తెలుగు

సామాన్యకాలంలోని ఇరవై నాలుగవ వారం

మొత్తం 4 సంపుటాలు కాగితపు అట్టతో కూడిన ముద్రిత పుస్తకాలుగా & ఈ-పుస్తకాలుగా అందుబాటులో ఉన్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!

విషయ సూచిక


అనేక రెట్లు పెరిగే కారుణ్యం

సామాన్య కాలపు ఇరవై నాలుగవ ఆదివారం (సంవత్సరం A)

“అందుకే పరలోక రాజ్యాన్ని తన సేవకులతో లెక్కలు సరిచూసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్న ఒక రాజుతో పోల్చవచ్చు. అతడు లెక్కలు చూడడం ప్రారంభించినప్పుడు, అతనికి భారీ మొత్తంలో అప్పు ఉన్న ఒక వ్యక్తిని అతని ముందుకు తీసుకువచ్చారు. ఆ అప్పును తిరిగి చెల్లించే మార్గమేదీ అతనికి లేకపోవడంతో, అప్పు తీర్చడానికి అతనిని, అతని భార్యాపిల్లలను, అతని ఆస్తినంతటినీ అమ్మివేయమని యజమాని ఆజ్ఞాపించాడు.” మత్తయి 18:23–25

“ప్రభువా, నా సోదరుడు నాకు వ్యతిరేకంగా పాపం చేస్తే, నేను అతనిని ఎన్నిసార్లు క్షమించాలి? ఏడుసార్ల వరకా?” అని అడిగిన పేతురుకు సమాధానంగా యేసు ఈ ఉపమానం చెప్పారు. తాను ఎంతో ఉదారంగా వ్యవహరిస్తున్నానని పేతురు బహుశా అనుకొని ఉంటాడు. కానీ యేసు, “నేను నీతో చెప్పేది ఏడుసార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడుసార్లు” అని సమాధానమిస్తూ, అతడు ఊహించినదానికంటే ఎంతో ముందుకు వెళ్లమని ఆహ్వానించారు.

ఈ సంభాషణ నేపథ్యాన్ని తెలుసుకోవడం సహాయకరంగా ఉంటుంది. దీనికి కొద్దికాలం ముందే, యేసు సీమోను పేరును పేతురుగా—పెత్రోస్‌గా—మార్చారు. ఆ పేరుకు “రాయి” అని అర్థం; ఆ పునాదిపైనే ఆయన తన సభను నిర్మించబోతున్నారు. నరక ద్వారాలు దానిని జయించలేవని కూడా ఆయన పేతురుకు వాగ్దానం చేసి, “పరలోక రాజ్యపు తాళపుచెవులను నీకు ఇస్తాను. నీవు భూమిపై దేనిని బంధిస్తావో అది పరలోకంలోనూ బంధించబడుతుంది; నీవు భూమిపై దేనిని విప్పుతావో అది పరలోకంలోనూ విప్పబడుతుంది” అని చెప్పారు (మత్తయి 16:19).

ఆ తరువాత కొద్దికాలానికే, యేసు పేతురు, యాకోబు, యోహానులను ఒక ఎత్తైన కొండపైకి తీసుకువెళ్లారు. అక్కడ ఆయన దివ్యరూప పరివర్తనను—ఆయన దైవిక మహిమలో కొంత భాగాన్ని—దర్శించే భాగ్యం వారికి కలిగింది. పేతురు ఇంకా ఎన్నో అద్భుతాలను చూశాడు; వాటిలో కొన్ని అతని వ్యక్తిగత జీవితానికి ఎంతో దగ్గరగా సంబంధించినవి. ఉదాహరణకు, యేసు దేవాలయ పన్ను చెల్లిస్తారా అని పన్ను వసూలు చేసేవారు అడిగినప్పుడు, సముద్రానికి వెళ్లి గాలం వేసి, మొదట చిక్కిన చేప నోరు తెరవమని యేసు పేతురుకు చెప్పారు. దానిలో అతనికి దేవాలయ పన్నుకు రెండింతల విలువగల నాణెం దొరికింది—అది యేసు, పేతురు ఇద్దరి పన్ను చెల్లించడానికి సరిపోయింది (మత్తయి 17:27).

ఇటీవల జరిగిన ఈ సంఘటనల్లో పేతురుకు ప్రత్యేక పాత్ర లభించడంతో, తనకు విశేషమైన ఆదరణ లభిస్తోందని అతనికి అనిపించి ఉండవచ్చు. యేసు కార్యసాధనలో తనకు ప్రత్యేక స్థానం ఉందని భావిస్తూ, తన గురించి తాను గొప్పగా ఆలోచించడం ప్రారంభించి ఉండవచ్చు. తన ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతను చూపించాలనే ఉద్దేశంతో, తన సోదరుణ్ణి ఏడుసార్ల వరకు క్షమిస్తానని పేతురు ప్రతిపాదించాడు; అది ఎంతో ఉదారమైన ప్రతిపాదన అని అతడు భావించాడు.

యూదుల సంప్రదాయంలో, ఏడుసార్లు క్షమించడం అవసరానికి మించినదిగా పరిగణించబడేది. ఆమోసు ప్రవక్త గ్రంథానికి చేసిన వ్యాఖ్యానాలను కొంతవరకు ఆధారంగా చేసుకొని, మూడుసార్ల వరకు క్షమించాలని రబ్బీల బోధ తరచూ సూచించేది (చూ. ఆమోసు 1:3). కాబట్టి పేతురు ఏడుసార్లు అని ప్రతిపాదించినప్పుడు, ఆ సంఖ్యను రెట్టింపు చేసి, మరింత ఉదారత కోసం ఇంకొకటి కలిపాడు—అది అసాధారణమైన భక్తిని సూచించే చర్య.

కానీ యేసు సమాధానం ఆ ఆలోచనా విధానాన్నే సమూలంగా మార్చింది. డెబ్బై ఏడుసార్లు—లేదా కొన్ని చేతివ్రాత ప్రతుల్లో ఉన్నట్లు డెబ్బైసార్లు ఏడు—అనేది ఖచ్చితమైన సంఖ్యాపరమైన పరిమితి కాదు. పాపుల పట్ల దేవుడు చూపే కారుణ్యాన్ని ప్రతిధ్వనిస్తూ, అపరిమితమైన క్షమాపణను తెలియజేసే ప్రతీకాత్మక వ్యక్తీకరణ అది. యేసు కేవలం ప్రమాణాన్ని పెంచడం లేదు; పేతురును—మనందరినీ కూడా—తండ్రి అపారమైన ప్రేమలోకి ఆహ్వానిస్తున్నారు.

ఆ తరువాత యేసు బోధించిన ఉపమానం ఈ విషయాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది: దేవుడు మనపై కొలవలేనంత కారుణ్యం చూపారు కాబట్టి, మనమూ ఇతరులపై కారుణ్యం చూపాలి. అయితే ఈ ఉపమానం కూడా దిగ్భ్రాంతి కలిగించే ఒక దృశ్యంతో మొదలవుతుంది. రాజు లెక్కలు చూడడం ప్రారంభించినప్పుడు, “భారీ మొత్తం” అప్పు ఉన్న సేవకుణ్ణి అతని ముందుకు తీసుకువచ్చారు. అది అతడు ఏ విధంగానూ తిరిగి చెల్లించలేనంత పెద్ద మొత్తం. అప్పుడు ఆ సేవకుణ్ణి, అతని భార్యాపిల్లలను, అతని ఆస్తినంతటినీ అమ్మివేయమని యజమాని ఆజ్ఞాపించాడు. మన పాపాల వల్ల దేవునికి మనం తీర్చవలసిన లెక్కకందని రుణాన్ని ఇది వివరిస్తుంది. దానిని తీర్చడం మనకు అసాధ్యం మాత్రమే కాదు, మనం ప్రియంగా భావించే సమస్తాన్ని ఇచ్చినా ఆ రుణం తీరదు. ఈ ఉపమానంలోని ప్రధాన సత్యం ఇదే: మనం ఇతరులపై అపరిమితమైన కారుణ్యం చూపకపోతే, మనం తీర్చలేని మన రుణానికి దేవుని ఎదుట లెక్క చెప్పవలసి ఉంటుంది. కానీ మనం దేవుని కారుణ్యాన్ని అనుకరించి హృదయపూర్వకంగా క్షమిస్తే, ఆ అపారమైన రుణం పూర్తిగా తుడిచివేయబడుతుంది.

దేవుని నుండి మీరు పొందిన కారుణ్యాన్ని గురించి నేడు ధ్యానించండి. ఆయన మీ పట్ల సహనంతో, మీ లోపాల పట్ల సౌమ్యతతో వ్యవహరించి, తన కృపను ఉదారంగా ప్రసాదించలేదా? ఇప్పుడు, మీ జీవితంలో మీరు క్షమించడం కష్టంగా భావించిన ఒక వ్యక్తిని గురించి ఆలోచించండి. దేవుడు మీకు మన్నించిన రుణంతో పోలిస్తే, ఆ వ్యక్తి చేసిన అపరాధం ఎంతటిది? మరింత లోతైన హృదయ పరివర్తనకు ఈ ఉపమానం మిమ్మల్ని సవాలు చేయనివ్వండి. మీకు క్షమాపణ లభించినట్లే మీరు కూడా క్షమించండి—ఏడుసార్లు కాదు, డెబ్బై ఏడుసార్లు, అంతకంటే ఎక్కువసార్లు కూడా. అప్పుడే పరలోక రాజ్యం మీలో నిజంగా రాజ్యమేలుతుంది.

అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నీవు డెబ్బై ఏడుసార్లకంటే ఎక్కువగా—డెబ్బైసార్లు ఏడుకంటే కూడా ఎక్కువగా—క్షమిస్తావు. నీ కారుణ్యం తన మూలంలో ఎలాంటి షరతులూ లేనిది, తన విస్తృతిలో హద్దులేనిది. అయినా దానికి ఒక షరతు ఉంది: నేను కూడా ఇతరులపై కారుణ్యం చూపాలి. ప్రియ ప్రభువా, నీ హృదయంలా కారుణ్యంతో నిండిన హృదయాన్ని, నీ దైవకారుణ్యంలో పాలుపంచుకొని దానిని ప్రతిబింబించే హృదయాన్ని నాకు ప్రసాదించు. నాకు క్షమాపణ లభించినట్లే నేనూ క్షమించునట్లు చేయి. తద్వారా నా పాపరుణమంతా తుడిచివేయబడి, నా జీవితంలో కారుణ్యానికి నేను ఇచ్చే సాక్ష్యం ద్వారా ఇతరులు నీ వైపు ఆకర్షితులవుదురు గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


“నీవే క్రీస్తువు.”

సామాన్య కాలపు ఇరవై నాలుగవ ఆదివారం (సంవత్సరం B)

యేసు తన శిష్యులతో కలిసి కైసరయ ఫిలిప్పి ప్రాంతంలోని గ్రామాలకు బయలుదేరారు. దారిలో ఆయన తన శిష్యులను, “నేను ఎవరినని ప్రజలు చెప్పుకుంటున్నారు?” అని అడిగారు. వారు, “కొందరు స్నాపకుడైన యోహాను అని, మరికొందరు ఏలీయా అని, ఇంకొందరు ప్రవక్తలలో ఒకరని చెప్పుకుంటున్నారు” అని జవాబిచ్చారు. అప్పుడు ఆయన, “మరి మీరు నేను ఎవరినని అంటున్నారు?” అని వారిని అడిగారు. పేతురు, “నీవు క్రీస్తువు” అని ఆయనకు జవాబిచ్చారు. అప్పుడు తన గురించి ఎవరికీ చెప్పవద్దని ఆయన వారిని హెచ్చరించారు. మార్కు 8:27–30

గలిలయ సరస్సు ఉత్తర తీరాన ఉన్న కఫర్నహూము ప్రధానంగా యూదులు నివసించే పట్టణం. అది యేసు బహిరంగ పరిచర్యకు కేంద్రస్థానమైంది. అక్కడికి దాదాపు ఇరవై ఐదు మైళ్ల ఉత్తరాన ఉన్న కైసరయ ఫిలిప్పి అన్యజనుల ప్రాంతంలో ఉండేది. యేసు కఫర్నహూములోనూ, గలిలయ మరియు యూదయ ప్రాంతాలలోని చుట్టుపక్కల యూదుల పట్టణాలలోనూ ఎక్కువ సమయం గడిపినప్పటికీ, తూరు, సీదోను, దెకపొలి వంటి అన్యజనుల ప్రాంతాలకు కూడా వెళ్లారు. నేటి సువార్తలో ఆయన కైసరయ ఫిలిప్పికి వెళ్లినట్లు చదువుతాము.

వివిధ సంస్కృతుల ప్రజలు నివసించే కైసరయ ఫిలిప్పి పట్టణంలో అనేక రకాల అన్యదేవతా ఆరాధనా పద్ధతులు ప్రబలంగా ఉండేవి. కఫర్నహూము నుండి అక్కడికి కాలినడకన చేరడానికి రెండు రోజులు పట్టేది. ఒక పెద్ద రాతి కొండచరియకు, యొర్దాను నదికి నీటిని అందించే ఒక ఊటకు సమీపంలో ఆ పట్టణాన్ని నిర్మించారు. ప్రాచీన కాలంలో ఈ ప్రాంతం బాలు ఆరాధనకు ప్రసిద్ధి చెందింది; తరువాత గ్రీకు దేవుడైన పాన్ ఆరాధనకు కేంద్రంగా మారింది. రోమనుల పాలనా కాలంలో హేరోదు ఫిలిప్పు, కైసరును గౌరవించడానికి, అలాగే సముద్రతీర నగరమైన కైసరయ మారితిమా నుండి దీనిని వేరుగా గుర్తించడానికి, ఈ పట్టణానికి కైసరయ ఫిలిప్పి అని పేరు మార్చారు.

కైసరయ ఫిలిప్పిలో యేసు చేసిన ప్రసంగాలు గానీ అద్భుతాలు గానీ నమోదై లేవు. మరి ఆయన తన అత్యంత సన్నిహిత సహచరులైన అపొస్తలులతో కలిసి అక్కడికి ఎందుకు వెళ్లారు? ఆ ప్రదేశానికి బహుశా ఒక ప్రతీకాత్మక ప్రాధాన్యం ఉండి ఉంటుంది. యేసు ఎన్నడూ అడిగిన అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్నలలో రెండింటిని అడగడానికి వేదికగా ఉండటమే ఆ ప్రదేశాన్ని ఎంచుకోవడంలోని ఏకైక ఉద్దేశం అయి ఉంటుంది. మిథ్యా దేవుళ్లకు, సామ్రాజ్య అధికారానికి అంకితమైన ఆ ప్రదేశంలో, తమ విశ్వాసాన్ని వ్యక్తిగతంగా ప్రకటించమని యేసు తన శిష్యులను ఆహ్వానించారు. అక్కడ జనసమూహాలకు దూరంగా, “నేను ఎవరినని ప్రజలు చెప్పుకుంటున్నారు?” అని ఆయన మొదట అడిగారు. ఆయన నిజంగా అడగదలచుకున్న ప్రశ్నకు ఇది ఒక విధమైన సన్నాహక ప్రశ్న. అయినప్పటికీ, ఇది కూడా ముఖ్యమైన ప్రశ్నే. నేడు కూడా ఆయన మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ ఈ ప్రశ్న అడుగుతూనే ఉన్నారు.

క్రీస్తు అనుచరులమైన మనం విస్తృత సమాజపు సంస్కృతిని పరిశీలించినప్పుడు—కైసరయ ఫిలిప్పిలో కనిపించిన అనేక అన్యదేవతా ఆచారాలను, ప్రాపంచిక ఆశయాలను తరచూ ప్రతిబింబించే ఆ సంస్కృతిని చూసినప్పుడు—మనకు ఏమి కనిపిస్తుంది? నేటి సంస్కృతిలోని ప్రజలు యేసు ఎవరని చెప్పుకుంటున్నారు? చాలామంది యేసును ఒక నీతిబోధకునిగా లేదా ప్రేరణనిచ్చే ఆదర్శమూర్తిగా చూస్తారు. కొందరు ఆయనను ఒక ప్రవక్తగా లేదా జ్ఞానోదయం పొందిన వ్యక్తిగా కూడా గౌరవించవచ్చు. కానీ ఆయన మానవావతారమెత్తిన దేవుడని, ఇంకా ముఖ్యంగా, తన శ్రమలు, మరణం, పునరుత్థానం ద్వారా నిత్యరక్షణను అందించడానికి వచ్చిన ఏకైక రక్షకుడని వారు తరచూ గుర్తించలేకపోతున్నారు.

సభలో, క్రైస్తవుల మధ్య, సదుద్దేశం గల ప్రజల మధ్య, ఆయన ఎవరని చెప్పుకుంటున్నారు? విచారకరంగా, దివ్యబలిపూజకు హాజరవుతున్నా లేదా తమను క్రైస్తవులుగా చెప్పుకుంటున్నా, యేసును తమకు దూరంగా ఉన్న వ్యక్తిగా లేదా ఒక అమూర్త భావనగా పరిగణించేవారు చాలామంది ఉన్నారు. ఆయన ఎన్నో ఉన్నతమైన విషయాలను బోధించిన వ్యక్తి అని భావించినా, వాటిలో చాలా విషయాలు వారికి అస్పష్టంగా లేదా అర్థం చేసుకొని ఆచరించడానికి కష్టంగా అనిపిస్తాయి. వారికి యేసు అంతుబట్టనివారిగానే, లేదా తమ జీవితంలో అంత ప్రాధాన్యం లేనివారిగానే మిగిలిపోతారు. వారి సమాధానం శిష్యులు మొదట ఇచ్చిన సమాధానానికి భిన్నంగా ఉండకపోవచ్చు: “కొందరు స్నాపకుడైన యోహాను అని, మరికొందరు ఏలీయా అని, ఇంకొందరు ప్రవక్తలలో ఒకరని చెప్పుకుంటున్నారు.” మరో మాటలో చెప్పాలంటే, యేసు ఒక పవిత్రమైన వ్యక్తి అని వారు భావిస్తారు. అయితే, విస్తృత సమాజంలాగే, ఆయన క్రీస్తు అని, ఏకైక విమోచకుడని, నిత్యజీవానికి ఏకైక మూలమని గుర్తించలేకపోతున్నారు.

అందుకే యేసు ఆ పన్నెండుగురిని రెండవ ప్రశ్న అడిగారు. అది అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్న; తన స్వరాన్ని వినే ప్రతి మానవ హృదయాన్నీ ఆయన అడిగే ప్రశ్న: “మరి మీరు నేను ఎవరినని అంటున్నారు?” నేడు, ఎల్లప్పుడూ ఆయన మిమ్మల్ని అడిగే ప్రశ్న ఇదే. ఆయన గురించి మనం ఏమి విన్నామో, ఇతరులు ఏమి చెబుతున్నారో తెలుసుకోవాలని మాత్రమే ఆయన కోరుకోవడం లేదు. మీరు వ్యక్తిగతంగా, లోతుగా, నిశ్చయంగా ఏమి విశ్వసిస్తున్నారో తెలుసుకోవాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. పేతురుతో కలిసి, “నీవు క్రీస్తువు” అని మనం ప్రకటించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు.

“మరి మీరు నేను ఎవరినని అంటున్నారు?” అనే ఆ ప్రశ్నకు మీరు ఇచ్చే సమాధానాన్ని నేడు ధ్యానించండి. ఆయన నిజంగా ఉన్నట్లుగానే—దేవుని కుమారునిగా, లోకానికి ఏకైక రక్షకునిగా—మీరు ఆయనను చూస్తున్నారా? దివ్యసత్ప్రసాదంలో తన శరీరరక్తాలను మీకు ఆహారపానీయాలుగా ఇచ్చేవారు ఆయనే అని మీరు ప్రకటిస్తున్నారా? ఆయన లేకుండా మీరు రక్షణ పొందలేరని విశ్వసిస్తున్నారా? సమస్త ఆరాధనకు, సాష్టాంగ వందనానికి, నిత్య మహిమకు ఆయన అర్హుడని విశ్వసిస్తున్నారా? యేసు కేవలం ఒక ప్రవక్తో, పవిత్రమైన వ్యక్తో, అనుసరించడానికి ఒక మంచి ఆదర్శమో మాత్రమే కాదు. ఆయన క్రీస్తు—జీవముగల దేవుని కుమారుడు, లోక రక్షకుడు, మీ విమోచకుడు.

నా ప్రభువా, నా దేవా, నీవు క్రీస్తువని, జీవముగల దేవుని కుమారుడవని, తండ్రిని చేరడానికి, నిత్యజీవాన్ని పొందడానికి ఏకైక మార్గానివని నేను విశ్వసించి ప్రకటిస్తున్నాను. నీపై నా విశ్వాసాన్ని మరింత లోతుగా చేయుము. పేతురుతోను, పరిశుద్ధులందరితోను, దేవదూతలందరితోను కలిసి నిన్ను బహిరంగంగా, హృదయపూర్వకంగా ప్రకటించడానికి నాకు అవసరమైన జ్ఞానాన్ని, ధైర్యాన్ని దయచేయుము. నీ రక్షణానుగ్రహాన్ని నేను స్వీకరించి, ఆ అనుగ్రహానికి లోకంలో నమ్మకమైన సాక్షిగా నిలిచేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


అనంతమైన న్యాయం మరియు కారుణ్యం

సాధారణ కాలపు ఇరవై నాలుగవ ఆదివారం (సంవత్సరం C)

సుంకరులు, పాపులు అందరూ యేసు మాటలు వినడానికి ఆయన దగ్గరకు వస్తున్నారు. అయితే పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్రులు, “ఈ మనిషి పాపులను స్వాగతించి, వారితో కలిసి భోజనం చేస్తున్నాడు” అని సణగడం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు ఆయన వారికి ఈ ఉపమానం చెప్పారు. “మీలో ఎవరైనా తనకున్న వంద గొర్రెలలో ఒకటి తప్పిపోతే, తొంభై తొమ్మిదింటిని ఎడారిలో విడిచిపెట్టి, తప్పిపోయిన దానిని కనుగొనే వరకు వెదకడానికి వెళ్లకుండా ఉంటాడా?” లూకా 15:1–4

ఉపమానం కొనసాగుతుండగా, కాపరి పట్టుదలగా వెదికి, తప్పిపోయిన తన గొర్రెను కనుగొంటాడు. విసుగు చూపడానికి బదులు, దానిని మెల్లగా తన భుజాలపైకి ఎత్తుకొని, ఆనందంతో ఇంటికి మోసుకొని వెళ్తాడు. తన స్నేహితులను, పొరుగువారిని పిలిచి, “తప్పిపోయిన నా గొర్రె నాకు దొరికింది కనుక నాతో కలిసి సంతోషించండి” అంటాడు.

