తెలుగు

సామాన్య కాలంలోని తొమ్మిదవ వారం

విశ్వసించడమంటే ఆచరించడమే

సామాన్య కాలంలోని తొమ్మిదవ ఆదివారం, సంవత్సరం A

“నా ఈ మాటలను విని, వాటి ప్రకారం నడుచుకునే ప్రతి ఒక్కరూ, బండపై తన ఇంటిని కట్టుకున్న వివేకవంతునివలె ఉంటారు.” మత్తయి 7:24

బండపై కట్టిన ఇంటి గురించి యేసు ఇచ్చే ఉపమానంతో ప్రారంభిద్దాం. ఇది ముఖ్యమైన ఉపమానం; ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించదగినది.

మొదట, సముద్రతీరంలో ఇసుకపై కట్టిన ఒక ఇంటిని ఊహించుకోండి. దృఢమైన పునాది ఎంత ముఖ్యమో అర్థం చేసుకున్నవారికి, తుఫాను వచ్చిన క్షణంలో గానీ సముద్రం ఉప్పొంగినప్పుడు గానీ అలాంటి ఇల్లు తీవ్రమైన ప్రమాదంలో ఉంటుందని వెంటనే తెలుస్తుంది. పునాది కొట్టుకుపోతుంది, ఇల్లు కూలి శిథిలమవుతుంది.

దృఢమైన బండపై కట్టిన ఇల్లు వర్షాన్నీ, వరదలనూ, గాలులనూ తట్టుకుంటుందని నేటి సువార్తలో యేసు స్పష్టం చేస్తున్నారు. దీనికి విరుద్ధంగా, ఇసుకపై కట్టిన ఇల్లు అవే పరిస్థితుల్లో పూర్తిగా కూలిపోతుంది.

ఈ రెండు ఇళ్ల మధ్య ఉన్న స్పష్టమైన వ్యత్యాసాన్ని గమనించడం, యేసు చెబుతున్న పునాదికి రెండు అంశాలు ఉన్నాయని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడం సహాయకరంగా ఉంటుంది. మొదటిది, దేవుని వాక్యాన్ని మనం “విన్నప్పుడు” మన ఆత్మ అనే “ఇంటిని” దృఢమైన బండపై కడతాం. రెండవది, మనం విన్నదానిని “ఆచరించినప్పుడు” దృఢమైన బండపై కడతాం.

వినడం: ఇది చేయడం కష్టమే. వినడం అంటే కేవలం చెవిన పడటం మాత్రమే కాదు; అర్థం చేసుకోవడం కూడా. అర్థం చేసుకోవడమంటే యేసు మీతో చెప్పే మాటలను మీరు అంతరంగంలో ఇముడ్చుకోవడం. ఆయన చెప్పేది గ్రహించి, అది మీలో లోతుగా నాటుకునేలా అనుమతించడం.

ఆచరణ: సువార్తను అర్థం చేసుకుని హృదయంలో ఇముడ్చుకోవడం మాత్రమే సరిపోదు. నిజమైన విశ్వాస జీవితం గడపాలంటే, మీరు అర్థం చేసుకున్నదానికి పూర్తిగా లోబడటం కూడా అవసరం. అంటే మీరు విన్నది మీ క్రియలపై నిర్ణయాత్మక ప్రభావం చూపడానికి అనుమతించడం. దేవుని వాక్యాన్ని స్వీకరించడం వల్ల మీలో మార్పు కలుగుతుంది. నిజం చెప్పాలంటే, సువార్తను జీవించడం కంటే దానిని విశ్వసించడం ఎంతో సులభం.

అయితే, ఒక వ్యక్తి బుద్ధితోనూ సంకల్పంతోనూ సువార్తను పూర్తిగా స్వీకరించినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి జీవితం బలంగా, స్థిరంగా మారుతుంది; జీవితంలో ఎదురయ్యే ఏ కష్టమూ దానిని కదిలించలేదు.

మీ ఆలోచనల్లోనూ మీ క్రియల్లోనూ దేవుని వాక్యాన్ని ఎంత పూర్తిగా ఇముడ్చుకున్నారో ఈ రోజు ధ్యానించండి. మీరు నిజాయితీగా పరిశీలించుకుంటే, మెరుగుపరచుకోవలసిన అంశాలు తప్పకుండా కనిపిస్తాయి. లోపాలు కనిపించిన చోట ప్రభువును ప్రవేశించనివ్వండి; అప్పుడు ఆయన మీ జీవితపు పునాదిని దృఢపరచగలరు.

నా ప్రభువా, నా పునాదియైన శిలా, నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను. నా అవిశ్వాసాన్ని తొలగించడానికి సహాయం చేయు. నీపై నా విశ్వాసం కేవలం నా దృఢనమ్మకాలకే పరిమితం కాకుండా నా దైనందిన క్రియల్లో వ్యక్తమయ్యేలా నాకు సహాయం చేయు. దయచేసి వచ్చి నా జీవితాన్ని రూపాంతరం చేయు; తద్వారా నేను నీ పవిత్ర వాక్యానికి సజీవ సాధనంగా ఉండగలను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


మితిమీరిన పాపభీతి 

సామాన్య కాలంలోని తొమ్మిదవ ఆదివారం, సంవత్సరం B

ఒక విశ్రాంతిదినాన యేసు ధాన్యపు పొలం గుండా వెళుతుండగా, ఆయన శిష్యులు ధాన్యపు వెన్నులను తుంచుకుంటూ దారి చేసుకొని వెళ్లసాగారు. అప్పుడు పరిసయ్యులు ఆయనతో, “చూడండి, విశ్రాంతిదినాన చేయకూడని పనిని వీరెందుకు చేస్తున్నారు?” అన్నారు. మార్కు 2:23-24

పరిసయ్యులకు ఇది ఎంత భారంగా ఉండిందో! వారు ధర్మశాస్త్రంపైనే అతిగా దృష్టి పెట్టడం వల్ల దాని పవిత్రమైన, అసలైన అర్థాన్ని తప్పుగా గ్రహించారు. వారు తీర్పు తీర్చినవారికంటే వారికే ఇది వ్యక్తిగతంగా ఎంతో ఎక్కువ భారమైంది.

ఒక దృక్కోణం నుంచి చూస్తే, శిష్యులు సబ్బాతు నియమాన్ని ఉల్లంఘిస్తున్నారు. గోధుమ కంకులను తుంచడాన్ని పరిసయ్యులు పనిగా పరిగణించేవారు. సబ్బాతు రోజున పని చేయడానికి అనుమతి లేదు కాబట్టి, శిష్యులు సబ్బాతును ఉల్లంఘిస్తూ పాపం చేస్తున్నారని వారి భావన. పరిసయ్యుల ఈ వ్యాఖ్యానం అయోమయంపై ఆధారపడింది; ఈ వాక్యభాగంలో కొంత ముందుకు వెళ్లగానే యేసు వెంటనే వారి పొరపాటును సరిచేస్తారు.

