4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – மற்றும் பல இடங்களில்!
தாழ்ச்சி வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிறது
ஜனவரி 2, ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது
“நான் தண்ணீரால் திருமுழுக்குக் கொடுக்கிறேன்; ஆனால் நீங்கள் அறியாத ஒருவர் உங்களிடையே நிற்கிறார். எனக்குப் பின் வருபவர் அவரே; அவருடைய மிதியடியின் வாரை அவிழ்க்கக்கூட எனக்குத் தகுதியில்லை.” யோர்தானுக்கு அக்கரையிலுள்ள பெத்தானியாவில் யோவான் திருமுழுக்குக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தபோது இது நிகழ்ந்தது. யோவான் 1:26–28
திருமுழுக்கு யோவான் இயேசுவின் பணி தொடங்குவதற்காக இஸ்ரயேல் மக்களை ஆயத்தப்படுத்தினார். அதே வேளையில், அந்தப் பணியின் கனியைப் பெற்றுக்கொள்ள நம்மையும் ஆயத்தப்படுத்துகிறார். மெசியா யார் என்பதை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவதன் வழியாகவும் அவர் இதைச் செய்கிறார்.
யோவானைப் பற்றி இயேசு, “பெண்களிடமிருந்து பிறந்தவர்களுள் திருமுழுக்கு யோவானைவிடப் பெரியவர் எவரும் தோன்றியதில்லை; ஆயினும் விண்ணரசில் மிகச் சிறியவரும் அவரைவிடப் பெரியவரே” (மத்தேயு 11:11) என்றார். இது எவ்வளவு உயர்ந்த பாராட்டு! யோவானை இவ்வளவு பெரியவராக்கிய மிக முக்கியமான பண்புகளுள் ஒன்று அவரது தாழ்ச்சி. தம்மைப் பின்பற்றியவர்களின் கவனத்தைத் தம்மிடமிருந்து மெசியாவை நோக்கித் திருப்ப அவருக்கு உதவியது அவரது தாழ்ச்சியே.
கிறிஸ்து பிறப்புப் பெருவிழாவின் எண்கிழமைக்கும் பொதுக்காலத்திற்கும் இடையிலான இந்த மாற்றக் காலத்தில், புதிதாகப் பிறந்த இந்த அரசர் நம் வாழ்வில் செய்ய வந்த அனைத்தையும் எதிர்நோக்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். நாம் அவருடன் ஒன்றித்திருக்கும்படி, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் நம்மை விடுவிக்க அவர் வந்தார். நம் ஆண்டவரின் பணியை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான மிகச் சிறந்த வழிகளுள் ஒன்று, அவர் யார் என்பதையும் அவரது பணி என்ன என்பதையும் புரிந்துகொள்வதாகும்.
யோவானுடன் இணைந்து, மெசியாவின் அளவிட முடியாத மாட்சிமையை ஏற்றுக்கொள்ள நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். அவரது மிதியடியின் வாரை அவிழ்க்கக்கூட நமக்குத் தகுதியில்லை என்று யோவானுடன் இணைந்து நாம் அறிக்கையிட வேண்டும். அன்றைய பண்பாட்டுச் சூழலில், ஒரு வீட்டில் மிகத் தாழ்ந்த நிலையில் இருந்த பணியாளரிடமே அந்த வேலை ஒப்படைக்கப்பட்டது. தலைவர் வீடு திரும்பியதும், அந்தப் பணியாளர் அவரது மிதியடிகளை அவிழ்த்து, அவரது கால்களைக் கழுவுவார். நமக்கு இயேசு யார் என்பதை நாம் புரிந்துகொண்டால், அவரது மிகத் தாழ்ந்த பணியாளராக இருப்பதற்குக்கூட நமக்குத் தகுதியில்லை என்பதை நம்பி அறிக்கையிடுவோம். இதுவே உண்மை: மெசியாவின் முன்னிலையில் நமக்கென்று எந்தத் தகுதியும் இல்லை.
இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொண்டு நம்பும்போது, இன்னும் மாட்சிமைமிக்க ஓர் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள நாம் சிறப்பாக ஆயத்தமாவோம்: நம் அரசரும் தலைவரும் மெசியாவுமானவர் தாமே தாழ்ந்து வந்து நம் கால்களைக் கழுவவும், நம் நிலைவாழ்வின் மீட்புக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்து நமக்குப் பணிபுரியவும் விரும்பித் தேர்ந்துகொண்டார். நம் பாவங்கள் அனைத்தையும் தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டு, அவற்றின் விளைவான சிலுவைச் சாவை அனுபவிக்கிறார்.
யோவானின் தாழ்ச்சியைப் பின்பற்றி அதில் பங்குகொள்ளாமல், இயேசுவின் வாழ்வுக்கும் பணிக்கும் நாம் கொண்டிருக்க வேண்டிய ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வை அனுபவிக்க முடியாது. யோவானுடன் இணைந்து நமக்கு முற்றிலும் தகுதியில்லை என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது நம்மை இழிவுபடுத்துவதில்லை; நம்மை மேலும் தகுதியற்றவர்களாக்குவதும் இல்லை. மாறாக, உண்மையான தாழ்ச்சியின் இந்தச் செயல், இறைமகன் மனிதரான நிகழ்வில் தொடங்கி விண்ணேற்றத்தில் உச்சத்தை அடைந்த கொடையைப் பெற்றுக்கொள்ள நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறது.
மெசியாவின் வாழ்வுக்கும் பணிக்கும் முன்பாக உங்களுக்கு முற்றிலும் தகுதியில்லை என்ற தாழ்ச்சிக்குரிய உண்மையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். திருமுழுக்கு யோவானை உங்கள் முன்மாதிரியாகக் கொண்டு தியானியுங்கள். யோவான் இயேசுவைப் பார்த்ததுபோல நீங்களும் அவரைப் பாருங்கள்; யோவான் நம்பியதை நீங்களும் நம்புங்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது, தம் உயிரையே கொடையாக அளித்து உங்களுக்குப் பணிபுரிவதற்காக, தாழ்ந்த நிலையிலுள்ள உங்களைச் சந்திக்கக் கடவுள் விரும்பித் தேர்ந்துகொண்டதைத் தியானியுங்கள். இந்த உணர்வு உங்களை நன்றியுணர்வால் நிரப்ப அனுமதியுங்கள்.
மாட்சிமைமிக்க என் ஆண்டவரே, உமது மிகத் தாழ்ந்த பணியாளராக இருப்பதற்குக்கூட எனக்குத் தகுதியில்லை. தாழ்ச்சிக்குரிய இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொண்டு நம்ப எனக்கு உதவியருளும். அவ்வாறு நான் செய்யும்போது, அந்தத் தாழ்ந்த நிலையில் என்னைச் சந்திக்கவும், என் மெசியாவாகவும் அரசராகவும் என்னை உம்மிடம் ஈர்த்துக்கொள்ளவும் நீர் விரும்பித் தேர்ந்துகொண்டதற்காக என் ஆழ்ந்த நன்றியை உமக்குச் செலுத்துகிறேன். என் ஆண்டவரே, நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன்; இன்னும் அதிகமாக உம்மை அன்பு செய்ய எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
வியப்புடனும் வணக்க உணர்வுடனும் அவரை நோக்குங்கள்
ஜனவரி 3, ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது
இயேசு தம்மை நோக்கி வருவதைக் கண்ட திருமுழுக்கு யோவான், “இதோ, உலகின் பாவத்தைப் போக்கும் இறைவனின் செம்மறி! ‘எனக்குப் பின் வரும் ஒருவர் என்னைவிட மேன்மையானவர்; ஏனெனில் எனக்கு முன்பே அவர் இருந்தார்’ என்று இவரைப் பற்றியே சொன்னேன். நானும் இவரை அறியாதிருந்தேன்; ஆனால் இவரை இஸ்ரயேலுக்கு வெளிப்படுத்தும் பொருட்டே நான் தண்ணீரால் திருமுழுக்குக் கொடுக்க வந்தேன்” என்றார். யோவான் 1:29–31
யோவான் எருசலேமுக்கு அருகிலுள்ள யூதேயாவின் மலைநாட்டிலும், இயேசு நாசரேத்திலும் வளர்ந்தார்கள். இருப்பினும், அவர்களது குடும்பத்தினர் அடிக்கடி ஒருவரையொருவர் சந்தித்திருக்கவும், அதனால் உறவுச் சகோதரர்களான யோவானும் இயேசுவும் ஒன்றாக நேரம் செலவிட்டிருக்கவும் வாய்ப்பு மிக அதிகம். இருந்தபோதிலும், பாலைநிலத்தில் தம்மிடம் வந்த தம் உறவுச் சகோதரரை யோவான் முதன்முதலில் கண்டபோது, “நானும் இவரை அறியாதிருந்தேன்” என்றார். யோவான் தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கி, தம் ஆண்டவரும் உறவுச் சகோதரருமான இயேசுவின்மீது தூய ஆவியார் இறங்குவதைக் காணும்வரை, இயேசு யார் என்பதை—அவரே மெசியா, உலகின் பாவத்தைப் போக்கும் இறைவனின் செம்மறி என்பதை—முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.
யோவானுக்கு அது எத்துணை வியப்பும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த தருணமாக இருந்திருக்கும்! மெசியாவுக்கு வழியை ஆயத்தம் செய்வதும், அவருக்கு உடனடியாக முன்னோடியாக வந்து அவரது வருகைக்கு வழியைத் தயாரிப்பதுமே தமது பணி என்பதை அவர் பகுத்துணர்ந்திருந்தார். அந்தப் பணியை ஏற்றுக்கொண்டு, போதிப்பதன் வழியாகவும் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு மனமாற்றத்தின் திருமுழுக்கு அளிப்பதன் வழியாகவும் அதை நிறைவேற்றினார். அவர் பாலைநிலத்தில் வாழ்ந்து, நோன்பிருந்து, இறைவேண்டல் செய்து, மெசியா வரும் நாளை எதிர்நோக்கிக் காத்திருந்தார். தூய ஆவி தம் உறவினர்மீது இறங்கி வருவதைக் கண்ட அந்தத் தருணத்தில் அவருக்கு ஏற்பட்ட வியப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
இயேசு, அதிதூய திரித்துவத்தின் இரண்டாம் ஆள் என்பதால், தூய ஆவி அவர்மீது முற்றிலும் தனித்துவமான முறையில் இறங்கி வந்தார். எனினும், இயேசு தொடர்ந்து நம் நடுவில் வருவதை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கும் நாம் விழிப்புடன் இருக்குமாறு யோவானின் அனுபவம் நமக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது. நம் ஆண்டவர் 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இவ்வுலகிற்கு வந்து இங்கே நடமாடியபோதிலும், இன்றும் தமது உடலாகிய திருஅவையின் வழியாக அவ்வாறே தொடர்ந்து செயல்படுகிறார். யோவானைப் போல நாமும் விழிப்புடன் எதிர்நோக்கியிருக்க வேண்டும்; அவரைக் காணும்போது, “இதோ, கடவுளின் செம்மறி!” என்று நம்பிக்கையுடன் உரக்கச் சொல்ல வேண்டும்.
நம் ஆண்டவர் நம்மிடம் வரும் மிக முக்கியமான வழி திருப்பலியே. புனித நற்கருணை அப்பத்தில் மறைந்திருக்கும் நம் ஆண்டவரை அனைவரும் காணும்படி உயர்த்திப் பிடிக்கும்போது, திருமுழுக்கு யோவானின் பழக்கமான சொற்களைக் குரு மீண்டும் கூறுகிறார். மேலும், தூய ஆவி இறங்கி வந்து அவரை நமக்கு வெளிப்படுத்தும்போதும் நம் ஆண்டவர் நம்மிடம் வருகிறார். மறையுரைகள், தியானங்கள், திருஅவையின் போதனைகள், பிறருடைய அன்புச் செயல்கள், தனிப்பட்ட இறைவேண்டல் மற்றும் இன்னும் எண்ணற்ற வழிகளில் இது நிகழ்கிறது. கடவுளின் செம்மறியாகிய அவர் நம்மிடம் வரும்போதெல்லாம் நாம் அவரைக் காண வேண்டும்; அந்த முதல் சந்திப்புகளில் யோவானின் மனத்தையும் இதயத்தையும் நிரப்பிய அதே வியப்புடனும் இறையச்சத்துடனும் அவரைக் காண்பதே சிறந்தது.
நமக்கு மிகவும் பழக்கமான “இதோ, கடவுளின் செம்மறி…” என்ற புனிதச் சொற்களை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது, நீங்கள் தனிப்பட்ட முறையில் எத்தனை முறை அவரைக் “காண்கிறீர்கள்” என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள். திருப்பலியில் நீங்கள் வியப்பாலும் இறையச்சத்தாலும் நிறைந்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் அன்றாட இறைவேண்டலில்? திருஅவையின் வாழ்விலும், நீங்கள் சந்திக்கும் இறைநம்பிக்கையுள்ள கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்விலும்? இறைவன் மனிதரானதை மையமாகக் கொண்ட கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தில் நாம் தொடர்ந்து பயணிக்கும்போது, அவர் மனிதரானதால் நம்மிடையே தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும் அவரது பிரசன்னத்தைக் கண்டுணர்ந்து, திருமுழுக்கு யோவானின் சொற்களை உங்களுடையவையாக ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்.
வியப்புக்குரிய என் ஆண்டவரே, நீர் மனிதரானதால், இவ்வுலகில் தொடர்ந்து பிரசன்னமாக இருந்து, எங்களிடம் வந்து, எங்களை உம்மிடம் ஈர்த்துக்கொள்கிறீர். பாலைநிலத்தில் உம் உறவினரான திருமுழுக்கு யோவான், தூய ஆவி உம்மீது இறங்கி வருவதை முதன்முதலில் கண்டபோது, “இதோ, கடவுளின் செம்மறி!” என்று உரக்கக் கூறினார். என் வாழ்வில் உமது தெய்வீகப் பிரசன்னத்தை நான் சந்திக்கும்போது, நானும் அதே குரலை எதிரொலிக்கத் தேவையான நம்பிக்கையின் கண்களை எனக்குத் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கடவுளின் செம்மறியைப் பிறருக்குச் சுட்டிக்காட்டுதல்
ஜனவரி 4, ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது
யோவான் தம் சீடர்கள் இருவருடன் நின்றுகொண்டிருந்தார். இயேசு நடந்து செல்வதைக் கண்டு, “இதோ, கடவுளின் செம்மறி” என்றார். அந்த இரு சீடர்களும் அவர் சொன்னதைக் கேட்டு இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். யோவான் 1:35–37
“இதோ, கடவுளின் செம்மறி” என்ற திருமுழுக்கு யோவானின் வல்லமையுள்ள சொற்களால் இன்று மீண்டும் நாம் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறோம். யோவான் நம் ஆண்டவரை வெறும் சதையும் எலும்புமாக மட்டும் காணாமல், தூய ஆவியின் வல்லமையால் அவரது இறைத்தன்மையைப் பகுத்துணர்ந்தார். இயேசு அவரிடம் பேசியதாகக்கூட நமக்குச் சொல்லப்படவில்லை; தம்மில் நம்பிக்கை கொள்ளும் அனைவரின் மீட்புக்காகவும் தம் உயிரைக் கொடுக்கவிருக்கும் பலிக்குரிய செம்மறி இயேசுவே என்பதை யோவான் அறிந்திருந்தார்.
இயேசு யார் என்பதில் யோவானுக்கு இருந்த உறுதி, அவரது ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. பாலைநிலத்தில் தம்மை நோக்கி வந்த இயேசுவின் பிரசன்னம் மட்டுமே அவருக்கு ஆசீரையும் ஆறுதலையும் அளித்தது. இத்தகைய நம்பிக்கையை ஒருவர் தமக்குள் மட்டுமே வைத்திருக்க முடியாது. நம்பிக்கை என்னும் கொடை நமக்கு அளிக்கப்படும்போது, அதை நாம் பிறரோடு பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில், அது உண்மையான இறைநம்பிக்கையாக இல்லாமல், வெறுமையான தனிப்பட்ட நம்பிக்கையாக மட்டுமே இருக்கும்.
யோவான் தம் சொந்தச் சீடர்களின் முன்னிலையில் மெசியாவின்மீது தமக்கிருந்த நம்பிக்கையைத் துணிவுடனும் உறுதியுடனும் வெளிப்படுத்திப் பகிர்ந்துகொண்டார். அவருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கும் வகையில், அந்த இரு சீடர்களும் உடனே யோவானை விட்டுச் சென்று இயேசுவைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். தம் சீடர்கள் தேர்ந்துகொண்ட புதிய பாதையைக் கண்டு யோவான் வருந்தவில்லை; அவர் பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தார். ஏனெனில், பிறருக்குக் கிறிஸ்துவைச் சுட்டிக்காட்டுவதே அவரது பணியாக இருந்தது.
