தமிழ்

பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் வாரம்

4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – மேலும் பல!

பொருளடக்கம்


திருச்சட்டமும் இறைவாக்கினர்களும்

பொதுக்காலம் ஆறாம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)

இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “திருச்சட்டத்தையோ இறைவாக்கினர்களையோ அழிப்பதற்கு நான் வந்தேன் என எண்ண வேண்டாம். அழிப்பதற்கு அல்ல, நிறைவேற்றுவதற்கே வந்தேன். ஆமென், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: விண்ணும் மண்ணும் ஒழிந்துபோகும்வரை, அனைத்தும் நிகழ்ந்து நிறைவேறும்வரை, திருச்சட்டத்திலிருந்து மிகச் சிறிய ஓர் எழுத்தோ, ஓர் எழுத்தின் மிகச் சிறிய பகுதியோகூட ஒழிந்துபோகாது.” மத்தேயு 5:17–18

பலருக்குப் பழைய ஏற்பாடு குழப்பமூட்டுவதாக இருக்கலாம். அதில் நிறைந்துள்ள சட்டங்கள், சடங்குகள், இறைவாக்குகள் ஆகியவற்றைப் புதிய ஏற்பாட்டோடு தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்வது கடினமாகத் தோன்றலாம். ஆயினும், பழைய ஏற்பாடு என்பது கடந்த காலத்தின் எச்சம் மட்டுமல்ல, கடவுளின் தெய்வீகத் திட்டத்தின் இன்றியமையாத பகுதி என்பதை இயேசுவின் வார்த்தைகள் நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. மேலும், ஒவ்வொரு சட்டமும், இறைவாக்கும், “மிகச் சிறிய எழுத்து அல்லது ஓர் எழுத்தின் மிகச் சிறிய பகுதி” வரையிலான ஒவ்வொரு விவரமும் கிறிஸ்துவில்தான் தமது ஆழ்ந்த பொருளையும் நிறைவையும் காண்கின்றன.

எளிமையாகச் சொல்வதானால், பழைய ஏற்பாட்டிலுள்ள “திருச்சட்டமும் இறைவாக்கினர்களும்” என்பதை ஒழுக்கநெறிச் சட்டங்கள், சடங்குச் சட்டங்கள், இறைவாக்குப் போதனைகள் எனத் தொகுத்துக் கூறலாம். ஒழுக்கநெறிச் சட்டங்கள், எது சரி, எது தவறு என்பது குறித்த கடவுளின் நித்திய உண்மைகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன. சடங்குச் சட்டங்கள் இஸ்ரயேலின் வழிபாட்டையும் சடங்குகளையும் நெறிப்படுத்துகின்றன. இறைவாக்குப் போதனைகளோ, வரவிருக்கும் மெசியாவைச் சுட்டிக்காட்டி, மக்களை மனமாற்றத்திற்கு அழைக்கின்றன. இவை அனைத்தும் சேர்ந்து பழைய உடன்படிக்கையின் அடித்தளமாக அமைகின்றன. புதியதும் நித்தியமுமான உடன்படிக்கையை நிறுவிய கிறிஸ்துவில் அந்தப் பழைய உடன்படிக்கை நிறைவேறுகிறது. மேலும், திருப்பாடல்களும் ஞான நூல்களும் இறை ஏவுதலால் எழுந்த இறைவேண்டல்கள், கடவுளின் பிரமாணிக்கத்தைப் பற்றிய தியானங்கள், நல்லொழுக்கத்துடன் வாழ்வதற்கான நடைமுறை வழிகாட்டுதல்கள் ஆகியவற்றை வழங்கி, திருச்சட்டத்தையும் இறைவாக்கினர்களின் போதனைகளையும் வளப்படுத்துகின்றன.

பழைய ஏற்பாடு முழுவதையும் வாசிப்பது கடினமான பணியாக இருக்கலாம். இருப்பினும், அதைப் புரிதலோடு வாசிப்பவர்கள், அனைத்தும் கிறிஸ்துவில் நிறைவேறுகின்றன என்ற உண்மையைக் கண்டறிகிறார்கள். “நிறைவேற்றுதல்” என்பதற்கு இயேசு பழைய ஏற்பாட்டை மாற்றினார் அல்லது கைவிட்டார் என்று பொருளல்ல; மாறாக, அதில் மறைந்திருந்த உண்மையான பொருளை வெளிப்படுத்தி, அதை முழுநிறைவுக்குக் கொண்டுவந்தார் என்பதே பொருள். பழைய ஏற்பாடு முன்னடையாளமாக மட்டுமே காட்ட முடிந்ததை இயேசு நிறைவேற்றி, கடவுளின் திட்டத்தை முழுமையடையச் செய்தார்.

ஓர் ஒப்புமையாக, அழகிய மலைத்தொடரையும் கதிரவன் மறையும் காட்சியையும் சித்தரிக்கும் ஓவியரின் வரைகோட்டுப் படத்தை நினைத்துப் பாருங்கள். பழைய ஏற்பாடு அந்த வரைகோட்டுப் படத்தைப் போன்றது—அது இன்னும் மேன்மையான ஒன்றின் அடிப்படை அமைப்பையும் விவரங்களையும் முன்னடையாளங்களையும் வழங்குகிறது. கிறிஸ்துவில் அந்த வரைகோட்டுப் படம் உயிர்பெற்று, கடவுளின் படைப்புச் செயலால் நிஜமாகிறது. வரைகோட்டுப் படமும் உண்மையான மலைத்தொடரும் ஒரே காட்சியைக் காட்டினாலும், அந்தப் படம் முன்னரே சுட்டிக்காட்டியதன் குறைவற்ற, முழுமையான வெளிப்பாடாக இருப்பது நிஜக் காட்சியே. தெய்வீக ஓவியராகிய கடவுள், நிகழவிருப்பதை முதலில் திருச்சட்டம், இறைவாக்கினர்கள், ஞான நூல்கள் வழியாக “வரைகோட்டுப் படமாக” வரைந்தார்; பின்னர் இயேசுவின் மனிதராதல், வாழ்வு, இறப்பு, உயிர்ப்பு ஆகியவற்றின் வழியாக அதை நிறைவேற்றினார்.

இன்றைய நற்செய்தியில், திருச்சட்டத்தையும் இறைவாக்கினர்களையும் நிறைவேற்றவே தாம் வந்ததாக அறிவித்த பின், பழைய ஏற்பாட்டின் ஒழுக்கநெறிச் சட்டத்தைத் தாம் எவ்வாறு நிறைவேற்றுகிறார் என்பதற்கு இயேசு மூன்று எடுத்துக்காட்டுகளை வழங்கினார். “கொலை செய்யாதே” என்ற கட்டளை, உள்ளத்தில் எழும் சினம் என்னும் பாவத்தையும் உள்ளடக்கும் வகையில் ஆழப்படுத்தப்படுகிறது; “விபசாரம் செய்யாதே” என்பது உள்ளத்தில் எழும் காம இச்சையையும் உள்ளடக்கும் வகையில் விரிவுபடுத்தப்படுகிறது; “பொய்யாணை இடாதே” என்பது ஒருவர் சொல்வதிலும் செய்வதிலும் உள்ளத்தூய்மை, நேர்மை, ஒழுக்க உறுதி ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிப்பதற்கான அழைப்பாக உயர்த்தப்படுகிறது. பின்னர் மெசியா தமது அருளைப் பொழிந்து, இந்த உயர்ந்த அழைப்புக்கு ஏற்ப வாழ இறைமக்களுக்கு ஆற்றல் அளிக்கிறார்.

இன்றைய நற்செய்தியில் இடம்பெறாவிட்டாலும், இயேசு கடவுளின் செம்மறியாகி, சிலுவை என்னும் புதிய பலிபீடத்தில் தம்மையே பலியாக ஒப்புக்கொடுக்கும் இறுதியான தலைமைக் குருவாகச் சடங்குச் சட்டங்களையும் நிறைவேற்றுகிறார். மேலும், பலருடைய பாவங்களைச் சுமக்கும் துன்புறும் ஊழியரைப் பற்றிய எசாயாவின் காட்சியிலும் (எசாயா 53), இதயங்களில் எழுதப்படும் புதிய உடன்படிக்கையைப் பற்றிய எரேமியாவின் வாக்குறுதியிலும் (எரேமியா 31:31–34), பெத்லகேமில் பிறக்கும் ஓர் ஆட்சியாளரைப் பற்றிய மீக்காவின் இறைவாக்கிலும் (மீக்கா 5:2) காணப்படுவதுபோல், நம் ஆண்டவர் தமது இரத்தத்தால் புதிய உடன்படிக்கையை நிறுவி, இறைவாக்கினர்களின் வாக்குகளை நிறைவேற்றுகிறார்.

உலகம் தோன்றுவதற்கு முன்பே நிறுவப்பட்டு, கிறிஸ்துவில் நிறைவேற்றப்பட்ட கடவுளின் நித்தியச் சட்டத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். இறைமகனின் மனித வாழ்வே காலத்திற்கும் நித்தியத்திற்கும் மையமாக இருக்கிறது. அனைத்தும் அவரில் ஒன்றுகூடுகின்றன; புதிய வாழ்வு அவரிடமிருந்து பொங்கி வழிகிறது. நம் ஆண்டவர் பழைய ஏற்பாட்டை நிறைவேற்றுவதுபோலவே, நம் வாழ்வில் உண்மையான நிறைவுக்கான ஒரே ஊற்றாகவும் இருக்கிறார். அவரது பணியைச் சிந்தித்து, அருளால் உங்கள் இதயத்தில் எழுதப்பட்ட அவரது புதிய உடன்படிக்கையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான உங்கள் முடிவைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளுங்கள். இவ்வாறு செய்வது தெய்வீக ஞானத்தின்படி செயல்படுவதாகும்; அவரது இரத்தத்தால் சாத்தியமான அருளின் புதிய வாழ்வில் அது உங்களுக்குப் பங்களிக்கிறது.

மாட்சிமைமிக்க திருச்சட்டம் வழங்குபவரும் மெசியாவுமானவரே, உமது ஞானம் நிறைவானது, நித்தியமானது, வாழ்வை மாற்றியமைப்பது. அனைத்தும் உம் வழியாக உண்டாயின; உம்மிலேயே அவை தமது நிறைவைக் காண்கின்றன. உமது நித்தியச் சட்டம் என்னும் கொடைக்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். உமது மீட்பளிக்கும் அருளின் துணையுடன், அச்சட்டத்தை முழுமையாகக் கடைப்பிடித்து வாழும் அருளுக்காக மன்றாடுகிறேன். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


ஆன்மிக வாழ்வில் முன்னேறுதல்

பொதுக்காலம் ஆறாம் ஞாயிறு (ஆண்டு B)

தொழுநோயாளர் ஒருவர் இயேசுவிடம் வந்து, முழந்தாள்படியிட்டு, “நீர் விரும்பினால் என்னைத் தூய்மையாக்க முடியும்” என்று அவரிடம் மன்றாடினார். இயேசு பரிவுகொண்டு, தம் கையை நீட்டி அவரைத் தொட்டு, “நான் விரும்புகிறேன். தூய்மையாகுக” என்றார். மாற்கு 1:40–41

நான்கு நற்செய்திகளிலும் மிகச் சுருக்கமான மாற்கு நற்செய்தி, இயேசுவின் தெய்வீக அதிகாரத்தையும் அவரது பணியின் உடனடித் தன்மையையும் வலியுறுத்தி, ஏறக்குறைய மூச்சுவிடக்கூட நேரமில்லாத விறுவிறுப்புடன் அவரது வாழ்வையும் பணியையும் எடுத்துரைக்கிறது. முதல் அதிகாரம் இயேசுவின் திருமுழுக்குடனும், பாலைநிலத்தில் அவர் கழித்த நாற்பது நாள்களுடனும் தொடங்குகிறது. இயேசு தமது பொதுப்பணியைத் தொடங்கும்போது, “காலம் நிறைவேறிவிட்டது. இறையாட்சி நெருங்கிவிட்டது. மனம் மாறி நற்செய்தியை நம்புங்கள்” (மாற்கு 1:15) என்று அறிவிக்கிறார். அதே நாளில் இயேசு சீமோன், அந்திரேயா, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரை அழைக்கிறார்; கப்பர்நாகுமிலுள்ள தொழுகைக்கூடத்தில் போதிக்கிறார்; அங்கே தீய ஆவி ஒன்றை விரட்டுகிறார் (மாற்கு 1:21-28). பின்னர் அன்றைய நாளில், சீமோன் பேதுருவின் மாமியாரைக் குணமாக்குகிறார். மாலையில் நோய்களிலிருந்தும் பேய் பிடியிலிருந்தும் விடுதலை தேடி அவரிடம் வரும் பலரையும் குணமாக்குகிறார் (மாற்கு 1:29-34).

மறுநாள் காலையில், இயேசு இறைவேண்டல் செய்யத் தனிமையான ஓர் இடத்திற்குச் செல்கிறார். ஆனால் அவருடைய சீடர்கள் அவரைத் தேடிச் செல்கின்றனர். இதைத் தொடர்ந்து, இயேசு தம் பணியைக் கலிலேயாவின் நகர்களிலும் ஊர்களிலும் விரிவுபடுத்துகிறார். அவர் தொழுகைக்கூடங்களில் போதிக்கவும் பேய்களை ஓட்டவும் தொடங்குகிறார். இவ்வாறு இப்பகுதி மக்களிடையே அவருடைய பணி தொடங்குகிறது (மாற்கு 1:35-39).

இந்தப் பின்னணியில் இன்றைய நற்செய்திக்கு வருகிறோம். அது தொழுநோயாளர் ஒருவர் குணமடைந்ததை எடுத்துரைக்கிறது. பல காரணங்களால் இந்த நிகழ்வு இயேசுவின் பணிக்கு அடித்தளமாக அமைகிறது. முதலாவதாக, அது அவருடைய பரிவின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. தொழுநோயாளர்கள் சடங்குமுறையில் தீட்டுள்ளவர்களாகக் கருதப்பட்டு, சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்கப்பட்டுத் தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர். அந்த மனிதரைக் குணப்படுத்தியதோடு மட்டுமல்லாமல் அவரைத் தொடுவதன் வழியாகவும் இயேசு சமூக, சமய எல்லைகளைக் கடந்து செல்கிறார். இதன் மூலம், தமது பணி அனைவரையும் அரவணைத்து, அவர்களது வாழ்வை உருமாற்றும் தன்மையுடையது என்பதை வலியுறுத்துகிறார்.

இரண்டாவதாக, இந்தப் புதுமை ஓர் இறைவாக்காக அமைகிறது; கிறிஸ்து மனிதகுலம் முழுவதற்கும் அளிக்கும் ஆன்மிகத் தூய்மைப்படுத்தலை அது முன்னறிவிக்கிறது. தொழுநோயாளரின் உடல் நோயை அவர் குணப்படுத்துவது போலவே, அதைவிட மிகக் கொடிய பாதிப்பான பாவத்திலிருந்து ஆன்மாக்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதே தமது பணி என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார். பாவம் என்பது நம்மைக் கடவுளிடமிருந்து பிரிக்கும் ஓர் “ஆன்மிகத் தொழுநோய்” ஆகும்.

இறுதியாக, இந்தப் புதுமை இயேசுவின் தெய்வீக அதிகாரத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. “நான் விரும்புகிறேன்” என்ற அவருடைய திருவுளத்தாலும், “தூய்மை பெறுக” என்ற அவருடைய சொற்களாலும் அந்த மனிதர் உடனடியாகக் குணமடைகிறார். தமது பொதுப்பணியின் தொடக்கத்தில் இந்தப் புதுமையை நிகழ்த்துவதன் மூலம், இயேசு தெய்வீகப் பரிவைத் தமது பணிக்கும் தாம் யார் என்பதற்கும் அடித்தளமாக நிலைநாட்டுகிறார். அந்தப் பரிவுமிக்க குணமளித்தலை நம் ஒவ்வொருவர் மீதும் தாராளமாகப் பொழிய விரும்புவதையும் அவர் வெளிப்படுத்துகிறார்.

பல வகைகளில், நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் இயேசு தமது பணியை இப்போதுதான் தொடங்குகிறார் எனலாம். பல ஆண்டுகளாக நாம் அவருக்கு உண்மையுள்ளவர்களாக இருந்திருந்தாலும், நம்மில் பெரும்பாலோர் நம் ஆன்மிகப் பயணங்களில் இன்னும் தொடக்க நிலையிலேயே இருக்கிறோம். புனித சிலுவை யோவான், புனித பொனவெந்தூர், அவிலாவின் புனித தெரேசா போன்ற மாபெரும் இறையனுபவ எழுத்தாளர்கள் சிலர், நாம் அனைவரும் மேற்கொள்ள அழைக்கப்பட்டுள்ள ஆன்மிகப் பயணத்தைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்துள்ளனர். கிறிஸ்துவில் நமது உள்ளம் அடியோடு உருமாறுவதற்கு ஆழ்ந்த தூய்மைப்படுத்தலும் மனமாற்றமும் தேவை என்பது அவர்களது எழுத்துகளில் காணப்படும் பொதுவான கருத்தாகும். ஏனெனில், கடவுளின் நிறைவு நிலை நமக்கு மிகவும் அப்பாற்பட்டது; எனினும், அந்த நிறைவு நிலைக்கே அவர் நம்மை அழைக்கிறார். ஆன்மிக முன்னேற்றத்தின் வழியாக அந்த அழைப்புக்குப் பதிலளிக்க, இயேசுவின் ஒவ்வொரு போதனைக்கும் நாம் செவிசாய்க்க வேண்டும். அவருடைய புதுமைகள் வழியாக வெளிப்படும் இறைவாக்குச் செய்திகளும் அவற்றில் அடங்கும். அவருடைய பொதுப்பணி முழுவதிலும் அவரோடு பயணித்து, இறுதியில் அவருடைய உயிர்ப்பில் முழுமையாகப் பங்குபெறும் பொருட்டு, அவருடைய தியாக மரணத்திற்கு ஒத்தவர்களாக நாம் மாற வேண்டும். இத்தகைய பயணத்திற்கு, அவருடைய அருளுடன் நாம் முழுமையாக ஒத்துழைப்பதும், அவருடைய ஒவ்வொரு போதனைக்கும் கவனமாகச் செவிசாய்ப்பதும் அவசியம்.

இயேசுவின் பொதுப்பணியின் தொடக்கத்தை இன்று சிந்தித்து, அதை உங்கள் சொந்த ஆன்மிகப் பயணத்தின் ஓர் உருவகமாகக் காணுங்கள். நாம் பயணிக்க வேண்டிய பாதை நீண்டது என்றாலும் மாட்சிமை மிக்கது என்பதைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தொடக்கத்திலிருந்து நாம் தொடங்காவிட்டால், ஒருபோதும் முன்னேற மாட்டோம். தொழுநோயாளர் குணமடைந்த நிகழ்வு கற்பிக்கும் செய்திக்குச் செவிசாய்த்து, இன்று புதிதாகத் தொடங்குங்கள். உங்கள் பாவம் உங்களை எவ்வாறு தனிமைப்படுத்துகிறது என்பதைப் பாருங்கள். கடவுளின் முன் முழந்தாளிட்டு, “நீர் விரும்பினால், என்னைத் தூய்மையாக்க உம்மால் முடியும்” என்று அவரிடம் மன்றாடுங்கள். இரக்கமிக்க அவருடைய இதயத்தை உற்றுநோக்கி, “நான் விரும்புகிறேன். தூய்மை பெறுக” என்று அவர் உங்களிடம் கூறுவதைக் கேளுங்கள். பின்னர், குணமடைந்த இந்தத் தொழுநோயாளரைப் போல, பிறரிடம் உங்கள் உள்ளத்தைத் திறந்து, கடவுள் உங்களில் செய்துள்ளவற்றையும் தொடர்ந்து செய்துவருபவற்றையும் தாராளமாகப் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலம், “நடந்த அனைத்தையும் பரவலாக அறிவியுங்கள்.”

புதுமைகள் புரியும் என் ஆண்டவரே, தொழுநோயாளரை அவருடைய நோயிலிருந்து நீர் தூய்மைப்படுத்தினீர்; என் ஆன்மாவையும் அதன் ஆன்மிக நோயான பாவத்திலிருந்து தூய்மைப்படுத்த விரும்புகிறீர். உமக்குச் செவிசாய்க்கும் காதுகளையும், இரக்கத்திற்காக மன்றாடி உம் முன் முழந்தாளிட்டு விழும் தாழ்மையையும் எனக்குத் தாரும். நீர் எனக்கு அளிக்கவிருக்கும் இரக்கத்திற்காக முன்கூட்டியே உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். அருளிலும் புனிதத்திலும் முன்னேறி, என்முன் உள்ள பயணத்தைத் தொடரத் தீர்மானிக்கிறேன். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


கடினமான பயணம்

பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் ஞாயிறு (ஆண்டு C)

இயேசு பன்னிருவரோடு இறங்கி வந்து, சமவெளியான ஓரிடத்தில் நின்றார். அவருடைய சீடர்கள் பெருந்திரளாகவும், யூதேயா முழுவதிலிருந்தும் எருசலேமிலிருந்தும் தீர், சீதோன் ஆகியவற்றின் கடலோரப் பகுதியிலிருந்தும் வந்த மக்கள் பெரும் எண்ணிக்கையிலும் அவருடன் இருந்தனர். லூக்கா 6:17

லூக்கா நற்செய்தியில், பெருந்திரளான, பல்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்ட மக்களுக்கு இயேசு வழங்கிய முதல் முக்கியமான பொதுப்போதனை சமவெளிப்பொழிவு ஆகும். இந்தப் போதனையில், குறிப்பாகப் பேறுபெற்றோர் பற்றிய கூற்றுகள் வழியாக, வழக்கமான மதிப்பீடுகளுக்குச் சவால் விடுக்கும் இறையாட்சி பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டத்தை இயேசு முன்வைக்கிறார். ஏழைகள், பசியுற்றோர், துயருறுவோர் ஆகியோர் பெறும் பேறுகளையும்; செல்வந்தர், வயிறார உண்டோர், தன்னிறைவில் மிதப்போர் ஆகியோருக்கு வரும் கேடுகளையும்; அடியோடு வாழ்வை மாற்றும் அன்பு, மன்னிப்பு, இரக்கம் ஆகியவற்றிற்கான அழைப்பையும் அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

லூக்கா துல்லியமான இடத்தைக் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், இயேசு கலிலேயாவில் கப்பர்நாகுமுக்கு அருகில் இந்தப் போதனையை வழங்கியிருக்கலாம். இயேசுவின் பணியின் தொடக்கக் காலத்தில் இந்தப் போதனை நிகழ்ந்தது. அங்கு கூடியிருந்த பல்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்ட மக்களில் சிலர், கலிலேயாவிலிருந்து சுமார் 85–90 மைல் தொலைவில், தெற்கே அமைந்துள்ள தென் யூதேயாவிலிருந்தும் பயணித்து வந்திருந்தனர். மற்றவர்கள், இன்றைய லெபனானில் உள்ளதும் ஏறத்தாழ 35–50 மைல் தொலைவில் அமைந்துள்ளதுமான தீர், சீதோன் ஆகிய கடலோர நகர்களிலிருந்து வந்திருந்தனர்.