పరిసయ్యుల ఈ తప్పుడు తీర్పుకు కారణాలేమై ఉండవచ్చో ఆలోచించడం ఉపయోగకరం. వారు శిష్యులను ఎందుకు ఖండించారు? విశ్రాంతి తీసుకోవాలనే విశ్రాంతిదిన నియమం యొక్క అసలైన అర్థాన్ని ఎందుకు వక్రీకరించారు? వారి అంతరంగ ఉద్దేశం ఏమిటో నిశ్చయంగా తెలుసుకోవడం సాధ్యం కాకపోయినా, మనం కూడా అలాంటి ధోరణులతో పోరాడుతున్నామేమో పరిశీలించుకోవడానికి సాధారణంగా కనిపించే రెండు ధోరణులను చూడవచ్చు.

మొదటిది, మితిమీరిన పాపభీతికి లోనయ్యే ధోరణి. ఈ పెనుభారం దేవుని ప్రేమను, కరుణను, సత్యాన్ని నిజాయితీగా అర్థం చేసుకోవడం నుంచి కాకుండా, తన చుట్టూనే తిరిగే భయం నుంచి పుడుతుంది. మితిమీరిన పాపభీతి వల్ల ఒక వ్యక్తి తన సొంత “మంచితనం” గురించే అతిగా ఆలోచిస్తూ, నిజమైన మంచితనం ఏమిటో అయోమయంలో పడతారు. మితిమీరిన పాపభీతి గల వ్యక్తి, పవిత్రత అనేది దేవుని కరుణ, కృపల కంటే తనపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉందని భావించే ఉచ్చులో పడతారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మితిమీరిన పాపభీతి గల వ్యక్తి తన గురించే అతిగా ఆలోచిస్తారు. ముఖ్యంగా పరిసయ్యులు, ధర్మశాస్త్రంలోని బాహ్య ఆదేశాలను తాము అర్థం చేసుకున్న తీరులో పాటించేందుకు చూపే విపరీతమైన శ్రద్ధే తమను పవిత్రులుగా చేస్తుందని భావించినట్లు కనిపిస్తుంది. అలా చేయడం వల్ల వారు దేవుని ధర్మశాస్త్రం యొక్క అసలు ఉద్దేశాన్ని గ్రహించలేకపోయారు.

రెండవదిగా, ధర్మశాస్త్రం పట్ల తమకున్న మితిమీరిన పట్టింపునే శిష్యుల ప్రవర్తనను తీర్పు తీర్చడానికి సాధనంగా ఉపయోగించుకోవడంలో వారి తీర్పు మరింత తీవ్రమైన పొరపాటుగా కనిపిస్తుంది. బహుశా వారు అసూయాద్వేషాల వల్లనే అలా చేసి ఉంటారు. ఇది ఒక హేయమైన పాపం; పైన పేర్కొన్నట్లుగా, ఇది శిష్యులకంటే వారికే ఎంతో ఎక్కువ హాని కలిగిస్తుంది. దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి అతిక్రమణలుగా తాము భావించిన వాటిని ఎప్పుడూ వెతికి చూపడంపైనే వారు దృష్టి పెట్టేలా ఇది చేసింది. అది వారి బాధ్యత కాదు.

దేవుని ఆజ్ఞలను అతి సూక్ష్మమైన శంకలతో మీరు “పాటించే” తీరునే ఆధారంగా చేసుకొని ఇతరులకు తీర్పు తీర్చే ధోరణులు మీలో ఏమైనా ఉన్నాయేమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. తీర్పు తీర్చడం మన బాధ్యత కాదు, అది దేవునిది. మన కర్తవ్యం ప్రేమ: అన్నిటికంటే ముందుగా దేవుణ్ణి ప్రేమించడం, ఆ దేవప్రేమ నుండి పొరుగువారిపట్ల ప్రేమ ప్రవహించడం. ఇతరుల్లో కనిపించే పాపాలపైనే మీరు అతిగా దృష్టి పెడుతున్నట్లయితే, పరిసయ్యుల పాపంలోనే మీరూ పడిపోతుండవచ్చు.

ప్రభువా, ఇతరులపై తీర్పు తీర్చే స్వభావం నుంచీ, పాపం కానిదాన్ని కూడా పాపమేమోనని అతిగా శంకించడం నుంచీ దయచేసి నాకు విముక్తి కలిగించు. నీ దివ్య ప్రేమ నియమంలోని నిజమైన సౌందర్యాన్ని చూడటానికీ, నీవు నిర్దేశించే విధంగా మాత్రమే దానిని ఆచరించడానికీ నాకు సహాయం చేయు. అందరిపట్ల నిజమైన కనికరం కలిగి ఉండేందుకు నాకు సహాయం చేయు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


యేసు వినయం

సామాన్య కాలం తొమ్మిదవ ఆదివారం, సంవత్సరం C

యేసు ప్రజలకు తాను చెప్పదలచుకున్న మాటలన్నీ చెప్పడం ముగించిన తరువాత కఫర్నహూములో ప్రవేశించారు. అక్కడ ఒక శతాధిపతికి ఎంతో ప్రియమైన ఒక దాసుడు ఉన్నాడు. అతడు జబ్బుపడి చనిపోయే స్థితిలో ఉన్నాడు. ఆ శతాధిపతి యేసును గురించి విని, ఆయన వచ్చి తన దాసుని ప్రాణాన్ని కాపాడాలని కోరుతూ యూదుల పెద్దలను ఆయన వద్దకు పంపాడు. వారు యేసు వద్దకు వచ్చి, “అతడు మా జాతిని ప్రేమిస్తున్నాడు; మా కోసం ప్రార్థనా మందిరాన్ని కూడా కట్టించాడు. కాబట్టి నీవు అతనికి ఈ మేలు చేయడానికి అతడు అర్హుడు” అంటూ ఆయన రావాలని ఎంతో బలంగా వేడుకున్నారు. లూకా 7:1-5

యేసు వచ్చి తన కోసం ఒక అద్భుతం చేయడానికి ఈ శతాధిపతి నిజంగా “అర్హుడా”? యేసు కరుణను పొందడం అతని హక్కా? నిశ్చయంగా కాదు. దేవుని నుండి ఏదైనా పొందే హక్కు ఎవరికీ లేదు. అయినప్పటికీ, ఈ స్వస్థత కోసం యేసును అడగడానికి వచ్చిన సేవకులు, ప్రార్థనా మందిర నిర్మాణానికి ఎంతో ధనాన్ని, వనరులను ఇచ్చినందున ఈ వ్యక్తి ప్రత్యేక హక్కులు గల వర్గానికి చెందినవాడన్నట్లుగా మాట్లాడారు.