திருஅவையிலும், அருளடையாளங்களிலும், பிற இடங்களிலும் நம் வாழ்வில் பிரசன்னமாக இருக்கும் நம் ஆண்டவரை நாம் “காணும்போது”, அவரைத் தனிப்பட்ட முறையில் காண்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடக் கூடாது. நாம் அவரைக் காணும் அனுபவம் பிறருக்கும் தூண்டுதலாக அமைய இடமளிக்க வேண்டும்; அப்போது நமது சாட்சிய வாழ்வாலும் முன்மாதிரியாலும் நமக்குள்ள நம்பிக்கையை அவர்களும் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். நம்பிக்கை பகிரப்பட வேண்டும், வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும், பிறருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் அது உண்மையான நம்பிக்கையாக இருக்கும்; அப்போதுதான் நமது நம்பிக்கையும் வளரும்.
இறைவனின் செம்மறியை நீங்கள் எவ்வாறெல்லாம் காண்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் அவரை எவ்வாறு சந்திக்கிறீர்கள்? தமது தெய்வீக உடனிருப்பை அவர் உங்களுக்கு எந்தெந்த வழிகளில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்? இந்தக் கேள்விகளைச் சிந்திக்கும்போது, நீங்கள் அவரைக் கண்டுகொண்ட அனுபவத்தைப் பிறருடன் தயக்கமின்றிப் பகிர்ந்துகொள்கிறீர்களா என்பதையும் எண்ணிப் பாருங்கள். உங்கள் விசுவாசத்தை வெளிப்படையாகவும் மகிழ்ச்சியோடும் உறுதியோடும் வாழ்கிறீர்களா? அல்லது தயங்கி, உங்கள் நம்பிக்கைகளை உங்களுக்குள்ளேயே வைத்துக்கொள்கிறீர்களா? நம் ஆண்டவர் ஒவ்வொரு நாளும் உங்களிடம் வரும் பல்வேறு வழிகளில் முதலில் அவரைக் கண்டுகொண்டு, பின்னர் அந்தச் சந்திப்பைப் பிறருடன் பகிர்வதன் மூலம் திருமுழுக்கு யோவானைப் பின்பற்ற முயலுங்கள். பிறரும் உங்களுடன் சேர்ந்து நம் ஆண்டவரைக் காணும்படி, உங்கள் விசுவாசத்தை மகிழ்ச்சியோடும் உறுதியோடும் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.
மிகவும் தூயவரான இறைவனின் செம்மறியே, நான் உம்மைக் காண்கிறேன்; உம்மை அன்பு செய்கிறேன். நீர் என்னிடம் வந்து, என்னோடு பேசி, விசுவாசக் கொடையால் என்னை ஊக்குவிக்கும் எண்ணற்ற வழிகளில், ஒவ்வொரு நாளும் இவ்வாறு செய்ய எனக்கு உதவியருளும். நான் உம்மைக் கண்டு, உம்மில் விசுவாசம் கொள்ளும்போது, பிறருக்கு உம்மைச் சுட்டிக்காட்டி, என் விசுவாசத்தை அவர்களுடன் தயக்கமின்றிப் பகிர்ந்துகொள்ளும் வகையில், துணிவும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த இதயத்தை எனக்குத் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
வந்து பாருங்கள்
ஜனவரி 5, திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது
பிலிப்பு நத்தனியேலைக் கண்டு அவரிடம், “திருச்சட்டத்தில் மோசேயும் இறைவாக்கினர்களும் யாரைப் பற்றி எழுதியுள்ளார்களோ, அவரை நாங்கள் கண்டுகொண்டோம். அவர் நாசரேத்தைச் சேர்ந்த யோசேப்பின் மகன் இயேசு” என்றார். ஆனால் நத்தனியேல் அவரிடம், “நாசரேத்திலிருந்து நல்லது ஏதும் வர முடியுமா?” என்று கேட்டார். பிலிப்பு அவரிடம், “வந்து பார்” என்றார். யோவான் 1:45–46
இயேசுவை முதன்முதலில் பின்பற்றியவர்களுள் அந்திரேயா, சீமோன் (பின்னர் பேதுரு என்று பெயரிடப்பட்டவர்), பிலிப்பு, நத்தனியேல் (பர்த்தலமேயு என்றும் அறியப்படுபவர்) ஆகியோர் இருந்தனர். பிலிப்பு, கலிலேயக் கடலின் வடகரையில் அமைந்துள்ள பெத்சாய்தா என்னும் சிற்றூரைச் சேர்ந்தவர். அதே ஊரில் வளர்ந்த சகோதரர்களான சீமோனையும் அந்திரேயாவையும் அவர் அறிந்திருந்தார். திருமுழுக்கு யோவானின் சீடரான அந்திரேயாதான், இக்குழுவினரில் முதன்முதலில் இயேசுவைச் சந்தித்தவர். யோவான் இயேசுவை இறைவனின் செம்மறி என்று சுட்டிக்காட்டியபோது இந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. பின்னர் அந்திரேயா தம் சகோதரர் சீமோனுக்கு இயேசுவை அறிமுகப்படுத்தினார்; அவரும் இயேசுவைப் பின்பற்றுபவரானார். அதன்பின் இயேசு கலிலேயாவுக்குச் செல்ல முடிவு செய்தார். அங்கே பிலிப்பைக் கண்டு, “என்னைப் பின்தொடர்ந்து வா” என்று அவரிடம் கூறினார். பிலிப்பு உடனே அவரைப் பின்தொடர்ந்தார். பின்னர், தாங்கள் மெசியாவைக் கண்டுகொண்டதாகத் தம் நண்பர் நத்தனியேலிடம் சொல்லச் சென்றார்.
நற்செய்தி தொடர்ந்து கூறும் நத்தனியேலின் மனமாற்றம் குறிப்பாக நம் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. சிறியதும் முக்கியத்துவமற்றதுமான நாசரேத்து ஊரிலிருந்து மெசியா வர முடியுமா என்று நத்தனியேல் முதலில் ஐயப்பட்டாலும், தம்மை இயேசுவுக்கு அறிமுகப்படுத்தப் பிலிப்பை அனுமதித்தார். பிலிப்பு நத்தனியேலை இயேசுவிடம் அழைத்து வந்தபோது, இயேசு அவரிடம், “இதோ, இஸ்ரயேலின் உண்மையான பிள்ளை. இவரிடம் கபடம் இல்லை” என்றார். தம்மை எவ்வாறு தெரியும் என்று நத்தனியேல் இயேசுவிடம் கேட்டபோது, இயேசு, “பிலிப்பு உன்னை அழைப்பதற்கு முன்பே, நீ அத்திமரத்தின் கீழ் இருந்தபோது உன்னைக் கண்டேன்” என்று மட்டும் பதிலளித்தார். இதைக் கேட்டதும் நத்தனியேல், “ரபி, நீரே இறைமகன்; நீரே இஸ்ரயேலின் அரசர்” என்று வியந்து கூறினார்.
இந்த நால்வரும் ஏன் இவ்வளவு விரைவாகவும் எளிதாகவும் மனமாற்றம் அடைந்தனர்? இயேசு அவர்களுடன் முதன்முதலில் பழகிய விதத்தில், வெளிப்பார்வைக்கு மிகவும் வியப்பூட்டும் எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், அவர்களுக்குள் பல நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தன. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் நம் ஆண்டவரைச் சந்தித்தபோது, இறையருள் அவர்களுடைய இதயங்களில் விசுவாசத்தை ஊட்டியது; அவர்களும் நம்பினர். ஓர் இதயம் இறைவனைத் தேடி, அவரது குரலுக்கும் அவரைப் பின்பற்றுவதற்கான அவரது அழைப்புக்கும் திறந்திருக்கும்போதுதான் இது சாத்தியமாகிறது.
நாம் நற்செய்தி அறிவிக்கும்போது, அந்திரேயாவையும் பிலிப்பையும் பின்பற்ற வேண்டும். இறைவனுக்காக ஏங்கித் தேடும் இதயங்களை நாம் நாட வேண்டும். சீமோனும் நத்தனியேலும் திறந்த மனத்துடன் இருப்பதை அறிந்திருந்ததால், அந்திரேயா சீமோனிடமும் பிலிப்பு நத்தனியேலிடமும் சென்றனர். அதனால்தான், இயேசுவைப் பற்றித் தம் சகோதரர் சீமோனிடம் சொல்ல அந்திரேயாவையும், தம் நண்பர் நத்தனியேலிடம் சொல்லப் பிலிப்பையும் தூய ஆவியார் தூண்டினார். பிறருக்கு நற்செய்தி அறிவிக்க நாம் முயலும்போது, அவர்களது செயல்கள் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய முன்மாதிரியாக உள்ளன.
உங்கள் வாழ்வில் இறைவனுக்காக ஏங்குவதாகத் தோன்றுபவர்களைப் பற்றி இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இறைவனைத் தேடும் ஒருவரை உங்களுக்குத் தெரியுமா? “வந்து பாருங்கள்” என்ற கனிவான அழைப்பு யாருக்குத் தேவைப்படுகிறது? பிறருடன் விவாதிப்பது அரிதாகவே பயனளிக்கிறது. அறிவார்ந்த வாதங்கள் பெரும்பாலும் போதுமானவையாக இருப்பதில்லை. திறந்த இதயமும் தேடும் மனமும் கொண்டவர்களைக் கவனித்தறிவதே தேவை. உங்கள் வாழ்வில் சீமோனையும் நத்தனியேலையும் போன்றவர்களைத் தேடுங்கள்; ஏதேனும் ஒரு வகையில் நம் ஆண்டவரை வந்து காண அவர்களை அழையுங்கள்.
என்னை அழைக்கும் என் ஆண்டவரே, நீர் வெளித்தோற்றத்தைக் கடந்து நோக்கி, எல்லா மக்களின் மனங்களையும் இதயங்களையும் புரிந்துகொள்கிறீர். என் வாழ்வில் உம்மைத் தேடுவோராகவும், உமக்காக ஏங்குவோராகவும், திறந்த மனம் கொண்டோராகவும் இருப்பவர்களை இன்னும் அதிகக் கவனத்துடன் நோக்க என்னைத் தூண்டியருளும். உம்மிடம் வருமாறு அவர்களை அழைக்க எனக்குத் தேவையான தாழ்ச்சியையும் துணிவையும் தந்தருளும்; அவர்கள் உம்மைக் கண்டுகொள்ள உதவும் சொற்களைப் பேசவும் எனக்கு அருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
திருஅவையில் கிறிஸ்துவைச் சந்தித்தல்
ஜனவரி 6, திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது
இயேசு தமது பணியைத் தொடங்கியபோது அவருக்கு ஏறக்குறைய முப்பது வயது. அவர் யோசேப்பின் மகன் என்று கருதப்பட்டார். யோசேப்பு ஏலியின் மகன்; ஏலி மாத்தாத்தின் மகன்; மாத்தாத்து லேவியின் மகன்; லேவி மெல்கியின் மகன்; மெல்கி யன்னாயின் மகன்; யன்னாய் யோசேப்பின் மகன்… லூக்கா 3:23–24
இன்றைய நற்செய்திக்கான விருப்ப வாசகங்களில் ஒன்று, லூக்கா எழுதிய இயேசுவின் தலைமுறைப் பட்டியலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இயேசு தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கியபோது அவருக்கு “ஏறக்குறைய முப்பது வயது” என்று அது தொடங்குகிறது. யூத மரபின்படி, ஓர் ஆண் முழு முதிர்ச்சி அடைந்து, ரபியாகப் போதிப்பது போன்ற பொறுப்புகளை ஏற்கக்கூடிய வயது முப்பது ஆகும்.
இயேசு தமது பணியைத் தொடங்குவதற்கும், இறுதியில் ஆன்மாக்களின் மீட்புக்காக இறப்பதற்கும், முழு முதிர்ச்சி அடையும் வயது வரை காத்திருந்தது சிந்திக்கத்தக்கது. அவரது பெற்றோர் அவரது புனித வாழ்வைக் கோவிலில் பலியாக ஒப்புக்கொடுத்திருக்க முடியும்; அந்தப் பலியே ஆன்மாக்களின் மீட்புக்குப் போதுமானதாக இருந்திருக்கும். பன்னிரண்டு வயதில், மிகுந்த ஞானத்தை வெளிப்படுத்தியவராகக் கோவிலில் காணப்பட்டபோதே, அவர் தமது முறையான போதனைப் பணியைத் தொடங்கியிருக்க முடியும். ஆனால் அவர் காத்திருந்தார். யூத வழக்கங்களையும் சட்டங்களையும் மதித்து, அவற்றின் அமைப்புக்குள் தமது மீட்புப் பணியை ஆற்ற விரும்பியதே இதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.
இயேசுவும் அவரது பெற்றோரும் பழைய திருச்சட்டத்தின் ஒவ்வொரு கட்டளையையும் முழுமையாக நிறைவேற்றினர். காலங்காலமாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட அனைத்தையும் மதித்த உண்மையுள்ள யூதர்களாக அவர்கள் வாழ்ந்தனர். தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கிய பின்னர்தான், இறைச் சட்டத்தைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு மறைநூல் அறிஞர்களும் பரிசேயர்களும் இயற்றிய சில சட்டங்களை அவர் எதிர்த்துக் கேள்வி எழுப்பினார்.
இதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். ஏனெனில், இயேசு தமது காலத்தின் சமய அமைப்புகளுக்குள் செயல்பட்டதுபோலவே, இன்றும் தாம் நிறுவிய திருஅவையின் வழியாகத் தொடர்ந்து செயல்படுகிறார். தமது போதனையும் அருளும் மக்களைச் சென்றடைவதற்கான வழியாக அமையும் ஒரு திருஅவையை உருவாக்க அவர் விரும்பினார். முதல் ஆயர்களான திருத்தூதர்களிடம் தமது திருஅவையின் பொறுப்பை ஒப்படைத்து, தமது பெயரால் போதிக்கவும், அருளடையாளங்களை வழங்கவும், வழிநடத்தவும் அவர்களுக்கு அதிகாரம் அளித்தார்.
கடவுள் தாம் விரும்பும் எந்த வழியிலும் எவரையும் மீட்க முடியும் என்றாலும், மீட்புக்கான வழக்கமான வழி திருஅவையின் அமைப்புகள் வழியாகவே நம்மை வந்தடைகிறது. தெய்வீகமும் மனித இயல்பும் கொண்ட இந்த அமைப்பிலிருந்து சில கிறிஸ்தவர்கள் விலகிச் சென்றுள்ளனர். திருஅவையின் தலைவர்களுடைய பாவங்களும் குறைபாடுகளும் அடங்கிய அதன் மனிதப் பக்கம், சில வேளைகளில் அதன் பணியை மறைக்கக்கூடும். இருப்பினும், திருஅவையின் தெய்வீகப் பரிமாணம், கடவுள் அதனுள் தொடர்ந்து உடனிருப்பதை உறுதிசெய்கிறது. இதனால், அருளுக்கும் மீட்புக்கும் முதன்மையான கருவியாகத் திருஅவை விளங்குகிறது.
இயேசுவின் பொதுப்பணியின் தொடக்கத்தைப் பற்றி நாம் சிந்திக்கும்போது, தாம் நிறுவிய திருஅவையின் வழியாக நம்மிடம் தொடர்ந்து வருவதில் இயேசு கொண்டுள்ள உறுதிப்பாட்டை ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள். இயேசுவின் காலத்தில் இருந்ததுபோலவே, கடவுளின் திருவுளத்தைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்பவர்கள் திருஅவைக்குள் இன்றும் உள்ளனர்; எப்போதும் இருப்பார்கள். அவர்களுள் சில தலைவர்களும் அடங்குவர். இயேசுவைப் போலவே அநீதியை எதிர்கொள்ள நாம் அழைக்கப்பட்டிருந்தாலும், நம் ஆண்டவர் நம்மிடம் வருவதற்கான கருவியாகத் திருஅவையை மதித்து, அதன் வாழ்வில் நாம் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
நம் ஆண்டவர் நிறுவிய திருஅவையுடன் உங்களுக்கு உள்ள உறவைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அதன் விதிமுறைகளுக்கும் வழக்கங்களுக்கும் நீங்கள் கீழ்ப்படிகிறீர்களா? சில தலைவர்களின் பலவீனங்களைக் கடந்து, நம் ஆண்டவரின் மீட்புப் பணியை உங்களால் கண்டுணர முடிகிறதா? ஏனெனில், திருஅவைக்குள்தான் கீழ்ப்படிதலுள்ள நம் மெசியாவைக் கண்டடைவோம். தாம் நிறுவிய அமைப்புகளின் வழியாக அவர் நமக்குப் பணிபுரிகிறார்.