யூதேயாவிலிருந்து வந்தவர்கள் பெரும்பாலும் யூதர்களாக இருந்தனர். தீர், சீதோனிலிருந்து வந்தவர்களுள் பிற தெய்வங்களை வழிபடும் சமயங்களைப் பின்பற்றிய பிற இனத்தவரும் இருந்திருக்கலாம். அங்கு கூடியிருந்த மக்களின் பல்வேறு பின்னணிகளும் அவர்கள் பயணித்து வந்த தொலைவுகளும், இயேசுவின் பணியைப் பற்றிய செய்தி எவ்வளவு விரைவாகப் பரவியது என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவருடைய புதுமைகள் பலரது கவனத்தை ஈர்த்தது போலவே, அவர் பேசிய அதிகாரமும் அவர்களது கவனத்தை ஈர்த்தது.

இயேசுவுக்குச் செவிசாய்க்க வந்த பெரும்பாலான மக்களால், தாங்கள் ஏன் அவர்பால் இவ்வளவு ஈர்க்கப்பட்டார்கள் என்பதை முழுமையாக விளக்கியிருக்க முடியாது. ஒரு போதகரின் உரையைக் கேட்பதற்காக நீண்ட, கடினமான பயணத்தை மேற்கொள்வது அறிவுடைமையா என்று அவர்களுடைய குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் கேள்வி எழுப்பியிருக்கலாம். ஆயினும், ஆழமானதும் விளக்க முடியாததுமான ஏதோ ஒன்று அவர்களுடைய இதயங்களைத் தூண்டியது; அது அவர்களால் புறக்கணிக்க முடியாத ஓர் ஏக்கம். அவர்களுக்குள் நம்பிக்கையின் சுடர் ஏற்றப்பட்டபோது, அது தொடர்ந்து வளர்ந்து, அந்தப் பயணத்தை மேற்கொள்ள அவர்களை உந்தியது. புகழ்பெற்ற புதுமைகள் செய்பவரும் போதகருமான இவர், தங்கள் ஆன்மாக்கள் மிகுந்த ஏக்கத்துடன் தேடிய உண்மையையும் குணமளித்தலையும் வழங்குவார் என்ற எதிர்நோக்குடன் அவர்கள் வந்தார்கள்.

இயேசுவின் போதனை அவர்களை ஏமாற்றவில்லை; அவர் செய்த பல புதுமைகளும் அவ்வாறே அவர்களை ஏமாற்றவில்லை. ஏழைகள், பசியுற்றோர், அழுவோர், துன்புறுத்தப்படுவோர் ஆகிய அனைவரும் பேறுபெற்றவர்கள் என்றும், அவர்கள் இறையாட்சியை உரிமையாக்கிக்கொள்வார்கள், நிறைவடைவார்கள், சிரிப்பார்கள், விண்ணகத்தில் பெரும் கைம்மாறு பெறுவார்கள் என்றும் அவர் கற்பித்தார். மேலும், செல்வந்தர்களாகவும் வயிறார உண்டவர்களாகவும் மேலோட்டமாகச் சிரித்துக்கொண்டிருப்பவர்களாகவும் பிறரால் பெரிதும் மதிக்கப்படுபவர்களாகவும் இருப்பதில் உள்ள ஆபத்துகளைப் பற்றியும் இயேசு பேசினார்.

இதற்கு முன் யாரும் இவ்வாறு கற்பித்ததில்லை. பொதுவான அறிவு இதற்கு நேர்மாறானதையே உணர்த்துவதுபோல் தோன்றியது. இப்போதே செல்வந்தராக இருக்கவும், உலக வாழ்வில் நிறைவு காணவும், மகிழ்ந்திருக்கவும், உயர்வாக மதிக்கப்படவும் யார்தான் விரும்பமாட்டார்கள்? ஆயினும், இயேசுவின் வார்த்தைகள் வழக்கமான சிந்தனைக்குச் சவாலாக இருந்தபோதிலும், தொலைதூரங்களிலிருந்து அவருடன் இருப்பதற்காகப் பயணம் செய்து வந்தவர்களின் இதயங்களில் அவை ஆழமாக எதிரொலித்தன. தாங்கள் சந்தித்திருந்த எத்தகைய துன்பங்களையும் மீறி, திடீரென, ஒருவேளை தங்கள் வாழ்வில் முதன்முறையாக, ஆன்மிகச் செல்வம், நிறைவு, மகிழ்ச்சி, துணிவு ஆகியவற்றில் ஒரு புதிய ஆழத்தை அவர்கள் அனுபவிக்கத் தொடங்கினார்கள். புதிதாக ஏதோ ஒன்று நிகழ்ந்தது; அதை அவர்கள் உணர்ந்து, அதற்கு மறுமொழி அளித்தார்கள்; அருளைக் கைம்மாறாகப் பெற்றார்கள்.

தங்கள் இதயங்களில் எரிந்த நம்பிக்கையின் சுடரால் உந்தப்பட்டு, இயேசுவுக்கு அருகில் இருக்க நீண்ட தொலைவு பயணித்த இந்தப் பலதரப்பட்ட மக்களைப் போலவே, நாமும் ஒரு பயணத்தை மேற்கொள்ள அழைக்கப்படுகிறோம். ஊர் ஊராகச் சென்று போதிப்பவரின் உரையைக் கேட்பதற்காகத் தொலைதூர இடத்திற்கு நடந்துசெல்லும் பயணம் அல்ல நம்முடையது; ஆயினும், அதுவும் அதே அளவு கடினமானதே. கிறிஸ்துவுடன் இருப்பதற்காக நாம் மேற்கொள்ளும் ஆன்மிகப் பயணம் நம்மிடமுள்ள அனைத்தையும் கோரும். நம் கவனத்தைச் சிதறடித்து, இறைவனின் திருவுளத்திற்குப் பணிபுரியவிடாமல் தடுக்கும் அனைத்தையும் நாம் விட்டுவிட வேண்டும்; அவை நமக்குப் பழக்கமானவையாகவும் வசதியானவையாகவும் நிறைவு தருபவையாகவும் இருந்தாலும்கூட. ஏழ்மையும் எளிமையும், இறைவார்த்தைக்கான பசியும், பாவத்திற்காக மனம் வருந்துதலும், ஒவ்வொரு சிலுவையையும் பொறுமையுடன் தாங்குதலும் நாம் பயணிக்க வேண்டிய பாதையை அமைத்துத் தரும்.

கப்பர்நாகுமுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு சமவெளியில் இயேசு முதன்முறையாக ஆற்றிய மிகச் சிறப்பான பெருந்திரள் போதனையைக் கேட்க, தொலைதூரங்களிலிருந்து பயணித்து வந்த பலரைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். உங்கள் இதயத்தில் ஏற்றப்பட்ட நம்பிக்கையின் உள்சுடரைப் பின்பற்றி, அவர்களுடன் பயணியுங்கள். உங்களுக்குத் தடையாக இருப்பவற்றை விட்டுவிட அஞ்சாதீர்கள். நீங்கள் மேற்கொள்ளத் தீர்மானிக்கும் கடினமான பயணம், உங்கள் வாழ்விலும் நித்தியத்திலும் மிகுந்த கனியைத் தரும் என்று நம்பி, இன்றும் ஒவ்வொரு நாளும் புதிதாகத் தொடங்குங்கள்.

என்னை அழைக்கும் என் ஆண்டவரே, யூதேயா, கலிலேயா, லெபனான் எங்கும் வாழ்ந்த பலதரப்பட்ட மக்களின் மனங்களையும் இதயங்களையும் உமது அருள் நிரப்பியபோது, அவர்கள் அதற்கு மறுமொழி அளித்தார்கள்; அவர்களுடைய வாழ்வு என்றென்றைக்கும் மாற்றம் பெற்றது. நன்றியுணர்வால் நிறைந்தவர்களாய், தாங்கள் அந்தப் பயணத்தை மேற்கொண்டதை எண்ணி மகிழ்ந்தார்கள். உமது திருமுன்னிலையில் நான் முழு நிறைவைக் காணும்படி, தயவுசெய்து என்னை உம்மிடம் ஈர்த்துக்கொள்ளும்; எனக்குத் தடையாக உள்ள அனைத்தையும் விட்டுவிடத் தேவையான துணிவையும் எனக்குத் தாரும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


புனிதத் துயரத்தின் இரக்கம்

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் திங்கள்

பரிசேயர்கள் முன்வந்து இயேசுவோடு வாதிடத் தொடங்கினர். அவரைச் சோதிப்பதற்காக வானிலிருந்து ஓர் அடையாளம் காட்டுமாறு அவரிடம் கேட்டனர். அவர் தம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சுவிட்டு, “இந்தத் தலைமுறையினர் ஏன் ஓர் அடையாளத்தைத் தேடுகின்றனர்? ஆமென், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், இந்தத் தலைமுறையினருக்கு எந்த அடையாளமும் கொடுக்கப்படமாட்டாது” என்றார். மாற்கு 8:11–12

பரிசேயர்கள் ஐயப்பாடு, எதிர்ப்பு, வஞ்சகம் ஆகியவற்றில் சிக்கித் தவித்தனர்; இது அருளுக்கு மூடப்பட்ட இதயங்களின் துயரமான எதார்த்தத்தைப் பிரதிபலித்தது. மெசியாவின் வருகையில் முதலில் மகிழ்ந்திருக்க வேண்டிய அவர்களே, இயேசுவைக் கடுமையாக விமர்சிப்பவர்களாகவும் துன்புறுத்துபவர்களாகவும் மாறினார்கள். திருச்சட்டத்தையும் இறைவாக்கினர்களின் போதனைகளையும் நன்கு அறிந்தவர்களைக்கூட ஆணவமும் கடின உள்ளமும் எவ்வாறு குருடாக்க முடியும் என்பதை அவர்களுடைய புறக்கணிப்பு காட்டுகிறது. சமயத் தலைவர்களாக அவர்கள் பெற்றிருந்த சிறப்புரிமைமிக்க பங்கு, மெசியாவை அடையாளம் கண்டு, அவரை நோக்கிப் பிறரை வழிநடத்தும் பொறுப்பை அவர்களுக்கு மேலும் அதிகரித்தது. இதனால் அவர்களுடைய புறக்கணிப்பு இன்னும் துயரமானதாக அமைந்தது.

அருளுக்குத் திறந்த இதயங்களை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, இயேசு ஏற்கெனவே எண்ணற்ற அடையாளங்களைச் செய்திருந்தபோதிலும், அவர்கள் இன்னுமோர் அடையாளத்தைக் கேட்டார்கள். நோய்களைக் குணமாக்குதல், பேய்களை ஓட்டுதல், அதிகாரத்துடன் கற்பித்தல், பெருந்திரளான மக்களுக்குப் புதுமையாக உணவளித்தல் ஆகியவை அவர் செய்த அடையாளங்கள். இச்செயல்கள் இறைவல்லமையின் வெளிப்பாடுகளாக இருந்தன; மெசியாவைப் பற்றிய இறைவாக்குகளையும் நிறைவேற்றி, வாக்களிக்கப்பட்ட மீட்பர் இயேசுவே என்பதை வெளிப்படுத்தின.