యేసు ఇలా జవాబిచ్చి ఉండవచ్చు: “నా నుండి ఏదైనా పొందడానికి ఎవరూ అర్హులు కారు. అంతా వరమే; మీరు ఈ సత్యాన్ని వినయంగా అంగీకరిస్తే తప్ప నేను రాను.” అయితే, శతాధిపతి సేవకుల ఈ డిమాండ్లకు నొచ్చుకునే స్వభావం యేసులో లేదు; ఆయన అంతటి వినయశీలుడు. కాబట్టి ఆయన నిశ్శబ్దంగా, వినయంగా ఆ సేవకుణ్ణి స్వస్థపరచడానికి బయలుదేరాడు.

ఈ వాక్యభాగంలోని ప్రధాన సందేశం అద్భుతం, చివరికి ఆ శతాధిపతి స్వయంగా చూపిన వినయం అయినప్పటికీ, మనం ఒక విషయాన్ని విస్మరించకూడదు: కృపను పొందడం ఎవరి హక్కూ కాదనే సత్యాన్ని అడుగుతున్నవారు గ్రహించకపోయినా, యేసు వెళ్లి స్వస్థపరచడానికి సిద్ధపడ్డాడు. మనకు అవగాహన కొరవడినా మనల్ని ప్రేమించడానికి దేవుడు సిద్ధంగా ఉన్నాడనే వాస్తవం ఆయన కరుణ ఎంత సుందరమైనదో మరింత స్పష్టంగా చూపిస్తుంది.

యేసు తన వద్దకు రావడానికి తనకు యోగ్యత లేదని చెప్పడానికి శతాధిపతి మరికొందరు దూతలను ఆయన వద్దకు పంపి తన వినయాన్ని వెల్లడించినప్పుడు, ఈ కథ శక్తివంతమైన మలుపు తిరుగుతుంది. శతాధిపతి, “నీవు నా ఇంటి పైకప్పు క్రింద ప్రవేశించడానికి నాకు యోగ్యత లేదు” అని చెబుతాడు. బదులుగా, తన సేవకుడు స్వస్థత పొందేలా యేసును దూరం నుండే ఒక్క మాట పలకమని అడుగుతాడు. యేసు అతని విశ్వాసాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడి, దూరం నుండే ఆ సేవకుణ్ణి వెంటనే స్వస్థపరుస్తాడు.

ఈ వాక్యభాగాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి కీలకమైనది వినయం: మొదట యేసు వినయం, రెండవది శతాధిపతి వినయం.

ఇంతటి గాఢమైన వినయం మీలోనూ ఉందో లేదో ఈ రోజు ధ్యానించండి. దేవుని కరుణను మీరు డిమాండ్ చేస్తున్నారా? ఆయన కృపను పొందడం మీ హక్కు అన్నట్లుగా భావిస్తున్నారా? లేక అంతా వరమే, అంతా కృపే అనే సత్యాన్ని గుర్తిస్తున్నారా? దేవుని ఎదుట మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోవడానికి కృషి చేయండి; ఆ వినయానికి ఆయన ప్రతిఫలం ఇవ్వకుండా ఉండడు.

సకల మంచితనానికి మూలమైన ప్రభువా, నా జీవితంలో నిన్ను, నీ కరుణను పొందడానికి నాకు నిజంగా అర్హత లేదు. నీవు నాకు ఏది ఇవ్వాలని ఎంచుకున్నా, అది నీ మంచితనం వల్ల ఉచితంగా ఇచ్చే వరమని అంగీకరిస్తున్నాను. ప్రతిరోజూ నీ ఎదుట నన్ను నేను తగ్గించుకోవడానికి, నీ అపారమైన మంచితనంపై నమ్మకం ఉంచడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని న్యాయం

సామాన్య కాలం తొమ్మిదవ వారంలోని సోమవారం

“పంపడానికి అతనికి మరొకడు, తన ప్రియ కుమారుడు ఉన్నాడు. ‘నా కుమారుణ్ణి వారు గౌరవిస్తారు’ అని అనుకుంటూ, చివరిగా అతనిని వారి వద్దకు పంపాడు. కానీ ఆ కౌలుదారులు ఒకరితో ఒకరు, ‘ఇతడే వారసుడు. రండి, ఇతణ్ణి చంపుదాం; అప్పుడు వారసత్వ సంపద మనదవుతుంది’ అని చెప్పుకున్నారు. కాబట్టి వారు అతణ్ణి పట్టుకొని చంపి, ద్రాక్షతోట వెలుపల పడవేశారు. అప్పుడు ఆ ద్రాక్షతోట యజమాని ఏమి చేస్తాడు? అతడు వచ్చి, ఆ కౌలుదారులను చంపించి, ద్రాక్షతోటను ఇతరులకు ఇస్తాడు.” మార్కు 12:6-9

ఈ వాక్యభాగంలో దేవుని న్యాయానికి స్పష్టమైన సూచనను మనం చూస్తున్నాం!

మొదట గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, ఆ దుష్ట కౌలుదారులు మొదట్లో నిజంగానే విజయం సాధిస్తారు. వారు ఒకరి తరువాత మరొకరిని చంపుతారు. ఆ తరువాత ద్రాక్షతోట యజమాని తన ఏకైక కుమారుణ్ణి పంపినప్పుడు, ద్రాక్షతోట తమకు వారసత్వంగా వస్తుందని భావించి ఆ దుష్ట కౌలుదారులు అతణ్ణి కూడా చంపుతారు.

ఇది తండ్రి తన కుమారుణ్ణి లోకంలోకి పంపడం గురించిన కథ అని స్పష్టమవుతోంది. ఆనాటి మతనాయకులు ఈర్ష్యాసూయలతో నిండిపోయి, అధికారంలోనే కొనసాగాలని కోరుకున్నారు. అందువల్ల, యేసును మెస్సీయగా, ఇశ్రాయేలుకు నూతన రాజుగా లేకుండా తొలగించి, తమ మతపరమైన అధికారాన్ని నిలుపుకోవాలనే ఆశతో ఆయనను చంపి, తమ దుష్ట పన్నాగాన్ని అమలు చేశారు.