கீழ்ப்படிதலுள்ள என் ஆண்டவரே, நீர் பழைய திருச்சட்டத்தை முழுமையாக நிறைவேற்றி, அந்தப் பழைய திருச்சட்டத்திற்குள்ளேயே அருளும் இரக்கமும் கொண்ட புதிய திருச்சட்டத்தை உருவாக்கினீர். அது உமது திருஅவையின் வழியாக எங்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது. திருஅவைக்காகவும், அதன் தலைவர்களுக்காகவும், அதன் உறுப்பினர்கள் அனைவருக்காகவும் நான் வேண்டுகிறேன். உம்மில் நாங்கள் உண்மையாகவே ஒரே குடும்பமாக மாறி, எங்கள் நடுவில் உமது உடனிருப்பைக் கண்டுணர்வோமாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அருள், உண்மை, இறையன்பு ஆகியவற்றின் நிறைவு
ஜனவரி 7, திருக்காட்சிப் பெருவிழாவுக்கு முன் வரும்போது
“எல்லாரும் முதலில் நல்ல திராட்சை இரசத்தைப் பரிமாறுவார்கள்; மக்கள் நிறையக் குடித்தபின் தரம் குறைந்ததைப் பரிமாறுவார்கள். ஆனால் நீர் நல்ல திராட்சை இரசத்தை இதுவரை வைத்திருந்தீரே” யோவான் 2:10
இயேசுவின் தெய்வீகப் பணியை வெளிப்படுத்தும் யோவான் நற்செய்தியின் ஏழு அரும் அடையாளங்களில் முதலாவது கானா திருமண விருந்தில் நிகழ்ந்தது. ஒவ்வோர் அரும் அடையாளமும், கடவுளின் நிலையான மீட்புத் திட்டத்தின் ஏதோவொரு அம்சத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் புதுமையாகும். யோவான் நற்செய்தியில், கானா திருமண விருந்து இயேசுவின் பொதுப்பணியின் முறையான தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. அவரது சீடர்களில் சிலர், ஒருவேளை அனைவருமே, ஏற்கெனவே அழைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவரது தாயைப் போலவே, அவர்களும் அந்தத் திருமண விருந்தில் அவருடன் இருந்திருக்கவே வாய்ப்பு அதிகம்.
நம் ஆண்டவர் தண்ணீரைத் திராட்சை இரசமாக மட்டுமல்லாமல், மிகச் சிறந்த திராட்சை இரசமாக மாற்றியது வியப்புக்குரியது. அந்தத் திராட்சை இரசத்தின் தரம் மற்ற எல்லாவற்றையும்விட மிகவும் உயர்ந்ததாக இருந்திருக்கும் என நாம் கற்பனை செய்யலாம். மேலும், அந்தத் திராட்சை இரசத்தின் அளவு 120 முதல் 180 கேலன்கள் வரை இருந்தது; அந்த அளவும் தனக்கே உரிய அடையாளப் பொருளைக் கொண்டுள்ளது.
இயேசு பணியாளர்களிடம் தண்ணீர் நிரப்பச் சொன்ன தொட்டிகள், யூதர்களின் சடங்கு முறைத் தூய்மைப்படுத்துதல்களுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டவை. இது முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது; ஏனெனில், அவை மோசேயின் பழைய திருச்சட்டத்தையும், சடங்குகளின் வழியாகக் கடவுளை வழிபடுவதையும் குறிக்கின்றன. புதுமைக்காக அவற்றைப் பயன்படுத்தியதன் மூலம், அருள், உண்மை, இறையன்பு ஆகியவற்றின் புதிய திருச்சட்டத்தைத் தொடங்கிவைக்கவே தாம் வந்ததாக நம் ஆண்டவர் அடையாள முறையில் வெளிப்படுத்துகிறார். மணமக்களால் வழங்கப்பட்ட தரம் குறைந்த திராட்சை இரசத்திற்குப் பிறகு, மிகச் சிறந்த திராட்சை இரசம் பேரளவில் கிடைத்தது, பழைய திருச்சட்டம் நல்லதாக இருந்தாலும், அது கடவுளின் மீட்புத் திட்டத்தின் நிறைவாக இருக்கவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நம் ஆண்டவர் நிறுவ வந்த புதிய திருச்சட்டத்தில்தான் அந்த நிறைவு காணப்படுகிறது.
இன்றும் தொடர்ந்து நிறைவாக வழங்கப்படும் இந்தப் புதிய, மிகச் சிறந்த திராட்சை இரசத்தில் பங்குபெறும் பேற்றை நாம் பெற்றிருக்கிறோம். கடவுளின் உயிருள்ள வார்த்தையாகிய நற்செய்திகள் வழியாக நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டபடி, இயேசு கிறிஸ்து என்னும் இறை ஆளில் உண்மையின் முழுமையை நாம் பெற்றிருக்கிறோம். திருப்பலியில் அப்பமும் திராட்சை இரசமும் புதிய திருச்சட்டமாகவும் புதிய திராட்சை இரசமாகவும் இருப்பவராக மாற்றப்படும்போது, மிக விலையுயர்ந்த இந்த “திராட்சை இரசத்தை” நாம் பெறுகிறோம். திருஅவையின் மணமகனாகிய அவருடன் ஆன்மிகத் திருமண உறவில் இணைவதன் வழியாக, செம்மறியின் திருமண விருந்தில் பங்குபெற அவரது திருவுடலும் திருஇரத்தமும் நம்மை அழைக்கின்றன.
கானாவூர் திருமணத்தில் சாதாரண திராட்சை இரசத்திலிருந்து மிகச் சிறந்த திராட்சை இரசத்திற்கு ஏற்பட்ட மாற்றத்தை, ஓர் ஆன்மா கடவுளை நோக்கி மேற்கொள்ளும் பயணத்தின் அடையாளமாகவும் புரிந்துகொள்ளலாம். தொடக்கத்தில், நமது மனமாற்றமும் செப வாழ்வும் சாதாரண திராட்சை இரசத்தைப் போன்றவை. ஒருவரின் தொடக்க மனமாற்றம் மகிழ்ச்சி தருவதைப் போலவே, சாதாரண திராட்சை இரசமும் சுவைத்து மகிழப்படுகிறது. மனமாற்ற வாழ்வில் இன்னும் ஆழமாகப் பயணித்துள்ள ஆன்மாவை மிகச் சிறந்த திராட்சை இரசம் குறிக்கிறது. இந்த இரசம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருவதாகவும் நிறைவாகவும் இருப்பதால், ஒருவர் இறையருளால் போதைகொள்கிறார். இத்தகைய திராட்சை இரசத்திற்காகவே நாம் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.
உங்களுக்குக் கிடைக்கும் அளவுகடந்த இறையருளைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். அருளை வழங்குவதில் கடவுள் கஞ்சத்தனம் காட்டுவதில்லை; அதை இலவசமாகவும் மிகுதியாகவும் வழங்குகிறார். அது இறைக்கொடையாக இருப்பதால், ஒப்புயர்வற்ற சிறப்புடையது. உங்கள் அன்றாடச் செப வாழ்வு, தொடர்ச்சியான மனமாற்றம், திருஅவையின் வாழ்வில் அருளடையாளங்களில் பங்கேற்பது ஆகியவற்றின் வழியாக இந்தப் புதிய திராட்சை இரசத்தைச் சுவைக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். மணமகனால் விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்ட மணமகளாக உங்களைக் காணுங்கள். அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, கடவுளின் இரக்கத்தால் நீங்கள் போதைகொள்ளும் அளவுக்கு இறையருள் உங்கள் ஆன்மாவை நிரப்ப அனுமதியுங்கள்.
மிகவும் தாராளமுள்ள என் ஆண்டவரே, எனக்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் உமது இரக்கத்தை அளவுகடந்து வழங்குகிறீர். இவ்வுலகம் தரக்கூடிய வேறு எதையும்விட உமது அருள் ஒப்புயர்வற்ற சிறப்புடையது. என் ஆன்மாவின் மணமகனே, நித்திய விருந்திலும் என் ஆன்மாவின் திருமணத்திலும் நான் பங்குபெறும்படி என்னை உம்மிடம் ஈர்த்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
மண்ணுலக வாழ்வின் நோக்கம்
கிறிஸ்து பிறப்புக்குப் பின் இரண்டாம் ஞாயிறு
(ஆண்டவரின் திருக்காட்சிப் பெருவிழா ஜனவரி 1-க்குப் பின்வரும் ஞாயிற்றுக்கிழமைக்கு மாற்றப்படாதபோது)
தொடக்கத்தில் வாக்கு இருந்தது; அவ்வாக்கு கடவுளோடு இருந்தது; அவ்வாக்கு கடவுளாய் இருந்தது. யோவான் 1:1
காலம் தோன்றுவதற்கும் பிரபஞ்சம் உருவாவதற்கும் முன்பிருந்த தொடக்கத்தை மனக்கண்ணில் காணுங்கள். அப்போது இருந்தவர் தந்தை, மகன், தூய ஆவி ஆகிய மூவொரு கடவுள் மட்டுமே. மூன்று இறை ஆட்களிடையே பகிரப்பட்ட இறையன்பின் ஒன்றிப்பாகக் கடவுள் முழுநிறைவு கொண்டிருந்தார். எனினும், கடவுளின் அன்பு மிகவும் ஆழமானதாக இருந்ததால், முற்றிலும் ஆவிக்குரியதான வானதூதர்களின் உலகைப் படைக்க அவர் திருவுளம் கொண்டார். அவர்களுடன் தமது அன்பைப் பகிர்ந்து, தமது மூவொரு இறைவாழ்வில் பங்கேற்க அவர்களை அழைத்தார். கடவுளின் அருளுடன் ஒத்துழைத்த வானதூதர்கள் உடனடியாகக் கடவுளை நேருக்கு நேர் காணும் பேற்றுக்குத் தகுதி பெற்றனர். ஒத்துழைக்காதவர்களோ அவரிடமிருந்து என்றென்றும் பிரிக்கப்பட்டனர்.
ஆவிக்குரிய உலகைப் படைத்த அதே வேளையில் கடவுள் பொருளாலான பிரபஞ்சத்தையும் படைத்தார் என்று புனித தாமஸ் அக்குவினாஸ் கருதுகிறார். இந்தப் பொருளாலான பிரபஞ்சத்தில் கடவுள் மனிதகுலத்தைப் படைத்து, நமது உடல்களுக்கு ஆன்மாக்களையும் நமக்குச் சுதந்திர விருப்பத்தையும் அளித்து, தமது அருளுடன் ஒத்துழைக்கத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு நம்மை அழைத்தார். இந்தத் தேர்வுதான் இவ்வாழ்வின் மையப்பொருள். மண்ணுலகில் நமது வாழ்வு சுய இலாபம், உலக அதிகாரம், கௌரவம் ஆகியவற்றிற்காகவோ, செல்வம் மற்றும் பொருளுடைமைகளுக்காகவோ அல்ல. இவ்வுலகம் கடந்து போகும்; நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்வும் அவ்வாறே கடந்து போகும். ஆனால், இவ்வாழ்வில் நாம் செய்யும் தேர்வுகள் நித்திய விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கும்.
இந்த உண்மைகள் நமது நம்பிக்கைக்கு அடித்தளமாக இருந்தாலும், மண்ணுலகில் நமது வாழ்வின் மைய நோக்கத்தை நாம் எளிதில் மறந்துவிடுகிறோம். நித்தியத்தின் கண்ணோட்டத்தில் வாழ்வைக் காண்பது நமக்குக் கடினமாக இருக்கிறது. நமது நாள்களை நிரப்பும் நிலையற்ற இன்பங்களோ போராட்டங்களோ வாழ்வின் மையப்பொருள் அல்ல; மாறாக, நாம் எதிர்நோக்கும் நித்தியக் கைம்மாறுகளுக்கான தயாரிப்பாக, கடவுளின் திருவுளத்திற்கு இடைவிடாமல் உண்மையாயிருக்கும் ஆன்மிகப் பழக்கத்தை வளர்ப்பதே வாழ்வின் மையப்பொருள் என்பதை நினைவில் கொள்வது கடினமாக இருக்கிறது.
யோவான் நற்செய்தியின் தொடக்கத்தில் குறிப்பிடப்படும் நித்திய வாக்கு, இறைமகனே. கடவுளின் நித்திய இருப்பையும், வானதூதர்கள், பிரபஞ்சம், மனிதகுலம் ஆகியவற்றைப் படைக்க அவர் கொண்ட திருவுளத்தையும் தியானிப்பது பயனளிக்கும். நித்தியத்தின் இந்தக் கண்ணோட்டத்தை நாம் காத்துக்கொண்டு, கடவுள் நம்மைப் படைத்ததன் காரணத்தை நாள்தோறும் நினைவுபடுத்திக்கொள்ளாவிட்டால், எளிதில் வழிதவறிவிடுவோம். இவ்வாழ்வே இறுதி இலக்கு என்பதுபோல் அதைக் கருதி, இயன்ற அளவு நிலையற்ற இன்பங்களால் அதை நிரப்புவோம்.
புனித அகுஸ்தினார் இதை மிகச் சிறப்பாக இவ்வாறு எழுதியுள்ளார்: “ஆண்டவரே, உமக்காகவே எங்களைப் படைத்தீர்; உம்மில் இளைப்பாறும்வரை எங்கள் இதயங்கள் அமைதியின்றித் தவிக்கின்றன.” கடவுளின் வாழ்வில் பங்குபெறவே நாம் படைக்கப்பட்டோம். மூவொரு கடவுளின் ஒவ்வோர் இறை ஆளும் பகிர்ந்துகொள்ளும் அன்பு அளவுகடந்து பொங்கிவழிந்ததால் நாம் படைக்கப்பட்டோம். கடவுள் தமது வாழ்வை நம்முடன் பகிர்ந்துகொள்ளவும், நாம் அவரை நேருக்கு நேர் கண்டு, நமது முழு இருப்பாலும் அவரை அன்பு செய்யவும் விரும்பியதால் நாம் படைக்கப்பட்டோம்.
கடவுள் மட்டுமே இருந்த தொடக்கத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அவரது நித்தியக் கண்ணோட்டத்தில் உங்கள் வாழ்வைக் காண முயலுங்கள். உங்களைப் படைத்ததில் அவருக்கிருந்த நோக்கத்தைத் தியானியுங்கள். அவரது நோக்கத்தை நிறைவேற்ற முயலுங்கள்; அவர் உங்களை எவ்வாறு காண்கிறாரோ அவ்வாறே உங்களைக் காணுங்கள். உலகம் படைக்கப்படுவதற்கு முன்பே உங்கள் வாழ்வுக்காக அவர் விரும்பிய அனைத்தையும் நீங்களும் விரும்புங்கள்.
நித்திய வாக்கே, நீர் தொடக்கத்திலிருந்தே உம் தந்தையோடும் தூய ஆவியாரோடும் இருந்தீர். உமது வாழ்வில் பங்குபெற எங்களை அழைப்பதற்காக, அவர்களோடு இணைந்து வானதூதர்களின் ஆன்ம உலகையும் மனிதர்களின் பொருள் உலகையும் படைத்தீர். நான் படைக்கப்பட்ட நோக்கத்தை நிறைவேற்றி, என் வாழ்வை எப்போதும் இந்த நித்தியக் கண்ணோட்டத்தில் காண எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பெத்லகேமின் விண்மீன்
ஆண்டவரின் திருக்காட்சி
ஜனவரி 6, அல்லது ஜனவரி 1-க்குப் பின்வரும் முதல் ஞாயிறு
ஏரோது அரசனின் காலத்தில், யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேமில் இயேசு பிறந்தபோது, இதோ, கிழக்கிலிருந்து ஞானிகள் எருசலேமுக்கு வந்து, “புதிதாகப் பிறந்துள்ள யூதர்களின் அரசர் எங்கே? அவரது விண்மீன் எழுவதைக் கண்டு, அவரை வணங்க வந்திருக்கிறோம்” என்றார்கள். இதைக் கேட்ட ஏரோது அரசன் பெரிதும் கலங்கினான்; அவனோடு எருசலேம் முழுவதும் கலங்கியது. மத்தேயு 2:1–3
அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசரின் பிறப்பைக் கிழக்கிலிருந்து வந்த அயல்நாட்டவர்களுக்கு வெளிப்படுத்த, கடவுள் ஏன் ஒரு விண்மீனைப் பயன்படுத்தினார்? மரியா, யோசேப்பு, ஏன் இடையர்களுக்குக்கூட நற்செய்தியை அறிவிக்கக் கடவுள் ஒரு வானதூதரை அனுப்பினார். ஆனால் ஞானிகளுக்கோ, அவர்கள் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய ஓர் ஊடகத்தை—ஒரு விண்மீனை—பயன்படுத்தத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஞானிகள், தொடக்கத்தில் பாரசீகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குருகுலத்தினராக இருந்தனர். அவர்கள் சோதிடம், வானியல், கனவுகளுக்கு விளக்கம் அளித்தல், பிற ஞானக் கலைகள், குறிசொல்லும் முறைகள் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தனர். மத்தேயு நற்செய்தியில் குறிப்பிடப்படும் மூன்று ஞானிகளும் இரவு வானத்தைக் கவனமாக ஆய்ந்து வந்த சோதிட வல்லுநர்கள் என்பது தெளிவாகிறது. கிறிஸ்து பிறந்த இரவில், அவர்கள் ஓர் அசாதாரணமான கண்டுபிடிப்பைச் செய்தனர்: வானத்தில் ஒரு புதிய விண்மீன் தோன்றியிருந்தது. அது மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஓர் அடையாளம் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். அவர்களது நம்பிக்கையின்படி, புதிய விண்மீன் தோன்றுவது ஒரு புதிய அரசரின் பிறப்பை அறிவித்தது.
இந்த விண்மீன் வெறும் வானியல் நிகழ்வு மட்டுமல்ல; உலகில் உதித்தெழும் கிறிஸ்துவின் ஒளிக்கு அது அடையாளமாக இருந்தது. யூதர், பிற இனத்தவர் என எல்லா மக்களினங்களையும் மீட்பரிடம் அது வழிநடத்தியது. புதிதாகப் பிறந்த அரசரிடம் தாழ்மையான யூத இடையர்களைக் கடவுள் ஈர்த்ததுபோலவே, அவரை ஆராதிக்கப் பிற இனத்தவரின் பிரதிநிதிகளையும் ஈர்த்தார். ஏனெனில் மனிதகுலம் முழுவதையும் மீட்கவே இயேசு வந்தார்.
பிற இனத்தவரையும் இணைத்துக்கொள்வதற்கான இறைமுயற்சி ஒரு புதிய கருத்து அல்ல; மாறாக, ஆபிரகாமுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குறுதியின் நிறைவேற்றமே அது: “பூமியின் குடும்பங்கள் அனைத்தும் உன்னில் ஆசி பெறும்” (தொடக்க நூல் 12:3). இறைவாக்கினர்களின் நூல்களும் திருப்பாடல்களும் இக்கருத்தை எதிரொலித்து, எல்லா மக்களினங்களும் ஆண்டவரிடம் வருவார்கள் என்பதை வலியுறுத்துகின்றன (காண்க எசாயா 2:2-4; திருப்பாடல் 67). இயேசுவின் பொதுப்பணியில், அவர் பிற இனத்தவரை அணுகிச் சென்றதைக் காண்கிறோம். திருத்தூதர் பணிகள் நூலில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளபடி, இந்தப் பணி தொடக்கத் திருஅவையிலும் தொடர்ந்தது. எனினும், இயேசு பிறந்த காலத்தில், தாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் என்பதற்கே யூதர்கள் முதன்மையாக முக்கியத்துவம் அளித்தனர். இயேசுவின் வாழ்வின் தொடக்கத்திலிருந்தே, தூய்மைக்குக் கடவுள் விடுக்கும் அழைப்பு அனைவருக்குமானது என்பதைத் திருக்காட்சி நிகழ்வு வெளிப்படுத்துகிறது. அவரது பணி இஸ்ரயேலுக்கு மட்டுமல்ல, எல்லா மக்களுக்குமானது என்பதையும் அது நிலைநாட்டுகிறது.
தூய்மைக்கான இந்த அனைத்துலக அழைப்பின் காரணமாக, கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கை கொண்டு, நமது கத்தோலிக்க நம்பிக்கையின்படி வாழும் நாம், நமக்கென ஒரு சிறிய, மூடிய உலகை உருவாக்கிக்கொண்டு, பிறரிடமிருந்து தனிமைப்பட்டோ குறுகிய மனப்பான்மையுடனோ இருப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மாறாக, அனைவரையும் வரவேற்கும் விதத்திலும் பரந்த உலகோடு தொடர்புகொள்ளும் விதத்திலும் நம் நம்பிக்கையை வாழ்ந்து, திருஅவையின் அனைத்துலகப் பணியைப் பிரதிபலிக்க அழைக்கப்படுகிறோம். கத்தோலிக்கராக இருப்பது வெறும் பண்பாட்டு மரபுரிமை மட்டுமல்ல; அனைவருக்கும் தேவையான நித்திய மீட்புக்குரிய ஆன்மிக வழியாகும். “திருக்காட்சி” என்ற சொல்லுக்கு “வெளிப்படுத்துதல்” என்று பொருள். கிறிஸ்து அனைவருக்கும் வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும்; ஒவ்வோர் ஆன்மாவின் அரசராகவும் அவர் விளங்க வேண்டும்.
திருக்காட்சிப் பெருவிழாவை நாம் கொண்டாடும்போது, இன்னும் கத்தோலிக்க நம்பிக்கையில் உறுதியாக வாழாதவர்களோடு நம்பிக்கையின் ஒளியைப் பகிர்ந்துகொள்ள, கடவுள் உங்களைப் பயன்படுத்த விரும்பக்கூடிய வழிகளுக்குத் திறந்த மனதுடன் இருங்கள். நாம் பெத்லகேமின் விண்மீனைப்போல இருந்து, பிறர் புரிந்துகொண்டு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வழிகளில் அவர்களைக் கிறிஸ்துவிடம் ஈர்க்க வேண்டும். கடவுளின் அருளுக்குக் கருவிகளாகப் பயன்படத் தயாராக, அவரது பணிக்கு நம்மையே ஒப்படைக்கும்போது இதைச் சிறந்த முறையில் நிறைவேற்ற முடியும். எல்லா மக்களையும் தம்மிடம் ஈர்ப்பது எப்படி என்பதைக் கடவுள் மட்டுமே அறிவார். அவரது பணிக்கு நம்மையே அர்ப்பணிக்கும்போது, பிறரை இருளிலிருந்து தமது வியத்தகு ஒளிக்கு வழிநடத்தும் அந்தச் சுடரொளியாக நாம் விளங்க, அவர் நமக்கு உள்ளூக்கம் அளித்து நம்மைப் பயன்படுத்துவார்.
என் ஆண்டவரே, உலகின் ஒளியே, அனைவருக்கும் ஒரே மீட்பரான உம்மிடம் எல்லாரும் ஈர்க்கப்படும்படி, அனைவரும் காணுமாறு சுடர்விட நீர் விரும்புகிறீர். பெத்லகேமின்மேல் தோன்றிய அந்த விண்மீனைப்போல நான் இருக்க, உம் திருவுளப்படி என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். அனைவரும் காணுமாறு உமது ஒளியைப் பரப்பி நான் சுடர்விட, எனக்கு ஞானத்தையும் அன்பையும் துணிவையும் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
உலகிற்கு நற்செய்தி அறிவித்தல்
திருக்காட்சிக்குப் பின்வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தின் முதல் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின்வரும் திங்கள் அல்லது ஜனவரி 7
[இயேசு] கலிலேயா முழுவதும் சுற்றிவந்து, அங்கிருந்த தொழுகைக்கூடங்களில் கற்பித்தார்; இறையாட்சியின் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றினார்; மக்களிடையே இருந்த எல்லா வகையான நோய்களையும் உடல்நலக் குறைவுகளையும் குணமாக்கினார். அவரது புகழ் சிரியா முழுவதும் பரவியது. பல்வேறு நோய்களாலும் கடும் வேதனையாலும் துன்புற்றவர்கள், பேய்பிடித்தவர்கள், மனநோயாளிகள், முடக்குவாதமுற்றவர்கள் என நோயுற்ற அனைவரையும் அவரிடம் கொண்டுவந்தார்கள்; அவர் அவர்களைக் குணமாக்கினார். கலிலேயா, தெக்கப்போலி, எருசலேம், யூதேயா ஆகிய இடங்களிலிருந்தும், யோர்தானுக்கு அப்பாலிருந்தும் பெருந்திரளான மக்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். மத்தேயு 4:23–24
இயேசு நோயாளிகளைக் குணமாக்கவும், பேய்களை ஓட்டவும், முடக்குவாதமுற்றவர்களை நலமாக்கவும், பிற புதுமைகளைச் செய்யவும் தொடங்கியதும், அவரைப் பற்றிய செய்தி விரைவாகப் பரவி, இன்றைய இஸ்ரயேலின் எல்லைகளை வெகுவாகக் கடந்து சென்றது. கலிலேயா, இஸ்ரயேலின் வடபகுதியை உள்ளடக்கியிருந்தது. தெக்கப்பொலி என்பது இன்றைய யோர்தான், இஸ்ரயேல், சிரியா ஆகிய நாடுகளில் அமைந்திருந்த பத்து முக்கிய நகரங்களின் தொகுதியைக் குறித்தது. யூத சமயத்தின் ஆன்மிக, பண்பாட்டு மையமாக விளங்கிய எருசலேம், யூதர்களின் மிக முக்கியமான நகரமாக இருந்தது. யூதேயா, தெற்கு இஸ்ரயேலில் எருசலேமைச் சுற்றியிருந்த நிலப்பகுதியை உள்ளடக்கியிருந்தது. பண்டைய சிரியா, இன்றைய சிரியாவைவிட விரிந்த நிலப்பரப்பைக் கொண்டிருந்தது; இன்றைய லெபனான், இஸ்ரயேல், யோர்தான் ஆகிய நாடுகளின் சில பகுதிகளும் அதில் அடங்கியிருந்தன. யூதர்கள், கிரேக்கர்கள், உரோமையர்கள் மற்றும் பிற இனத்தவர்கள் வாழ்ந்த இந்தப் பரந்த, பன்முகத்தன்மை கொண்ட பகுதி முழுவதும் இயேசுவின் புகழ் பரவியது.
இணையத்தின் உடனடித் தன்மையும் பரந்துபட்ட அணுகலும் காரணமாக, செய்திகளோ சமூக ஊடகப் பதிவுகளோ இன்று மிக வேகமாக எங்கும் பரவுவது வழக்கத்திற்கு மாறானதல்ல. இயேசுவின் காலத்தில் இவ்வாறு செய்தி பரவிய விதம் மிகவும் வேறுபட்டிருந்தது. பண்பாட்டு, மொழி எல்லைகளைக் கடந்து, ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கும், ஓர் ஊரிலிருந்து மற்றோர் ஊருக்கும் வாய்மொழியாகச் செய்தி பரவியது. நாசரேத்து இயேசு வழியாக நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த வியப்புக்குரிய செயல்களைப் பற்றி யூதர்களும், கிரேக்கர்களும், உரோமையர்களும், பிறரும் கேள்விப்படத் தொடங்கினர். இதனால் பலர் நம்பிக்கை கொள்ளத் தூண்டப்பட்டனர்.
புதுமைகள் இயல்பாகவே மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன என்பது உண்மை; குறிப்பாக, ஒரு புதுமை தேவைப்படும் நிலையில் இருப்பவர்களின் கவனத்தை அவை ஈர்க்கின்றன. அறிந்துகொள்ளும் ஆவலாலோ வியப்பாலோ பலர் இயேசுவைக் காண வந்திருக்கலாம். தாங்கள் கேட்ட செய்திகள் உண்மையாக இருக்குமா? உண்மையிலேயே அவரால் நோயாளிகளைக் குணமாக்கவும், பார்வையற்றோருக்குப் பார்வையும், காது கேளாதோருக்குக் கேட்கும் திறனும் அளிக்கவும், இறந்தோரைக்கூட உயிர்த்தெழச் செய்யவும் முடியுமா?
வருத்தத்திற்குரிய வகையில், இன்று மிக வேகமாக எங்கும் பரவும் செய்திகள் பலவும் அதிர்ச்சியூட்டுபவையாகவோ இழிவான செயல்களைப் பற்றியவையாகவோ இருக்கின்றன. இத்தகைய செய்திகள் பெரும்பாலும் விரைவாகப் பரவுகின்றன; அதே வேகத்தில் மறைந்தும் விடுகின்றன. நம் ஆண்டவரைப் பொறுத்தவரை அப்படி நிகழவில்லை. சிலர் அவருடைய புதுமைகளால் மட்டுமே அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டிருந்தாலும், எண்ணற்ற மற்றவர்கள் அவரால் முற்றிலும் மாற்றமடைந்தனர். அந்த மாற்றம் எவ்வளவு ஆழமானதாக இருந்ததென்றால், இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தி மனித வரலாற்றில் மிக அதிகமாகப் பேசப்படும், மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக இன்றும் நீடிக்கிறது.
வரலாற்றில் மிகப் பரவலாக வாசிக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்ட நூல் திருவிவிலியமே. வேறு எந்த நூலையும்விட அதிகமான மொழிகளில் அது மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இருந்தபோதிலும், இன்று பல நூறு கோடி மக்கள் இயேசுவைத் தங்கள் மீட்பராக இன்னும் அறியவில்லை. மாறாக, அதிர்ச்சியூட்டும் செய்திகளும், இழிவான செயல்கள் பற்றிய விவரங்களும், மிகைப்படுத்தப்பட்ட பரபரப்புகளும், ஆபாசப் படைப்புகளும், உடனடியாக உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் பிற எல்லா வகையான உள்ளடக்கங்களும் இடைவிடாமல் அவர்கள்மீது திணிக்கப்படுகின்றன. தகவல் தொடர்பு இவ்வளவு எளிதாகவும், பரந்த அளவிலும், உடனடியாகவும் நிகழும் இக்காலத்தில், கிறிஸ்துவின் உடலாகிய திருஅவையின் உறுப்பினர்களான நாம், உலகின் கடையெல்லைவரை நற்செய்தியைப் பரப்ப நம்மால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும்.
இயேசு கிறிஸ்துவே ஒரே ஆண்டவரும் மெசியாவும் என்பதை அறியாத, உலகெங்கும் உள்ள பல நூறு கோடி மக்களைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உலகம் முழுவதும் அவரிடம் திரும்பி, தங்கள் வாழ்வை அவரிடம் ஒப்படைத்து, முழு இதயத்தோடு அவருடைய திருவுளத்தை நாடினால் என்ன நிகழக்கூடும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். இந்த ஆன்மிகச் சவாலைப் பற்றி நீங்கள் சிந்திக்கும்போது, இறைவேண்டலுடன் கிறிஸ்துவுக்கும் அவருடைய நற்செய்திக்கும் பணிபுரிய உங்களையே ஒப்படையுங்கள். சில வேளைகளில், நெருங்கிய குடும்பத்தினர்மீதும் நண்பர்கள்மீதும் கவனம் செலுத்துவதே நமது பணியாக இருக்கிறது. வேறு சில வேளைகளில், மிக விரைவாகப் பலரையும் சென்றடையும் விதத்தில்கூட, இன்னும் பரந்த பணிக்கு நாம் அழைக்கப்படலாம். நம் ஆண்டவர் தாம் விரும்பும் விதத்தில் உங்களைப் பயன்படுத்தும்படி, உங்களால் இயன்ற அளவு புனிதராக வாழ முயலுங்கள்.
