Cebuano

Septiyembre 26 — SAN CIPRIANO ug SANTA JUSTINA, mga Martir

ANG dulumtanang patuotuo sa mga ginikanan ni San Cipriano nga nagsimba sa mga diosdios maoy hinungdan nga ilang gipahinungod siya sa yawa sukad pa sa iyang pagkamasuso, ug gipadako siya diha sa tanang dili diosnong tinagong ritwal sa pagsimba sa mga diosdios, astrolohiya, ug salamangka. Sa dihang nakat-onan na ni Cipriano ang tanang binuang niining mga tulunghaan sa kasaypanan ug limbong, wala na siyay pagpanuko sa pagbuhat sa bisan unsang krimen, gipasipalahan niya si Cristo, ug naghimo siya og mga pagpatay sa tago. Didto sa Antioquia nagpuyo ang usa ka batan-ong babayeng Kristohanon nga ginganlag Justina, nga halangdon og kaliwat ug hilabihan kaanyag. Usa ka halangdong paganong lalaki ang nahigugma pag-ayo kaniya, ug sa pagkakita niya nga dili niya matandog ang iyang kaligdong ug dili mabuntog ang iyang lig-ong baroganan, midangop siya kang Cipriano alang sa tabang. Si Cipriano, nga sama usab kaniya nadani pag-ayo sa maong babaye, misulay sa tanang tinagong paagi nga iyang nahibaloan aron mabuntog ang lig-ong baroganan ni Justina. Si Justina, nga nakamatikod nga kusganon siyang giatake, naningkamot sa pagsangkap sa iyang kaugalingon pinaagi sa pag-ampo, pagbantay, ug pagpakasakit sa kaugalingon batok sa tanang mga limbong ni Cipriano ug sa gahom sa iyang mga orasyon. Sa dihang nakita ni Cipriano nga napildi siya sa usa ka labaw nga gahom, nagsugod siya sa pagpamalandong sa kaluyahon sa mga espiritu sa impiyerno, ug mihukom sa pagbiya sa pag-alagad kanila ug sa pagkahimong Kristohanon. Si Agladius, nga maoy unang nanguyab sa balaang ulay, nakabig usab ug gibunyagan. Sa pagsugod sa paglutos ni Diocleciano, gidakop sila si Cipriano ug Justina, ug gidala atubangan sa mao rang maghuhukom. Siya gilatigo sa mapintas kaayong paagi, ug ang unod ni Cipriano gikuniskunis sa puthaw nga mga kaw-it. Human niini, silang duha gipadala nga gikadenahan ngadto kang Diocleciano, nga mimando nga pugotan sila sa ulo, ug kini nga hukom gipatuman.

Pamalandong.—Kon ang mga kasaypanan ug mga kahiwian ni San Cipriano nagpakita sa pagkadaot sa tawhanong kinaiya nga nahugawan sa sala ug naulipon sa bisyo, ang iyang pagkakabig nagpakita sa gahom sa grasya ug hiyas sa pagpahiuli niini. Mangamuyo kita sa Dios nga hatagan kita Niya og grasya aron makasukol sa tentasyon, ug sa pagtuman sa Iyang balaang kabubut-on sa tanang butang.

Mga Kinabuhi sa mga Santos, ni Alban Butler, edisyon sa Benziger Bros. [1894], Panid 323-324