அதிகாரத்துடன் இயேசு வழங்கிய போதனை, நம்பிக்கை கொண்டவர்களின் உள்ளங்களில் ஆழமாக எதிரொலித்தது. அவருடைய வார்த்தைகளும் செயல்களும் அவர்களுடைய இதயங்களை ஒளிரச் செய்து, அவரது இறைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தின. பரிசேயர்கள் இன்னுமோர் அடையாளம் கேட்டது நம்பிக்கையின் செயல் அல்ல; மாறாக, தங்கள் முன் நின்ற உண்மையைப் பிடிவாதமாக எதிர்த்ததன் வெளிப்பாடாகும்.

பரிசேயர்களுக்கு இயேசு எவ்வாறு பதிலளித்தார்? “அவர் தம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சு விட்டார்…” இது ஒரு புனிதமான பதிலிறுப்பு. அவரது ஆழ்ந்த பெருமூச்சுக்குக் காரணம் கோபமோ செருக்கோ அல்ல; அன்பே. இவ்வாறு “பெருமூச்சு விடுவது” புனிதமான துயரத்தை வெளிப்படுத்துவதாகும்: “துயருறுவோர் பேறுபெற்றோர்…” (மத்தேயு 5:4 RSVCE). நமது பாவங்களாயினும் பிறருடைய பாவங்களாயினும், ஒவ்வொரு பாவத்தையும் கண்டு நாம் புனிதமான துயரம் கொள்ள வேண்டும். ஆயினும், பிடிவாதத்துடன் செய்யப்படும் பாவமே நம்மில் மிக ஆழ்ந்த துயரத்தை எழுப்ப வேண்டும். பிடிவாதம் நமது பாவங்களைக் காண முடியாதபடி நம்மைக் குருடாக்குகிறது. நாம் மனந்திரும்ப வேண்டியதன் அவசியத்தை உணரவிடாமல் தடுக்கும் நியாயப்படுத்தல்களுக்கும் சாக்குப்போக்குகளுக்கும் அது வழிவகுக்கிறது. பிடிவாதத்துடன் செய்யப்படும் பாவம் கடுமையானதாக இருக்கும்போது, அது ஆன்மாவை மிகவும் பரிதாபத்திற்குரிய நிலையில் விட்டுவிடுகிறது.

புனிதமான துயரத்திற்கு முன்மாதிரியாக விளங்குவதன் வழியாக, இதேபோன்ற கடின உள்ளத்தை வெளிப்படுத்துபவர்களிடம் நாம் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை இயேசு நமக்குக் கற்பிக்கிறார். அதை நமக்கு எதிரான தனிப்பட்ட செயலாக நாம் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. மாறாக, அவர்களது பாவத்தின் வேதனையைப் பரிவுடன் உணர வேண்டும். இவ்வாறு செய்வதே நாம் காட்டக்கூடிய மிக அன்பான பதிலிறுப்பாகும். ஏனெனில், நமது புனிதமான துயரம் அவர்களது ஆன்மாக்களைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாகி, அவர்களது ஆன்மிகத் தேவையை உணர்ந்து, இரக்கத்தை நாடிக் கடவுளிடம் திரும்ப அவர்களை அழைக்கிறது.

புனிதமான துயரத்தை உணர்ந்து வெளிப்படுத்துவதோடு, “இந்தத் தலைமுறைக்கு எந்த அடையாளமும் கொடுக்கப்படாது” என்றும் இயேசு அறிவிக்கிறார். பரிசேயர்கள் மனந்திரும்பித் தம்மில் நம்பிக்கை கொள்வதற்குத் தேவையான வெளிப்பாட்டை வழங்க இயேசு பிடிவாதத்துடன் மறுக்கவில்லை. அதற்கு நேர்மாறாகவே அவர் செயல்படுகிறார். இயேசுவில் நம்பிக்கை கொள்வதற்குத் தேவையான அனைத்தும் பரிசேயர்களுக்கு ஏற்கெனவே வழங்கப்பட்டிருந்தன. மேலும் அடையாளங்களை வழங்க மறுத்ததன் வழியாக, அவர்களது கடின உள்ளங்களை இயேசு நேருக்கு நேர் எதிர்கொண்டு, அவர்களிடையே தாம் ஏற்கெனவே ஆற்றிய பணியின் அடிப்படையில் நம்பிக்கை கொள்ள அவர்களை அழைத்தார். அருளை ஏற்றுக்கொள்ளத் திறந்திருக்கும் உள்ளங்களிலிருந்தே உண்மையான நம்பிக்கை பிறக்கிறது.

இயேசு “அவர்களை விட்டுச் சென்றார்” (மாற்கு 8:13) என்பதும் இரக்கத்தின் மற்றொரு செயலாகும். அவர்களை விட்டுச் சென்றதன் வழியாக, அவர்களது ஆன்மாக்களின் உண்மையான ஆன்மிக நிலையை இயேசு பிரதிபலித்தார்: அவர்களது கடின உள்ளத்தின் காரணமாகக் கடவுள் அவர்களிடமிருந்து விலகியிருந்தார். அவர் அங்கிருந்து சென்றது, தாங்கள் அவரை நிராகரித்ததைப் பற்றிச் சிந்திக்கப் பரிசேயர்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பையும் அளித்தது; ஒருவேளை அது பிற்கால மனமாற்றத்திற்கான விதைகளையும் விதைத்திருக்கலாம். அவர்களை விட்டுச் சென்றபோது, தம்மை நிராகரிப்பதற்கான அவர்களது சுதந்திரத்தை இயேசு மதித்தார்; அது அவரது இரக்கமுள்ள இதயத்தைத் துயரப்படுத்தியபோதும் அவ்வாறு செய்தார். தீர்ப்பிலும் கூட, கடவுளின் இரக்கம் எப்போதும் செயல்பட்டு, பாவிகள் அவரிடம் திரும்பிவர அழைக்கிறது.

இயேசுவின் இரக்கமுள்ள இதயத்தைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நமது தேவைகளுக்கு ஏற்பக் கடவுளின் இரக்கம் பல்வேறு வழிகளில் வெளிப்படுகிறது. சில வேளைகளில், குறிப்பாக உள்ளங்கள் மனவருத்தமும் தாழ்மையும் கொண்டிருக்கும்போது, இரக்கம் கனிவுடன் ஊக்கமளிப்பதாக இருக்கிறது. வேறு வேளைகளில், அது நமது பாவங்களையும் பிறரது பாவங்களையும் எண்ணித் துயருற்று, பரிவுகாட்டுவதாக இருக்கிறது. உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் இரக்கத்தை நாடுங்கள். பின்னர், பிறரை மனந்திரும்பவும் நம்பிக்கை கொள்ளவும் அழைத்து, அவர்களுக்குத் தேவையான விதத்தில் அந்த இரக்கத்தின் கருவியாக விளங்க உறுதிகொள்ளுங்கள்.

மிகுந்த இரக்கமுள்ள இயேசுவின் இதயமே, உமது கருணை ஆழமானது; பிறரது வேதனையை உணரும் உமது பரிவும் ஆழமானது. எனக்குத் தேவையான விதத்தில் உமது இரக்கத்தை என்மீது பொழிந்தருளும்; பிறருக்கு உமது இரக்கத்தைக் கொண்டுசெல்லும் கருவியாக என்னைப் பயன்படுத்தும். மக்கள் அனைவரும் தங்கள் பாவங்களை உணர்ந்து, தூய உள்ளத்துடன் மனந்திரும்பி, உம்மில் நம்பிக்கை கொள்ளச் செய்வீராக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


“எச்சரிக்கையாயிருங்கள்!”

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க்கிழமை

சீடர்கள் அப்பம் எடுத்துவர மறந்துவிட்டார்கள்; படகில் அவர்களிடம் ஒரே ஓர் அப்பம் மட்டுமே இருந்தது. இயேசு அவர்களிடம், “எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; பரிசேயரின் புளிப்பு மாவையும் ஏரோதின் புளிப்பு மாவையும் குறித்து விழிப்பாயிருங்கள்” என்று அறிவுறுத்தினார். மாற்கு 8:14–15

இயேசுவும் சீடர்களும் அடிக்கடி படகில் பயணம் செய்து, கலிலேயக் கடலோரத்திலிருந்த பல நகரங்களுக்கும் ஊர்களுக்கும் சென்றார்கள். பிறவினத்தார் வாழ்ந்த தெக்கப்பொலி பகுதியில் பயனுள்ள வருகையை நிறைவு செய்தபின், இயேசுவும் அவரது சீடர்களும் மறுகரையிலிருந்த தல்மனூத்தாவுக்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் கரையிறங்கியபோது, இயேசு அற்புதமாக 4,000 பேருக்கு உணவளித்ததைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கக்கூடிய சில பரிசேயர்கள், அவரிடம் ஓர் அடையாளம் காட்டும்படி வற்புறுத்தினார்கள். அவர்களது நம்பிக்கையின்மையால் ஆழ்ந்த துயரமடைந்த இயேசு, தம் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து பெருமூச்சு விட்டு, அவர்களது கோரிக்கையை மறுத்து, மீண்டும் படகில் புறப்பட்டுச் சென்றார். இந்தப் படகுப் பயணத்தின்போதுதான் இன்றைய நற்செய்தியில் கூறப்படும் நிகழ்வு நடந்தது.

பரிசேயர்களின் கடின உள்ளத்தைக் கண்டு இயேசு கொண்ட புனிதமான துயரம் அவரை ஆழமாகப் பாதித்தது. அவர்கள் தம்மை நிராகரித்ததை எண்ணித் தம்மீதே இரக்கப்பட்டதால் ஏற்பட்ட துயரம் அல்ல அது; மாறாக, அவரது தெய்வீகக் கருணையிலிருந்து பிறந்தது. அவர்களது நம்பிக்கையின்மையின் சுமையையும், கடவுளின் அன்பைப் பற்றிய உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் மறுத்ததன் சுமையையும் அவர் உணர்ந்தார். இந்த ஆழ்ந்த துயரமே, “எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; பரிசேயரின் புளிப்பு மாவையும் ஏரோதின் புளிப்பு மாவையும் குறித்து விழிப்பாயிருங்கள்” என்று தம் சீடர்களை எச்சரிக்க இயேசுவைத் தூண்டியது.

இந்தச் சூழலில், “புளிப்பு மாவு” என்பது பரிசேயர்களையும் ஏரோதையும் ஆட்கொண்டிருந்த, மறைந்திருந்தாலும் எங்கும் ஊடுருவும் ஒரு தாக்கத்தைக் குறிக்கிறது. சிறிதளவு புளிப்பு மாவு, பிசைந்த மாவு முழுவதிலும் பரவி அதை உப்பச் செய்வதுபோல, பரிசேயர்கள் மற்றும் ஏரோதின் அழிவுக்குரிய தாக்கமும் அவர்களது செயல்கள் மற்றும் போதனைகள் வழியாகப் பரவி, பிறரைக் கெடுத்தது. பரிசேயர்களுடனான துயரமிக்க சந்திப்பு அவரது மனத்தில் இன்னும் பசுமையாக இருந்ததால், இத்தகைய சீர்கெடுக்கும் தாக்கங்கள் தங்கள் உள்ளங்களில் வேரூன்ற அனுமதிக்க வேண்டாம் என்று தம் சீடர்களை எச்சரிக்க இயேசு அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்தினார்.

திருச்சட்டத்தின் வெளிப்புறக் கடைப்பிடிப்புகளிலும் அதிலிருந்து உருவான மரபுகளிலும் பரிசேயர்கள் அளவுக்கு மீறிக் கவனம் செலுத்தியதே, அவர்களிடம் மறைந்திருந்து எங்கும் பரவி அழிவை ஏற்படுத்திய தன்மையாக இருந்தது. சட்டத்தை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்ட அவர்களது போக்கு, கடவுளின் திருச்சட்டத்தின் உண்மையான பொருளாகிய இரக்கத்தையும் இதயத்தின் உள்ளார்ந்த மனநிலையையும் காண முடியாதபடி அவர்களைக் குருடாக்கியது. இதனால் அவர்களே ஆன்மிக அழிவுக்கு உள்ளானதோடு, பிறரையும் தவறாக வழிநடத்தினர்.