రెండవ ఉపమానం కూడా ఇలాంటిదే. ఒక స్త్రీ పోయిన నాణేన్ని కనుగొన్న తరువాత, ఆమె కూడా తన పొరుగువారిని పిలిచి సంతోషిస్తుంది. యేసు ఈ రెండు ఉపమానాలనూ ఒకే సందేశంతో ముగిస్తారు: “అదేవిధంగా, పశ్చాత్తాపపడే ఒక్క పాపిని బట్టి దేవుని దూతల మధ్య ఆనందం కలుగుతుందని మీతో చెబుతున్నాను.” ఈ ఉపమానాలు సువార్త హృదయాన్ని వెల్లడిస్తాయి: దారితప్పిన పాపి పట్ల దేవుడు ఉదాసీనంగా ఉండరు. ఆయన వెదుకుతారు. వెంటబడి వెళ్తారు. తప్పిపోయినవారు దొరికినప్పుడు ఆయన మందలించరు; ఆనందిస్తారు.

దేవుడు న్యాయవంతుడు. వాస్తవానికి, దేవుని మౌలిక లక్షణాలలో న్యాయం ఒకటని పునీత తోమస్ అక్వినాస్ పేర్కొంటారు: దేవుడు ప్రేమ, సత్యం, మంచితనం, జ్ఞానం, స్వయంగా అస్తిత్వం, అంతేకాక అనంతంగా మరెన్నో పరిపూర్ణతల స్వరూపుడు. ఈ పరిపూర్ణతలు వేరువేరుగా గానీ, ఒకదానితో మరొకటి పోటీపడేవిగా గానీ ఉండవు; ఆయన అనంతమైన సరళత్వంలో అవి సంపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉంటాయి. కాబట్టి న్యాయం ఎన్నడూ కారుణ్యానికి విరుద్ధంగా ఉండదు. బదులుగా, కృప ద్వారా పాపిని దేవునితో సరైన సంబంధంలోకి తిరిగి తీసుకురావడం ద్వారా దైవకారుణ్యం దైవన్యాయాన్ని నెరవేర్చి, పరిపూర్ణం చేస్తుంది.

దేవుని న్యాయం ఆయన కారుణ్యానికి వేరుగా ఎన్నడూ అమలు చేయబడదు; అవి సంపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉన్నాయి. పాపి పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు దేవుని న్యాయం నెరవేరుతుందని, ఆ తరువాత కలిగే ఆనందంలో ఆయన కారుణ్యం వెల్లడవుతుందని ఈ ఉపమానాలలో యేసు చూపిస్తున్నారు. న్యాయం కోల్పోయిన దానిని పునరుద్ధరిస్తుంది; ఆ పునరుద్ధరణ శిక్షావిధింపుతో కాక, వేడుకతో ముగిసేలా కారుణ్యం చేస్తుంది.

దైవన్యాయం, న్యాయం గురించిన లోక భావనలకు స్పష్టంగా భిన్నంగా ఉంటుంది. చాలా సమాజాలలో న్యాయం ప్రధానంగా చేసిన తప్పుకు తగిన ప్రతిఫలం విధించేది, శిక్షించేది, అలాగే తప్పు చేయకుండా నిరోధించేది—కంటికి కన్ను, చేసిన అపరాధానికి తగిన నిష్పత్తిలో రుణం చెల్లించడం. శిక్ష లేదా నష్టపరిహారం ద్వారా క్రమాన్ని పునరుద్ధరించాలని అది ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ దైవన్యాయం పునరుద్ధరించేది. అది అపరాధాన్ని పరిష్కరించడమే కాక, అపరాధిని కూడా స్వస్థపరుస్తుంది, తప్పిపోయినవారిని తిరిగి పొందుతుంది, పతనమైనవారిని కృప ద్వారా పైకి లేపుతుంది. లౌకిక న్యాయం న్యాయస్థానపు శిక్షాతీర్పుతో ముగిసిపోవచ్చు; దేవుని న్యాయమైతే పరిపూర్ణ న్యాయమూ, పరిపూర్ణ కారుణ్యమూ కలుసుకునే సిలువ వద్దకు నడిపిస్తుంది. అక్కడ పాపపు పూర్తి భారాన్ని మోసేది దోషులు కాదు; పాపుల రక్షణ కోసం స్వేచ్ఛగా తనను తాను అర్పించుకునే నిర్దోషి.

తప్పిపోయిన గొర్రెను, పోయిన నాణేన్ని కనుగొనడం ద్వారా చిత్రించినట్లుగా, ఒక పాపి దేవుణ్ణి నొప్పించినందుకు పశ్చాత్తాపపడినప్పుడు—పాపపు రుణాన్ని మనంతట మనమే తీర్చలేము. ఎందుకు? ఎందుకంటే పాపం దేవుని అనంతమైన పరిశుద్ధతను అవమానిస్తుంది; అనంతుడైన దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన ఏ అపరాధానికైనా అనంతమైన పరిహారం అవసరం. కానీ పరిమితులుగల సృష్టిప్రాణులమైన మనం అనంతమైన దానిని అర్పించలేము. కాబట్టి అనంతుడైన దేవుడు మన స్వభావాన్ని స్వీకరించి, బలిపశువైన గొర్రెపిల్లగా మారి, తానే ఆ రుణాన్ని తీర్చారు.

ఇది గంభీరమైన రహస్యమే అయినప్పటికీ, దీనిని మనం ఎంత ఎక్కువగా గ్రహిస్తామో, అంత ఎక్కువగా వినయపూర్వక కృతజ్ఞతతో నిండిపోతాము; పశ్చాత్తాపపడే ఒక్క పాపిని బట్టి పరలోకం ఎందుకు ఆనందిస్తుందో అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభిస్తాము. మనమే మనలను నీతిమంతులుగా చేసుకున్నామని దేవుడు ఆనందించరు; విమోచనమనే వరాన్ని స్వీకరించడానికి పశ్చాత్తాపం మన హృదయాలను తెరుస్తుంది కాబట్టి ఆయన ఆనందిస్తారు. ఆ క్షణంలో దైవకారుణ్యం మన అనంతమైన రుణాన్ని తీర్చి, దైవన్యాయపు పరిపూర్ణ సామరస్యాన్ని పునరుద్ధరిస్తుంది. పరిపూర్ణ ప్రేమస్వరూపుడైన దేవుడు మనలను క్షమించడానికీ, తన స్వంత రక్తంతో మన పాపాలకు పరిహారం చేయడానికీ మించి మరేదీ కోరుకోరు.

దేవుని న్యాయానికీ కారుణ్యానికీ ఉన్న ఐక్యతను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆయన అనంతమైన పరిశుద్ధతకు వ్యతిరేకంగా మీరు చేసిన పాపాలకు సంబంధించి, దేవుని న్యాయానికి తగిన పరిహారాన్ని మీ అంతట మీరే ఎన్నటికీ చేయలేరనే వాస్తవాన్ని—వ్యక్తిగతంగా మీకు వర్తించే ఈ స్పష్టమైన సత్యాన్ని—గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. అలా చేస్తూ, దేవుడు చూపిన పరిష్కారాన్ని మరింత లోతుగా విలువైనదిగా గుర్తించి, అంగీకరించేలా మీ హృదయాన్ని తెరవండి: మీ పాపాల కోసం మరణించిన బలిపశువైన గొర్రెపిల్లగా ఆయన మారారు. ఆయన మీకు ఇచ్చిన వరాన్ని స్వీకరించడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉండటం చూసి ఆయన పొందే గొప్ప ఆనందాన్ని—ఆయన కారుణ్యాన్ని—గురించి ఆలోచించండి. మీరు కనుగొనబడి, తిరిగి కృపాస్థితికి తీసుకురాబడి, ఇంటికి మోసుకురాబడుతున్నప్పుడు, మీ స్వంత ఆత్మను బట్టి ఆయనతో కలిసి ఆనందించండి.

అనంత పరిశుద్ధతగల ప్రభువా, నీకు వ్యతిరేకంగా నేను చేసిన పాపాలకు నేనెన్నటికీ తగిన పరిహారం చేయలేను. ఇది గంభీరమైన, నన్ను వినయానికి నడిపించే రహస్యం. నీ న్యాయపు సత్యాన్ని గ్రహించడానికి నా మనస్సును తెరువు. అలా చేస్తూ, నీ శ్రమలు, మరణం ద్వారా నా కోసం నీవు పరిహారం చేస్తున్నప్పుడు నీవు స్వయంగా పొందే ఆనందంతో నన్ను నింపు. నా దేవా, నీ అనంతమైన ప్రేమను నాకు అందించినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రభువా, ఒక్క మాట పలుకు

సాధారణ కాలపు ఇరవై నాలుగవ వారంలోని సోమవారం

యేసు ప్రజలకు చెప్పవలసిన మాటలన్నీ ముగించిన తరువాత కఫర్నహూములో ప్రవేశించారు. అక్కడ ఒక శతాధిపతికి ప్రియమైన దాసుడు అనారోగ్యంతో మరణానికి చేరువలో ఉన్నాడు. ఆ శతాధిపతి యేసు గురించి విని, ఆయన వచ్చి తన దాసుని ప్రాణాన్ని కాపాడాలని కోరుతూ యూదుల పెద్దలను ఆయన వద్దకు పంపించాడు. లూకా 7:1–3

ఒక రోమా శతాధిపతి సుమారు వందమంది సైనికులకు నాయకత్వం వహించేవాడు. తన సైనిక పదవిని బట్టి చూస్తే, అతడు హోదా, క్రమశిక్షణ కలిగిన వ్యక్తి అయి ఉండేవాడు—ఈ లక్షణాలు తరచుగా గర్వానికి దారితీస్తాయి. తన బానిస అనారోగ్యం శతాధిపతిని తీవ్రంగా కలచివేయడంతో, అతడు నిజమైన కరుణతో, మానవత్వంతో స్పందించాడు. అతడు ఆ బానిసను ఎంతో విలువైన వ్యక్తిగా భావిస్తూ, అతని గౌరవాన్ని ఆదరించాడు.

ఈ శ్రద్ధ, శతాధిపతి అంతరంగంలో దైవకృప అనే విత్తనాలు అప్పటికే పనిచేస్తున్నాయని వెల్లడిస్తుంది. హోదాతో సంబంధం లేకుండా మానవులందరికీ సహజసిద్ధమైన గౌరవం ఉందనే సహజ నైతిక ధర్మాన్ని అతడు కనీసం అంతర్లీనంగానైనా గ్రహించాడని ఇది సూచిస్తుంది. అతని ప్రేమ హోదా, జాతి భేదాలను అధిగమించి, సత్యాన్ని, కరుణను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న హృదయాన్ని వెల్లడించింది.

శతాధిపతి యూదు ప్రజలను గౌరవించేవాడని కూడా స్పష్టమవుతోంది. అతడు వారికి ఒక ప్రార్థనా మందిరాన్ని కట్టించాడు; అది బహుశా కఫర్నహూములోనిది అయి ఉండవచ్చు. చాలామంది రోమీయులు యూదులను తక్కువగా చూస్తూ, వారి మతాచారాలను తృణీకరించేవారు కాబట్టి ఇది అసాధారణమైన విషయం. అతడు చూపిన గౌరవానికి ప్రతిగా వారు కూడా అతణ్ణి గౌరవించారు; యూదుల పెద్దలు యేసు వద్దకు వెళ్లి, శతాధిపతి తరఫున ఆయనను వేడుకున్నారు. అయితే శతాధిపతి తన వినయం ద్వారా మరింత గొప్ప సద్గుణాన్ని ప్రదర్శించాడు. యేసు తన ఇంటికి సమీపిస్తున్నాడని విన్నప్పుడు, అతడు సేవకుల ద్వారా ఒక సందేశం పంపాడు. ప్రతిరోజూ ప్రతి దివ్యబలిపూజలో మనం చేసే ప్రార్థనకు ఆధారం ఆ సందేశమే: “ప్రభువా, నీవు శ్రమపడవద్దు; నీవు నా ఇంటి కప్పుకిందికి రావడానికి నాకు అర్హత లేదు. అందుకే నీ దగ్గరకు రావడానికి కూడా నాకు అర్హత లేదని భావించాను; అయితే ఒక్క మాట పలుకు, నా సేవకునికి స్వస్థత కలుగుతుంది.”

యేసు ఆశ్చర్యపోయాడు. “నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఇశ్రాయేలులో కూడా ఇంతటి విశ్వాసాన్ని నేను చూడలేదు” అని చెప్పి, దూరం నుంచే ఆ సేవకునికి స్వస్థత కలిగించాడు.

మీ విశ్వాసం ద్వారా, ఆ విశ్వాసానికి అనుగుణంగా వివేకంతో, ఆచరణాత్మకంగా, దృఢనిశ్చయంతో వ్యవహరించడం ద్వారా మీరు మన ప్రభువును ఆశ్చర్యపరుస్తున్నారా? యేసు హృదయాన్ని ఆనందింపజేసే విశ్వాసం ఎలాంటిదో శతాధిపతి శక్తివంతమైన ఆదర్శాన్ని అందిస్తున్నాడు. ఒక సైనికునిగా అతనికి క్రమశిక్షణ, అధికారం, ఆజ్ఞ అంటే ఏమిటో తెలుసు. వివేకానికి సంబంధించిన ఆ సహజ సూత్రాలను అతడు యేసు విషయంలో అన్వయించాడు.

యేసు అద్భుతాల గురించి విని—బహుశా కొన్నిటిని స్వయంగా చూసి కూడా ఉండవచ్చు—మానవ అధికారాన్ని ఎంతో మించిన అధికారం, ప్రకృతిపైనే అధికారం యేసుకు ఉందని అతడు నిర్ధారించుకున్నాడు. అయితే అతనికి విశ్వాసం కూడా ఉంది. తాను అన్యజనుడిగా, యూదు సమాజానికి వెలుపలివాడిగా ఉన్నప్పటికీ, యేసు తన సేవకునికి స్వస్థత కలిగించగలడనీ, కలిగిస్తాడనీ—కేవలం హేతువు ద్వారా గ్రహించలేని ఈ విషయాన్ని—నమ్మడానికి విశ్వాసం అతనికి తోడ్పడింది.

ఇది అంధవిశ్వాసం కాదు. ఇది హృదయ నిశ్శబ్దంలో దేవుని స్వరాన్ని విని, విన్నదానిని నమ్మి, దృఢనిశ్చయంతో కార్యరూపంలో పెట్టిన విశ్వాసం. విశ్వాస వరం ద్వారా జ్ఞానవెలుగు పొంది, వివేకం చేత నడిపించబడిన శతాధిపతి తనను తాను తగ్గించుకుని, యేసు దైవాధికారాన్ని అంగీకరించి, దూరం నుంచే స్వస్థత కలిగించమని ధైర్యంగా అడిగాడు.

ఈ వ్యక్తిలాగే, సమస్త మంచిని నెరవేర్చగల దేవుని సర్వశక్తిని మొదట విశ్వసించడానికీ, దేవుడు మన మేలును కోరుతున్నాడని వివేకంతో గ్రహించడానికీ మనం పిలువబడుతున్నాం. ఆ తరువాత మనం కార్యాచరణకు పూనుకుని, ఆ విశ్వాసాన్ని ఆచరణలో జీవించాలి. దేవుడు మన జీవితాల్లో తన దైవాధికారాన్ని వినియోగించి, తన పవిత్ర చిత్తం నెరవేరాలని ఆజ్ఞాపించమని, అది నెరవేరుతుందని నమ్ముతూ ఆయనను వేడుకుంటాం. ఇలాంటి విశ్వాసం ప్రభువును ఆశ్చర్యపరుస్తుంది.

మీ విశ్వాసం దేవుని శక్తిని నమ్మడం మాత్రమే కాకుండా, నమ్మకంతో, వినయంతో, పవిత్రమైన ధైర్యంతో కార్యరూపం దాలుస్తోందా అని నేడు ధ్యానించండి. ఆయన మాట చాలని నమ్ముతూ, మీ అవసరాలను ఆయనకు సమర్పించండి. ఆయన మాట వినండి. తరచుగా మన కోరికలు దేవుని కోరికలతో పూర్తిగా ఏకీభవించవు. అందుకే మన హృదయాల్లో వినిపించే దేవుని స్వరానికి విధేయత చూపుతూ, ఆయన మాట నెరవేరుతుందని నమ్మే వినయం మనకు అవసరం. దృఢనిశ్చయంతో కూడిన కార్యాచరణతో జతకలిసిన ఈ విశ్వాసం, ఆయన కరుణామయ కృపకు తలుపు తెరుస్తుంది; మనంతట మనం చేయలేనిదాన్ని నెరవేరుస్తుంది.

సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువా, నీవు ఆజ్ఞాపించినది జరుగుతుంది. నీవు నా జీవితంలోకి ప్రవేశించడానికి నాకు అర్హత లేదు; అయితే ఒక్క మాట పలుకు, నా ఆత్మకు స్వస్థత కలుగుతుంది. నా జీవితంలోనూ, నీ కృపకు చెవియొగ్గి స్పందించే నీ ప్రజలందరి జీవితాల్లోనూ నీ పవిత్ర చిత్తం నెరవేరాలని దయచేసి ఆజ్ఞాపించు. నీకు సమస్త అధికారం ఉందనీ, మంచిదైన ప్రతిదానినీ నీవు సంకల్పిస్తావనీ నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను. అందుకే నేను మంచిని ఎంచుకుని, నీ పవిత్ర చిత్తానికి నన్ను నేను పూర్తిగా సమర్పించుకుంటున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కరుణ, దుఃఖం కలిసే వేళ

సామాన్య కాలం ఇరవై నాలుగవ వారంలోని మంగళవారం

యేసు నాయీను అనే పట్టణానికి వెళ్లారు. ఆయన శిష్యులూ, పెద్ద జనసమూహమూ ఆయన వెంట వెళ్లారు. ఆయన పట్టణ ద్వారం దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు, చనిపోయిన ఒక వ్యక్తిని బయటకు మోసుకెళ్తున్నారు. అతడు తన తల్లికి ఏకైక కుమారుడు; ఆమె వితంతువు. పట్టణం నుంచి వచ్చిన పెద్ద జనసమూహం ఆమెతో ఉంది. ప్రభువు ఆమెను చూసి, ఆమెపై కనికరంతో చలించి, “ఏడవవద్దు” అని ఆమెతో అన్నారు. లూకా 7:11–13

నేటి సువార్త, కఫర్నహూముకు సమీపంలోని నాయీను అనే చిన్న యూదు పట్టణపు ద్వారం వద్ద ఎదురుపడిన రెండు ఊరేగింపులను మన ముందుంచుతుంది. అంతకు కొద్దిసేపటి ముందే యేసు కఫర్నహూములో శతాధిపతి సేవకునికి స్వస్థత కలిగించాడు. పట్టణం నుంచి బయటకు వెళ్తున్నది ఒక వితంతువు ఏకైక కుమారుని అంతిమయాత్ర. దుఃఖంలో మునిగిన అతని తల్లి, ఇతర శోకతప్తులు దాని వెంట ఉన్నారు. దీనికి భిన్నంగా, పట్టణంలోకి ప్రవేశిస్తున్న దృశ్యంలో యేసు చుట్టూ ఆయన శిష్యులు, ఆశతోనూ ఎదురుచూపుతోనూ నిండిన పెద్ద జనసమూహం ఉన్నారు. ఈ రెండు బృందాలు ఎదురుపడినప్పుడు, నిరీక్షణతో నిండిన క్రీస్తు, ఆయన అనుచరుల సమక్షం, శోకిస్తున్న ఆ తల్లి, ఆమె వెంట ఉన్నవారి తీవ్ర దుఃఖాన్ని ఎదుర్కొంది. ఇది దైవకరుణ కార్యం జరగడానికి వేదికను సిద్ధం చేసింది.

యేసు, ఆయన శిష్యులు దుఃఖిస్తున్నవారిని ఎదుర్కొన్నప్పుడు, ఆయన “ఆమెపై కనికరంతో చలించిపోయారు” అని మనకు చెప్పబడింది. ఇక్కడ ఉపయోగించిన గ్రీకు క్రియాపదం సమాంతర సువార్తలలో తరచుగా కనిపిస్తుంది. అది కేవలం సానుభూతి కంటే ఎక్కువ భావాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది; వ్యక్తి అంతరాంతరాల నుంచి ఉద్భవించే గాఢమైన స్పందనను తెలియజేస్తుంది. ఈ పదం యేసు దివ్య కనికరాన్ని శక్తిమంతంగా వ్యక్తపరుస్తూ, ఆయన కారుణ్యం దూరంగా ఉండిపోయే భావమో, కేవలం అమూర్తమైన భావనో కాదని, సున్నితమైనదీ, మూర్తీభవించినదీ, వ్యక్తిగతమైనదీ అని వెల్లడిస్తుంది. ఇటువంటి కనికరం ఆయనను ఎల్లప్పుడూ కార్యాచరణకు ప్రేరేపిస్తుంది—స్వస్థపరచడం, పునరుద్ధరించడం, ఆహారమివ్వడం లేదా ఈ సందర్భంలో వలె మృతులను లేపడం.