என்னை மீட்கும் ஆண்டவரே, எங்கள் உலகில் பலர் உம்மைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருந்தாலும், தனிப்பட்ட முறையிலும் நம்பிக்கை நிறைந்த விதத்திலும் பலர் உம்மை அறிந்திருக்கவில்லை. அன்பு ஆண்டவரே, உமது மீட்பின் செய்தியை அனைவருக்கும் அனுப்பி, ஆன்மாக்களை மீட்டருளும். உலகம் முழுவதும் மனமாற்றம் அடைய நான் வேண்டுகிறேன்; உமது திருவுளப்படி என்னைப் பயன்படுத்தும்படி என்னையே உமக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறேன். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நடைமுறைக்கேற்ற அணுகுமுறை மட்டும் போதாது
திருக்காட்சிக்குப் பின் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தின் இரண்டாம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் செவ்வாய் அல்லது ஜனவரி 8
அதற்குள் நேரம் மிகவும் ஆகிவிட்டதால், அவருடைய சீடர்கள் அவரை அணுகி, “இது பாலைநிலம்; நேரமும் மிகவும் ஆகிவிட்டது. இவர்கள் சுற்றியுள்ள பண்ணைகளுக்கும் ஊர்களுக்கும் சென்று, தங்களுக்கு உண்பதற்கு ஏதாவது வாங்கிக்கொள்ளும்படி இவர்களை அனுப்பிவிடும்” என்றார்கள். மாற்கு 6:35–36
நடைமுறைக்கேற்பவும், யதார்த்த உணர்வுடனும், செயல்பயனைக் கருத்தில் கொண்டும் செயல்படுவது ஞானமானது. ஆனால் கிறிஸ்துவையும், அவருடைய தெய்வீகப் பணியில் பங்கேற்க நாம் பெற்றுள்ள அழைப்பையும் பொறுத்தவரை, நடைமுறைப் பயனை மட்டுமே கருத்தில் கொள்வது சில வேளைகளில் தடையாக இருக்கலாம். இன்றைய நற்செய்தி இந்த உண்மையை வலிமையாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.
“ஆயனில்லாத ஆடுகளைப்போல” ஆன்மிகப் பசியுடன் பெருந்திரளாக இருந்த மக்களை நோக்கிய கிறிஸ்துவின் பரிவுமிக்க இதயத்தை வெளிப்படுத்துவதுடன் இந்தப் பகுதி தொடங்குகிறது. ஆயன் இல்லாதபோது, ஆடுகள் திசையின்றி அலைந்து திரிகின்றன; மிகப் பசுமையான மேய்ச்சல் நிலங்களை அடையாமல் பலமுறை தவறவிடுகின்றன. பரிவால் உள்ளம் நெகிழ்ந்த இயேசு, தம் மந்தைக்கு “பலவற்றைக்” கற்பிப்பதன் வழியாக உணவூட்டுகிறார்.
அதன்பின் ஒரு சோதனை வந்தது. அது பெரும்பாலும் கூட்டத்தினருக்கான சோதனையாக அல்ல, மாறாக, தமது பணியைத் தொடர்ந்து செய்வதற்காக இயேசு பயிற்றுவித்துக்கொண்டிருந்த அவருடைய திருத்தூதர்களுக்கான சோதனையாக இருந்தது. திருத்தூதர்கள் பின்னர் திருஅவையின் முதல் ஆயர்களாக இயேசுவின் பணியில் பங்குபெற்றனர் என்றாலும், நாம் அனைவருமே நமக்கே உரிய தனித்துவமான வழிகளில் அவருடைய பணியில் பங்கேற்க அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். எனவே, இயேசு தம் திருத்தூதர்களுக்குக் கொடுத்த சோதனை, இன்று நமக்கும் அதே அளவு பொருந்துகிறது.
உணவு தேடிக்கொள்ளும்படி மக்கள் கூட்டத்தை அனுப்பிவிடலாம் என்று திருத்தூதர்கள் கூறியபோது, இயேசு சவாலான ஒரு கட்டளையைக் கொடுத்து அவர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தினார்: “நீங்களே அவர்களுக்கு உணவு கொடுங்கள்.” இதுவே அந்தச் சோதனை. ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு உணவளிக்கும் வசதிகள் அவர்களிடம் இல்லை என்பதை இயேசு நன்றாக அறிந்திருந்தார். ஆயினும், அவர்களுடைய நம்பிக்கையை வெளிக்கொணரவே இந்தச் சவாலை முன்வைத்தார். அவர்களோ தாங்களே செயல்படுவதற்கோ, உறுதியான நம்பிக்கையுடன் அவரை அணுகுவதற்கோ பதிலாக, மனிதக் கணிப்புடனும் ஐயத்துடனும் பதிலளித்தார்கள். தங்களிடமிருந்த சொற்ப உணவாகிய ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் அவர்கள் அவரிடம் கொடுத்தபோதுதான் இயேசு அந்தப் புதுமையைச் செய்தார். மனிதரின் வளங்கள் முடிவடையும் இடத்தில் இறைவனின் வல்லமை செயல்படத் தொடங்குகிறது என்பதை இதன் வழியாக அவர்களுக்குக் காட்டினார். கிறிஸ்துவின் பணியில் தங்களுடைய பங்கு, தங்களிடம் போதிய ஆற்றலும் வளங்களும் இருப்பதைச் சார்ந்திராமல், தங்களுடைய கீழ்ப்படிதல், நம்பிக்கை, அவரது அருளோடு ஒத்துழைத்தல் ஆகியவற்றையே சார்ந்திருக்கும் என்பதை இந்த நிகழ்வு திருத்தூதர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது.
இந்தச் சோதனை உங்கள் வாழ்க்கைக்கு எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். முதலில், அந்த மக்கள் கூட்டத்தைப் பற்றி எண்ணிப்பாருங்கள். “ஆயனில்லாத ஆடுகளைப் போல” இருக்கும் மனிதர்களை உங்களுக்குத் தெரியுமா? அலைந்து திரிபவர்களும், தேடிக்கொண்டிருப்பவர்களும், பசியோடு இருப்பவர்களும் யார்? ஏழைகள், ஆதரவற்றோர் எனச் சிலர் உடலளவில் பசியோடு இருக்கிறார்கள். வேறு சிலர் பொருளாதாரத்தில் வசதியாக இருந்தாலும், ஆன்மிகப் பசியால் வாடிக்கொண்டிருக்கலாம். உடல் சார்ந்த தேவைகளாக இருந்தாலும் ஆன்மிகத் தேவைகளாக இருந்தாலும், தேவையில் இருப்பவர்களைக் கண்டுணர்வதே நமது “சோதனையின்” முதல் படி.
பிறருடைய தேவைகளை நாம் உணர்ந்ததும், அவற்றை நிறைவேற்ற நம் ஆண்டவர் நம்மை எவ்வாறு பயன்படுத்த விரும்புகிறார் என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும். இங்குதான் நடைமுறைக்கு ஏற்ற அணுகுமுறையை இறையருள் சார்ந்த விவேகத்துடன் இணைக்க வேண்டும். பிறருடைய தேவைகளைப் பார்த்துவிட்டு, “என்னால் பெரிதாக ஒன்றும் செய்ய முடியாது” என்று நினைப்பது எளிது. உண்மையில், பிறருக்கு மெய்யாகவே தேவையானவற்றை நம் சொந்த ஆற்றலால் வழங்க நாம் வலிமையற்றவர்களே. ஆனால், கிறிஸ்துவின் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட வல்லமையில் நம்பிக்கை வைத்து, நம்மிடமுள்ள சிறிதளவையும் அவருக்கு அர்ப்பணிக்கும்போது, நமது சிறிய காணிக்கை இறைவனின் செயலால் நிறைவான ஆசிகளின் ஊற்றாக மாற்றப்படுகிறது. இறையருளால் பெருந்திரளான மக்களுக்கு உணவளிக்க முடியும் என்பதை அறிந்து, நம்மிடம் உள்ளதைக் கொடுக்க நாம் கொண்டிருக்கும் விருப்பத்தையே நமது “ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும்” குறிக்கின்றன.
பன்னிரு திருத்தூதர்களோடு நீங்களும் நிற்பதுபோல இன்று இந்த நற்செய்திப் பகுதியைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். பசியோடும் அலைக்கழிப்போடும் இருக்கும் யாரைக் கடவுள் உங்கள் வாழ்க்கையில் இடம்பெறச் செய்திருக்கிறார் என்பதை எண்ணிப்பாருங்கள். அவர்களை நீங்கள் கண்டறியும்போது, கடவுள் உங்கள் வழியாகச் செயல்பட விரும்புகிறார் என்று நம்பி, உங்களிடமுள்ள அனைத்தையும், உங்களையே முழுமையாகவும் அவருக்கு அர்ப்பணியுங்கள். ஆழ்ந்த நம்பிக்கையோடு இருக்கும்போது, உங்கள் எளிய காணிக்கையின் வழியாகக் கடவுள் நிறைவேற்றக்கூடியவற்றைக் கண்டு நீங்கள் வியப்படைவீர்கள்.
பராமரித்து வழிநடத்தும் என் ஆண்டவரே, உமது பரிவு அளவிட முடியாதது; உமது அருள் அனைத்தையும் செய்ய வல்லது. என் வழியாக நீர் அன்பு செய்ய விரும்பும் மனிதர்களை நான் கண்டுகொள்ளும்படி, உமது இதயத்தைப் போன்ற ஓர் இதயத்தை எனக்குத் தந்தருளும். என் வழியாக நீர் அளவுகடந்த ஆசிகளை வழங்கும்படி, என்னையும் என்னிடம் உள்ள அனைத்தையும், என் வாழ்வையே உமக்கு அர்ப்பணிக்க எனக்குத் துணிவும் நம்பிக்கையும் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!
திருக்காட்சிக்குப் பின்வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தின் மூன்றாம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின்வரும் புதன்கிழமை அல்லது ஜனவரி 9
“துணிவுடன் இருங்கள்; நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!” அவர் அவர்களுடன் படகில் ஏறினார்; காற்றும் அடங்கியது. அவர்கள் முற்றிலும் வியப்பில் ஆழ்ந்தார்கள். அப்பங்கள் பற்றிய நிகழ்வை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை. மாறாக, அவர்களுடைய உள்ளங்கள் கடினப்பட்டிருந்தன. மாற்கு 6:50–52
இயேசு கடல்மீது நடந்து வந்து திருத்தூதர்களுக்குத் தோன்றியபோது, அவர்கள் அச்சத்தால் நிறைந்தார்கள். அவர்களிடம் அவர் கூறிய அதே வார்த்தைகளைத்தான் நம்மிடமும் கூறுகிறார்: “துணிவுடன் இருங்கள்; நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!” நாம் உணர்ந்திருப்பதைவிடவும் அடிக்கடி இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்க வேண்டிய தேவை நமக்கு உள்ளது. வாழ்க்கையில் பல நிகழ்வுகள் நம்மை அஞ்சவும், கவலைப்படவும், ஒரே எண்ணத்தில் உழலவும், மனச்சோர்வில் விழவும், ஏன், நம்பிக்கையையே இழக்கவும் செய்யக்கூடும். ஏனெனில், திருத்தூதர்களைப் போலவே, கடவுள் யார் என்பதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள நாம் அடிக்கடி தவறிவிடுகிறோம். இதனால் நமது உள்ளங்கள் கடினப்பட்ட நிலையிலேயே இருக்கின்றன.
நம் வாழ்வில் கடவுள் யார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாததன் நேரடி விளைவே கடினப்பட்ட உள்ளம். நாம் அவரை அறிந்து, நம்மீது அவர் கொண்டுள்ள அன்பைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்மீது முழு நம்பிக்கை வைக்காதவரை, நமது உள்ளங்கள் முழுமையாக விடுதலை பெற முடியாது. புதுமைக்கு மேல் புதுமையைக் கண்டும், போதனைக்கு மேல் போதனையைக் கேட்டும், தாங்களே போதித்துப் புதுமைகள் செய்தும்கூட, திருத்தூதர்கள் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவும் நம்பவும் இல்லை. “அப்பங்கள் பற்றிய நிகழ்வை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை” என்பதால் “அவர்களுடைய உள்ளங்கள் கடினப்பட்டிருந்தன” என்று நற்செய்தி நமக்குச் சொல்கிறது.
“துணிவுடன் இருங்கள்; நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!” என்று இயேசு தம் திருத்தூதர்களிடம் கூறியபோது, அவர்களுள் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை ஊட்ட விரும்பினார். அந்த வார்த்தைகள் நமக்குள்ளும் ஆழமாக ஒலிக்க நாம் இடமளிக்க வேண்டும். துணிவு அச்சத்தை அகற்றுகிறது. “நான்தான்” என்று கூறுவதன் மூலம், “நானே கடவுள்!” என்பதை நம் ஆண்டவர் வெளிப்படுத்துகிறார். இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள எகோ எய்மி என்ற கிரேக்கச் சொற்றொடரே, விடுதலைப் பயணம் 3:14-இல் கடவுள் தம் பெயரை “இருக்கின்றவர் நானே” என்று வெளிப்படுத்தும்போதும் இடம்பெறுகிறது. இதை நாம் அறிவளவில் நம்பினாலும், கடவுளின் வெளிப்பாடு நமது உள்ளங்களை ஊடுருவி, வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் அச்சங்களையும் ஐயங்களையும் அகற்ற அனுமதிக்க அடிக்கடி தவறிவிடுகிறோம்.
இந்த நற்செய்திப் பகுதியின் அடையாளங்கள் ஆழ்ந்த பொருளைக் கொண்டவை. கடல் உலகைக் குறிக்கிறது; அலைகளும் காற்றும் இவ்வுலகில் நாம் அடிக்கடி எதிர்கொள்ளும் குழப்பத்தையும் கொந்தளிப்பையும் குறிக்கின்றன. படகு திருஅவையைக் குறிக்கிறது. இரவில் தண்ணீர்மீது நடப்பதன் வழியாக, இவ்வுலகிலுள்ள அனைத்தின்மீதும் தமக்கு முழு அதிகாரம் இருப்பதை நம் ஆண்டவர் வெளிப்படுத்துகிறார். அலைகளாலும் காற்றாலும் அலைக்கழிக்கப்பட்ட படகில் ஏறுவதன் வழியாக, தாம் எப்போதும் தமது திருஅவையில் உடனிருக்கிறார் என்பதையும், நாம் அவரைச் செயல்பட அனுமதித்தால் அமைதியையும் சாந்தத்தையும் அளிப்பார் என்பதையும் காட்டுகிறார்.
நம் ஆண்டவர் உங்களை நேராகப் பார்த்து, “துணிவோடிருங்கள், நான்தான், அஞ்சாதீர்கள்!” என்று சொல்வதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்கள் முழுக் கவனத்தையும் அவர்மீது செலுத்துங்கள். நீங்கள் எத்தகைய போராட்டங்களை எதிர்கொண்டாலும், உங்களைச் சூழ்ந்திருப்பதாகத் தோன்றும் குழப்பம் எத்தகையதாக இருந்தாலும், கடவுளின் வல்லமைக்கு அப்பாற்பட்டது எதுவுமில்லை. இதை நம்புங்கள்; அஞ்சாதீர்கள்; அவரை உங்கள் இதயத்திற்குள் அழையுங்கள். அப்போது அவரது அமைதி நிறைந்தோங்கும்.
என் ஆண்டவரே, ‘இருக்கிறவர் நானே’ என்னும் மகத்துவமிக்கவரே, நீரே எல்லாம் வல்ல கடவுள். ஒவ்வொரு புயலையும் அடக்கவும், ஒவ்வொரு காயத்தையும் குணமாக்கவும், அமைதியை மீண்டும் நிலைநாட்டவும், கொந்தளிப்பின் நடுவில் துணிவளிக்கவும் உம்மால் இயலும். “நான்தான், அஞ்சாதே!” என்று நீர் என்னிடம் சொல்வதைக் கேட்க எனக்கு உதவியருளும். நான் ஒருபோதும் உம்மைச் சந்தேகிக்காமலும், என் நம்பிக்கையில் தளராமலும், எப்போதும் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கவும் வேண்டுகிறேன். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கடவுள் குறித்த மிகச் சரியான நேரம்
திருக்காட்சிக்குப் பின்வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தின் நான்காம் வாரநாள்
திருக்காட்சிக்குப் பின்வரும் வியாழன் அல்லது ஜனவரி 10
இயேசு தூய ஆவியாரின் வல்லமையோடு கலிலேயாவுக்குத் திரும்பினார். அவரைப் பற்றிய செய்தி அப்பகுதி முழுவதும் பரவியது. அவர் அங்கிருந்த தொழுகைக்கூடங்களில் கற்பித்தார்; அனைவரும் அவரைப் போற்றினர். லூக்கா 4:14–15
இயேசு யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெற்று, பாலைநிலத்தில் நாற்பது நாள்கள் தங்கித் தீயவனின் சோதனைகளைத் தாங்கி வென்ற உடனேயே, லூக்கா நற்செய்தியின் இந்தப் பகுதியில் கூறப்படும் நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. அவர் “தூய ஆவியின் வல்லமையோடு” கலிலேயாவுக்குத் திரும்பினார். இயேசுவின் புதுமைகள் எதையும் லூக்கா அதுவரை பதிவு செய்யவில்லை என்றாலும், இயேசு ஏற்கெனவே கப்பர்நாகுமில் சில புதுமைகளைச் செய்திருந்தார் என்பதும், “அவரைப் பற்றிய செய்தி அப்பகுதி முழுவதும் பரவியது” என்பதும் அந்த அதிகாரத்தின் பிற்பகுதியில் தெளிவாகிறது.
இத்தனை பேரின் கவனத்தை ஈர்த்தது எது? அவரது புதுமைகளைப் பற்றிய செய்தி பரவியதோடு, அவர் வெளிப்படுத்தத் தொடங்கியிருந்த புனிதத்தின் ஒளியும் மக்களை ஈர்த்திருக்கலாம். அதுவரை இயேசு மறைவான வாழ்வு வாழ்ந்திருந்தார். அவர் எல்லா வகையிலும் நிறைவுள்ளவராக இருந்தபோதிலும், அவர் தம்மை வெளிப்படுத்துவதற்குக் குறிக்கப்பட்ட நேரம் வரும்வரை, அவரது இறைத்தன்மை அவரது மனிதத்தன்மைக்குள் மறைந்திருந்தது. இப்போது அந்த நேரம் வந்துவிட்டதால், திரை விலகத் தொடங்கியது; மக்களும் அவரைக் கவனிக்கத் தொடங்கினர்.
அதேபோல, நமது வாழ்விலும், நமது தனிப்பட்ட மனமாற்றத்தை ஆழப்படுத்துவதற்காக, நமது நம்பிக்கையை நம் ஆன்மாவின் ஆழத்தில் மறைவாக வைத்திருக்கக் கடவுள் நம்மை அழைக்கும் காலங்கள் உண்டு. பின்னர், கடவுள் திரையை விலக்கி, நம் வழியாகத் தமது அருளையும் இரக்கத்தையும் பிறருக்கு வெளிப்படுத்தும் காலங்களும் உண்டு. கடவுள் தமது திருவுளத்தின்படி அருளையும் மாட்சியையும் இவ்வாறு வெளிப்படுத்துவது, தூய ஆவியாரின் வல்லமைக்கு ஏற்பவும், அவர் குறித்த நேரத்திலும் நிகழ வேண்டும். நம் வழியாக எவ்வாறு ஒளிரக் கடவுள் விரும்புகிறார் என்பதை நாம் தீர்மானிக்க முடியாது; அது அவரைப் பொறுத்தது.
உங்கள் வாழ்வை ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது, இப்போது உங்களுக்கான கடவுளின் திருவுளம் என்னவாக இருப்பதாகக் காண்கிறீர்கள்? ஒருவேளை நீங்கள் அண்மையில்தான் மனமாற்றம் அடைந்திருக்கலாம்; உங்கள் உள்ளத்தில் பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கலாம். ஒருவேளை நீங்கள் சோதனைகளை எதிர்கொண்டிருக்கலாம்; தீயவனை எதிர்த்து வெல்ல, பாலைநிலத்தில் நம் ஆண்டவரோடு தங்கி இளைப்பாற வேண்டியிருக்கலாம். அல்லது, உங்கள் வழியாகத் தமது புனிதத்தைப் பிறருக்கு இன்னும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தக் கடவுள் விரும்பும் காலமாக இது இருக்கலாம்.
இன்றைய நற்செய்தி மகிழ்ச்சியான முறையில் முடிகிறது: “அனைவரும் அவரைப் புகழ்ந்து பேசினர்; அவரது வாயிலிருந்து வந்த அருள்மிக்க சொற்களைக் கேட்டு வியப்படைந்தனர்.” ஆனால், இயேசு அப்போது வாசித்திருந்த எசாயா நூலின் பகுதியில் கூறப்பட்ட, கடவுளால் திருப்பொழிவு செய்யப்பட்டவராக அவரை ஏற்றுக்கொள்வதைவிட, ஒரு புதுமையைக் காண்பதிலேயே நாசரேத்து மக்கள் அதிக ஆர்வம் காட்டியதற்காக நம் ஆண்டவர் அவர்களைக் கண்டித்தபோது, அந்த நிலை விரைவிலேயே மாறியது. இதயங்களை மனமாற்றத்திற்கு அழைப்பதும், தாம் மெசியா என்னும் தமது உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதுமே இயேசுவின் பணி. அவரது சொந்த ஊர் மக்கள், ஏதோ ஒரு மாயவித்தையைக் காண்பதுபோல ஒரு புதுமையைக் காண்பதிலேயே அதிக ஆர்வம் காட்டியதால், அவரது பணியின் உண்மையான நோக்கத்தை உணரத் தவறினர்; தங்களது கடின இதயத்திற்கு இயேசுவையே குற்றம் சாட்டினர்.
அதேபோல, நமது வாழ்விலும், நம் வழியாகத் தமது இறையருளை வெளிப்படுத்தக் கடவுள் தேர்ந்துகொள்ளும்போது, எல்லோரும் அதை ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்று நாம் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. அருளால் நாம் மாற்றம் பெறும்போது, அந்த மாற்றம் பிறருக்குச் சவாலாக அமையும். இயேசு யாராக இருந்தார், இருக்கிறார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள அவரது சொந்த ஊர் மக்கள் தயாராக இல்லாததுபோலவே, நம் வழியாகக் கடவுள் தமது அருளையும் உண்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறார் என்பதைச் சிலர் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் போகலாம் என்றும், நாசரேத்து மக்கள் நம் ஆண்டவரைப் புறக்கணித்ததுபோல நம்மையும் புறக்கணிக்கலாம் என்றும் நாம் எதிர்பார்க்க வேண்டும்.
இயேசுவின் பொதுப்பணியின் தொடக்கத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்வாறு சிந்திக்கும்போது, கடவுள் தாம் விரும்பும் வழியில் உங்களுக்கென ஒரு “பொதுப்பணியை” தொடங்க உங்களை அழைக்கிறாரா என்பதையும் எண்ணிப் பாருங்கள். எத்தகைய எதிர்வினை கிடைத்தாலும் அமைதியோடு இருங்கள். சிலர் உங்களோடு மகிழ்வார்கள்; மற்றவர்கள் அவ்வாறு மகிழாமல் போகலாம். துணிவோடிருங்கள்; தூய ஆவியாருக்குச் செவிகொடுங்கள்; கடவுள் தாம் தேர்ந்துகொள்ளும் எந்த வழியிலும், தமது திருப்பொழிவின் வழியாக உங்களில் தம்மை வெளிப்படுத்த அனுமதியுங்கள்.
என் தெய்வீக ஆண்டவரே, உமது தந்தையின் திருவுளத்திற்கேற்ப, உமது மண்ணுலக வாழ்வின் முதல் முப்பது ஆண்டுகளில் உமது இறைத்தன்மையை மறைத்து வைத்திருந்தீர். உரிய நேரம் வந்தபோது, அந்தத் திரையை விலக்கி, உமது புனிதத்தையும் வல்லமையையும் வெளிப்படுத்தத் தொடங்கினீர். செபத்திலும் மனமாற்றத்திலும் மறைவான வாழ்வை எப்போது தழுவ வேண்டும் என்பதையும், என் வழியாக உமது புனிதத்தை எப்போது வெளிப்படுத்த விரும்புகிறீர் என்பதையும் பகுத்தறிய எனக்கு உதவியருளும். உமது நிறைவான திருவுளத்திற்கேற்பவும், நீர் குறித்துள்ள மிகச் சரியான நேரத்திலும் எப்போதும் செயல்பட எனக்குத் துணிவைத் தாரும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
செபத்திற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு
ஆண்டவரின் திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தின் ஐந்தாவது வாரநாள்
ஆண்டவரின் திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் வெள்ளிக்கிழமை அல்லது ஜனவரி 11
இயேசு இருந்த ஊர்களில் ஒன்றில், உடலெங்கும் தொழுநோய் பிடித்த ஒருவர் இருந்தார். அவர் இயேசுவைக் கண்டதும் தரையில் முகங்குப்புற விழுந்து, “ஆண்டவரே, உமக்கு விருப்பமானால் என்னைச் சுத்தமாக்க உம்மால் முடியும்” என்று அவரிடம் மன்றாடினார். லூக்கா 5:12
எத்துணை நிறைவான செபம்! தம் சொந்தக் குடும்பத்தினர் உட்பட ஊராராலும் ஒதுக்கப்பட்டிருக்கக்கூடிய இந்தத் தொழுநோயாளர், தனிமையிலும் புறக்கணிப்பிலும் வாழும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தார். சிலர் அவர்மீது பரிதாபப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால், அவருடைய கொடிய நோய் தங்களுக்கும் தொற்றிவிடும் என்ற அச்சத்தால் அவரிடமிருந்து விலகியே இருந்தனர். தொழுநோயால் ஏற்பட்ட உடல் வேதனையைவிட, உணர்வளவிலும் சமூக அளவிலும் அவர் அனுபவித்த தனிமை இன்னும் அதிக வேதனையைத் தந்திருக்கும்.
இயேசுவின் சொந்த ஊரான நாசரேத்தில் மக்கள் அவரைப் புறக்கணித்த சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு இந்தப் புதுமை நிகழ்கிறது. நாசரேத்து மக்களின் புறக்கணிப்புக்கு, தங்களுக்கு உரிமை உண்டு என்ற மனப்பான்மையே காரணமாக இருந்தது. தங்களைக் கடவுளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களாகக் கருதிய அவர்கள், அதனால் அவருடைய அருளுக்கும் ஆசிகளுக்கும் தங்களுக்கு உரிமை இருப்பதாக நம்பினர். அவர்களுடைய தவறான நம்பிக்கைகளை இயேசு நேரடியாகச் சுட்டிக்காட்டியபோது, அவர்கள் பகைமை கொண்டு, அவரைக் கொல்லவும் முயன்றனர். அதன் விளைவாக, அவர் நாசரேத்தை விட்டு வெளியேறி, கப்பர்நாகூமிலும் பிற ஊர்களிலும் தமது பணியைத் தொடர்ந்தார்.
பிறரைக் கவர்வதற்காகவோ அவர்களின் நன்மதிப்பைப் பெறுவதற்காகவோ இயேசு புதுமைகள் செய்யவில்லை. மாறாக, ஏற்கெனவே ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தியவர்களுக்காக அவர் புதுமைகள் செய்தார். அவை அவரது அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக மட்டுமே செய்யப்படவில்லை; நம்பிக்கை கொண்டவர்களை இன்னும் ஆழமாக நம்ப அழைக்கும் அன்பின் செயல்களாகவே முதன்மையாக அமைந்தன. அத்தகைய நம்பிக்கைக்கு இந்தத் தொழுநோயாளர் மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
முதலில், அந்த மனிதர் இயேசுவை அணுகி, அவர்முன் “தரையில் முகங்குப்புற விழுந்தார்.” இவ்வாறு செய்ததன் மூலம், இயேசுவே மெசியா என்ற தம் நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டார். கடவுளின் ஆசிகள் பெருக்கெடுத்து வருவதற்கான வாயில்களைத் திறக்க இந்த நம்பிக்கைச் செயலே போதுமானதாக இருந்தது. தொழுநோயாளர் முதலில் நம்பினார், ஆராதித்தார்; இதனால் கடவுளின் அருள் அவர்மீது பொழியப்பட்டது. ஆனால் நாமோ, கடவுளிடமிருந்து எதையும் பெற நமக்கு உரிமை இருப்பதுபோல, பல வேளைகளில் முதலில் ஆசிகளையே நாடுகிறோம். “ஆண்டவரே, தயவுசெய்து எனக்கு இந்த உதவியைச் செய்யும்; அதன் பிறகு நான் நம்புவேன்” என்று நாம் சொல்லக்கூடும். ஆனால் அது அப்படிச் செயல்படுவதில்லை. இயேசு கடவுள்; கடவுளுக்குரிய முறையிலேயே நாம் அவரை நடத்த வேண்டும். நாம் ஆசி பெற்றாலும் பெறாவிட்டாலும், துன்புற்றாலும் துன்புறாவிட்டாலும், கடவுள் கடவுளாக இருப்பதாலேயே அவரை ஆராதிக்க வேண்டும். இந்தத் தொழுநோயாளர் அதை உணர்ந்திருந்தார்.
குணம் பெறுவதற்காகத் தொழுநோயாளர் எழுப்பிய செபம், தாழ்ச்சிக்கும் நம்பிக்கைக்கும் ஓர் எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது. தம்மைக் குணமாக்குமாறு அவர் இயேசுவிடம் நேரடியாகக் கேட்கவில்லை. மாறாக, “ஆண்டவரே, உமக்கு விருப்பமானால் என்னைச் சுத்தமாக்க உம்மால் முடியும்” என்று கூறி, குணமாக்க இயேசுவுக்கு உள்ள ஆற்றலில் தாம் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டார். நம்பிக்கையின் இந்த வெளிப்பாடு நம் ஆண்டவரின் கனிவான இரக்கத்தை வெளிப்படச் செய்தது. அவர், “எனக்கு விருப்பம்தான். நீர் சுத்தமாகுக” என்று பதிலளித்தார்.
நீங்கள் செபிக்கும்போது, கடவுள் உங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவரிடம் சொல்கிறீர்களா? உங்கள் எண்ணங்களையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் ஒரு பட்டியலாக அவர் முன் வைக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அவற்றை ஒதுக்கி வைக்க முயலுங்கள். கடவுள் கடவுளாக இருப்பதாலேயே அவரை ஆராதித்து உங்கள் செபத்தைத் தொடங்குங்கள். உங்கள் தேவைகளைப் பொறுத்தவரை, அவற்றை நம்பிக்கையோடு அவர் முன் வையுங்கள்; ஆனால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கடவுளுக்குச் சொல்வதைத் தவிருங்கள். உங்களுக்கு எது சிறந்தது என்பது கடவுளுக்குத் தெரியும். உங்கள் தேவைகளை அவரிடம் எடுத்துரைப்பது, உங்கள் விருப்பத்தை அவர் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்ற மன்றாட்டாக இருக்கக்கூடாது. மாறாக, தமது திருவுளத்திற்கேற்ப மிகச் சிறந்ததை அவர் செய்வார் என்று நம்பி, அவர்மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் செயலாக அது இருக்க வேண்டும். இதைத் தவிர வேறெதையும் நாம் விரும்பக்கூடாது.
இந்தத் தொழுநோயாளர் காட்டும் எடுத்துக்காட்டை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். தொழுநோய் ஒரு கொடிய துன்பம் என்றாலும், அந்தத் தொழுநோயாளர் காட்டும் செப முறை உண்மையிலேயே போற்றத்தக்கது. அவரது முன்மாதிரியை நீங்கள் பின்பற்றுகிறீர்களா என்று எண்ணிப் பாருங்கள். கடவுளை அன்பு செய்யுங்கள், ஆராதியுங்கள், அவர்மீது உங்களுக்குள்ள நம்பிக்கையை அறிக்கையிடுங்கள். பின்னர், அவருடைய திருவுளம் எதுவாக இருந்தாலும் அதை ஏற்க ஆயத்தமாய், அவரது இறைப்பராமரிப்பில் உங்களை ஒப்படையுங்கள். இத்தகைய புனிதமான பற்றின்மை, கடவுளின் இரக்கம் பெருக்கெடுக்க வழிவகுத்து, உங்களுக்கு மிகத் தேவையானதை—கடவுளின் திருவுளத்தை—உங்களுக்கு வழங்கும்.
புதுமைகள் புரியும் என் ஆண்டவரே, பல வேளைகளில் என் தேவைகளோடு உம்மிடம் வந்து, எனக்காக நீர் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உம்மிடம் சொல்கிறேன். அந்தத் தொழுநோயாளருக்கு இருந்ததுபோல, தாழ்ச்சியும் நம்பிக்கையும் நிறைந்த இதயத்தை எனக்குத் தந்தருளும். என் முதல் செபம் எப்போதும் ஆராதனையாக இருக்கட்டும். என் வாழ்வில் என் விருப்பமல்ல, உமது திருவுளமே நிறைவேறும்படி, என் ஆராதனை என்னை நம்பிக்கைக்கு இட்டுச் செல்லட்டும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
உங்கள் ஆன்மாவில் அவர் வளர வேண்டும்
ஆண்டவரின் திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கிறிஸ்து பிறப்புக் காலத்தின் ஆறாவது வாரநாள்
ஆண்டவரின் திருக்காட்சிக்குப் பின் வரும் சனிக்கிழமை அல்லது ஜனவரி 12
“ரபி, யோர்தானுக்கு அக்கரையில் உம்மோடு இருந்தவரும், நீர் சான்று பகர்ந்தவருமான அவர் இப்போது திருமுழுக்குக் கொடுக்கிறார்; எல்லாரும் அவரிடம் செல்கிறார்கள்.” யோவான் மறுமொழியாக, “விண்ணகத்திலிருந்து கொடுக்கப்பட்டாலன்றி எவரும் எதையும் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது. நான் கிறிஸ்து அல்ல, மாறாக அவருக்கு முன்னே அனுப்பப்பட்டவன் என்று சொன்னதற்கு நீங்களே சாட்சிகள். மணமகள் யாருக்கு உரியவரோ அவரே மணமகன்; அருகில் நின்று அவருக்குச் செவிகொடுக்கும் மணமகனின் தோழன், மணமகனின் குரலைக் கேட்டு மிகவும் மகிழ்கிறான். இவ்வாறே என் மகிழ்ச்சியும் நிறைவடைந்துள்ளது. அவர் வளர வேண்டும்; நான் குறைய வேண்டும்” என்றார். யோவான் 3:26–30
திருமுழுக்கு யோவானின் சொற்கள் தாழ்ச்சியும் உண்மையும் நிறைந்தவை. அந்தக் காட்சியை மனக்கண்முன் கொண்டுவாருங்கள். யோவானைப் பின்பற்றியவர்கள் பலர் இருந்தனர். அவரது பணி செழித்தோங்கியது; மனமாற்றத்தின் திருமுழுக்கைப் பெறப் பலர் அவரிடம் வந்துகொண்டிருந்தனர். அப்போது திடீரென இயேசு தோன்றி, தம்மைப் பின்பற்றுவோரைச் சேர்க்கத் தொடங்கினார். அவர்களுள் யோவானின் சீடர்கள் சிலரும் இருந்தனர்.
இயேசுவின் பணி வளர்ந்தபோது, யோவானிடம் தொடர்ந்து இருந்த சீடர்கள் சிலர், மனிதப் பலவீனத்தாலும் பாவத்தாலும் பொறாமையும் காழ்ப்புணர்வும் கொள்ளத் தொடங்கினர். இயேசுவின் வெற்றி தங்களுடைய வெற்றியை மிஞ்சுவதாக அவர்கள் கருதினர். இதனால், இயேசுவிடமும் அவரது சீடர்களிடமும் இருந்தவற்றைத் தாங்களும் பெற விரும்பியதோடு, தங்களுடைய நிலை குறித்து மனநிறைவின்றி இருந்தனர். யோவானின் பணி குறைந்துகொண்டே வருவதாகத் தோன்றியதால், அதில் தங்களுக்கு இருந்த அந்தஸ்தை இழக்க நேரிடுமோ என்ற காழ்ப்புணர்வும் அவர்களுக்கு இருந்தது.
ஆனால் யோவானிடம் பொறாமையோ காழ்ப்புணர்வோ இருக்கவில்லை. மக்களை இயேசுவிடம் வழிநடத்துவதற்காக மட்டுமே தமது பணி இருந்தது என்பதை அவர் அறிந்திருந்ததால், இயேசுவின் வருகையைக் குறித்து மிகவும் மகிழ்ந்தார். இயேசுவின் பணி நிறுவப்பட்டு வளர்வதற்கு வழிவிட்டதன் மூலம், யோவானின் பணி உண்மையில் நிறைவடைந்து முடிவுக்கு வந்தது. தம் சீடர்களிடம் அவர் இறுதியாகக் கூறிய சொற்கள் நமது மனங்களிலும் இதயங்களிலும் தொடர்ந்து எதிரொலிக்க வேண்டும்: “அவர் வளர வேண்டும்; நான் குறைய வேண்டும்.”
நம் வாழ்விலுள்ள ஒவ்வொரு நன்மையும் கடவுளின் கொடையே அன்றி, நமது சொந்த முயற்சிகளின் விளைவு அல்ல என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், யோவானின் தாழ்ச்சிமிக்க சொற்களை நமது ஆன்ம வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கலாம். எனவே, நம் வாழ்வில் கடவுளின் செயல்பாடு வளர வேண்டும்; நம் கட்டுப்பாடு குறைய வேண்டும். இது நம்மைத் தாழ்ச்சியுள்ளவர்களாக்குகிறது. ஏனெனில், நாம் கிறிஸ்துவோடு எவ்வளவு நெருக்கமாக ஒன்றிக்கிறோமோ, அவ்வளவுக்கு நம் செயல்களுக்கான பெருமையை நமக்கே உரித்தாக்கிக்கொள்ள முடியாது. கடவுள் நம்மைப் பயன்படுத்தினால், அவரே மாட்சிக்கு உரியவர்; நாம் அல்ல. நம்மிடமுள்ள நன்மைக்கான பெருமையை நமக்கே உரித்தாக்கிக்கொள்ளவும், பிறர் நம்மைப் புகழாதபோது மனநிறைவின்றி இருக்கவும் பொறாமை நம்மைத் தூண்டலாம். இன்னும் அதிகத் தியாகத்துடனும் தன்னலமின்றியும் வாழ நாம் அழைக்கப்படும்போது, நம்மையே நீதிமான்களாகக் கருதும் மனப்பான்மை, கௌரவங்கள், ஆன்மிக ஆறுதல்கள் ஆகியவற்றைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கக் காழ்ப்புணர்வு நம்மைத் தூண்டலாம்.
நம் ஆண்டவர் நம் ஆன்மாக்களில் தமது புனிதப் பணியை ஆற்றி, நமக்குள் வளரும்போது, யோவானைப் போல நாமும் ஒரு திருமணத்தில் மணமகனின் தோழனாக நம்மைக் காண வேண்டும். மணமகன் வந்துவிட்டார் என்று மகிழ்ந்து, நம்மைச் சுட்டிக்காட்டாமல் அவரை மட்டுமே சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். கிறிஸ்துவுக்கு வழியை ஆயத்தம் செய்துவிட்டுப் பின்னர் விலகி நிற்பது யோவானின் பணியாக இருந்ததுபோல, மனமாற்றத்திற்கும் பாவத்திற்காக மனம் வருந்துவதற்குமான நம் முயற்சிகள், கிறிஸ்து நம் வாழ்வைப் பொறுப்பேற்பதில் நிறைவடைய வேண்டும். நாம் அவரது உடலாக மாற வேண்டும்: அவரது கைகளாகவும் கால்களாகவும் இதயமாகவும் ஆக வேண்டும். அவரே பொறுப்பேற்க வேண்டும்; நம் திருவுளம் அவரது திருவுளமாகவும், நம் பிறரன்பு அவரது பிறரன்பாகவும், நம் வாழ்வு அவரது வாழ்வாகவும் மாற வேண்டும். “நான் கிறிஸ்துவோடு சிலுவையில் அறையப்பட்டுள்ளேன்; இனி வாழ்வது நான் அல்ல, கிறிஸ்துவே என்னுள் வாழ்கிறார்…” (கலாத்தியர் 2:20) என்று புனித பவுலோடு நாமும் உரக்கக் கூறக்கூடிய நாளுக்காக ஏங்க வேண்டும்.
யோவானின் பணி முடிவடைந்தது இயேசுவின் பணியின் தொடக்கமாக அமைந்ததை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். யோவான் குறைவதையும் கிறிஸ்து வளர்வதையும் உங்கள் சொந்த ஆன்மாவுக்கு முன்மாதிரியாகக் காணுங்கள். பாவத்திற்காக மனம் வருந்தவும், பாவத்திலிருந்து விலகவும், கடவுளிடம் திரும்பவும் நீங்கள் மேற்கொண்ட எல்லா முயற்சிகளையும் எண்ணிப் பாருங்கள். இயேசு உங்கள் வாழ்வைப் பொறுப்பேற்பதற்கான ஆயத்தமாக அந்த முயற்சிகளைக் காணுங்கள். அவர் பொறுப்பேற்க இடமளித்து, எல்லாப் பெருமையையும் மாட்சியையும் அவருக்கே செலுத்துங்கள். இனி வாழ்வது நீங்கள் அல்ல, கிறிஸ்துவே உங்களில் வாழ்கிறார் என்று சொல்லக்கூடிய அளவுக்கு, அவர் உங்கள் வாழ்வில் வளர வேண்டுமென மன்றாடுங்கள்.
என்னை உருமாற்றும் என் ஆண்டவரே, நீர் என் வாழ்வைப் பொறுப்பேற்கும்போது, என் மனித முயற்சிகளும் செயல்களும் நான் என்னுடையதெனக் கருதும் அனைத்தும் குறையும்படி, புனித திருமுழுக்கு யோவானின் தாழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்ள என்னை அழைக்கிறீர். ஆண்டவரே, என்னைத் தாழ்ச்சியுள்ளவனாக்கி, உருமாற்றி, உலகில் உமது உடலாக என்னை ஆக்கியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அழியாத ஆன்மிக முத்திரை
ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு
ஜனவரி 6-க்குப் பின்வரும் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
இயேசு யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெறுவதற்காகக் கலிலேயாவிலிருந்து யோர்தானில் இருந்த அவரிடம் வந்தார். யோவான், “நான்தான் உம்மிடம் திருமுழுக்குப் பெற வேண்டியவன்; அப்படியிருக்க, நீர் என்னிடம் வருகிறீரா?” என்று கூறி அவரைத் தடுக்க முயன்றார். இயேசு அவரிடம் மறுமொழியாக, “இப்போது இதற்கு இடம்கொடும்; இவ்வாறு நாம் நீதியனைத்தையும் நிறைவேற்றுவதே முறையானது” என்றார். அப்போது அவர் இயேசுவுக்கு இடம்கொடுத்தார். மத்தேயு 3:13–15
பழைய ஏற்பாட்டின் இறைவாக்கினர்களுள் இறுதியானவராகிய திருமுழுக்கு யோவானிடம், மெசியாவுக்கான வழியை அவரது வருகைக்கு முன்னதாகவே ஆயத்தம் செய்யும் பணி ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது. இன்றைய திருவிழா, பழைய திருச்சட்டத்திலிருந்து புதிய திருச்சட்டத்திற்கு மாறும் முக்கியமான திருப்புமுனையைக் குறிக்கிறது. இயேசுவின் திருமுழுக்கிற்கு முன்பு, யோவானின் பணி முழுவீச்சில் நடந்துகொண்டிருந்தது. இயேசுவின் திருமுழுக்கோடு பழைய ஏற்பாட்டு இறைவாக்கினர்களின் பணி நிறைவடைகிறது; அருளின் புதிய திருச்சட்டம் தொடங்குகிறது.
இயேசு ஏன் திருமுழுக்கு நீரில் இறங்கினார்? அவர் பாவமற்றவர்; மனந்திரும்புதல் அவருக்குத் தேவையில்லை. ஆயினும், தமது தெய்வீக ஞானத்தில், இயேசு திருமுழுக்கு நீரைப் புனிதப்படுத்துவதற்காகத் திருமுழுக்குப் பெறத் தேர்ந்துகொண்டார். இவ்வாறு, தம்மைப் பின்பற்றவிருக்கும் அனைவருக்கும் அருளின் நுழைவாயிலைத் திறந்துவைத்தார். திருமுழுக்கு நீரில் இறங்கியதன் வழியாக இயேசு ஒரு முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்தினார். திருமுழுக்கு நீரில் இறங்கும் ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவரும் அங்கே நம் ஆண்டவரைச் சந்தித்து, அவரது அருள் வாழ்வில் பங்குபெறுகிறார்.
இன்று கிறிஸ்துவின் திருமுழுக்கைப் பற்றி நாம் சிந்திக்கும்போது, நமது திருமுழுக்கைப் பற்றியும் சிந்திக்க அழைக்கப்படுகிறோம். நம்மில் பெரும்பாலோர் குழந்தைகளாக இருந்தபோதே திருமுழுக்குப் பெற்றோம்; அந்த நிகழ்வு நம் நினைவில் இல்லை. வேறு சிலர் தாங்கள் பெறும் அருளை முழுமையாக உணர்ந்தவர்களாய், வாழ்வின் பிற்பகுதியில் திருமுழுக்குப் பெற்றனர். அது எப்போது நிகழ்ந்திருந்தாலும், திருமுழுக்கின் விளைவுகள் ஆழமானவை, நிலைத்திருப்பவை. நம்மைப் புனிதமாக்கிய அந்தத் தனித்துவமான தருணம் நம்மை என்றென்றைக்குமாக மாற்றியது; அதன் மாற்றமளிக்கும் ஆற்றல் இன்றும் நமக்குள் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.
திருமுழுக்கின் வழியாக, இயேசு நீருக்கடியில் நம்மைச் சந்திக்கிறார். முழுவதுமாக நீரில் மூழ்கச் செய்து திருமுழுக்கு வழங்கப்படும்போது, இந்தச் சந்திப்பின் உண்மையை அது வலிமையாக அடையாளப்படுத்துகிறது. யோவான் வழங்கியதுபோல், மனந்திரும்புதலின் நீரில் நாம் இறங்குகிறோம்; ஆனால் கிறிஸ்துவோடு ஒன்றிணைந்தவர்களாக மேலெழுகிறோம். இயேசுவின் திருமுழுக்கின்போது, “என் அன்பார்ந்த மகன் நீரே…” என்று தந்தையின் குரல் அறிவித்ததுபோல, நமது திருமுழுக்கிற்குப் பிறகும் தந்தை நம்மிடம் தொடர்ந்து பேசி, நாம் அவரது அன்பார்ந்த பிள்ளைகள் என்ற நமது அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துகிறார். தூய ஆவியார் நம்மீது இறங்கி வருகிறார்; நமது இதயங்கள் திறந்திருக்கும்வரை, ஆவியாரின் எல்லாக் கொடைகளும் நமக்கு வழங்கப்படுகின்றன.
திருமுழுக்கு நமது வாழ்வில் ஒரே ஒருமுறை மட்டுமே நிகழ்கிறது; அது நமது ஆன்மாக்களில் “அழியாத ஆன்மிக முத்திரையை (அடையாளத்தை)” பதிக்கிறது (காண்க கத்தோலிக்கத் திருஅவையின் மறைக்கல்வி #1272 மற்றும் 1274). இந்த முத்திரை நம்மைக் கிறிஸ்துவுக்கு ஒத்தவர்களாக ஆக்கி, நாம் அவருக்கும் அவரது திருஅவைக்கும் நிரந்தரமாக உரியவர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. சாவான பாவத்தால்கூட அதை இழக்கவோ நீக்கவோ முடியாது. ஆயினும், இந்த முத்திரை என்றென்றும் நிலைத்திருந்தாலும், நமது ஆன்மாக்களிலுள்ள புனிதமாக்கும் அருளின் நிலையைச் சாவான பாவத்தின் வழியாக நாம் இழக்கலாம். அத்தகைய வேளைகளில், ஒப்புரவு அருளடையாளத்தின் வழியாகத் திருமுழுக்கின் அருள் மீட்டளிக்கப்படுகிறது; இதில் நமது ஆன்மாக்கள் மீண்டும் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு, கடவுளோடு முழுமையான ஒன்றிப்பிற்குத் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுகின்றன. கிறிஸ்துவின் உடலின் உறுப்பினர்களாக முத்திரையிடப்பட்டுள்ள நாம், அருள் நிலையில் நிலைத்திருக்கும்வரை, பிற அருளடையாளங்கள் வழியாகப் புனிதமாக்கும் அருளைப் பெறுவதற்குத் தொடர்ந்து தகுதிப்படுத்தப்பட்டவர்களாக இருக்கிறோம். திருமுழுக்கு இந்தத் தகுநிலையை நமக்கு அளித்து, கிறிஸ்துவிடமிருந்து பெருகிவரும் அருள் வாழ்வில் முழுமையாகப் பங்குபெற நமக்கு வழிவகுக்கிறது.
ஆண்டவரின் திருமுழுக்குப் பெருவிழாவை நாம் கொண்டாடும் இந்நாளில், உங்கள் சொந்தத் திருமுழுக்கைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். கடவுளின் பிள்ளையாக நீங்கள் என்றென்றைக்குமாக முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறீர்கள். திருமுழுக்கு நீருக்கடியில் நம் ஆண்டவரைச் சந்தித்தீர்கள்; எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு, புனிதமாக்கும் அருளால் நிரப்பப்பட்டீர்கள். பாவம் அந்த அருளைக் குறைத்தாலும், அது சாவான பாவமாக இருக்கும்போது அந்த அருளை முற்றிலும் அழித்துவிட்டாலும், ஒப்புரவு அருளடையாளம் அதை மீட்டளிக்கிறது; நற்கருணையும் பிற அருளடையாளங்களும் அதை வளர்க்கின்றன. இந்தப் புனித முத்திரையின் நோக்கத்திற்கேற்ப, கடவுளின் மகனாக அல்லது மகளாக உங்கள் அடையாளத்தை வாழ்வில் வெளிப்படுத்த நாடி, உங்கள் திருமுழுக்கு அருளுக்கு எப்போதும் திரும்பிவாருங்கள்.
என்னைப் புனிதமாக்கும் என் ஆண்டவரே, திருமுழுக்கு நீரின் வழியாக நான் உம்மைச் சந்தித்து, நீர் எனக்கு அளித்த நிறைவான அருளைப் பெற்றேன். என் ஆன்மாவைப் பாவத்திலிருந்து காத்துக்கொள்ளவும், கடவுளின் பிள்ளைக்குரிய உண்மையான மாண்புடன் வாழவும் எனக்கு உதவியருளும். அந்த நீருக்கடியில் என்னைச் சந்தித்ததற்காக உமக்கு நன்றி. அனைத்து அருளடையாளங்களின் வழியாகவும் தொடர்ந்து கிடைக்கும் கொடையால், உம்மோடு நிலைத்திருந்து, மேலும் மேலும் உம்மை நெருங்கி வளர்வேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கிறிஸ்துவில் நமது அடையாளம்
ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு
ஜனவரி 6-க்குப் பின்வரும் ஞாயிறு (ஆண்டு B)
அந்நாள்களில் இயேசு கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்திலிருந்து வந்து, யோர்தானில் யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெற்றார். அவர் நீரிலிருந்து மேலே வந்தபோது, வானம் பிளவுபடுவதையும் தூய ஆவியார் புறாவைப் போலத் தம்மீது இறங்கி வருவதையும் கண்டார். அப்போது வானிலிருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது: “என் அன்பார்ந்த மகன் நீரே; உம்மில் நான் பெரிதும் மகிழ்கிறேன்.” மாற்கு 1:9–11
ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு இயேசுவின் பொதுப்பணியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இவ்விழாவை நாம் கொண்டாடும்போது, தமது மகனில் தாம் மகிழ்வதை அறிவிக்கும் தந்தையின் குரலின்பால் ஈர்க்கப்படுகிறோம்: “என் அன்பார்ந்த மகன் நீரே; உம்மில் நான் பெரிதும் மகிழ்கிறேன்.” தம்மைப் பற்றிய உணர்வை வலுப்படுத்தவோ, தமது பணியில் தமக்குள்ள நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்தவோ இயேசுவுக்கு இந்த உறுதிமொழி தேவைப்படவில்லை என்றாலும், அனைவரும் கேட்கும்படி தந்தை இந்த வார்த்தைகளைப் பேசினார். அவை கூட்டத்தினருக்காக மட்டுமல்ல, முற்றிலும் உண்மையானவை என்பதாலும் உரைக்கப்பட்டன—அவை ஈடற்ற அன்பின் வார்த்தைகள்.
மகனும் தந்தையும் நிறைவான அன்பில் என்றென்றும் ஒன்றிணைந்திருக்கிறார்கள். இறைமகன் மனிதரானபோது, காலத்திற்குட்பட்ட வாழ்விலும் தமது மனித இயல்பிலும் தந்தையின் அன்பை அனுபவித்தார். எனவே, இயேசு தமது தந்தையிடமிருந்து அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது, அவரது மனித ஆன்மா நிறைவான ஆறுதலால் நிரம்பியிருக்கும்; அதே ஆழ்ந்த அன்பை அவரும் தந்தைக்குத் திருப்பி அளித்திருப்பார். இதைப் புரிந்துகொள்வது நமக்கு இன்றியமையாதது. ஏனெனில், இயேசுவின் வாழ்வின் ஒவ்வோர் அம்சத்திலும் பங்குபெற நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்; இந்த வார்த்தைகள் நம்மிடம் பேசப்படுவதைக் கேட்பதும் அதில் அடங்கும்.
விண்ணகத் தந்தை நம்மை நோக்கும்போது, இரு காரியங்களைக் காண்கிறார். முதலாவதாக, நமது ஒழுக்க வாழ்வை—நமது நற்பண்புகளையும் தீய பண்புகளையும்—காண்கிறார். நமது நற்பண்புகள் செயல்களில் வெளிப்படுவதைக் காணும்போது அவர் மகிழ்கிறார்; தமக்கு மாட்சி அளிக்கும் நிலையான பழக்கங்களாக அவை வளர உதவும் வகையில், நமது ஆன்மாவில் அருளைப் பெருகச் செய்கிறார். நமது பாவங்களைக் காணும்போது, அவர் புனிதமான துயரத்தால் நிறைகிறார்; எண்ணற்ற அருள்களை நமக்கு வழங்கி, பாவங்களுக்காக மனம் வருந்தவும் மனம் மாறவும் நம்மை அழைக்கிறார்.
நாம் பாவம் செய்யும்போது, குறிப்பாக ஒரே பாவத்தில் மீண்டும் மீண்டும் விழும்போது, மனம் தளர்வதும், நம்மையே தாழ்வாகக் கருதுவதும், நம்மைக் கண்டனத் தீர்ப்பிடும் கோபமான கடவுளைக் கற்பனை செய்துகொள்வதும் எளிது. ஆனால், கடவுள் முற்றிலும் நீதியுள்ளவராக இருப்பதுபோலவே, முற்றிலும் இரக்கமுள்ளவராகவும் இருக்கிறார். அவரது நீதி, நம்பிக்கையிழப்புக்கு வழிவகுக்கும் கடவுளைப் பற்றிய தவறான பிம்பங்களைக் களைந்துவிட்டு, அவரது இரக்கத்தை நோக்கி நாம் திரும்புவதற்கு உதவுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
இயேசுவின் திருமுழுக்கின்போது, தந்தை தம் மகனை நோக்கி, அவரது இறைத்தன்மையோடு முழுமையாக ஒன்றித்திருந்த அவரது மனித நற்பண்பின் நிறைவைக் கண்டார். ஆனால், தந்தையை மகிழ்வித்த இன்னும் ஆழமான உண்மை ஒன்று இருந்தது: இயேசு அவரது மகன் என்பதே அந்த எளிய உண்மை. தந்தைக்கு நிறைவான மகிழ்ச்சியை அளிக்க இது ஒன்றே போதுமானதாக இருந்தது.
நமக்கும் இதுவே உண்மை. தந்தை நம்மை நோக்கும்போது, நமது பாவங்களையும் நற்பண்புகளையும் மட்டுமல்ல, தமது மகன்களாகவும் மகள்களாகவும் நம்மைக் காண்கிறார். நமது ஆன்மாவில் திருமுழுக்கு பதித்த அழியாத முத்திரை, “நீ என் அன்பார்ந்த மகன்/மகள்; உன்னில் நான் பெருமகிழ்ச்சி கொள்கிறேன்” என்று தந்தை தொடர்ந்து உரக்கக் கூறச் செய்கிறது. நமது நற்பண்பு கடவுளை மகிழ்விக்கிறது; அதுபோலவே, அவரது மகனோடு நம்மை இணைக்கும் திருமுழுக்கைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்ற எளிய உண்மையும் அவரை மகிழ்விக்கிறது. இந்தப் புரிதல் மிகவும் முக்கியமானது; ஏனெனில், நாம் யார் என்ற அடையாளத்தின் மையத்தை இது தொடுகிறது. உலக இளையோர் தினத்தின்போது புனித இரண்டாம் யோவான் பவுல் கூறியதுபோல, “நமது பலவீனங்களும் தோல்விகளும் சேர்ந்த தொகுப்பு அல்ல நாம்; தந்தை நம்மீது கொண்டுள்ள அன்பும், அவரது மகன் இயேசுவின் சாயலாக மாறுவதற்கு நம்மிடம் உண்மையாகவே உள்ள திறனும் சேர்ந்த தொகுப்பே நாம்” (டொரொன்டோ, ஜூலை 28, 2002).
தந்தை தம் மகனிடம் கூறிய அன்பும் பாசமும் நிறைந்த வார்த்தைகளை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவை உங்களிடமே கூறப்படுவதாகக் கேளுங்கள். தந்தையின் அன்பிலும், அவரது பிள்ளையாகிய உங்களில் அவர் கொள்ளும் மகிழ்ச்சியிலும் உங்கள் அடையாளம் வேரூன்றட்டும். பாவத்திற்காக நாம் மனம் வருந்த வேண்டியிருந்தாலும், நாம் யார் என்பதைப் பாவம் வரையறுப்பதில்லை. நமது உண்மையான அடையாளம் தந்தையின் அன்பிலும், கிறிஸ்துவில் அவரது பிள்ளைகளாக நாம் தத்தெடுக்கப்பட்டிருப்பதிலும் உள்ளது.
மிகுந்த அன்புள்ள தந்தையே, நான் உமது அன்பார்ந்த பிள்ளை. இத்தகைய அன்புடன் என்னை நோக்குவதற்காகவும், உமது குடும்பத்தில் நான் தத்தெடுக்கப்பட்டிருப்பதில் மகிழ்ச்சி கொள்வதற்காகவும் உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். என் பாவங்களுக்காக மனம் வருந்த எனக்கு உதவும்; ஆனால் அதைவிட முக்கியமாக, உமது அன்பிலும் உமது பிள்ளையாக இருப்பதிலும் என் அடையாளத்தை எப்போதும் கண்டடைய எனக்கு உதவும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
விண்ணகக் காட்சி
ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு
ஜனவரி 6-க்குப் பின்வரும் ஞாயிறு (ஆண்டு C)
மக்கள் அனைவரும் திருமுழுக்குப் பெற்றபின், இயேசுவும் திருமுழுக்குப் பெற்று இறைவனிடம் வேண்டிக்கொண்டிருந்தபோது, விண்ணகம் திறந்தது; தூய ஆவியார் புறாவைப் போன்ற உடல் வடிவில் அவர்மீது இறங்கினார். அப்போது விண்ணகத்திலிருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது: “நீர் என் அன்பார்ந்த மகன்; உம்மில் நான் பெருமகிழ்ச்சி கொள்கிறேன்.” லூக்கா 3:21–22
அது எத்தகைய காட்சியாக இருந்திருக்கும்! அனைவரும் காணும்படி விண்ணகம் திறந்தது; இறைமகனாகிய இயேசுவின்மீது தூய ஆவியார் புறாவைப் போன்ற உடல் வடிவில் இறங்கினார். அந்தத் தருணத்தில் நீங்கள் அங்கு இருந்ததாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். ஒவ்வொருவரின் பார்வையும் இந்த இறைவெளிப்பாட்டின்மீதே நிலைத்திருந்திருக்கும். இந்த விண்ணகக் காட்சி நிகழ்ந்தபோது, காலமே நின்றுவிட்டதுபோல் தோன்றியிருக்கலாம். அதைக் கண்ட பலரும் வியப்பும் பயபக்தியும் நிறைந்தவர்களாய், “இவர் யார்? நீண்டகாலமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட மெசியா இவராக இருக்குமோ?” என்று தங்களுக்குள் கேட்டுக்கொண்டிருந்திருப்பார்கள்.
அக்காலத்தில், யூதர்கள் பலர் இறைவாக்கினர்கள் முன்னறிவித்தபடி மெசியாவின் வருகையை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தனர்; எனினும், அவர்களது எதிர்பார்ப்புகள் வேறுபட்டிருந்தன. பரிசேயர்கள் பெரும்பாலும் திருச்சட்டத்தைக் கண்டிப்பாகக் கடைப்பிடிப்பதில் அதிகக் கவனம் செலுத்தினர்; சதுசேயர்களோ குருத்துவ உயர்குடியினருக்கும் கோவில் வழிபாட்டுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர். இருப்பினும், திருமுழுக்கு யோவானின் பணி, மெசியா விரைவில் வருவார் என்ற புதுப்பிக்கப்பட்ட நம்பிக்கையை இறைநம்பிக்கையுள்ள மக்களிடையே எழுப்பியிருந்தது. இயேசு கோவிலில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோது, இஸ்ரயேலுக்கு ஆறுதல் கிடைக்கக் காத்திருந்த இறைப்பற்றுள்ள யூதர்களுள் சிமியோனும் ஒருவர் என்பதை நினைவுகூருங்கள். யோவான் தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கியபோது, அவரிடம் திருமுழுக்குப் பெற்றவர்களிடையே இந்த எதிர்பார்ப்பு மேலும் வளர்ந்தது. ஆகவே, தூய ஆவியார் இயேசுவின்மீது இறங்குவதைக் கண்டவர்கள், மெசியாவின் காலம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்திருக்கக்கூடும்.
ஆண்டவரின் திருமுழுக்குப் பெருவிழாவைக் கொண்டாடும் நாமும், மெசியாவின் வருகையை ஆவலுடன் எதிர்நோக்கும் இறைநம்பிக்கையில் நிலைத்திருக்கும் எஞ்சியோருடன் இணைந்திருக்க வேண்டும். காலத்தின் முடிவில் நிகழும் அவரது இரண்டாம் வருகையை மட்டுமல்ல, அபிஷேகம் பெற்ற மீட்பராக நம்மிடையே தமது பணியைத் தொடர்ந்து ஆற்றியவாறு, ஒவ்வொரு நாளும் பல வழிகளில் அவர் நம்மிடம் வருவதையும் நாம் ஆவலுடன் எதிர்நோக்க வேண்டும்.
இயேசுவின் திருமுழுக்கு அவரது பொதுப்பணியின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. இது ஒரு வரலாற்று நிகழ்வாக இருந்தாலும், தொடர்ந்து நிகழும் அவரது பணி நம் வாழ்வைத் தொட்டு உருமாற்ற நாம் அனுமதிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அவரது பணியின் தொடக்கம் மறைபொருளான முறையில் நம்மிடையே நிகழ்காலமாகிறது. நம் உலகில் அவரது இறைப் பிரசன்னத்தை உணர்ந்து, இறைநம்பிக்கையின் கண்களோடு நாம் செபத்தில் அவரைத் தேட வேண்டும். தீமை அடிக்கடி நம் கவனத்தை ஈர்க்கப் போட்டியிட்டாலும், நாம் அதையும் கடந்து நோக்கி, நம் ஆண்டவரைத் தேட வேண்டும்; நாம் உறுப்பினர்களாக இருக்கும் திருஅவையாகிய கிறிஸ்துவின் திருவுடல்மீது தூய ஆவியார் இறங்கி வருவதைக் காண வேண்டும்.
இயேசு திருமுழுக்குப் பெறும் காட்சியை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்வாறு சிந்திக்கும்போது, வானம் திறக்கப்படுவதையும், நம் ஆண்டவரின் திருவுடலாகிய திருஅவையின்மீது தூய ஆவியார் இறங்கி வருவதையும் காண இறைநம்பிக்கையின் கண்கள் அருளப்பெற்ற, நம்பிக்கையில் நிலைத்திருக்கும் எஞ்சியவர்களுள் நீங்களும் ஒருவராக இருக்க வேண்டுமென்று செபியுங்கள். மறைபொருளான இந்த உண்மையை இறைநம்பிக்கை என்னும் கொடையின் வழியாக மட்டுமே உணர முடியும். இக்கொடையை நீங்கள் பெறும்போது, நம் ஆண்டவரின் பணி உங்கள் வாழ்விலும் திருஅவையின் வாழ்விலும் மீண்டும் தொடங்குகிறது என்பதை அறிந்து, அது உங்களை எதிர்நோக்காலும் ஆறுதலாலும் நிரப்ப இடமளியுங்கள். இக்கொடைக்காகச் செபியுங்கள்; அதை ஏற்க மனந்திறந்திருங்கள்; அதை ஆவலுடன் எதிர்பாருங்கள்; அதைக் காணும்போது மகிழுங்கள். பின்னர், நம் ஆண்டவர்மீது உங்கள் பார்வையைப் பதித்து, இன்று அவரது மீட்புப் பணி விரிந்து நிகழ்கையில் அவரைப் பின்தொடருங்கள்.
என்றும் வருகை தருபவரும் எப்போதும் உடனிருப்பவருமான என் ஆண்டவரே, நீர் வெகுகாலத்திற்கு முன்பு இம்மண்ணில் உமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கி, இறைநம்பிக்கையாளர்கள் காணும்படி உம்மை மெசியாவாக வெளிப்படுத்தியது போலவே, உமது திருஅவையிலும் தொடர்ந்து அவ்வாறு செய்கிறீர். உமது விண்ணக வெளிப்பாட்டைக் காணவும், உமது மீட்புப் பணியில் ஈடுபடவும் எனக்கு இறைநம்பிக்கையின் கண்களைத் தந்தருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
4 தொகுதிகளும் மென் அட்டை நூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – மற்றும் பல இடங்களில்!