ஏரோதின் “புளிப்புமாவு” என்பது, அதிகாரம், செல்வம், இன்பம் ஆகியவற்றை இடைவிடாமல் நாடும் உலக மனப்பான்மையைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம். கடவுளின் நிலையான உண்மைகளைவிட உலகப் பொருள்களின் நிலையற்ற கவர்ச்சியையே ஏரோது தேர்ந்தெடுத்தான். ஏரோதின் ஆணவமும் அழிவை விளைவிக்கும் நடத்தையும் இந்த மனப்பான்மையின் தெளிவான வெளிப்பாடுகளாக இருந்தன. தன் சகோதரனின் மனைவியான ஏரோதியாவுடன் தான் கொண்டிருந்த மணமுறிவான உறவைப் பற்றிய உண்மையைத் திருமுழுக்கு யோவான் துணிவுடன் எடுத்துரைத்ததால், இறுதியில் அவரைக் கொல்லும்படி ஏரோது ஆணையிடுவதற்கு இந்த மனப்பான்மையே வழிவகுத்தது.

படகில் தம் சீடர்களுக்கு இயேசு வழங்கிய அறிவுரை, பரிசேயர்கள் மற்றும் ஏரோதின் பாவங்களைக் கண்டிப்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை; எங்கும் பரவியுள்ள இத்தகைய பாவங்கள் சீடர்கள்மீது ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கத்தைக் குறித்த எச்சரிக்கையாகவும் இருந்தது. இயேசு தம் சீடர்களை எச்சரித்ததுபோலவே இன்றும் நம்மை எச்சரிக்கிறார்: கடவுளின் மீட்பளிக்கும் உண்மையிலிருந்து தோன்றாத தாக்கங்களைக் குறித்து “விழிப்பாயிருங்கள்”, அவற்றிலிருந்து “உங்களைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்”. நம் உலகில், பரவலாக நிலவும் சமூகக் கருத்தியல்களும் ஒழுக்கநெறிக் கண்ணோட்டங்களும் எவ்வாறு நம் எண்ணங்களையும் செயல்களையும் நுட்பமாக வடிவமைக்கக்கூடும் என்பதை உணர்வது இன்றியமையாதது. விழிப்புடன் இருந்து, கிறிஸ்துவில் வேரூன்றியவர்களாக, உலகப்பற்று, வெளிவேடம், ஆணவம் ஆகியவற்றின் புளிப்புமாவைப் பகுத்தறிந்து புறக்கணிக்க வேண்டும்; கடவுளின் தெய்வீக ஒளி நம் வாழ்வை வழிநடத்த இடமளிக்க வேண்டும்.

உங்கள் வாழ்வை வடிவமைக்கும் தாக்கங்களைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். சமூக ஊடகங்களிலும், இணையத்தில் உலாவுவதிலும், தொலைக்காட்சி பார்ப்பதிலும் எண்ணற்ற மணிநேரங்களைச் செலவிடுகிறீர்களா? அப்படியானால், நீங்கள் பார்க்கும், கேட்கும், வாசிக்கும் உள்ளடக்கங்கள் மறைவாகவும் அதேவேளையில் பரவலாகவும் ஏற்படுத்தும் விளைவுகளைக் குறித்து ஒரு கணம் சிந்தியுங்கள்; அவை உங்களை நுட்பமாகத் தவறான வழியில் இட்டுச் செல்கின்றனவா எனப் பகுத்தறியுங்கள். இத்தகைய உலகியல் தாக்கங்களுக்கு எதிரான உண்மையான தீர்வு செபத்திலும் இறைவார்த்தையிலும் மட்டுமே உள்ளது. நற்செய்தி நம் மனங்களிலும் இதயங்களிலும் ஊடுருவி, நம்மை உள்ளிருந்து மாற்றும் புளிப்புமாவாகச் செயல்பட வேண்டும். செபம், அருளடையாளங்கள், நற்செய்திக்கு ஏற்ப வாழ்வதற்கான தொடர்ச்சியான அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றின் வழியாக இந்தத் தெய்வீகப் புளிப்புமாவு ஊட்டம் பெறுகிறது. இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறியிருந்தாலும், எல்லாத் தலைமுறையினருக்கும் உரிய அவரது எச்சரிக்கைக்குச் செவிசாயுங்கள்: விழிப்பாயிருங்கள். உங்கள் இதயத்தையும் மனத்தையும் காத்துக்கொள்ளுங்கள்; அவை கடவுளின் மீட்பளிக்கும் அருளில் உறுதியாக வேரூன்றியிருப்பதை உறுதிசெய்யுங்கள்.

துயருறும் என் ஆண்டவரே, பரிசேயர்கள் மற்றும் ஏரோதின் பாவங்களைக் கண்டும், குறிப்பாக அவர்கள் பிறர்மீது ஏற்படுத்திய தீங்கான தாக்கத்தைப் பார்த்தும் உமது இதயம் புனிதமான துயரத்தால் நிறைந்தது. என் எண்ணங்களையும் செயல்களையும் வடிவமைக்கும் தாக்கங்களை நான் உணர்ந்துகொள்ள, ஆன்மிக நுண்ணுணர்வு என்னும் கொடையை எனக்குத் தந்தருளும். உமது வார்த்தையும் உமது உண்மையும் மட்டுமே என்னை வழிநடத்தட்டும்; பிறருக்குப் புனிதமான தாக்கமாக விளங்கி, அந்த உண்மைக்கு நான் சாட்சியாக மாறுவேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


இரட்டை மனமாற்றம்

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் — புதன்கிழமை

அவர் பார்வையற்றவரின் கையைப் பிடித்து ஊருக்கு வெளியே அழைத்துச் சென்றார். அவருடைய கண்களில் உமிழ்நீரைப் பூசி, அவர்மீது கைகளை வைத்து, “உமக்கு ஏதாவது தெரிகிறதா?” என்று கேட்டார். அவர் நிமிர்ந்து பார்த்து, “மனிதர்கள் தெரிகிறார்கள்; அவர்கள் மரங்களைப்போல் தோன்றுகிறார்கள், ஆனால் நடக்கிறார்கள்” என்றார். பின்னர் இரண்டாம் முறையாக அவருடைய கண்கள்மீது கைகளை வைத்தார். அப்போது அவர் தெளிவாகப் பார்த்தார்; அவருடைய பார்வை திரும்பியது, அனைத்தையும் அவரால் தெளிவாகக் காண முடிந்தது. மாற்கு 8:23–25

தமது ஆழ்ந்த இறையனுபவ இறையியலுக்காக அறியப்படும் திருஅவையின் மறைவல்லுநரான புனித சிலுவை யோவான், நிறைவை நோக்கிய கிறிஸ்தவப் பயணத்தை, “புலன்களின் இருண்ட இரவு”, “ஆவியின் இருண்ட இரவு” ஆகிய இரு தூய்மைப்படுத்துதல்கள் வழியாக நடைபெறும் ஒரு செயல்முறையாக வரையறுக்கிறார். ஆன்மிக முன்னேற்றத்தின் மரபுவழியான மூன்று நிலைகளாகிய தூய்மைப்படுத்தும் வழி, ஒளியூட்டும் வழி, ஒன்றிணைக்கும் வழி ஆகியவற்றைத் தமது போதனையின் அடித்தளமாக அவர் பயன்படுத்துகிறார். ஆயினும், ஒரு நிலையிலிருந்து அடுத்த நிலைக்குச் செல்லும் மாற்றங்களையே அவர் வலியுறுத்துகிறார். புலன்களின் இருண்ட இரவு முதல் இரண்டு நிலைகளுக்கு இடையிலான மாற்றத்தையும், ஆவியின் இருண்ட இரவு கடைசி இரண்டு நிலைகளுக்கு இடையிலான மாற்றத்தையும் குறிக்கின்றன. அவரது இறையனுபவ இறையியல் புரிந்துகொள்வதற்குச் சவாலானதாக இருந்தாலும், மனமாற்றத்திற்கு இடைவிடாத, மேலும் மேலும் ஆழமடையும் தூய்மைப்படுத்துதல் தேவை என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இந்த இரு தூய்மைப்படுத்துதல்களை, அல்லது நாம் “இரட்டை மனமாற்றம்” என அழைக்கக்கூடியதை, இன்றைய நற்செய்தி இறைவாக்குரைக்கும் வகையில் விளக்கிக் காட்டுகிறது.

இடைவிடாத மனமாற்றத்திற்கான இந்தத் தேவை இயேசுவின் சீடர்களுடைய பயணத்தில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவர்கள் நம்பிக்கையில் விரைவாக வளர்ந்து வந்தாலும், ஆன்மிகப் பார்வையின்மையோடு இன்னும் போராடிக்கொண்டிருந்தனர். இன்றைய நற்செய்தி நிகழ்வுக்கு முன்னதாக, இயேசு தொடர்ந்து பல வியத்தகு செயல்களைச் செய்ததை அவர்கள் கண்டிருந்தனர்: ஒரு பேயை ஓட்டினார்; காதுகேளாத, பேச இயலாத ஒருவரைக் குணப்படுத்தினார்; ஏழு அப்பங்களையும் சில மீன்களையும் மட்டுமே கொண்டு 4,000 பேருக்கு உணவளித்தார். இந்த நிகழ்வுகள் இயேசுவின் தெய்வீக வல்லமையையும், யூதர்கள் மற்றும் பிற இனத்தார் ஆகிய இரு தரப்பினர்மீதும் அவர் கொண்டிருந்த பரிவையும் வெளிப்படுத்தின.

பெத்சாய்தாவில் பார்வையற்ற ஒருவர் படிப்படியாகக் குணம்பெறும் இன்றைய நற்செய்தி நிகழ்வு, ஒரு படகுப் பயணத்தைத் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. அந்தப் பயணத்தின்போது, மக்கள்கூட்டத்திற்கு அற்புதமாக உணவளித்த தமது செயலின் ஆழ்ந்த ஆன்மிகப் பொருளை இயேசு விளக்கினார். அவர் முயன்றபோதிலும், இயேசுவின் செயல்கள் வழியாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஆழ்ந்த ஆன்மிக உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளச் சீடர்கள் சிரமப்பட்டனர். பார்வையற்றவரைக் குணப்படுத்தியது ஆழ்ந்த பரிவின் செயலாகவும் இயேசுவின் தெய்வீக அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதாகவும் இருந்ததோடு, தம் சீடர்களுக்கு மிக முக்கியமான ஒரு பாடத்தைக் கற்பிப்பதாகவும் அமைந்தது.

இயேசுவும் சீடர்களும் பெத்சாய்தாவுக்கு வந்தபோது, மக்கள் பார்வையற்ற ஒருவரை அவரிடம் அழைத்து வந்து, அவரைத் தொட்டுக் குணமாக்குமாறு வேண்டினர். இயேசு “பார்வையற்றவரின் கையைப் பிடித்து ஊருக்கு வெளியே அழைத்துச் சென்றார்.” உடலைத் தொட்ட இந்த முதல் தொடுதல் அவரைக் குணமாக்கவில்லை; அவருக்குத் தேவைப்பட்டது அவரது ஆன்மாவைத் தொடும் ஓர் ஆன்மிகத் தொடுதலே. இது ஆன்மிகத் தூய்மைப்படுத்தலை இறைவாக்காகச் சுட்டிக்காட்டியது. அவர்கள் தனித்திருக்கும்படி அந்த மனிதரை ஊருக்கு வெளியே அழைத்துச் சென்றதன் வழியாக, நம் வாழ்வில் தாம் ஆற்றும் பணி எவ்வளவு ஆழமாகத் தனிப்பட்டதும் நம்மை உருமாற்றுவதுமாக இருக்கிறது என்பதை இயேசு வெளிப்படுத்துகிறார். அவர் நம்மைத் “தொடும்போது,” அது பிறர் பார்ப்பதற்காக அல்ல, அன்பினாலேயே நிகழ்கிறது. “ஊருக்கு வெளியே” செல்வதன் முக்கியத்துவத்தை இது நமக்குக் கற்பிக்கிறது. அதாவது, கவனச்சிதறல்களிலிருந்து விலகி, நம் ஆண்டவருடன் செபத்தில் தனித்திருக்க ஓர் இடத்தை நாடிச் செல்ல வேண்டும்; அப்போது, இந்த மனிதரைப் போல நாமும் அவரது தொடுதலைப் பெற முடியும்.

இயேசு முதலில் அந்த மனிதரின் கண்களில் உமிழ்நீரைப் பூசி, அவர்மீது தம் கைகளை வைத்தார்; இதனால் அவர் ஓரளவு குணமடைந்தார். “மரங்களைப் போலத் தோன்றும் மனிதர்கள் நடப்பதை” அவர் கண்டார். பின்னர் இயேசு “இரண்டாவது முறையாக அந்த மனிதரின் கண்கள்மீது கைகளை வைத்தார்; அவர் தெளிவாகப் பார்த்தார்; அவரது பார்வை மீண்டது; அவரால் எல்லாவற்றையும் தெளிவாகக் காண முடிந்தது.” இரண்டு கட்டங்களாக நிகழ்ந்த இந்தக் குணமளித்தல், இயேசுவின் இறைவல்லமையில் ஏதேனும் குறை இருந்ததால் நிகழ்ந்ததல்ல; மாறாக, ஒரு நோக்கத்துடனேயே நிகழ்ந்தது. கடவுளை இன்னும் தெளிவாகக் காணவும், அவரது திருவுளத்தை இன்னும் துல்லியமாக அறிந்துகொள்ளவும் நமது மனமாற்றம் ஆழப்பட வேண்டியதன் தேவையை இது வெளிப்படுத்துகிறது. படிப்படியாக நிகழ்ந்த இந்தக் குணமளித்தல், சீடர்களின் சொந்த ஆன்மிகப் பயணத்தையும் பிரதிபலித்தது. அவர்கள் இயேசுவோடு தொடர்ந்து நடந்தபோது, ஓரளவு புரிதலிலிருந்து இறுதியில் தெளிவை நோக்கி முன்னேறினர்.

இயேசு தம் நெருங்கிய சீடர்களை மென்மையோடும் தெளிவான நோக்கத்தோடும் நம்பிக்கையில் உருவாக்கியதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இறைவாக்குப் பொருள் நிறைந்த வியத்தகு புதுமைகளை அவர்கள் அனுபவித்தனர். அவர்களைப் போலவே, நம் ஆண்டவரைப் பின்பற்ற நம்மை அர்ப்பணிக்கும்போது, நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவை பல உள்ளன; வளர்ச்சியில் நாம் செல்ல வேண்டிய தூரமும் அதிகம் உள்ளது. பார்வையற்ற அந்த மனிதரைப் போல, நம்பிக்கையில் முன்னேற நமக்கும் தொடர்ந்து அருளின் தருணங்கள் தேவைப்படுகின்றன. உங்களைத் தமக்கு இன்னும் நெருக்கமாகவும், தம்மோடு ஒன்றித்திருப்பதன் உச்சநிலைக்கும் அழைத்துச் செல்லும் கடவுளின் உருமாற்றும் வல்லமையில் நம்பிக்கை வைத்து, புலன்கள் மற்றும் ஆன்மாவின் தூய்மைப்படுத்தல்களினூடாக அவர் உங்களை வழிநடத்த அனுமதியுங்கள்.

என்னைத் தூய்மைப்படுத்தும் என் ஆண்டவரே, நீர் எனக்கு வெளிப்படுத்த விரும்பும் அனைத்தையும் காண இயலாதபடி சில வேளைகளில் நான் ஆன்மிகப் பார்வையற்றவனாக இருக்கிறேன்; வேறு சில வேளைகளில் ஓரளவு மட்டுமே காண்கிறேன். உமது வழிகளைப் புரிந்துகொண்டு, முழு இதயத்தோடும் அவற்றைப் பின்பற்றும்படி, என் புலன்களிலும் ஆன்மாவிலும் என்னை முற்றிலும் தூய்மைப்படுத்தியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


கிறிஸ்துவின் பணியை வாழ்வாக்குதல்

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் — வியாழக்கிழமை

இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் செசரியா பிலிப்பு பகுதியிலுள்ள ஊர்களுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றனர். வழியில் அவர் தம் சீடர்களிடம், “நான் யார் என்று மக்கள் சொல்கிறார்கள்?” என்று கேட்டார். அவர்கள் மறுமொழியாக, “திருமுழுக்கு யோவான் என்றும், சிலர் எலியா என்றும், வேறு சிலர் இறைவாக்கினர்களுள் ஒருவர் என்றும் சொல்கிறார்கள்” என்றனர். அவர் அவர்களிடம், “ஆனால் நீங்கள், நான் யார் என்று சொல்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். பேதுரு அவரிடம், “நீர் கிறிஸ்து” என்று மறுமொழி கூறினார். மாற்கு 8:27–29

இயேசு யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? இது எளிதான கேள்வியாகத் தோன்றலாம். இயேசுவின் புனிதப் பணியை மக்கள் ஓரளவு உணர்ந்திருந்தாலும், அவரது இறை அடையாளத்தையும் நோக்கத்தையும் முழு ஆழத்துடன் புரிந்துகொள்ளவில்லை. இன்று, அந்தக் கேள்விக்கு எளிதாகப் பதிலளிக்க முடியும் என்று நாம் நினைக்கலாம். பேதுருவோடு இணைந்து, அவர் கிறிஸ்து என்று சரியாகப் பதிலளிக்கலாம். ஆனால் அதன் பொருளை நீங்கள் உண்மையிலேயே புரிந்துகொள்கிறீர்களா? இயேசு யார் என்பதையும், அவர் உங்களுக்காக என்ன செய்திருக்கிறார் என்பதையும் உணர்ந்திருக்கிறீர்களா?

இயேசுவே கிறிஸ்து என்று பேதுரு சரியாகப் பதிலளித்தாலும், இன்றைய நற்செய்தியில் அதைத் தொடர்ந்து இயேசுவுக்கும் பேதுருவுக்கும் இடையே நிகழும் உரையாடல், இயேசுவின் மெசியா அடையாளத்தையும் பணியையும் பற்றிய தெளிவான புரிதல் பேதுருவுக்கு இல்லை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. கடவுளால் அருள்பொழிவு செய்யப்பட்டவராகிய கிறிஸ்து என்ற முறையில், பாவத்திற்காகத் தம்மையே ஒரே நித்தியப் பலியாக ஒப்புக்கொடுக்கும் கடவுளின் செம்மறியாக ஆவதே இயேசுவின் பணியாக இருந்தது. எனவே, இயேசுவே கிறிஸ்து என்று பேதுரு தம் நம்பிக்கையை அறிக்கையிட்டதும், இயேசு “மானிடமகன் மிகுந்த துன்பங்களை அனுபவித்து, மூப்பர்கள், தலைமைக் குருக்கள், மறைநூல் அறிஞர்கள் ஆகியோரால் புறக்கணிக்கப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, மூன்று நாள்களுக்குப் பிறகு உயிர்த்தெழ வேண்டும் என்று கற்பிக்கத் தொடங்கினார்” (மாற்கு 8:31). இதைப் பேதுருவால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. எனவே, அவர் இயேசுவைத் தனியே அழைத்துச் சென்று, துன்புற்று மீட்பளிக்கும் தமது பணியைப் பற்றி நம் ஆண்டவர் வெளிப்படுத்தியதை எதிர்த்தார். இதற்கு இயேசு, நற்செய்தியில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள மிக ஆழமான கூற்றுகளுள் ஒன்றைக் கூறினார்: “என் பின்னே போ, சாத்தானே. நீ கடவுளைப் போலச் சிந்திக்காமல், மனிதர்களைப் போலச் சிந்திக்கிறாய்” (மாற்கு 8:33).

நமது முதல் கேள்விக்குத் திரும்புவோம்: இயேசு யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? சிலுவையில் அவர் தம்மையே தன்னலமின்றிப் பலியாக ஒப்புக்கொடுத்ததன் அவசியத்தைப் புரிந்துகொள்கிறீர்களா? இந்தப் பலி மட்டுமே நமது பாவங்களிலிருந்து நம்மைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது என்பதையும், இந்தப் பலியின் அருள் அருளடையாளங்கள் வழியாக நமக்கு வழங்கப்படுகிறது என்பதையும் உணர்கிறீர்களா? இயேசுவின் பலியின்றி நீங்கள் மீட்புப் பெற முடியாது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு உங்கள் பதில் உறுதியான “ஆம்!” என்பதாக இருக்கும் என நம்புகிறோம். இருப்பினும், இயேசுவின் தெய்வீக அடையாளமும் பணியும் மிக உயர்ந்த விசுவாச மறைபொருளாக—அதாவது, “நம்பிக்கையின் மறைபொருளாக”—அமைந்துள்ளன என்பதை நாம் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். நம் ஆண்டவரைப் பற்றி நாம் எவ்வளவுதான் அறிந்திருந்தாலும், அவரைப் பற்றிய அறிவில் நாம் அடையக்கூடிய ஆழத்திற்கு முடிவே இல்லை. விண்ணகத்திலும், இறைவனின் பேரின்பக் காட்சியை நாம் கண்டுகொண்டிருக்கும்போது, அவர் யார் என்னும் மாட்சிமிக்க மறைபொருளுக்குள் தொடர்ந்து ஈர்க்கப்படுவோம். ஏனெனில், அவரே மகத்துவமிக்க “இருக்கிறவர் நானே!” என்பவர்.

இயேசுவை அறிவது என்பது நம் வாழ்வில் அவரது பணியைப் புரிந்துகொள்வதையும் உள்ளடக்கியது. இயேசு தமது பணியைப் பேதுருவுக்கு வெளிப்படுத்தியபோது, பேதுருவால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அதுபோலவே, இயேசுவின் திருப்பாடுகளும் இறப்பும் நம் மீட்பிற்கு இன்றியமையாத வழி என்பதை அறிவளவில் நாம் ஒப்புக்கொண்டாலும், அவரது பலியில் நாமும் பங்கேற்க வேண்டியிருக்கும்போது, அவரது பணியை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வது இன்னும் சவாலாகிறது. நம் ஆண்டவரை நம்புவது என்பது அறிவளவில் ஒப்புக்கொள்வது மட்டுமல்ல; அவரது வாழ்விலும் பணியிலும் பங்கேற்பதும், பிறருக்காகத் தன்னலமின்றித் தியாக மனப்பான்மையுடன் நம் உயிரைக் கையளிக்க அவர் நம்மை அழைக்கிறார் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதும் அதற்குத் தேவை. துன்பத்தை ஏற்றுச் சிலுவையோடு இணைப்பதும், அன்பு, பிரமாணிக்கம், தாராள மனம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் செயல்கள் வழியாக அவரது பலி நம் வாழ்வில் தொடர்ந்து நிகழ அனுமதிப்பதும் இதன் பொருளாகும். இந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ளும்போது, பேதுருவைப் போல நாமும் இந்தத் தியாக அழைப்பை நிராகரிக்கும் சோதனைக்கு உள்ளாகலாம்.