యేసు ఈ అద్భుతాన్ని ఎందుకు చేశారు? సువార్త వృత్తాంతాన్ని బట్టి చూస్తే, ఆ తల్లిగానీ, అంతిమయాత్రలో ఉన్నవారుగానీ యేసు ఎవరో గుర్తించారో లేదో కూడా మనకు తెలియదు. వారు ఆయన కారుణ్యాన్ని కోరలేదు, ఆయన జోక్యాన్ని అభ్యర్థించలేదు. బదులుగా, కేవలం తన దివ్య కనికరంతో చలించి, యేసే వారి దగ్గరకు వచ్చి జోక్యం చేసుకున్నారు.

ఆయన చర్యకు ఒక సాధ్యమైన కారణం ఆ తల్లి దుఃఖ స్వభావంలో ఉంది. కొన్నిసార్లు దుఃఖం నిరాశకు, కోపానికి, భయానికి లేదా అయోమయానికి దారితీయవచ్చు. సువార్త ఆ విధవరాలి అంతరంగ స్థితిని వెల్లడించకపోయినా, ఆమె దుఃఖంలో ఏదో ఒకటి యేసు హృదయాన్ని గాఢంగా తాకి, ఆయనను కార్యాచరణకు ప్రేరేపించి ఉండాలి. బహుశా ఆమె దుఃఖం అదుపు తప్పినదో, ఆశలేనిదో కాకుండా, ప్రేమ, ధైర్యం, హుందాతనం, దేవునిపై నమ్మకంతో కూడిన సమర్పణలో వేరూనిన నిశ్శబ్ద నిర్మలత్వం నుంచి పుట్టి ఉండవచ్చు. హృదయాంతరాలను చూసే యేసు, అచంచలమైన విశ్వాసానికి, దేవుని చిత్తాన్ని పవిత్రంగా అంగీకరించడానికి మౌన సాక్ష్యంగా నిలిచిన దుఃఖాన్ని ఆమెలో కనుగొని ఉండవచ్చు.

ఆ కాలంలో, తన ఏకైక కుమారుణ్ణి కోల్పోయిన విధవరాలు భావోద్వేగపరంగా కుంగిపోవడమే కాకుండా, తీవ్రమైన భౌతిక కష్టాలను కూడా ఎదుర్కొనేది. భర్తగానీ, కుమారుడుగానీ లేకపోవడంతో, ఆమెకు చట్టపరమైన లేదా ఆర్థికపరమైన అండ లేకుండా పోయేది. ఆనాటి ఆచారాల ప్రకారం, ఆస్తి, వారసత్వ హక్కులు పురుష బంధువుల ద్వారానే సంక్రమించేవి. ఒక స్త్రీ తన భర్త ఆస్తినిగానీ, తండ్రి ఆస్తినిగానీ, చివరికి తన కుమారుని ఆస్తిని కూడా వారసత్వంగా పొందలేకపోయేది. అందువల్ల, ఈ స్త్రీ పూర్తిగా నిరాధారమయ్యే స్థితిలో నిలిచింది—తన బిడ్డను కోల్పోయినందుకే కాకుండా, తన జీవనాధారం కూలిపోయినందుకు కూడా దుఃఖిస్తోంది. కాబట్టి యేసు చేసిన అద్భుతం వ్యక్తిగత కనికరపు చర్య మాత్రమే కాదు, న్యాయాన్ని చేకూర్చిన కార్యం కూడా—ఈ లోకంలో తన తరఫున నిలబడేవారు ఎవరూ లేని ఆమెకు గౌరవాన్ని, భద్రతను, ఆశను తిరిగి ప్రసాదించింది.

ఈ సువార్త మనకు నేర్పే ఒక ముఖ్యమైన పాఠం ఏమిటంటే, దేవుడు మన హృదయాల లోతులను చూస్తారు; మన అవసరాలను మనం నోటితో చెప్పకముందే ఆయనకు తెలుసు. నాయీను పట్టణపు విధవరాలు అద్భుతాన్ని అడగలేదు. కానీ నిర్మలత్వంతో, నమ్మకంతో ఆమె అర్పించిన మౌన దుఃఖం దేవుని హృదయాన్ని కదిలించింది. ప్రభువు, చేదు భావాలతోనో నిరాశతోనో కాకుండా, విశ్వాసం, సమర్పణ, ప్రశాంతమైన ఆశతో నిండిన హృదయాలను కనుగొన్నప్పుడు, సున్నితమైన కారుణ్యంతో కార్యం చేయడానికి ఆకర్షితులవుతారు. దివ్య కనికరం సంపాదించుకునేది కాదు; అది ఉచితంగా ప్రసాదించబడుతుంది, నమ్మకముంచే ఆత్మలలో నివాసం ఏర్పరచుకుంటుంది.

ఈ రోజు మీ సొంత హృదయ స్థితిని గురించి ధ్యానించండి. దుఃఖాన్ని, నష్టాన్ని లేదా పరీక్షను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, మీరు ఆశతో దేవుణ్ణి అంటిపెట్టుకొని ఉంటారా? మీకు అర్థం కానప్పుడు కూడా విశ్వాసంతో మిమ్మల్ని మీరు సమర్పించుకుంటారా? ఈ రోజు నమ్మకంతో మీ దుఃఖాలను క్రీస్తుకు అర్పించండి. ఆయన మీకు దగ్గరగా రావడానికి, మిమ్మల్ని చూడటానికి, మీ గాయాలను తాకడానికి, మీ ఆత్మలో జీవాన్ని నింపే మాటలు పలకడానికి అనుమతించండి.

అత్యంత కనికరముగల ప్రభువా, నీవు మా మానవ హృదయాల లోతులను చూస్తావు, మా అవసరాలకు అనుగుణంగా ప్రతి ఆత్మపై నీ కారుణ్యాన్ని కుమ్మరిస్తావు. పవిత్రమైన, నమ్మకముంచే, నిర్మలమైన హృదయాన్ని నాకు ప్రసాదించమని ప్రార్థిస్తున్నాను. జీవితపు పరీక్షలు, దుఃఖాల మధ్య నన్ను నిరాశ నుంచి కాపాడు. దానికి బదులుగా, నీకు నా అవసరాలు తెలుసనీ, నీ పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా నన్ను పోషిస్తావనీ ఆశతో, అచంచలమైన నమ్మకంతో నన్ను నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


సువార్తలోని దుఃఖం, ఆనందం

సామాన్య కాలం ఇరవై నాలుగవ వారంలోని బుధవారం

యేసు జనసమూహాలతో ఇలా అన్నారు: “ఈ తరం ప్రజలను నేను దేనితో పోల్చాలి? వారు ఎలాంటివారు? వారు సంతవీధిలో కూర్చొని, ఒకరితో ఒకరు, ‘మేము మీకోసం వేణువు వాయించాము, కానీ మీరు నాట్యం చేయలేదు. మేము విలాపగీతం పాడాము, కానీ మీరు ఏడవలేదు’ అని పిలుచుకునే పిల్లలవలె ఉన్నారు.” లూకా 7:31–32

ఈ బోధనలో యేసు ఉపయోగించిన ఉపమానం—“మేము మీకోసం వేణువు వాయించాము, కానీ మీరు నాట్యం చేయలేదు. మేము విలాపగీతం పాడాము, కానీ మీరు ఏడవలేదు”—ఆధ్యాత్మికంగా స్పందించని, దేవుని కృప అందించే ఆనందకరమైన ఆహ్వానాలనూ, దుఃఖకరమైన ఆహ్వానాలనూ ప్రతిఘటించే ఒక తరాన్ని చిత్రిస్తుంది. సువార్త ఆనందం ద్వారానూ, దుఃఖం ద్వారానూ మనలను కృపవైపు ఆకర్షించడం పరస్పర విరుద్ధంగా అనిపించవచ్చు. కానీ ఈ రెండూ హృదయానికి అవసరమైన స్పందనలే; అవి రక్షణ పరిపూర్ణతను స్వీకరించడానికి మనలను సిద్ధం చేస్తాయి.

దేవుని కనికరాన్ని, ఎల్లప్పుడూ మనతో ఉండే ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని, నిత్యజీవ నిరీక్షణను గుర్తించడం ద్వారా ఆనందం కలుగుతుంది. మరోవైపు, మన పాపాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు, క్రీస్తు శ్రమలను ధ్యానించినప్పుడు, లోకంలోని విచ్ఛిన్న స్థితిని అంగీకరించినప్పుడు పవిత్ర దుఃఖం పుడుతుంది. దేవుని రాజ్యం సమీపించిందని ఆనందించమని ఆహ్వానించినప్పుడు సువార్త “వేణువు వాయిస్తుంది”; పశ్చాత్తాపపడి హృదయపరివర్తన చెందమని పిలిచినప్పుడు అది “విలాపగీతం పాడుతుంది.” దేవునికి అనుగుణంగా స్పందించే హృదయం ఈ రెండింటికీ ప్రతిస్పందిస్తుంది—ఆయన ఆశీర్వాదాలను బట్టి ఆనందిస్తుంది, పాపాన్ని బట్టి విలపిస్తుంది. ఈ రెండు పిలుపుల్లో దేనినైనా పట్టించుకోకపోవడం మన హృదయంలోని మరింత లోతైన కాఠిన్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అది దైవ మంచితనాన్ని చూసి సంతోషించలేని, దాని నుండి మనలను వేరుచేసే వాటిని బట్టి దుఃఖించలేని ఆధ్యాత్మిక స్పందనారాహిత్యం.

ఈ ఉపమానం చెప్పబడిన సందర్భం ముఖ్యమైనది. నాయీనులోని వితంతువు ఏకైక కుమారుణ్ణి యేసు మృతులలో నుండి లేపిన తరువాత, ఆ అద్భుతాన్ని చూసిన బాప్తిస్మ యోహాను శిష్యులలో కొందరు, యోహాను ఖైదులో ఉన్న మకేరుస్ కోటకు (నేటి జోర్డాన్‌లో ఉంది) తిరిగి వెళ్లారు. తాము చూసినదంతా ఆయనకు తెలియజేశారు. అందుకు యోహాను వారిలో ఇద్దరిని యేసు వద్దకు తిరిగి పంపి, “రావలసినవారు నీవేనా, లేక మేము మరొకరి కోసం ఎదురుచూడాలా?” అని అడగమన్నాడు (లూకా 7:19).

యేసు ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “మీరు వెళ్లి, చూసినవీ విన్నవీ యోహానుకు తెలియజేయండి: అంధులు తిరిగి చూపు పొందుతున్నారు, కుంటివారు నడుస్తున్నారు, కుష్ఠరోగులు శుద్ధి పొందుతున్నారు, చెవిటివారు వింటున్నారు, మృతులు లేపబడుతున్నారు, పేదలకు సువార్త ప్రకటించబడుతోంది. నా విషయమై అభ్యంతరపడనివారు ధన్యులు” (లూకా 7:22–23).

యోహాను శిష్యులు వెళ్లిపోయిన తరువాత, యేసు జనసమూహం వైపు తిరిగి ఈ పోలికను చెప్పాడు. వేణువు వాయించే పిల్లలు, యేసు అద్భుత కార్యాల ద్వారా, సందేశం ద్వారా వెల్లడైన దేవుని రాజ్యాన్ని గురించిన ఆనందకరమైన ప్రకటనకు ప్రతినిధులు. విలాపగీతం పాడే పిల్లలు, పశ్చాత్తాపపడి మెస్సీయ కోసం సిద్ధపడమనే యోహాను పిలుపుకు ప్రతీకలు. రెండూ దైవ ఆహ్వానాలే—ఒకటి ఆనందించమనే పిలుపు, మరొకటి దుఃఖించమనే పిలుపు—అయితే ఆ తరం ప్రజలు ఈ రెండింటినీ చాలావరకు తిరస్కరించారు.

పరలోకంలో ఇక దుఃఖం ఉండదు; శాంతి, ఆనందం మాత్రమే మిగులుతాయి. అయితే ఈ జీవితంలో పవిత్ర దుఃఖం మనం ఎన్నడూ తప్పించుకోకూడని అత్యావశ్యకమైన అనుగ్రహం. అది అష్టభాగ్యాలలో ఒకటి: “దుఃఖించేవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు ఓదార్పు పొందుతారు” (మత్తయి 5:4). ఇది లోక సంబంధమైన నిరాశ కాదు, ఆధ్యాత్మిక దుఃఖం—పాపాన్ని, అన్యాయాన్ని, దేవుని నుండి దూరమవడం వల్ల కలిగే బాధలను బట్టి దుఃఖించడం. అది హృదయాన్ని మృదువుగా చేస్తుంది, కోరికలను శుద్ధి చేస్తుంది, కనికరాన్ని స్వీకరించడానికి ఆత్మను తెరుస్తుంది. క్షమాపణలోని ఆనందాన్ని, స్వస్థతను, ఆధ్యాత్మిక పునరుద్ధరణను, పరలోక రాజ్యాన్ని గురించిన జ్ఞానాన్ని అనుభవించడానికి అది మనలను సిద్ధం చేస్తుంది.

కాబట్టి, సువార్త మనలను దుఃఖంలోకీ ఆనందంలోకీ నడిపించడానికి మనం సిద్ధంగా ఉండాలి: మనలను వినమ్రులుగా చేసి పశ్చాత్తాపానికి సిద్ధపరిచే దుఃఖంలోకీ, కృతజ్ఞతాస్తుతి వైపు, నిరీక్షణ వైపు మనలను పైకెత్తే ఆనందంలోకీ నడిపించనివ్వాలి. రెండింటినీ స్వీకరించినప్పుడే మనం సువార్త లయలో పూర్తిగా ప్రవేశించగలం.

ఈ రోజు మీ హృదయ స్థితిని గురించి ధ్యానించండి. దేవుని సాన్నిధ్యం సమీపంలో ఉందని, ఆయన ఆశీర్వాదాలను బట్టి ఆనందించమని సువార్త ఇచ్చే ఆహ్వానం మిమ్మల్ని కదిలిస్తోందా? పాపాన్ని, అది కలిగించే బాధలను గుర్తించడం వల్ల పుట్టే దుఃఖం మీ హృదయాన్ని చీల్చివేయడానికి కూడా మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? దైవ ఆనందపు రాగానికి నాట్యమాడుతూ, ప్రేమకు అడ్డుపడే ప్రతిదానిని బట్టి పవిత్ర దుఃఖంతో విలపిస్తూ, పూర్తిగా సజీవంగా ఉండే హృదయం కోసం అనుగ్రహాన్ని వేడుకోండి. ఈ రెండింటినీ స్వీకరించడం ద్వారా మీరు క్రీస్తు మర్మంలోకి మరింత లోతుగా ఆకర్షించబడతారు. ఆనందించేవారినీ పశ్చాత్తాపపడేవారినీ తన రాజ్యంలోకి పిలవడానికే ఆయన వచ్చాడు.

ఆనందమూ దుఃఖమూ గల నా ప్రభువా, కొన్ని సందర్భాలలో నీవు నీ శిష్యులను ఆనందంతో నింపావు; మరికొన్ని సందర్భాలలో పవిత్ర దుఃఖాన్ని అనుభవించడానికి వారిని అనుమతించావు. రెండూ అవసరమే; ఆయా సమయాల్లో అత్యంత అవసరమైన దానిని ఒక్కొక్కటి నెరవేరుస్తుంది. సువార్త యొక్క సంపూర్ణ లయ నా హృదయాన్ని వశపరచుకొని, నీ రాజ్యంలోకి నన్ను మరింత లోతుగా ఆకర్షించేలా, ఆనందాన్నీ దుఃఖాన్నీ స్వీకరించే అనుగ్రహాన్ని నాకు దయచేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


పేరు ప్రస్తావించబడని ఒక పాపాత్మురాలు

సామాన్య కాలపు ఇరవై నాలుగవ వారంలోని గురువారం

ఒక పరిసయ్యుడు తనతో భోజనం చేయమని యేసును ఆహ్వానించాడు. ఆయన ఆ పరిసయ్యుని ఇంటిలో ప్రవేశించి భోజనానికి వాలాడు. ఆ పట్టణంలో పాపాత్మురాలైన ఒక స్త్రీ ఉండేది. ఆయన ఆ పరిసయ్యుని ఇంటిలో భోజనానికి కూర్చున్నాడని ఆమె తెలుసుకుంది. సుగంధ తైలం నింపిన ఒక చలువరాతి సీసాను తీసుకువచ్చి, ఆమె ఆయన వెనుక, ఆయన పాదాల దగ్గర నిలబడి ఏడుస్తూ, తన కన్నీళ్లతో ఆయన పాదాలను తడపసాగింది. తరువాత తన తలవెంట్రుకలతో వాటిని తుడిచి, ముద్దుపెట్టుకొని, ఆ సుగంధ తైలాన్ని పూసింది. లూకా 7:36–38

పరిసయ్యుడైన సీమోను తన ఇంటిలో భోజనం చేయమని యేసును ఎందుకు ఆహ్వానించాడు? సువార్త మనకు స్పష్టంగా చెప్పకపోయినా, సీమోను అప్పటికి ఇంకా విశ్వాసిగానీ శిష్యుడుగానీ కాలేదని సందర్భం సూచిస్తోంది. బహుశా అతనికి యేసు గురించి కేవలం కుతూహలం ఉండి ఉండవచ్చు; లేదా మరింత కుటిలమైన ఉద్దేశంతో ఆయనను పరీక్షించాలని లేదా బట్టబయలు చేయాలని అనుకొని ఉండవచ్చు. అయినప్పటికీ, ప్రతి హృదయంలోని ఆలోచనలను, ఉద్దేశాలను తెలిసిన యేసు ఆ ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించాడు—బహుశా సీమోనులో హృదయపరివర్తన చెంది రక్షణ పొందే అవకాశం ఉందని ఆయన గుర్తించి ఉండవచ్చు.

సంప్రదాయంగా, పేరు తెలియని ఈ పాపాత్మురాలు మరియ మగ్దలేనయే అని చాలామంది భావించారు. అయితే, ఈ గుర్తింపునకు పవిత్ర గ్రంథంలో ఆధారం లేదు. మరికొందరు ఈమెను, యేసు శ్రమలకు కొద్దికాలం ముందు ఆయనకు సుగంధతైలం పూసిన మార్తా, లాజరుల సహోదరి అయిన బేతనియ మరియతో పొరబడ్డారు. అయితే, లూకా సువార్తలోని ఈ సంఘటన స్పష్టంగా వేరైనది. ఇది యేసు బహిరంగ పరిచర్యలో ఎంతో ముందుగా, భిన్నమైన పరిస్థితులలో జరిగింది.

ఈ స్త్రీ నిజంగా చరిత్రలో జీవించిన వ్యక్తి అనడంలో సందేహం లేదు. అయినా, ఆమె పేరు తెలియకపోవడం మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక ధ్యానానికి మనలను ఆహ్వానిస్తుంది: ఆమె మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రతినిధిగా నిలుస్తుంది. ఆమె పేరు తెలియకపోవడం వల్ల ఆమె కథలో మనల్ని మనం చూసుకోవడం సులభమవుతుంది. మనమందరం కృప అవసరమైన పాపులమే. ఆమెలాగే వినయంతో, పశ్చాత్తాపంతో, గాఢమైన ప్రేమతో ప్రభువును సమీపించడానికి మనం పిలువబడ్డాం. ఆమె పశ్చాత్తాప చర్యలు పశ్చాత్తాపం గల ప్రతి ఆత్మకూ ఆరాధనకు ఆదర్శంగా నిలుస్తాయి.

ఆమె కన్నీరు కార్చడం, తన వెంట్రుకలతో ప్రభువు పాదాలను తుడవడం, ఖరీదైన సుగంధతైలాన్ని వాటికి పూయడం—ఇవన్నీ దుఃఖంతోనూ ప్రేమతోనూ పొంగిపొర్లుతున్న హృదయానికి చిహ్నాలు. పాపపు భారాన్ని, రక్షకుని అపారమైన కరుణను అర్థం చేసుకున్న ఆత్మను ఆమెలో మనం చూస్తాం.

మనం సయోధ్య సంస్కారాన్ని స్వీకరించడానికి వెళ్ళేటప్పుడు తరచూ భయంతోనూ సంకోచంతోనూ వెళ్తాం. మన పాపాలను తక్కువ చేసి చూపాలని లేదా పైపైన చెప్పి దాటవేయాలని అనిపించవచ్చు. కానీ ఈ స్త్రీ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకపోయినా, అన్నిటినీ వ్యక్తం చేస్తుంది. ఆమె చర్యలు ఆమె పశ్చాత్తాపాన్ని, క్షమాపణ కోసం ఆమె తపనను బిగ్గరగా చాటుతాయి. ఆమె దేనినీ దాచిపెట్టదు. సరిగ్గా ఈ కారణంగానే ఆమె మనకు ఆదర్శంగా నిలుస్తుంది.

ఆమె పశ్చాత్తాపం కంటే మరింత హృదయాన్ని తాకేది యేసు ప్రతిస్పందన. ఆయన ఆమెను చూసి వెనక్కి తగ్గరు, గద్దించరు, తిరస్కరించరు. ఆయన ఆమెను స్వీకరిస్తారు, ఆమె పక్షాన నిలుస్తారు. ఆనందంతో ఆమె హృదయాంతరాళాలను తాకి ఉండే ఈ మాటలను ఆమెతో పలుకుతారు: “నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి”, “నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది; సమాధానంతో వెళ్ళు.”

వినయంతో, పశ్చాత్తాపంతో నిండిన హృదయం అటువంటి కరుణను పూర్తిగా స్వీకరించినప్పుడు, అది విస్మయం కలిగిస్తుంది. అయితే, కఠిన హృదయులకు అది అభ్యంతరకరంగా అనిపించవచ్చు. సీమోను తనలో తాను ఇలా అనుకున్నాడు: “ఈయన ప్రవక్త అయితే, తనను తాకుతున్న ఈ స్త్రీ ఎవరో, ఎలాంటిదో, ఆమె పాపాత్మురాలని తెలుసుకునేవాడు.” బల్ల దగ్గర ఉన్న ఇతరులు తమలో తాము, “పాపాలను కూడా క్షమిస్తున్న ఈయన ఎవరు?” అని చెప్పుకున్నారు.

ఆ విందులో జరిగిన నిజమైన శుద్ధీకరణ, అభిషేకం, చుంబనం ఆ స్త్రీ యేసుకు ఇచ్చినవి కావు; యేసు ఆమెకు ఇచ్చినవే. ఆమె తన కన్నీటితో ఆయన పాదాలను కడిగింది, కానీ ఆయన తన కరుణతో ఆమె ఆత్మను కడిగారు. ఆమె ఖరీదైన తైలంతో ఆయనకు అభిషేకం చేసింది, కానీ ఆయన పవిత్రాత్మతో ఆమెను అభిషేకించారు. ఆమె భక్తితో ఆయన పాదాలను ముద్దాడింది. ఆయన దివ్యప్రేమతో ఆమె హృదయాన్ని ముద్దాడి, ఆమె పరలోక వరునిగా ఆమెను తనకు ప్రధానమైన వధువుగా చేసుకున్నారు.

పేరు తెలియని ఈ పాపాత్మురాలి గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆమెలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. ఆమె వినయం మీ వినయం కానివ్వండి. ఆమె పశ్చాత్తాప కన్నీరు మీ కన్నీరుగా మారనివ్వండి. యేసుపట్ల ఆమె చూపిన ధైర్యంతో, ప్రేమతో కూడిన చర్యలు, ముఖ్యంగా సయోధ్య సంస్కారంలో, భయం గానీ సంకోచం గానీ లేకుండా ఆయనను సమీపించడానికి మీకు ప్రేరణనివ్వనివ్వండి. ఆయన కరుణ క్షమించలేనంత గొప్ప పాపమేదీ లేదు. మీరు పశ్చాత్తాప హృదయంతో ఆయన వద్దకు వస్తే, ఆయన మిమ్మల్ని క్షమించడం మాత్రమే కాదు—మీ ఆత్మను ఉన్నతపరుస్తారు, మీ గాయాలను నయం చేస్తారు, దివ్యప్రేమ యొక్క అత్యంత గాఢమైన బంధంలో తనను మీతో ఐక్యం చేసుకుంటారు. ఆమె కథ మీ సొంత ప్రేమ, నమ్మకాల కార్యంగా మారనివ్వండి.

అత్యంత దయామయుడవైన యేసూ, పాపం చేసినవారు పశ్చాత్తాప హృదయంతో నిన్ను సమీపించినప్పుడు, నీ దివ్యహృదయం దైవకారుణ్యంతో కదిలిపోతుంది. పశ్చాత్తాపం గల ఆత్మను స్వీకరించడానికి, శుద్ధిపరచడానికి, అభిషేకించడానికి, నీ ప్రేమతో ముద్దాడడానికి నీవు వెనుకాడవు. వినయవంతులను సిగ్గుపరచకుండా, నిందించకుండా ఆహ్వానిస్తావు. ఆ పాపాత్మురాలు చూపినంత గాఢమైన పశ్చాత్తాపంతో, ప్రేమతో నా హృదయాన్ని నింపుము. ఆమె కన్నీరు నా కన్నీరుగా మారుగాక. ప్రేమలో ఆమె చూపిన ధైర్యం నా జీవితానికి ఆదర్శం కావాలి. తద్వారా “నీ పాపాలు క్షమించబడ్డాయి” అని నీవు నాతో పలకడం నేనూ వినగలను గాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


విభిన్న నేపథ్యాల నుండి వచ్చిన శిష్యులు

సామాన్య కాలము ఇరవై నాలుగవ వారంలోని శుక్రవారం

యేసు దేవుని రాజ్య సువార్తను బోధిస్తూ, ప్రకటిస్తూ ఒక పట్టణం నుండి మరొక పట్టణానికి, ఒక గ్రామం నుండి మరొక గ్రామానికి ప్రయాణించారు. పన్నెండుమంది శిష్యులు, దుష్టాత్మల నుండి, అనారోగ్యాల నుండి స్వస్థత పొందిన కొందరు స్త్రీలు ఆయన వెంట ఉన్నారు. వారిలో ఏడు దయ్యాలు వెళ్ళిపోయిన మగ్దలేన అని పిలువబడే మరియ, హేరోదు గృహనిర్వాహకుడైన కూజా భార్య యోహన్నా, సుసన్నా, ఇంకా అనేకమంది స్త్రీలు ఉన్నారు. వీరు తమ సొంత వనరులతో వారికి కావలసినవి సమకూర్చేవారు. లూకా 8:1–3

మరియ మగ్దలేన, యోహన్నా, సుసన్నా, “ఇంకా అనేకమంది” విశ్వసనీయంగా యేసును, పన్నెండుమంది శిష్యులను అనుసరించారు. విభిన్న నేపథ్యాలుగల ఈ శిష్యుల బృందం సాంప్రదాయిక అంచనాలకు భిన్నంగా నిలిచింది. భూదిగంతాల వరకు చేరవలసిన ఒక సేవాకార్యాన్ని ప్రారంభించేటప్పుడు సాధారణంగా ఎవరైనా సమకూర్చుకునే అనుచరుల వంటివారు వీరు కారు. అయినా, దేవుని జ్ఞానం మన జ్ఞానం వంటిది కాదు. ఆయన గొప్పతనాన్ని సామాజిక హోదాలోనో, ప్రతిభలోనో, సంపదలోనో కాకుండా, ప్రతి హృదయంలోని నిజాయితీలో, పవిత్రతలో, వికసించగల సామర్థ్యంలో చూస్తారు.

మొదటి శతాబ్దపు యూదమత సాంస్కృతిక నేపథ్యంలో చూస్తే, యేసు ప్రయాణ సహచరులలో స్త్రీలు కూడా ఉండటం విశేషమైన విషయం. ఆయన వారిని తన సహచర్యంలోకి ఆహ్వానించడమే కాకుండా, తన సేవాకార్యంలో అర్థవంతంగా పాల్గొనే బాధ్యతను కూడా వారికి అప్పగించారు. అలా చేయడం ద్వారా ఆయన వారి గౌరవాన్ని ధ్రువపరిచి, తన పిలుపు అందరికీ చెందినదని వెల్లడించారు.

ఈ స్త్రీలలో కొందరి గత జీవితాలు సందేహాస్పదంగా లేదా బాధలతో నిండి ఉండటం మరింత ఆశ్చర్యకరం. మొదట మగ్దలేనా మరియ పేరు ప్రస్తావించబడింది: “ఆమె నుండి ఏడు దయ్యాలు బయటకు వెళ్లాయి.” ఏడు అనే సంఖ్య సంపూర్ణతను సూచిస్తుంది. అందువల్ల అది పూర్తిస్థాయిలో జరిగిన గాఢమైన విముక్తిని—బహుశా నైతిక పతనం, శారీరక వేదన రెండింటి నుంచీ పొందిన విముక్తిని—సూచిస్తుంది. ఆమెకు కలిగిన స్వస్థత దైవకారుణ్యపు అపారమైన శక్తిని వెల్లడిస్తుంది. ఒకప్పుడు చీకటి బంధనాల్లో ఉన్న ఆమె, భక్తిగల శిష్యురాలిగా మారి, చివరికి సిలువ చెంత నిలబడి, పునరుత్థాన మహిమకు సాక్షిగా నిలిచింది. పొందిన కరుణకు కృతజ్ఞత చూపడం అచంచలమైన ప్రేమగా, చిరస్థాయిగా నిలిచే విశ్వసనీయతగా ఎలా వికసించగలదో ఆమె జీవితం చూపిస్తుంది.

హేరోదు గృహనిర్వాహకుడైన కూజా భార్య యోహన్నా గురించి కూడా మనం ఆలోచించాలి. అవినీతికి నిలయమైన హేరోదు రాజాస్థానంతో ఆమెకు ఉన్న సంబంధం, తీవ్రమైన నైతిక పతనం నెలకొన్న వాతావరణాల్లోకి కూడా సువార్త ప్రవేశించగలదని చూపిస్తుంది. సుసన్నా, పేర్లు చెప్పబడని అనేకమంది ఇతర స్త్రీలు ఈ సమూహంలో మిగిలినవారు. క్రీస్తు ప్రేమ, సత్యాలకు ఆకర్షితులైన మహిళా శిష్యుల వలయం విస్తరిస్తోందని వీరు చూపిస్తున్నారు.

ఈ స్త్రీలు “తమ సొంత వనరులతో” యేసుకు, పన్నెండుమందికి అవసరమైనవి సమకూర్చారు. వారి ఔదార్యం కేవలం భౌతికమైనదే కాదు, ఆధ్యాత్మికమైనది కూడా. తమకు అప్పగించబడిన వనరులను వారు బాధ్యతతో వినియోగించడం క్రీస్తు సేవాకార్యాన్ని కొనసాగించడంలో కీలక పాత్ర పోషించింది. తమకున్నవాటిని సమర్పించడం ద్వారా వారు కృపకు సాధనాలయ్యారు. తద్వారా కతోలిక సభలో లౌకిక విశ్వాసులు, అభిషిక్త సేవకులు, స్త్రీపురుషులు, ధనికపేదల మధ్య కొనసాగుతున్న సహకారానికి వారు ముందస్తు సూచనగా నిలిచారు.

ఈ తొలి అనుచరుల సహవాసం ప్రతి యుగంలోని కతోలిక సభకు ఆదర్శంగా నిలుస్తుంది. వారు అన్ని వర్గాల నుంచి వచ్చారు: కొందరు భక్తిపరులు, మరికొందరు గతంలో పాపజీవితం గడిపినవారు; కొందరు ధనవంతులు, మరికొందరు కొద్దిపాటి వనరులున్నవారు; స్త్రీలు, పురుషులు; ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్నవారు, అట్టడుగు స్థాయిలో ఉన్నవారు. అయినా వారందరూ ఒకే లక్ష్యంతో ఐక్యమయ్యారు: యేసును అనుసరించడం, తమ సర్వస్వంతో దేవుని రాజ్యానికి సేవచేయడం.

యేసు ఏర్పరచిన ఈ ఊహించని సమూహం గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. చాలామంది తాము అనర్హులమనే భావనతో సతమతమవుతుంటారు లేదా తమ ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో తాము సరిపోమని భావిస్తుంటారు. మీకు ఎప్పుడైనా ఇలా అనిపించి ఉంటే, క్రీస్తు పిలిచిన విభిన్న వ్యక్తుల సమూహాన్ని చూసి ధైర్యం పొందండి. వారి వైవిధ్యభరితమైన, లోపాలతో కూడిన నేపథ్యాలు లోతైన, ఓదార్పునిచ్చే ఒక సత్యాన్ని వెల్లడిస్తాయి: దేవుని పిలుపునకు అందనివారు ఎవరూ లేరు. మన గతం లేదా వర్తమానం ఎలా ఉన్నా, ఆయనతో నడవడానికి, మనకున్నది సమర్పించడానికి, ఆయన విమోచన కార్యంలో పూర్తిగా పాలుపంచుకోవడానికి మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఆహ్వానం ఉంది. ఈ ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించండి. ఈ పవిత్ర సమూహంలో చేరండి. దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రకటించడానికి మిమ్మల్ని మీరు హృదయపూర్వకంగా అర్పించుకోండి.

అత్యంత కరుణామయుడవైన ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ పాపాన్ని దాటి పాపిని చూస్తూ, పశ్చాత్తాపంతో నీ వైపు తిరిగే వారందరికీ నీ అపరిమితమైన కరుణను అందిస్తావు. ఈ భూమిపై నీ రాజ్యాన్ని నిర్మించే నీ దివ్య కార్యంలో పాలుపంచుకోమని నన్ను పిలుస్తూనే ఉండు. తద్వారా నేనూ, నా ద్వారా నీవు స్పృశించే వారందరూ నీ పరలోక రాజ్యపు నిత్యానందంలో భాగం పొందేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


కృపకు తెరచిన హృదయం

సామాన్య కాలము ఇరవై నాలుగవ వారంలోని శనివారం

ఒక ఊరి తరువాత మరొక ఊరి నుండి ప్రజలు యేసు దగ్గరకు ప్రయాణించి రావడంతో పెద్ద జనసమూహం కూడింది. అప్పుడు ఆయన ఒక ఉపమానం చెప్పాడు. “ఒక విత్తనాలు చల్లేవాడు తన విత్తనాలు చల్లడానికి బయలుదేరాడు. అతడు చల్లుతుండగా కొన్ని విత్తనాలు దారిపక్కన పడి కాళ్లకింద నలిగిపోయాయి; ఆకాశపక్షులు వాటిని తినివేశాయి. కొన్ని విత్తనాలు రాతినేలపై పడ్డాయి; అవి మొలిచినప్పుడు తేమ లేక ఎండిపోయాయి. కొన్ని విత్తనాలు ముళ్లపొదల మధ్య పడ్డాయి; ముళ్లపొదలు వాటితోపాటు పెరిగి వాటిని అణచివేశాయి. మరికొన్ని విత్తనాలు మంచి నేలలో పడ్డాయి; అవి పెరిగి నూరంతలు ఫలించాయి.” లూకా 8:4–8

మన జీవితాల్లో దేవుడే ఎల్లప్పుడూ మొదటి అడుగు వేస్తాడు. మనపై శ్రద్ధ చూపమని గానీ, తన కృపను ప్రసాదించమని గానీ ఆయనను ఒప్పించాల్సిన అవసరం మనకు లేదు—ఆయన ఇప్పటికే అలా చేస్తున్నాడు. ఆయనతో మన సంబంధం ప్రతిస్పందనతో కూడినది: ఆయన విత్తుతాడు, మనం స్వీకరించడానికి పిలువబడ్డాం. ఆయన చిత్తం మన జీవితాల్లో వేరూనడానికి అనుమతిస్తూ, మనం ఆయనకు “అవును” అని సమాధానమిస్తాం. ఆయన వాక్కును విని, స్వీకరించాలనే పిలుపు ఆయన దివ్యచిత్తానికి కేంద్రంగా ఉంది.

ఈ రోజు సువార్త యేసు చెప్పిన అత్యంత సుపరిచితమైన ఉపమానాల్లో ఒకదాన్ని మన ముందుంచుతుంది. ప్రార్థనలో ధ్యానించడానికి అనువైన లోతైన అర్థం, చిత్రణలు ఇందులో సమృద్ధిగా ఉన్నాయి. దేవుడే దివ్య విత్తనాలు చల్లేవాడు, విత్తనం ఆయన వాక్కు. ఆ వాక్కు కేవలం ఒక సందేశమో, బోధనల సమాహారమో కాదు—అది మానవావతారం ఎత్తిన దేవుని వాక్కు అయిన క్రీస్తు అనే వ్యక్తియే. ఇది మన విశ్వాసంలోని గొప్ప రహస్యాల్లో ఒకటి. విశ్వాసుల హృదయాల్లో క్రీస్తు విత్తబడతాడు. ఈ రహస్యాన్ని పరిష్కరించడానికి కాదు, దానిని స్వీకరించడానికి, దానిలోకి ప్రవేశించడానికి, దానిని ధ్యానించడానికి, అది మనలను రూపాంతరం చెందించేందుకు అనుమతించడానికి మనం ఆహ్వానించబడ్డాం.

ఈ రహస్యంలోకి మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికి, తండ్రియైన దేవుడు తన కుమారుడనే విత్తనాన్ని మీ ఆత్మ అనే నేలలో విత్తుతున్నట్లు ఊహించుకోండి. క్రీస్తు స్వయంగా దివ్య విత్తనం అని మనం అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, క్రైస్తవ జీవితం కేవలం నైతిక నియమావళినో, నీతిసూత్రాల వ్యవస్థనో అనుసరించడం మాత్రమే కాదని స్పష్టమవుతుంది. బదులుగా, అది క్రీస్తు సజీవ సాన్నిధ్యం ద్వారా అంతరంగంలో రూపాంతరం చెందడం. ఆయన కృప ద్వారా మనలో నాటబడి, మన ఆత్మల్లో వేరూని, ఆధ్యాత్మిక ఫలాలను ఇస్తూ పెరుగుతాడు.

ఈ ఉపమానం మన హృదయాల స్థితిని పరిశీలించుకోవాలని కూడా మనకు సవాలు విసురుతుంది. మనం దారిలా కఠినమైపోయామా, రాతినేలలా మన దృష్టి చెదిరిపోయిందా, లేక ముళ్లతో నిండిన నేలలా లోకసంబంధమైన చింతల్లో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతున్నామా? లేదా మనలోని క్రీస్తు జీవాన్ని పోషించడానికి సిద్ధంగా ఉండి, విశాల హృదయంతో స్వీకరించే సారవంతమైన, దున్నిన నేలగా మారేందుకు కృషి చేస్తున్నామా?

ఈ ఉపమానాన్ని మరింత విస్తరించి, పొలమంతటినీ పరిగణిస్తే, సారవంతమైన నేలవంటి హృదయాలు గల లెక్కలేనన్ని ఇతర ఆత్మలు కూడా దేవుని సజీవ వాక్కును స్వీకరిస్తున్నాయని, వారిలో ఆయన పెరిగి ఫలిస్తున్నాడని గుర్తించడం మనకు ఓదార్పును, ప్రేరణను ఇస్తుంది. క్రీస్తు శరీరంలోని సభ్యులమైన మనం ఒంటరివాళ్లం కాదు. దైవకృపతో దున్నబడి, నీరు పెట్టబడిన ఒక విశాలమైన పొలంలో మనం భాగంగా ఉన్నాం.

అయినప్పటికీ, చేయవలసిన పని ఇంకా ఎంతో మిగిలి ఉంది. అనేక హృదయాలు ఇంకా క్రీస్తును స్వీకరించలేదు. అనేకులు కఠిన హృదయాలతోనో, చెదిరిన దృష్టితోనో ఉండిపోతున్నారు; లేదా జీవితంలోని ఆందోళనలు, సుఖభోగాల వల్ల ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతున్నారు. దేవుని వాక్కును స్వీకరించి, మనమే ఫలించడం ద్వారా, మనం విత్తనాలను కూడా ఉత్పత్తి చేస్తాం—ఇతరుల జీవితాల్లో విత్తబడవలసిన, మానవావతారమెత్తిన వాక్కు యొక్క విత్తనాలను. యుగాంతం వరకు మన ద్వారా తన కార్యాన్ని విస్తరించాలని దివ్య విత్తువాడు కోరుకుంటున్నాడు.

ఈ ఉపమానం ప్రధానంగా మన హృదయాల స్థితిపై దృష్టి సారించినప్పటికీ, సువార్త ప్రచార కార్యం ఎంత అత్యవసరమో కూడా ఇందులో మనం గ్రహించవచ్చు. సభ అనే పొలాన్ని విస్తరింపజేస్తూ, దాని ఫలాలను వృద్ధి చేస్తూ, వాక్కును సుదూర ప్రాంతాలన్నిటిలో విత్తడానికి తోడ్పడే పనివారి కోసం దివ్య విత్తువాడు వెదుకుతున్నాడు.

విత్తువాని ఉపమానంలో ప్రతిపాదించిన ఉన్నత ఆదర్శాలను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఆలోచన నుంచి ఆచరణ వైపు సాగండి. ఈ ఉపమానం కేవలం ప్రేరణనివ్వడానికే కాదు, కార్యాచరణకు పురికొల్పడానికి ఉద్దేశించబడింది. ముందుగా, దైనందిన ప్రార్థన, దివ్యసంస్కారాలలో పాల్గొనడం, ప్రేమపూర్వక సేవాకార్యాల ద్వారా వాక్కు అయిన క్రీస్తుకు మీ హృదయాన్ని తెరవండి. ఆ తరువాత, క్రీస్తుతో కలిసి పనిచేయండి. దివ్య విత్తువానికి మీరు ఏ విధంగా తోడ్పడగలరు? ఎవరికి దేవుని వాక్కును అందించే సాధనంగా మీరు ఉండగలరు? దేవుని రాజ్యమనే పొలం పెరుగుతూ, వర్ధిల్లుతూ ఉండేలా, ఆయన కృపను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి; మీకు అప్పగించిన కార్యాన్ని నిర్వర్తించడంలో దృఢనిశ్చయంతో ఉండండి.

నా దివ్య విత్తువాడా, నిత్య వాక్కా, రక్షణనిచ్చే నీ వాక్కును స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న సారవంతమైన నేలవంటి హృదయాలను పెంపొందించుకొని, ప్రజలందరూ నిన్ను తెలుసుకోవాలని నీవు ఎంతో ఆతురంగా కోరుకుంటున్నావు. దయచేసి నా హృదయమనే నేలను దున్ను. పాపమనే ప్రతి కలుపుమొక్కను, ప్రతిఘటన అనే ప్రతి రాయిని, లోకచింతలనే ప్రతి ముల్లును తొలగించు. నీ వాక్కు నాలో లోతుగా వేరూని, సమృద్ధిగా ఫలించేలా నాకు అవసరమైన కృపతో నన్ను సుసంపన్నం చేయి. ఇతరుల హృదయాల్లో నీ వాక్కు విత్తనాలను విత్తుతూ, నీ దివ్య కార్యానికి నేను కూడా ఒక సాధనంగా ఉండేలా చేయి. నా ద్వారా సభ కార్యం వర్ధిల్లునుగాక, నీ రాజ్యం భూదిగంతాల వరకు విస్తరించునుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

విషయ సూచిక


మొత్తం 4 సంపుటాలు పేపర్‌బ్యాక్ & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో లభిస్తున్నాయి!

అమెజాన్ – గూగుల్ ప్లే – ఐట్యూన్స్ – బార్న్స్ అండ్ నోబుల్ – ఇంకా మరెన్నో!