หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – และอีกมากมาย!
ความถ่อมตนเตรียมทาง
วันที่ 2 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
“ข้าพเจ้าใช้น้ำทำพิธีล้าง แต่มีผู้หนึ่งอยู่ในหมู่ท่านทั้งหลายที่ท่านไม่รู้จัก ผู้นั้นมาภายหลังข้าพเจ้า และข้าพเจ้าไม่สมควรแม้แต่จะแก้สายรัดรองเท้าของเขา” เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่หมู่บ้านเบธานี อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน ที่ซึ่งยอห์นกำลังทำพิธีล้าง ยอห์น 1:26–28
แม้ยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้เตรียมประชากรอิสราเอลให้พร้อมสำหรับการเริ่มต้นพระภารกิจของพระเยซูเจ้า ท่านยังเตรียมเราให้พร้อมรับผลจากพระภารกิจและพันธกิจนั้นด้วย วิธีหนึ่งที่ท่านทำเช่นนี้คือการเปิดเผยอย่างชัดเจนยิ่งว่าพระเมสสิยาห์ทรงเป็นผู้ใด
พระเยซูเจ้าตรัสถึงยอห์นว่า “ในบรรดาผู้ที่เกิดจากหญิง ไม่มีใครยิ่งใหญ่กว่ายอห์นผู้ทำพิธีล้าง แต่ผู้ที่เล็กน้อยที่สุดในอาณาจักรสวรรค์ก็ยังยิ่งใหญ่กว่าเขา” (มัทธิว 11:11) นี่เป็นคำยกย่องอย่างสูง! คุณลักษณะสำคัญที่สุดประการหนึ่งที่ทำให้ยอห์นยิ่งใหญ่เช่นนี้คือความถ่อมตน ความถ่อมตนนี่เองที่ทำให้ท่านสามารถหันเหความสนใจของบรรดาผู้ติดตามจากตัวท่านเองไปสู่พระเมสสิยาห์
ในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างอัฐมวารพระคริสตสมภพกับเทศกาลธรรมดานี้ เราได้รับเชิญให้เฝ้าคอยทุกสิ่งที่พระมหากษัตริย์ผู้เพิ่งประสูติพระองค์นี้เสด็จมาทรงกระทำในชีวิตของเรา พระองค์เสด็จมาเพื่อปลดปล่อยเราให้เป็นอิสระจากบาปทั้งปวง เพื่อเราจะได้เข้าสู่ความเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์ วิธีที่ดีที่สุดประการหนึ่งในการน้อมรับพันธกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้าคือการเข้าใจว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด ทั้งพระอัตลักษณ์และพันธกิจของพระองค์
เราได้รับเชิญให้ยอมรับพระสิริรุ่งโรจน์อันเกินหยั่งถึงของพระเมสสิยาห์ร่วมกับยอห์น เราต้องประกาศยืนยันร่วมกับยอห์นว่า เราไม่สมควรแม้แต่จะแก้สายรัดฉลองพระบาทของพระองค์ ในบริบททางวัฒนธรรมนั้น หน้าที่นี้มอบหมายให้แก่ผู้รับใช้ที่ต่ำต้อยที่สุดในบ้าน ซึ่งจะแก้สายรัดรองเท้าของนายเมื่อนายกลับถึงบ้าน และล้างเท้าให้เขา หากเราเข้าใจว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ใดเมื่อเทียบกับเรา เราจะเชื่อและประกาศยืนยันว่า เราไม่สมควรแม้แต่จะเป็นผู้รับใช้ที่ต่ำต้อยที่สุดของพระองค์ นี่คือความจริง กล่าวคือ ในด้านความคู่ควรนั้น เราไม่มีความคู่ควรใดเลยเฉพาะพระพักตร์พระเมสสิยาห์
เมื่อเราเข้าใจและเชื่อความจริงนี้แล้ว เราจะพร้อมยิ่งขึ้นที่จะน้อมรับความจริงอันรุ่งโรจน์ยิ่งกว่านั้นว่า พระมหากษัตริย์ เจ้านาย และพระเมสสิยาห์ของเราได้ทรงเลือกที่จะก้มลงล้างเท้าให้เรา และรับใช้เราด้วยการสละพระชนมชีพเพื่อความรอดนิรันดรของเรา พระองค์ทรงรับบาปทั้งปวงของเราไว้กับพระองค์เอง และทรงรับผลของบาปเหล่านั้น คือความตายบนไม้กางเขน
หากเราไม่เลียนแบบและร่วมในความถ่อมตนของยอห์น เราก็ไม่อาจสัมผัสความกตัญญูอย่างลึกซึ้งที่เราพึงมีต่อพระชนมชีพและพันธกิจของพระเยซูเจ้าได้ การยอมรับร่วมกับยอห์นว่าเราไม่มีความคู่ควรใดเลยนั้น ไม่ใช่การลดคุณค่าของตนเอง และไม่ได้ทำให้เราไม่คู่ควรมากขึ้นแต่อย่างใด ตรงกันข้าม การแสดงความถ่อมตนอย่างแท้จริงนี้เตรียมเราให้พร้อมรับของประทานที่เริ่มต้นด้วยการรับสภาพมนุษย์ และบรรลุจุดสูงสุดในการเสด็จสู่สวรรค์
วันนี้ จงไตร่ตรองด้วยความถ่อมตนถึงความจริงที่ว่าท่านไม่มีความคู่ควรใดเลยต่อพระชนมชีพและพันธกิจของพระเมสสิยาห์ จงรำพึงถึงยอห์นผู้ทำพิธีล้างในฐานะแบบอย่างของท่าน มองพระเยซูเจ้าดังที่ยอห์นมองพระองค์ และเชื่อในสิ่งที่ยอห์นเชื่อ ขณะทำเช่นนี้ จงปล่อยให้การตระหนักรู้นั้นเติมเต็มท่านด้วยความกตัญญู เมื่อท่านรำพึงถึงการที่พระเจ้าทรงเลือกมาพบท่านในสภาพอันต่ำต้อยนั้น เพื่อรับใช้ท่านด้วยการประทานพระชนมชีพของพระองค์เอง
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่สมควรแม้แต่จะเป็นผู้รับใช้ที่ต่ำต้อยที่สุดของพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เข้าใจและเชื่อความจริงที่เรียกร้องความถ่อมตนนี้ ขณะที่ข้าพเจ้าทำเช่นนี้ ข้าพเจ้าขอถวายความกตัญญูอย่างสุดหัวใจแด่พระองค์ ที่ทรงเลือกมาพบข้าพเจ้าในความต่ำต้อยนั้น และทรงดึงข้าพเจ้าเข้ามาหาพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระเมสสิยาห์และพระมหากษัตริย์ของข้าพเจ้า ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้รักพระองค์มากยิ่งขึ้น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
จงเพ่งมองพระองค์ด้วยความพิศวงและยำเกรง
วันที่ 3 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
ยอห์นผู้ทำพิธีล้างเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จมาหาตน จึงกล่าวว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า ผู้ทรงลบล้างบาปของโลก พระองค์คือผู้ที่ข้าพเจ้าเคยกล่าวถึงว่า ‘มีผู้หนึ่งมาภายหลังข้าพเจ้า แต่มีฐานะเหนือกว่าข้าพเจ้า เพราะเขาดำรงอยู่ก่อนข้าพเจ้า’ ข้าพเจ้าไม่รู้จักพระองค์ แต่เหตุที่ข้าพเจ้ามาทำพิธีล้างด้วยน้ำ ก็เพื่อให้พระองค์เป็นที่รู้จักแก่อิสราเอล” ยอห์น 1:29–31
แม้ยอห์นเติบโตในแถบภูเขาของแคว้นยูเดียใกล้กรุงเยรูซาเล็ม และพระเยซูเจ้าทรงเติบโตที่เมืองนาซาเร็ธ แต่ก็เป็นไปได้มากว่าครอบครัวของทั้งสองไปมาหาสู่กันเป็นประจำ ทำให้ยอห์นและพระเยซูเจ้าได้ใช้เวลาร่วมกันในฐานะญาติ แม้กระนั้น เมื่อยอห์นเห็นพระญาติของตนเสด็จมาหาตนในถิ่นทุรกันดารเป็นครั้งแรก ท่านกลับกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้จักพระองค์” ยอห์นยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ใด กล่าวคือ พระองค์ทรงเป็นพระเมสสิยาห์ ลูกแกะของพระเจ้าผู้ทรงลบล้างบาปของโลก จนกระทั่งยอห์นเริ่มพันธกิจต่อสาธารณชน และได้เห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือองค์พระผู้เป็นเจ้าของท่าน ผู้ทรงเป็นพระญาติของท่าน
ช่วงเวลานั้นคงน่าพิศวงและเปี่ยมด้วยความยินดีสำหรับยอห์นอย่างยิ่ง ท่านได้ไตร่ตรองจนเข้าใจว่าพันธกิจของท่านคือการเตรียมทางสำหรับพระเมสสิยาห์ เป็นผู้นำหน้าพระองค์มาโดยตรงเพื่อเตรียมทางให้พระองค์ ท่านน้อมรับพันธกิจนั้นและปฏิบัติจนสำเร็จด้วยการเทศน์สอนและประกอบพิธีล้างแสดงการกลับใจแก่ผู้ที่เชื่อ ท่านอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร จำศีลอดอาหาร อธิษฐานภาวนา และเฝ้ารอวันที่พระเมสสิยาห์จะเสด็จมา ลองนึกถึงความประหลาดใจและความปีติยินดีของท่านในขณะที่เห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระเยซูเจ้าผู้ทรงเป็นญาติของท่าน
แม้พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือพระเยซูเจ้าในลักษณะพิเศษที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน เพราะพระองค์ทรงเป็นพระบุคคลที่สองแห่งพระตรีเอกภาพ แต่ประสบการณ์ของยอห์นก็เชื้อเชิญเราให้เฝ้าระวังอยู่เสมอ ขณะที่รอคอยพระเยซูเจ้าผู้ยังคงเสด็จมาท่ามกลางเรา แม้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเสด็จมาและทรงดำเนินชีวิตบนโลกเมื่อ 2,000 ปีก่อน พระองค์ก็ยังทรงกระทำเช่นนั้นในทุกวันนี้ผ่านทางพระกายของพระองค์ คือพระศาสนจักร เช่นเดียวกับยอห์น เราต้องเฝ้ามองหา และเมื่อเห็นพระองค์ เราต้องร้องประกาศด้วยความเชื่อว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า!”
หนทางสำคัญที่สุดที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมาหาเราคือในพิธีบูชาขอบพระคุณ พระสงฆ์กล่าวถ้อยคำอันคุ้นเคยของนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างซ้ำอีกครั้ง ขณะชูองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงซ่อนอยู่ในแผ่นศีลศักดิ์สิทธิ์ให้ทุกคนได้เห็น นอกจากนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้ายังเสด็จมาหาเราเมื่อพระจิตเจ้าเสด็จลงมาและทรงทำให้เรารู้จักพระองค์ สิ่งนี้เกิดขึ้นในบทเทศน์ ข้อรำพึง คำสอนของพระศาสนจักร ในความรักเมตตาที่ผู้อื่นแสดงออกผ่านการกระทำ ผ่านการอธิษฐานภาวนาส่วนตัว และในหนทางอื่นอีกมากมาย เราต้องมองเห็นลูกแกะของพระเจ้าทุกครั้งที่พระองค์เสด็จมาหาเรา โดยพึงมีความพิศวงและความยำเกรงเช่นเดียวกับที่เปี่ยมอยู่ในความคิดและจิตใจของยอห์นเมื่อได้พบพระองค์ในช่วงแรก ๆ นั้น
วันนี้ จงรำพึงถึงถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่เราคุ้นเคยเป็นอย่างดีว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า…” ขณะรำพึง จงไตร่ตรองว่าตัวท่านเอง “มองเห็น” พระองค์บ่อยเพียงใด ท่านเปี่ยมด้วยความพิศวงและความยำเกรงในพิธีบูชาขอบพระคุณหรือไม่ ในการอธิษฐานภาวนาประจำวันของท่านเล่า ในชีวิตของพระศาสนจักรและในชีวิตของคริสตชนผู้ซื่อสัตย์ที่ท่านพบเจอล่ะ ขณะที่เรายังคงอยู่ในเทศกาลพระคริสตสมภพ ซึ่งมุ่งเน้นถึงการรับสภาพมนุษย์ จงให้ถ้อยคำของยอห์นผู้ทำพิธีล้างเป็นถ้อยคำของท่านเอง เมื่อท่านค้นพบการประทับอยู่อย่างต่อเนื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งเป็นไปได้ด้วยการรับสภาพมนุษย์
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงน่าพิศวงของข้าพเจ้า เพราะพระองค์ทรงรับสภาพมนุษย์ พระองค์จึงยังคงประทับอยู่ในโลกนี้ เสด็จมาหาเราและทรงดึงดูดเราให้เข้าหาพระองค์ เมื่อนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ผู้เป็นญาติของพระองค์ เห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระองค์ในถิ่นทุรกันดารเป็นครั้งแรก ท่านร้องประกาศว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า!” โปรดประทานดวงตาแห่งความเชื่อที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องมี เพื่อจะได้ร่วมร้องประกาศเช่นนั้น เมื่อข้าพเจ้าพบการประทับอยู่ของพระองค์ผู้เป็นพระเจ้าในชีวิตของข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ชี้นำผู้อื่นไปหาลูกแกะของพระเจ้า
วันที่ 4 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
ยอห์นกำลังยืนอยู่กับศิษย์สองคนของท่าน และเมื่อมองเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จผ่านมา ท่านกล่าวว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า” ศิษย์ทั้งสองได้ยินสิ่งที่ท่านกล่าว จึงติดตามพระเยซูเจ้าไป ยอห์น 1:35–37
วันนี้ เราได้รับพระพรอีกครั้งจากถ้อยคำอันทรงพลังของนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้างที่ว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า” ยอห์นมองเห็นลึกซึ้งยิ่งกว่าเพียงเลือดเนื้อและกระดูกขององค์พระผู้เป็นเจ้า และรับรู้ถึงพระเทวภาพของพระองค์ด้วยพระอานุภาพของพระจิตเจ้า เราไม่ได้รับการบอกเล่าด้วยซ้ำว่าพระเยซูเจ้าตรัสกับท่าน ยอห์นเพียงแต่รู้ว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นลูกแกะบูชายัญผู้จะทรงสละพระชนมชีพเพื่อความรอดพ้นของทุกคนที่จะเชื่อในพระองค์
ความมั่นใจของยอห์นว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ใดเผยให้เห็นความเชื่ออันลึกซึ้งของท่าน เพียงพระเยซูเจ้าประทับอยู่และเสด็จเข้ามาหาท่านในถิ่นทุรกันดาร ท่านก็ได้รับพระพรและการปลอบโยนแล้ว ความเชื่อเช่นนี้ไม่อาจเก็บไว้กับตนเองได้ เมื่อเราได้รับของประทานแห่งความเชื่อ เราต้องแบ่งปันให้ผู้อื่น มิฉะนั้น ความเชื่อนั้นก็ไม่ใช่ความเชื่อแท้จริง แต่เป็นเพียงความเชื่อส่วนตัวที่ว่างเปล่า
ยอห์นแบ่งปันความเชื่อของท่านในพระเมสสิยาห์ โดยแสดงออกอย่างกล้าหาญและมั่นใจต่อหน้าศิษย์ของตนเอง สิ่งที่ทำให้ท่านยินดีคือ ศิษย์ทั้งสองคนนั้นจากยอห์นไปติดตามพระเยซูเจ้าทันที ยอห์นไม่ได้เศร้าใจที่ศิษย์ของท่านเลือกเดินหนทางใหม่ แต่กลับเปี่ยมด้วยความยินดี เพราะนั่นคือพันธกิจของท่าน คือการชี้นำผู้อื่นไปหาพระคริสตเจ้า
เมื่อเรา “มองเห็น” องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ประทับอยู่ในชีวิตของเรา ในพระศาสนจักร ในศีลศักดิ์สิทธิ์ และในที่อื่น ๆ เราต้องทำมากกว่าการมองเห็นพระองค์เป็นการส่วนตัวเท่านั้น เราต้องยอมให้การมองเห็นของเราเป็นแรงบันดาลใจแก่ผู้อื่น ช่วยให้พวกเขาได้รับความเชื่อที่เรามีผ่านการเป็นพยานและแบบอย่างของเรา ความเชื่อต้องได้รับการแบ่งปัน แสดงออก และมอบให้แก่ผู้อื่น เมื่อนั้นเท่านั้นจึงจะเป็นความเชื่อแท้จริง และเมื่อนั้นเท่านั้นความเชื่อของเราจึงจะเติบโต
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงหนทางต่าง ๆ ที่คุณได้เพ่งมองลูกแกะของพระเจ้า คุณพบพระองค์ในชีวิตประจำวันอย่างไรบ้าง? พระองค์ทรงเผยแสดงการประทับอยู่ของพระองค์ในฐานะพระเจ้าให้คุณรับรู้ในลักษณะใดบ้าง? ขณะที่คุณพิจารณาคำถามเหล่านี้ จงพิจารณาด้วยว่าคุณแบ่งปันสิ่งที่คุณได้เห็นแก่ผู้อื่นอย่างเต็มใจหรือไม่ คุณดำเนินชีวิตตามความเชื่ออย่างเปิดเผย ด้วยความยินดีและความมั่นใจหนักแน่น หรือคุณลังเลและเก็บความเชื่อไว้กับตนเอง? จงพยายามเลียนแบบนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง โดยเริ่มจากการเพ่งมององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราในหนทางมากมายที่พระองค์เสด็จมาหาคุณทุกวัน แล้วจึงแบ่งปันการพบพระองค์นั้นกับผู้อื่น จงแบ่งปันความเชื่อของคุณด้วยความยินดีและความมั่นใจหนักแน่น เพื่อให้ผู้อื่นได้เพ่งมององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราพร้อมกับคุณ
ข้าแต่ลูกแกะของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง ข้าพเจ้าเพ่งมองพระองค์และรักพระองค์ โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าทำเช่นนี้ทุกวัน ในหนทางนับไม่ถ้วนที่พระองค์เสด็จมาหาข้าพเจ้า ตรัสกับข้าพเจ้า และทรงดลใจข้าพเจ้าด้วยพระพรแห่งความเชื่อ เมื่อข้าพเจ้ามองเห็นพระองค์และเชื่อในพระองค์ โปรดประทานจิตใจที่กล้าหาญและเปี่ยมด้วยความยินดีแก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้แบ่งปันความเชื่อของตนกับผู้อื่นอย่างเต็มใจ โดยชี้ทางให้พวกเขามาหาพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
มาดูเถิด
วันที่ 5 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
ฟีลิปพบนาธานาเอลและบอกเขาว่า “เราได้พบผู้ที่โมเสสเขียนถึงในธรรมบัญญัติ และบรรดาประกาศกก็เขียนถึงเช่นกัน คือพระเยซู บุตรของโยเซฟ จากเมืองนาซาเร็ธ” แต่นาธานาเอลกล่าวกับเขาว่า “จะมีอะไรดีมาจากนาซาเร็ธได้หรือ?” ฟีลิปกล่าวกับเขาว่า “มาดูเถิด” ยอห์น 1:45–46
ในบรรดาผู้ติดตามพระเยซูเจ้ารุ่นแรก ๆ มีอันดรูว์ ซีโมน (ซึ่งภายหลังได้รับชื่อว่าเปโตร) ฟีลิป และนาธานาเอล (ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อบาร์โธโลมิวด้วย) ฟีลิปมาจากเมืองเล็ก ๆ ชื่อเบธไซดา ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทะเลสาบกาลิลี และเขารู้จักซีโมนกับอันดรูว์ สองพี่น้องที่เติบโตที่นั่นเช่นกัน อันดรูว์ซึ่งเป็นศิษย์ของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง เป็นคนแรกในกลุ่มนี้ที่ได้พบพระเยซูเจ้า เมื่อยอห์นชี้ให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นลูกแกะของพระเจ้า จากนั้นอันดรูว์ก็แนะนำพระเยซูเจ้าให้ซีโมนพี่ชายของตนรู้จัก และซีโมนก็กลายเป็นผู้ติดตามพระเยซูเจ้าเช่นกัน ต่อมา พระเยซูเจ้าทรงตัดสินพระทัยเสด็จไปแคว้นกาลิลี ที่นั่นพระองค์ทรงพบฟีลิปและตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามา” ฟีลิปทำตามทันที แล้วจึงไปบอกนาธานาเอลเพื่อนของตนว่าพวกเขาได้พบพระเมสสิยาห์แล้ว
เมื่อเรื่องราวในพระวรสารดำเนินต่อไป การกลับใจของนาธานาเอลก็น่าพิจารณาเป็นพิเศษ แม้ในตอนแรกนาธานาเอลจะสงสัยว่าพระเมสสิยาห์จะมาจากนาซาเร็ธ เมืองเล็ก ๆ ที่ไม่มีความสำคัญได้อย่างไร แต่เขาก็ยอมให้ฟีลิปพาไปแนะนำให้รู้จัก เมื่อฟีลิปพานาธานาเอลมาพบพระเยซูเจ้า พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า “นี่คือชาวอิสราเอลแท้คนหนึ่ง ในตัวเขาไม่มีความหลอกลวง” เมื่อนาธานาเอลทูลถามพระเยซูเจ้าว่าพระองค์ทรงรู้จักเขาได้อย่างไร พระเยซูเจ้าทรงตอบเพียงว่า “ก่อนที่ฟีลิปจะเรียกท่าน เราเห็นท่านอยู่ใต้ต้นมะเดื่อแล้ว” เมื่อได้ยินเช่นนั้น นาธานาเอลก็ทูลว่า “รับบี พระองค์ทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของอิสราเอล”
เหตุใดชายทั้งสี่คนนี้จึงกลับใจอย่างรวดเร็วและง่ายดายเช่นนี้? แม้เมื่อมองจากภายนอก การพบปะครั้งแรกของพระเยซูเจ้ากับพวกเขาจะไม่มีสิ่งใดน่าประทับใจเป็นพิเศษ แต่ในส่วนลึกนั้นมีหลายสิ่งกำลังเกิดขึ้น เมื่อแต่ละคนได้พบองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา พระหรรษทานได้ปลูกฝังความเชื่อไว้ในจิตใจของพวกเขา และพวกเขาก็เชื่อ สิ่งนี้เป็นไปได้ก็ต่อเมื่อจิตใจกำลังแสวงหาและเปิดรับพระสุรเสียงของพระเจ้า รวมทั้งคำเชื้อเชิญของพระองค์ให้ติดตามพระองค์
เมื่อเราประกาศข่าวดี เราจำเป็นต้องเลียนแบบอันดรูว์และฟีลิป เราจำเป็นต้องมองหาผู้ที่มีจิตใจหิวกระหายและกำลังแสวงหา อันดรูว์ไปหาซีโมน และฟีลิปไปหานาธานาเอล เพราะพวกเขารู้ว่าทั้งสองมีใจเปิดรับ ด้วยเหตุนี้ พระจิตเจ้าจึงทรงดลใจอันดรูว์ให้บอกซีโมนพี่ชายของตนเรื่องพระเยซูเจ้า และทรงดลใจฟีลิปให้บอกนาธานาเอลเพื่อนของตน การกระทำของพวกเขาเป็นแบบอย่างให้เราปฏิบัติตาม ขณะที่เราพยายามประกาศข่าวดีแก่ผู้อื่น
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงผู้คนในชีวิตของคุณที่ดูเหมือนกำลังหิวกระหายพระเจ้า คุณรู้จักใครที่กำลังแสวงหาอยู่บ้างหรือไม่? ใครต้องการคำเชื้อเชิญอย่างอ่อนโยนให้ “มาดูเถิด”? การโต้เถียงกับผู้อื่นแทบไม่ค่อยได้ผล การให้เหตุผลอย่างชาญฉลาดก็มักไม่เพียงพอ สิ่งที่จำเป็นคือการเอาใจใส่ผู้ที่มีหัวใจเปิดรับและมีจิตใจที่กำลังแสวงหา จงมองหาผู้คนในชีวิตของคุณที่เป็นเหมือนซีโมนและนาธานาเอล และเชื้อเชิญพวกเขาด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งให้มาดูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงเชื้อเชิญ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นลึกกว่าสิ่งที่ปรากฏภายนอก และทรงเข้าใจความคิดและจิตใจของมนุษย์ทุกคน โปรดทรงดลใจให้ข้าพเจ้าเอาใจใส่มากขึ้นต่อผู้คนในชีวิตของข้าพเจ้าที่กำลังแสวงหาพระองค์ ผู้มีใจหิวกระหายและเปิดรับ โปรดประทานความถ่อมตนและความกล้าหาญที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องมี เพื่อเชื้อเชิญพวกเขาให้มาหาพระองค์ และโปรดประทานถ้อยคำที่ข้าพเจ้าจะพูดเพื่อช่วยให้พวกเขาพบพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
พบพระคริสตเจ้าภายในพระศาสนจักร
วันที่ 6 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเริ่มพระภารกิจ พระองค์มีพระชนมายุประมาณสามสิบพรรษา ตามที่ผู้คนเข้าใจกัน พระองค์ทรงเป็นบุตรของโยเซฟ โยเซฟเป็นบุตรของเฮลี เฮลีเป็นบุตรของมัทธัต มัทธัตเป็นบุตรของเลวี เลวีเป็นบุตรของเมลคี เมลคีเป็นบุตรของยันนาย ยันนายเป็นบุตรของโยเซฟ… ลูกา 3:23–24
บทพระวรสารบทหนึ่งที่เลือกอ่านได้ในวันนี้มาจากลำดับพระวงศ์ของพระเยซูเจ้าในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา ซึ่งเริ่มต้นด้วยการกล่าวว่าพระเยซูเจ้า “มีพระชนมายุประมาณสามสิบพรรษา” เมื่อทรงเริ่มพระภารกิจต่อหน้าประชาชน ตามธรรมประเพณีของชาวยิว อายุสามสิบปีเป็นวัยที่ชายคนหนึ่งบรรลุวุฒิภาวะอย่างเต็มที่และสามารถรับผิดชอบหน้าที่ต่าง ๆ ได้ เช่น การสอนในฐานะรับบี
น่าสนใจที่พระเยซูเจ้าทรงรอจนถึงวัยที่บรรลุวุฒิภาวะอย่างเต็มที่ จึงทรงเริ่มพระภารกิจ และในที่สุดทรงสิ้นพระชนม์เพื่อความรอดพ้นของวิญญาณทั้งหลาย พระบิดามารดาอาจถวายพระชนมชีพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เป็นเครื่องบูชาในพระวิหารได้ และการถวายบูชานั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับความรอดพ้นของวิญญาณทั้งหลาย พระองค์อาจทรงเริ่มพระภารกิจการสอนอย่างเป็นทางการตั้งแต่มีพระชนมายุสิบสองพรรษา เมื่อมีผู้พบพระองค์ในพระวิหารขณะทรงแสดงพระปรีชาญาณอันยิ่งใหญ่ แต่พระองค์ทรงรอ ซึ่งน่าจะเป็นเพราะทรงเคารพธรรมเนียมและกฎบัญญัติของชาวยิว และทรงปฏิบัติพระภารกิจแห่งความรอดพ้นภายในกรอบเหล่านั้น
พระเยซูเจ้าและพระบิดามารดาทรงปฏิบัติตามข้อกำหนดทุกประการของธรรมบัญญัติเดิมอย่างสมบูรณ์ พระองค์และพระบิดามารดาเป็นชาวยิวผู้ซื่อสัตย์ ซึ่งเคารพทุกสิ่งที่ได้รับการเปิดเผยตลอดยุคสมัยต่าง ๆ จนกระทั่งทรงเริ่มพระภารกิจต่อหน้าประชาชน พระองค์จึงทรงท้าทายกฎบางข้อที่บรรดาธรรมาจารย์และชาวฟาริสีบัญญัติขึ้น ซึ่งบิดเบือนธรรมบัญญัติของพระเจ้า
การเข้าใจเรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะเช่นเดียวกับที่พระเยซูเจ้าทรงปฏิบัติพระภารกิจภายในโครงสร้างทางศาสนาในสมัยของพระองค์ ทุกวันนี้พระองค์ยังคงทรงกระทำเช่นนั้นผ่านทางพระศาสนจักรที่ทรงสถาปนา พระองค์ทรงเลือกที่จะก่อตั้งพระศาสนจักรให้เป็นหนทางถ่ายทอดคำสอนและพระหรรษทานของพระองค์ พระองค์ทรงมอบหมายให้บรรดาอัครสาวก ซึ่งเป็นบรรดาพระสังฆราชรุ่นแรก ดูแลพระศาสนจักรของพระองค์ และประทานอำนาจให้พวกเขาเทศน์สอน ประกอบศีลศักดิ์สิทธิ์ และปกครองในพระนามของพระองค์
แม้พระเจ้าทรงสามารถช่วยผู้ใดให้รอดพ้นด้วยวิธีใดก็ได้ตามที่ทรงเลือก แต่หนทางปกติแห่งความรอดพ้นมาถึงเราผ่านทางโครงสร้างของพระศาสนจักร คริสตชนบางคนได้แยกออกไปจากสถาบันนี้ซึ่งมีทั้งมิติของพระเจ้าและมิติของมนุษย์ มิติของมนุษย์ในพระศาสนจักร ซึ่งรวมถึงบาปและความบกพร่องของบรรดาผู้นำ อาจบดบังพันธกิจของพระศาสนจักรในบางครั้ง ถึงกระนั้น มิติของพระเจ้าในพระศาสนจักรก็เป็นหลักประกันว่าพระเจ้ายังคงประทับอยู่ภายใน ทำให้พระศาสนจักรเป็นเครื่องมือหลักแห่งพระหรรษทานและความรอดพ้น
ขณะที่เราไตร่ตรองถึงการเริ่มต้นพระภารกิจต่อหน้าประชาชนของพระเยซูเจ้า จงรำพึงถึงพระประสงค์อันแน่วแน่ของพระองค์ที่จะเสด็จมาหาเราอย่างต่อเนื่องผ่านทางพระศาสนจักรที่ทรงสถาปนา เช่นเดียวกับในสมัยของพระเยซูเจ้า ภายในพระศาสนจักรมีและจะมีอยู่เสมอซึ่งผู้ที่เข้าใจพระประสงค์ของพระเจ้าผิดไป รวมถึงผู้นำบางคนด้วย แม้เราได้รับเรียกให้เผชิญหน้ากับความอยุติธรรมเช่นเดียวกับที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำ แต่เราต้องดำรงอยู่ในชีวิตของพระศาสนจักรต่อไป โดยเคารพพระศาสนจักรในฐานะเครื่องมือที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเสด็จมาหาเราผ่านทางนั้น
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความสัมพันธ์ของท่านเองกับพระศาสนจักรที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงสถาปนา ท่านนอบน้อมเชื่อฟังกฎระเบียบและธรรมเนียมของพระศาสนจักรหรือไม่ ท่านสามารถมองข้ามความอ่อนแอของผู้นำบางคน และตระหนักถึงพระภารกิจแห่งความรอดพ้นขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้หรือไม่ เพราะภายในพระศาสนจักร เราจะพบพระเมสสิยาห์ของเราผู้ทรงนอบน้อมเชื่อฟัง พระองค์ทรงรับใช้เราผ่านทางโครงสร้างที่ทรงสถาปนาไว้
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงนอบน้อมเชื่อฟัง พระองค์ทรงปฏิบัติตามธรรมบัญญัติเดิมอย่างสมบูรณ์ และภายในธรรมบัญญัติเดิมนั้น พระองค์ทรงนำมาซึ่งธรรมบัญญัติใหม่แห่งพระหรรษทานและพระเมตตา ซึ่งประทานแก่เราผ่านทางพระศาสนจักรของพระองค์ ข้าพเจ้าอธิษฐานภาวนาเพื่อพระศาสนจักร บรรดาผู้นำ และสมาชิกทุกคน ขอให้เรากลายเป็นครอบครัวเดียวกันในพระองค์อย่างแท้จริง และค้นพบว่าพระองค์ประทับอยู่ภายในพระศาสนจักร พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ความบริบูรณ์แห่งพระหรรษทาน ความจริง และความรักของพระเจ้า
วันที่ 7 มกราคม เมื่ออยู่ก่อนวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
“ใคร ๆ ก็เสิร์ฟเหล้าองุ่นอย่างดีก่อน แล้วเมื่อผู้คนดื่มกันเต็มที่แล้ว จึงเสิร์ฟเหล้าองุ่นที่ด้อยกว่า แต่ท่านกลับเก็บเหล้าองุ่นอย่างดีไว้จนถึงบัดนี้” ยอห์น 2:10
งานสมรสที่หมู่บ้านคานาเป็นเครื่องหมายแรกในบรรดาเครื่องหมายเจ็ดประการในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น ซึ่งเปิดเผยพระภารกิจจากพระเจ้าของพระเยซูเจ้า เครื่องหมายแต่ละประการเป็นอัศจรรย์ที่สื่อถึงแง่มุมหนึ่งในแผนการนิรันดรแห่งความรอดพ้นของพระเจ้า ในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น งานสมรสที่หมู่บ้านคานาเป็นจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของพระภารกิจต่อหน้าประชาชนของพระเยซูเจ้า บรรดาศิษย์บางคน หรืออาจทั้งหมด ได้รับการเรียกแล้ว และเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าพวกเขาอยู่กับพระองค์ในงานสมรส เช่นเดียวกับพระมารดาของพระองค์
น่าพิศวงที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไม่เพียงทรงเปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้าองุ่น แต่ทรงเปลี่ยนให้เป็นเหล้าองุ่นที่ดีที่สุดด้วย เราอาจจินตนาการได้ว่าคุณภาพของเหล้าองุ่นนั้นเหนือกว่าเหล้าองุ่นอื่นใดอย่างมาก นอกจากนี้ เหล้าองุ่นยังมีปริมาณระหว่าง 120 ถึง 180 แกลลอน ซึ่งมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ในตัวเองด้วย
โอ่งที่พระเยซูเจ้าทรงขอให้บรรดาผู้รับใช้ตักน้ำใส่จนเต็มนั้น ใช้สำหรับการชำระล้างตามพิธีของชาวยิว เรื่องนี้มีความสำคัญ เพราะโอ่งเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ของธรรมบัญญัติเดิมของโมเสสและการนมัสการพระเจ้าตามแบบพิธี เมื่อทรงใช้โอ่งเหล่านี้ในการทำอัศจรรย์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงเปิดเผยในเชิงสัญลักษณ์ว่า พระองค์เสด็จมาเพื่อเริ่มต้นธรรมบัญญัติใหม่แห่งพระหรรษทาน ความจริง และความรักของพระเจ้า เหล้าองุ่นที่ดีที่สุดซึ่งมีอย่างล้นเหลือ และมาภายหลังเหล้าองุ่นคุณภาพด้อยกว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวจัดเตรียมไว้ ชี้ให้เห็นว่า แม้ธรรมบัญญัติเดิมจะดี แต่ก็ยังไม่ใช่ความบริบูรณ์แห่งแผนการความรอดพ้นของพระเจ้า ความบริบูรณ์นั้นพบได้ในธรรมบัญญัติใหม่ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเสด็จมาสถาปนา
วันนี้ เราได้รับพระพรให้มีส่วนในความอุดมบริบูรณ์อย่างต่อเนื่องของเหล้าองุ่นใหม่นี้ ซึ่งเป็นเหล้าองุ่นที่ดีที่สุด เราได้รับความจริงอย่างครบครันในพระบุคคลของพระเยซูคริสตเจ้า ดังที่ถ่ายทอดมาถึงเราผ่านทางพระวรสาร ซึ่งเป็นพระวาจาทรงชีวิตของพระเจ้า เรารับ “เหล้าองุ่น” อันล้ำค่าที่สุดในพิธีบูชาขอบพระคุณ เมื่อปังและเหล้าองุ่นเปลี่ยนเป็นพระองค์ผู้ทรงเป็นธรรมบัญญัติใหม่และเหล้าองุ่นใหม่ พระกายและพระโลหิตของพระองค์เชื้อเชิญเราให้มีส่วนในงานอภิเษกสมรสของลูกแกะ โดยเข้าสู่การสมรสฝ่ายจิตกับพระองค์ ผู้ทรงเป็นเจ้าบ่าวของพระศาสนจักร
การเปลี่ยนจากเหล้าองุ่นธรรมดาเป็นเหล้าองุ่นที่ดีที่สุดในงานสมรสที่หมู่บ้านคานา ยังอาจเข้าใจได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของการเดินทางของวิญญาณมุ่งสู่พระเจ้า ในระยะแรก การกลับใจและชีวิตภาวนาของเราเป็นเหมือนเหล้าองุ่นธรรมดา เราลิ้มรสและชื่นชมเหล้าองุ่นธรรมดา เช่นเดียวกับที่การกลับใจในระยะแรกนำความชื่นใจมาให้ เหล้าองุ่นที่ดีที่สุดเป็นสัญลักษณ์ของวิญญาณที่ได้ก้าวลึกเข้าไปในชีวิตแห่งการกลับใจ เหล้าองุ่นเช่นนี้น่าชื่นใจและมีอยู่อย่างอุดมบริบูรณ์จนทำให้ผู้ดื่มมึนเมาด้วยพระหรรษทาน เราถูกสร้างมาเพื่อเหล้าองุ่นชนิดนี้
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระหรรษทานอันอุดมล้นเหลือที่พร้อมสำหรับท่าน พระเจ้ามิได้ทรงตระหนี่พระหรรษทาน พระองค์ประทานให้อย่างเสรีและอย่างมากมาย พระหรรษทานนี้ล้ำเลิศที่สุด เพราะเป็นของประทานจากพระเจ้า จงเรียนรู้ที่จะลิ้มรสเหล้าองุ่นใหม่นี้ผ่านชีวิตภาวนาประจำวัน การกลับใจอย่างต่อเนื่อง และการร่วมรับศีลศักดิ์สิทธิ์ในชีวิตของพระศาสนจักร จงมองตนเองเป็นเจ้าสาวที่เจ้าบ่าวทรงเชิญมาร่วมงานเลี้ยง จงตอบรับคำเชิญนั้น และยอมให้พระหรรษทานหลั่งไหลท่วมท้นวิญญาณของท่าน จนท่านมึนเมาด้วยพระเมตตาของพระเจ้า
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระทัยกว้างอย่างยิ่ง พระองค์ประทานพระเมตตาแก่ข้าพเจ้าและมนุษย์ทุกคนอย่างอุดมล้นเหลือ พระหรรษทานของพระองค์ล้ำเลิศเหนือสิ่งอื่นใดที่โลกนี้จะให้ได้ โปรดทรงดึงดูดข้าพเจ้าให้เข้าหาพระองค์ ผู้ทรงเป็นเจ้าบ่าวของวิญญาณข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีส่วนในงานเลี้ยงและการสมรสนิรันดรของวิญญาณข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
จุดมุ่งหมายของชีวิตบนโลก
วันอาทิตย์ที่สองหลังพระคริสตสมภพ
(เมื่อมิได้ย้ายวันสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ไปฉลองในวันอาทิตย์หลังวันที่ 1 มกราคม)
เมื่อแรกเริ่มนั้น พระวจนาตถ์ทรงดำรงอยู่แล้ว พระวจนาตถ์ประทับอยู่กับพระเจ้า และพระวจนาตถ์ทรงเป็นพระเจ้า ยอห์น 1:1
ลองนึกถึงแรกเริ่มที่สุด ก่อนจะมีเวลา ก่อนที่จักรวาลจะดำรงอยู่ มีเพียงพระตรีเอกภาพ คือพระบิดา พระบุตร และพระจิตเจ้า พระเจ้าทรงสมบูรณ์พร้อมอย่างครบครันในความเป็นหนึ่งเดียวแห่งความรักแบบพระเจ้า ซึ่งทั้งสามพระบุคคลทรงมีร่วมกัน กระนั้น ความรักของพระเจ้าก็เข้มข้นยิ่งนัก จนพระองค์ทรงเลือกที่จะสร้างโลกของทูตสวรรค์ซึ่งเป็นจิตล้วน พระองค์ทรงแบ่งปันความรักแก่ทูตสวรรค์เหล่านั้น และทรงเชื้อเชิญให้เข้ามามีส่วนในชีวิตของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระตรีเอกภาพ ทูตสวรรค์ที่ร่วมมือกับพระหรรษทานของพระเจ้าก็สมควรได้รับการเห็นพระเจ้าเฉพาะพระพักตร์ทันที ส่วนทูตสวรรค์ที่ไม่ร่วมมือก็ถูกแยกจากพระองค์ตลอดนิรันดร
นักบุญโทมัส อไควนัสเสนอความเห็นว่า พระเจ้าทรงสร้างจักรวาลฝ่ายวัตถุในเวลาเดียวกับที่ทรงสร้างโลกฝ่ายจิต ภายในจักรวาลฝ่ายวัตถุนี้ พระเจ้าทรงสร้างมนุษยชาติ ประทานวิญญาณให้แก่ร่างกายของเรา ประทานเจตจำนงเสรีแก่เรา และทรงเชื้อเชิญให้เราเลือกร่วมมือกับพระหรรษทานของพระองค์ การเลือกนี้เองคือสาระสำคัญของชีวิตนี้ ชีวิตของเราบนโลกมิได้มีไว้เพื่อผลประโยชน์ส่วนตน อำนาจและเกียรติยศทางโลก หรือเพื่อความมั่งคั่งและทรัพย์สินทางวัตถุ โลกนี้จะผ่านพ้นไป เช่นเดียวกับเราแต่ละคน และการเลือกของเราในชีวิตนี้จะมีผลสืบเนื่องไปชั่วนิรันดร
แม้ความจริงเหล่านี้จะเป็นรากฐานของความเชื่อของเรา แต่เราก็ลืมจุดมุ่งหมายหลักของชีวิตบนโลกได้ง่าย เป็นเรื่องยากที่เราจะมองชีวิตจากมุมมองแห่งนิรันดรภาพ เป็นเรื่องยากที่จะจดจำว่าชีวิตมิได้มีสาระอยู่ที่ความเพลิดเพลินหรือการดิ้นรนชั่วครู่ชั่วยามซึ่งประกอบกันเป็นวันเวลาของเรา แต่อยู่ที่การสร้างลักษณะนิสัยฝ่ายจิตให้ซื่อสัตย์ต่อพระประสงค์ของพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับบำเหน็จนิรันดรที่เรารอคอย
พระเจ้าพระบุตรทรงเป็นพระวจนาตถ์นิรันดร ผู้ที่กล่าวถึงในตอนต้นของพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์น การไตร่ตรองถึงการดำรงอยู่นิรันดรของพระเจ้า และการที่พระองค์ทรงเลือกสร้างทูตสวรรค์ จักรวาล และมนุษยชาติ ย่อมเป็นประโยชน์ต่อเรา หากเราไม่รักษามุมมองแห่งนิรันดรภาพนี้ไว้ และไม่เตือนตนเองทุกวันถึงเหตุผลที่พระเจ้าทรงสร้างเรา เราก็จะหลงทางได้ง่าย และปฏิบัติต่อชีวิตนี้ราวกับเป็นจุดหมายสุดท้าย โดยเติมชีวิตให้เต็มด้วยความเพลิดเพลินชั่วครู่ชั่วยามให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
นักบุญออกัสตินกล่าวไว้ได้อย่างดีที่สุดเมื่อท่านเขียนว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงสร้างเรามาเพื่อพระองค์ และใจของเราย่อมกระวนกระวายจนกว่าจะได้พักพิงในพระองค์” เราถูกสร้างมาเพื่อมีส่วนในชีวิตของพระเจ้า เราถูกสร้างมาเพราะความรักที่แต่ละพระบุคคลแห่งพระตรีเอกภาพทรงมีร่วมกันนั้นเอ่อล้นอย่างอุดมบริบูรณ์ เราถูกสร้างมาเพราะพระเจ้าทรงปรารถนาจะแบ่งปันชีวิตของพระองค์แก่เรา ให้เราได้เห็นพระองค์เฉพาะพระพักตร์ และรักพระองค์ด้วยทุกอณูแห่งตัวตนของเรา
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงแรกเริ่มเมื่อมีเพียงพระเจ้า พยายามมองชีวิตของท่านจากมุมมองนิรันดรของพระองค์ ไตร่ตรองถึงพระประสงค์ของพระองค์ในการสร้างท่าน พยายามดำเนินชีวิตให้เป็นไปตามพระประสงค์นั้น และมองตนเองอย่างที่พระองค์ทรงมองท่าน โดยปรารถนาให้ชีวิตของท่านเป็นไปตามทุกสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนาไว้ตั้งแต่ก่อนทรงสร้างโลก
ข้าแต่พระวจนาตถ์นิรันดร พระองค์ทรงดำรงอยู่ตั้งแต่แรกเริ่มพร้อมกับพระบิดาของพระองค์และพระจิตเจ้า พระองค์ทรงร่วมกับทั้งสองพระองค์เนรมิตสร้างโลกฝ่ายจิตและโลกฝ่ายกายของบรรดาทูตสวรรค์และมนุษย์ เพื่อจะทรงเชื้อเชิญเราให้มีส่วนร่วมในชีวิตของพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้มองชีวิตของตนในมุมมองแห่งนิรันดรนี้อยู่เสมอ และดำเนินชีวิตให้บรรลุจุดประสงค์ที่พระองค์ทรงสร้างข้าพเจ้ามา ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ดวงดาวแห่งเบธเลเฮม
สมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันที่ 6 มกราคม หรือวันอาทิตย์แรกหลังวันที่ 1 มกราคม
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงบังเกิดที่เมืองเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ในรัชสมัยของกษัตริย์เฮโรด โหราจารย์จากทิศตะวันออกมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม ถามว่า “กษัตริย์ของชาวยิวที่เพิ่งประสูติอยู่ที่ไหน พวกเราเห็นดาวของพระองค์ปรากฏขึ้น จึงมาเพื่อถวายคำนับพระองค์” เมื่อกษัตริย์เฮโรดทรงได้ยินดังนี้ ก็ทรงวุ่นวายพระทัยอย่างยิ่ง และชาวกรุงเยรูซาเล็มทั้งปวงก็พลอยวุ่นวายใจไปด้วย มัทธิว 2:1–3
เหตุใดพระเจ้าจึงทรงใช้ดวงดาวเพื่อเปิดเผยการบังเกิดของกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลายแก่ชาวต่างชาติจากทิศตะวันออก พระเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์มาแจ้งข่าวดีแก่พระนางมารีย์ นักบุญโยเซฟ และแม้แต่บรรดาคนเลี้ยงแกะ แต่สำหรับบรรดาโหราจารย์ พระองค์ทรงเลือกใช้สื่อที่พวกเขาเข้าใจ นั่นคือดวงดาว
เดิมทีบรรดาโหราจารย์เป็นชนชั้นนักบวชจากเปอร์เซีย ผู้เชี่ยวชาญด้านโหราศาสตร์ ดาราศาสตร์ การทำนายฝัน ตลอดจนศาสตร์ความรู้และการพยากรณ์รูปแบบอื่น ๆ เห็นได้ชัดว่าโหราจารย์ทั้งสามคนที่กล่าวถึงในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมัทธิวเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโหราศาสตร์ พวกเขาศึกษาท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในคืนที่พระคริสตเจ้าทรงบังเกิด พวกเขาได้ค้นพบสิ่งพิเศษยิ่ง นั่นคือมีดาวดวงใหม่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า พวกเขารู้ว่านี่เป็นเครื่องหมายที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ตามความเชื่อของพวกเขา การปรากฏของดาวดวงใหม่เป็นสัญญาณบอกการประสูติของกษัตริย์องค์ใหม่
ดาวดวงนี้มิใช่เพียงปรากฏการณ์บนท้องฟ้าเท่านั้น แต่เป็นสัญลักษณ์ของแสงสว่างของพระคริสตเจ้าที่ส่องเข้ามาในโลก นำชนทุกชาติ ทั้งชาวยิวและคนต่างชาติ ไปหาพระผู้ไถ่ พระเจ้าทรงดึงดูดบรรดาคนเลี้ยงแกะชาวยิวผู้ถ่อมตนให้มาหากษัตริย์ผู้เพิ่งประสูติฉันใด พระองค์ก็ทรงดึงดูดตัวแทนของคนต่างชาติให้มานมัสการพระองค์ฉันนั้น เพราะพระเยซูเจ้าเสด็จมาเพื่อช่วยมนุษยชาติทั้งมวลให้รอดพ้น
การที่พระเจ้าทรงริเริ่มเรียกคนต่างชาติให้เข้ามามีส่วนร่วมนี้มิใช่แนวคิดใหม่ แต่เป็นการทำให้พระสัญญาที่ประทานแก่อับราฮัมสำเร็จเป็นจริงว่า “ทุกครอบครัวบนแผ่นดินจะได้รับพระพรในท่าน” (ปฐมกาล 12:3) บรรดาประกาศกและเพลงสดุดีสะท้อนประเด็นนี้ โดยเน้นว่าชนทุกชาติจะมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า (ดู อิสยาห์ 2:2-4; สดุดี 67) ในพระภารกิจสาธารณะของพระเยซูเจ้า เราเห็นพระองค์ทรงเข้าหาคนต่างชาติ ซึ่งเป็นพันธกิจที่ดำเนินต่อมาในพระศาสนจักรยุคแรก ดังที่บันทึกไว้ในหนังสือกิจการอัครสาวก อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่พระเยซูเจ้าทรงบังเกิด ชาวยิวให้ความสำคัญเป็นหลักกับการเป็นประชากรที่ทรงเลือกสรร เรื่องราวการแสดงองค์ของพระคริสตเจ้าเผยให้เห็นตั้งแต่แรกเริ่มพระชนมชีพของพระเยซูเจ้าว่า พระเจ้าทรงเรียกทุกคนให้มาสู่ความศักดิ์สิทธิ์ และแสดงให้เห็นชัดว่าพันธกิจของพระองค์มีไว้สำหรับมนุษย์ทุกคน มิใช่สำหรับอิสราเอลเท่านั้น
เพราะพระเจ้าทรงเรียกทุกคนให้มาสู่ความศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ เราผู้เชื่อในพระคริสตเจ้าและดำเนินชีวิตตามความเชื่อคาทอลิกจึงต้องหลีกเลี่ยงการแยกตัวหรือปิดกั้นตนเอง จนสร้างโลกใบเล็กที่อยู่แต่ภายในวงของตน ตรงกันข้าม เราได้รับเรียกให้ดำเนินชีวิตตามความเชื่อในลักษณะที่ต้อนรับทุกคนและมีส่วนร่วมกับโลกที่กว้างขึ้น สะท้อนพันธกิจสากลของพระศาสนจักร การเป็นคาทอลิกมิใช่เพียงมรดกทางวัฒนธรรม แต่เป็นหนทางฝ่ายจิตสู่ความรอดพ้นนิรันดรที่ทุกคนจำเป็นต้องได้รับ คำว่า “เอพิฟานี” หมายถึง “การแสดงองค์” และเราต้องทำให้พระคริสตเจ้าทรงเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน เพื่อพระองค์จะทรงเป็นกษัตริย์ของจิตวิญญาณทุกดวง
ขณะที่เราฉลองพระคริสตเจ้าแสดงองค์ จงเปิดใจรับวิธีต่าง ๆ ที่พระเจ้าอาจทรงประสงค์จะใช้ท่านให้แบ่งปันแสงสว่างแห่งความเชื่อแก่ผู้ที่ยังมิได้เป็นคาทอลิกที่ดำเนินชีวิตอย่างซื่อสัตย์ต่อความเชื่อ เราต้องเป็นดุจดวงดาวแห่งเบธเลเฮม ดึงดูดผู้อื่นให้มาหาพระคริสตเจ้าในวิธีที่พวกเขาเข้าใจและยอมรับได้ สิ่งนี้จะสำเร็จได้ดีที่สุดเมื่อเรามอบตนรับใช้พระเจ้า พร้อมให้พระองค์ทรงใช้เป็นเครื่องมือแห่งพระหรรษทานของพระองค์ พระเจ้าเท่านั้นทรงทราบว่าจะดึงดูดมนุษย์ทุกคนให้มาหาพระองค์ได้อย่างไร และเมื่อเรามอบตนรับใช้พระองค์ พระองค์จะทรงดลใจเราและทรงใช้เราให้เป็นแสงสว่างที่ส่องประกายนั้น นำผู้อื่นออกจากความมืดเข้าสู่ความสว่างอันน่าพิศวงของพระองค์
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงเป็นแสงสว่างส่องโลก พระองค์ทรงปรารถนาจะส่องแสงเจิดจ้าให้ทุกคนได้เห็น เพื่อทุกคนจะได้รับการดึงดูดให้มาหาพระองค์ พระผู้ไถ่แต่เพียงพระองค์เดียวของทุกคน โปรดทรงใช้ข้าพเจ้าตามพระประสงค์ ให้เป็นดุจดาวดวงนั้นเหนือเมืองเบธเลเฮม โปรดประทานปรีชาญาณ ความรัก และความกล้าหาญแก่ข้าพเจ้า เพื่อจะส่องสว่างเจิดจ้า ฉายแสงของพระองค์ให้ทุกคนได้เห็น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
การประกาศข่าวดีแก่โลก
วันธรรมดาแรกในเทศกาลพระคริสตสมภพหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันจันทร์หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 7 มกราคม
[พระเยซูเจ้า] เสด็จไปทั่วแคว้นกาลิลี ทรงสั่งสอนในศาลาธรรมของชาวยิว ทรงประกาศข่าวดีเรื่องพระอาณาจักร และทรงรักษาโรคและความเจ็บป่วยทุกชนิดในหมู่ประชาชน กิตติศัพท์ของพระองค์เลื่องลือไปทั่วแคว้นซีเรีย ประชาชนจึงนำผู้เจ็บป่วยด้วยโรคต่าง ๆ และทุกข์ทรมานด้วยความเจ็บปวด ผู้ถูกปีศาจสิง คนเสียสติ และคนอัมพาต มาเฝ้าพระองค์ และพระองค์ทรงรักษาพวกเขาให้หาย ประชาชนจำนวนมากจากแคว้นกาลิลี ทศบุรี กรุงเยรูซาเล็ม แคว้นยูเดีย และจากฟากโน้นของแม่น้ำจอร์แดนติดตามพระองค์ มัทธิว 4:23–24
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงเริ่มรักษาผู้เจ็บป่วย ขับไล่ปีศาจ รักษาคนเป็นอัมพาต และทรงทำอัศจรรย์อื่น ๆ ข่าวเกี่ยวกับพระองค์ก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ไปไกลเกินเขตแดนของประเทศอิสราเอลในปัจจุบัน แคว้นกาลิลีครอบคลุมพื้นที่ทางตอนเหนือของอิสราเอล ส่วนทศบุรีหมายถึงกลุ่มเมืองสำคัญสิบเมืองในดินแดนที่ปัจจุบันเป็นประเทศจอร์แดน อิสราเอล และซีเรีย กรุงเยรูซาเล็มซึ่งเป็นศูนย์กลางทางศาสนาและวัฒนธรรมของศาสนายิว เป็นเมืองที่สำคัญที่สุดของชาวยิว ส่วนแคว้นยูเดียครอบคลุมอาณาเขตโดยรอบกรุงเยรูซาเล็มทางตอนใต้ของอิสราเอล ซีเรียในสมัยโบราณครอบคลุมพื้นที่กว้างกว่าประเทศซีเรียในปัจจุบัน รวมถึงบางส่วนของดินแดนที่ปัจจุบันเป็นประเทศเลบานอน อิสราเอล และจอร์แดน กิตติศัพท์ของพระเยซูเจ้าเลื่องลือไปทั่วภูมิภาคอันกว้างใหญ่และหลากหลายนี้ ซึ่งมีทั้งชาวยิว ชาวกรีก ชาวโรมัน และกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ
ทุกวันนี้ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ข่าวหรือโพสต์ในสื่อสังคมออนไลน์จะแพร่กระจายอย่างรวดเร็วจนเป็นไวรัล เพราะอินเทอร์เน็ตสื่อสารได้ทันทีและเข้าถึงผู้คนได้อย่างกว้างขวาง แต่การ “เป็นไวรัล” ในสมัยพระเยซูเจ้าแตกต่างออกไปมาก ข่าวบอกเล่าปากต่อปากส่งต่อจากคนหนึ่งสู่อีกคนหนึ่ง จากเมืองหนึ่งสู่อีกเมืองหนึ่ง ข้ามพรมแดนทางวัฒนธรรมและภาษา ชาวยิว ชาวกรีก ชาวโรมัน และคนอื่น ๆ เริ่มได้ยินถึงสิ่งน่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นโดยทางพระเยซูเจ้าชาวนาซาเร็ธ ทำให้ผู้คนมากมายเริ่มมีความเชื่อ
เป็นความจริงที่ว่าอัศจรรย์ย่อมดึงดูดความสนใจ โดยเฉพาะจากผู้ที่ต้องการอัศจรรย์สักอย่างในชีวิต หลายคนคงมาพบพระเยซูเจ้าเพราะความอยากรู้อยากเห็นหรือความรู้สึกทึ่ง เรื่องที่เล่ากันมาจะเป็นความจริงหรือไม่? พระองค์ทรงรักษาผู้เจ็บป่วย ทำให้คนตาบอดมองเห็น คนหูหนวกได้ยิน และแม้กระทั่งทำให้คนตายกลับคืนชีพได้จริงหรือ?
น่าเศร้าที่สิ่งต่าง ๆ มากมายซึ่งเป็นไวรัลในปัจจุบันมักเป็นเรื่องน่าตกใจหรือเรื่องอื้อฉาว ข่าวเช่นนี้มักแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว แต่ก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน ทว่าสำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไม่ได้เป็นเช่นนั้น แม้บางคนจะเข้ามาหาพระองค์เพียงเพราะอัศจรรย์ที่ทรงทำ แต่คนอีกนับไม่ถ้วนได้รับการเปลี่ยนแปลงชีวิตอย่างสิ้นเชิงโดยพระองค์ จนกระทั่งข่าวดีเรื่องพระเยซูเจ้ายังคงเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่มีผู้กล่าวถึงมากที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
พระคัมภีร์เป็นหนังสือที่มีผู้อ่านและได้รับการตีพิมพ์อย่างแพร่หลายที่สุดในประวัติศาสตร์ และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่าหนังสือเล่มใด ถึงกระนั้น ผู้คนหลายพันล้านคนในปัจจุบันก็ยังไม่รู้จักพระเยซูเจ้าในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดของตน แต่กลับถูกถาโถมด้วยเรื่องน่าตกใจและเรื่องอื้อฉาว เรื่องดราม่าสุดโต่ง สื่อลามก และเนื้อหาทุกรูปแบบที่มุ่งเร้าความรู้สึกอย่างฉับพลัน ในยุคที่การสื่อสารทำได้ง่าย เข้าถึงได้กว้างไกล และเกิดขึ้นได้ทันทีเช่นนี้ เราในฐานะสมาชิกของพระกายของพระคริสตเจ้า คือพระศาสนจักร ต้องทำทุกสิ่งที่เราทำได้เพื่อเผยแผ่พระวรสารไปจนสุดปลายแผ่นดิน
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงผู้คนหลายพันล้านคนทั่วโลกที่ไม่รู้ว่าพระเยซูคริสตเจ้าทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระเมสสิยาห์แต่เพียงพระองค์เดียว ลองนึกดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากคนทั้งโลกหันมาหาพระองค์ มอบชีวิตของตนแด่พระองค์ และแสวงหาพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์อย่างสุดหัวใจ ขณะที่ท่านไตร่ตรองถึงความท้าทายฝ่ายจิตนี้ จงอธิษฐานภาวนาและมอบตนเพื่อรับใช้พระคริสตเจ้าและพระวรสารของพระองค์ บางครั้งพันธกิจของเราคือการเอาใจใส่ครอบครัวและเพื่อนสนิท ในบางโอกาส เราอาจได้รับเรียกให้ทำพันธกิจที่กว้างขวางกว่านั้นมาก แม้กระทั่งในลักษณะที่ “เป็นไวรัล” จงพยายามดำเนินชีวิตให้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราจะทรงใช้ท่านได้ตามที่พระองค์ทรงเลือก
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงช่วยข้าพเจ้าให้รอด แม้ผู้คนมากมายในโลกของเราจะรู้เรื่องเกี่ยวกับพระองค์ แต่หลายคนก็ยังไม่รู้จักพระองค์อย่างเป็นส่วนตัวและเปี่ยมด้วยความเชื่อ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นที่รัก โปรดทรงช่วยวิญญาณทั้งหลายให้รอด โดยทรงส่งสารแห่งความรอดพ้นของพระองค์ไปถึงทุกคน ข้าพเจ้าอธิษฐานภาวนาเพื่อให้คนทั้งโลกกลับใจ และขอถวายตนแด่พระองค์ เพื่อทรงใช้ข้าพเจ้าตามพระประสงค์ พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
การคำนึงถึงความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติเพียงอย่างเดียวยังไม่พอ
วันธรรมดาเทศกาลพระคริสตสมภพวันที่สองหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันอังคารหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 8 มกราคม
เวลานั้นเย็นมากแล้ว บรรดาศิษย์จึงเข้ามาทูลพระองค์ว่า “ที่นี่เป็นที่เปลี่ยว และก็เย็นมากแล้ว โปรดให้พวกเขากลับไปเถิด เพื่อเขาจะได้ไปตามไร่นาและหมู่บ้านโดยรอบ ซื้ออาหารกินกัน” มาระโก 6:35–36
การคำนึงถึงทางปฏิบัติ มองตามความเป็นจริง และมุ่งผลที่ทำได้จริงเป็นสิ่งที่รอบคอบ แต่เมื่อเป็นเรื่องของพระคริสตเจ้าและการที่เราได้รับเรียกให้มีส่วนร่วมในพันธกิจของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้า การยึดผลในทางปฏิบัติบางครั้งก็อาจกลายเป็นอุปสรรค พระวรสารวันนี้แสดงความจริงข้อนี้อย่างทรงพลัง
ข้อความตอนนี้เริ่มด้วยการเผยให้เห็นพระทัยเมตตาสงสารของพระคริสตเจ้า ผู้ทอดพระเนตรประชาชนจำนวนมากที่หิวกระหายฝ่ายจิต และเป็น “เหมือนฝูงแกะที่ไม่มีคนเลี้ยง” เมื่อไม่มีคนเลี้ยง แกะก็เร่ร่อนไปอย่างไร้จุดหมาย และมักพลาดทุ่งหญ้าที่เขียวชอุ่มที่สุด ด้วยพระทัยเมตตาสงสาร พระเยซูเจ้าจึงทรงเลี้ยงดูฝูงแกะของพระองค์ด้วยการสั่งสอนพวกเขา “หลายเรื่อง”
จากนั้นก็มาถึงบททดสอบ ซึ่งไม่ได้มุ่งทดสอบฝูงชนมากนัก แต่มุ่งทดสอบบรรดาอัครสาวกของพระเยซูเจ้า ผู้ที่พระองค์กำลังทรงฝึกฝนให้สานต่อพันธกิจของพระองค์ แม้ในเวลาต่อมาบรรดาอัครสาวกจะได้มีส่วนร่วมในพันธกิจของพระเยซูเจ้าในฐานะบรรดาพระสังฆราชรุ่นแรกของพระศาสนจักร แต่เราทุกคนก็ได้รับเรียกให้มีส่วนร่วมในพันธกิจของพระองค์ตามวิถีเฉพาะของแต่ละคน ดังนั้น บททดสอบที่พระเยซูเจ้าประทานแก่บรรดาอัครสาวกจึงเกี่ยวข้องกับเราทุกวันนี้ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
เมื่อบรรดาอัครสาวกเสนอให้ส่งประชาชนกลับไปหาอาหาร พระเยซูเจ้าทรงทำให้พวกเขาประหลาดใจด้วยพระบัญชาที่ท้าทายว่า “ท่านทั้งหลายจงหาอาหารให้พวกเขากินเถิด” นี่คือบททดสอบ พระเยซูเจ้าทรงทราบดีว่าพวกเขาไม่มีสิ่งของเพียงพอที่จะเลี้ยงคนหลายพันคน แต่ทรงตั้งข้อท้าทายนี้เพื่อให้ความเชื่อของพวกเขาปรากฏออกมา แทนที่จะลงมือทำเองหรือหันมาหาพระองค์ด้วยความวางใจอย่างมั่นคง พวกเขากลับตอบด้วยเหตุผลตามประสามนุษย์และความสงสัย ต่อเมื่อพวกเขานำสิ่งของอันน้อยนิดที่มีอยู่ คือขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว มาถวาย พระเยซูเจ้าจึงทรงทำอัศจรรย์ แสดงให้พวกเขาเห็นว่าพระอานุภาพของพระเจ้าเริ่มทำงาน ณ จุดที่กำลังของมนุษย์สิ้นสุดลง เหตุการณ์นี้สอนบรรดาอัครสาวกว่า บทบาทของพวกเขาในพันธกิจของพระคริสตเจ้าจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสามารถที่เพียงพอของตนเอง แต่ขึ้นอยู่กับการเชื่อฟัง ความวางใจ และการร่วมมือกับพระหรรษทานของพระองค์
ลองพิจารณาว่าบททดสอบนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตของท่านอย่างไร ก่อนอื่น จงไตร่ตรองถึงฝูงชน ท่านรู้จักผู้คนที่เป็น “เหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง” หรือไม่ ใครบ้างที่กำลังเร่ร่อน กำลังแสวงหา และกำลังหิวโหย บางคนหิวโหยทางกาย ได้แก่คนยากจนและคนสิ้นไร้ไม้ตอก ส่วนบางคนอาจมีฐานะมั่งคั่ง แต่กำลังอดอยากทางจิตวิญญาณ ก้าวแรกใน “บททดสอบ” ของเราคือการมองเห็นผู้ที่ขัดสน ไม่ว่าจะทางกายหรือทางจิตวิญญาณ
เมื่อเรามองเห็นความต้องการของผู้อื่นแล้ว เราต้องพิจารณาว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์จะใช้เราอย่างไรเพื่อตอบสนองความต้องการเหล่านั้น นี่คือจุดที่การคำนึงถึงความเป็นจริงหรือผลในทางปฏิบัติต้องประสานกลมกลืนกับความรอบคอบเหนือธรรมชาติ เป็นเรื่องง่ายที่จะมองความต้องการของผู้อื่นแล้วคิดว่า “ฉันช่วยอะไรได้ไม่มากนัก” อันที่จริง ลำพังตัวเราเอง เราไม่มีกำลังที่จะจัดหาสิ่งที่ผู้อื่นต้องการอย่างแท้จริงได้ แต่เมื่อเราถวายสิ่งเล็กน้อยที่เรามีแด่พระคริสตเจ้า โดยวางใจในพระอานุภาพเหนือธรรมชาติของพระองค์ สิ่งเล็กน้อยที่เราถวายก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงด้วยพระอานุภาพของพระเจ้าให้เป็นแหล่งแห่งพระพรอันอุดม “ขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว” ของเราเป็นเครื่องหมายถึงความเต็มใจที่จะมอบสิ่งที่เรามี โดยรู้ว่าอาศัยพระหรรษทานของพระเจ้า สิ่งนั้นสามารถเลี้ยงผู้คนจำนวนมากได้
วันนี้ จงไตร่ตรองพระวรสารตอนนี้ราวกับว่าท่านกำลังยืนอยู่กับอัครสาวกทั้งสิบสองคน จงนึกถึงผู้ที่พระเจ้าทรงนำเข้ามาในชีวิตของท่าน ซึ่งกำลังหิวโหยและเร่ร่อน เมื่อท่านมองเห็นว่าพวกเขาเป็นใครแล้ว จงถวายทุกสิ่งที่ท่านมีและทุกสิ่งที่ท่านเป็นแด่พระเจ้า โดยวางใจว่าพระองค์ทรงปรารถนาจะทำงานผ่านท่าน ด้วยความเชื่ออันลึกซึ้ง ท่านจะประหลาดใจในสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำได้ผ่านสิ่งที่ท่านถวายด้วยความถ่อมตน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงจัดเตรียมทุกสิ่ง ความสงสารของพระองค์ลึกล้ำเกินหยั่งถึง และพระหรรษทานของพระองค์ทรงพลานุภาพเหนือทุกสิ่ง โปรดประทานหัวใจที่เป็นเหมือนพระทัยของพระองค์แก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะมองเห็นผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จะรักผ่านข้าพเจ้า โปรดประทานความกล้าหาญและความเชื่อแก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะถวายชีวิตแด่พระองค์ ทั้งหมดที่ข้าพเจ้าเป็นและมี เพื่อพระองค์จะประทานพระพรอันล้นพ้นผ่านข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
เราเอง อย่ากลัวเลย!
วันธรรมดาที่สามในเทศกาลพระคริสตสมภพหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันพุธหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 9 มกราคม
“ทำใจดี ๆ เถิด เราเอง อย่ากลัวเลย!” พระองค์เสด็จขึ้นเรือไปอยู่กับพวกเขา แล้วลมก็สงบลง พวกเขาประหลาดใจอย่างยิ่ง พวกเขายังไม่เข้าใจเหตุการณ์เรื่องขนมปัง ตรงกันข้าม จิตใจของพวกเขากลับแข็งกระด้าง มาระโก 6:50–52
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงดำเนินบนทะเลมาปรากฏแก่บรรดาอัครสาวก พวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว พระวาจาที่ตรัสกับพวกเขาเป็นพระวาจาเดียวกับที่พระองค์ตรัสกับเราว่า “ทำใจดี ๆ เถิด เราเอง อย่ากลัวเลย!” เราจำเป็นต้องได้ยินพระวาจานี้บ่อยกว่าที่เราตระหนัก หลายสิ่งในชีวิตอาจทำให้เรากลัว กังวล คิดหมกมุ่น จมอยู่ในความซึมเศร้า หรือแม้แต่สิ้นหวัง ทั้งนี้เพราะเรามักไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ใด เช่นเดียวกับบรรดาอัครสาวก ด้วยเหตุนี้ จิตใจของเราจึงยังคงแข็งกระด้าง
จิตใจที่แข็งกระด้างเป็นผลโดยตรงจากการไม่เข้าใจว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ใดในชีวิตของเรา หากเราไม่รู้จักพระองค์ ไม่เข้าใจความรักที่พระองค์ทรงมีต่อเรา และไม่วางใจในพระองค์อย่างสิ้นเชิง จิตใจของเราก็ไม่อาจเป็นอิสระได้อย่างเต็มที่ แม้จะได้เห็นอัศจรรย์ครั้งแล้วครั้งเล่า ได้ฟังคำสอนครั้งแล้วครั้งเล่า และแม้กระทั่งได้เทศน์สอนและทำอัศจรรย์ด้วยตนเอง บรรดาอัครสาวกก็ยังไม่เข้าใจและเชื่ออย่างเต็มที่ พระวรสารบอกเราว่า “จิตใจของพวกเขาแข็งกระด้าง” เพราะ “พวกเขายังไม่เข้าใจเหตุการณ์เรื่องขนมปัง”
เมื่อพระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาอัครสาวกว่า “ทำใจดี ๆ เถิด เราเอง อย่ากลัวเลย!” พระองค์ทรงปรารถนาจะปลูกฝังความเชื่ออันลึกซึ้งไว้ในใจพวกเขา เราเองก็ต้องยอมให้พระวาจานี้ก้องกังวานลึกลงไปในใจเราด้วย ความกล้าหาญขับไล่ความกลัว เมื่อตรัสว่า “เราเอง” องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปิดเผยว่า “เราคือพระเจ้า!” วลีภาษากรีก ego eimi ที่ใช้ในที่นี้เป็นวลีเดียวกับที่พบในหนังสืออพยพ 3:14 เมื่อพระเจ้าทรงเปิดเผยพระนามของพระองค์ว่า “เราเป็น” แม้เราอาจเชื่อเรื่องนี้ด้วยความคิด แต่บ่อยครั้งเรากลับไม่ยอมให้การเปิดเผยของพระเจ้าหยั่งลึกเข้าไปในจิตใจ และขับไล่ความกลัวกับความสงสัยที่เราเผชิญในชีวิต
สัญลักษณ์ในพระวรสารตอนนี้มีพลังอย่างยิ่ง ทะเลหมายถึงโลก ส่วนคลื่นและลมเป็นสัญลักษณ์ของความสับสนวุ่นวายและความปั่นป่วนที่เรามักเผชิญในโลก เรือคือพระศาสนจักร การที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงดำเนินบนน้ำในยามค่ำคืน เผยให้เห็นว่าพระองค์ทรงมีอำนาจอย่างสมบูรณ์เหนือทุกสิ่งในโลกนี้ การที่พระองค์เสด็จขึ้นเรือขณะที่เรือกำลังถูกคลื่นลมซัด แสดงให้เห็นว่าพระองค์ประทับอยู่ในพระศาสนจักรของพระองค์เสมอ และจะทรงนำสันติและความสงบมาให้ หากเรายอมให้พระองค์ทรงกระทำ
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่ทรงมองตรงมายังท่านและตรัสว่า “จงทำใจดี ๆ เป็นเราเอง อย่ากลัวเลย!” จงมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่พระองค์ ไม่ว่าท่านจะเผชิญความยากลำบากใด ไม่ว่ารอบตัวท่านดูเหมือนจะสับสนวุ่นวายเพียงใด ก็ไม่มีสิ่งใดอยู่เหนือพระอานุภาพของพระเจ้า จงเชื่อเช่นนี้ อย่ากลัว จงเชื้อเชิญพระองค์เข้ามาในหัวใจของท่าน แล้วสันติของพระองค์จะเปี่ยมล้น
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า องค์ “เราเป็น” ผู้ยิ่งใหญ่ พระองค์คือพระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพ พระองค์ทรงทำให้พายุทุกลูกสงบลงได้ ทรงรักษาบาดแผลทุกแห่ง ฟื้นฟูสันติ และประทานความกล้าหาญท่ามกลางความปั่นป่วน โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เป็นเราเอง อย่ากลัวเลย!” ข้าพเจ้าวอนขอให้ข้าพเจ้าไม่สงสัยในพระองค์เลย ไม่หวั่นไหวในความเชื่อเลย และวางใจในพระองค์เสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
จังหวะเวลาอันสมบูรณ์แบบของพระเจ้า
วันธรรมดาวันที่สี่ในเทศกาลพระคริสตสมภพหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันพฤหัสบดีหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 10 มกราคม
พระเยซูเจ้าเสด็จกลับไปยังแคว้นกาลิลีด้วยพระอานุภาพของพระจิตเจ้า และข่าวเกี่ยวกับพระองค์แพร่สะพัดไปทั่วแคว้น พระองค์ทรงสั่งสอนในศาลาธรรมของพวกเขา และทุกคนต่างสรรเสริญพระองค์ ลูกา 4:14–15
พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกาตอนนี้เกิดขึ้นทันทีหลังจากพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างจากยอห์น และทรงใช้เวลาสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดาร ทรงอดทนต่อการประจญจากเจ้าปีศาจและทรงเอาชนะการประจญเหล่านั้น พระองค์เสด็จกลับไปยังแคว้นกาลิลี “ด้วยพระอานุภาพของพระจิตเจ้า” แม้ลูกายังไม่ได้บันทึกอัศจรรย์ใด ๆ ของพระเยซูเจ้า แต่ข้อความต่อมาในบทนี้ทำให้เห็นชัดว่าพระเยซูเจ้าได้ทรงกระทำอัศจรรย์บางประการที่เมืองคาเปอรนาอุมแล้ว และ “ข่าวเกี่ยวกับพระองค์แพร่สะพัดไปทั่วแคว้นนั้น”
อะไรดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายเช่นนั้น? นอกจากข่าวเรื่องอัศจรรย์ของพระองค์ที่แพร่สะพัดออกไปแล้ว เป็นไปได้ว่ารัศมีแห่งความศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ทรงเริ่มสำแดงออกมาก็ดึงดูดผู้คนด้วยเช่นกัน ก่อนหน้านั้น พระเยซูเจ้าทรงดำเนินพระชนมชีพอย่างซ่อนเร้น แม้พระองค์ทรงสมบูรณ์พร้อมทุกประการ แต่พระเทวภาพของพระองค์ยังคงซ่อนอยู่ในพระมนุษยภาพ จนถึงเวลาที่ทรงกำหนดไว้สำหรับการสำแดงพระองค์ บัดนี้ เมื่อถึงเวลาแล้ว ม่านก็เริ่มเปิดออก และผู้คนเริ่มสังเกตเห็น
เช่นเดียวกัน ในชีวิตของเรา มีบางเวลาที่พระเจ้าทรงเรียกให้เราเก็บความเชื่อไว้ในส่วนลึกของวิญญาณ เพื่อให้การกลับใจส่วนตัวของเราลึกซึ้งยิ่งขึ้น และมีบางเวลาที่พระเจ้าทรงเปิดม่านและสำแดงพระหรรษทานกับพระเมตตาของพระองค์ผ่านเราไปสู่ผู้อื่น การสำแดงพระหรรษทานและพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้าอย่างมีพระประสงค์นี้ ต้องเกิดขึ้นตามพระอานุภาพและจังหวะเวลาของพระจิตเจ้า ไม่ใช่หน้าที่ของเราที่จะตัดสินว่าพระเจ้าทรงประสงค์จะฉายแสงผ่านเราอย่างไร เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับพระองค์
เมื่อท่านพิจารณาชีวิตของตน ท่านเห็นว่าพระเจ้าทรงมีพระประสงค์ใดสำหรับท่านในเวลานี้? บางทีท่านอาจเพิ่งกลับใจ และมีหลายสิ่งกำลังเกิดขึ้นภายในจิตใจ บางทีท่านอาจกำลังเผชิญการประจญ และจำเป็นต้องพักอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราในถิ่นทุรกันดาร เพื่อเผชิญหน้าและเอาชนะเจ้าปีศาจ หรือบางทีนี่อาจเป็นเวลาที่พระเจ้าทรงประสงค์จะเริ่มสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ผ่านท่านให้ผู้อื่นเห็นชัดเจนยิ่งขึ้น
พระวรสารวันนี้จบลงอย่างน่าชื่นชมว่า “ทุกคนกล่าวยกย่องพระองค์ และประหลาดใจในพระวาจาอันเปี่ยมด้วยพระหรรษทานที่ออกจากพระโอษฐ์ของพระองค์” อย่างไรก็ตาม สถานการณ์กลับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงตำหนิชาวนาซาเร็ธที่สนใจจะเห็นอัศจรรย์มากกว่าจะยอมรับพระองค์ในฐานะผู้ที่พระเจ้าทรงเจิม ซึ่งมีการกล่าวถึงในข้อความจากหนังสือประกาศกอิสยาห์ที่พระองค์เพิ่งทรงอ่าน พระพันธกิจของพระเยซูเจ้าคือการเปลี่ยนจิตใจผู้คนให้กลับใจ และเผยให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นพระเมสสิยาห์อย่างแท้จริง เพราะผู้คนในบ้านเมืองของพระองค์สนใจจะเห็นอัศจรรย์ราวกับว่าเป็นการแสดงมายากลมากกว่า พวกเขาจึงไม่เข้าใจจุดมุ่งหมายที่แท้จริงของพระพันธกิจ และกลับกล่าวโทษพระเยซูเจ้าสำหรับความดื้อกระด้างในจิตใจของตนเอง
เช่นเดียวกัน ในชีวิตของเรา เมื่อพระเจ้าทรงเลือกที่จะสำแดงพระหรรษทานของพระองค์ผ่านเรา เราไม่ควรคาดหวังว่าทุกคนจะเปิดใจยอมรับ เมื่อเราเปลี่ยนแปลงไปด้วยพระหรรษทาน การเปลี่ยนแปลงนั้นย่อมท้าทายผู้อื่น เช่นเดียวกับที่ผู้คนในบ้านเมืองของพระเยซูเจ้าไม่พร้อมจะยอมรับว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใดทั้งในเวลานั้นและเวลานี้ เราควรคาดไว้ว่า บางคนอาจไม่ยอมรับว่าพระเจ้ากำลังสำแดงพระหรรษทานและความจริงของพระองค์ผ่านเรา และอาจปฏิเสธเรา เช่นเดียวกับที่ชาวนาซาเร็ธปฏิเสธองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการเริ่มต้นพระพันธกิจเปิดเผยของพระเยซูเจ้า ขณะไตร่ตรอง จงพิจารณาว่าพระเจ้าอาจกำลังทรงเรียกให้ท่านเริ่ม “พันธกิจเปิดเผย” ของตนเองตามวิถีทางที่พระองค์ทรงประสงค์หรือไม่ จงมีใจสงบไม่ว่าท่านจะได้รับการตอบสนองเช่นไร แม้บางคนจะชื่นชมยินดีกับท่าน แต่บางคนอาจไม่เป็นเช่นนั้น จงมีความกล้าหาญ ฟังพระจิตเจ้า และยอมให้การเจิมจากพระเจ้าสำแดงพระองค์ผ่านท่านในทุกวิถีทางที่พระองค์ทรงเลือก
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงเป็นพระเจ้า พระองค์ทรงปกปิดพระเทวภาพของพระองค์ไว้ตลอดสามสิบปีแรกแห่งพระชนมชีพบนแผ่นดินโลก ตามพระประสงค์ของพระบิดา เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม พระองค์ทรงเริ่มเปิดม่านที่ปกคลุมอยู่ และเผยแสดงความศักดิ์สิทธิ์และพระอานุภาพของพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้แยกแยะได้ว่า เมื่อใดควรดำเนินชีวิตที่ซ่อนเร้นในการภาวนาและการกลับใจ และเมื่อใดพระองค์ทรงปรารถนาจะเผยแสดงความศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ผ่านทางข้าพเจ้า โปรดประทานความกล้าหาญแก่ข้าพเจ้า เพื่อจะได้กระทำทุกสิ่งตามพระประสงค์อันสมบูรณ์และในเวลาที่เหมาะสมอย่างยิ่งของพระองค์เสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
แบบอย่างของการภาวนา
วันธรรมดาลำดับที่ห้าในเทศกาลพระคริสตสมภพหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันศุกร์หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 11 มกราคม
ครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อนเต็มตัวอยู่ในเมืองหนึ่งที่พระเยซูเจ้าประทับอยู่ เมื่อเขาเห็นพระเยซูเจ้า เขาก็กราบลง ทูลอ้อนวอนพระองค์ว่า “พระเจ้าข้า ถ้าพระองค์มีพระประสงค์ พระองค์ก็ทรงทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้” ลูกา 5:12
ช่างเป็นคำภาวนาที่สมบูรณ์แบบเสียจริง! ชายโรคเรื้อนผู้นี้น่าจะถูกชาวเมือง รวมถึงครอบครัวของตนเอง รังเกียจและหลีกหนี จนต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและถูกปฏิเสธ บางคนอาจสงสารเขา แต่เพราะกลัวติดโรคร้ายนี้ พวกเขาจึงคอยอยู่ห่าง ๆ ความโดดเดี่ยวทางจิตใจและการถูกตัดขาดจากสังคมที่เขาต้องทนรับ คงเจ็บปวดยิ่งกว่าความทุกข์ทรมานทางกายที่เกิดจากโรคเรื้อนเสียอีก
อัศจรรย์นี้เกิดขึ้นไม่นานหลังจากที่ชาวนาซาเร็ธ ซึ่งเป็นบ้านเมืองของพระเยซูเจ้า ปฏิเสธพระองค์ การปฏิเสธของชาวนาซาเร็ธมีรากมาจากความรู้สึกว่าตนมีสิทธิ์อันพึงได้ พวกเขามองว่าตนเป็นประชากรที่พระเจ้าทรงเลือกสรร จึงเชื่อว่าตนมีสิทธิ์ได้รับพระหรรษทานและพระพรของพระองค์ เมื่อพระเยซูเจ้าทรงชี้ให้เห็นความเชื่อที่ผิดของพวกเขา พวกเขาก็กลายเป็นปฏิปักษ์ และถึงกับพยายามฆ่าพระองค์ ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงเสด็จออกจากนาซาเร็ธ และทรงปฏิบัติพระภารกิจต่อไปในเมืองคาเปอรนาอุมและเมืองอื่น ๆ
พระเยซูเจ้ามิได้ทรงทำอัศจรรย์เพื่อให้ผู้อื่นประทับใจหรือเพื่อให้พวกเขายกย่องพระองค์ แต่ทรงทำอัศจรรย์แก่ผู้ที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่ออันลึกซึ้งอยู่แล้ว อัศจรรย์เหล่านี้มิได้มีจุดมุ่งหมายเพียงเพื่อเผยให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ใด แต่เหนือสิ่งอื่นใด เป็นกิจการแห่งความรักที่มุ่งเชื้อเชิญผู้มีความเชื่อให้เชื่ออย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น ชายโรคเรื้อนผู้นี้เป็นแบบอย่างอันสมบูรณ์ของความเชื่อเช่นนั้น
ประการแรก ชายผู้นี้เข้ามาหาพระเยซูเจ้าและ “กราบลง” เฉพาะพระพักตร์พระองค์ การกระทำเช่นนี้คือการประกาศความเชื่อของเขาว่า พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระเมสสิยาห์ การแสดงความเชื่อนี้เพียงพอแล้วที่จะเปิดประตูให้พระพรของพระเจ้าหลั่งไหลลงมา ชายโรคเรื้อนเชื่อและนมัสการก่อน และด้วยเหตุนี้ พระหรรษทานของพระเจ้าจึงหลั่งลงมาเหนือเขา บ่อยครั้งเหลือเกินที่เราแสวงหาพระพรก่อน ราวกับว่าเรามีสิทธิ์เรียกร้องสิ่งใดจากพระเจ้า เราอาจกล่าวว่า “พระเจ้าข้า โปรดประทานสิ่งนี้แก่ข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจึงจะเชื่อ” แต่สิ่งต่าง ๆ ไม่ได้เป็นไปเช่นนั้น พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระเจ้า และเราต้องปฏิบัติต่อพระองค์ในฐานะพระเจ้า ไม่ว่าเราจะได้รับพระพรหรือไม่ ไม่ว่าเราจะต้องทนทุกข์หรือไม่ เราต้องนมัสการพระเจ้าเพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้า ชายโรคเรื้อนผู้นี้เข้าใจความจริงข้อนั้น
คำภาวนาขอการรักษาของชายโรคเรื้อนยังเป็นแบบอย่างของความถ่อมตนและความวางใจด้วย เขาไม่ได้ทูลขอพระเยซูเจ้าโดยตรงให้ทรงรักษาเขา แต่เขาประกาศความเชื่อว่าพระเยซูเจ้าทรงสามารถรักษาเขาได้ โดยกล่าวว่า “พระเจ้าข้า ถ้าพระองค์มีพระประสงค์ พระองค์ก็ทรงทำให้ข้าพเจ้าสะอาดได้” การแสดงความเชื่อเช่นนี้เปิดทางให้ความสงสารอันอ่อนโยนขององค์พระผู้เป็นเจ้าหลั่งไหลออกมา พระองค์จึงตรัสตอบว่า “เราต้องการ จงสะอาดเถิด”
เมื่อท่านภาวนา ท่านบอกพระเจ้าหรือไม่ว่าพระองค์ควรทรงทำอะไรเพื่อท่าน? ท่านนำรายการความคิดและความคาดหวังของตนมาเสนอต่อพระองค์หรือไม่? หากเป็นเช่นนั้น ลองวางสิ่งเหล่านั้นไว้ก่อน จงเริ่มการภาวนาด้วยการนมัสการพระเจ้า เพียงเพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้า ส่วนความต้องการของท่านนั้น จงนำมาวางไว้เฉพาะพระพักตร์ด้วยความวางใจ แต่หลีกเลี่ยงการบอกพระเจ้าว่าต้องทรงทำอะไร พระเจ้าทรงทราบว่าอะไรดีที่สุดสำหรับท่าน การนำความต้องการมาทูลพระองค์ไม่ควรเป็นการอ้อนวอนให้พระองค์ทรงทำตามใจท่าน แต่ควรเป็นการแสดงความวางใจ โดยเชื่อว่าพระองค์จะทรงทำสิ่งที่ดีที่สุดตามพระประสงค์ของพระองค์ เราต้องไม่ปรารถนาสิ่งใดนอกเหนือจากนี้
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงแบบอย่างของชายโรคเรื้อนผู้นี้ แม้โรคเรื้อนจะเป็นความเจ็บป่วยที่น่ากลัว แต่แบบอย่างการภาวนาของเขาก็น่าชื่นชมอย่างแท้จริง จงพิจารณาว่าท่านดำเนินตามแบบอย่างของเขาหรือไม่ จงรัก นมัสการ และประกาศความเชื่อในพระเจ้า แล้วมอบตนไว้ในการดูแลตามพระญาณเอื้ออาทรของพระองค์ พร้อมน้อมรับพระประสงค์ของพระองค์ไม่ว่าจะเป็นเช่นใด การไม่ยึดติดอันศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้จะเปิดทางให้พระเมตตาของพระเจ้าหลั่งไหลลงมา และประทานสิ่งที่ท่านต้องการมากที่สุด นั่นคือพระประสงค์ของพระเจ้า
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงทำอัศจรรย์ บ่อยครั้งเหลือเกินที่ข้าพเจ้าเข้ามาหาพระองค์พร้อมกับความต้องการของตน และทูลว่าข้าพเจ้าต้องการให้พระองค์ทรงทำอะไรเพื่อข้าพเจ้า โปรดประทานดวงใจที่ถ่อมตนและเปี่ยมด้วยความเชื่อเช่นเดียวกับชายโรคเรื้อนแก่ข้าพเจ้า ขอให้คำภาวนาแรกของข้าพเจ้าเป็นการนมัสการพระองค์เสมอ ขอให้การนมัสการของข้าพเจ้านำไปสู่ความวางใจ เพื่อให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จไปในชีวิตข้าพเจ้า มิใช่ความประสงค์ของข้าพเจ้าเอง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
พระองค์ต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้นในวิญญาณของท่าน
วันธรรมดาลำดับที่หกในเทศกาลพระคริสตสมภพหลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์
วันเสาร์หลังสมโภชพระคริสตเจ้าแสดงองค์ หรือวันที่ 12 มกราคม
“รับบี ผู้ที่เคยอยู่กับท่านที่อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดน และท่านได้เป็นพยานถึงเขา บัดนี้เขากำลังทำพิธีล้าง และทุกคนกำลังไปหาเขา” ยอห์นตอบว่า “ไม่มีใครรับสิ่งใดได้ เว้นแต่จะได้รับสิ่งนั้นจากสวรรค์ ท่านทั้งหลายเองเป็นพยานได้ว่า ข้าพเจ้าเคยกล่าวไว้ว่า ข้าพเจ้าไม่ใช่พระคริสต์ แต่ถูกส่งมาก่อนพระองค์ ผู้ที่มีเจ้าสาวคือเจ้าบ่าว ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวที่ยืนคอยฟังเขา ย่อมยินดีอย่างยิ่งเมื่อได้ยินเสียงของเจ้าบ่าว ดังนั้น ความยินดีของข้าพเจ้าจึงเต็มเปี่ยมแล้ว พระองค์ต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น ส่วนข้าพเจ้าต้องด้อยลง” ยอห์น 3:26–30
ถ้อยคำของยอห์นผู้ทำพิธีล้างเปี่ยมด้วยความถ่อมตนและความจริง ลองนึกภาพเหตุการณ์นั้น ยอห์นมีผู้ติดตามจำนวนไม่น้อยแล้ว พันธกิจของท่านกำลังเจริญก้าวหน้า และผู้คนมากมายมาหาท่านเพื่อรับพิธีล้างแสดงการกลับใจ แล้วจู่ ๆ พระเยซูเจ้าก็เสด็จมาและทรงเริ่มรวบรวมผู้ติดตามของพระองค์เอง ซึ่งรวมถึงศิษย์บางคนของยอห์นด้วย
ความอ่อนแอของมนุษย์และบาปทำให้ศิษย์บางคนที่ยังอยู่กับยอห์นรู้สึกอิจฉาและหวงแหน เมื่อพันธกิจของพระเยซูเจ้าเติบโตขึ้น พวกเขามองว่าความสำเร็จของพระเยซูเจ้าเหนือกว่าความสำเร็จของตน จึงปรารถนาสิ่งที่พระเยซูเจ้าและบรรดาศิษย์ของพระองค์มี และรู้สึกไม่พอใจในสภาพของตน พวกเขายังหวงแหนสถานะของตนที่อาจสูญเสียไปในพันธกิจของยอห์น ซึ่งดูเหมือนกำลังลดบทบาทลง
แต่ยอห์นไม่ได้รู้สึกอิจฉาหรือหวงแหนเลย ท่านยินดีอย่างยิ่งที่พระเยซูเจ้าเสด็จมา เพราะท่านรู้ว่าพันธกิจของตนมีอยู่เพียงเพื่อชี้นำผู้คนไปหาพระเยซูเจ้าเท่านั้น อันที่จริง การบรรลุผลของพันธกิจของยอห์นก็คือการที่พันธกิจนั้นเสร็จสิ้นลง โดยหลีกทางให้พันธกิจของพระเยซูเจ้าก่อตั้งขึ้นและเติบโต ถ้อยคำสุดท้ายที่ท่านกล่าวแก่บรรดาศิษย์ต้องก้องอยู่ในความคิดและจิตใจของเราเสมอว่า “พระองค์ต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น ส่วนข้าพเจ้าต้องด้อยลง”
เราสามารถนำถ้อยคำอันถ่อมตนของยอห์นมาใช้กับจิตวิญญาณของเราเองได้ โดยยอมรับว่าสิ่งดีทุกอย่างในชีวิตของเราเป็นของประทานจากพระเจ้า มิใช่ผลจากความพยายามของเราเอง ด้วยเหตุนี้ อิทธิพลของพระเจ้าในชีวิตของเราจึงต้องเพิ่มขึ้น ขณะที่การควบคุมของเราลดลง สิ่งนี้ทำให้เราถ่อมตน เพราะยิ่งเราสนิทเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้ามากเท่าใด เราก็ยิ่งอ้างความดีความชอบจากการกระทำของตนเองได้น้อยลงเท่านั้น หากพระเจ้าทรงใช้เรา พระองค์ก็ทรงสมควรได้รับพระสิริรุ่งโรจน์ ไม่ใช่เรา ความอิจฉาอาจล่อลวงให้เราอ้างว่าความดีของเราเป็นผลงานของตนเอง และรู้สึกไม่พอใจเมื่อผู้อื่นไม่ยกย่องเรา ความหวงแหนอาจล่อลวงให้เรายึดติดกับการถือว่าตนเป็นผู้ชอบธรรม เกียรติยศ และความบรรเทาใจฝ่ายจิต เมื่อเราได้รับเรียกให้ดำเนินชีวิตด้วยความเสียสละและไม่เห็นแก่ตนมากขึ้น
เช่นเดียวกับยอห์น เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยิ่งใหญ่ขึ้นภายในเรา และทรงปฏิบัติพันธกิจศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ในจิตวิญญาณของเรา เราต้องมองตนเองเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวในงานแต่งงาน ยินดีที่เจ้าบ่าวมาถึงแล้ว และชี้ไปยังพระองค์เพียงผู้เดียว แทนที่จะชี้มายังตนเอง เช่นเดียวกับที่พันธกิจของยอห์นคือการเตรียมทางให้พระคริสตเจ้าแล้วหลีกทางให้พระองค์ ความพยายามของเราในการเปลี่ยนแปลงชีวิตและกลับใจก็ควรบรรลุถึงจุดที่พระคริสตเจ้าทรงเข้ามารับช่วงทั้งหมด เราต้องเป็นพระกายของพระองค์ เป็นพระหัตถ์ พระบาท และพระหฤทัยของพระองค์ พระองค์ต้องทรงเข้ามารับช่วงทั้งหมด และเจตจำนงของเราต้องกลายเป็นพระประสงค์ของพระองค์ ความรักของเราต้องกลายเป็นความรักของพระองค์ และชีวิตของเราต้องกลายเป็นชีวิตของพระองค์ พร้อมกับนักบุญเปาโล เราต้องโหยหาวันที่เราจะร้องออกมาได้ว่า “ข้าพเจ้าถูกตรึงกางเขนพร้อมกับพระคริสตเจ้าแล้ว ไม่ใช่ข้าพเจ้าอีกต่อไปที่มีชีวิตอยู่ แต่พระคริสตเจ้าทรงมีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า…” (กาลาเทีย 2:20)
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการสิ้นสุดพันธกิจของยอห์นในฐานะจุดเริ่มต้นพันธกิจของพระเยซูเจ้า จงมองการที่ยอห์นด้อยลงและพระคริสตเจ้าทรงยิ่งใหญ่ขึ้นเป็นแบบอย่างสำหรับจิตวิญญาณของท่านเอง จงพิจารณาความพยายามทั้งหมดที่ท่านได้ทุ่มเทในการกลับใจ หันจากบาป และหันมาหาพระเจ้า จงมองความพยายามนั้นว่าเป็นการเตรียมพร้อมให้พระเยซูเจ้าทรงเข้ามารับช่วงทั้งหมด จงยอมให้พระองค์ทรงเข้ามารับช่วง และถวายความดีความชอบและพระสิริรุ่งโรจน์ทั้งสิ้นแด่พระองค์ จงภาวนาขอให้พระองค์ทรงยิ่งใหญ่ขึ้นในชีวิตของท่าน จนไม่ใช่ท่านอีกต่อไปที่มีชีวิตอยู่ แต่เป็นพระคริสตเจ้าผู้ทรงมีชีวิตอยู่ในท่าน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเปลี่ยนแปลงข้าพเจ้า พระองค์ทรงเชื้อเชิญข้าพเจ้าให้รับเอาความถ่อมตนของนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง เพื่อให้ความพยายามตามประสามนุษย์ การกระทำ และทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าเป็นลดน้อยลง ขณะที่พระองค์ทรงเข้ามารับช่วงชีวิตของข้าพเจ้า ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดทำให้ข้าพเจ้าถ่อมตนและเปลี่ยนแปลงข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้าเป็นพระกายของพระองค์ในโลกนี้ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ตราประทับฝ่ายจิตที่ลบเลือนไม่ได้
ฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง
วันอาทิตย์หลังวันที่ 6 มกราคม (ปี A)
พระเยซูเจ้าเสด็จจากแคว้นกาลิลีมาพบยอห์นที่แม่น้ำจอร์แดน เพื่อทรงรับพิธีล้างจากเขา ยอห์นพยายามทัดทานพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าจำเป็นต้องรับพิธีล้างจากพระองค์ แต่พระองค์กลับเสด็จมาหาข้าพเจ้าหรือ” พระเยซูเจ้าตรัสตอบเขาว่า “เวลานี้จงยอมเถิด เพราะเป็นการสมควรที่เราจะทำให้ความชอบธรรมทุกประการสำเร็จไปเช่นนี้” แล้วยอห์นก็ยอมตามพระองค์ มัทธิว 3:13–15
ยอห์นผู้ทำพิธีล้างเป็นประกาศกคนสุดท้ายในพันธสัญญาเดิม ผู้ได้รับมอบหมายพันธกิจให้เตรียมทางโดยตรงสำหรับพระเมสสิยาห์ วันฉลองวันนี้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญจากธรรมบัญญัติเดิมสู่ธรรมบัญญัติใหม่ ก่อนที่พระเยซูเจ้าจะทรงรับพิธีล้าง พันธกิจของยอห์นกำลังดำเนินไปอย่างเต็มที่ เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง พันธกิจของบรรดาประกาศกในพันธสัญญาเดิมก็บรรลุผล และธรรมบัญญัติใหม่แห่งพระหรรษทานก็เริ่มต้นขึ้น
เหตุใดพระเยซูเจ้าจึงเสด็จลงไปในน้ำเพื่อทรงรับพิธีล้าง? พระองค์ทรงปราศจากบาปและไม่จำเป็นต้องกลับใจ แต่ด้วยพระปรีชาญาณของพระองค์ พระเยซูเจ้าทรงเลือกที่จะรับพิธีล้างเพื่อทำให้น้ำศักดิ์สิทธิ์ เป็นการเปิดประตูแห่งพระหรรษทานให้แก่ทุกคนที่จะติดตามพระองค์ เมื่อเสด็จลงไปในน้ำเพื่อทรงรับพิธีล้าง พระเยซูเจ้าทรงวางแบบอย่างไว้ คริสตชนทุกคนที่ลงไปในน้ำแห่งศีลล้างบาปย่อมพบองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่นั่น และมีส่วนร่วมในชีวิตแห่งพระหรรษทานของพระองค์
ขณะที่เราไตร่ตรองถึงการรับพิธีล้างของพระคริสตเจ้าในวันนี้ เราได้รับเชิญให้พิจารณาถึงการรับศีลล้างบาปของเราเองด้วย พวกเราส่วนใหญ่ได้รับศีลล้างบาปตั้งแต่ยังเป็นทารกและจดจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้ ส่วนบางคนได้รับศีลล้างบาปเมื่อโตแล้ว โดยตระหนักอย่างเต็มที่ถึงพระหรรษทานที่ตนกำลังได้รับ ไม่ว่าจะได้รับศีลล้างบาปเมื่อใด ผลของศีลนี้ก็ลึกซึ้งและยั่งยืน ชั่วขณะหนึ่งเดียวที่เราได้รับการทำให้ศักดิ์สิทธิ์นั้นได้เปลี่ยนแปลงเราตลอดไป และพลังที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของศีลนี้ยังคงทำงานอยู่ภายในเรา
โดยทางศีลล้างบาป พระเยซูเจ้าทรงพบเราใต้น้ำ เมื่อประกอบพิธีศีลล้างบาปด้วยการจุ่มทั้งตัวลงในน้ำ การกระทำนี้เป็นสัญลักษณ์อันทรงพลังที่แสดงถึงความเป็นจริงของการพบกันนี้ เราลงไปในน้ำแห่งการกลับใจ เช่นเดียวกับที่ยอห์นประกอบพิธีล้างให้ แต่เราขึ้นจากน้ำโดยเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้า พระสุรเสียงของพระบิดาประกาศในคราวที่พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างว่า “ท่านเป็นบุตรสุดที่รักของเรา…” ฉันใด พระบิดาก็ตรัสกับเราอยู่เสมอหลังจากที่เราได้รับศีลล้างบาปแล้วฉันนั้น โดยทรงยืนยันอัตลักษณ์ของเราในฐานะบุตรสุดที่รักของพระองค์ พระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือเรา และเราก็ได้รับการประทานพระพรทุกประการของพระจิตเจ้า ตราบใดที่ใจของเรายังคงเปิดรับ
เรารับศีลล้างบาปได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต และศีลนี้ประทับ “เครื่องหมายฝ่ายจิตที่ลบเลือนไม่ได้ (ตราลักษณ์)” ไว้ในวิญญาณของเรา (ดู คำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก #1272 และ 1274) เครื่องหมายนี้ทำให้เรามีลักษณะเช่นเดียวกับพระคริสตเจ้า และแสดงว่าเราเป็นของพระองค์และพระศาสนจักรของพระองค์อย่างถาวร เครื่องหมายนี้ไม่อาจสูญหายหรือถูกลบออกได้ แม้ด้วยบาปหนัก อย่างไรก็ตาม แม้ตราลักษณ์นี้จะคงอยู่ตลอดไป แต่สภาวะแห่งพระหรรษทานศักดิ์สิทธิกรในวิญญาณของเราอาจสูญเสียไปได้เพราะบาปหนัก ในกรณีเช่นนี้ พระหรรษทานแห่งศีลล้างบาปได้รับการฟื้นฟูโดยทางศีลอภัยบาป ซึ่งชำระวิญญาณของเราให้สะอาดอีกครั้ง และนำเรากลับสู่ความสนิทสัมพันธ์อย่างสมบูรณ์กับพระเจ้า เมื่อได้รับตราประทับว่าเป็นสมาชิกแห่งพระกายของพระคริสตเจ้าแล้ว เราจึงมีความพร้อมอยู่เสมอที่จะรับพระหรรษทานศักดิ์สิทธิกรผ่านศีลศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ตราบใดที่เรายังคงอยู่ในสถานะพระหรรษทาน ศีลล้างบาปทำให้เรามีความพร้อมนี้ เพื่อให้เรามีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในชีวิตแห่งพระหรรษทานที่หลั่งไหลมาจากพระคริสตเจ้า
ขณะที่เราฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง วันนี้ขอให้ไตร่ตรองถึงการรับศีลล้างบาปของท่านเอง ท่านได้รับตราประทับว่าเป็นบุตรของพระเจ้าตลอดไป ท่านได้พบองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราใต้น้ำแห่งศีลล้างบาป ได้รับการชำระให้พ้นจากบาปทั้งปวง และเปี่ยมด้วยพระหรรษทานศักดิ์สิทธิกร แม้บาปจะทำให้พระหรรษทานนั้นลดน้อยลง หรือแม้กระทั่งดับสูญไปเมื่อเป็นบาปหนัก แต่ศีลอภัยบาปก็ฟื้นฟูพระหรรษทานนั้น ส่วนศีลมหาสนิทและศีลศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ก็เพิ่มพูนพระหรรษทานนั้น จงกลับมาหาพระหรรษทานแห่งศีลล้างบาปของท่านอยู่เสมอ โดยมุ่งดำเนินชีวิตตามอัตลักษณ์ของท่านในฐานะบุตรชายหรือบุตรหญิงของพระเจ้า ตามจุดมุ่งหมายของตราประทับศักดิ์สิทธิ์นี้
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงทำให้ข้าพเจ้าศักดิ์สิทธิ์ โดยทางน้ำแห่งศีลล้างบาป ข้าพเจ้าได้พบพระองค์และได้รับพระหรรษทานอันอุดมที่พระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้า โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้รักษาวิญญาณของตนให้พ้นจากบาป และดำเนินชีวิตด้วยศักดิ์ศรีอันแท้จริงของการเป็นบุตรของพระเจ้า ขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงพบข้าพเจ้าใต้น้ำนั้น ขอให้ข้าพเจ้าคงอยู่กับพระองค์ และใกล้ชิดพระองค์ยิ่งขึ้นเสมอ อาศัยของประทานแห่งศีลศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงที่พระองค์ประทานให้อย่างต่อเนื่อง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
อัตลักษณ์ของเราในพระคริสตเจ้า
พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง
วันอาทิตย์หลังวันที่ 6 มกราคม (ปี B)
ในครั้งนั้น พระเยซูเจ้าเสด็จมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และทรงรับพิธีล้างจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน เมื่อเสด็จขึ้นจากน้ำ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นท้องฟ้าแหวกออก และพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระองค์ดุจนกพิราบ แล้วมีพระสุรเสียงจากฟากฟ้าว่า “ท่านเป็นบุตรสุดที่รักของเรา เราพอใจท่านมาก” มาระโก 1:9–11
การรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าเป็นจุดเริ่มต้นของพระภารกิจอย่างเปิดเผยของพระองค์ เมื่อเราฉลองวันนี้ เราได้รับการดึงดูดให้ใส่ใจพระสุรเสียงของพระบิดาที่ประกาศความพอพระทัยในพระบุตรว่า “ท่านเป็นบุตรสุดที่รักของเรา เราพอใจท่านมาก” แม้พระเยซูเจ้าจะไม่จำเป็นต้องได้รับคำยืนยันนี้เพื่อเสริมสร้างภาพที่ทรงมองพระองค์เอง หรือเพื่อเพิ่มความมั่นพระทัยในพระภารกิจของพระองค์ แต่พระบิดาตรัสถ้อยคำเหล่านี้ให้ทุกคนได้ยิน พระองค์มิได้ตรัสเพียงเพื่อประโยชน์ของฝูงชนเท่านั้น แต่เพราะถ้อยคำเหล่านี้เป็นความจริงล้วน ๆ เป็นถ้อยคำแห่งความรักอันล้ำเลิศ
พระบุตรและพระบิดาทรงเป็นหนึ่งเดียวกันในความรักอันสมบูรณ์ตลอดนิรันดร เมื่อพระบุตรของพระเจ้าทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ พระองค์ทรงสัมผัสความรักของพระบิดาภายในกาลเวลาและในพระธรรมชาติมนุษย์ของพระองค์ ดังนั้น เมื่อพระเยซูเจ้าทรงได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นจากพระบิดา พระวิญญาณในฐานะมนุษย์ของพระองค์คงเปี่ยมล้นด้วยความบรรเทาใจอันสมบูรณ์ และทรงตอบสนองพระบิดาด้วยความรักอันลึกซึ้งเดียวกันนั้น ความเข้าใจนี้สำคัญยิ่งสำหรับเรา เพราะเราได้รับเชิญให้มีส่วนร่วมในทุกแง่มุมแห่งพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า รวมถึงการได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ที่ตรัสกับเราด้วย
เมื่อพระบิดาในสวรรค์ทอดพระเนตรเรา พระองค์ทรงเห็นสองสิ่ง ประการแรก พระองค์ทรงเห็นชีวิตด้านศีลธรรมของเรา ทั้งคุณธรรมและความชั่ว เมื่อพระองค์ทรงเห็นเราแสดงคุณธรรมออกมาในการกระทำ พระองค์ก็พอพระทัย และทรงหลั่งพระหรรษทานเพิ่มพูนลงในวิญญาณของเราอย่างท่วมท้น ช่วยให้คุณธรรมของเราเติบโตเป็นนิสัยที่มั่นคงซึ่งถวายพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระองค์ เมื่อพระองค์ทรงเห็นบาปของเรา พระทัยของพระองค์ก็เปี่ยมด้วยความโศกเศร้าอันศักดิ์สิทธิ์ และพระองค์ทรงตอบสนองด้วยการประทานพระหรรษทานนับไม่ถ้วนแก่เรา ทรงเรียกเราให้เป็นทุกข์กลับใจและเปลี่ยนแปลงชีวิต
เมื่อเราทำบาป โดยเฉพาะเมื่อเราตกอยู่ในบาปที่ทำจนเป็นนิสัย เราอาจท้อแท้ ดูถูกตนเอง และนึกภาพพระเจ้าผู้กริ้วและทรงกล่าวโทษเราได้ง่าย แต่แม้พระเจ้าทรงยุติธรรมอย่างสมบูรณ์ พระองค์ก็ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาอย่างสมบูรณ์เช่นกัน ความยุติธรรมของพระองค์มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เราหันไปหาพระเมตตาของพระองค์ ช่วยให้เราละทิ้งภาพที่ผิดเกี่ยวกับพระเจ้าซึ่งนำเราไปสู่ความสิ้นหวัง
เมื่อพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง พระบิดาทอดพระเนตรพระบุตรของพระองค์ และทรงเห็นความสมบูรณ์ของคุณธรรมในธรรมชาติมนุษย์ของพระเยซูเจ้า ซึ่งเป็นหนึ่งเดียวอย่างเต็มเปี่ยมกับพระเทวภาพของพระองค์ แต่ยังมีสิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้นซึ่งเป็นที่พอพระทัยพระบิดา นั่นคือความจริงเรียบง่ายที่ว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นพระบุตรของพระองค์ เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พระบิดาทรงเปี่ยมด้วยความยินดีอย่างสมบูรณ์
สำหรับเราก็เช่นเดียวกัน เมื่อพระบิดาทอดพระเนตรเรา พระองค์มิได้ทรงเห็นเพียงบาปและคุณธรรมของเราเท่านั้น แต่ยังทรงเห็นเราเป็นบุตรชายและบุตรหญิงของพระองค์ด้วย ตราประทับอันลบเลือนมิได้ของศีลล้างบาปในวิญญาณของเรา ทำให้พระบิดาตรัสอยู่เสมอว่า “ลูกเป็นบุตรชาย/บุตรหญิงที่รักของเรา เราพอใจในตัวลูกมาก” คุณธรรมของเราเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า แต่ความจริงเรียบง่ายที่ว่าเราได้รับศีลล้างบาปเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับพระบุตรของพระองค์ ก็เป็นที่พอพระทัยพระองค์เช่นกัน ความเข้าใจนี้สำคัญอย่างยิ่ง เพราะเกี่ยวข้องกับหัวใจของอัตลักษณ์ของเรา ดังที่นักบุญยอห์น ปอลที่ 2 ตรัสในงานวันเยาวชนโลกว่า “เราไม่ได้เป็นผลรวมของความอ่อนแอและความล้มเหลวของเรา แต่เราเป็นผลรวมของความรักที่พระบิดาทรงมีต่อเรา และความสามารถที่แท้จริงของเราที่จะเป็นภาพลักษณ์ของพระเยซูเจ้า พระบุตรของพระองค์” (โทรอนโต 28 กรกฎาคม 2002)
วันนี้ จงไตร่ตรองพระวาจาอันเปี่ยมด้วยความรักและความอ่อนโยนที่พระบิดาตรัสแก่พระบุตร จงฟังพระวาจาเหล่านั้นเสมือนพระองค์ตรัสกับท่าน จงให้อัตลักษณ์ของท่านหยั่งรากอยู่ในความรักของพระบิดา และในความพอพระทัยที่พระองค์ทรงมีต่อท่านในฐานะบุตรของพระองค์ แม้เราต้องเป็นทุกข์กลับใจจากบาป แต่บาปไม่ได้กำหนดว่าเราเป็นใคร อัตลักษณ์ที่แท้จริงของเราอยู่ในความรักของพระบิดา และในการที่พระองค์ทรงรับเราเป็นบุตรในพระคริสตเจ้า
ข้าแต่พระบิดาผู้ทรงเปี่ยมด้วยความรักยิ่ง ข้าพเจ้าเป็นบุตรที่รักของพระองค์ ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์ที่ทอดพระเนตรข้าพเจ้าด้วยความรักเช่นนี้ และทรงยินดีที่ได้รับข้าพเจ้าเป็นบุตรในครอบครัวของพระองค์ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เป็นทุกข์กลับใจจากบาป แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าพบอัตลักษณ์ของตนในความรักของพระองค์และในการเป็นบุตรของพระองค์อยู่เสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
นิมิตจากสวรรค์
พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง
วันอาทิตย์หลังวันที่ 6 มกราคม (ปี C)
เมื่อประชาชนทุกคนได้รับพิธีล้างแล้ว พระเยซูเจ้าก็ทรงรับพิธีล้างด้วย และขณะที่ทรงอธิษฐานภาวนาอยู่นั้น ท้องฟ้าก็เปิดออก และพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระองค์ในรูปร่างที่เห็นได้คล้ายนกพิราบ และมีเสียงจากสวรรค์ว่า “ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เราพอใจในท่านมาก” ลูกา 3:21–22
ภาพเหตุการณ์นั้นคงน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! ท้องฟ้าเปิดออกให้ทุกคนได้เห็น และพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระเยซูเจ้า พระบุตรของพระเจ้า ในรูปร่างที่เห็นได้คล้ายนกพิราบ ลองนึกภาพว่าท่านอยู่ที่นั่นในขณะนั้น ทุกสายตาคงจับจ้องการสำแดงองค์ของพระเจ้านี้ เวลาคงดูราวกับหยุดนิ่งขณะที่นิมิตจากสวรรค์นี้ปรากฏขึ้น หลายคนที่เป็นพยานเห็นเหตุการณ์คงเปี่ยมด้วยความยำเกรงและพิศวง พลางถามตนเองว่า “ชายผู้นี้เป็นใคร? เขาจะเป็นพระเมสสิยาห์ที่รอคอยกันมานานหรือไม่?”
ในเวลานั้น ชาวยิวจำนวนมากเฝ้ารอการเสด็จมาของพระเมสสิยาห์อย่างใจจดใจจ่อ ตามที่บรรดาประกาศกได้ทำนายไว้ แม้ความคาดหวังของพวกเขาจะแตกต่างกัน บรรดาชาวฟาริสีมักมุ่งเน้นการปฏิบัติตามธรรมบัญญัติอย่างเคร่งครัดมากกว่า ขณะที่บรรดาชาวสะดูสีให้ความสำคัญกับชนชั้นสูงในกลุ่มสมณะและการนมัสการในพระวิหาร อย่างไรก็ตาม พันธกิจของยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้จุดประกายความหวังขึ้นใหม่ในหมู่ผู้มีความเชื่อว่า พระเมสสิยาห์กำลังจะเสด็จมาในไม่ช้า จงระลึกว่า เมื่อมีการถวายพระเยซูเจ้าในพระวิหาร สิเมโอนเป็นหนึ่งในบรรดาชาวยิวผู้ศรัทธาที่กำลังรอคอยการปลอบโยนอิสราเอล เมื่อยอห์นเริ่มพันธกิจต่อสาธารณชน ความคาดหวังนี้ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นในหมู่ผู้ที่รับพิธีล้างจากเขา ดังนั้น ผู้ที่เห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระเยซูเจ้า จึงน่าจะตระหนักว่าเวลาแห่งพระเมสสิยาห์มาถึงแล้ว
ขณะที่เราฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง เราเองก็ต้องเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มชนที่เหลืออยู่ผู้ซื่อสัตย์ ซึ่งเฝ้ารอการเสด็จมาของพระเมสสิยาห์อย่างใจจดใจจ่อ ไม่เพียงแต่การเสด็จมาครั้งที่สองของพระองค์เมื่อสิ้นกาลเวลาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิธีต่าง ๆ มากมายที่พระองค์เสด็จมาหาเราในแต่ละวัน ในฐานะพระผู้ไถ่กู้ผู้ทรงได้รับการเจิม และยังคงปฏิบัติพันธกิจของพระองค์ท่ามกลางเรา
การรับพิธีล้างของพระเยซูเจ้าเป็นจุดเริ่มต้นของพระภารกิจอย่างเปิดเผยของพระองค์ แม้นี่จะเป็นเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ แต่การเริ่มต้นพระภารกิจของพระองค์ก็กลับมาเป็นปัจจุบันสำหรับเราอย่างล้ำลึกทุกครั้งที่เรายอมให้พระภารกิจซึ่งยังคงดำเนินอยู่ของพระองค์สัมผัสและเปลี่ยนแปลงชีวิตเรา ด้วยดวงตาแห่งความเชื่อ เราต้องแสวงหาพระองค์ในการภาวนา โดยตระหนักถึงการประทับอยู่ของพระเจ้าในโลกของเรา แม้ความชั่วร้ายมักแย่งชิงความสนใจของเรา เราก็ต้องมองให้พ้นสิ่งนั้นและแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา โดยมองเห็นพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระกายของพระคริสตเจ้า คือพระศาสนจักร ซึ่งเราเป็นสมาชิก
วันนี้ จงไตร่ตรองภาพเหตุการณ์ที่พระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้าง ขณะไตร่ตรอง จงภาวนาขอให้ท่านได้อยู่ในกลุ่มผู้ซื่อสัตย์ที่ยังคงเหลืออยู่ ผู้ได้รับดวงตาแห่งความเชื่อเพื่อมองเห็นสวรรค์เปิดออก และพระจิตเจ้าเสด็จลงมาเหนือพระกายขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา คือพระศาสนจักร ความเป็นจริงอันล้ำลึกนี้จะรับรู้ได้ก็โดยอาศัยพระพรแห่งความเชื่อเท่านั้น เมื่อท่านได้รับพระพรนี้ จงยอมให้พระพรนี้เติมเต็มท่านด้วยความหวังและความบรรเทาใจ โดยรู้ว่าพระภารกิจขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรากำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งในชีวิตของท่านและในชีวิตของพระศาสนจักร จงภาวนาขอพระพรนี้ เปิดใจรับ เฝ้าคอย และชื่นชมยินดีเมื่อท่านได้ประจักษ์เห็น แล้วจงเพ่งมององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราและติดตามพระองค์ ขณะที่พระภารกิจแห่งความรอดพ้นของพระองค์ดำเนินไปในวันนี้
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้เสด็จมาอยู่เสมอและประทับอยู่เสมอ เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงเริ่มพระภารกิจอย่างเปิดเผยบนแผ่นดินโลกเมื่อนานมาแล้ว และทรงเผยแสดงพระองค์ว่าเป็นพระเมสสิยาห์ให้บรรดาผู้มีความเชื่อได้เห็น พระองค์ก็ยังทรงกระทำเช่นนั้นต่อไปภายในพระศาสนจักรของพระองค์ โปรดประทานดวงตาแห่งความเชื่อแก่ข้าพเจ้า เพื่อให้มองเห็นการสำแดงพระองค์จากสวรรค์ และมีส่วนร่วมในพระภารกิจแห่งความรอดพ้นของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
ทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – และอีกมากมาย!