இயேசுவின் அடையாளத்தையும் பணியையும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப் பேதுரு தொடக்கத்தில் காட்டிய தயக்கத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்வாறு சிந்திக்கும்போது, நம் ஆண்டவர் தமது பலியில் பங்கேற்க உங்களை எவ்வாறெல்லாம் அழைக்கிறார் என்பதையும் எண்ணிப் பாருங்கள். உங்கள் உயிரைக் கையளிக்கவும், இறைத்திருவுளத்தின்படி சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்ளவும் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளை மனமுவந்து ஏற்கிறீர்களா? உங்களிடம் எதிர்ப்போ தயக்கமோ உள்ள பகுதிகளைக் கண்டறிந்து, இயேசு எதைக் கேட்டாலும் உங்கள் வாழ்வில் அவரது பணியைத் தொடர அருள் வேண்டி மன்றாடுங்கள். அனைத்தையும் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கும் இந்த மனநிலை, ஒவ்வொரு நாளும் செய்யும் சிறிய தன்னலமற்ற அன்புச் செயல்களிலிருந்து தொடங்குகிறது. இறுதியில், கிறிஸ்துவுக்காக மறைசாட்சியாக உயிர்துறப்பதையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் அளவுக்குப் பேதுருவின் விசுவாசம் வளர்ந்தது. நாமும் நற்செய்தியின் பொருட்டு அனைத்தையும் கொடுக்க, இறப்பையும் ஏற்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

தம்மையே பலியாக அளிக்கும் என் ஆண்டவரே, உலகின் பாவங்களுக்காக நிறைவான பலியாகும் இறைவனின் செம்மறியாக இருப்பதே உமது பணிக்கும் அடையாளத்திற்கும் மையமாக உள்ளது. உமது பணியை நான் நம்புகிறேன். பிறருக்காகத் தன்னலமின்றித் தியாக மனப்பான்மையுடன் என் உயிரைக் கையளிப்பதன் வழியாக அதில் பங்கேற்கும் அருளைத் தாழ்மையுடன் வேண்டுகிறேன். நான் செய்யும் அனைத்திலும் உமது அன்பும் இரக்கமும் தொடர்ந்து வெளிப்படும்படி, என் தியாகங்களை உமது பலியோடு இணைப்பதற்குத் தேவையான அருளால் என்னை வலுப்படுத்தும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


சிலுவையின் முரண்பாடாகத் தோன்றும் உண்மை

பொதுக்காலம் ஆறாம் வாரம் வெள்ளிக்கிழமை

இயேசு தம் சீடர்களோடு மக்கள் கூட்டத்தையும் தம்மிடம் வரவழைத்து அவர்களிடம், “என்னைப் பின்பற்ற விரும்பும் எவரும் தன்னையே மறுத்துத் தம் சிலுவையைத் தூக்கிக்கொண்டு என்னைப் பின்பற்ற வேண்டும். ஏனெனில், தம் உயிரைக் காத்துக்கொள்ள விரும்புகிறவர் அதை இழந்துவிடுவார்; என் பொருட்டும் நற்செய்தியின் பொருட்டும் தம் உயிரை இழப்பவர் அதைக் காத்துக்கொள்வார்” என்றார். மாற்கு 8:34–35

சில வேளைகளில் வாழ்க்கை நமக்குப் புரிவதில்லை. ஏனெனில், நமது இயல்பான மனிதப் பகுத்தறிவால் மட்டும் இறைவனின் தெய்வீகத் திட்டத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. இறைவன் காண்பதுபோல வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு இறைவெளிப்பாடு தேவை. அந்த வெளிப்பாடு மறைநூலில் காணப்படுகிறது; இறையருளால் அது நம் உள்ளத்தில் ஆழப் பதிகிறது. இந்த அருள் நமது இயல்பான மனிதப் பகுத்தறிவை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட நிலைக்கு உயர்த்துகிறது. அருள் நிறைந்த இந்தக் கண்ணோட்டத்துடன் மட்டுமே வாழ்வின் ஒவ்வொரு அம்சமும் நமக்குப் புரியத் தொடங்குகிறது.

இன்றைய நற்செய்தி, முரண்பாடாகத் தோன்றும் ஆழமான இறையுண்மை ஒன்றை முன்வைக்கிறது: நம் உயிரைக் காத்துக்கொள்ள விரும்பினால் அதை இழக்கிறோம்; நம் உயிரை இழந்தால் அதைக் காத்துக்கொள்கிறோம். இந்த உண்மை ஓர் அடிப்படைக் கேள்வியை எதிர்கொள்ள நம்மை வற்புறுத்துகிறது: நம் உயிரைக் காத்துக்கொள்ள நாம் உண்மையிலேயே விரும்புகிறோமா, அல்லது அதைவிடக் குறைவான ஏதோ ஒன்றைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறோமா? ஒருவர் தம் உயிரை இழப்பது என்பது முதலில் நமது இயல்பான உணர்வுக்கு முரணானதாகத் தோன்றுகிறது. நமது இயல்பூக்கங்கள் நம்மையே காத்துக்கொள்வதை நோக்கியே அமைந்துள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, நாம் சாலையில் இறங்கும்போது நம்மை நோக்கி ஒரு கார் வருவதைக் கண்டால், உயிர் பிழைக்க வேண்டும் என்ற இயல்பூக்கம், ஆபத்திலிருந்து விலகித் தாவும்படி நம்மைத் தூண்டும். இவ்வாறு நம்மையே காத்துக்கொள்வது இயல்பானதும் நல்லதுமாகும்—இறைவன் நம்மைப் படைத்த விதத்தின் ஓர் அம்சம் இது.

ஆயினும், கிறிஸ்தவச் சீடத்துவத்தின் மறைபொருளைப் பொறுத்தவரை, ஓர் உயர்ந்த உண்மை நமது இயல்பூக்கங்களைக் கடந்து அவற்றை மேன்மைப்படுத்துகிறது. அந்த உயர்ந்த உண்மையே சிலுவை. இயல்பான மனித மனத்திற்குச் சிலுவை புரிந்துகொள்ள முடியாததாகவும், ஏன், மடமையாகவும்கூடத் தோன்றலாம். புனித பவுல் கொரிந்தியருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில் இதை ஒப்புக்கொள்கிறார்: “யூதர்கள் அடையாளங்களைக் கேட்கிறார்கள்; கிரேக்கர்கள் ஞானத்தைத் தேடுகிறார்கள். ஆனால் நாங்கள் சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பறைசாற்றுகிறோம். அவர் யூதர்களுக்கு இடறலாகவும் பிற இனத்தாருக்கு மடமையாகவும் இருக்கிறார். ஆனால் அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு, அவர்கள் யூதர்களாயினும் கிரேக்கர்களாயினும், கிறிஸ்து கடவுளின் வல்லமையும் கடவுளின் ஞானமுமாக இருக்கிறார்” (1 கொரிந்தியர் 1:22–24). இறையுண்மையின் அருளால் மட்டுமே இயல்பான பகுத்தறிவு, இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஞானத்தால் உருமாற்றம் பெற முடியும்.

தம் சொந்தச் சீடர்கள் உட்படப் பலரும் தமது போதனையை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக இருக்கும் என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். பன்னிருவரும்கூட அதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப் போராடினார்கள். பெந்தெகொஸ்து நாளில் தூய ஆவியார் அவர்கள்மீது பொழியப்பட்ட பிறகுதான், அவர்கள் சிலுவையின் ஞானத்தைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கி, அதைத் துணிவுடன் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அன்றிலிருந்து அவர்கள் தங்கள் துன்பங்களைக் கிறிஸ்துவின் ஒப்புயர்வற்ற பலியோடு இணைத்து, தங்கள் வாழ்வைப் பலியாக ஒப்புக்கொடுக்கத் தொடங்கினார்கள்.

இயேசுவின் வார்த்தைகள் நமது உள்ளத்தின் ஆழத்தையே உலுக்கும் சவாலாக அமையும்போது நாமும் வியப்படையக் கூடாது. அவரது போதனை நம்மை உலுக்கவில்லை என்றால், நாம் உண்மையாகவே செவிகொடுக்கவில்லை என்பதே பொருள். தன்னையே மறுக்க வேண்டும் என்ற அவரது கட்டளை, தன்னல ஆசைகளையும் கடவுளின்றித் தன்னால் எல்லாவற்றையும் சாதிக்க முடியும் என்ற மாய எண்ணத்தையும் கைவிடுவதற்கான அழைப்பாகும். சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்வது, நமது வாழ்வு முழுவதையும் கடவுளின் திருவுளத்தை நோக்கித் தீவிரமாகத் திருப்புவதாகும். இதன் பொருள், நமக்காக அல்ல, மாறாகக் கிறிஸ்துவுக்காகவும் நற்செய்திக்காகவும் வாழ்வதாகும்.

இயேசுவின் கட்டளையைப் பின்பற்ற, நமது தன்னலப் போக்குகள் இறைஞானத்துடன் முரண்படும்போது எழும் ஒவ்வொரு “இடறலையும்” நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டும். தன்னலத்தின் மடமையைக் கண்டுணரவும், தன்னலமின்மை தரும் ஆழ்ந்த விடுதலையைக் கண்டடையவும் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இயேசுவின் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடுத்து, அவற்றைப் புரிந்துகொண்டு, நம்புவதிலிருந்து இது தொடங்குகிறது. ஆனால் அத்துடன் அது முடிந்துவிடுவதில்லை. இறையுண்மை நமது விருப்பத்தை வழிநடத்தி, நமது செயல்களைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

இதுதான் கடினமான பகுதி. ஆனால் இதைக் கடந்து நம்மை வழிநடத்தக் கடவுளின் அருள் எப்போதும் போதுமானது. நமது சீர்கெட்ட நாட்டங்கள் பெரும்பாலும் கடவுளின் அருளை எதிர்க்கின்றன. இருப்பினும், விடாமுயற்சி, இறைவேண்டல், சரணடைதல் ஆகியவற்றின் வழியாகக் கடவுளின் உண்மை நம்மை உருமாற்றும். அவரது அருளுடன் நாம் ஒத்துழைக்கும்போது, நமது செயல்கள் அவரது திருவுளத்துடன் இன்னும் நெருக்கமாக ஒத்திசையும். காலப்போக்கில், இந்த ஒத்துழைப்பு நம்மில் நற்பண்புப் பழக்கங்களை உருவாக்கும். அவை நமது வாழ்வை வடிவமைத்துத் தாங்கி, கிறிஸ்துவின் உண்மையான சீடர்களாக வாழ நமக்கு உதவும்.

முரண்பாடுபோல் தோன்றுவதால் உங்களுக்கு இடறலாக இருக்கும் இறை உண்மைகளைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். நீங்கள் சுமக்கும் சிலுவைகளில் எவையேனும் உங்களுக்குக் கோபத்தையோ குழப்பத்தையோ மனத்தளர்ச்சியையோ ஏற்படுத்துகின்றனவா? அந்தச் சிலுவைகளைக் கடவுளின் பார்வையில் காணவும், அவரது திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும் ஞானத்தைப் பெறவும் அருள் வேண்டி மன்றாடுங்கள். பின்னர், சிலுவையின் இறைஞானத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான வலிமையைக் கேளுங்கள். நீங்கள் அழைக்கப்பட்ட வாழ்வை வாழ்வதற்குத் தேவையான நற்பண்புகளை அவரது உண்மை உங்களில் உருவாக்கும்படி, சவால்களின் மத்தியிலும் விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருங்கள்.

அனைத்து உண்மைக்கும் ஆண்டவரே, சில வேளைகளில் என் சிலுவைகள் மடமையாகத் தோன்றி, எனக்கு இடறலாகின்றன. நான் இடறும்போது, என்னை மீண்டும் உம்மிடம் ஈர்த்துக்கொள்ளும். உமக்காகவும் நற்செய்திக்காகவும் என் உயிரை இழப்பது என்ற, முரண்பாடுபோல் தோன்றும் இறை உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள எனக்குக் கற்றுத்தாரும். என் இதயத்தையும் மனத்தையும் உமது திருவுளத்துடன் ஒத்திசையுமாறு திருப்பியமைத்தருளும். என்ன விலை கொடுக்க நேர்ந்தாலும், உமது வழிகளில் பிரமாணிக்கமாக நடக்க எனக்குத் தேவையான நற்பண்புகளை என்னுள் உருவாக்கியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.


கடவுளின் மாட்சியால் எழும் “பேரச்சம்”

பொதுக்காலத்தின் ஆறாம் வாரம் சனிக்கிழமை

இயேசு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரை அழைத்துக்கொண்டு, அவர்கள் மட்டுமே இருக்குமாறு ஓர் உயர்ந்த மலைக்கு அவர்களைத் தனியே கூட்டிச் சென்றார். அங்கே அவர்கள் முன்பாக அவர் தோற்றம் மாறினார். அவரது ஆடைகள், உலகில் எந்தச் சலவைத் தொழிலாளியும் வெளுக்க முடியாத அளவுக்கு ஒளிவீசும் வெண்மையாயின. அப்போது எலியா மோசேயுடன் அவர்களுக்குத் தோன்றினார்; அவர்கள் இயேசுவோடு உரையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். மாற்கு 9:2–4

பன்னிருவரில் பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோருக்கு இயேசு சிறப்புக் கவனம் அளித்தார். அனைவர்மீதும் அவருக்கு ஒரே அளவிலான அன்பு இருந்தபோதிலும், இவர்களுக்குரிய தனித்துவமான பணிகளுக்கு இவர்களைத் தயாரிக்க இன்னும் அதிகக் கவனம் தேவைப்பட்டிருக்கலாம். திருஅவையை வழிநடத்தும் பொறுப்பு பேதுருவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது; அதன் அடித்தளமாக அமைந்த “பாறை” அவர் ஆனார். பன்னிருவரில் முதன்முதலாகத் தம் இரத்தத்தால் இயேசுவுக்குச் சான்று பகர்ந்தவர் யாக்கோபு. கி.பி. 44-ஆம் ஆண்டளவில் ஏரோதால் அவர் மறைசாட்சியாகக் கொல்லப்பட்டார். “இயேசு அன்பு செய்த சீடர்” என்று அடிக்கடி குறிப்பிடப்படும் யோவான், இறைமறை அனுபவ ஞானியாகத் திகழ்ந்தார். ஆழ்ந்த கருத்துகள் கொண்ட திருமுகங்களையும் தனித்துவமான நற்செய்தியையும் மட்டுமல்லாமல், திருவெளிப்பாடு நூலையும் அவர் எழுதினார். அந்நூல் மண்ணுலகப் போராட்டங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள விண்ணக உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறது; பாவத்தையும் சாவையும் வென்ற செம்மறியாகக் கிறிஸ்துவைச் சித்தரிக்கிறது; இறுதிவரை அவருக்குப் பிரமாணிக்கமாக நிலைத்திருக்கும் அனைவருக்கும் நம்பிக்கை அளிக்கிறது.

இயேசுவின் நித்திய மாட்சியின் ஒரு சிறு காட்சியைக் காணும் வாய்ப்பால் இம்மூவரும் பெற்ற சிறப்பு ஆசீரைப் பற்றி இன்றைய நற்செய்தி எடுத்துரைக்கிறது. மண்ணுலகில் வாழ்ந்தபோது இயேசுவின் இறைத்தன்மை மறைந்திருந்தது; இருப்பினும், அவர் நித்திய இறைவனின் இரண்டாம் ஆளாக இருந்தார். அருளுக்குத் திறந்திருந்த இதயங்களுக்கும் மனங்களுக்கும் வழங்கப்பட்ட நம்பிக்கையின் அக ஒளியின் வழியாகவே இயேசு பெரும்பாலும் தமது இறை அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தினார். ஆனால் இன்றைய வெளிப்பாடோ உடலளவில் நிகழ்ந்து, கண்களால் காணக்கூடியதாக இருந்தது.

கடவுள் மோசேயுடன் பேசியபோது, “தயவுசெய்து உமது மாட்சியை நான் காணச் செய்யும்!” (விடுதலைப் பயணம் 33:18) என்று மோசே கேட்டதை நினைவுகூருங்கள். “ஆனால் நீ என் முகத்தைக் காண முடியாது; ஏனெனில் என்னைக் கண்டபின் எவரும் உயிர்வாழ முடியாது” (விடுதலைப் பயணம் 33:20) என்று கூறி, தமது பின்புறத்தைக் காணக் கடவுள் மோசேக்கு அனுமதியளித்தார். இயேசுவின் தோற்றமாற்றத்தின்போதும் இதைப் போன்ற ஒன்று நிகழ்ந்தது. திரை சற்றே விலக்கப்பட்டது; இயேசுவின் இறைமாட்சியை ஒரு கணம் காணும் பேறு பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோருக்கு வழங்கப்பட்டது. பேதுருவுக்கு “என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை; அவர்கள் அவ்வளவு அச்சமுற்றிருந்தார்கள்” (மாற்கு 9:6). இந்தப் “பேரச்சம்”, கடவுளின் உடனிருப்பின் அளவிட முடியாத மகத்துவத்திற்கு எழுந்த இயல்பான, புனிதமான பதிலுணர்வாக இருந்தது.

கடவுளின் மாட்சிக்கு முன் பேரச்சம் கொள்வது ஏன் பொருத்தமானது? ஏனெனில், நாம் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய எதையும்விடக் கடவுளின் தூய்மை அளவின்றி உயர்ந்தது; நமது பாவப் பற்றுகளோ அவரது இறை இயல்புடன் ஒத்துப்போகாதவை. திருத்தூதர்களின் பேரச்சம், பொதுவாக நாம் புரிந்துகொள்ளும் பயம் அல்ல; அது வியப்பும் ஆழ்ந்த வணக்க உணர்வும் நிறைந்தது. கடவுளின் உடனிருப்பு எவ்வகையில் வெளிப்பட்டாலும், அது அழுக்கான தரையில் விழும் ஒளிபோலச் செயல்பட்டு, கழுவித் தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டிய தேவையை வெளிக்கொணர்கிறது.

இயேசு விழிப்புடன் இருக்குமாறு விடுக்கும் அறிவுரையிலும் இந்த உண்மை எதிரொலிக்கிறது. மனிதகுலம் முழுவதும் கடவுளை நேருக்கு நேர் காணவிருக்கும் அவரது இரண்டாம் வருகைக்குத் தயாராகும் வகையில், பாவத்தைத் தவிர்க்கும்படி அவர் நம்மை வலியுறுத்துகிறார்: “களியாட்டத்தாலும் குடிவெறியாலும் அன்றாட வாழ்வின் கவலைகளாலும் உங்கள் உள்ளங்கள் மந்தமடைந்து, அந்த நாள் ஒரு கண்ணியைப் போல எதிர்பாராத விதமாக உங்களைப் பிடித்துக்கொள்ளாதவாறு எச்சரிக்கையாயிருங்கள். ஏனெனில் பூமியெங்கும் வாழும் ஒவ்வொருவரையும் அந்த நாள் தாக்கும்” (லூக்கா 21:34–35). பாவத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருப்போருக்குக் கடவுள் தமது இறை இயல்பை வெளிப்படுத்துவது அவர்களைத் “தாக்கி”, “திகிலால்” நிரப்பும். இது அச்சுறுத்துவதற்காக அல்ல; ஆழமான ஓர் ஆன்மிகப் பாடத்தைக் கற்பிப்பதற்காகவே சொல்லப்படுகிறது: பாவத்தையும் பாவப் பழக்கங்களின் மீதான பற்றுகளையும் வெல்ல நாம் பாடுபட வேண்டும். கடவுளின் அருள் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்த அனுமதிப்பதன் வழியாக மட்டுமே, அவரது மாட்சியின் நிறைவை அச்சத்தோடு அல்லாமல் மகிழ்ச்சியோடு அனுபவிக்க நாம் ஆயத்தமாக இருக்க முடியும்.

நம் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்விலும், கடவுள் நம்மீது சிறப்புக் கவனம் செலுத்தி, தமது நித்திய மாட்சியைச் சிறிதளவு காண நம்மை அனுமதிக்கும் தருணங்கள் உண்டு. ஆறுதலளிக்கும் செபத்தின்போதோ, ஊக்கமளிக்கும் மறையுரை வழியாகவோ, நம் பாவங்கள் நீக்கப்படுவதால் கிடைக்கும் நிம்மதியை நாம் அனுபவிக்கும் ஒப்புரவு அருளடையாளத்திலோ இத்தகைய தருணங்கள் வரலாம். இத்தகைய சந்திப்புகள் புனிதமான கொடைகள். நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பணிக்கு நம்மைத் தயார்படுத்தவும், நமது ஆன்மிகப் பயணத்தில் நம்மை இன்னும் ஆழமாக இட்டுச் செல்லவும் அவை வழங்கப்படுகின்றன.

உங்கள் வாழ்வில் நீங்கள் அனுபவித்த உருமாற்றத் தருணங்களை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்—கடவுளின் அருள் உங்கள் வாழ்வை ஒளிரச் செய்து, அவரது பிரசன்னத்தைக் கண்டு உங்களை வியப்பாலும் பயபக்தியாலும் நிரப்பியதோடு, மாற்றம் தேவைப்படும் பகுதிகளையும் வெளிப்படுத்திய தருணங்கள் அவை. பேதுருவும் யாக்கோபும் யோவானும் உருமாற்ற நிகழ்வின் நினைவைத் தங்கள் உள்ளங்களில் சிந்தித்து, அது உணர்த்திய பாடங்களைச் சுவைத்து, அதன் முக்கியத்துவத்திலிருந்து வலிமை பெற்றிருப்பார்கள். அவ்வாறே நாமும், நமது வாழ்வில் கடவுளின் அருள் உள்ளார்ந்த விதத்தில் வெளிப்படும் தருணங்களைப் போற்றிப் பாதுகாத்து, அவற்றிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

உருமாற்றம் அடைந்த என் ஆண்டவரே, உமது மாட்சி மிகவும் மேன்மையானதும் பயபக்தியைத் தூண்டுவதுமாய் இருப்பதால், பாவத்திலிருந்து முழுமையாகத் தூய்மைப்படுத்தப்படும் வரை எவரும் உம்மை நேருக்கு நேர் கண்டு உயிர்வாழ முடியாது. உமது இரக்கத்தால் என் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தி, உம்மிடமிருந்து என்னைப் பிரித்து வைக்கும் ஒவ்வொரு பற்றிலிருந்தும் என்னை விடுவித்தருளும். இவ்வாழ்வில் நீர் எனக்கு அருளும் உருமாற்றத் தருணங்களை அடையாளம் கண்டு, அவற்றிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இதனால் நான் புனிதத்தில் வளர்ந்து, உம் திருமுன் நிற்கும் நாளுக்குத் தயாராவேனாக. நித்திய காலமும் பேரின்பக் காட்சியில் உமது மாட்சியை நான் கண்டுகளிப்பேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

பொருளடக்கம்


4 தொகுதிகளும் மென் அட்டை நூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – மேலும் பல!

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்: