Juzuu zote 4 zinapatikana kama vitabu vya jalada laini & vya kielektroniki!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – na nyingine nyingi!
Kupokea na Kuonyesha Upendo
Jumapili ya Kumi na Tatu ya Kipindi cha Kawaida (Mwaka A)
Yesu aliwaambia mitume wake: “Anayempenda baba au mama kuliko mimi hanistahili, na anayempenda mwana au binti kuliko mimi hanistahili; na asiyeuchukua msalaba wake na kunifuata hanistahili.” Mathayo 10:37–38
Mwandishi mmoja alipomwendea Yesu na kumuuliza ni ipi iliyo kuu kuliko amri zote, Yeye alijibu: “‘Mpende Bwana Mungu wako kwa moyo wako wote, kwa roho yako yote, kwa akili yako yote, na kwa nguvu zako zote.’ Ya pili ndiyo hii: ‘Mpende jirani yako kama nafsi yako.’ Hakuna amri nyingine iliyo kuu kuliko hizi” (Marko 12:30–31).
Injili ya leo inatoa fundisho linalofanana na hilo: Lazima tumpende Mungu kuliko vyote—hata kuliko baba, mama, mwana au binti. Kwa kulinganisha upendo kwa Mungu na upendo kwa familia, Yesu hapunguzi thamani ya upendo wa kifamilia; bali anafunua kwamba njia pekee ya kuwapenda wengine kwa kweli ni kumpenda Mungu kwanza.
Mtakatifu Thoma wa Akwino anafundisha: “Kwa mapendo, Mungu lazima apendwe kuliko vitu vyote na kabla ya wengine wote, kwa maana anapendwa kama chemchemi ya furaha, ilhali jirani yetu anapendwa kama mtu anayeshiriki furaha hiyo pamoja nasi” (Summa Theologiae II-II, Q.26, A.2). Kwa maneno mengine, Mungu lazima apendwe kwanza kwa sababu Yeye ndiye sababu ya mwisho na chemchemi ya heri—furaha pekee ya kweli. Ingawa tumeitwa kuzipenda familia zetu na jirani zetu, mapendo ya Kikristo yanatutaka tuwapende katika uhusiano wao na Mungu—kama watu wanaopokea pamoja nasi furaha itokayo kwa Mungu.
Sababu moja inayofanya Injili hii iwe changamoto ni kwamba hisia zetu za asili za upendo, ingawa ni njema, lazima zibadilishwe na mapendo ya kimungu. Ni jambo la asili kuwapenda wazazi wetu na watoto wetu—Mungu alituumba tukiwa na hisia hizi. Hata wanyama, kwa silika, huwatunza watoto wao. Lakini Yesu anatuita kwenye jambo la juu zaidi: upendo unaokamilishwa na mapendo ya kimungu, unaopita mshikamano wa kihisia tu au wajibu. Fundisho lake halikanushi upendo wa asili; bali linautakasa, linauinua, na kuuelekeza kwa wema ulio mkuu kuliko wote—Mungu mwenyewe.
Yesu anaposema juu ya kumpenda “baba au mama” au “mwana au binti” kuliko Yeye, anazungumzia mvutano wa ndani ambao nyakati fulani tunaupata katika hisia zetu. Hisia za asili za upendo zisipobadilishwa na mapendo ya kiroho, upendo tunaompa mwingine unaweza kuleta madhara kuliko mema. Hisia za upendo zisizo katika mpangilio sahihi huweka mshikamano wa kihisia na faraja ya kibinadamu, ambavyo ni mema ya daraja la chini, mahali pa wema ulio mkuu kuliko wote—Mungu. Hatari halisi hutokea wapendwa wetu wanapopotoka kutoka katika mapenzi ya Mungu, nasi, kwa kuchochewa na hisia za upendo zisizoongozwa vema, tunawaunga mkono katika makosa yao, na hivyo kuwaimarisha katika hali isiyo na heri ya kweli.
Msingi wa upendo wa kweli ni huu: Mungu peke yake ndiye chemchemi ya furaha kamilifu, kwetu sisi na kwa wapendwa wetu. Imani yetu kwa Mungu hubadilisha namna tunavyowapenda wengine. Hatuishii tena kutafuta starehe yao ya duniani au utulivu wao wa kihisia tu; bali tunawaelekeza kwa Wema wa milele—Mungu mwenyewe—ambaye peke yake hutimiza kila shauku.
Tunapompenda Mungu kwanza, mahusiano yetu yote yanatakaswa. Badala ya kuwapenda wengine kwa hisia za kibinadamu pekee, tunawapenda kwa upendo wenyewe wa Mungu, tukiwatafutia wema wao wa mwisho: uzima wa milele ndani Yake. Upendo huu uliotakaswa hauondoi hisia za kibinadamu za upendo; bali unaziinua na kuzielekeza, ukihakikisha kwamba upendo wetu si wa hisia tu, bali unaleta mabadiliko ya kweli kwa njia ya mapendo ya kimungu.
Tafakari leo juu ya watu walio karibu nawe zaidi—wale ambao Mungu anakuita uwapende kwa upendo wa hali ya juu kabisa. Je, hisia zako za upendo ziko katika mpangilio sahihi, au wakati mwingine zinashindana na mapendo ambayo Mungu anatamani kuyatia ndani yako? Ikiwa ndivyo, uelekeze moyo wako kwa Mungu. Jitahidi kumpenda kuliko vyote. Na awe Yeye unayempenda na kumtamani kwa undani zaidi. Mungu anapokuwa wa kwanza, upendo Wake utakubadilisha kutoka ndani, ukikuwezesha kuwapenda wengine si kwa hisia za asili tu, bali kwa upendo wenyewe wa Kristo, ukiwaongoza kwenye furaha ya milele ya kuungana Naye.
Bwana wa mapendo kamilifu, upendo Wako ni safi, mtakatifu, na unapita ufahamu wote—ni mkuu sana, unaenea kote, kiasi kwamba sitaweza kamwe kufahamu kina chake. Univute ndani ya upendo huu, Ee Bwana, ili nikupende kuliko vitu vyote. Kutoka katika upendo huo, acha mapendo ya Moyo Wako Mtakatifu yatiririke kupitia kwangu hadi kwa wengine, ili ninapowapenda wao, nikupende Wewe. Yesu, nakutumainia.
Huruma Inayoponya
Jumapili ya Kumi na Tatu ya Kipindi cha Kawaida (Mwaka B)
Kulikuwa na mwanamke aliyekuwa akisumbuliwa na kutokwa damu kwa miaka kumi na miwili. Alikuwa ameteseka sana mikononi mwa matabibu wengi na alikuwa ametumia vyote alivyokuwa navyo. Hata hivyo, hakupata nafuu, bali hali yake ilizidi kuwa mbaya. Alikuwa amesikia habari za Yesu, naye akaja nyuma yake katika umati wa watu na kuligusa vazi lake. Alisema, “Nikiyagusa mavazi yake tu, nitapona.” Marko 5:25–28
Mwanamke aliyekuwa ameteseka kwa kutokwa damu kwa miaka kumi na miwili alihesabiwa kuwa najisi kwa mujibu wa taratibu za kidini katika jamii ya Wayahudi. Ugonjwa wake pia ulimtenga na wengine katika maisha ya kijamii na ya kidini (taz. Mambo ya Walawi 15:25–27). Alikatazwa kuwagusa wengine, na yeyote aliyegusana naye pia alihesabiwa kuwa najisi, jambo lililozidisha kutengwa kwake na maisha ya jumuiya pamoja na ibada ya hekaluni.
Ili kuelewa fundisho la Injili hii, lazima kwanza tutambue kina cha mateso yake. Ugonjwa wake unaashiria hali pana ya taabu ya wanadamu walioanguka dhambini—waliojeruhiwa na dhambi na wasioweza kupata uponyaji wa kweli kwa njia za kibinadamu pekee. Mateso yanapaswa kuamsha ndani yetu uwezo wa kuguswa na hali ya wengine, yakituita tuyatambue ndani yao na kushiriki mateso yao kwa huruma. Wengine huteseka bila kosa lao wenyewe, kama ilivyokuwa kwake, ilhali wengine hupata mateso yanayosababishwa na dhambi. Ingawa dhambi lazima ikemewe, mwenye dhambi lazima apendwe na afikiwe kwa rehema na huruma. Bwana wetu anamtazama kila mmoja wetu kwa utayari huohuo wa kutupokea.
Yesu ni kielelezo kamili cha huruma hii. Alitwaa asili ya kibinadamu ili aishi kati yetu na kushiriki kikamilifu mateso yetu, hatimaye akiyakumbatia Msalabani. Katika Injili zote, tunamwona akiguswa sana na mateso ya wengine. Umati mkubwa ulipomkusanyikia, “moyo wake uliwahurumia kwa sababu walikuwa wamefadhaika na kutelekezwa, kama kondoo wasio na mchungaji” (Marko 9:36). Huduma Yake haikuongozwa na masilahi binafsi, bali na moyo uliotafuta kwa dhati uponyaji wa roho.
Leo, wengi wanavumilia mateso ya ndani huku kwa nje wakionekana kuwa na amani. Wengine hujionyesha kuwa watulivu, wakificha majeraha ya upweke na kutengwa. Kama vile Yesu alivyoona zaidi ya hali ya nje ya mateso ya yule mwanamke, ndivyo anavyoona mahangaiko yaliyofichika ya kila mtu, akitamani kuleta uponyaji wa kweli. Anatuita tufanye vivyo hivyo.
Injili inatupa nafasi adimu ya kufahamu mawazo yake ya ndani: “Nikiyagusa tu mavazi yake, nitapona.” Hili linaonyesha kina cha imani yake—ya unyenyekevu, iliyofichika, lakini yenye uhakika katika uwezo wa Kristo. Tofauti na umati uliomsonga Yesu bila imani ya kweli, yeye alinyoosha mkono kwa matumaini akiwa katikati yao, akiamini kwamba hata kumgusa kidogo tu kungetosha. Alidhihirisha kwa namna nzuri matumaini tunayohitaji wakati wa mateso tunayopitia.
Tunapaswa kujiona katika mwanamke huyu na kumwiga. Kila mmoja wetu hupitia hali ya kutengwa, iwe kwa sababu ya dhambi, mateso, au mahangaiko ya ndani. Mungu, katika hekima Yake, aliruhusu mateso haya ya muda mrefu ya mwanamke huyu ili simulizi lake litufundishe. Hata wale wanaopendwa na kusifiwa na wengine wanaweza kubeba mizigo isiyoonekana. Nyakati kama hizo, tunaweza kushawishika kujifungia ndani yetu wenyewe, lakini Mungu anatuita badala yake tumgeukie ili tupate uhuru.
Tafakari leo juu ya tumaini alilolionyesha mwanamke huyu. Hakuruhusu mateso yamfikishe katika kukata tamaa, wala hakukubali kubaki katika hali ya kutengwa. Badala yake, alimtafuta Yesu kwa imani isiyoyumba, akiwa na hakika kwamba hata kumgusa kwa muda mfupi kabisa kungeweza kumrudishia afya. Kukutana kwake na Kristo kunatufundisha kwamba uponyaji huanza tunapopiga hatua mbele kwa imani, tukizishinda hofu na mashaka ili kuikumbatia huruma Yake. Mfano wake unapaswa kututia moyo tupenye katikati ya mambo mengi yanayotuvuruga na hali zisizo na uhakika maishani mwetu, tukijua kwamba Kristo peke Yake ndiye anayetuwezesha kuwa wazima tena kwa kweli. Azimia kumkaribia si tu kwa matumaini ya kuponywa, bali pia ukiwa na hakika kwamba huruma Yake haikomi kamwe. Upendo Wake—tunapoukumbatia—hugeuza mateso kuwa njia yenyewe ambayo kwayo tunamkaribia zaidi.
Bwana mwenye huruma na rehema nyingi, unaponitazama katika mateso yangu, moyo Wako hunihurumia. Unaona kila huzuni yangu, na katika upendo Wako mkamilifu, unatamani kuniponya na kunirudisha katika neema Yako. Daima nikugeukie kwa tumaini lisiloyumba, nikijua kwamba upendo Wako haushindwi kamwe. Kama yule mwanamke katika Injili, ninakunyooshea mkono, Ee Bwana, nikitamani mguso Wako wa uponyaji. Yesu, nakutumainia.
Kudhibiti Hisia Zilizopitiliza
Jumapili ya Kumi na Tatu ya Mwaka (Mwaka C)
Siku za kuchukuliwa kwake juu zilipotimia, aliamua kwa uthabiti kusafiri kwenda Yerusalemu, akawatuma wajumbe wamtangulie. Wakiwa njiani, waliingia katika kijiji cha Wasamaria ili kuandaa mapokezi yake huko, lakini hawakutaka kumpokea kwa sababu safari yake ilikuwa ya kwenda Yerusalemu. Wanafunzi Yakobo na Yohane walipoona hayo waliuliza, “Bwana, unataka tuagize moto ushuke kutoka mbinguni uwaangamize?” Yesu akageuka na kuwakemea, nao wakaenda katika kijiji kingine. Luka 9:51–56
Yakobo na Yohane walikuwa ndugu. Kabla ya kuwa Mitume, walikuwa wavuvi pamoja na baba yao Zebedayo. Pia walikuwa marafiki wa ndugu Petro na Andrea, waliokuwa wavuvi wenzao na ambao hatimaye pia walikuwa Mitume. Maisha yao yalikuwa yamebadilika sana tangu wakati Yesu alipowaita. Ingawa walikuwa Wayahudi waaminifu, bado hawakuwa watakatifu. Bado walikuwa na mengi ya kujifunza, wakihitaji kukua kiroho na kuongoka.
Injili ya leo inatuonyesha wakati muhimu katika maisha ya Yakobo na Yohane. Walijawa na shangwe kwamba Masihi aliyengojewa kwa muda mrefu alikuwa amefika hatimaye na kwamba alikuwa amewachagua kuwa Mitume Wake. Ilikuwa heshima na upendeleo ulioje! Hata hivyo, ari yao ilikuwa bado haijabadilishwa kikamilifu na neema, hivyo walipokabiliwa na kukataliwa, waliitikia kwa hasira na hukumu badala ya huruma.
Wasamaria na Wayahudi walikuwa na uadui mkubwa uliokuwa umejikita ndani yao. Wasamaria walikubali Pentateuko pekee (vitabu vitano vya kwanza vya Biblia) na walikataa ibada huko Yerusalemu, wakipendelea badala yake Mlima Gerizimu. Mgawanyiko huu wa kiteolojia ulichochea uadui kwa karne nyingi. Yesu na wanafunzi Wake walipopitia mji wa Wasamaria, walikumbana wenyewe na mgawanyiko huu. Kwa sababu Yesu alikuwa akisafiri kwenda Yerusalemu, Wasamaria walikataa kumpokea. Kukataliwa huku kuliwaumiza Yakobo na Yohane, kukiimarisha chuki waliyokuwa wameirithi. Wasamaria walithubutuje kumkataa Masihi aliyeahidiwa! Kwa kuitikia hilo, walitaka kuagiza moto ushuke kutoka Mbinguni juu yao, kama vile nabii Eliya alivyowafanyia wajumbe wa Mfalme Ahazia (taz. 2 Wafalme 1:10-12). Lakini Yesu aliwakemea mara moja, akiwafundisha kwamba utume Wake haukuwa wa kulipiza kisasi, bali wa huruma na ukombozi.
Tukio hili linatoa somo muhimu kwa wanafunzi wote. Kuwa na ari ya haki ni jambo jema, lakini ari hiyo lazima iongozwe na upendo wa Mungu ili isipite kiasi. Yakobo na Yohane, katika ari yao ya ujana, hawakuelewa vizuri namna ulivyokuwa ufalme wa Yesu. Alikuwa amekuja si kuwaangamiza adui Zake, bali kuwavuta Kwake kwa uvumilivu na kujitoa sadaka. Kuwakemea Kwake hakukuwa kuikataa haki, bali kuwaalika wafuate njia ya juu zaidi—njia inayotafuta kuongoka badala ya maangamizi. Ingawa Wasamaria walikosea kwa kumkataa Yesu, Bwana wetu aliendelea kuwa na matumaini kwamba wangeongoka baadaye, na baadhi yao walifanya hivyo.
Katika maisha yetu wenyewe, hasa mwanzoni mwa safari yetu ya kiroho, mara nyingi tunatenda kwa msukumo wa hisia tunapokataliwa au kupingwa. Hasira hushinda subira kwa urahisi, nasi hutafuta kulipiza kisasi badala ya upatanisho. Somo ambalo Yakobo na Yohane walijifunza siku ile linatufundisha kwamba kukataliwa na wengine hakupaswi kutufanya nasi tuwakatae. Tunaitwa kushinda vishawishi hivyo vya kihisia na kutafuta mema makubwa zaidi yanayopatikana tu kwa njia ya fadhila.
Safari ya kuelekea utakatifu ni safari ya kuongoka; kutuliza hisia zilizopitiliza ni sehemu ya mabadiliko hayo. Hili ni jambo gumu kwa sababu huruma ya Mungu inatuita kuinuka juu sana ya mielekeo yetu ya asili na isiyo na mpangilio mzuri. Ni rahisi kukasirika tunapokataliwa, au kukemea tunapokabiliwa na dhuluma. Kuruhusu neema ibadilishe hali yetu ya kibinadamu kunahitaji muda, sala na subira.
Tafakari leo kuhusu wale ambao una mwelekeo wa kuwakosoa na kuwakemea. Jaribu kujiona katika Yakobo na Yohane. Unapokataliwa au kutendewa vibaya, unaitikiaje? Je, unadai adhabu? Je, unatafuta haki kali isiyo na huruma? Ikiwa ndivyo, mruhusu Yesu akukemee kwa upendo kama alivyowakemea Yakobo na Yohane. Pokea kemeo hilo na ujifunze kutokana nalo, ukiruhusu huruma Yake iunde moyo wako na kukuongoza kwenye upendo mkamilifu zaidi.
Bwana wangu mwenye huruma, kwa kukubali kukataliwa kwa heshima, wema na msamaha, Wewe uliondoa uchungu wake na kuwaalika Wasamaria waongoke. Ninapotendewa mabaya, mara nyingi ninapata shida kushinda kiburi changu kilichojeruhiwa. Nijalie Moyo Wako wenye huruma, ili niweze kuitikia kwa subira na upendo, nikitumaini daima kwamba watu wote watakuja kwenye karamu Yako ya neema. Yesu, nakutumainia.
Yanayodaiwa na Uanafunzi
Jumatatu ya Wiki ya Kumi na Tatu ya Kipindi cha Mwaka
Yesu alipoona umati wa watu ukimzunguka, aliamuru wavuke kwenda ng’ambo ya pili. Mwandishi mmoja alimkaribia, akamwambia, “Mwalimu, nitakufuata popote uendapo.” Yesu akamjibu, “Mbweha wana mapango na ndege wa angani wana viota, lakini Mwana wa Mtu hana mahali pa kupumzisha kichwa chake.” Mathayo 8:18–20
Yesu alikuwa Kafarnaumu, upande wa kaskazini wa Bahari ya Galilaya. Akiwa huko, alimponya mama mkwe wa Simoni na wengine wengi, na hivyo akazua msisimko mkubwa. Mtu angeweza kutarajia kwamba angebaki na kuuhudumia umati huo, lakini Yeye “aliamuru wavuke kwenda ng’ambo ya pili.”
Ingawa Yesu alihudumia umati mkubwa wa watu, utume Wake haukuwa kujipatia umaarufu. Alikuja kutimiza mapenzi ya Baba kwa kuanzisha Ufalme wa Mungu kwa njia ya mahubiri Yake na, hatimaye, kwa kuutoa uhai Wake Msalabani.
Msisimko wa umati unaoonyesha umaarufu wa Yesu pia unazuia utume Wake. Wakati mwingine, msisimko hutupofusha tusione uhalisi wa ndani zaidi wa imani, na kutufanya tumfuate Kristo—au tumwache—kwa sababu zisizofaa. Yesu alitafuta wanafunzi waliokiri imani Kwake kuwa ndiye Masiya, si wale waliovutwa na mambo ya kustaajabisha. Kwa hiyo, aliwaacha kwa muda.
Alipokuwa akiondoka, mwandishi mmoja alisema, “Mwalimu, nitakufuata popote uendapo.” Huenda wanafunzi walifikiri, “Vizuri! Yesu amemvuta mwandishi mmoja awe upande Wake!” Lakini Bwana wetu alijibu tofauti: “Mbweha wana mapango na ndege wa angani wana viota, lakini Mwana wa Mtu hana mahali pa kupumzisha kichwa chake.”
Hili halikuwa kosoa bali ufafanuzi. Ili mwandishi huyo amfuate Yesu kweli, alihitaji kuelewa gharama ya uanafunzi. Msisimko hupungua. Nia njema huyumba. Lakini imani iliyokita mizizi katika Msalaba hudumu.
Jibu la Yesu linaonyesha kwamba uanafunzi unadai kujitoa kikamilifu—kuachana na kutegemea usalama wa kidunia, kuacha starehe na kuukubali umaskini. Kutaja Kwake “Mwana wa Mtu” kuna maana muhimu. Anajitambulisha kuwa Yule ambaye mamlaka yote na utukufu ni Wake (Danieli 7:13-14), lakini utume Wake unadai umaskini kamili na kukataliwa. Ikiwa mwandishi huyo alitaka kumfuata, alihitaji kukubali jambo hili linaloonekana kuwa na ukinzani: Ili kupata vyote, mtu lazima aache vyote.
Huenda mwandishi huyo alitarajia kwamba kumfuata Yesu kungemletea malipo ya kidunia, maisha yenye uhakika, au hata hadhi miongoni mwa wenzake. Lakini jibu la Kristo linavunja dhana hiyo potovu. Uanafunzi wa kweli unahusisha kukubali ukosefu wa usalama wa kidunia na magumu. Katika hekima Yake, huenda Yesu alitambua matarajio potovu ya mwandishi huyo na, kwa upendo, akasema wazi kuhusu yanayodaiwa katika kumfuata.
Ikiwa maneno ya mwandishi huyo—“Nitakufuata popote uendapo”—yanagusa mioyo yetu, sisi pia lazima tuwe tayari kumfuata Bwana wetu bila kusita, tukiondoa kila kizuizi kinachotuzuia. Swali halisi ni kama kweli tuko tayari kumfuata Yesu “popote” anapotuongoza.
Mara nyingi, tunauendea uanafunzi tukiwa na masharti yasiyosemwa, tukiwa tayari kumfuata Kristo tu pale ambapo kufanya hivyo kunapatana na matarajio yetu ya starehe, mafanikio au usalama. Lakini Yesu anatuita tuvuke mipaka hiyo na kukubali maisha ya toba, kuishi maisha rahisi, kutoa sadaka ya tamaa zetu za mafanikio na mapendeleo yetu, kukataa kushikamana kupita kiasi na vitu, na kutoa maisha yetu kwa ajili ya wengine. Yesu, aliyekataliwa na aliye mtumishi anayeteseka, alitoa kila kitu kwa ajili ya wokovu wetu. Kumfuata kunamaanisha kuikubali njia hiyo hiyo ya kujitoa sadaka.
Tafakari leo maneno ya mwandishi huyo: “Nitakufuata popote uendapo.” Yafanye kuwa sala yako. Jiulize: Je, azimio langu lina kina cha kutosha kuniwezesha kufanya lolote ambalo Mungu anaomba? Tumaini kwamba uanafunzi wa kujitoa kikamilifu una thamani inayostahili gharama yake. Usiogope kumfuata Kristo bila masharti, kwa maana kwa kupoteza kila kitu kwa ajili Yake, utapata kila kitu ndani Yake. Kushiriki kikamilifu katika Mateso Yake huongoza kwenye utukufu wa milele.
Bwana uliyejitoa kikamilifu kabisa, uliishi maisha ya kujitoa sadaka kwa ukamilifu, ukiacha kila starehe na heshima ya kidunia ili kutimiza mapenzi ya Baba Yako. Nijalie neema ya kuelewa yanayodaiwa kweli na uanafunzi. Naazimia kukufuata popote unapoongoza, nikijua kwamba njia hiyo huelekea daima kwenye Msalaba Wako. Hapo, nikiwa nimeungana Nawe, ninatoa maisha yangu kwa ajili ya wengine, nikitumaini kwamba kwa kupoteza vyote kwa ajili Yako, nitapata kila kitu ndani Yako. Yesu, nakutumainia.
Kukataa Dhoruba ya Kisasi
Jumanne ya Wiki ya Kumi na Tatu ya Kipindi cha Mwaka
Yesu alipopanda mashuani, wanafunzi Wake walimfuata. Ghafla dhoruba kali ikatokea baharini, hata mawimbi yakawa yanaifunika mashua; lakini Yeye alikuwa amelala. Wakamwendea na kumwamsha, wakisema, “Bwana, utuokoe! Tunaangamia!” Akawaambia, “Kwa nini mnaogopa, enyi wenye imani haba?” Kisha akaamka, akaukemea upepo na bahari, kukawa na utulivu mkuu. Mathayo 8:23–26
Ingawa tunapaswa kuelewa mafundisho na matendo ya Yesu kwa maana yake ya moja kwa moja, Mababa wa Kanisa la Mwanzo pia wanaonyesha maana ya ndani zaidi, ya kiishara—inayojulikana kama Maana ya Kiroho ya Maandiko Matakatifu. Kwa kuwa Injili ni Neno la Mungu lililovuviwa, zina kina na hekima zisizo na kikomo. Ujumbe uliomo katika maneno na matendo ya Yesu unaweza kutumika katika kila sehemu ya maisha yetu na kujibu maswali yoyote yanayotutatiza.
Swali mojawapo ni jinsi tunavyokabiliana na dhoruba za maisha. Dhoruba fulani hutupata kutokana na mambo yaliyo nje yetu, kama vile ugonjwa, mateso kwa ajili ya imani, au majaribu tusiyoyatarajia. Dhoruba inapoanza, mara nyingi tunaitikia kwa hofu na wasiwasi. Dhoruba inapokuwa imesababishwa na sisi wenyewe, kwa mfano kutokana na dhambi, jaribu huwa kali zaidi mara nyingi. Ingawa hofu na wasiwasi mara nyingi ni matokeo mabaya ya dhoruba za maisha, tunda jingine lenye kuleta maangamizi makubwa zaidi linaweza pia kujitokeza: hasira inayoongoza kwenye kulipiza kisasi.
Katika mahubiri yake kuhusu kifungu hiki, Mtakatifu Augustino anatoa ufahamu huu: “Umesikia tusi—huo ndio upepo; unahisi hasira—hilo ndilo wimbi. Upepo unapovuma na mawimbi yanapoinuka, meli huwa hatarini; vivyo hivyo, matusi yanapouchochea moyo wako, nafsi yako huyumbishwa na kuwekwa hatarini” (Mahubiri ya 63 kuhusu Agano Jipya, 2).
Kwa kuwa tunaishi na kushirikiana na watu wenye dhambi kila siku, hatuwezi kuepuka kuupata “upepo” wa tusi unaoweza kuleta “wimbi” la hisia za hasira. Hilo linapotokea, swali ni: Nitafanya nini na hisia hiyo ya hasira? Augustino anaonya kwamba matusi, ambayo huchochea hasira, huleta hatari halisi ya kiroho. Anaendelea kusema: “Ikiwa, unaposikia tusi, unatamani kulipiza kisasi, dhoruba huzidi kuwa kali ndani yako. Na tazama, ukilipiza kisasi, huenda ukadhani umeshinda—lakini kwa kufurahia madhara yaliyompata mwingine, wewe mwenyewe umevunjikiwa na meli.”
Wakati fulani, sote tumeruhusu dhoruba izidi kuwa kali ndani yetu kwa kutafuta kulipiza kisasi, jambo ambalo bila shaka huleta anguko letu. Hasira inapogeuka kuwa mabishano yasiyo na mantiki, kuwahukumu wengine, kuwalaani, au uhasama uliojificha—kama vile kumnyamazia mtu kwa makusudi ili kumwadhibu—“mashua” yetu huanza kuzama.
Kama vile upepo na mawimbi vilivyowapiga Mitume na kuwatia hofu, ndivyo hasira inavyotupiga, ikitusukuma kulipiza kisasi na kufanya hali iwe mbaya zaidi. Katika nyakati kama hizo, kuna dawa moja tu: kulia pamoja na Mitume, “Bwana, utuokoe! Tunaangamia!”
Ni sala iliyo kamilifu namna gani katikati ya jaribu linalogeuka kuwa dhoruba! Kama Mitume wangepuuza uwepo wa Mwana wa Mungu—aliyekuwa pamoja nao, amelala, akingojea wamwite—dhoruba ingeendelea, na huenda mashua yao ingevunjika. Lakini walilia, wakiona kwamba mambo yalikuwa yanawashinda.
Yesu alipoamka, kwanza aliwakemea kwa upole, akisema, “Kwa nini mnaogopa, enyi wenye imani haba?” Tukitumia maneno haya katika mfano wetu wa hasira na kulipiza kisasi, tunaweza kumsikia Bwana wetu akiuliza, “Kwa nini uliruhusu hasira ikutawale na kuzidi kuwa dhoruba?” Ingawa Yesu, kwa huruma Yake, anaweza kuituliza dhoruba iliyosababishwa na dhambi yetu, imani yenye kina na ya kudumu hutusaidia kusamehe tusi la mwanzo kabla halijakita mizizi, na hivyo kulizuia lisikue na kuzaa hasira na kulipiza kisasi.
Tafakari leo juu ya “upepo” wowote wa mwanzo unaokushawishi kukasirika. Chagua kusamehe na kujibu kwa huruma. Ikiwa dhoruba tayari inaanza kuvuma moyoni mwako, mlilie Yesu kama walivyofanya Mitume. Ingawa nyakati fulani inaweza kuonekana kana kwamba Bwana wetu amelala, Yeye yuko pamoja nawe daima. Kataa hofu na hasira mara tu zinapoanza kuchipuka; lakini zikijitokeza, mwite kwa imani: “Bwana, uniokoe! Ninaangamia!” Ataituliza dhoruba.
Bwana wangu uliyelala, najua kwamba Wewe uko pamoja nami daima, ukiniita niwe na imani na kulitii Neno Lako. Nitie nguvu wakati wa majaribu, ili nibaki mwaminifu na kuchagua huruma badala ya kulipiza kisasi. Dhoruba zinapotokea kutokana na dhambi yangu, unisamehe, Bwana, na uitulize tufani iliyo ndani yangu, ukiponya majeraha yaliyosababishwa na ukosefu wangu wa imani. Yesu, nakutumainia.
Kuwekwa Huru!
Jumatano ya Wiki ya Kumi na Tatu ya Kipindi cha Mwaka
Yesu alipofika katika eneo la Wagadara, watu wawili waliopagawa na pepo, waliokuwa wakitoka makaburini, walikutana Naye. Walikuwa wakali sana hata hakuna mtu aliyeweza kupita katika njia ile. Wakapaza sauti, “Una nini nasi, Mwana wa Mungu? Je, umekuja hapa kututesa kabla ya wakati uliowekwa?” Mathayo 8:28–29
Baada ya kutoa Mahubiri Yake ya Mlimani na kutenda miujiza mingi miongoni mwa watu wa taifa Lake mwenyewe, Yesu anaamua kwa makusudi kuvuka Bahari ya Galilaya na kwenda katika eneo la watu wa mataifa—eneo la Wagadara, karibu na Gadara, mji uliokuwa katika Dekapoli yenye ibada za kipagani. Uchaguzi Wake unasisitiza utume Wake wa kupeleka wokovu hata nje ya Israeli.
Yesu na wanafunzi Wake hawakufika mahali pale kwa bahati tu. Palikuwa eneo la ukiwa lililojaa makaburi, alama za kifo, unajisi na ukiwa wa kiroho. Kulingana na sheria ya Kiyahudi, kugusa makaburi kulimfanya mtu kuwa najisi kiibada (taz. Hesabu 19:16). Kiroho, makaburi haya yanaonyesha wazi upweke, utupu na ukosefu wa uhai ambavyo dhambi huiletea nafsi ya mwanadamu.
Maelezo kwamba watu hao waliopagawa na pepo “walikuwa wakali sana hata hakuna mtu aliyeweza kupita kwa njia ile” yanaonyesha zaidi athari za dhambi nzito. Uovu hutafuta kutawala na kuangamiza; huwatenga watu, huharibu mahusiano, na kufanya isiwezekane kuishi pamoja kwa amani. Kifungu hiki kinaonyesha matokeo mabaya sana ya kuuacha uovu utawale bila kuzuiwa ndani ya nafsi ya mtu: Unakuwa usiodhibitika, wenye jeuri na uharibifu. Uovu hauleti amani kamwe, bali machafuko, upweke na hofu.
Kwa kuingia katika eneo hili, Bwana wetu anaonyesha utayari Wake wa kuingia katika hali ya kutengwa na ukiwa ambayo sisi sote tunaipitia kutokana na dhambi na kila shambulio la uovu. Anatujia hasa tunapokuwa katika hali yetu mbaya zaidi na dhaifu zaidi, ili atuweke huru kutoka katika makucha ya yule mwovu na kutoka katika kazi zake zote za uharibifu.
Watu hawa wawili wanapomwona Yesu, pepo waliowapagawa wanamtambua mara moja kuwa Mwana wa Mungu na kukiri mamlaka Yake juu yao. Utambuzi wao unatuzushia kila mmoja wetu swali muhimu la kiroho: Je, mimi pia ninatambua uwepo wa Kristo maishani mwangu? Je, ninatambua mamlaka Yake ya kimungu juu ya dhambi na uovu, na je, ninatumainia hamu Yake na uwezo Wake wa kuniweka huru?
Pepo wanapomwuliza Yesu, “Je, umekuja hapa kututesa kabla ya wakati uliowekwa?”, wanaonyesha kwamba wanajua kikamilifu hatima yao ya mwisho: hukumu ya milele. Walielewa jambo hili wazi kwa sababu, hata baada ya kuanguka kwao, pepo wanabaki na uwezo wao wa asili wa kimalaika. Miongoni mwa uwezo huo ni akili yao ya kipekee na uwezo wao wa kuwajaribu wanadamu kwa kuwatia mawazo ya udanganyifu kwa hila, wakituvuta daima mbali na ukweli wa Mungu.
Kwa sababu pepo wanajua wazi hatima yao ya milele, wanatafuta kutumia akili zao na uwezo wao wa kutia mawazo ili kutuingiza katika kukata tamaa kulekule wanakokupitia wao wenyewe. Hawana matumaini ya uzima wa milele. Kwa chuki yao dhidi ya Mungu na wanadamu, wanajaribu kutufanya tufanane nao katika kukosa matumaini, wakitushawishi kwamba hatuwezi kuiepuka dhambi, kwamba matumaini yamepotea, na kwamba hatuwezi kuikwepa hali ya mateso.
Ni Bwana wetu pekee anayeweza kuzivunja kabisa uongo huu wa pepo. Ni Kristo pekee anayeweza kuvunja minyororo ya kukata tamaa, kutengwa na dhambi. Kwa kuwaweka huru watu hawa wawili waliopagawa na pepo, Yesu anaonyesha shauku Yake kuu ya kututendea vivyo hivyo. Kwa kuonyesha mamlaka Yake juu ya athari kali zaidi za uovu, Yesu anafunua mamlaka Yake kamili juu ya kila uovu tunaokutana nao: kila dhambi, kishawishi, wazo linalotukandamiza, mkanganyiko, na hasa kukata tamaa.
Tafakari leo uamuzi wa Yesu wa kuvuka Bahari ya Galilaya kwa kusudi moja tu la kuwaweka huru watu hawa wawili waliopagawa na pepo kutoka katika ukandamizaji wao. Bwana wetu anakujia akiwa na azimio hilohilo. Ni nini kinachokukandamiza? Ni mawazo gani yanayokushawishi kuogopa au kukata tamaa? Ni dhambi zipi unazopambana nazo mara kwa mara? Yesu anataka kuingia katika kila hali ya kutengwa na ukiwa unayopitia. Mtafute, mtambue anapokuja, kiri imani yako katika mamlaka Yake, na umruhusu atimize tamanio Lake la ndani kabisa kwa kukuweka huru.
Bwana mwenye nguvu kuu, Wewe una mamlaka yote juu ya uovu. Katika udhaifu wangu, ninakulilia na kuomba huruma Yako. Tafadhali uniweke huru, Ee Bwana, na unilinde dhidi ya yule mwovu. Unisamehe dhambi zangu na unirudishe katika ushirika wa ndani zaidi na Wewe na watoto Wako wote. Yesu, nakutumainia.
Zaidi ya Kawaida
Alhamisi ya Juma la Kumi na Tatu la Kipindi cha Mwaka
Baada ya kuingia katika mashua, Yesu alivuka na kufika katika mji wake. Huko watu wakamletea mtu aliyepooza, amelala juu ya machela. Yesu alipoiona imani yao, akamwambia yule aliyepooza, “Jipe moyo, mwanangu, dhambi zako zimesamehewa.” Mathayo 9:1–2
Baada ya kufanya safari fupi kuvuka Bahari ya Galilaya ili kuwakomboa watu wawili waliopagawa na pepo, Yesu na wanafunzi wanarudi katika “mji Wake mwenyewe,” huenda ukiwa Kafarnaumu, kijiji cha wavuvi na mji wa nyumbani kwa Petro, Andrea, Yakobo na Yohane, na pengine pia Mathayo, ambaye Yesu alikuwa bado hajamwita awe Mtume.
Ingawa Injili hazisemi mengi kuhusu maisha ya kawaida ya kila siku ya Yesu huko Kafarnaumu, ni wazi kwamba mji huu mdogo ulikuwa kitovu cha huduma Yake huko Galilaya, ukawa mahali ambapo maisha ya kawaida ya wanadamu yalikutana na neema ya kimungu isiyo ya kawaida. Ni watu wachache huko Kafarnaumu ambao wangeweza kutambua kwamba kijiji chao kingekuwa kitovu cha kutimia hatua kwa hatua kwa ahadi ya Mungu ya wokovu, na kwamba kutoka hapo mafundisho ya Masihi yangeenea ulimwenguni.
Ingawa tendo la Yesu la kumsamehe mwenye kupooza dhambi zake katika Injili ya leo, likifuatiwa na kuponywa kwake kwa muujiza, lina umuhimu mkubwa, mazingira ambamo matendo haya yalifanyika yana umuhimu huohuo. Kwa namna nyingi, Kafarnaumu inawakilisha miji yetu ya nyumbani, nyumba zetu, maisha yetu ya kila siku, kazi zetu, jumuiya zetu na familia zetu. Kuingia kwa Mwana wa Mungu katika ulimwengu wetu hakukutokea kwa namna yenye fahari ya kuonekana; kulikuwa kwa unyenyekevu, kwa siri na kwa namna ya kawaida. Kuanzia Bethlehemu, Yesu alizaliwa katika makao ya wanyama, akalazwa katika hori la kulishia mifugo. Muda mfupi baadaye, aliponea chupuchupu kuuawa na Herode, akawa mkimbizi huko Misri akiwa bado mtoto mchanga. Baadaye, Yesu alilelewa Nazareti—mji mdogo ulioonekana kuwa hauna umuhimu kwa watu wengi wa Yudea na Galilaya. Alijifunza useremala kutoka kwa Yosefu, alifanya hija kwenda Yerusalemu kwa ajili ya sikukuu za Kiyahudi, na aliishi kama mtoto na kijana mwingine yeyote.
Hata baada ya Yesu kuanza huduma Yake ya hadharani, aliendelea kuishi maisha ya unyenyekevu na urahisi. Alikuwa mhubiri aliyezunguka huku na huko, akisafiri kwa miguu katika miji na vijiji vingi pamoja na kundi la wanafunzi. Alitegemea maongozi ya Mungu kwa chakula na mahali pa kulala, alikuwa na mali chache, na alihusiana kwa huruma na watu wa kila hadhi na kila asili.
Kwa macho ya kawaida, Yesu alikuwa mtu wa kawaida. Machoni pa Baba, alikuwa Mwana wa Kimungu, aliyejivika unyenyekevu, ambaye utukufu Wake wa kweli ulibaki umefichika kwa macho ya wengi.
Maisha ya Yesu ya unyenyekevu, urahisi na hali ya kawaida yalikuwa na umuhimu mkubwa. Baba angeweza kumtuma Mwana Wake katika fahari ya kifalme na mamlaka ya kidunia, akimweka kuwa mfalme wa duniani aliyependwa na wote. Lakini alichagua unyenyekevu kwa sababu, kwa kuyakubali maisha ya kawaida ya kila siku, Yesu aliyafanya maisha ya binadamu kuwa matakatifu, akizigeuza kazi za kila siku na mikutano na watu kuwa njia za kuelekea muungano Naye. Tunapofanya mambo ya kawaida tukiungana na maisha ya Yesu—na wema Wake, bidii Yake, kujitoa Kwake, kujali Kwake na ukarimu Wake—shughuli zetu za kila siku hujazwa neema isiyo ya kawaida.
Kwa kuwa mahali ambapo maisha ya kawaida ya wanadamu yanakutana na neema ya pekee ya Mungu, tunaalikwa kuona kila sehemu ya kawaida ya maisha yetu kama vile watu wa Kapernaumu walivyokutana na neema ya pekee ya Yesu. Yesu anatungoja kila tunakogeukia, katika kila mazungumzo, wajibu na shughuli. Kama ilivyokuwa Kapernaumu, anaendelea kujificha katika unyenyekevu, mara nyingi bila kutambuliwa mara moja. Kwa imani, tunapaswa kumtambua katika mambo ya kawaida, kutambua uwepo Wake wa unyenyekevu, kumpenda na kumfuata.
Tafakari leo juu ya watu wa Kapernaumu na ujione miongoni mwao. Ungeitikiaje mbele ya mtu aliyeonekana wa kawaida sana, lakini akafundisha, akasamehe na kuponya kwa neema ya namna hiyo? Bwana huyo huyo yupo kila mahali tunapokuwa katika maisha yetu ya kila siku, hata yaonekane ya kawaida kiasi gani. Mtafute, mwalike katika “mji” wako, na umruhusu aitakase kazi yako ya kila siku, akikuondoa katika maisha ya kawaida na kukuingiza katika maisha ya pekee ya neema.
Bwana wangu uliyejificha, upo ndani yangu na kila mahali nilipo, lakini mara nyingi nashindwa kutambua uwepo Wako wa unyenyekevu katika hali za kawaida za maisha yangu ya kila siku. Nijalie macho ya imani ili nikutambue, moyo wenye shauku ya kukupenda, na nguvu za kukufuata kwa uaminifu, ili kila ninalofanya lijazwe neema Yako na kuwekwa wakfu kwa utukufu Wako wa milele. Yesu, nakutumainia.
Wafuasi Wasiotarajiwa
Ijumaa ya Juma la Kumi na Tatu la Kipindi cha Mwaka
Yesu alipokuwa akipita, alimwona mtu aitwaye Mathayo ameketi katika ofisi ya ushuru. Akamwambia, “Nifuate.” Naye akaondoka, akamfuata. Mathayo 9:9
Akiwa mtoza ushuru, Mathayo alidharauliwa na sehemu kubwa ya jamii ya Kiyahudi. Alionwa kuwa msaliti na mwenye dhambi, aliyejiunga na watawala dhalimu wa Kirumi. Kwa kuwa alihesabiwa kuwa najisi, asingekaribishwa katika sinagogi la mahali hapo. Ingawa huenda Mathayo alikuwa tajiri kwa sababu kazi ya kukusanya ushuru ilikuwa na faida kubwa, wala utajiri wake wala mapendeleo aliyopata kutoka kwa Warumi havikuweza kumridhisha. Kama vingekuwa vimemridhisha, asingeliacha kila kitu mara moja kwa amri rahisi ya Yesu: “Nifuate.”
Ingawa tunajua mambo machache tu kuhusu maisha binafsi ya Mathayo na historia yake, tunajua kwamba anawakilisha mtu yeyote anayetanguliza utajiri na hadhi kuliko familia na imani. Wale wanaotafuta kuridhika hasa katika mali na vyeo vya kidunia bila shaka hupatwa na upweke na kujitenga—ukweli usioepukika wa hali ya mwanadamu.
Yesu alipokutana na Mathayo, alitambua majeraha yake ya ndani na mahangaiko yake yaliyofichika. Kristo aliangalia zaidi ya hadhi ya nje ya Mathayo, mavazi yake mazuri na utajiri wake, akautazama moyo wake moja kwa moja. Maneno Yake mawili rahisi—“Nifuate”—yaliugusa sana moyo wa Mathayo, yakamchochea kuitikia mara moja kwa namna iliyobadili kabisa maisha yake.
Baada ya kuacha ofisi yake ya ushuru, Mathayo aliandaa karamu nyumbani kwake kwa ajili ya Yesu na wanafunzi wengine waliokuwa wamekwisha kuitwa. Miongoni mwao walikuwa Petro, Andrea, Yakobo na Yohane—wavuvi kutoka Kapernaumu, mji uleule ambako Mathayo alikusanya ushuru. Ingawa Injili haisemi chochote kuhusu jinsi walivyochangamana, ni jambo la kueleweka kudhania kwamba wanafunzi hao walikuwa miongoni mwa walioshtushwa na uamuzi wa Yesu wa kumwita Mathayo na kuingia nyumbani kwake. Kwa kuwa Kapernaumu ulikuwa mji mdogo, huenda Mathayo alikuwa amekusanya ushuru kutoka kwao mwenyewe, labda akasababisha mvutano au kinyongo.
Tunaweza kujifunza mengi kutoka kwa Mathayo na kutoka kwa kundi la Mitume wenye hali na historia mbalimbali ambao Yesu aliwakusanya karibu Naye. Unapotafakari juu ya Mathayo, fikiria “ofisi yako ya ushuru”—maeneo yale ndani ya moyo wako uliyoyaunda kwa dhambi na ambamo unahisi umenaswa na athari za dhambi hizo: mifungamano, hofu na tamaa za kidunia. Kama ilivyokuwa kwa Mathayo, Kristo anaona wazi zaidi ya vigezo vya kijuujuu vya kidunia na kuangalia moja kwa moja mahitaji yako ya ndani kabisa ya kiroho.
Tunapaswa kutambua kwamba Mtakatifu Mathayo mwenyewe anasimulia kuongoka kwake katika Injili yake. Anauweka ujumbe wa kuongoka kwake katikati ya miujiza kadhaa, muda mfupi baada ya Yesu kuwakomboa watu wawili waliokuwa wamepagawa na pepo. Mtakatifu Thoma wa Akwino anapendekeza kwamba mpangilio huo unaashiria kuwa Mathayo aliona kuongoka kwake mwenyewe kuwa tukio la kimiujiza. Kwa kweli, ni Mathayo pekee aliyeweza kufahamu kikamilifu mabadiliko ya kimiujiza ndani ya nafsi yake, akitoka katika maisha yaliyotawaliwa na dhambi, kukataliwa, kujitenga na kutanguliza mali, na kuingia katika maisha ya kuongoka kabisa na kumtumikia Masihi kwa unyenyekevu.
Baadaye, Mathayo alipokuwa akitafakari juu ya maisha yake na kuongoka kwake wakati wa kuandika Injili yake, bila shaka alistaajabu kwamba Masihi mwenyewe alikuwa amemchagua yeye hasa na kumfanya mmoja wa Mitume Wake. Ni neema isiyotarajiwa na ya pekee namna gani!
Tafakari leo juu ya karamu ambayo Mathayo aliandaa mara tu baada ya kuongoka kwake. Katika mkusanyiko huo, Mathayo na Mitume wengine ni mifano ya watu ambao Mungu anawatamani ndani ya Kanisa Lake. Mungu huwatafuta kwa bidii wenye dhambi—waliotengwa, waliodharauliwa, waliokataliwa, na hata wale waliowadhulumu wengine. Anawaita katika ushirika watu ambao hapo awali walikuwa wakipingana, akiwahimiza wauelekee umoja. Kufikia umoja huo kunahitaji kuacha mitazamo ya upendeleo, uchungu wa moyo, vinyongo vya zamani, chuki zisizo na msingi, na kila kitu kinachochochea mgawanyiko. Mungu anawaita wengi Kwake, akiwaunganisha wawe viungo vya Mwili Wake, Kanisa. Jione ndani ya jumuiya hii ya waliokombolewa—si miongoni mwa wanaojiona kuwa wenye haki—bali ndani ya familia iliyounganishwa na huruma, unyenyekevu, shukrani na upatanisho.
Bwana mwenye huruma kuu, huangalii mwonekano wa nje tu, bali unaona nia zilizofichika, matamanio, maumivu na machafuko ndani ya kila mmoja wetu. Licha ya dhambi na giza tulilo nalo, unatamani tuwe huru, ukiita kila nafsi kwa upole lakini kwa uthabiti: “Nifuate!” Na mimi, kama Mtakatifu Mathayo, niitikie wito Wako mara moja na kwa moyo wote. Asante kwa kunivuta Kwako si mimi tu, bali watu wote—hata wale ambao ninaona ugumu kushirikiana nao au ambao nyakati fulani ninapingana nao. Utuunganishe katika upendo Wako, huruma Yako na amani Yako. Yesu, nakutumainia.
Ndoa ya Milele Itakayokuja
Jumamosi ya Juma la Kumi na Tatu la Kipindi cha Mwaka
Wanafunzi wa Yohane walimwendea Yesu wakasema, “Kwa nini sisi na Mafarisayo tunafunga sana, lakini wanafunzi Wako hawafungi?” Yesu akawajibu, “Je, wageni wa arusi wanaweza kuomboleza wakati bwana arusi yuko pamoja nao? Siku zitakuja ambapo bwana arusi ataondolewa kwao, ndipo watakapofunga.” Mathayo 9:14–15
Katika Isaya 54:5 na Hosea 2:16–20, Mungu anaoneshwa kuwa Bwana Arusi wa kimungu anayemwoa Israeli. Kwa kutumia taswira hii, Yesu anafunua utambulisho Wake wa kimungu kama Bwana Arusi anayeanzisha uhusiano mpya kati ya Mungu na watu Wake—uhusiano ambao mwanzoni una sifa za furaha, ukaribu na sherehe badala ya huzuni.
Hata hivyo, Yesu anaongeza mara moja maneno yanayotufanya tutafakari kwa uzito: “Siku zitakuja ambapo bwana arusi ataondolewa kwao, ndipo watakapofunga.” Aya hii inaelekeza moja kwa moja kwenye Mateso na kifo Chake vinavyokuja, na kwenye ushiriki wetu wa ndani katika Mateso Yake. Ni kwa ajili ya nyakati hizo kwamba kufunga kunatupa maandalizi yanayohitajika kwa hisia za kupoteza kitu cha thamani na kwa sadaka tunazoitwa kutoa katika maisha yetu yote.
Kila mtu hupenda harusi, hasa inapoadhimishwa na watu wenye imani thabiti wanaotazamia maisha ya pamoja yenye kuzaa matunda. Bibi arusi anapotembea kuelekea altarini, uso wake unang’aa kwa furaha, naye bwana arusi anangoja kwa hamu altarini. Ndoa takatifu huakisi hatima ya mwisho ya Kristo na Bibi Arusi Wake, Kanisa. Uaminifu, umoja, kuzaa matunda, faraja na kudumu ni vipengele vya ushirika ambao tunaalikwa kushiriki na Mungu wetu mwenye upendo.
Vipengele hivi vizuri vya ndoa vinaashiria kinabii yale yatakayokuja, hasa Bwana Arusi atakaporudi katika utukufu kuleta Mbingu Mpya na Dunia Mpya. Pia vinawakilisha yale tunayoalikwa kuyaonja, kwa neema, katika hija yetu ya duniani kuelekea muungano wa mwisho Mbinguni—uhusiano na Mungu unaojengwa juu ya furaha, ukaribu na sherehe.
Katika hija hii, wakati mwingine Bwana Arusi “huondolewa.” Kwa maana ya kiroho, hii inamaanisha kwamba mara kwa mara Kristo huruhusu nafsi isihisi tena uwepo Wake wenye kufariji. Hafanyi hivyo kwa sababu anatuacha, bali kwa sababu, katika hekima Yake, anatamani tukue katika fadhila, imani na ukomavu wa kiroho kupitia majaribu. Utakaso huo ni ushiriki wetu katika Mateso ya Kristo, ambayo huitakasa na kuirejesha upya nafsi, na kutubadilisha tuwe kiumbe kipya tunachoitwa kuwa kwa kufa kikamilifu pamoja na Kristo na ndani Yake, ili tushiriki uzima Wake mpya.
Faraja za neema zinazohisika zinapopungua, nafsi hupitia mfungo wa kiroho. Ingawa mwanzoni unaumiza, mfungo huu hutia ndani yetu msukumo mkubwa zaidi wa kumtafuta Kristo kwa sala ya kina zaidi. Ikiwa tungehisi daima uwepo wa Mungu wenye kufariji, upendo wetu ungeweza kuwa wa kujitafutia wenyewe—kumpenda Mungu kwa sababu tu anatufariji.
Katika Agano la Kale, kufunga kulikuwa hasa ishara ya nje ya toba. Yesu anageuza kufunga kuwa zoezi la kiroho linaloiimarisha nafsi katika majaribu, ukavu wa kiroho na hali ya kupoteza kitu cha thamani. Kufunga kwa mazoea, kama vile kujinyima kila juma, huweka nidhamu katika maisha yetu ya ndani, na kutuwezesha kumpenda Mungu hata faraja isipokuwapo.
Bwana Arusi “anapoondolewa,” hisi zetu za kiroho huwa makini zaidi, na hamu yetu ya kumtamani Kristo huzidi kuwaka. Hivyo, hali inayoonekana kuwa kutokuwapo kwa Kristo hugeuka kuwa nafasi ya ukaribu mkubwa zaidi, ikituelekeza kwenye upendo wa kina zaidi usiojitafutia wenyewe—kumtafuta Kristo Mwenyewe kwa ajili Yake tu.
Tafakari leo jinsi unavyoitikia Mungu anapoonekana kuwa mbali. Je, unamgeukia kwa kumtumainia zaidi na kwa sala zaidi, au unajitenga Naye? Mungu anapoonekana kuwa mbali au sala yako inapohisi kuwa kavu, je, unatambua thamani ya nyakati hizo? Azimia kujizoeza aina mbalimbali za mfungo wa kimwili na matendo mengine ya kitubio kama njia ya kujifunza kuingia katika mfungo wa kiroho kwa matumaini na nguvu. Acha mfungo wa kiroho uwe tendo la upendo safi, ukiuandaa moyo wako kwa karamu ya ndoa ya milele itakayokuja.
Bwana wangu na Bwana Arusi wa Kanisa, unamwita kila mmoja wetu, wana na mabinti Wako, kuingia katika ndoa ya milele ya muungano safi na uaminifu pamoja Nawe. Niumbe na unitakase kwa kuniruhusu kushiriki Mateso Yako, ili upendo wangu uwe mtakatifu, nami nikupende kwa upendo uleule unaonipenda nao. Yesu, nakutumainia.
Majuzuu yote 4 yanapatikana katika matoleo ya jalada laini & ya vitabu vya kielektroniki!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble – na nyingine nyingi!
