Polski

Pyt. Buddyzm

P. W tym roku na studiach zdarzyło mi się poznać kogoś, kto praktykuje buddyzm, i czuję, że pociągają mnie niektóre praktyki tej religii. Myślę, że medytacja i przekonanie, że każde życie jest święte, bardzo przypominają modlitwę i postawę obrony życia. Ale buddyści nie mają niczego takiego jak Msza święta i Komunia Święta. Jak wyjaśnić tej znajomej osobie, dlaczego są one tak ważne dla katolików?

O. Ach tak, wielu studentów doświadcza takiej fascynacji. Myślę, że osoby u progu dorosłości i mające dwadzieścia kilka lat często fascynują się nowymi poglądami na życie i duchowość. Z tego powodu buddyzm jest religią, która intryguje wielu ludzi. Jednym z powodów, dla których buddyzm wydaje się intrygujący wielu osobom w wieku studenckim, jest to, że stawia sobie za cel „oświecenie”. Proponuje też pewne sposoby medytacji, trwania w pokoju i poszukiwania czegoś więcej — przynajmniej na pierwszy rzut oka.

Jak zatem oceniać buddyzm w świetle naszej wiary katolickiej? Przede wszystkim we wszystkich religiach świata są aspekty, które nas łączą. Na przykład jeśli jakaś religia świata głosi, że powinniśmy bronić życia, jak wspominasz, to zgodzimy się z nią. Jeśli jakaś religia świata głosi, że powinniśmy starać się szanować godność każdej osoby, to również na to możemy powiedzieć „Amen”. Jeśli jakaś religia świata głosi, że powinniśmy dążyć do mądrości, żyć w pokoju, kochać innych i zabiegać o jedność między ludźmi, to jest to wspólny cel.

Główna różnica dotyczy sposobu, w jaki to wszystko się osiąga. W wierze katolickiej wierzymy w konkretną prawdę, która jest albo prawdziwa, albo fałszywa (i oczywiście wierzymy, że jest prawdziwa). O jakie przekonanie chodzi? O przekonanie, że Jezus Chrystus jest Bogiem i Zbawicielem całego świata! To bardzo głębokie i fundamentalne stwierdzenie.

Jeśli więc Jezus jest Bogiem i jedynym Zbawicielem świata, jak uczy nasza wiara katolicka, to jest to prawda powszechna, obowiązująca wszystkich ludzi. Gdybyśmy wierzyli, że jest On Zbawicielem tylko dla chrześcijan, a inni mogą zostać zbawieni przez inne religie, mielibyśmy poważny problem. Problem polega na tym, że takie przekonanie czyni z Jezusa kłamcę. Co zrobić z tym dylematem i jak podchodzić do innych religii, takich jak buddyzm? Proponuję następujące podejście.

Po pierwsze, możesz wyjaśnić osobie, z którą się przyjaźnisz, że to, w co wierzymy w odniesieniu do Jezusa, sakramentów i wszystkiego innego w naszej wierze, ma charakter powszechny. Oznacza to, że wierzymy, iż jest to prawdą dla każdego; dlatego zawsze chcemy zapraszać innych do poznawania bogactwa naszej wiary. Zachęcamy ich do poznawania wiary katolickiej, ponieważ wierzymy, że jest prawdziwa. Po drugie, można uznawać różne prawdy nauczane przez inne religie, jeśli są to przekonania, które podzielamy. I tak, jeśli buddyzm mówi, że dobrze jest kochać innych i dążyć do harmonii, odpowiadamy: „Amen”. Ale na tym nie poprzestajemy. Musimy zrobić kolejny krok i powiedzieć im, że wierzymy, iż droga do pokoju, harmonii i miłości prowadzi przez głębokie zjednoczenie z jedynym Bogiem i Zbawicielem świata. Wierzymy, że w modlitwie ostatecznie nie chodzi tylko o szukanie pokoju, lecz o szukanie Tego, który przynosi nam pokój. Na koniec możesz wyjaśnić głębokie znaczenie każdego katolickiego obrzędu (takiego jak Msza święta) i powiedzieć, że wierzymy, iż te aspekty wiary katolickiej mogą przemienić każdego, kto je zrozumie i zacznie nimi żyć.

Mam nadzieję, że to pomoże! Ostatecznie zadbaj o to, by twoim celem było dzielenie się bogactwem prawd, którymi dzięki otrzymanej łasce możesz żyć i które możesz rozumieć jako uczeń Jezusa Chrystusa!


Więcej katolickich pytań i odpowiedzi

Udostępnij tę stronę: