బహుమతులు ఇవ్వడం ఎరిగి ఉంటే, పరలోకంలోని తండ్రి తనను అడిగేవారికి పవిత్రాత్మను ఇంకెంత ఎక్కువగా అనుగ్రహిస్తాడు?” (లూకా 11:13).

అర్ధరాత్రి మీ తలుపు తట్టి, మీరు స్పందించేవరకు వెళ్లడానికి నిరాకరించే స్నేహితుని దృశ్యాన్ని మళ్లీ గుర్తుచేసుకోండి. అదే పట్టుదలతో తట్టమని దేవుడు మనలను ఆహ్వానిస్తున్నాడు. మనం సంకోచమెరుగని ధైర్యంతో తనను సమీపించి, మేలైనదానిని అడగాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు—అది మన దృష్టిలో మేలైనది కాదు, ఆయన దృష్టిలో మేలైనది కావాలి.

పట్టుదలతో, నమ్మకంతో, వినయంతో ప్రార్థించడానికి దేవునిపై విశ్వాసపూర్వకమైన నమ్మకం అవసరం. దేవుని జ్ఞానం ప్రకారం అత్యున్నతమైన మేలు ఏమిటో తరచుగా మనకు తెలియదు. నమ్మకం లేకపోతే, దేవుని చిత్తాన్ని మన చిత్తానికి అనుగుణంగా మలచడానికి ప్రయత్నించే ప్రమాదం ఉంది. అయితే పట్టుదలతో, ధైర్యనిశ్చయంతో చేసే ప్రార్థనతో పెనవేసుకున్న నమ్మకం, మన విన్నపాలను కృప ప్రవహించే శక్తిమంతమైన మార్గంగా చేస్తుంది. దాని ద్వారా దేవుడు మహిమాన్వితమైన కార్యాలు చేస్తాడు.

మీ ప్రార్థన పట్టుదలతోనూ, ధైర్యనిశ్చయంతోనూ, దేవుని మంచితనంపైనా పరిపూర్ణ చిత్తంపైనా సందేహించని నమ్మకంతోనూ కూడి ఉందో లేదో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీ సమర్పణ అవసరమైనప్పుడు కూడా, దేవుని చిత్తమే నెరవేరాలని మీరు ధైర్యంగా ఆయనను అడుగుతున్నారా? దేవుని దృష్టిలో మేలైనదానిని మాత్రమే కోరుకునే కృప కోసం ప్రార్థించండి. ఆయన హృదయ ద్వారాన్ని తట్టడం ఎన్నడూ మానకండి.

సకల మంచితనానికీ ప్రభువా, నీ కుమారులపైనా కుమార్తెలపైనా మేలైనదంతా కుమ్మరించాలనే కోరికతో నీ హృదయం జ్వలిస్తోంది. నిన్నూ నీ మంచితనాన్నీ విశ్వసించడానికి, పట్టుదలతోనూ నమ్మకంతోనూ ప్రార్థించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నేను ఎన్నటికీ గ్రహించగలిగిన దానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా, నాకు పవిత్రాత్మను అనుగ్రహించాలని నీవు తపిస్తున్నావని తెలుసుకునేలా నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని వేలు

సామాన్య కాలము ఇరవై ఏడవ వారంలోని శుక్రవారం

యేసు ఒక దయ్యాన్ని వెళ్లగొట్టినప్పుడు, జనసమూహంలోని కొందరు ఇలా అన్నారు: “దయ్యాల అధిపతి అయిన బెయెల్జెబూలు శక్తితో ఇతడు దయ్యాలను వెళ్లగొడుతున్నాడు.” మరికొందరు ఆయనను పరీక్షించడానికి పరలోకం నుండి ఒక సూచన చూపమని అడిగారు. కానీ ఆయన వారి ఆలోచనలను తెలుసుకొని వారితో ఇలా అన్నాడు: “తనలో తానే చీలిపోయిన ప్రతి రాజ్యమూ నాశనమవుతుంది; ఇంటిపై ఇల్లు కూలిపోతుంది. సాతాను కూడా తనకు తానే విరోధంగా చీలిపోతే, అతని రాజ్యం ఎలా నిలుస్తుంది?” లూకా 11:15–18

బెయెల్జెబూలు అనే పేరు మొదటిసారిగా 2 రాజుల గ్రంథం 1లో కనిపిస్తుంది. అక్కడ అది ఎక్రోనులో ఫిలిష్తీయులు ఆరాధించిన ఒక మిథ్యాదేవుడిని సూచిస్తుంది. ఇశ్రాయేలు రాజు అహజ్యా గాయపడిన తరువాత, తాను కోలుకుంటానో లేదో తెలుసుకోవడానికి ఎక్రోను దేవుడైన బయలు-జెబూబును సంప్రదించమని దూతలను పంపాడు. ఇది మొదటి ఆజ్ఞకు విరుద్ధమైన తీవ్రమైన అపరాధం. అందువల్ల రాజును గద్దించడానికి దేవుడు ఏలీయా ప్రవక్తను పంపాడు.

ఏలీయాను పట్టుకోవడానికి అహజ్యా ఇద్దరు సేనాధిపతులను—ఒక్కొక్కరితో యాభై మంది సైనికులను—పంపినప్పుడు, ప్రవక్త పరలోకం నుండి అగ్ని దిగివచ్చేలా ప్రార్థించాడు. ఆ అగ్ని రెండు బృందాలనూ దహించివేసింది. మూడవ సేనాధిపతి ఏలీయాను దైవజనునిగా గుర్తించి, కనికరం చూపమని వినయంగా వేడుకున్నాడు. అందుకు స్పందించి ఏలీయా అతనితోపాటు రాజు వద్దకు వెళ్లాడు. అక్కడ ఏలీయా ప్రభువు తీర్పును తెలియజేశాడు: అహజ్యా ఇశ్రాయేలు దేవునికి బదులుగా ఒక మిథ్యాదేవుడిని ఆశ్రయించాడు కాబట్టి అతడు మరణిస్తాడు—అలాగే అతడు మరణించాడు.

యేసు కాలానికి, యూద సంప్రదాయంలో దయ్యాల గురించిన భావనలు మరింత క్రమబద్ధమైన రూపాన్ని సంతరించుకున్నాయి. కొన్ని రబ్బీల రచనల్లో బెయెల్జెబూలు (బయలు-జెబూబు అనే పేరుకు మరో రూపం) ఒక ప్రధాన దయ్యంగా పరిగణించబడ్డాడు. తరచుగా అతన్ని సాతానుతోనే ముడిపెట్టేవారు లేదా చిన్న దయ్యాలను పర్యవేక్షించే అతని ప్రధాన ప్రతినిధుల్లో ఒకనిగా భావించేవారు. కాబట్టి యేసు బెయెల్జెబూలు శక్తితో దయ్యాలను వెళ్లగొడుతున్నాడని నిందించినవారు, ఒక దైవకార్యాన్ని సాతాను శక్తికి ఆపాదించారు. ఇది అత్యంత తీవ్రమైన పొరపాటు, ఆధ్యాత్మిక అంధత్వానికి సూచన.

బెయెల్జెబూలు, సాతాను, దయ్యాల గురించిన మాటలు మన హృదయాల్లో భయాన్ని రేకెత్తించవచ్చు. పవిత్ర కళ, సాహిత్యం తరచుగా ఈ పతనమైన దేవదూతలను భయంకరమైన రూపాల్లో చిత్రిస్తూ, దేవునిపట్ల వారి వ్యతిరేకతను, ఆయన బిడ్డలపట్ల వారి ద్వేషాన్ని నొక్కిచెబుతాయి. కానీ మనం వారికి భయపడాలా? వారిని చూసి భయపడనవసరం లేదు. మనకు పాపం పట్ల మాత్రమే పవిత్రమైన భయం ఉండాలి—మన మానవ బలహీనత నుండి పుట్టే పాపమైనా, దయ్యాల శోధన ద్వారా వచ్చే పాపమైనా సరే. ఏ దుష్టశక్తికైనా భయపడటంకంటే, దేవుని కృపకు దూరమవ్వడానికే మనం ఎక్కువగా భయపడాలి.

దయ్యాలను తరచుగా భీకరమైనవిగా, మహాబలమైనవిగా చిత్రించినప్పటికీ, ప్రతి దయ్యమూ దేవుని శక్తికి పూర్తిగా లోబడి ఉంటుందన్నదే సత్యం. నేటి సువార్తలో యేసు తన దైవాధికారాన్ని “దేవుని వేలు” అనే మాటతో వర్ణిస్తున్నాడు. మోషే చేసిన సూచకక్రియలను ఫరో మాంత్రికులు అనుకరించలేక, “ఇది దేవుని వేలే!” అని అరిచిన సందర్భాన్ని ఈ మాట గుర్తుచేస్తుంది. దేవుని వేలితోనే రాతి పలకలపై పది ఆజ్ఞలు వ్రాయబడిన సందర్భాన్ని కూడా ఇది ప్రతిధ్వనిస్తుంది. వాటిని రచించినవాడు దేవుడేననీ, ఆయన అధికారం సర్వోన్నతమైనదనీ అది సూచిస్తుంది.

ఈ సందర్భంలో, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టడం ఏదో మాయాజాలమో అంతుబట్టని శక్తో కాదనీ, అది సజీవుడైన దేవుని కార్యమేనని స్పష్టంగా తెలియజేయడానికీ యేసు ఈ మాటను ఉపయోగిస్తున్నాడు. దేవుని వేలే ఆయన ప్రత్యక్షమైన, ఏ ప్రయత్నమూ అవసరం లేని శక్తితో దయ్యాలను కూలదోస్తుంది. క్రీస్తు సాతానును కేవలం ప్రతిఘటించడం మాత్రమే కాదు; అతనికి ఆజ్ఞాపిస్తాడు—సాతాను విధేయత చూపుతాడు.

దేవుని సర్వశక్తినీ, ప్రతి దుష్టశక్తిపైనా ఆయనకున్న సంపూర్ణ ఆధిపత్యాన్నీ మనం అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, భయం కరిగిపోవడం మొదలవుతుంది. శత్రువు ఇష్టపడే ఆయుధాల్లో భయం ఒకటి. మనం తమకు భయపడాలని మాత్రమే కాదు, అనేక విషయాల గురించి నిరంతర ఆందోళనలో జీవించాలని కూడా దయ్యాలు కోరుకుంటాయి. ముఖ్యంగా జీవితం మన అదుపు తప్పినట్లు అనిపించినప్పుడు అవి అలా కోరుకుంటాయి. తరచుగా భయం మెల్లగా మనలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, దేవునిపై విశ్వాసం నుండీ నమ్మకం నుండీ మనలను దూరం చేయడానికి ఏదో దయ్యం అబద్ధాలను గుసగుసలాడుతూ ఉండవచ్చనడానికి అది ఒక సూచన.

దేవుని వ్రేలిలో ఉన్న శక్తిని గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. మనం ప్రార్థనలో యేసువైపు తిరిగినప్పుడు, ఆయన ఆ శక్తిని సంసిద్ధతతో, వేగంగా, ఆనందంగా వినియోగిస్తారు. పాపంపైనా, ప్రతి దయ్యపు శక్తిపైనా దేవునికున్న సర్వోన్నత అధికారం పట్ల మీకున్న నమ్మకం, మీ హృదయంలో వేళ్లూనుకోవడానికి ప్రయత్నించే భయాన్నీ ఆందోళననూ పూర్తిగా తొలగించనివ్వండి. ప్రార్థన, దివ్యసంస్కారాలు, కతోలిక సభపట్ల విశ్వసనీయత, సద్గుణ జీవితం ద్వారా క్రీస్తుపై నమ్మకం ఉంచుతూ, జాగరూకతతో, విశ్వాసపాత్రంగా, ఆధ్యాత్మిక మెలకువతో ఉండండి. మీరు అలా చేసినప్పుడు, అపవాదికి మీపై నిజమైన పట్టు ఉండదు; దేవుని వ్రేలు విజయం సాధిస్తుంది.

సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువా, నీ వ్రేలితోనే నీవు ఆకాశాన్నీ భూమినీ సృష్టించావు. దేవుని వ్రేలి ద్వారా, మమ్మల్ని రూపాంతరం చేసే నీ కృపను మా జీవితాల్లోకి పంపుతున్నావు, మా పాపాలను క్షమిస్తున్నావు, దుష్టుని నుండి మమ్మల్ని కాపాడుతున్నావు, నీ రాజ్యాన్ని నిర్మిస్తున్నావు. ప్రేమపూర్వకమైన నీ పరిపూర్ణ అధికారంతో నన్ను పూర్తిగా నీ ఆధీనంలోకి తీసుకుంటూ, నీ రాజ్యం నా జీవితంలో నిజంగా ఏలేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని వాక్యాన్ని ఆలకించడం, దానికి విధేయులుగా ఉండడం

సామాన్య కాలంలోని ఇరవై ఏడవ వారపు శనివారం

యేసు మాట్లాడుతుండగా, జనసమూహంలోని ఒక స్త్రీ బిగ్గరగా ఆయనతో, “నిన్ను మోసిన గర్భమూ, నీవు పాలు తాగిన స్తనాలూ ధన్యమైనవి” అంది. ఆయన, “అంతకంటే, దేవుని వాక్యాన్ని విని దానిని ఆచరించేవారు ధన్యులు” అని జవాబిచ్చారు.  లూకా 11:27–28

జనసమూహంలోని ఈ స్త్రీ వ్యక్తపరచిన భావాన్ని ప్రేమగల ఏ తల్లియైనా అర్థం చేసుకోగలదు. ఆమె కూడా తన పిల్లలను చూసి ఎంతో ఆనందించే ఒక తల్లి అయి ఉండవచ్చని మనం సహేతుకంగా ఊహించవచ్చు. యేసు మాటలకూ ఆయన సన్నిధికీ లోతుగా చలించిపోయిన ఆమె, తల్లికి సహజమైన అభిమానంతో ఆయనను చూసింది. ఇంతటి పవిత్రుడైన దైవజనుణ్ణి కని పెంచిన ఆయన తల్లి నిజంగా ధన్యురాలై ఉండాలని తన మనసులోని భావాన్ని వ్యక్తపరచింది. బహుశా, మెస్సీయకు తల్లిగా ఉండే భాగ్యం లభించి ఉంటే ఎంత అద్భుతంగా ఉండేదో ఆమె తన హృదయంలో ఊహించుకుని ఉండవచ్చు.

అయితే, హృదయాన్ని తాకే ఆ స్త్రీ నిష్కపటమైన ఉద్గారానికి యేసు ఆశ్చర్యకరమైన సమాధానం ఇస్తారు. ఆ ప్రశంసను కేవలం స్వీకరించడమో, ప్రతిగా దయతో కృతజ్ఞతా వచనాలు పలకడమో చేయకుండా, యేసు దృష్టిని మరోవైపు మళ్లిస్తారు. సహజమైనదాని నుండి అతీంద్రియమైనదానివైపు—శారీరక మాతృత్వం నుండి ఆధ్యాత్మిక శిష్యత్వంవైపు—ప్రాధాన్యాన్ని మళ్లిస్తారు.

సహజ స్థాయిలో చూస్తే, దేవుని కుమారునికి తల్లి అయినందుకు ధన్య కన్య మరియ అనన్యమైన రీతిలో ఆశీర్వదించబడిందనేది నిజమే. ఆ స్త్రీ గుర్తించినట్లుగా, మాతృత్వం గొప్ప వరం; మెస్సీయకు తల్లి కావడం మానవ అవగాహనకు అందని కృప. యేసు దీనిని నిరాకరించకపోయినా, కన్య మరియ నిజమైన ధన్యతకు గల మరింత లోతైన మూలాన్ని వెల్లడిస్తారు. ఆమె ఆయనను తన గర్భంలో మోయడం లేదా తన చనుబాలిచ్చి పోషించడం మాత్రమే కాదు; ఆమె దేవుని వాక్యాన్ని ఆలకించి, సంపూర్ణ విశ్వసనీయతతో దానిని పాటించడమే ఆ మూలం.

ఈ మంచిమనసుగల స్త్రీకి యేసు ఇచ్చిన సమాధానం, తన సొంత తల్లిపట్ల ఆయనకున్న ప్రగాఢమైన ప్రేమ నుండి ఉద్భవించి ఉండవచ్చు. ఆమె తన తల్లి కాబట్టి ఆయన ఆమెను ప్రేమించారు; ఆ ఒక్క కారణంతోనే ఆమె ఆయన ప్రేమకు అర్హురాలు. అయితే, దైవ రక్షణ ప్రణాళికకు ఆమె అందించిన పరిపూర్ణ సహకారానికి ఆయనకున్న అనంతమైన కృతజ్ఞత నుండి కూడా ఆయన ప్రేమ ప్రవహించింది. దేవునిగా యేసు తన తల్లిని నూతన ఏవగా, జీవించేవారందరికీ నూతన తల్లిగా చూశారు. ఆమె తన జీవితమంతా పవిత్రంగా, ప్రతి పాపం నుండి విముక్తంగా కాపాడుకున్న నిర్మల హృదయాన్ని ఆయన చూశారు. కాలక్రమంలో ఆమె దేహాత్మలతో పరలోకానికి కొనిపోబడటాన్నీ, పరలోక భూలోకాల రాణిగా కిరీటధారణ పొందటాన్నీ ఆయన ముందుగానే చూశారు.

యేసు తన మానవ స్వభావ దృష్టితో కూడా తన తల్లిని చూశారు. ఆమె ఆయన తల్లి. ఆమె ఆయనను పరిపూర్ణంగా చూసుకుంది, చనుబాలిచ్చింది, ఆహారం పెట్టింది, ఆయనతో ఆడుకుంది, తన పూర్ణహృదయంతో ఆయనను ప్రేమించింది. దేవుని కృపతో నిండిన ఆమె సద్గుణాలు, ఆమెకూ ఆమె కుమారునికీ మధ్య ఒక పవిత్ర బంధాన్ని ఏర్పరచాయి; దానిని మనం ఊహించడానికి ప్రయత్నించగలం మాత్రమే.

అందువల్ల, ఈ స్త్రీ “నిన్ను మోసిన గర్భమూ, నీవు పాలు త్రాగిన స్తనములూ ధన్యమైనవి” అని బిగ్గరగా పలికినప్పుడు, యేసు సమాధానంలో తన తల్లి గౌరవాన్నీ ఘనతనూ వెంటనే సమర్థించే స్వరాన్ని కూడా మనం వినవచ్చు. అవును, ఆమె ఆయనను తన గర్భంలో మోసింది, చనుబాలిచ్చింది; అయితే, ఆమె నిజంగా ఎటువంటిదో యేసు చూశారు. ఆమె దేవుని వాక్యాన్ని పరిపూర్ణంగా ఆలకించి, ఏ విధంగానూ పక్కకు తొలగకుండా దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా జీవించింది. కాబట్టి, తన దైవిక ప్రేమతో ఏకమైన యేసు మానవ ప్రేమే, తన తల్లికి గల నిజమైన ఘనతనూ ధన్యతనూ వెంటనే ప్రకటించేలా ఆయనను ప్రేరేపించి ఉండవచ్చు.

ఈ విధంగా తన తల్లిని గౌరవించడం ద్వారా, ఆమె ఆదర్శాన్ని అనుసరించే వారందరికీ కూడా యేసు ఆ గౌరవాన్ని విస్తరిస్తారు. దేవుని వాక్యాన్ని ఆలకించి, విశ్వాసంతోనూ విశ్వసనీయతతోనూ దానిని పాటించడం ద్వారా ఆమె ధన్యతలో పాలుపంచుకోవాలని ఆయన అందరినీ ఆహ్వానిస్తారు. అలా చేయడం ద్వారా, తనతో నిజమైన ఆధ్యాత్మిక బాంధవ్యం రక్తసంబంధంపై కాకుండా, తండ్రి చిత్తానికి విధేయతపై ఆధారపడి ఉంటుందని ఆయన వెల్లడిస్తారు. ఈ బోధన తన తల్లికి గల సాటిలేని పవిత్రతను ధృవీకరించడమే కాకుండా, ఆమెలాగే దేవునికి పూర్ణహృదయంతో “అవును” అని చెప్పే వారందరికీ ధన్యతకు దారిని తెరుస్తుంది.

జనసమూహంలోని ఈ ప్రేమగల తల్లికి యేసు ఇచ్చిన తక్షణ, భావోద్వేగపూరితమైన సమాధానాన్ని గురించి ఈరోజు ధ్యానించండి. మీ సొంత ఆత్మను ఉద్దేశించి ఆయన స్వరంలో వినిపించే అత్యవసర పిలుపును ఆలకించండి. మిమ్మల్ని తన ఆధ్యాత్మిక బాంధవ్యంలో చేర్చుకోవాలని, తన వాక్యాన్ని ఆలకించి విశ్వాసపాత్రంగా పాటించే ధన్యులలో మిమ్మల్ని లెక్కించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. దేవమాతను అనుకరించండి; అప్పుడు అటువంటి జీవితం ప్రసాదించే ఆశీర్వాదాలలో మీరు కూడా పాలుపంచుకుంటారు.

దేవుని సజీవ వాక్యమా, నీవు మమ్మల్ని నీ వద్దకు పిలుస్తూ, నీ చిత్తానికి అనుగుణంగా మమ్మల్ని మలుస్తూ, ప్రేమ ఆదేశాలను నిరంతరం మాకు తెలియజేస్తున్నావు. దయచేసి నీ మాట వినడానికి నా చెవులను తెరువు, నీకు విధేయంగా ఉండటానికి నా హృదయాన్ని బలపరచు. అలాంటి జీవితానికి నీ ధన్యమాత నాకు ఆదర్శంగా నిలిచి, నా కొరకు మధ్యవర్తిత్వం చేయునుగాక. ఆమె అనుభవించే ధన్యతలో నేను కూడా పాలుపొందుదును గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!