కానీ వారు మరచిపోయింది దేవుని న్యాయాన్ని. చివరికి దేవుని న్యాయమే ఎల్లప్పుడూ గెలుస్తుంది. దేవుడు అన్నిటినీ చక్కదిద్ది, ప్రతి వ్యక్తి హృదయానికి అనుగుణంగా తన న్యాయాన్ని, కరుణను అందిస్తాడు.

ఇది మనకు రెండు ముఖ్యమైన పాఠాలను తెలియజేస్తుంది. మొదటిది, ఆ క్షణంలో చెడు గెలుస్తున్నట్లు కనిపించవచ్చని తెలియజేస్తుంది. మనం దీనిని లెక్కలేనన్ని విధాలుగా అనుభవిస్తాము. న్యాయం లేకపోవడాన్ని, హింసను, బాధను అనుభవిస్తాము. కొన్నిసార్లు మన చుట్టూ చెడు విజయం సాధిస్తున్నట్లు కనిపించడం వల్ల మనం నిరుత్సాహపడి, నిరాశలో పడిపోవచ్చు.

అయితే, మరే సమయం కంటే కూడా అలాంటి సమయాల్లోనే దైవన్యాయం అంతిమంగా విజయం సాధిస్తుందనే ఆశను గట్టిగా పట్టుకోవాలని గుర్తుంచుకోవాలి! చివరికి దేవుడే గెలుస్తాడు. చివరికి ముఖ్యమైనది అంతిమ ఫలితమే. అందువల్ల, నిత్యత్వ దృక్కోణం నుంచి చూస్తే, మనం దేవునికి విశ్వాసపాత్రులుగా ఉంటూ, ఆయనలో ఆశను నిలుపుకోవడమే ముఖ్యం. మనకు ఎదురయ్యే అన్యాయం ఎంత బలంగా కనిపించినా, దానిని అధిగమించి ముందుకు సాగడానికి ఎల్లప్పుడూ కృషి చేయాలి. అవును, ఇక్కడ, ఇప్పుడే చెడును ఎదిరించమని దేవుడు మనకు ప్రేరణనిచ్చినప్పుడు, మనం అలా చేయాలి. అయితే, తన పరిపూర్ణ జ్ఞానంలో, అన్యాయాన్ని దాని దారిన దానిని సాగనివ్వడమే మేలని ఆయన భావించే సమయాలు కూడా ఉంటాయని గుర్తుంచుకోవాలి. దీనిని అర్థం చేసుకోవడం, అంగీకరించడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. అయినా, దేవుడు చివరివరకూ విశ్వాసపాత్రుడిగా ఉంటాడనే ఆశను, ఆయన సత్యం అంతిమంగా విజయం సాధిస్తుందనే ఆశను మనం గట్టిగా పట్టుకోవాలి.

దైవన్యాయం చివరికి సాధించే విజయాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఏదైనా అన్యాయం లేదా కష్టం వల్ల మీరు నిరుత్సాహపడుతుంటే, క్రీస్తులో లభించే తుది విజయం వైపు మీ దృష్టిని మళ్లించడానికి ప్రయత్నించండి. దేవుడు అంతిమంగా పరిపూర్ణ న్యాయాన్ని చేకూరుస్తాడని తెలుసుకోండి. ఆ సమయంలో, ఆ వాగ్దానంపై ఆశను నిలుపుకున్నందుకు మీరు కృతజ్ఞతతో ఉంటారు.

సకల న్యాయానికి మూలమైన ప్రభువా, నేను కృంగిపోయి, నిరుత్సాహపడి, నా జీవితంలో అణచివేతను, అన్యాయాన్ని చూసినప్పుడు, నా చూపును నీవైపు మరల్చి, ఆశను నిలుపుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీలో ఎల్లప్పుడూ ఆశ ఉంచి, నీ పరిపూర్ణ విశ్వసనీయతపై విశ్వాసం కలిగి ఉండేలా చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


జీవితపు ఉచ్చులను తప్పించుకుంటూ సాగడం

సామాన్య కాలం తొమ్మిదవ వారంలోని మంగళవారం

“బోధకుడా, నీవు సత్యవంతుడవనీ, ఎవరి అభిప్రాయాన్నీ లెక్కచేయవనీ మాకు తెలుసు. నీవు ఒక వ్యక్తి హోదాను పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా, సత్యానికి అనుగుణంగా దేవుని మార్గాన్ని బోధిస్తావు.” మార్కు 12:14a

యేసును ఆయన మాటల్లోనే “చిక్కించడానికి” పంపబడిన కొందరు పరిసయ్యులు, హేరోదీయులు ఈ మాట అన్నారు. యేసును ఉచ్చులోకి లాగడానికి వారు రహస్యంగా, కుయుక్తితో వ్యవహరిస్తారు. రోమా అధికారులతో ఆయనకు ఇబ్బంది కలిగించడానికి, కైసరుకు వ్యతిరేకంగా ఆయనతో మాట్లాడించాలని ప్రయత్నిస్తున్నారు. అయితే ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, వారు యేసును గురించి చెప్పేది పూర్తిగా నిజం; అది గొప్ప సద్గుణం కూడా.

వారు యేసు వినయాన్ని, నిజాయితీని చాటిచెప్పే రెండు విషయాలు అంటారు: 1) “నీవు ఎవరి అభిప్రాయాన్నీ లెక్కచేయవు;” 2) “నీవు ఒక వ్యక్తి హోదాను బట్టి చూడవు.” అయితే ఆ తరువాత, రోమా చట్టాన్ని ఉల్లంఘించేలా ఆయనను మోసగించడానికి ప్రయత్నించారు. యేసు వారి మోసానికి లొంగకుండా, చివరికి తన వివేకంతో వారి ఎత్తును చిత్తుచేస్తాడు.

అయితే, ఈ సద్గుణాలు మన జీవితాల్లోనూ సజీవంగా ఉండేలా మనం కృషి చేయాలి కాబట్టి, వాటిని గురించి ధ్యానించడం మనకు మంచిది. మొదటిగా, మనం ఇతరుల అభిప్రాయాల గురించి చింతించకూడదు. అయితే దీనిని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలి. ఇతరుల మాట వినడం, వారిని సంప్రదించడం, విశాల దృక్పథంతో ఉండడం ముఖ్యమే. జీవితంలో మంచి నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి ఇతరుల అవగాహన ఎంతో కీలకంగా ఉండవచ్చు. కానీ భయం వల్ల మన చర్యలను ఇతరులు శాసించడానికి అనుమతించే ప్రమాదాన్ని మనం నివారించాలి. కొన్నిసార్లు ఇతరుల “అభిప్రాయాలు” ప్రతికూలంగానూ తప్పుగానూ ఉంటాయి. మనమందరం రకరకాలుగా తోటివారి ఒత్తిడిని అనుభవించవచ్చు. యేసు ఇతరుల తప్పుడు అభిప్రాయాలకు ఎన్నడూ లొంగలేదు; ఆ అభిప్రాయాల ఒత్తిడి తన ప్రవర్తనను మార్చడానికి కూడా ఆయన అనుమతించలేదు.

రెండవదిగా, మరొకరి “హోదా” తనను ప్రభావితం చేయడానికి యేసు అనుమతించడని వారు చెబుతారు. ఇది కూడా ఒక సద్గుణమే. దేవుని దృష్టిలో ప్రజలందరూ సమానులని మనం తెలుసుకోవాలి. అధికారంగానీ పలుకుబడిగానీ ఉన్నంత మాత్రాన, ఒక వ్యక్తి చెప్పేది మరొకరి మాటకన్నా ఎక్కువ సరైనదని అర్థం కాదు. ముఖ్యమైనది ప్రతి వ్యక్తిలోని నిజాయితీ, నైతిక నిష్ఠ, సత్యసంధత. యేసు ఈ సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణంగా ఆచరించాడు.

ఈ మాటలు మీ గురించి కూడా చెప్పవచ్చో లేదో ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ పరిసయ్యులు, హేరోదీయులు చెప్పిన మాటల నుండి నేర్చుకోవడానికి కృషి చేయండి; నైతిక నిబద్ధతతో, వినయంతో జీవించడానికి కృషి చేయండి. అలా చేస్తే, జీవితంలోని అత్యంత క్లిష్టమైన ఉచ్చులను తప్పించుకొని ముందుకు సాగేందుకు యేసు జ్ఞానంలో మీకూ భాగం లభిస్తుంది.

సకల సత్యనిష్ఠకు మూలమైన ప్రభువా, నేను నిజాయితీతో, నైతిక నిబద్ధతతో జీవించాలని నిజంగా కోరుకుంటున్నాను. ఇతరుల మంచి సలహాలను వినాలని కోరుకుంటున్నాను; అయితే నాకు ఎదురయ్యే తప్పుడు అభిప్రాయాలకుగానీ, ఒత్తిళ్లకుగానీ లోనుకాకూడదని కోరుకుంటున్నాను. అన్ని విషయాల్లోనూ నిన్ను, నీ సత్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ వెదకడానికి నాకు సహాయం చేయి. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


దేవుని మనస్సును తెలుసుకోవడం

సామాన్య కాలం తొమ్మిదవ వారంలోని బుధవారం

యేసు వారితో, “మీకు లేఖనాలుగాని దేవుని శక్తిగాని తెలియకపోవడం వల్లనే మీరు తప్పుదారి పడుతున్నారు కదా?” అని అన్నాడు. మార్కు 12:24

కొందరు సద్దూకయ్యులు యేసును ఆయన మాటలలోనే చిక్కించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న సందర్భంలోని వాక్యమిది. ఇటీవలి దైనందిన పఠనాలలో ఈ అంశం తరచుగా కనిపిస్తోంది. యేసు ఇచ్చిన సమాధానం సమస్య మూలాన్ని తాకుతుంది. ఆయన వారి అయోమయాన్ని తొలగిస్తాడు. అయితే, సద్దూకయ్యులకు లేఖనాలుగాని దేవుని శక్తిగాని తెలియకపోవడం వల్లనే వారు తప్పుదారి పడుతున్నారనే స్పష్టమైన సత్యాన్ని ముందుగా సూటిగా తెలియజేస్తాడు. ఇది మనం కాసేపు ఆగి, లేఖనాల గురించి, దేవుని శక్తి గురించి మనకున్న అవగాహనను పరిశీలించుకోవడానికి ప్రేరేపించాలి.

జీవితాన్ని మనంతట మనమే అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించడం సులభం. మనం పదేపదే ఆలోచిస్తూ, ఇది ఎందుకు జరిగింది, అది ఎందుకు జరిగింది అని విశ్లేషించడానికి ప్రయత్నించవచ్చు. ఇతరుల చర్యలను లేదా మన సొంత చర్యలను కూడా విశ్లేషించడానికి ప్రయత్నించవచ్చు. కానీ చాలాసార్లు చివరికి, మొదలుపెట్టినప్పుడు ఎంత అయోమయంలో, ఎంత “తప్పుదారిలో” ఉన్నామో అంతే స్థితిలో ఉండిపోతాము.

జీవితం గురించి మీరు అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఏ విషయంలోనైనా ఇలాంటి అయోమయ స్థితిలో ఉన్నట్లయితే, యేసు పలికిన ఆ మాటలు మీతోనే పలికినట్లుగా భావించి, కూర్చొని వాటిని వినడం మంచిదేమో.

ఈ మాటలను కఠినమైన విమర్శగానో మందలింపుగానో తీసుకోకూడదు. బదులుగా, కాస్త వెనక్కి తగ్గి, జీవిత విషయాలలో మనం తరచుగా తప్పుదారి పడుతున్నామని గ్రహించడానికి యేసు అందించే దీవెనకరమైన అంతర్దృష్టిగా వాటిని స్వీకరించాలి. భావోద్వేగాలు, తప్పుడు అభిప్రాయాలు మన ఆలోచనను, వివేచనను మసకబార్చి, మనల్ని తప్పుదారిలో నడిపించేలా అనుమతించడం చాలా సులభం. మరి మనం ఏమి చేయాలి?

మనం “తప్పుదారి పట్టినట్లు” అనిపించినప్పుడు, లేదా కార్యం చేస్తున్న దేవుణ్ణిగాని ఆయన శక్తినిగాని నిజంగా అర్థం చేసుకోవడం లేదని గ్రహించినప్పుడు, మనం ఆగి కాస్త వెనక్కి తగ్గాలి. అప్పుడు మనం ప్రార్థించి, దేవుడు ఏమి చెప్పదలచుకున్నాడో తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించగలం.

ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, ప్రార్థించడం, ఆలోచించడం రెండూ ఒకటి కావు. నిశ్చయంగా, దేవుని విషయాలను ధ్యానించడానికి మన బుద్ధిని ఉపయోగించాలి. అయితే “ఆలోచించడం, ఆలోచించడం, ఇంకా ఆలోచిస్తూనే ఉండడం” ఎల్లప్పుడూ సరైన అవగాహనకు మార్గం కాదు. ఆలోచించడం ప్రార్థన కాదు. మనం తరచుగా దీనిని అర్థం చేసుకోము.

మనం నిరంతరం పెట్టుకోవలసిన లక్ష్యం ఏమిటంటే, వినయంతో ఒక అడుగు వెనక్కి వేసి, దేవుని మార్గాలను, చిత్తాన్ని మనం అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నామని ఆయన ఎదుటా, మనలో మనమూ అంగీకరించడం. మనలో చురుకుగా సాగుతున్న ఆలోచనలను నిశ్శబ్దపరచడానికి, ఏది సరి, ఏది తప్పు అనే విషయంలో ముందుగానే ఏర్పరచుకున్న అభిప్రాయాలన్నిటినీ పక్కన పెట్టడానికి కృషి చేయాలి. వినయంతో కూర్చొని, ఆలకిస్తూ, ప్రభువు ముందుండి నడిపించే వరకు వేచి ఉండాలి. మనంతట మనమే “అర్థం చేసుకోవడానికి” నిరంతరం చేసే ప్రయత్నాలను విడిచిపెట్టగలిగితే, దేవుడే మనకు అవగాహన కలిగించి, మనకు అవసరమైన వెలుగును ప్రసరింపజేస్తాడని మనం గుర్తించవచ్చు. సద్దూకయ్యులు ఒక రకమైన గర్వం, అహంకారంతో సతమతమయ్యారు; అవి వారి ఆలోచనలను మసకబార్చి, తామే నీతిమంతులమనే భావనకు దారితీశాయి. స్పష్టంగా ఆలోచించేలా వారిని సౌమ్యంగా, అయినా దృఢంగా తిరిగి సరైన దారిలోకి మళ్లించడానికి యేసు ప్రయత్నిస్తాడు.

తప్పుదారి పట్టించే, అయోమయం కలిగించే ఆలోచనలతో మీరు ఏ విధంగానైనా సతమతమవుతున్నారేమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. యేసు మీ ఆలోచనను సరైన దిశకు మళ్లించి, మీరు సత్యాన్ని చేరుకోవడానికి సహాయం చేసేలా వినయంతో మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి.

పరిపూర్ణమైన స్పష్టతగల ప్రభువా, నేను నిజంగా సత్యాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను.  కొన్నిసార్లు నేను తప్పుదారి పట్టడానికి తావిస్తున్నాను.  నీవు నన్ను నడిపించేలా నీ సన్నిధిలో నన్ను నేను తగ్గించుకోవడానికి సహాయం చేయుము.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రేమ ఇతరులకూ వ్యాపించాలి 

సామాన్య కాలంలోని తొమ్మిదవ వారపు గురువారం

“నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయంతో, నీ పూర్ణ ఆత్మతో, నీ పూర్ణ మనస్సుతో, నీ పూర్ణ శక్తితో ప్రేమించాలి…నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లే నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి.” మార్కు 12:30-31b

ఈ రెండు గొప్ప ఆజ్ఞలు ఒకదానితో మరొకటి ఎలా ముడిపడి ఉన్నాయో చూడటం ఆసక్తికరం!

మొదటగా, మీ పూర్ణ హృదయంతో, పూర్ణ ఆత్మతో, పూర్ణ మనస్సుతో, పూర్ణ శక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించాలనే ఆజ్ఞ చాలా స్పష్టంగా ఉంది.  దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి కీలకమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ ప్రేమ మన ఉనికినంతటినీ ఆవరించే సంపూర్ణమైన ప్రేమ.  దేవుణ్ణి ప్రేమించడంలో దేనినీ మినహాయించకూడదు.  మన ఉనికిలోని ప్రతి అంశమూ దేవుని ప్రేమకు పూర్తిగా అంకితం కావాలి.  

ఆ ప్రేమను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి దాని గురించి ఎంతో చెప్పవచ్చు. అయినప్పటికీ, మొదటి ఆజ్ఞకు, రెండవ ఆజ్ఞకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని గుర్తించడం కూడా ముఖ్యం. ఈ రెండు ఆజ్ఞలు కలిపి మోషే ఇచ్చిన పది ఆజ్ఞల సారాంశాన్ని తెలియజేస్తాయి. అయితే, ఈ రెండింటి మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకోవడం అత్యవసరం.

రెండవ ఆజ్ఞ, “నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలి” అని చెబుతుంది.  కాబట్టి, “నన్ను నేను ఎలా ప్రేమించుకోవాలి?” అనే ప్రశ్న తలెత్తుతుంది.  దానికి సమాధానం మొదటి ఆజ్ఞలో కనిపిస్తుంది.  మొట్టమొదటిగా, మనకున్న సమస్తంతోనూ, మన సంపూర్ణ ఉనికితోనూ దేవుణ్ణి ప్రేమించడం ద్వారా మనల్ని మనం ప్రేమించుకుంటాము.  దేవుణ్ణి ప్రేమించడం మన మేలు కోసం మనం చేయగల అత్యుత్తమమైన పని. కాబట్టి, మనల్ని మనం ప్రేమించుకోవడానికి అదే కీలకం.  

కాబట్టి, ఈ రెండు ఆజ్ఞల మధ్య ఉన్న సంబంధం ఇది: మనల్ని మనం ప్రేమించుకున్నట్లే మన పొరుగువారిని ప్రేమించడం అంటే, ఇతరుల కోసం మనం చేసే ప్రతిదీ వారు తమ పూర్ణ హృదయంతో, పూర్ణ ఆత్మతో, పూర్ణ మనస్సుతో, పూర్ణ శక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించడానికి తోడ్పడాలి. ఇది మన మాటల ద్వారా, మరీ ముఖ్యంగా మన ప్రభావం ద్వారా జరుగుతుంది.

మన సమస్తంతో దేవుణ్ణి ప్రేమించినప్పుడు, దేవునిపట్ల మన ప్రేమ ఇతరులకూ వ్యాపిస్తుంది. దేవునిపట్ల మన ప్రేమను, ఆయనపట్ల మన తపనను, ఆయన కోసం మన కోరికను, మన భక్తిని, మన నిబద్ధతను ఇతరులు చూస్తారు.  దానిని చూసి ఆకర్షితులవుతారు.  దేవునిపట్ల ప్రేమ నిజంగా ఎంతో ఆకర్షణీయమైనది కాబట్టే వారు దానికి ఆకర్షితులవుతారు.  ఇలాంటి ప్రేమను చూడటం ఇతరులకు ప్రేరణనిస్తుంది; మన ప్రేమను అనుకరించాలనే కోరికను వారిలో కలిగిస్తుంది.

కాబట్టి, దేవునిపట్ల మీ ప్రేమ ఎంత లోతుగా ఉందో ఈ రోజు ధ్యానించండి. అంతే ముఖ్యంగా, దేవునిపట్ల మీకున్న ఆ ప్రేమ ఇతరులకు కనిపించేలా ఎంత బాగా ప్రకాశింపజేస్తున్నారో ధ్యానించండి. దేవునిపట్ల మీ ప్రేమను బహిరంగంగా జీవించడంలోనూ వ్యక్తపరచడంలోనూ మీరు ఎంతో స్వేచ్ఛగా ఉండాలి. మీరు అలా చేసినప్పుడు, ఇతరులు దానిని చూస్తారు; మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకున్నట్లే మీరు వారిని ప్రేమిస్తున్నవారవుతారు.

పరిపూర్ణ ప్రేమగల నా దేవా, ఈ ప్రేమ ఆజ్ఞలను పాటించడానికి నాకు సహాయం చేయుము.  నా సంపూర్ణ ఉనికితో నిన్ను ప్రేమించడానికి నాకు సహాయం చేయుము.  నీపట్ల ఆ ప్రేమలో, ఆ ప్రేమను ఇతరులతో పంచుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయుము.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ప్రభువులో ఆనందించండి

సామాన్య కాలంలోని తొమ్మిదవ వారపు శుక్రవారం

పెద్ద జనసమూహం ఈ మాటలను ఆనందంతో విన్నది. మార్కు 12:37b

ఈ వాక్యం నేటి సువార్త చివరి భాగంలోనిది. యేసు అప్పుడే జనసమూహానికి ఒక బోధ చేశారు; వారు దానిని “ఆనందంతో” విన్నారు. యేసు బోధ వారి ఆత్మలలో ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగించింది.

మన జీవితాలలో యేసు బోధకు, ఆయన సాన్నిధ్యానికి ఇది సాధారణంగా కలిగే స్పందన.  కీర్తనలలో ఇలాంటి భావచిత్రాలు ఎన్నో ఉన్నాయి.  “నేను ప్రభువులో ఆనందిస్తున్నాను.”  “నీ మాటలు ఎంత మధురమైనవి.”  “నీ ఆజ్ఞలలో నేను ఆనందిస్తున్నాను.”  ఇవి, ఇలాంటి మరెన్నో వాక్యాలు మన జీవితాలలో యేసు మాటలు, ఆయన సాన్నిధ్యం కలిగించే ఫలితాలలో ఒకదానిని వెల్లడిస్తాయి.  మన జీవితాలలో ఆయన మాటలు, ఆయన సాన్నిధ్యం అసాధారణమైన ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయి.

ఈ వాస్తవం, “యేసు మాటలలో నేను ఆనందిస్తున్నానా?” అనే ప్రశ్నను లేవనెత్తుతుంది.  జీవితంలో మనం కోరుకునే వాటికి క్రీస్తు మాటలను ఒక భారంగా, ఆంక్షగా లేదా పరిమితిగా మనం చాలా తరచుగా చూస్తాము.  అందువల్ల, దేవుని చిత్తాన్ని కష్టమైనదిగా, భారమైనదిగా మనం తరచుగా భావించవచ్చు.  నిజం చెప్పాలంటే, మన హృదయాలు పాపంలో గాని, లోక సుఖాలలో గాని పాతుకుపోయి ఉంటే, మన ప్రభువు మాటలు మనల్ని బాధించి, మనకు భారంగా అనిపించవచ్చు.  అయితే, మనం మమకారం పెంచుకున్న అనేక హానికరమైన విషయాలకు అవి విరుద్ధంగా ఉండటమే దానికి కారణం.  

దేవుని వాక్యాన్ని, అంటే యేసు మాటలను వినడం కష్టంగా అనిపిస్తే, మీరు సరైన మార్గంలో అడుగులు వేయడం ప్రారంభిస్తున్నారన్నమాట. చివరికి మనల్ని వట్టిపోయినవారిగా, శూన్యంగా మాత్రమే మిగిల్చే అనేక ఇతర ఆకర్షణలతోనూ ప్రలోభాలతోనూ ఆయన వాక్యం, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, “పోరాడేందుకు” మీరు అనుమతించడం ప్రారంభిస్తున్నారు. ప్రభువులోనూ ఆయన మాటలలోనూ ఆనందించగలగడానికి ఇదే మొదటి అడుగు.

శుభవార్త ఏమిటంటే, మీ జీవితంలో మీకున్న అనేక హానికరమైన మమకారాలను తెంచివేయడానికి ఆయన వాక్యాన్ని మీరు అనుమతించగలిగితే, ఆయన వాక్యాన్ని మీరు ఎంతగానో ప్రేమిస్తున్నారనీ, మీ జీవితంలో ఆయన సాన్నిధ్యంలో ఆనందిస్తున్నారనీ గుర్తించడం ప్రారంభిస్తారు. మీ జీవితంలో ఆయన సాన్నిధ్యం వల్ల మీరు అనుభవించే సంతోషమూ ఆనందమూ, మీకుండే మరే తాత్కాలిక మమకారాన్నైనా సుఖాన్నైనా ఎంతో మించిపోతాయని గుర్తించడం ప్రారంభిస్తారు. పాపం కూడా తృప్తి కలిగినట్లు ఒక తప్పుడు అనుభూతిని కలిగించవచ్చు. అటువంటి సందర్భంలో, ఆ తృప్తి ప్రభావం త్వరలోనే తగ్గిపోయే మత్తుమందులాంటిది. ప్రభువులోని ఆనందమైతే మిమ్మల్ని నిరంతరం మరింత ఉన్నత స్థితికి ఆకర్షిస్తూ, ప్రతిరోజూ మరింత లోతైన పరిపూర్ణతను మీకు అందిస్తుంది.

ప్రభువు సాన్నిధ్యంలోనూ ఆయన మాటలలోనూ కలిగే ఆనందంతో నిండిపోవడానికి మీరు నిజంగా మిమ్మల్ని అనుమతిస్తున్నారా లేదా అని ఆలోచించడానికి ఈ రోజు సమయం కేటాయించండి. వాటి మాధుర్యాన్ని రుచిచూడటానికి ప్రయత్నించండి. వాటి ఆకర్షణకు లోనవడానికి ప్రయత్నించండి. ఒకసారి వాటికి “కట్టుబడిపోయినప్పుడు,” మీరు ఆయనను మరింతగా వెదుకుతారు.

సకల ఆనందాలకు ప్రభువా, నీలో ఆనందించాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.  ఈ లోకంలోని అనేక ఆకర్షణల నుంచి, ప్రలోభాల నుంచి వెనుదిరగడానికి నాకు సహాయం చేయుము.  నిన్ను, నీ వాక్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ వెదకడానికి నాకు సహాయం చేయుము.  నీ వాక్యాన్ని కనుగొన్నప్పుడు, నా ఆత్మను అత్యున్నతమైన ఆనందంతో నింపుము.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.


ఆధ్యాత్మిక సంపద — భౌతిక సంపద

సామాన్య కాలంలోని తొమ్మిదవ వారపు శనివారం

“ఆమేన్, నేను మీతో చెబుతున్నాను, ఈ పేద విధవరాలు కానుకల పెట్టెలో వేసిన వారందరికంటే ఎక్కువ వేసింది. ఎందుకంటే వారంతా తమకు మిగులుగా ఉన్న సంపదలోనుంచి వేశారు; కానీ ఆమె తన పేదరికంలోనుంచి, తనకున్నదంతా, తన జీవనాధారమంతా వేసింది.” మార్కు 12:43-44

ఆమె ఆ కానుకల బుట్టలో వేసినవల్లా కేవలం కొన్ని సెంట్ల విలువగల రెండు చిన్న నాణేలు మాత్రమే. అయినా ఆమె మిగిలిన అందరికంటే ఎక్కువ వేసిందని యేసు ప్రకటిస్తున్నారు. మీరు ఆ మాటను నమ్ముతున్నారా? అది నిజమని అంగీకరించడం కష్టమే. ఈ పేద వితంతువు కానుక వేయకముందు వేసిన పెద్ద మొత్తాల ధనవిలువ గురించే మనం ఆలోచించడం సహజం. ఆమె వేసిన రెండు చిన్న నాణేలకంటే ఆ కానుకలే ఎంతో మేలైనవిగా అనిపిస్తాయి. అంతే కదా? లేక అలా కాదా?

యేసు మాటను మనం యథార్థంగా స్వీకరిస్తే, ఆ విధవరాలికి ముందు సమర్పించిన పెద్ద మొత్తాల డబ్బుకంటే ఆమె సమర్పించిన రెండు నాణేలపట్ల మనం ఎంతో ఎక్కువ కృతజ్ఞత కలిగి ఉండాలి.  అలాగని ఆ పెద్ద మొత్తాలు మంచివైన, ఉదారమైన కానుకలు కావని కాదు.  అవి చాలావరకు అలాంటివే అయి ఉంటాయి.  దేవుడు ఆ కానుకలను కూడా స్వీకరించి ఉపయోగించుకున్నాడు.  

అయితే ఇక్కడ యేసు ఆధ్యాత్మిక సంపదకు, భౌతిక సంపదకు మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని ఎత్తిచూపుతున్నాడు.  భౌతిక సంపదకంటే, భౌతిక విషయాలలోని ఉదారతకంటే ఆధ్యాత్మిక సంపదకు, ఆధ్యాత్మిక ఉదారతకు ఎంతో ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఉందని ఆయన చెబుతున్నాడు.  ఆ పేద విధవరాలు భౌతికంగా పేదది, కానీ ఆధ్యాత్మికంగా సంపన్నురాలు.  పెద్ద మొత్తాల డబ్బు ఉన్నవారు భౌతికంగా ధనవంతులు, కానీ ఆధ్యాత్మికంగా ఆ విధవరాలికంటే పేదవారు.  

మనం జీవిస్తున్న భౌతికవాద సమాజంలో దీనిని నమ్మడం కష్టం.  ఆధ్యాత్మిక సంపదను ఎంతో గొప్ప ఆశీర్వాదంగా స్వీకరించాలని ఎరుకతో నిర్ణయించుకోవడం చాలా కష్టం.  ఇది ఎందుకు కష్టం?  ఎందుకంటే ఆధ్యాత్మిక సంపదను స్వీకరించాలంటే సమస్తాన్నీ విడిచిపెట్టాలి.  మనమందరం ఈ పేద విధవరాలిలా మారి, మనకున్నదంతా, మన “జీవనాధారమంతా” సమర్పించాలి.  

ఈ మాట మరీ అతిగా ఉందని కొందరు వెంటనే అనవచ్చు. ఇది అతిశయోక్తి కాదు. భౌతిక సంపదతో ఆశీర్వదించబడటంలో తప్పేమీ లేదు; కానీ దానిపై మమకారం పెంచుకోవడంలో తప్పు ఉంది. ఈ పేద వితంతువు ఉదారతనూ ఆధ్యాత్మిక పేదరికాన్నీ అనుసరించే అంతరంగ వైఖరే అత్యవసరం. ఆమె ఇవ్వాలని కోరుకుంది; తన కానుకతో మేలు జరగాలని కోరుకుంది. అందుకే తనకు ఉన్నదంతా ఇచ్చింది.

ఇది తమ జీవితాల్లో ఆచరణాత్మకంగా ఎలా ఉండాలో ప్రతి ఒక్కరూ వివేచించాలి. అంటే ప్రతి ఒక్కరూ నిజంగానే తమకు ఉన్నదంతా అమ్మివేసి సన్యాస జీవితం చేపట్టాలని కాదు. అయితే ప్రతి ఒక్కరికీ సంపూర్ణ ఉదారత, అనాసక్తి గల అంతరంగ వైఖరి ఉండాలని మాత్రం దీని అర్థం. అప్పుడు, మీ దగ్గర ఉన్న భౌతిక వస్తువులను మీ పరమ శ్రేయస్సు కోసమూ ఇతరుల మేలు కోసమూ ఎలా ఉపయోగించాలో ప్రభువు మీకు చూపిస్తారు.

ఈ రెండు రకాల సంపదల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి; నిత్యత్వం వరకు నిలిచేదానిని ఎంచుకోండి. మీకు ఉన్నదంతటినీ, మీ సర్వస్వాన్నీ మన ప్రభువుకు సమర్పించండి. ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా మీ హృదయ ఉదారతను నడిపించడానికి ఆయనను అనుమతించండి.

అత్యంత ఉదారుడవైన నా ప్రభువా, దయచేసి ఈ పేద విధవరాలికి ఉన్న ఉదారమైన, నిస్వార్థమైన హృదయాన్ని నాకు దయచేయుము.  అన్నిటికంటే మిన్నగా నీ రాజ్యంలోని ఆధ్యాత్మిక సంపదలను వెదుకుతూ, దేనినీ దాచుకోకుండా నన్ను నేను నీకు పూర్తిగా సమర్పించుకోవడానికి నీవు నన్ను పిలుస్తున్న మార్గాలను వెదకేందుకు నాకు సహాయం చేయుము.  యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

సామాన్య కాలంలోని పదవ వారం

విషయ సూచిక


మృదుబంధ పుస్తకం & ఈ-పుస్తక రూపాల్లో కూడా లభ్యం